ဘဝရြက္ေလွ

ေက်ာင္းေတာ္ႏွင့္ က်ေနာ္ ( ၁ -- ၄)

noreply@blogger.com (Harry) — Fri, 03 Sep 2010 03:19:00 +0000

------------------------------- အခန္း (၄) ----------------------------
------------------------------ ေဆးခန္းက ဖုန္း -------------------------

မေန႔က (2nd September,2010) ျပသနာေပါင္း ေသာင္းေျခာက္ေထာင္နဲ႔ ေတြ႕ၿပီး ညေနေလာက္မွာ ေက်ာင္းေဆးခန္းက ဖုန္းဝင္လာတယ္။ နက္ျဖန္မနက္ ၈နာရီ ၄၅ မွာ ဆရာဝန္နဲ႔ လာေတြ႕ပါတဲ့... အဲဒါနဲ႔ ဒီေန႔ သြားေတာ့ ဆရာဝန္က ရိုက္ထားတဲ့ ဓာတ္မွန္ျပားေထာင္ျပၿပီး TB သံသယရွိတယ္တဲ့။ ျမန္မာျပည္ ျပန္ရႏိုင္ေျခရွိတယ္တဲ့.... အဲဒါနဲ႔ က်ေနာ္လဲ အေၾကာက္အကန္ မဟုတ္ပါဘူး က်ေနာ္ ဒီမွာ ေနတာ ၃ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ ပိုလီက လာတာပါ နဲ႔ အက်ိဳးေၾကာင္းရွင္းျပေတာ့ ဒါဆို လာမယ့္ အဂၤါေန႔ ၇ ရက္ေန႔ မွာ Tan Tock Seng ေဆးရံုမွာ သြားျပေျခဆိုၿပီး ရက္ခ်ိန္း ေပးလိုက္တယ္။

ဟုတ္ဆိုၿပီး လူလဲ အာရံုေနာက္ေနာက္နဲ႔ အေဆာင္ျပန္လာတာေပါ့။ အဲမွာ ဖုန္းဝင္လာတယ္။ International Student Center က တဲ့။ အဲဒါ ေနာက္အပတ္ အဂၤါေန႔ ေဆးသြားစစ္လို႔ မၿပီး မခ်င္း အခန္းေျပာင္းေနရမယ္တဲ့။ (အားးးး!!! အားလံုးေျပာင္းၿပီးလို႔မွ သက္ျပင္းခ်မယ္ မႀကံေသးဘူးဗ်ာ... X( ...ေလတယ္) အဲဒါနဲ႔ ဟုတ္ကဲ့ပါ ေျပာင္းဆိုလဲ ေျပာင္းတာေပါ့ဆိုၿပီး ဖုန္းခ်လိုက္တယ္။ က်ေနာ္ တစ္ေခါက္တစ္ေခါက္ ေျပာင္းရတာ နည္းတာမဟုတ္ဘူးဗ်ာ။ စစ္ရမယ့္ ေန႔က က်ေနာ္ Tutorial ၂ ခုနဲ႔ Lecture တစ္ ခ်ိန္ရွိတယ္။ ဒါနဲ႔ ဒီေန႔မ်ား ေဆးခ်က္ခ်င္းသြားစစ္လုိ႔ရရင္ လာမယ့္ အဂၤါေန႔ထိ ေစာင့္စရာ မလိုဘူး၊ အေဆာင္ေတြ ဘာေတြလဲ ေျပာင္းစရာ မလိုေလာက္ဘူးဆိုၿပီး ေက်ာင္းေဆးခန္းကို ဒီေန႔သြားစစ္လို႔ရလားလို႔ အားကိုးတႀကီး ေမးေတာ့။ "Aiya.. why can't you stick with the appointment we made for you??? you can't go there when you are free... you are suppose to go there when they are freeeeeeeee... you understand?" .. (အရမ္း အဆင္ေျပတဲ့ ဆက္ဆံေရးပဲ... )

ခဏၾကာေတာ့ အေဆာင္ရဲ႕ ရံုးခန္းမွာ ေသာ့သြားယူလို႔ရပါၿပီဆိုၿပီး ဖုန္းထပ္ဆက္လာတယ္။ က်ေနာ္လဲ အိမ္ကို လွမ္းဆက္ၿပီး အဖြားကို အက်ိဳးေၾကာင္းေျပာ၊ အေဖလဲ ဖုန္းဝင္လာတာနဲ႔ အက်ိဳးေၾကာင္းေျပာျပၿပီး အခန္းေဖာ္လဲ အသိလွမ္းေပးလိုက္တယ္။ အခန္းေဖာ္က ခဏေနက် ဖုန္းဆက္လာၿပီး ငါလာခဲ့မယ္ မင္းဘယ္မွာလဲ ဆိုေတာ့ က်ေနာ္လဲ အေဆာင္ကေန ရံုးခန္းသြားမယ့္အေၾကာင္း ေျပာျပတာေပါ့။ အဲဒါနဲ႔ လိုက္လာေပးတယ္။

ရံုးခန္းေရာက္ေတာ့ ဗ်ာ.... အဲက စာေရးမ ၂ ေယာက္ကို ဒီလိုဒီလိုပဲ အဲဒါ ေသာ့လာယူတာပါ လို႔ေျပာေတာ့ စာေရးမ တစ္ေယာက္က ခ်က္ခ်င္း မ်က္ႏွာက ရြံၿပီးစိတ္ပ်က္သြားတဲ့ပံုနဲ႔ "ahh!! are you the TB suspicious one ah?? go go go..go outside and talk to us from outside" တဲ့။။။ (=.= စိတ္ကို ပ်က္သြားတာပဲ။) လူပဲ ခ်က္ခ်င္းေသမယ့္ ေရာဂါသယ္လာတာက်လို႔။ အဲဒါနဲ႔ အခန္းျပင္ထြက္ၿပီး မွန္ေပါက္ကေန စကားေျပာရတယ္။

သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ မင္းဘာမွပူမေနနဲ႔ သူတို႔ကို အေျပာင္းျပလိုက္ၿပီး လိုတာေတြ လာယူလွဲ႔ေခ် ဆိုၿပီး အားေပးတယ္။ ခုေတာ့ ၃ ညစာေလာက္ ေရႊ႕ထားလိုက္တယ္။ ဘာမွေထြေထြထူးထူးေတာ့ ယူမလာျဖစ္ဘူးဗ်ာ။ စိတ္ေတာင္ေလတယ္။

-----------------------------------------------------------

ေက်ာင္းေတာ္ႏွင့္ က်ေနာ္ ( ၁ -- ၁၊ ၂၊ ၃)

noreply@blogger.com (Harry) — Wed, 01 Sep 2010 12:42:00 +0000

----------------------------- စကားခ်ီး ----------------------------

ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ NTU က Computer Engineering ကို ပထမႏွစ္က စတက္ခြင့္ရတဲ့ အေလ်ာက္ အေဆာင္လဲ ရတယ္။ ဒီ post နဲ႔ အတူ ေရးမယ့္ post မ်ားကို အလွမ္းေဝးေနတဲ့ ရန္ကုန္က အေဖ၊ တစ္ၿမိဳ႕ထဲ ေနေပမယ့္ မေတြ႕ရတဲ့ ခ်စ္သူ၊ ေနာက္ဆိုရင္လဲ တက္ေက်ာင္းခ်င္းမတူခဲ့ရင္ေတာင္ တကၠသိုလ္ တက္ရေတာ့မယ့္ ညီေလး အတြက္ ေက်ာင္းသားဘဝ အေတြ႕ႀကံဳေတြကို ခံစားလို႔ရေအာင္၊ နီးစပ္ေအာင္၊ သိေအာင္ ရည္ရြယ္ၿပီး ေရးပါတယ္။ ဘဝအတြက္ အမွတ္တရအေနနဲ႔လဲ သိမ္းထားလို႔ရေအာင္ တကၠသိုလ္ တစ္ေလ်ာက္ အေတြ႕ႀကံဳေတြကို အခန္းဆက္ ပံုစံမ်ိဳး ေရးသြားပါမယ္။ က်န္တဲ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြလဲ (အားရင္ေပါ့ေနာ္.. ေပ်ာ္ရင္လဲ မၾကာမၾကာ လာဖတ္ပါ :D)

ေခါင္းစဥ္မွာ (၁ -- ၁၊ ၂၊ ၃) ဆိုတာေတာ့ ပထမႏွစ္ျဖစ္တဲ့ အေလ်ာက္ ၁ (Season 1 ေပါ့ေနာ္ :D) ေနာက္က ဟာေတြကေတာ့ အခန္းနံပါတ္ေတြ (Episode ေတြ) ပါ ။

------------------------------- အခန္း (၁) ----------------------------
------------------------------အေျပာင္းအေရႊ႕-------------------------

၂၉ ရက္ေန႔က ေပါ့ဗ်ာ၊ မနက္အေစာ အထုတ္ေတြ သိမ္း၊ ပြစိတက္ေနတဲ့ အဝတ္ေတြေခါက္၊ ကင္မရာေတြ ဘာေတြ သိမ္းနဲ႔ တစ္အိမ္လံုး ဘယ္သူမွ အၿငိမ္မေနရဘူး။ အေဖက သူ႕သား အေဆာင္ေျပာင္းမွာ မို႔ဆိုၿပီး တကူးတက လာၿပီးလိုတာေတြ အကုန္လုိက္လုပ္ေပးတယ္။ ပစၥည္းေတြလဲ သူပဲ ကူထည့္ေပးနဲ႔ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ အေဖကို ၾကည့္ၿပီး ( ၾကည့္ေကာင္းတာနဲ႔ သူလုပ္တာ ဆက္ၾကည့္ေနလိုက္တာပဲ :P ) သနားေတာင္ သနားတယ္။ အားလံုး အထုတ္ေတြ ဘာေတြ သိမ္းၿပီးေတာ့ ဦးေလးက ကားနဲ႔ လိုက္ပို႔တယ္။ အေဆာင္ကို ေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာပဲ ေရာက္ေရာ...

ေရာက္ေတာ့ Hall 16 Lvl 1 Room 11 တဲ့... ေပးတဲ့ ကဒ္ယူၿပီး တံခါးဖြင့္တာေပါ့။ အထဲမွာ သီရိလကၤာက ကုလားမိသားစု ေရာက္ႏွင့္ေနတယ္။ အဲ့ ေဘာ္ဒါနဲ႔က NTU School of Computer Engineering က လုပ္တဲ့ ပြဲ တစ္ပြဲမွာတုန္းက စကားေျပာၿပီး ေတြ႔ဖူးတယ္။ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ဘာညာနဲ႔ အစိမ္းသက္သက္က စရတာ မဟုတ္ေတာ့ဘူးေပါ့။

ပစၥည္းေတြခ်၊ လုပ္စရာရွိတာေတြ လုပ္ၿပီး အေဖနဲ႔ ဦးေလးနဲ႔ အတူတူ ထမင္းသြားစားၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေက်ာင္းက စတိုးမွာ လိုတာေတြ ထပ္ဝယ္ၿပီး အေဆာင္ကို ျပန္လာတယ္။ ဟိုေဘာ္ဒါက ညျပန္မအိပ္ဘူး။ တစ္ေန႔လံုးလဲ ပင္ပန္းေနတာနဲ႔ဆိုေတာ့ ေစာေစာ ထုိးအိပ္လိုက္တယ္။ (အဲ.. မအိပ္ခင္ connection ေကာင္းမေကာင္းဆိုၿပီး ဒိုတာ ဆိုေသာ ဂိမ္းတစ္ပဲြ ေဆာ့လိုက္ေသးတယ္.. ဟီး..)

