نون-جیم

برای ن، که امروز نبود.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Sun, 29 Jan 2012 06:26:00 +0000

noreply@blogger.com (ن - ج) — Sat, 28 Jan 2012 02:13:00 +0000

ديشب پنير بز و ادمامي و شراب خوردم قبل از غذا. امروز غذا نداشتيم. وقت خريد نداشتيم. پنير بز و ادمامي و شراب خوردم بدون غذا و گل‌هام رو چك كردم. سيب‌زميني‌هام سبز شده. آووكادوهام جوونه نزده. يه سير كاشتم كه هنوز خبري ازش نيست. نرگس‌هام پژمرده شده و لاله‌هام گل نداده.
كامواهام تموم شده. ليوان شرابم روي ميز مونده. واليبال نرفتم. دلم مي‌خواد خونه بسابم. نشونه‌ي خوبي نيست آخري. دراز مي‌كشم كتاب مي‌خونم كه يادم بره دلم چي مي‌خواست.
امروز استادم گفت هپي برثدي بخونم واسه يكي. خوندم.
كيك تولدش افتضاح بود.
دلم نمي‌دونه چي مي‌خواد. مسافرت مي‌خواد شايد ولي بايد ١٠ روز صبر كنم.
كاش مي‌رفتم آلمان.
كاش خونه‌ت همين بغل بود.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Fri, 27 Jan 2012 00:14:00 +0000

ملت مجبورن مقاله‌ی مزخرف چاپ کنن؟ ادوایزرهاشون مجبورشون می‌کنن و براشون ددلاین می‌ذارن یا چی؟
گشته‌م کلی و یه پلات توی یه پیپر پیدا کردم که شبیه نتیجه‌های خودمه. مقاله رو می‌خونم به امید این‌که بفهمم چه توجیهی داره واسه‌ش می‌بینم طرف قسمت ریزالت رو با «همان‌طور که در Fig. 2 می‌بینیم» شروع کرده. Fig. 1 که من می‌خواستم هم کلا هیچ.
مسخره.

Set of 20 #17

noreply@blogger.com (ن - ج) — Thu, 26 Jan 2012 20:44:00 +0000

Set of 20 #16

noreply@blogger.com (ن - ج) — Thu, 26 Jan 2012 20:44:00 +0000

واسه سه‌نقطه‌ی آپدیت‌شده

noreply@blogger.com (ن - ج) — Thu, 26 Jan 2012 20:22:00 +0000

نخندی بهم که چه خوشه این بچه، چون نیستم، ولی حاضرم باهات بادکنک هوا کنم عصری لب دریاچه، یا مست شم و اگه دوست داشتی گریه کنی گریه کنم پابه‌پات که می‌‌دونی ازم برمیاد و اشکام آماده‌ست. خیلی وقتا حال من رو بهتر کردی تو و من الان احساس احمقانه‌ای دارم از این‌که کاری ازم برنمیاد؛ که من حال خودم رو هم نمی‌تونم خوب کنم چه برسه به حال تو رو. ولی اگه فهمیدی چی کار می‌تونم بکنم بهم بگو.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Tue, 24 Jan 2012 06:27:00 +0000

ساعت ۱۲ شبه. فردا باید ۱۰۰ صفحه تحویل بدم. ذهنم نمی‌کشه. جمله‌ها رو سرسری می‌خونم و باز مجبورم برگردم. دلم می‌خواد بخوابم و دو ساعت دیگه پا شم ولی می‌دونم بیدار نمی‌شم. ده دقیقه پیش، واسه ده دقیقه زل زده بودم به مونیتور که یه کلمه یادم بیاد و بنویسمش. تا صبح باید بیدار بمونم و با همین مغزی که نمی‌کشه، بنویسم. فکرت حمله می‌کنه بهم این وسط. پنج‌شنبه، امتحانم رو که دادم گل جدید می‌کارم و میام لب دریاچه‌ی یخ‌زده باهات حرف می‌زنم. قول.

کتاب جمعه

noreply@blogger.com (ن - ج) — Mon, 23 Jan 2012 18:46:00 +0000

۵۴ تا مقاله‌ی تایپ نشده از کتاب جمعه مونده. ۵۴ نفر داوطلب لازمه. من این چند روز هر وقت خوندم اوین سرده، تایپ کردم. یا هر وقت خوندم پرستو و مرضیه تو انفرادین. یا وقتی این پست پرستو رو دیدم درباره‌ی کتاب جمعه که با «یاد دوستان بازداشت‌شده‌ام» شروع شده بود.
۵۴ تا داوطلب لازمه. کار سختی نیست یه مقاله تایپ کردن. دوست دارم زود تموم بشه، انگار که وقتی تموم شد آزاد می‌شه پرستو. راهنماش این‌جاست. اگه جزئیات رو (مثلا طرز پاراگراف‌بندی و ...) رو نمی‌دونید تایپ کنید همون‌جوری که بلدین تا بعدا بازنگری بشه. اگه فارسی نمی‌تونید تایپ کنید با کامپیوترتون، از آریانویس استفاده کنید. من تا موقعی که پرستو آزاد بشه حداقل روزی یه صفحه تایپ می‌کنم و امیدوارم شماها هم کمک کنید.

