<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254</atom:id><lastBuildDate>Fri, 08 Nov 2024 15:03:43 +0000</lastBuildDate><category>truestory</category><category>randomizing</category><category>musicphilosophies</category><category>analisation</category><category>teorizing</category><category>drunkheim</category><category>metaforizing</category><category>listing</category><category>creatinines</category><category>outsider thoughts</category><category>TDFT</category><title>My Outtake.</title><description></description><link>http://myouttake.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (nika fadul.)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>80</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-7301792556199334767</guid><pubDate>Sat, 16 Apr 2016 04:22:00 +0000</pubDate><atom:updated>2016-04-16T01:24:32.515-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Precisamos conversar sobre Sumatra</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mais uma vez nos encontramos, querido blog. Sem piadinhas ok? Você é bem querido mesmo. E não tem ponto de exclamação nesse computaodor, então não me leve a mal se eu for pontofinativa demais. Precisamos conversar sobre trezentos milhões de coisas, mas hoje, quero falar sobre o Sumatra.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
To morando sozinha, trabalhando meu trabalho dos sonhos, namorando um namorado que nunca mais foi embora da minha casa, com uma filha peluda de quatro patas sensacional, e uma casa cheia de móveis, ta tocando musica alta no meu ouvido, mas consigo escutar esse galo do Saraivão berrando me avisando que eu devia estar dormindo (desiste meu filho, nem minha mãe me convenceu que 4 da manhã é hora de dormir, imagine você) MAS, ledo engano de qualquer criança adolescente, nao é porque sua vida tá parecendo ajeitada e encaminhada que The Sims perde o sentido. PELO CONTRÁRIO, APARENTEMENTE FAZ MAIS SENTIDO AINDA.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mano, eu estou de luto faz meses ponto de exclamação.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Estava lá, eu e Raul, curtindo uma chuva ilhados num hotel em Ilhabela, quando comecei a assistir uma série no youtube de The Sims. Porque sim. Não preciso nem dizer que acabou a viagem com os dois morrendo de vontade de jogar The Sims de novo. E lá fui eu criar o Sumatra. A vida toda eu criava minha personagem bem baseada em mim, mas dessa vez, achei paia. Primeiro porque de vida real e contas a pagar já bastava a minha. Segundo porque ela ia sair dando umas bitoca num cara que não era o Raul, e como a gente já sabe, eu sou bem idiota, e isso não parecia muito bom na minha cabeça. Então eu criei o Sumatra. Mano eu já escrevi dois parágrafos e ainda não comecei a porra da história. Criei ele, um gordinho simpático que andava por ai com roupas de vocalista do AC/DC, malhava com uma toalha amarrada na cintura e uma máscara do Darth Vader, entre outras peculiaridades. Sua casa era maravilhosa. Só faltou eu botar parede de tijolinho na banheira. Ele era doidão. Curtia fazer uns macarrão e ir atazanar os pescadores da vila enquanto comia. Porque ele não tinha TV né. Tipo eu. Mas eu não atazano ninguém enquanto como meu macarrão. Ele, obviamente, era mais problemático que eu. Mas eu gostava bastante dele. Ele virou alguma coisa que eu nem me lembro mais, mas tava ganhando um dinheiro idiota pra continuar vivendo. O problema é que Sumatra esqueceu do seu aniversário. TUDO COMEÇOU QUANDO A PORRA DO SUMATRA ESQUECEU DO SEU ANIVERSÁRIO. Ele ficou depremidaço. Nem incomodava os pescadores mais. Nada prestava. Aí pensei com meus botões: vou dar uma festa fora de época pra ele né. Custa nada. (Custava 20 simoleons). Chamei a galera toda, inclusive a gatinha que me dava uns moles. Minha casa, peculiar, tinha bar no jardim da frente, jukebox na sala e uma piscina de 1m² no quintal. Não tinha como essa festa não ser uma puta festa. EXCETO QUE A MINHA MINA PASSOU A FESTA INTEIRA NA PISCINA DE &amp;nbsp;1M² COM UM NEGÃO AVANTAJADO. Me ignorou. Completamente. Fiquei nervousour. Decidi acabar com aquela desgrama de festa logo e ir soprar as velas do bolo. Que alegria, que beleza.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
LEDO ENGANO.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mal sabia Sumatra que no seu primeiro aniversário esquecido, ele envelheceu de jovem adulto para adulto. E ao soprar as velas daquele bolo de aniversário falso, ele passou pra idoso, EM MENOS DE &amp;nbsp;UM DIA. Quando terminei de soprar as velas eu já estava perigosamente exausto. Fiquei preocupada. Mandei a galera toda embora. Chega dessa algazarra na minha propriedade, não tenho mais idade pra isso. Fui recolhendo a bagunça pra deixar tudo limpo antes de ir dormir. Inclusive aqueles copos de bebida na beirada da piscina. Maldita Liberty. Realmente achei que tinhamos um futuro. Quem vai ter meus filhos agora para herdar minha propriedade? Já sou velho demais, estou perdido, Quando chego na cozinha encontro um cara bombado fazendo flexões. Aparentemente ele não percebeu que a festa acabou. Era Don. Ele se levantou, todo musculoso-namorado-da-Madonna, e me cumprimentou pela minha recém velhice. Eu, que já estava muito confuso com aquela noite, pensei: Mano estou quase morrendo, nunca nem dei umas bitocas... devo ser gay ponto de exclamação. Parti pra cima do Don. Perguntei sobre sua vida e seus interesses e lasquei um beijão. DON CURTIU DEMAIS. Pronto. Estava feito. Podia estar idoso, mas eu namorava o cara mais bombado da cidade. Perguntei se ele queria passar a noite. Ele disse que sim. Ele ficou acordado dançando e eu fui dormir. Porque eu estava perigosamente exausto.