------------------------------- အခန္း ( ၂ ) ----------------------------
------------------------------ ေဆးစစ္ျခင္း -----------------------------

ေနာက္ေန႔ (30th Sep) မနက္ ၉ နာရီေလာက္ အခန္းေဖာ္ က ျပန္လာတယ္။ သူလာမွပဲ က်ေနာ္လဲ မ်က္လံုးပြတ္ၿပီး ကေယာင္ကတမ္းနဲ႔ ဘယ္နားထားမိမွန္း မသိတဲ့ သြားတိုက္တံနဲ႔ သြားတိုက္ေဆးလိုက္ရွာၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းသြားတယ္။ အစက မနက္ပိုင္း ေဆးသြားစစ္မယ္ဆိုၿပီး ရည္ရြယ္ထားတာမွာ အခန္းေဖာ္က ေျပာတာ ေဆးမစစ္ခင္ International Student Centre မွာ အရင္ မွတ္တမ္းသြားတင္ၿပီး အခ်ိန္ေတာင္းရတယ္တဲ့။ (မသိလိုက္ပါလား...) သူက ဒီေန႔ ေန႔လည္ ၁၂ ကို ေဆးစစ္ရမယ္ အဲဒါမတိုင္ခင္ ဆို သူအေဖာ္လိုက္ေပးမယ္ဆိုၿပီး ဒီ form ဒီ form ေတြျဖည့္ လိုအပ္တဲ့ စာရြက္စာတမ္းေတြကို ကူလုပ္ေပးၿပီး အေဖာ္လိုက္ေပးတယ္။ ႏွစ္ေကာင္သား ေျမပံုၾကည့္ၿပီး ဟိုဘက္မဟုတ္ဘူး ဒီဘက္ မဟုတ္ဘူးနဲ႔ ရြာေတြလည္ေနတာ။ ေနာက္ေတာ့လဲ ဟိုဘက္တက္ ဒီဘက္ဆင္းနဲ႔ ေရာက္သြားေရာ.. ေနာက္ရက္ ေဆးလာစစ္ဖို႔ ၄ နာရီကို လာဖုိ႔ မွာလိုက္တယ္။ လုပ္စရာရွိတာ လုပ္ၿပီး သူေဆးမစစ္ခင္ ထမင္းအတူတူစားၿပီး က်ေနာ္ အေဖတို႔နဲ႔ ေတြ႔ရေအာင္ ၿမိဳ႕ထဲ ထြက္လာတယ္။ အေဖနဲ႔ ေတြ႔ေတာ့ Funan ဘက္ သြားၿပီး လိုအပ္တာ (လိုခ်င္တာ) ေတြ ထပ္ဝယ္ျဖစ္ေသးတယ္။ ညေနပိုင္း ထမင္းစားၿပီး အေဆာင္ျပန္ေရာက္ေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕တည္းေနေသာ္လဲ မေတြ႕ရ မၾကားရ ( မၾကားရဆို.. က်ေနာ့္ဖုန္း battery လံုးဝ မရေတာ့ပါ.. ဒီရက္ပိုင္း လြတ္သြားေသာ msg ေတြ ဖုန္း ေတြ ရွိရင္ ဒီကပဲ လူမသိ ရွင္မၾကား ေတာင္းပန္ပါတယ္) တဲ့ ခ်စ္သူနဲ႔ ဖုန္းေျပာျဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂိမ္းကလဲ ေဆာ့ျဖစ္ေသးတယ္ :D ဟို အခန္းေဖာ္က လဲ ေပၚမလာဘူး။ ဒါနဲ႔ ၁၂ ခြဲေလာက္က် အိပ္သြားတယ္။

အိပ္သြားၿပီး မနက္က် (31st August,2010) တစ္ကိုယ္လံုး ကိုက္ၿပီး ကိုယ္လက္ မသယ္ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေလးေနတယ္။ မနက္ကို အဂၤလိပ္စာ စာေမးပြဲ သြားေျဖရမွာ။ အဲဒါနဲ႔ အားတင္းၿပီး သြားေျဖလိုက္တယ္။ ေန႔လည္ေလာက္က် ကိုယ္က ပူလာေရာ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ေဆးက ညေနသြားစစ္ရမယ္။ စာေမးပြဲ ေျဖၿပီးေတာ့ နည္းနည္း ေစာေနေသးတာနဲ႔ ေဆးမစစ္ခင္ စာေရးကိရိယာဆိုင္မွာ လုိတာေလးေတြ ဝယ္ရေအာင္ဆိုၿပီး စာေမးပြဲ ေျဖတဲ့ ေနရာကေန စာေရးကိရိယာ ဆိုင္ကို သြားတယ္။ အဲဒီမွာဗ်ာ .. လမ္း ေပ်ာက္လိုက္တာ ေပ်ာက္လိုက္တာ ဆိုတာ လူကို မ်က္စိလည္ေနတာပဲ။ ေျမပံုထဲမွာ ျပထားတာ ဒီ အေဆာင္ကေန မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ အေဆာင္ ကို နီးနီးေလး ဒါေပမယ့္ တက္သြားေတာ့ ဘယ္ကေနကူးလို႔ ကူးရမွန္းကို မသိဘူး။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ေခၽြးတလံုးလံုးနဲ႔ စာေရးကိရိယာဆိုင္ကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိသြားပါေလေရာ။ လိုမယ္ထင္တဲ့ စာေရးကိရိယာ ေပါင္းစံုဝယ္ၿပီး ေဆးခန္းဘက္ထြက္လာခဲ့တယ္။ (ေဆးစစ္တယ္ေပါ့ဗ်ာ.. ေအာက္က အပိုဒ္က ဆီးစစ္တုန္းက ညစ္ညစ္ ပတ္ပတ္ အေတြ႕ႀကံဳ ေရးထားတယ္၊ ေက်ာ္ဖတ္ရင္လဲ ဖတ္ေပါ့ :D )

ေဆး စစ္တဲ့ ေနရာေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္က အရင္က စစ္ဘူးလို႔ ဓာတ္မွန္ပဲ ရိုက္ရမယ္ လို႔ေျပာတယ္။ မရိုက္ခင္ မွာ ဆရာဝန္နဲ႔ေတြ႕ရမယ္၊ ဆီးစစ္ရမယ္ေပါ့ဗ်ာ။ ဆရာဝန္နဲ႔ ေတြ႔တာေတာ့ ေခ်ာေခ်ာ ေမာေမာပါပဲ.. ဆီး စစ္တဲ့ တကာလမွာ ေပါက္ထည့္လိုက္တဲ့ ဆီးခြက္ထဲက ဆီးကို ေပးလိုက္တဲ့ တုတ္တံေလး စိမ္ၿပီးရင္ သြန္လိုက္ လို႔ေျပာလို႔ သြန္လိုက္ရာမွာ.. အဲဒီ အတံေလးပါ ေရာၿပီး အိမ္သာအိုးထဲ က်သြားေလတယ္။ ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ခြက္ပဲ သြားယူရမလား.. (မျဖစ္ဘူး ငါ့မွာ ေပါက္စရာ မက်န္ေတာ့ဘူး) လို႔ ေတြးမိတာနဲ႔.. ႏွာေခါင္းပိတ္ လွ်ာကိုက္ၿပီး ျပန္ႏိႈက္ယူလာတယ္ :D ၿပီးေတာ့ လက္ကို ေသခ်ာေဆးၿပီး Nurse ကို ခြက္သြားေပးတယ္.. nurse က ခြက္ထဲ က အတံကို ထုတ္ျပတဲ့.."ဗ်ာ...!" (ေသေရာ..) အဲဒါနဲ႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ပဲ ေလဆိုၿပီး ေဆးၿပီးသားလက္နဲ႔ ပဲ ထပ္ကိုင္ၿပီး ထုတ္ျပခဲ့ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဓာတ္မွန္ရိုက္ဖို႔သြားရတယ္။

ဓာတ္မွန္ရိုက္ၿပီး အျပန္မွာ အေျခေန မဟန္တာနဲ႔ စတိုးဆိုင္က ခ်ဥ္စပ္ ေခါက္ဆြဲ ၂ ထုတ္ဝယ္လာၿပီး ျပဳတ္စားလိုက္တယ္။ ေခၽြးတလံုးလံုး (ႏွာ တရႊတ္ရႊတ္..) နဲ႔ စားၿပီး Biogesic ေသာက္ၿပီး ထုိးအိပ္လိုက္တယ္။ ညပိုင္း ႏိုးလာေတာ့ နည္းနည္း သက္သာသြားတယ္။ လူလဲ နည္းနည္း လန္းလာေတာ့ သင္ရမယ့္ ဘာသာေတြကို အကုန္ lecture note ေတြ download လုပ္ၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ယူထားတဲ့ ဟာက ကိုယ္အရင္က လုပ္ခဲ့ဘူးတာ မဟုတ္တဲ့ အစိမ္းသက္သက္ဆိုေတာ့ သူမ်ားထက္ေတာ့ ပိုၿပီး ျပင္ဆင္ထားမွ အဆင္ေျပမယ္ထင္တာနဲ႔ လိုေလာက္တာေတြကို အတန္းေတြ မစခင္ လုပ္ထားတာ။ (စရင္ေတာ့ ဘယ္လိုလာမလဲ မသိဘူး)

------------------------------- အခန္း (၃) ----------------------------
------------------------------ ႀကိဳဆိုခံရသည္ -------------------------

ဒီမနက္ ေစာေစာထရမွာဆိုၿပီး alarm ေပးထားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းက မင္ဖုန္းလာေနတယ္ဆိုၿပီး လာေပးတယ္။ (alarm ျမည္တာေတာင္ မၾကားပါလားေနာ္) အဲဒါနဲ႔ ထၿပီး သြားဖို႔ျပင္ဆင္တယ္။ ဝတ္မယ့္ အကၤ်ီ မီးပူတိုက္ၿပီး ေရမိုးခ်ိဳးၿပီး ထြက္လာခဲ့တယ္။ (အဲမွာ.. မနက္ အတန္းရွိတဲ့ ခ်စ္သူကို ႏိႈးဖုိ႔ ေမ့သြားေသာ က်ေနာ္...) ေဟာထဲေရာက္ေတာ့ မ်ားလိုက္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ။ သူတုိ႔ လုပ္တဲ့ အစီစဥ္အတုိင္း ပေရာ္ဖက္ဆာေတြ စကားေျပာတယ္၊ လိုအပ္တာေတြ မွာတယ္၊ ေနာက္ၿပီး ထူးျခားတာက ေက်ာင္းရဲ႕ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ဘြဲ႕ဝတ္စံု (အလြတ္) ေတြဝတ္ၿပီး လို္က္ဆိုရတဲ့ အစီစဥ္ပါတယ္။ အားေမြးၿပီး တက္ၾကြေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ စိတ္ဓာတ္ စစ္ဆင္ေရးေပါ့ဗ်ာ။ ေနာက္ၿပီး အားလံုးကို ဓာတ္မီး အေသးေလး တစ္ေခ်ာင္းစီ ေပးၿပီး အစီစဥ္တစ္ခုမွာ မီးအကုန္မွိတ္ၿပီး တစ္လက္လက္နဲ႔ ထြန္းခိုင္းတဲ့ အစီစဥ္လဲ ပါေသးတယ္။ ေနာက္တစ္ေခတ္ရဲ႕ ႏိုင္ငံအတြက္ လင္းလက္ေနမယ့္ ၾကယ္စင္မ်ားကို စတင္ေတာက္ပခိုင္းလိုက္သလိုပါပဲ။

တကၠသိုလ္က ႀကိဳဆိုပြဲ ၿပီးေတာ့ ဆိုင္ရာ ေက်ာင္းေတြက ဆရာေတြလုပ္ေပးတဲ့ ႀကိဳဆိုပြဲ သြားရတယ္။ အဲမွာေတာ့ သင္ယူရမယ့္ ဘာသာေတြ၊ သက္ဆိုင္ရာ ပုဂၢိဳလ္ေတြ၊ လိုအပ္မယ့္ ႀကိဳတင္ျပင္ဆင္ရမယ့္ ဟာေတြကို ပိုၿပီး အေလးထားေျပာတယ္။ တကၠသိုလ္မွာ အတန္းေတြအတြက္ attendance ဆိုတာ မယူေတာ့ဘူး။ အသက္ႀကီးလာတဲ့ အေလ်ာက္ လူႀကီးတစ္ေယာက္လို ဆက္ဆံတဲ့အတြက္ ဘယ္သူမွ မ်က္လံုးေဒါက္ေထာက္ ၾကည့္မေနေတာ့ဘူး၊ အၾကည့္မခံရေတာ့တာနဲ႔ လာစရာ မလိုေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အေတြးေခၚထက္၊ ငါ ဒီဟာတစ္ခုေလာက္မ်ား လြတ္သြားခဲ့ရင္ ရလာမယ့္ အႀကိဳးဆက္ေတြကို ေတြးမိေအာင္ ဆရာေတြက ရွင္းျပတယ္။ စာနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႔ကိုလဲ မွ်တေအာင္ ေနဖို႔၊ က်န္းမာေအာင္ေနဖို႔ စသည္ျဖင့္ အစံုမွာ ၿပီး အားေပးစကားေတြေျပာတယ္။ တကယ္ ေႏြးေထြးတဲ့ ဆက္ဆံမႈပါပဲ။

အဲဒါေတြၿပီးေတာ့ တျခား ေက်ာင္းနဲ႔ ဆိုင္တဲ့ ေငြေၾကးကိစၥေတြ စာေမးပြဲကိစၥေတြအတြက္ ေျပျပတယ့္ orientation တစ္ခုထပ္သြားရတယ္။ Singapore Poly တုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ ျပန္ေတြ႕ေတာ့ သူတို႔နဲ႔ ထမင္း အတူစားၿပီး အေဆာင္ကိုယ္ဆီ ျပန္ခဲ့ၾကတယ္။

-------------------------------------------------------------

The Next Episode

noreply@blogger.com (Harry) — Fri, 27 Aug 2010 04:48:00 +0000

၂၂ ရက္ေန႔က SP မွာ ႏွစ္တိုင္းလုပ္ေလ့ရွိတဲ့ သႀကၤန္အထိမ္းမွတ္ ကပြဲလုပ္တယ္။ အဲမွာ အကတစ္ခုဝင္ကျဖစ္တယ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက ျမင္ဖူးတဲ့ (ငါေတာ့ တသက္ မလုပ္ႏိုင္ေလာက္ပါဘူးလုိ႔ ထင္ခဲ့ဘူးတဲ့) အကြက္ေတြကို က်င့္ၾကည့္ေတာ့မွ အခ်ိန္ေပးၿပီး ပံုမွန္က်င့္ရင္ ရႏိုင္မွန္းသိလိုက္တယ္။ ဘဝအတြက္ အမွတ္တရေပါ့။ ပြဲမွာေတာ့ လုိအပ္ခ်က္ေလးေတြရွိခဲ့ေပမယ့္ ဘာပဲေျပာေျပာ အားလံုး အေကာင္းဆံုး ႀကိဳးစားခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ အားရတယ္ဗ်ာ။ ပြဲလာမၾကည့္ျဖစ္လိုက္တဲ့သူေတြ၊ ထပ္ၾကည့္ခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ ေအာက္မွာ video တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ေနာက္ အမွတ္ရစရာ တစ္ခုကေတာ့ အဲဒီ ၂၂ ရက္ ေန႔ကပဲ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆုိင္ က်ေနာ့္ ခ်စ္သူနဲ႔ တဲြလာတာ ၂ ႏွစ္ျပည့္တဲ့ေန႔ျဖစ္ေနတယ္။ ပြဲကလဲ ရွိ၊ သူကလဲ စာေမးပြဲေတြရွိေတာ့ သိပ္ထူးထူးျခားျခား မလုပ္ေပးလိုက္ရေပမယ့္ အမွတ္တရ video ေလးတစ္ခု လုပ္ေပးျဖစ္တယ္။