پ.ن۱. تا همین‌جاش هم خیلی بوده بیشتر از ۳۰ تا مقاله رو به‌عهده‌گرفتن. مرسی از همه‌.

پ.ن۲. وبلاگ من فیلتره تو ایران. به گوش خیلی‌ها که دوست دارن کمک کنن نمی‌رسه. می‌شه لطفا تبلیغ کنین واسه این کار؟

noreply@blogger.com (ن - ج) — Mon, 23 Jan 2012 06:50:00 +0000

پريروز كه از پروازم -طبق معمول- جا موندم، اولين چيزي كه به ذهنم رسيد اين بود: فردا كه ن برگرده، شيكاگو هستم. روز بعد ولي بالاخره يه هواپيما پيدا شد كه من رو وسط توفان و برف ببره از اينجا. كاش مي‌شد امشب زودتر برمي‌گشتم خونه و براش سوپ مي‌بردم و مي‌نشستيم پشت ميزش به جاي سوپ خوردن حرف مي‌زديم و وقتي حرف‌هامون تموم شد و غصه‌هاي دنيا به آخر نرسيد، خداحافظي مي‌كرديم با اين كه میدونستیم هيچ خدايي حواسش بهمون نیست، حافظمون نیست. نیست اصلا.
نشد.

And you'll learn to cry in silence

noreply@blogger.com (ن - ج) — Sat, 21 Jan 2012 04:21:00 +0000

"I yell, I bawl, I weep, but nothing lessens my pain."

Rooftops of Tehran - Mahbod Seraji

گير

noreply@blogger.com (ن - ج) — Fri, 20 Jan 2012 03:32:00 +0000

امروز توی يكي از گلدون‌هام سيب‌زميني كاشتم.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Fri, 20 Jan 2012 01:37:00 +0000

دوشنبه ٩ مي ساعت ١٢ ظهر به وقت واشینگتون آخرين باري بود كه باهات حرف زدم. توی ماشين پارک شده جلوي دفتر حفاظت منافع ايران. ديروز بود انگار.
فردا دوباره مي‌رم همون شهر.

دکتر ارنست

noreply@blogger.com (ن - ج) — Thu, 19 Jan 2012 23:26:00 +0000

امروز بعد از این‌که یه کاری واسه استادم انجام دادم باهام دست داد. تشکر کرد که باری از رو دوشش برداشتم. کار من هیچی نبود ولی خوشحالم که خوشحالش کردم. یکی از آدماییه که خیلی دوستشون دارم و خیلی خیلی اذیتشون کرده‌م. اولین کسی بود که زار زدم جلوش. که گفت هر نامه‌ای بتونه می‌نویسه به سناتور یا هر کس دیگه‌ای که بهم شینگن بدن. که از راه دور همه‌ش حواسش بهم بود و سفارش می‌کرد کسی کاری به کارم نداشته باشه. که گذاشت سه ماه تابستون لعنتی رو برم به حال خودم باشم و وقتی برگشتم نشد برم تو اتاقش و داستان واسم تعریف نکنه.
دوستش دارم. خیلی.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Wed, 18 Jan 2012 17:52:00 +0000

بدترین موقعیت‌ها واسم اون‌هایی هستن که دربرابرشون کاری از دستم برنمیاد. الان که نگاه می‌کنم، از اون بدترش وقت‌هایی بوده که کاری می‌تونستم انجام بدم و ندادم. دلیلش هر چیزی که بوده، حتی نداشتن انرژی در اثر افسردگی، صرف فکر کردن به این‌که کاری نمی‌کنم، بدترم کرده. مهمترین دلیلی که می‌خوام با افسردگیم مبارزه کنم همینه. با خودش مشکلی ندارم اون‌قدرها. از این‌که انرژیم رو می‌گیره و باعث می‌شه کاری انجام ندم بیشتر اذیت می‌شم: در نتیجه‌ش می‌افتم توی یه چرخه‌ای که منجر به داغون و داغون‌تر شدن خودم می‌شه.
دو هفته‌ست دارم کار می‌کنم. هفته‌ی دیگه پریلیم دارم و غذا درست می‌کنم و گلدون‌هام قد کشیدن و با تمرکز مقاله می‌خونم و افغانم خوب پیش رفته. اوضاعم از قبل خیلی بهتره. اصلا همین‌که دیشب دیدم بعد از شنیدن خبر دستگیری پرستو نشستم کتاب جمعه تایپ می‌کنم یعنی حالم خوبه.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Wed, 18 Jan 2012 00:42:00 +0000