အဲ.. ဒီေန႔ေတာ့ ရန္ကုန္ကေန အေဖလာမယ္.. လုပ္ခ်င္တာေတြကို ေက်ာင္းပိတ္တုန္း ဆိုၿပီး လွိမ့္လုပ္ေနတာ၊ NTU ဖြင့္မယ့္ရက္က ကပ္လာၿပီ။ ၂၉ ရက္ေန႔ကို အေဆာင္ေျပာင္းျဖစ္မယ္။ NTU မွာ Computer Engineering ကို ၄ ႏွစ္တက္ရမယ္။ ေနာက္ပိုင္း အားရင္ အားသလို႔ NTU က အေတြ႕ႀကံဳေတြ ျပန္ေဝမွ်ပါဦးမယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

Graduation

noreply@blogger.com (Harry) — Fri, 21 May 2010 04:51:00 +0000

ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ Singapore Polytechnic ကေန ၂၀၁၀ ေမလ ၁၈ ရက္ ညေန ၆နာရီ ၂၃ မိနစ္မွာ Mechatronic Diploma နဲ႔ Business Certificate ကို ရခဲ့ေလၿပီ။ :D

ဒီ ၃ ႏွစ္အတြင္း ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့တဲ့ ရက္ေတြမွာ စိတ္ညစ္စရာေတြရွိသလို၊ ေပ်ာ္စရာေတြလဲ တစ္ပံုႀကီး။ ပင္ပန္းခဲ့တယ္လို႔ ထင္ရေပမယ့္ ရလာတဲ့ အသီးအပြင့္ေတြ စားရတဲ့အခါ အရမ္းခ်ိဳၿမိန္တာ ေတြ႕ရတယ္။ ရခဲ့တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြ မိတ္ေဆြ စစ္ေတြက တစ္ဘဝစာအတြက္ ဒီ ၃ႏွစ္ အတြင္းမွာ ရလိုက္တဲ့ အေကာင္းဆံုးေသာ အရာေတြပဲ။

တျခား အဖိုးမျဖတ္ႏိုင္တဲ့ သင္ခန္းစာေတြ အသိတရားေတြကို ေခါင္းထဲ ေပၚသေလာက္ ျပန္ေဝမွ်ခ်င္တယ္။

- ျဖစ္ခ်င္တာကို ရေအာင္လုပ္ခ်င္တဲ့ အရမ္းထက္သန္ေနတဲ့ စိတ္တစ္ခုရဲ႕ အားကို ဘယ္ အေႏွာက္အယွက္ အခက္အခဲမွ မတားႏုိင္ဘူး။

- ႀကိဳးစားလို႔ ေရာက္လာတဲ့ အေျခအေနတစ္ခု၊ ေလ့က်င့္လုိ႔ ရလာတဲ့ ရလာဒ္တစ္ခုက သူမ်ားကို ၾကြားဖို႔၊ ဘဝင္ျမင့္ၿပီး ေက်နပ္ေနဖို႔မဟုတ္ဘူး၊ ဆက္ႀကိဳးစားဖို႔၊ ဆက္ေလ့က်င့္ဖုိ႔...

- ကိုယ္လုပ္တဲ့ အရာေတြမွာ စစ္မွန္တဲ့ ေစတနာေလး ပါပါေစ။

- ဘဝေပး အေျခအေနကို ထုိင္ၿပီး ၿငီးတြားေနတာထက္ ဘဝမွာ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ပံုစံကို ရေအာင္ ပံုသြင္းယူပါ။

- အခ်ိန္တိုင္း တတဂၤတိုင္းဟာ ေနတတ္ရင္ ေက်နပ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။

ကိုယ္ျဖစ္ခ်င္တာေတြကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏုိင္ၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့တဲ့ ဘဝေတြ ပိုင္ဆိုင္ ႏိုင္ၾကပါေစ။ ။

If you believe you can, you can

noreply@blogger.com (Harry) — Sun, 16 May 2010 08:51:00 +0000

ဘေလာ့ကို မေရးျဖစ္တာ... မအားဘူး မအားဘူးနဲ႔ အေၾကာင္းျပျပ ၿပီးထြက္ေျပးေနတာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားခဲ့ၿပီ။ သူငယ္ခ်င္း Amir က "Harry, you should continue blogging just for the sake of your passion on blogging." လို႔ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္ ေတြ႕တုန္းက ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ ဟုတ္ပါတယ္ က်ေနာ္ ခုေတာ့ ေက်ာင္းလဲ ၿပီးသြားၿပီဆုိေတာ့ ေတာ္ေတာ္အားသြားၿပီ။

အနီးစပ္ဆံုး update ေလးေတြ ေပးရရင္၊ က်ေနာ္ သန္ဘက္ခါမွာ Graduation သြားရမယ္။ ဟိုတစ္ပတ္ေလာက္က Australia ေက်ာင္းအတြက္ IELTS စာေမးပဲြ သြားေျဖထားတယ္။ ဒီၾကားထဲမွာေတာ့ ေက်ာင္း gym သြားလိုက္၊ အက တိုက္လိုက္နဲ႔ SP က ညီအကိုေတြနဲ႔ တရုန္းရုန္းပဲ။

မေန႔ညေနက ရန္ကုန္ကတည္းက ေပါင္းလာတဲ့ က်ေနာ့္အကိုေတာ္ႀကီး အိမ္လာလည္တယ္။ သူနဲ႔ ေက်ာင္းကိစၥေတြ၊ လူေတြအေၾကာင္း၊ ဘဝေတြအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ တို႔ စကားစပ္မိရင္းနဲ႔ က်ေနာ္ ေလးစားအားက်ရတဲ့ အႏုပညာရွင္ ေတြအေၾကာင္းေရာက္သြားၿပီး သူ႔ကုိျပျဖစ္တယ္။

ကုိယ္ဝါသနာပါတာကို ငယ္ငယ္ကတည္းက ေဇာက္ခ်လုပ္ခြင့္ရရင္၊ နယ္ပယ္တစ္ခုခုမွာ တစ္ဖက္ကမ္းခပ္ ထူးခၽြန္ႏိုင္တဲ့အေၾကာင္း။ ငယ္ငယ္တုန္းက က်ေနာ္တို႔ေတြမွာ အဲလုိမ်ိဳး အခြင့္ေရးဆိုတာ မရွိခဲ့ဘူး။ မိဘေတြကလဲ ေက်ာင္း အိမ္၊ အိမ္ ေက်ာင္း.. ငါ့သား စာေတာ္ၿပီးေရာ ဆိုတာမ်ိဳးမ်ားခဲ့တယ္။
က်ေနာ္တို႔ညီအစ္ကိုေတြေတာ့ နည္းနည္း ကံေကာင္းတယ္ေျပာလို႔ရတယ္။ က်ေနာ္တို႔ ဝါသနာပါရာကို မိဘက အားေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီအခြင့္ေရးေတြကို စလံုးေရာက္ေတာ့ ရတယ္။ ဒီေခတ္ထဲမွာ ကုိယ္သင္ယူခ်င္တာ ကိုယ္သိခ်င္တာ ကိုယ္ထူးခၽြန္ခ်င္တာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သင္တန္းမွာ တစ္ကူးတစ္က သြားတက္မွ၊ ဆရာက သင္ေပးမွ တတ္မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သင္ေထာက္ကူျပဳႏိုင္တဲ့ ဟာေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား online မွာ ရွိေနၿပီ။ ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခုကိုလဲ အခ်ိန္မေရြး ဝင္ဆံ့ႏိုင္ေနၿပီ။ အဲဒီအေၾကာင္း ေျပာျဖစ္ေတာ့ အဲဒီအကိုက ကုိယ္လိုခ်င္တာေတြကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၿပီး ကုိယ္ငယ္ငယ္က ဝါသနာပါခဲ့တာ၊ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေတြကို ျဖစ္ေအာင္ ဒီသံုးႏွစ္အတြင္း လုပ္မယ္လို႔ ေျပာတယ္။ က်ေနာ္ေတာ့ အျပည့္အဝ အားေပးတယ္ဗ်ာ။ Photoshop ဆိုတာ အၿမွီးနဲ႔လား ဂ်ိဳနဲ႔လား မသိရာကေန ဒီလိုပဲ online မွာဖတ္၊ တတ္တဲ့သူေတြကို ေမးရင္း ကိုယ္လုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္ကူးအတိုင္း လုိက္လုပ္ၾကည့္ရာကေန အခုဆို ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပေျပ သံုးတတ္သြားၿပီ။ တျခား အရာေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလဲ က်ေနာ္ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္တစ္ခုထဲနဲ႔ ရေအာင္ လုပ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဓိက က အဲဒီ "ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ခ်င္တယ္" ဆိုတဲ့ စိတ္ေလး ရွိၿပီး အေကာင္ထည္ေဖာ္ႏိုင္ေအာင္ အားစိုက္ဖို႔ပါပဲ။

လုပ္ခ်င္တာကို ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ ။

2010 & SPINNOVEX

noreply@blogger.com (Harry) — Wed, 06 Jan 2010 14:14:00 +0000

ႏွစ္သစ္လဲ ေရာက္ၿပီ။ တစ္ပတ္ေတာင္ ျပည့္ေတာ့မယ္။ မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ ခေျငာင္းၾကတဲ့ ႏွစ္သစ္ မဂၤလာျဖစ္ပါေစ။

ဒီေန႔ ေမာင္ Harry တို႔ ေက်ာင္းမွာ SP 2010 Open House [SPINNOVEX] အတြက္ တစ္ႏွစ္လံုး ခ်ာလပတ္ ရမ္းခဲ့တဲ့ Project ႀကီး ျပရတယ္။ Open House က ၃ ရက္လုပ္မွာ 7-9 Jan ၊ ဒီေန႔ကေတာ့ ေက်ာင္းမွာ Project ကို အေခ်ာသတ္တယ္၊ ဆင္တယ္၊ ျပဳတယ္ေပါ့။ ၿပီးေတာ့ Judging Panel က ဆရာေတြ လာၾကည့္တာကို ရွင္းျပၾကတယ္။ နက္ျဖန္ က စၿပီး ေက်ာင္းမွာ ၃ရက္ဆက္တိုက္ Public ကို ျပမွာျဖစ္ပါတယ္။ Poly ဝင္မယ့္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြ အမ်ားလာၾကည့္ၾကသလို၊ စိတ္ပါဝင္စားတဲ့ မည္သူမဆို လာၾကည့္လို႔ရပါတယ္။ ဘာေတြ ေတြ႕ရမလဲဆိုေတာ့ တစ္ေက်ာင္းလံုးက Course ေပါင္းစံုက Final Year သမားေတြ အဖြဲ႔လိုက္ သူ႕ Major ကို လိုက္ၿပီး လုပ္ထားၾကတဲ့ Project ေပါင္းမ်ိဳးစံုကို ေတြ႔ရပါမယ္။ ေဘာလံုးကန္တဲ့ စက္ရုပ္မွစလို႔ ေရေပၚေမာင္းတဲ့ ကားေတြ စတဲ့ ထူးထူးဆန္းဆန္းေတြ ေတြ႔ရမွာပါ။ ေလွ်ာက္ၾကည့္ရတာ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းတယ္။ လာခဲ့ဖို႔ ဖိတ္ေခၚပါတယ္။ Dover MRT မွာ ရွိတဲ့ Singapore Poly က Open House ကေန ေနာက္ ၃ရက္စာ ေမာင္ Harry Twitter ကေန live update လုပ္ပါမယ္။ :D Follow လုပ္လုိသူမ်ား http://twitter.com/h_cloNe မွာ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

2009 မွတ္ေက်ာက္ေလးမ်ား

noreply@blogger.com (Harry) — Wed, 30 Dec 2009 13:59:00 +0000

၂၀၀၉ ဆိုတဲ့ တစ္ႏွစ္တာ ကုန္ျပန္ၿပီ။ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ ဘာေတြ လုပ္ျဖစ္လဲ။ ဘာေတြ အဖတ္တင္လဲ ဆိုတာ စိတ္ကူးရသမွ် တန္ဖိုးထားမိတာေတြကို တစ္ႏွစ္လံုးစာ ခ်ေရးထားတယ္။ က်ေနာ့္ဘဝရြက္ေလွ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ေန႔ရက္အခ်ိန္ေလးေတြ မွ်ေဝျခင္းသက္သက္သာျဖစ္ပါတယ္။

January

ဘဝရြက္ေလွ Blog Template ျပန္ျပင္တယ္
Basketball/Badminton/Street Soccer ပါတဲ့ Sport Event တစ္ခုစီစဥ္တယ္
SP မွာတက္လာသမွ် ကာလ ပထမဆံုး Attendance Warning Letter ရတယ္
Photoshop စေလ့လာတယ္

February

Kaya လုပ္တတ္တယ္
PhotoBlog (http:www.fotobloggy.blogspot.com) စျဖစ္တယ္
ခဲပန္းခ်ီစဆြဲတယ္
အေမ့ပံုတူကို Photoshop နဲ႔ ဆြဲတယ္

March

အေဖ့ဆီက ထမနဲထိုးနည္းသင္တယ္
ဘိလပ္ေျမေဖ်ာ္သင္ရတယ္
အုပ္စီတာသင္တယ္
နံရံကို ပတ္တီးရိုက္တာသင္ရတယ္
လႊတိုက္တာ သင္ရတယ္
သဘာဝထိန္းသိမ္းေရး အတြက္ ပရဟိတအစီစဥ္ေတြပါတယ္
Diabolo ေဆာ့တတ္သြားတယ္
Light Stick performance သင္တယ္
Philippines က Singapore သံရံုးေရာက္တယ္၊ သံအမတ္ႀကီးနဲ႔ ေတြ႕တယ္
Philippines က နန္းေတာ္ရဲ႕ သမိုင္းျပတိုက္ကို ဝင္ၾကည့္တယ္
ေသာင္ျပင္မွာ Speedboat နဲ႔ ဆြဲတဲ့ ေလထီးစီးရတယ္
Banana boat စီးရတယ္
မီးေသြးနဲ႔ မီးေမႊးတတ္သြားတယ္
ၾကက္ဥကို လက္တစ္ဖက္ထဲနဲ႔ ခြဲတတ္သြားတယ္
ဦးေရႊရိုးကတယ္
လူေတြေရွ႕မွာ ပထမဆံုး သီခ်င္းဆိုဖူးတယ္
Philippines ရြာရဲ႕ သားအျဖစ္ေမြးစားခံရတယ္
Chocolate Hill ေတြေရာက္တယ္

April

မိသားစုနဲ႔ တရုတ္ျပည္ Beijing, Shanghai ကို vacation သြားတယ္
ပထမဆံုး ႏွင္း ကိုင္ဖူးတယ္
ပင္ကြင္းျမင္ဖူးတယ္
Great Wall ေရာက္တယ္
Olympic Bird Nest ေရာက္တယ္
Forbidden City ေရာက္တယ္
Kaung Fu concert ၾကည့္ခဲ့တယ္
အေဖ့ပံု၊ ပံုတူဆြဲျဖစ္တယ္
Canon 450 D ဝယ္ျဖစ္တယ္

May

ခ်စ္သူကို Light Stick ကျပတယ္
2nd year အတြက္ course ရဲ႕ Top 10% ပါတယ္
Crip Walk video လုပ္ျဖစ္တယ္
SP Technology and Innovation club ဝင္တယ္
ျမန္မာပဲြအတြက္ ႏုိင္ငံျခားသားကို သႀကၤန္မိုးသီခ်င္းစသင္ေပးတယ္

June

SP Technology and Innovation club အခ်ိန္မေပးႏုိင္လို႔ ျပန္ထြက္လိုက္တယ္
ခ်စ္သူခ်က္ေကၽြးတဲ့ ျမဴစြမ္ ပထမဆံုးအႀကိမ္ စားရတယ္
၂ ပတ္ ဖ်ားတယ္
ျမန္မာပြဲအတြက္ ႏိုင္ငံျခားသူ ၄ ေယာက္ကို အကသင္ေပးဖို႔ စီစဥ္တယ္

July

ကုိယ္ပိုင္ domain နဲ႔ ဓာတ္ပံု site ကိုလုပ္ဖုိ႔ စတယ္
Wedding outdoor photoshoot တစ္ခုကို ပထမဆံုးအႀကိမ္ လုိက္ရိုက္ေပးတယ္
ေက်ာင္းက ဓာတ္ပံုၿပိဳင္ပဲြဝင္တယ္
Wedding function တစ္ခုကို ပထမဆံုးရုိက္ေပးတယ္
SP သႀကၤန္ပဲြအတြက္ ေနာက္ခံ Vector Backdrop ဆြဲေပးတယ္ (ဆြဲခဲ့သမွ်ထဲမွာ size အႀကီးွဆံုး)

August

၂ရက္ေန႔မွာ လုပ္တဲ့ SP ျမန္မာ သႀကၤန္ပဲြႀကီး ကို တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာက ကူညီတယ္
ခ်စ္သူနဲ႔ တြဲလာတဲ့ကာလ တစ္ႏွစ္ျပည့္တယ္
Final year first semester စာေမးပြဲေတြေျဖတယ္
Residential Project (NYAA) အတြက္ collateral design ဆြဲေပးတယ္
Final Year Project အတြက္ 3D short clip လုပ္ဖို႔ 3D Max software စေလ့လာတယ္
Noise Singapore ပါျဖစ္တယ္

September

Malaysia Taman Nagara သဘာဝထိန္းသိမ္းေရးေတာထဲကို Adventurous Camp ထြက္တယ္
လင္းႏို႔ေတြေပါတဲ့ေက်ာက္ဂူထဲ ဝင္တယ္
Rain forest ထဲ trekking သြားတယ္
Residential Project (NYAA) အတြက္ ေန႔ကေလးထိန္းေက်ာင္းမွာ သြားကူတယ္
ကေလးေတြကို Diabolo နဲ႔ Light Stick performance လုပ္ျပတယ္
ျမန္မာျပည္ကို က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္း Malaysian ေက်ာင္းသား Yoon Loong ကို အလည္ ေခၚသြားတယ္
ရန္ကုန္၊ ပုပၸား၊ ပုဂံ၊ မႏၱေလး၊ မင္းကြန္း၊ စစ္ကိုင္း၊ အင္းေလး တို႔မွာ ဓာတ္ပံုရိုက္ထြက္တယ္
Adobe Illustrator, After Effects, Premiere Pro စေလ့လာတယ္

October

ဓာတ္ပံုေတြကို Imagekind မွာစေရာင္းျဖစ္တယ္
၁ မိနစ္စာ FYP အတြက္ After Effects video လုပ္ျဖစ္တယ္
Final Year Project (FYP) အတြက္ presentation လုပ္တယ္
FYP ကို Open House မွာ Pubilc ကိုျပဖို႔ အေရြးခံရတယ္
Aikido ျပန္ေဆာ့ျဖစ္တယ္

November

ေက်ာင္းစာနဲ႔ လံုးခ်ာလိုက္ေနတယ္

December

ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ အရမ္းေကာင္းတဲ့ ေမြးေန႔ေလး ျဖတ္သန္းရတယ္
ေမြးေန႔နဲ႔ တုိက္ၿပီး အေဖ့ကို ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပူဆာျဖစ္တယ္
Camera accessories ေတြဝယ္တာမ်ားၿပီး တစ္လစာ မြဲတယ္ =P
NTU က January က် လာလည္ဖုိ႔ ဖိတ္စာရတယ္
Orchard မွာ ဖိနပ္မပါပဲ လမ္းေလွ်ာက္တယ္ :D
စာေပေဟာေျပာပြဲ အၿပီး ဆရာ ခ်စ္ဦးညိဳ ဆရာ ေနဝင္းျမင့္တို႔ စကားဝိုင္းကို နားေထာင္ခြင့္ရတယ္

အေဆြ သင္တို႔ေကာ ဘာေတြ လုပ္ျဖစ္ခဲ့လဲ။ ဘာေတြ သင္ယူခဲ့လဲ။ ဘာေတြ တန္ဖိုးထားျဖစ္ခဲ့လဲ...

လာမယ့္ ၂၀၁၀ မွာ က်န္းမာရႊင္လန္းၿပီး ခ်မ္းေျမ့စရာေကာင္းတဲ့ ရက္ေတြ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ျဖတ္သန္းႏိုင္ၾကပါေစ ေၾကာင္း.. ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ရပါသည္ ။ ။ ^_^

ေမာင္ Harry

Warranty

noreply@blogger.com (Harry) — Thu, 17 Dec 2009 07:28:00 +0000

စာမေရးတာမွ ေတာ္ေတာ့္ကို ၾကာသြားၿပီ။ ေရးခ်င္တာေတြေတာ့ ရွိတယ္။ မ်ားလြန္းလို႔ ေတးထားတာ။ ဒီေန႔ မနက္ ေခါင္းေတာက္ၿပီး ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္သြားတဲ့အေၾကာင္း ေျပာရဦးမယ္။ ဒီ post ဟာ အထူးသျဖင့္ က်ေနာ္တုိ႔ ဓာတ္ပံုၾဆာ ေဘာ္ေဘာ္ေတြအတြက္ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ ကင္မရာ ပစၥည္းက ေစ်းက ႀကီးလွတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဘယ္ႏွႏွစ္ warranty ေပးမယ္ ဘာမယ္နဲ႔ ေပးထားတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ ျမန္မာျပည္မွာတုန္းက ဝယ္သံုးျဖစ္ေတာင္မွ warranty ကို သိပ္စိတ္မဝင္စားလွဘူး။ ခုဘာေတြ႔လဲဆိုေတာ့ warranty ေတာ့ ေပးတယ္ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တုိ႔ ဝယ္သူေတြဘက္ကလဲ လုပ္ရမွာေတြရွိတယ္ဗ်ာ။ ဝယ္ၿပီး ၿပီးေရာ.. သံုးေတာ့မယ္ေဟ့ဆိုၿပီး စိတ္ေအးလက္ေအးသံုးမသံုးခင္ warranty ကိစၥကို အရင္လုပ္သင့္တယ္။

တခ်ိဳ႕ warranty ေတြက ျဖည့္ခိုင္းတာျဖည့္ၿပီး စာတိုက္ပုံးက ျပန္ထည့္ေပးရတယ္။ တခ်ိဳ႕ warranty ေတြက online က register လုပ္ရတယ္။ ဆိုင္ေတြကလဲ ဝယ္လိုက္ရင္ warranty card ဒါမွမဟုတ္ ျဖည့္ရမွာေတြကို ဒီအတိုင္း ဗူးထဲ တာဝန္ေက် ထည့္ေပးလိုက္တာ။ အဲဒါေတြကို ကိုယ္က မလုပ္မိရင္ ကုန္ေရာ။ ၿပီးေတာ့ Receipt ေတြကိုလဲ ေသခ်ာသိမ္းသင့္တယ္။ က်ေနာ္ေတာ့ အခ်ိန္မေႏွာင္းခင္ Receipt ေတြရယ္ warranty card ေတြရယ္ကို ဖိုင္တစ္ခုထဲ တြဲလုိက္ၿပီ။

ပစၥည္းေကာင္းေတြ ဝယ္ၿပီး မသံုးခင္ warranty ေလးအရင္ျဖည့္ၾကပါရန္ အက်ိဳးေမွ်ာ္၍အသိေပးအပ္ပါတယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

စာေပေဟာေျပာပြဲ

noreply@blogger.com (Harry) — Mon, 16 Nov 2009 15:18:00 +0000

95.1 Street FM

noreply@blogger.com (Harry) — Sun, 08 Nov 2009 12:25:00 +0000

စာမေရးျဖစ္တာေတာင္ အေတာ္ၾကာသြားၿပီ။ ဒီရက္ပိုင္း ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ေတာ့ ဘာေတြနဲ႔ အလုပ္မ်ားေနမွန္းမသိ မ်ားေနတယ္။ သီခ်င္းေတြေတာ္ေတာ္ ျပန္နားေထာင္ျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ ဒီရက္ပိုင္း သြားသြားနားေထာင္ျဖစ္တဲ့ 95.1 Street FM ေတာ္ေတာ္မုိက္တယ္။ Hip Hop ႀကိဳက္သူေတြအတြက္ ျမန္မာ Hip Hop အသစ္ေတြ၊ Underground ေတြ၊ အေဟာင္းထဲက အႏွစ္ေတြ ကို ေတာက္ေလွ်ာက္လႊင့္ေနတဲ့ 95.1 Street FM ကို နားေထာင္ၾကည့္။ MYMC radio လိုပဲ သူလဲ လန္းတယ္။

Final Year Project Presentation

noreply@blogger.com (Harry) — Mon, 12 Oct 2009 13:16:00 +0000

ဒီေန႔ ေက်ာင္းမွာ Final Year Project ေတြ Open House မွာ ျပဖို႔အတြက္ ေရြးတဲ့ Presentation လုပ္ရတယ္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ အားထုတ္ခဲ့သမွ်ေတြ ဒီေန႔ ခ်ျပလုိက္ရၿပီ။ ေရြးခံရတာ မေရြးခံရတာထက္ ဒီေန႔ Presentation ကို အားရ၏။ အေကာင္းဆံုးႀကိဳးစားလုပ္ခဲ့ၾကတယ္။