من خسته شدم از غصه خوردن. حاضرین بشینیم نفری یه مقاله تایپ کنیم واسه «کتاب جمعه» که وقتی پرستو آزاد شد غافلگیر بشه؟

noreply@blogger.com (ن - ج) — Tue, 17 Jan 2012 22:37:00 +0000

اون روز که اصغر فرهادی جایزه گرفت خندیدم. امروز که خوندم پرستو رو گرفتن گریه‌م گرفت. فکر نمی‌کردم خوشحال یا ناراحت بشم باز یه روز. شدم. نشونه‌ی خوبیه؟ شاید. امیدوارم اگه به پرستو بد گذشته این چند روز هم، وقتی آزاد شد تلافی بشه. خوشحال بشه باز.

پ.ن. مرضیه، تو رو می‌شه نگرفته باشنت لطفا؟

Set of 20 #15

noreply@blogger.com (ن - ج) — Fri, 13 Jan 2012 18:45:00 +0000

noreply@blogger.com (ن - ج) — Fri, 13 Jan 2012 06:00:00 +0000

باورم نمي‌شه. هيچ‌كس تو دنيا بهتر از خودم بلد نيست بهم كلك بزنه.
رفتم جيم. بليط يه روزه براي لاس‌وگاس گرفتم (دوباره. الان ن اين رو مي‌خونه و من رو مي‌كشه). هي سر كار مقاله و تو خونه كتاب خوندم و نشون دادم تمركزم برگشته. آخرش الان كه ساعت ١٢ باشه قرار دكتر فردام رو كنسل كردم به بهونه‌ي دور بودن مطبش.
فردا زنگ مي‌زنم يه روان‌پزشك نزديك خونه‌مون وقت مي‌گيرم. خودم از حالا كنجكاوم بدونم چه بهونه‌اي جور می‌کنم دفعه‌ي بعد واسه نرفتن.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Wed, 11 Jan 2012 22:23:00 +0000

دو روزه به هیچی فکر نمی‌کنم، هیچ چیز دنیا به هیچ‌جام نیست و حالم خیلی خوبه. خودم می‌دونم دلیلش رو. جمعه نوبت دکتر دارم. از دکتر رفتن فراری‌ام. از حرف زدن هم. دارم ناخودآگاه حال خودم رو خوب می‌کنم که جمعه که شد بگم من که دردی ندارم، خوبم، پس زنگ بزنم کنسل کنم قرار ویزیتم رو. کور خوندم ولی. می‌رم حتی اگه تنها چیزی که قرار باشه به دکتر بگم این باشه که نمی‌خوام در موردش حرف بزنم. قرص‌هام رو سر خود قطع کردم. با خودم مثل نمونه‌هام برخورد می‌کنم. جواب که نمی‌دم دوزشون رو دو برابر می‌کنم. باز جواب که نمی‌دم قطعشون می‌کنم. این‌جا همه‌چی نسخه می‌خواد ولی. امکانات آزمایشگاهیم کمه. دکتره دستش از من بازتره.

دارم برنامه می‌ریزم واسه خودم. معلوم نیست تا فردا زنده باشم (و خب اگه مردم هم که چه بهتر) ولی دارم فکر می‌کنم تا سی سالگیم چی‌‌کارها بکنم...

دکترا بگیرم. حتما حتما قبل از سی‌ سالگی دکترا بگیرم. افغانم رو تموم کنم‌. با زمان زیر ۶ ساعت و ریع ماراتون بدوم. ۲۴ تا کتاب انگلیسی بخونم. از کارهام ۲ تا مقاله‌ی دیگه بدم. هفته‌ای حداقل ۷ تا عکس الکی از در و دیوار بگیرم. همین‌طوری که الان می‌رسم به گلدون‌هام توجه کنم و بیست بار هم که جواب نداد ناامید نشم: باز تلاش کنم درخت آووکادو بکارم. شب‌ها نخ دندون بکشم. قرار سه‌شنبه‌هام با ن رو ادامه بدم. یه روز در هفته برم پایین خونه کلاس یوگا. یه سال لباس نخرم (جدی)...
باز اگه یادم اومد می‌نویسم. دیگه یاد گرفتم یه چیزایی رو حذف کنم از دی‌دریمینگ‌هام، که نگم صبح زود پا می‌شم مثلا، ولی هنوز از خودم کامل دست نشستم. به هر کدوم از اینا که رسیدم می‌نویسمش. از میوه‌هایی که می‌خورم به جای نوشتن عکس می‌گیرم.