ဒီလိုအဖြဲ႕နဲ႔ လုပ္လွ်င္ သူက်ဘယ္ေလာက္လုပ္တယ္၊ ငါက်ဘယ္ေလာက္လုပ္ရတယ္ ဆိုတာမ်ိဳး တြက္ကပ္ေနလွ်င္ က်ရံႈးဖို႔မ်ား၏။ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္လုပ္ႏုိင္လဲ၊ ဘယ္ေလာက္အားစိုက္ထုပ္လိုက္ရလဲ ကိုယ္ပဲအသိဆံုး။ တစ္ကယ္တမ္း အမွတ္တူတူရသည့္တိုင္ ကိုယ့္အားထုပ္မႈရဲ႕ပီတိက ကိုယ္ပဲသိသည္။ အဖြဲ႕နဲ႕လုပ္လွ်င္ သူဘယ္ေလာက္လုပ္တယ္ ဘယ္သူဘယ္ေလာက္လုပ္တယ္ ဆိုတာေတြကို ေပသီးေခါက္ေနမယ့္အစား ကိုယ္ဘယ္ေလာက္လုပ္ႏုိင္လဲဆိုတာကို စဥ္းစားသင့္သည္။ ကိုယ့္ရဲ႕ အစြမ္းစေတြကို စိန္ေခၚသင့္သည္။ ယဥ္ထားတဲ့ စိတ္ကူးေတြကို "ငါမလုပ္ႏုိင္ေလာက္ပါဘူး" ဆုိၿပီး လက္မေလွ်ာ့လုိက္သင့္။ ေတြးထားတဲ့ အႀကံစည္ေတြကို "ဒါေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ပါဘူး" ဆိုၿပီး ေနာက္မဆုတ္သင့္။ လုပ္ၾကည့္ပါ။ ေက်ာင္းက presentation ေလးတစ္ခုပဲ၊ ေတာ္ရိေရာ္ရိလုပ္လိုက္ရင္ ရပါၿပီကြာဆိုၿပီး ကိုယ့္အစြမး္စကို တန္ဖိုးမေလွ်ာ့လိုက္သင့္။ မလုပ္ခင္ စိတ္ကူးေတြကို နယ္ပယ္မရွိ လႊတ္ၾကည့္ပါ။ ဘယ္လို တင္ျပခ်င္လဲ ဘယ္လိုအေကာင္းဆံုး လုပ္ျပခ်င္လဲဆိုတာေတြ၊ ၿပီးလွ်င္ တစ္ခုခ်င္းစီကို ရတဲ့အခ်ိန္နဲ႔ ျဖစ္ႏိုင္ မျဖစ္ႏိုင္၊ ဘယ္ဟာအရင္ ဘယ္ဟာေနာက္ဆိုတာေတာ့ ဂဃနဏ သိရမည္။ ဘယ္ဟာအဆံ ဘယ္ဟာ အခြံလဲဆိုတာလဲ သိသင့္သည္။ ဟာ.. ဒါဆို ေကာင္းေလာက္တယ္၊ ငါဒါရေအာင္လုပ္မယ္ဆိုၿပီး အခြံကို တသသ ထုိင္လုပ္ေနၿပီး တကယ္တမ္းခ်ျပစရာ အစံမရွိလွ်င္ လုပ္ထားသမွ် အလကားျဖစ္ၿပီ။

ေခါင္းထဲေရာက္လာတာေတြ ေျပာခ်င္တာေတြ ေျပာခ်လုိက္သည္။ ဘာလုပ္လုပ္ အေကာင္းဆံုးလုပ္ႏိုင္ၾကပါေစ။ အဲဒီအေကာင္းဆံုးဆိုတဲ့ definition ဖြင့္ဆိုခ်က္ကေတာ့ အေရးႀကီးသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

သင္ယူျခင္း

noreply@blogger.com (Harry) — Fri, 09 Oct 2009 03:00:00 +0000

စာမေရးျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ။ ေမာင္ Harry အလုပ္မ်ားေန၏။ ဘာနဲ႔မ်ားေနတာလဲဆိုေတာ့ Final Year Project Presentation က လာမယ့္ ၁၂ ရက္ေန႔ ။ အဲဒီအတြက္ ျပင္ဆင္ေနၾကတာ။ သူမ်ားေတြလို ရိုးရိုး present မလုပ္ပဲ တစ္မူထူးခ်င္ေတာ့ ပိုပင္ပန္း၏။ Presentation ကို impact ႀကီးႀကီးနဲ႔ intro ဝင္ႏုိင္မယ့္ short clip ေလးတစ္ခုနဲ႔ စခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ကူး၊ အဲဒီစိတ္ကူးကို အေကာင္ထည္ေဖာ္ဖို႔ ဘာမွန္းမသိတဲ့ 3D Max ဆိုတာႀကီးရယ္ ၾကားဖူးတဲ့ Adobe After Effect ဆိုတာရယ္ ေပါင္းၿပီး animate လုပ္ၾကမွာ။ ျဖစ္ခ်င္တဲ့ စိတ္တစ္ခုကို အရင္းခံၿပီး Engineering ေက်ာင္းသားတစ္ဖြဲ႔ Media ပိုင္းကို ေလ့လာေနတယ္ဆိုပါေတာ့။

က်ေနာ္ စကၤာပူေရာက္မွ ပိုသိလာတာက လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုတဲ့ စိတ္အရင္းခံ ျပင္းျပရင္ တကယ္ျဖစ္တယ္ဆိုတာပဲ။ ျဖစ္ခ်င္စိတ္ အရမ္းျပင္းျပလာရင္ "မသင္ဖူးလို႔၊ သင္တန္းမတက္ဖူးလို႔၊ မသိလို႔" ဆိုတာေတြကို ေက်ာ္လႊားႏုိင္တယ္။ ပိုၿပီးလဲ အတတ္ျမန္တယ္။ ေနာက္ႀကံဳရင္ လုပ္ခဲ့တဲ့ video ေလးျပန္ share ပါ့မယ္။

ပညာဆိုတာ သင္တန္းသြားမွ၊ လာၿပီးသင္ေပးမယ့္သူရွိမွ၊ ေက်ာင္းကသင္မွ ျဖစ္တာမဟုတ္ပါဘူး။ ကိုယ္ကစၿပီးယူရတာပါ။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

ျပန္ေရာက္ေၾကာင္း

noreply@blogger.com (Harry) — Wed, 23 Sep 2009 03:50:00 +0000

ေမာင္ Harry ၁၀ ရက္ေလာက္ ျမန္မာျပည္ျပန္ၿပီး ဓာတ္ပံုရိုက္ရာမွ စလံုးသို႔ ျပန္ေရာက္ပါေၾကာင္း။ (သတင္းေခါင္းစဥ္) ဟီး..

က်ေနာ္ မေလးရွားက အျပန္ တစ္ရက္ျခားၿပီး ျမန္မာျပည္ျပန္ျဖစ္တယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ေတာ္ေတာ္စိတ္တိုင္းက် ဓာတ္ပံုရုိက္ျဖစ္ခဲ့တယ္ဗ်ာ။ အဲဒီခရီးက ပံုေတြေတာ့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းမွ တင္ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။ အေတြ႕ႀကံဳေတြကိုေတာ့ ေန႔အလိုက္ ေရးျဖစ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ အဆင္ေျပရင္ေျပသလို ေန႔အလိုက္ ပံုေတြနဲ႔ တင္ဦးမယ္။ ေက်ာင္းကေတာ့ ျပန္မဖြင့္ေသးဘူး (မဖြင့္ေသးဆို ပိတ္တာမွ မၾကာေသးတာ)။ ခုျပန္လာတာ Final Year Project လုပ္ဖို႔ျပန္လာတာ။ ေက်ာင္းဖြင့္ဖြင့္ခ်င္းတင္ရမွာမို႔။

ဘာလိုလိုနဲ႔ တတိယႏွစ္ ေနာက္ဆံုး semester ေတာင္ေရာက္လာၿပီ။ ဒီ ႏွစ္ ႏွစ္အတြင္း ေက်ာင္းစာအျပင္ တျခား လုပ္ခ်င္တာ လုပ္စရာရွိတာေတြ ေတာ္ေတာ္လုပ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ဒီေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတာ့ Final Year Project အတြက္ အားစုိက္ရဦးမယ္။ ေက်ာင္းျပန္ဖြင့္ရင္ေတာ့ လုပ္စရာေတြ ပါးသေလာက္ရွိၿပီ။

ရန္ကုန္က ျပန္အထြက္ဆိုမွ ေျပာရဦးမယ္။ အရင္တုန္းကေတာ့ ျပန္ရင္ ျမန္မာသံရံုးသြားၿပီး ေက်ာင္းသားျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ခံစာယူ၊ ျမန္မာျပည္ အဝင္မွာ register လုပ္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း D-Form ယူၿပီး ျပန္ထြက္တာ ပိုအဆင္ေျပလို႔ အဲလိုပဲ လုပ္ျဖစ္တယ္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ဒီအေခါက္ ေမာင္ Harry ခရီးလြန္ၿပီး D-Form လုပ္ဖို႔ေမ့၏။ အျပန္မွာ luggage အပ္ေတာ့ ဘာမွမေျပာ၊ ဒါနဲ႔ အဆင္ေျပေလာက္ပါတယ္ဆိုၿပီး boarding pass ေလးကိုင္ၿပီး immigration ဝင္မွ စေတြ႕ေတာ့တာပဲ။ မပါရင္ မျပန္ရဘူးဆိုတာနဲ႔ အေဖ့ကုိ နီးရာ internet ဆိုင္ေျပးလုပ္ခုိင္းၿပီး အျမန္ျပန္လာပို႔ခိုင္းတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္၊ မီွလုိက္လို႔။ ဟီး မဟုတ္ရင္ ခုခ်ိန္ ရန္ကုန္မွာပဲရွိဦးမွာ။ သုိ႔ပါ၍ " ျမန္မာျပည္ျပန္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား ေက်ာင္းသားေထာက္ခံစာမယူမိပါက မနက္သြား ညေနျပန္ရင္ေတာင္ D-Form လုိပါေၾကာင္း အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါတယ္။"

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစဗ်ာ ။ ။

Get Inspired

noreply@blogger.com (Harry) — Sat, 05 Sep 2009 16:41:00 +0000

ေက်ာင္းက စာေမးပြဲေတြ အရင္ပတ္ ဗုဒၶဟူးက ၿပီးသြားတယ္။ ၿပီးသြားေတာ့ ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ အားသေယာင္ေယာင္ရွိၿပီး နားခ်ိန္ေလး ဘာေလးရေနတယ္။ ဟိုတစ္ရက္က သူငယ္ခ်င္း စည္သူေအာင္ အိမ္မွာ Singapore Idol ၾကည့္ၿပီး နည္းနည္း ေတာင္ စိတ္ညစ္သြားတယ္။ လူကို ေဝဖန္လိုက္တာဆိုတာ လမ္းကိုဆံုးေရာပဲ။ သီခ်င္းဆိုၿပိဳင္ပြဲဆိုလဲ ဆိုတာကို အကဲျဖတ္ေပါ့။ ဘာမွမဆိုင္တာေတြကိုပါ ပယ္ပယ္နယ္နယ္ ေစာ္ကားတယ္။ ေတာ္ရံုလူဆို အညႊန္႔တလူလူတက္မယ့္ စိတ္က က်ိဳးထြက္သြားမွာ။

အိမ္မွာ နားေနတုန္း အားေနတာနဲ႔ YouTube ေလွ်ာက္ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ အစက American Idol တစ္ပိုင္းတစ္စၾကည့္တယ္။ လူေတြကို ျပစ္ျပစ္ခါခါေဝဖန္တာပဲ ေတြ႕ေနရတယ္။ ဒါနဲ႔ က်ေနာ့္စိတ္ထဲ သိခ်င္တာတစ္ခု ဝင္လာတယ္။ ဒီေလာက္ လူတိုင္းနီးပါးကို ျပစ္ျပစ္ခါခါ ျငင္းေနရင္ ဘယ္လိုလူမ်ိဳးကို မ်ား အားရပါးရလက္ခံမလဲဆိုတာ။ ေနာက္ေတာ့ Britain's got Talent ဆိုတဲ့ အစီစဥ္ေရာက္သြားေရာ။ အဲဒီမွာ စၾကည့္ျဖစ္တဲ့ Andrew Johnston မွာတင္ က်ေနာ္သေဘာေပါက္သြားတယ္။ သီခ်င္းဆိုၿပိဳင္ပဲြတစ္ခုမွာ အဲေလာက္ ထိမယ့္ အခ်ိန္ပိုင္းမ်ိဳး၊ ရင္ခုန္စရာမ်ိဳး၊ ပီတိလိႈင္းခတ္သံမ်ိဳး မခံစားဖူးဘူး။ ပိုၿပီး စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းတာက အဲဒီပြဲေတြမွာ ၁၁ ႏွစ္ ၁၂ ႏွစ္ ကေလးေတြကပါ လူေတြရဲ႕ ရင္ေတြကို ကိုင္လႈပ္ႏုိင္လုိ႔ပဲ။ သူတုိ႔ရဲ႕ အားေကာင္းတဲ့စိတ္ေတြ၊ ေနာက္ကေန အားေပးေနတဲ့ မိဘေတြရဲ႕ ေမတၱာေတြ "ဒါကိုအရမ္းကို ျဖစ္ခ်င္တယ္" ဆိုတဲ့ အိမ္မက္ႀကီးေတြရဲ႕ တြန္းအားေတြကိုပါ ခံစားလို႔ရေနတယ္။ ၂ မိနစ္စာေလာက္ပဲရွိတဲ့ Audition တစ္ခုဟာ လူေတြရဲ႕ ရင္ကိုအဲေလာက္ ျမန္ျမန္ ကိုင္လႈပ္ႏိုင္မယ္လို႔ မထင္ခဲ့မိဘူး။ ေအာက္မွာ က်ေနာ္တင္ထားတဲ့ video ေတြအားလံုးမွာ တူညီတဲ့ effect တစ္ခုရွိတယ္။ လူေတြရဲ႕ emotion ကို တတဂၤအတြင္း ဆြဲျမွင့္ၿပီး ကိုင္လႈပ္ႏိုင္တာပဲ။

Video အားလံုး ၾကည့္ရတာ တန္တယ္ဗ်ာ။ တစ္ခုခ်င္းစီတုိင္းက်ေနာ့္ကို ၾကက္သိမ္းထသြားေအာင္လုပ္ႏိုင္တယ္။ အရမ္းလဲ inspiring ျဖစ္တယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ semi-finalist ေတြ၊ finalist ေတြျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။ က်ေနာ္ ပထမဆံုး ေရြးတဲ့ audition ေတြကိုပဲ တင္ထားေပးတယ္။ ႀကိဳက္ရင္ ထပ္ရွာၾကည့္ၾကည့္။

ဒီတစ္ေယာက္က Andrew Johnston တဲ့။ အသက္ ၁၃ ႏွစ္ကေလး။ ၆ ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက သီခ်င္းစဆိုတယ္။ သူ႔ကို ဒီပြဲမွာ သီခ်င္းလာဆိုေတာ့ ဒိုင္ေတြက "မင္းကို အားလိုက္ေပးမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြရွိမွာေပါ့" လို႔ေျပာေတာ့ သူက ငယ္ငယ္ကတည္းက အႏိုင္က်င့္ခံရတယ္တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ ဘာလို႔လဲေမးေတာ့ "သူဆိုတဲ့ သူႏွစ္သက္တဲ့ ဂီတကို တျခားရြယ္တူသူငယ္ခ်င္းေတြက လက္မခံၾကလုိ႔တဲ့" ဒါနဲ႔ ဒိုင္က "အဲေတာ့ မင္းဘာဆက္လုပ္လဲေမးေတာ့" "I carried on singing" ... သူဘာဆိုလဲ... ၾကည့္ၿပီးရင္ထဲမွာ ဘာခံစားရလဲ...

ဒီတစ္ေယာက္ကလဲ အသက္ ၁၃ႏွစ္ပဲ။ George Sampson တဲ့။ 2007 မွာ စပါဝင္တယ္။ semi final မွာ အပယ္ခံရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ထပ္ႀကိဳးစားတယ္။ 2008 မွာ audition ထပ္ဝင္ၿပီး 2008 ရဲ႕ winner ျဖစ္သြားတယ္ ။ သူ႔မိသားစုက မခ်မ္းသာေတာ့ သူ႔ေက်ာင္းစရိတ္သူေပးရတယ္။ သူလုပ္ခ်င္တဲ့ ကတာကိုလဲ ဆက္လုပ္ခဲ့တယ္။ သူဘာေၾကာင့္ audition ကေနေရြးခံရလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ 2008 ရဲ႕ winner ျဖစ္လဲဆိုတာ ၾကည့္လုိက္ပါဦး...

Aiden Davis ဆိုတဲ့ ကေလးက အသက္ ၁၁ ႏွစ္။ သူက George Sampson လိုပဲ ကတယ္။ ဒါေပမယ့္သူက George Sampson ရဲ႕ ေနာက္ႏွစ္ မွာပါတာ။ ဘာထူးျခားတာလဲဆိုေတာ့ သူ႔ရဲ႕ ကတာကိုဝါသနာပါမႈ တစ္ခုထဲ အရင္းခံၿပီး ႀကိဳးစားထားလို႔ပဲ။ သူ႔မွာ သင္ေပးမယ့္သူ မရွိဘူး။ သင္တန္းလဲ မတက္ဘူး။ သူ႔ဟာသူ ေလ့က်င့္ခ်ိန္ေတြ လုပ္တယ္။ သူ႔ဟာသူကၾကည့္ၿပီး သူ႔အေမကို ကျပတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ အဲဒီေန႔ အဲစင္ေပၚကို ေရာက္သြားတယ္။ ဒီ ၂ မိနစ္စာ clip ေလးတင္ဆက္ေနတဲ့အခ်ိန္တုန္းက ကန္႔လန္႔ကာေနာက္က သူ႔အေမရဲ႕ ပီတိကို ခံစားၾကည့္ဗ်ာ။

ဒီတစ္ခုက အဖြဲ႔လုိက္ကတာ။ 2009 ရဲ႕ winner ျဖစ္သြားတယ္။ ဒီအဖြဲ႔ထဲမွာ အသက္ကြာျခားမႈ၊ လူမ်ိဳးကြာျခားမႈ ေတြရွိေနတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အကုန္လံုးကလဲ ေန႔ပိုင္းလုပ္တဲ့ အလုပ္ေတြ မတူၾကဘူး။ ဒီလိုမတူညီမႈေတြထဲက တူညီမႈတစ္ခုဟာ ဒီေလာက္မ်ားတဲ့ လူေတြကို အရမ္းကို ခ်စ္ၿပီး စည္းလံုးေစတယ္။ ဘာလဲဆိုတာ ၾကည့္ၾကည့္လုိက္ပါ။ (video ကို embed ေပးမလုပ္လို႔ ဒီမွာ ပဲ link ခ်ိတ္ထားေပးတယ္။)

အခုေနာက္ဆံုး ျပခ်င္တဲ့ တစ္ေယာက္က Sue Son တဲ့။ တေယာပညာရွင္ေလး။ အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းနဲ႔ အတူ တြဲေဖ်ာ္ေျဖတယ္။ ဒါေပမယ့္ အျငင္းခံရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဒိုင္ေတြက တစ္ေယာက္ထဲ ေဖ်ာ္ေျဖခြင့္ထပ္ေပးေတာ့ ထပ္ၿပီးေဖ်ာ္ေျဖခဲ့တယ္။ Sue Son ဘယ္လိုေဖ်ာ္ေျဖလဲဆိုတာ...

ႏွစ္သက္ၾကမယ္လို႔ထင္တယ္ဗ်ာ။ က်ေနာ္ေတာ့ ခံစားလို႔ရတယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

ေစာေလွ်ာက္ၾကပါ မေလးရွား ဗီဇာ

noreply@blogger.com (Harry) — Sat, 29 Aug 2009 13:33:00 +0000

ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ မေန႔က ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်ာလပတ္ရမ္းသြားတယ္။ စာေမးပြဲတြင္းႀကီး လူက နည္းနည္း ေခါင္းပူသြားတယ္။ ေကာင္းပါတယ္၊ သင္ခန္းစာရတာေပါ့။ ရလိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာေလး အလကား မျဖစ္ရေလေအာင္ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

က်ေနာ္က စက္တင္ဘာ ၅ ရက္ေန႔ကို ေက်ာင္းကအဖြဲ႕နဲ႔ မေလးရွား သြားစရာရွိတယ္။ ဒီရက္ပိုင္းက စာေမးပြဲတြင္းႀကီးဆိုေတာ့ ဗီဇာကို မေန႔ကမွ သြားေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္။ တြက္လိုက္တာေတာ့ ဒီအပတ္ ေသာၾကာေလာက္ေလွ်ာက္ ေနာက္အပတ္ေသာၾကာေလာက္ရ၊ ကြက္တိေလာက္ေပါ့။

ဟိုလဲေရာက္ေရာ က်ေနာ္ မေလးဗီဇာ လုပ္ခ်င္လို႔ ဘာညာေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ေလးစုံစံု စိစိေမးၿပီးေတာ့ စာရြက္ျဖည့္ခါနီးမွ ေမးလိုက္တာ ဘယ္ရက္ေလာက္ လာယူလုိ႔ ရမလဲလို႔။ ဆိုေတာ့ ကာ အဲဒီ ဆိုင္က အမေတာ္က ျပကၠတိန္ၾကည့္ၿပီး လာမယ့္ တနလၤာေန႔က မေလးရွား အမ်ိဳးသားေန႔တဲ့။ အဲေတာ့ မေလးရွား သံရံုး ပိတ္တယ္ေမာင္ေလး တဲ့။ တိန္! အဲလိုစၾကားကထဲက သိေတာ့ သိလိုက္တယ္ တြားးးဘီလုိ႔။ ဒါနဲ႔ ဆက္ေျပာေလရဲ႕။ ပံုမွန္ဆို ဗီဇာက လုပ္ရင္ 5 working days ၾကာတယ္တဲ့။ အဲေတာ့ ေနာက္အပတ္ရဲ႕ ေနာက္အပတ္ တနလၤာမွ ရမယ္တဲ့။ ေတေရာ!

ဒါနဲ႔ ေမာင္ Harry လဲ တျခားဆိုင္ကို ရလို႔ရျငား ထြက္လာတယ္။ ၃ဆိုင္ေလာက္ ထပ္ဝင္လိုက္တယ္။ ၃ ဆိုင္လံုးက တသံထဲ ထြက္ေလရဲ႕။ တိုတို တုတ္တုတ္ေျပာရရင္ က်ေနာ္ရယ္၊ သြားမယ့္ထဲက ေနာက္ထပ္ တရုတ္ျပည္က ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ရယ္ ဗီဇာ ေလွ်ာက္မရျဖစ္သြားတယ္။ သူတို႔က အျမန္လဲ ေလွ်ာက္လို႔ေတာ့ ရတယ္။ ၂ရက္အတြင္း ရမယ္၊ စလံုးေငြ ၂၀၀ ေလာက္ ပိုေပးရမယ္ ဆိုပဲ။ ဒီလုိနဲ႔ trip တစ္ဖြဲ႕လံုးက ေက်ာင္းပိတ္ရက္လဲ ျဖစ္ေတာ့ ရက္ကို ေနာက္ေရႊ႕ၿပီး စီစဥ္ေပးလုိက္တယ္။ အားေတာင္ ေတာ္ေတာ္ နာသြားတယ္။

သို႔ပါ၍ ေနာက္ေနာင္တြင္ ဗီဇာကို အနည္းဆံုး ၂ပတ္ေတာ့ ခြာၿပီး ေလွ်ာက္ၾကပါရန္ အက်ိဳးေမွ်ာ္၍ ႏႈိးေဆာ္လုိက္ပါသည္။ ဒူေဝ ဒူေဝ ဒူေဝ... =D

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

2010 Youth Olympic Game Countdown

noreply@blogger.com (Harry) — Sat, 15 Aug 2009 17:13:00 +0000

ဒီရက္ပိုင္း Report ေတြ ထပ္၊ Assignment ေတြ တင္နဲ႔ လုပ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၿပီးသြားၿပီ။ စာေမးပြဲႀကီးပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ အဲေတာ့ ေမာင္ Harry လဲ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ အရင္လိုပဲ ေဘာ္ဒါေတြနဲ႔ city hall သြားၿပီး လဖၠရည္ သြားေသာက္ၾကတယ္။ ေမာင္ ဝကစ္ရယ္၊ ေမာင္ ေအာင္သူမိုးရယ္၊ ကိုမ်ိဳးထက္ႏုိင္ရယ္ နဲ႔ မေန႔ညက သြားၾကတယ္။ ေက်ာင္းမွာေတြ႕ေနေပမယ့္ ကိုယ့္ကိစၥနဲ႔ ကိုယ္ရႈပ္ေနၾကတာဆိုေတာ့ ဒီလုိေတြ႔မွပဲ စကားေတြ ေဖာင္ဖြဲ႕ျဖစ္ေတာ့တယ္။

ညစာ စားအၿပီး လဖၻရည္ေသာက္အၿပီး Esplanade ဘက္ သြားမယ္ဆိုၿပီးထြက္လာတာ Old Supreme Court နားေရာက္ေတာ့ ဆူညံေနတာနဲ႔ သြားၾကည့္ျဖစ္တယ္။ လမ္းမႀကီးကို ပိတ္ၿပီး 2010 Youth Olympic Game (YOG) အတြက္ 365 ရက္အလို countdown ကိုလုပ္ေနၾကတာတဲ့။ စင္ႀကီးအႀကီးႀကီး ထုိးၿပီး performance ေတြ ေဖ်ာ္ေျဖေနၾကတယ္။ က်ေနာ္တို႔ေရာက္ေတာ့ Daiko drum လိုမ်ိဳး performance အႀကီးစားတစ္ခုက ေဖ်ာ္ေျဖေနတယ္။ ေတာ္ေတာ္ သားသားနားနား လုပ္ထားတာပဲ။ ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ camera ပါမသြားေသာ္ျငား ဖုန္းနဲ႔ေတာ့ မွတ္တမ္းတင္ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။ ညပိုင္းကို Countdown အၿပီးမွာ Old Supreme Court ေခါင္မိုးေပၚကေန မီးရႈးေတြေဖာက္တယ္။ ေဖာက္လဲ ေဖာက္ႏုိင္တဲ့ မီးပန္း..

ဖုန္းနဲ႔ရိုက္တာဆိုေတာ့ သည္းခံၾကပါကုန္...

ဒါနဲ႔ ညဥ့္သိပ္မနက္ခင္ က်ေနာ္တို႔ ညီအကိုေလးေယာက္ အိမ္ကို ေျခဦးလွည့္ခဲ့ေတာ့တယ္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

Happenings..

noreply@blogger.com (Harry) — Mon, 10 Aug 2009 08:20:00 +0000

စာမေရးျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ။ ေက်ာင္းက SP Myanmar Post Thingyan Concert ပြဲအတြက္ လံုးပန္းေနတာရယ္၊ စာရယ္ နဲ႔ ခ်ာလပတ္ရမ္းေနေသာေၾကာင့္..