noreply@blogger.com (ن - ج) — Mon, 09 Jan 2012 23:35:00 +0000

غصه که دارم نمی‌تونم کار کنم، نمی‌تونم روزم رو شروع کنم حتی. انرژی از تخت پایین اومدن ندارم و می‌تونم ۲۰ ساعت از ۲۴ ساعت رو بخوابم ولی اون‌طرفیش هم هست: که کار کنم و غصه‌هام یادم بره. امروز روز اول ترم بود. کورس ندارم دیگه. یکی اگه اون زمان لعنتی لیسانس تو دانشگاه تهران بهم می‌گفت تو دوره‌ی دکتریت آ می‌شی همه‌ی کورس‌هات رو فکر می‌کردم منو گرفته. اون دانشگاه لعنتی تمام اعتماد به نفسم رو گرفت. اون‌جا چیزی یاد نمی‌گرفتم و نمره‌هام پایین می‌شد. این‌جا نمره‌هام همه‌ش نمره‌ی اول کلاس شد و باز چیزی یاد نگرفتم. شاید برم سر کار نظرم عوض شه. حالا وقتش نیست که به اینا فکر کنم ولی. می‌خوام این یه سال رو کار کنم تا می‌تونم. به قول ا، wanna work my ass off. امروز بد نبود. خوب بود یعنی. دوباره ایده دارم. استرس دارم. فکر می کنم وقت ندارم. فکر می کنم از 2008 تا حالا هیچ غلطی نکردم. مهم نیست ولی. این یه سال رو اگه work my ass off کنم راضی می شم از خودم. سرم درد می‌کنه. مریضم و چشمام درد می‌کنه ولی امشب می‌رم جیم حتما. چی می‌شد حالم همین‌جوری می‌موند کلا؟

noreply@blogger.com (ن - ج) — Fri, 06 Jan 2012 21:35:00 +0000

استادم باهام حرف زد و گفت تا یه سال دیگه تموم کنم. ترسناکه ولی همین‌که هلم می‌ده خوبه. دوباره ایده دارم. تو دفترم نوشتم این بلا رو سر فلان نمونه بیارم و با اون یکی نمونه بهمان کار رو بکنم. باید بنویسم. نباید وسواس به خرج بدم. به خودم باشه هی فقط تو سر خودم می‌زنم همه‌ش. استادم می‌گه این همه کار کردی. خودم فکر می‌کنم نکردم. باید آسون بگیرم ولی. امروز یه ایمیل گرفتم که دعوتم کرده بود برم چین تو ژوئن. شاید جدی بهش فکر کردم.
این عکس‌ها که می‌ذارم خیلی لوسه، نه؟ سر خودم رو گرم می‌کنه ولی. برای گرم کردن سرم هر کاری انجام می‌دم من. غذای تایلندی درست می‌کنم و هنوز از وگاس برنگشته دوباره امشب می‌رم کازینو.

Set of 20 #14

noreply@blogger.com (ن - ج) — Fri, 06 Jan 2012 21:24:00 +0000

وقت بدین بهم

noreply@blogger.com (ن - ج) — Thu, 05 Jan 2012 18:49:00 +0000

تمام توانم رو جمع می‌کنم که زنگ بزنم روان‌پزشک این قرصم رو عوض کنه این همه خوابم نیاد و این یکی دو سال رو بتونم بگذرونم و با هر جون‌کندنی هست تموم کنم درسم رو. سومین باره. یا پشت خط نگهم می‌دارن یا بیمه‌م رو قبول نمی‌کنن یا ریفرم می‌کنن یه جای دیگه. متوجه نمی‌شن حالم رو. که من یک ماه کلنجار می‌رم با خودم واسه هر تلفن. که مسیج‌های موبایلم پر شده بدون این‌که گوششون بدم. که هزار تا ایمیل نخونده دارم. که واسه همین‌ها اصلا باید روان‌پزشک ببینم.
امروز تو آفیس استادم غش کردم. داشتیم حرف می‌زدیم همین‌طوری سرم گیج رفت. واسه من عادی بود ولی اون ترسید خیلی. خجالت می‌کشم ازش این‌قدر اذیتش می‌کنم.

Set of 20 #13

noreply@blogger.com (ن - ج) — Wed, 04 Jan 2012 20:31:00 +0000

Set of 20 #12

noreply@blogger.com (ن - ج) — Wed, 04 Jan 2012 20:31:00 +0000