ဒီႏွစ္ပြဲလုပ္ေတာ့ စီစဥ္တဲ့သူေနရာမွာ တစ္ေထာင့္တစ္ေနရာက ဝင္လုပ္ျဖစ္တယ္။ လုပ္ျဖစ္ေတာ့မွ ပြဲတစ္ခုလံုးရဲ႕ Scope ႀကီးပံု၊ ေဒါင့္စံုေအာင္ ေတြးရပံုေတြ၊ ျပသနာရွင္းရပံုေတြ ကိုယ္ေတြ႕ သင္ခန္းစာရလုိက္တယ္။ လူေတြ အမ်ားနဲ႔ ဆက္ဆံၿပီး အဆင္ေျပေအာင္လုပ္ရတဲ့အခါ လုိက္ၿပီး တြက္ကပ္ေနလို႔မရဘူး။ လုပ္သင့္တာကို အရင္ၿပီးေအာင္လုပ္ရတယ္။ ဒီႏွစ္ ဒီေနရာက ဝင္လုပ္ၾကည့္ေတာ့မွ မႏွစ္က ဒီေနရာမွာ လုပ္တဲ့သူေတြကို ေျပာခဲ့ဆက္ဆံခဲ့ ပံုေတြ ျပန္သတိရတယ္။ မႏွစ္က ေျပာခဲ့ဆိုခဲ့တာေတြကိုလဲ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာ့ ရွက္မိသား။ မႏွစ္နဲ႔ ဒီႏွစ္ရဲ႕ စိတ္ဓာတ္ရင့္က်က္မႈကိုလဲ သတိထားမိတယ္။ မအိပ္ခဲ့ရတဲ့ ညေတြ၊ ကိုက္ခဲ့ရတဲ့ေခါင္းေတြ၊ ရွင္းခဲ့ရတဲ့ ျပသနာေတြ ကိုရင္းၿပီး ရလိုက္တဲ့ သင္ခန္းစာတစ္ခ်ိဳ႕။ အာရံုထဲမွာေတာ့ သိမ္းထားမိပါတယ္။

မေန႔ကေတာ့ ေက်ာင္းလဲ ၃ရက္ပိတ္သည့္အေလ်ာက္ မနက္ပိုင္း စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ city hall မွာ သူငယ္ခ်င္း ေအာင္သူမိုးနဲ႔ လကၻရည္သြားေသာက္ျဖစ္တယ္။ ညပိုင္းကို ဓာတ္ပံုရိုက္ဖို႔ Camera ထမ္းၿပီး မီးပန္းေဖာက္မယ့္ေနရာကို ေရာက္ေအာင္ လူေတြၾကားထဲ တိုးျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။ အဲဒီမီးပန္းေတြ၊ သူတို႔ေတြ ျပသေနတဲ့ အစီစဥ္ေတြ၊ အစီစဥ္ေတြကို နားေထာင္၊ live ယူၾကည့္၊ ႏိုင္ငံအလံေတြကို ဂုဏ္ယူစြာ ပါးမွာကပ္၊ လက္မွာ ေဝွ႔ယမ္းေနတဲ့ ကေလးလူႀကီး ေတြကို ၾကည့္ၿပီး ဒါငါတို႔ အမိႏိုင္ငံ ကြဆိုတဲ့ သူတို႔ေတြရဲ႕ ဂုဏ္ယူခ်က္ေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာ အေတြးေတြ ပြသြားခဲ့ေသးတယ္။

ေက်ာင္းက ပိတ္ေတာ့မည္။ September ဆန္းရင္ ပိတ္မွာ။ ပိတ္ပိတ္ ခ်င္း Malaysia ကို NYAA အတြက္ Adventurous camp သြားရမယ္။ ျပန္လာရင္ Residential Project လုပ္စရာရွိေသးတယ္။ ဒါၿပီးရင္ ၁၂ ရက္ေန႔ကေန ၂၃ ရက္ေန႔ကို ေမာင္ Harry သူ႔အိပ္မက္ကို အေကာင္ထည္ေဖာ္ဖို႔ ျမန္မာျပည္ ျပန္ပါမည္။ :D အခုေတာ့ အဲဒီ ခရီးမသြားခင္ အရင္ေျဖရမယ့္ စာေမးပြဲအတြက္ ဆက္လက္ႀကိဳးပမ္းလိုက္ပါဦးမည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

What will u do if....

noreply@blogger.com (Harry) — Wed, 22 Jul 2009 11:21:00 +0000

# before you start reading, I want you all to know that I'm seriously busy these days but I've put much effort to post this thing up because I think I must post this. Another thing, the reason why I'm writing in English is to let everyone know about such cases.:::

Let's say you are a student...
got out of your country...
leave all the people, places and things you love behind...
to study in another country...

What if when you reach there, you get discriminated by someone only the reason because you came from your country...?
What if you are being bombarded directly or indirectly about you and your country whenever you meet him...?
What if he says something about your country's weakness like your fault although it is not yours...?
What if he treats you like a handicap and always look down just because you come from your country...?
What if he anyhow says something about your Mother who has passed away..?

What will you do...????

*School provides personal tutors to make students feel comfortable and welcomed. So that you can at least talk about such issues to him/her if it occurs.

WHAT IF he is your personal tutor...?
What...will....you....do........???

3rd July,09 Diary

noreply@blogger.com (Harry) — Fri, 03 Jul 2009 14:13:00 +0000

ဟူး... (အဟြတ္ အဟြတ္)... ေခ်ာင္းက ဒီအထဲထိေတာင္ ပါလာပါလား။ (ေနာက္တစ္ခါ) ဟူး... စာေမးပြဲေတြ ၿပီးသြားၿပီပဲ။ မေန႔က စာေမးပြဲေတြ ၿပီးသြားသည္။ ေက်ာင္း ၃ ပတ္အပိတ္မွာ ၂ ပတ္ဆက္ ဖ်ားေတာ့ လူက စာေကာင္းေကာင္းမလုပ္ႏိုင္ (ဆင္ေျခ =P) ။ ဒါနဲ႔ ရတာနဲ႔ပဲ သြားေျဖရသည္။ မဆိုးလွပါ။ ေတာ္ေတာ္ေတာ့ ေျဖႏိုင္လိုက္သည္။ (ကိုယ့္ကိုယ္ကုိ အားေပးျခင္း :D)

စာေမးပြဲေျဖၿပီးေတာ့ မေန႔ညက လုပ္ရမယ့္ ဓာတ္ပံု assignment မလုပ္ပဲ မၾကည့္လိုက္ရတဲ့ Ink Heart ရုပ္ရွင္ ၾကည့္လုိက္သည္။ ဒီမနက္က် ၉ နာရီေလာက္ကို မ်က္စိပြတ္ၿပီး ညက ရိုက္ဖို႔ ရည္ရြယ္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံု ၂ ပံုကို စိတ္တိုင္းက် ရိုက္ျဖစ္သည္။ ေနာက္ပိုင္း indoor ပံုေတြကို ရိုက္တာ စိတ္တိုင္းမက်မျခင္း ရိုက္တဲ့အတြက္ အခ်ိန္ ေရလည္စားသည္။ Assignment က အလင္း ကို ကစားၿပီး အျဖဴမဲရိုက္ခိုင္းတာ။ အစက အံစာတံုးကို ရိုက္ခ်င္လို႔ အံစာတံုးလိုက္ရွာေသးသည္။ ရွာမေတြ႕တဲ့အဆံုး က်ေနာ့္ ပံုဆြဲတဲ့ ခဲတံေလးေတြကို ရိုက္ျဖစ္သြားသည္။ ရိုက္ထားၿပီး ဆရာ့ကို တင္ျဖစ္တဲ့ ပံု ၂ပံုကို က်ေနာ့္ ဓာတ္ပံု blog မွာ တင္ထားသည္။

Clamenti မွာ ဓာတ္ပံုသြားထုတ္ရင္း ခ်စ္သူႏွင့္ ထမင္းအတူ စားျဖစ္သည္။ ဓာတ္ပံုေတြရေတာ့ အသင့္ယူလာတဲ့ label စာရြက္ေတြကပ္ၿပီး ပလတ္စတစ္ ေလာင္းလိုက္သည္။ ေက်ာင္းကို သြားၿပီး ဆရာ့ဆီ assignment သြားထပ္သည္။ ဆရာက က်ေနာ့္ပံုေတြ ၾကည့္ၿပီး "ဘယ္လိုရိုက္ထားတာလဲ" လို႔ စိတ္ဝင္တစားေမးသည္။ က်ေနာ္လဲ က်ေနာ္ရိုက္ထားတဲ့ပံုအေၾကာင္း ေျပာျပၿပီး ခဏၾကာေတာ့ ျပန္ထြက္လာသည္။ အျပန္ကို ေအာင္သူမိုးနဲ႔ ေတြ႕ၿပီး ဟိုရက္ကတည္းက ေျပာထားတဲ့ အတိုင္း သူ အိမ္ကိုလိုက္ၿပီး စကိတ္စီးသည္။

အိမ္ေအာက္မွာ စကိတ္ကြင္း အေသးစားေလးရွိသည္။ အဲဒါကို ေမာင္ေအာင္သူမိုး စကိတ္လိုက္စီးရင္း က်ေနာ္လဲ ေလထဲ ပ်ံဝဲေနတဲ့ က်ေနာ့္သူငယ္ခ်င္းကို ဓာတ္ပံုလုိက္ရိုက္ေပးျဖစ္သည္။ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္က စီးလုိက္ တစ္ေယာက္က ရုိက္လိုက္နဲ႔ ညေနေလာက္က် ေအာင္သူမိုး ျပန္သြားသည္။

ညက်ေတာ့ ေခါင္းနည္းနည္း ကိုက္တာနဲ႔ အိမ္ထဲမွာပဲ နားျဖစ္သည္။ online မွာ ဟိုေလွ်ာက္ၾကည့္ ဒီေလွ်ာက္ၾကည့္ရင္း Eminem ရဲ႕ Beautiful သီခ်င္းကို သြားေတြ႔သည္။ နားေထာင္ၿပီးၿပီးခ်င္း အရမ္းႀကိဳက္သြားသည္။

- Eminem Lyrics

ခုေတာ့ ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ေအာင္ အေဖေျပာတဲ့ ေခ်ာင္းဆိုးေပ်ာက္ေဆး ေသာက္ေနေသးသည္။ ဒီညေတာ့ ေစာေစာနားေတာ့ မယ္။

က်န္းမာရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

ေက်းဇူးတင္လႊာ

noreply@blogger.com (Harry) — Sun, 28 Jun 2009 13:43:00 +0000

ဒီ တစ္ေခါက္ ဖ်ားတာ ရက္ရွည္ေသာ္ျငား ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ အေဆြခင္ပြန္း၊ မိတ္သဂၤဟ၊ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား၏ ေမတၱာ ပို႔သမႈမ်ားေၾကာင့္ (ေခ်ာင္းအနည္းငယ္ ဆိုးေနသာ္ျငား) ေနျပန္ေကာင္းသြားပါၿပီ။

ေရာက္ကတည္းက တစ္ပတ္လံုးျပဳစုၿပီး ျပန္သြားတဲ့ အေဖ။ ေဆးခန္းကို မအားတဲ့ ၾကားက အၿမဲလိုက္ပုိ႔ေပးတဲ့ ဦးေလး။ ေနေကာင္းသြားၿပီလား တဖြဖြေမးတဲ့ အေဒၚ။ ေဆးတုိက္၊ ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ ေပးတဲ့ အိမ္က အမႀကီး။ ေဆးေပါင္းေပးၿပီး တစ္ခ်ိန္လံုး ဂရုစိုက္တဲ့ အဖြား။ တစ္ကူးတက ျမဴစြမ္ ျပဳတ္ၿပီး လာတိုက္တဲ့ ခ်စ္သူ။ ေနစ မေကာင္းစဥ္ ကတည္းက အိမ္လာေစာင့္မယ္ လုပ္ေသာ မဖူးငံုသင္းႏွင့္ ေမာင္ေအာင္ဟိန္းဦး။ ဒုတိယံပိ ဖ်ားေတာ့ လာေစာင့္မယ္ဆိုေသာ ေမာင္ေအာင္သူမိုးႏွင့္ ေမာင္ဝကစ္။ သာေၾကာင္း မာေၾကာင္း ဖုန္းတစ္တန္ msg တစ္တန္ facebook တစ္တန္ လွမ္းလွမ္းေမးၾကေသာ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းမ်ား။ က်ေနာ္လုပ္စရာေတြကို ေနမေကာင္းစဥ္ ဝိုင္းလုပ္ေပးၾကတဲ့ SPMSC committee မွ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ မ်ား။ ေက်းဇူးတင္ထုိက္သူ ေဘာ္ဒါအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ^_^

က်န္းမာရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

ညီမေလး တစ္လျပည့္ ေမြးေန႔

noreply@blogger.com (Harry) — Sat, 27 Jun 2009 08:22:00 +0000

ဒီေန႔ ေမာင္ Harry ေနေကာင္းခ်င္ခ်င္ ျဖစ္ေနၿပီ။ လူက ထူထူေထာင္ေထာင္နဲ႔။ အဖ်ားေတာ့ နည္းနည္း ဆိုရံုေလးရွိေသးသည္။ ဒါေပမယ့္ ကင္မရာတစ္လံုးနဲ႔အလုပ္မ်ားေနသည္။ ဒီေန႔ အိမ္က ညီမ ဝမ္းကြဲေလး ၁ လျပည့္ ေမြးေန႔လုပ္တယ္။ အရင္ပတ္ကတည္းက ဦးေလးနဲ႔ အေဒၚကို ပြဲအတြက္ ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးမယ္ ေျပာထားေတာ့ ရိုက္ေပးျဖစ္ေအာင္ ရိုက္ေပးလိုက္သည္။ ညီမေလးကေတာ့ အိမ္ေပၚက ဆင္းကတည္းက လွည္းေပၚမွာ အိပ္ေနေတာ့သည္။ ၁၂ နာရီေလာက္က စလို႔ ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္မွာ ၿပီးသြားသည္။ ဦးေလး အေဒၚတုိ႔ရဲ႕ ဧည့္သည္ မိတ္ေဆြေတြအမ်ားႀကီး လာၾကတယ္။ လာတဲ့ ဧည့္သည္ထဲက ကေလးမေလးတစ္ေယာက္က ညီမ ဝမ္းကြဲေလးကို ၾကည့္ၿပီး သူ႔အေမကို ေမေမ သမီးကိုလဲ ဒီလိုမ်ိဳးညီမေလး ေမြးေပး တဲ့။ ဟီး.. ^_^ ၂ နာရီေလာက္ ဆက္တုိက္ ဓာတ္ပံုရိုက္ေပးၿပီး ဝိုင္းသိမ္းကူေပးၿပီး ပြဲကိုကူေပးလိုက္သည္။ Happy ၁ လျပည့္ ေမြးေန႔ပါ ညီမေလး။ (နာမည္ကို တရုတ္နာမည္ပဲ ေပးရေသးေတာ့ နာမည္ အျပည့္စံုေပးၿပီး ၁ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔လုပ္မွပဲ နာမည္ကို ထပ္ update လုပ္ေတာ့မယ္။ =D)

ေမြးေန႔ရွင္ေလး အိပ္ေနပံု

ႏိုးေတာ့မယ္

ဖြားေအလက္ထဲမွာ

ဦးေလးမိသားစုပံု

အျပစ္ရယ္ မတင္ေစလို

noreply@blogger.com (Harry) — Sat, 27 Jun 2009 02:16:00 +0000

မေန႔ညေနက အိမ္က အမႀကီးက ဆန္ျပဳတ္ျပဳတ္ၿပီး လာတိုက္တယ္။ ဆန္ျပဳတ္က အရမ္းေပါ့ရႊတ္ေန၏။ (အမေလး.... ေပါ့ရႊတ္ေနလိုက္တာ) စိတ္ထဲမွာေပၚလာတဲ့ခံစားမႈ။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္ "အမေရ ဆားေလးနည္းနည္းေလာက္ ထည့္ေပးပါလား" လို႔ပဲ ေျပာျဖစ္သြားသည္။ ဘာကို က်ေနာ္ေျပာခ်င္တာလဲဆိုေတာ့ လိုအပ္တာပဲ ေျပာသင့္သည္။ ေပ့ါရႊတ္ေနလိုက္တာဗ်ာ ဆိုတဲ့ မွတ္ခ်က္က တကယ္တမ္း အသံုးမဝင္။ ေစတနာပ်က္သြားေစမည့္ မွတ္ခ်က္မ်ိဳး။ လုပ္ေပးသူအေနနဲ႔လည္း လုပ္လာေပးရၿပီး ဒီလိုအေျပာခံရတာ တကယ္ ေပ့ါေနသည့္တိုင္ေအာင္ စိတ္ထဲမွာေကာင္းမွာမဟုတ္။

"မေကာင္းေၾကာင္းကို လႊတ္ကနဲ ၿပီးၿပီးေရာ ေဝဖန္လိုက္ခ်င္းဟာ တစ္ျခားသူကို အျပတ္သတ္ ထိခိုက္သြားေစႏိုင္သလို အေျခေနကိုလဲ အက်ိဳးထူးမလာေစဘူး။"

Philippines မွာတုန္းက တစ္ရက္၊ က်ေနာ္တို႔ကို Welfare တာဝန္ခံ သူငယ္ခ်င္း Patrick က ဓာတ္ဆားရည္ လာတုိက္သည္။ လူအမ်ားဆိုေတာ့ ေသာက္လို႔ အဆင္ေျပေအာင္ဆိုၿပီး ေရပံုးႀကီးနဲ႔ ေဖ်ာ္ၿပီး သူကုိယ္တိုင္ ထမ္းၿပီး လာခ်ေပးသည္။ ၿပီးေတာ့ ခြက္ပါကမ္းေပးေသးသည္။ အဲဒါကို ေမာင္ Harry ေသာက္ၿပီးၿပီးခ်င္း ရုတ္တရက္ ရင္ထဲက ခံစားမႈ ပလြတ္ကနဲ ထြက္သြားသည္။ "ေပါ့ရႊတ္ေနလုိက္တာ သူငယ္ခ်င္းရာ" လို႔။ တျခားသူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ အားပါးတရ ေပါ့ရႊတ္ေနေၾကာင္း အရသာမရွိေၾကာင္း ေရမ်ားေၾကာင္း ဝိုင္းေျပာသည္။ သူငယ္ခ်င္းမ်က္ႏွာ လံုးဝမေကာင္း။ က်ေနာ္ ခ်က္ခ်င္း အားနာသြားသည္။ အဲဒီေန႔က က်ေနာ္ သူ႔ကို ေတာ္ေတာ္ ေတာင္းပန္ျဖစ္လိုက္သည္။ ေနာက္မွ သိရတာက အဲဒီ ဓာတ္ဆားမႈန္႔ေတြကို Singapore ကေန သူ႔ပိုက္ဆံနဲ႔ သူ တစ္သင္းလံုးအတြက္ ဝယ္လာတာ။ ၿပီးေတာ့ de-hydration မျဖစ္ေစခ်င္လို႔ ေရပိုထည့္တယ္ဆုိတာရယ္။ အဲဒီကတည္းက ေမာင္ Harry တစ္ေယာက္ ေတာ္ေတာ္အသိတရားရသြားသည္။ မေကာင္းေၾကာင္းကို လႊတ္ကနဲ ၿပီးၿပီးေရာ ေဝဖန္လိုက္ခ်င္းဟာ တစ္ျခားသူကို အျပတ္သတ္ ထိခိုက္သြားေစႏိုင္သလို အေျခေနကိုလဲ အက်ိဳးထူးမလာေစဘူး။

အဲဒီအေၾကာင္းကို ဘယ္မွာ ထပ္ၿပီး ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္ သြားလဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ထမင္းခ်က္တဲ့ေန႔။ ငါးဝယ္လာသည္။ ခ်က္ဖုိ႔ဝယ္လာတဲ့ ငါးက အေကာင္အႀကီးစား။ တစ္သင္းလံုးစာေလာက္မယ္ အမွတ္နဲ႔ ဝယ္လာတာ။ ေၾကာ္လိုက္ေတာ့ ပိုးစိုးပက္စက္ က်ံဳ႕သြားေရာ။ မေလာက္မငေတြ ျဖစ္ကုန္တယ္။ ဝိုင္းၿပီး ေျပာလိုက္တဲ့ မွတ္ခ်က္ေတြ ေၾကာင့္ က်ေနာ္အပါဝင္ အဲဒီေန႔က ထမင္းခ်က္တဲ့ တဖြဲ႕လံုး တစ္ေန႔လံုးကို စိတ္ညစ္သြားတာပဲ။

အလားတူ ကိစၥမ်ိဳးေတြ အားလံုးလည္း ႀကံဳဖူးၾကမည္ထင္ပါသည္။ ေျပာတဲ့သူေနရာမွာေရာ၊ အေျပာခံရသူေနရာမွာေရာ။ တစ္ခါတစ္ေလမွာ အေျခေနေပၚလိုက္ၿပီး အဆင္မေျပမႈေတြ အနည္းနဲ႔ အမ်ားရွိတတ္ေပမယ့္၊ ကုိယ္အဆင္မေျပတာကို ၿပီးစလြယ္မေျပာခင္ ဘယ္လိုေျပာသင့္သလဲ ဘယ္လိုေျပာမွအက်ိဳးရွိမလဲ သံုးသပ္ၿပီးမွ ေျပာသင့္သည္။ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဖက္လံုး အတြက္ အက်ိဳးမရွိမယ့္ စကားေတြ မေျပာပဲ ေနလိုက္တာ ပိုမေကာင္းဘူးလားဗ်ာ။ ေသခ်ာတာေတာ့ အျပစ္တင္ျခင္းနဲ႔ ၿပီးစလြယ္ ေဝဖန္ျခင္းက ဘယ္ေတာ့မွ ျပသနာကို ရွင္းသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ အျပစ္တင္ျခင္း ကင္းရွင္းၾကပါေစ။ ။

ဝင္ခလုတ္ ထြက္ခလုတ္

noreply@blogger.com (Harry) — Fri, 26 Jun 2009 08:49:00 +0000

အရင္ကတည္းက စာေမးပဲြနီး၊ စာလုပ္လွ်င္ post ေတြ ပိုတက္သည္။ ေက်ာင္းစာလုပ္ရင္ post ေရးခ်င္လာတာ ဘာေရာဂါမွန္းမသိ (H2N2) ထင္တယ္။ ဟီး... ေမာင္ Harry စာေကာင္းေကာင္းမေရးျဖစ္တာ ၾကာၿပီ။ အရင္ပတ္က တစ္ပတ္လံုးဖ်ားေနေတာ့ လူက ဘာမွကို မသိ။ တနလၤာ အဂၤါက အဖ်ား က်မလိုလိုျဖစ္ၿပီး မေန႔က ထပ္ဖ်ားျပန္သည္။ ဒါနဲ႔ ေဆးခန္းထပ္သြားျပေတာ့ H1N1 ေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ဆိုလို႔ ဟင္းခ်ႏိုင္သည္။ Flu ကိုမွ ထပ္ၿပီး flu တာတဲ့။ (ေအးေရာ) အခန္႕မသင့္ရင္ ၃ ပတ္ေလာက္ထိ ျဖစ္တတ္တယ္ ဆိုပဲ (ဘုရားဘုရား..)။ အဲဒါ ဆရာဝန္က ေဆးထပ္ထိုးေပးလိုက္သည္။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႕လို႔ တဲ့။

မေတာ္ေသးဘူး ဆရာ။ ေက်ာင္းက ျပန္ဖြင့္ဖြင့္ခ်င္း စာေမးပြဲ ၄ ခု၊ assignment ၁ ခု၊ report ၁ ခုက အဆင္သင့္ေစာင့္ေနတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ နည္းနည္းသက္သာေတာ့ စာစလုပ္ႏိုင္ၿပီ။ စာလုပ္မယ္ဆိုၿပီး ဖြင့္လိုက္ေတာ့ စာေမးပဲြ ေမးခြန္း sample ေတြက online ေပၚမွာ။ browser ဖြင့္လိုက္တာနဲ႔ ေက်ာင္း website ေရာက္ဖို႔ facebook တို႔ flickr တုိ႔ကို ျဖတ္သန္းရ၏။ =D ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ့္ ဘေလာ့ရဲ႕ google analytics ေယာင္ၿပီးေရာက္သြားတယ္။ ပံုမွန္ဖတ္ေနၾကသူ ေတြရွိေသးတာကို ေတြ႕ရေတာ့ ဝမ္းသာမိ၏။ post ေတြ မွာ comment ေတြ ေမွ်ာ္မိေပမယ့္ generally က်ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ အဆင္မေျပလွတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒါနဲ႔ blog လာလည္သူ မိတ္သဂၤဟ အေပါင္းတို႔ႏွင့္ တို႔စရာ ေျပာစရာရွိ ေျပာလို႔ တုိ႔လို႔ရေအာင္ shout mix ကို ျပန္ထားထားပါသည္။ ဝင္ခလုတ္၊ ထြက္ခလုတ္၊ ႏႈတ္ဆက္ စကားတရဆက္ ေျပာၾကပါကုန္ေသာဝ္...

က်န္းမာရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစ။ ။

o so random

noreply@blogger.com (Harry) — Fri, 26 Jun 2009 04:44:00 +0000

Jux had my lunch (congee) n taken the meds.

Got 98.6'F (still mild fever?).

Tomorrow is my youngest cousin sis's 1 month B'Day.

Mid Semester Test is at the corner! still haven't study "System and Control" which is the Wednesday paper.

Had My dad's homemade cough medicine.

Miss my girl.

Haven't go out to shoot with my "Tamron (18-270mm) Lens" and "Canon 580 Mark-II flash"

Like this movie from youtube.

Gonna take a nap now. ^_^

အေကာင္းဆံုး ျမဴစြမ္

noreply@blogger.com (Harry) — Mon, 22 Jun 2009 09:43:00 +0000

ဒီေန႔ ခ်စ္သူနဲ႔ ခ်စ္သက္ ၁၀ လျပည့္တဲ့ေန႔။ ပံုမွန္ဆို တစ္ေနရာရာသြားၿပီး ညစာ အတူစားတတ္ေပမယ့္ က်ေနာ္က အရင္အပတ္ထဲ မွာ တပတ္လံုး ဖ်ားထားေတာ့ နလံထူခါစမို႔ အျပင္မထြက္ႏိုင္။ ခ်စ္သူက ပံုမွန္ဆို ဟင္းသိပ္မခ်က္တတ္ (ဟိ.. ေဖာ္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး =P) ဒါေပမယ့္ က်ေနာ့္ကို ဘာစားခ်င္လဲဆိုေတာ့ က်ေနာ္လဲ အာသီသရွိတဲ့ ျမဴစြမ္ လို႔ ေျပာလုိက္မိတယ္။ အဲဒါကို ဒီေန႔ သူ႕အေမကို သင္ခိုင္းၿပီး ကိုယ္တိုင္ခ်က္တယ္။ ခ်က္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္စားဖို႔ ဆိုၿပီး ၁နာရီေက်ာ္ ေဝးတဲ့ ခရီးကို တကူးတကလာၿပီး လာပို႔ေလရဲ႕။ စားဖူးသမွ် ျမဴစြမ္ ေတြထဲမွာ ဒီျမဴစြမ္ကေတာ့ စားလို႔ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ တူညီတဲ့ အစာပလာေတြ ထည့္ေပမယ့္ မတူညီတဲ့ ေမတၱာေတြ ပါေနတဲ့ ျမဴစြမ္တစ္ခြက္ကို က်ေနာ္ ျမည္းစမ္းဖူးသြားပါၿပီ။ အရမ္းကို ၾကည္ႏူးမိပါတယ္ ခ်စ္သူ။ ။

***Happy 10th month anni dear. Love ya loads. XoXosss...***