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Amanheceu e Don havia ido embora. Caiu a ficha que eu tinha sido apenas uma noite pra ele. O que um cara saudável como aquele ia querer comigo, que já tinha um pé na cova? Bateu um desespero imenso. Agora que eu era gay, obviamente, realmente, não ia ter filhos. Precisava adotar. Fontes seguras me disseram que se eu entrasse no computador era possível adotar uma criança. Mas eu não tinha um computador exclamação exclamação. Fui até a vizinha mais próxima pedir seu computador emprestado para adotar um herdeiro. Não tinha ninguém em casa. Já que já tinha andado até ali decidi ir até a casa do lado. Era da maldita mulher que me abandonou no meu próprio aniversário. Me recusei a entrar. Tem uma casa logo ali e com certeza vai dar certo. De qualquer forma eu já estava perigosamente exausto para voltar andando pra casa. Precisaria dormir na casa de alguém antes de voltar. Toquei a campainha e uma bela moça me atendeu. Entrei, já desesperado procurando pelo computador. A MALDITA ERA UMA AMISH HIPPIE. NÃO TINHA ELETRÔNICOS. Eu já estava cansado demais. Não podia voltar. Foi então que pensei: essa jovem tem um útero e isso é tudo que preciso.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na vida real, Raul me aloprava dizendo que precisava ir dormir. Eu dizia:perai, preciso só fazer um filho aqui e ja vou. Ele disse: é impossivel fazer um filho assim numa mlher que você acabou de conhecer.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
LEDO ENGANO.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Umas perguntinhas sobre a vida e seu mapa astral, e ela já era minha. Fizemos uma tentativa de filho e depois uma oba oba. Não preciso nem dizer que eu estava dangerousmente exausto quando acabei. Dormi ali mesmo e quando acordei esperei ela chegar me contando que estava grávida. Mas aparentemente ela ainda não sabia. Fui fazer um café da manha pra ela. Ela comeu pensando sobre bebês e fraldas. De repente saiu correndo pro banheiro vomitar. PRONTO. SÓ PODE TER DADO CERTO. Esperei ansioso na sala pra ela me contar as boas novas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Nada.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Fiquei preocupado. Não éramos nada um do outro, Se eu fosse embora ela simplesmente nem iria me contar sobre o filho. Percebi que não poderia ir embora antes de engatarmos um namoro. Liguei no trabalho e pedi folga. Era dia de amor em Sumatraville. &lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
To be Continued&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2016/04/precisamos-conversar-sobre-sumatra.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-6253866679636146803</guid><pubDate>Wed, 23 Jan 2013 05:36:00 +0000</pubDate><atom:updated>2013-01-23T03:37:18.571-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">teorizing</category><title>Nada Faz Sentido Depois das 3 da Manhã</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há um tempo atrás, quando eu ainda chutava o estabilizador do computador e corria pra cama fingindo que estava dormindo toda vez que eu escutava barulhos &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(paranóicos)&lt;/span&gt; de passos da minha mãe vindo até meu quarto de madrugada (puta definição específica de tempo, aprende essa aí Contos de Fadas!).&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Droga, me perdi.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Reiniciando:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Há um tempo atrás, quando eu morava com meus pais e tinha horário pra voltar pra casa e pra&amp;nbsp;dormir, minha mãe costumava dizer:&lt;i&gt; &#39;Nada de bom acontece depois das 3 da manhã.&#39;&lt;/i&gt; Era a justificativa dela pra eu voltar logo do bar sem achar que eu ia perder o melhor da noite. Bom, hoje em dia, após muitas análises, decidi corrigir esta frase: &lt;i&gt;Nada que faça muito sentido acontece depois das 3 da manhã.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Aliás, tudo que acontece após as 3 da manhã faz sentido. &lt;u&gt;TUDO&lt;/u&gt;. Tudo, pra quem está vivendo neste intervalo de tempo. Porque pras demais horas, nada do que acontece depois das 3 faz o menor sentido.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Acabaram de me contar, por exemplo, que no último final de semana eu estava empolgadíssima com cara de cientista-prêmio-nobel, dizendo como era genial &lt;i&gt;uma janela ser paralela, mas a outra ser ortogonal.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
?&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu não tenho a &amp;nbsp; &lt;b&gt;m í n i m a&lt;/b&gt; &amp;nbsp;ideia do que eu queria dizer com isso. Eu de fato me lembro de ter descoberto algo genial sobre as janelas, e estão me cobrando a explicação agora porque eu realmente parecia muito esperta dizendo a coisa toda. Mas não. Definitivamente não sei do que se tratava. Às vezes nem era &lt;i&gt;ortogonal&lt;/i&gt; e a outra pessoa, que também estava vivendo depois das 3 da manhã, confundiu a coisa toda.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Assim como todas as minhas outras brilhantes ideias como fazer voltas olímpicas em volta da piscina no escuro pra esperar o bacon e o miojo ficarem prontos, jogar meu sapato de salto torto no mato pra impedir que a Mônica-Sóbria obrigasse a Mônica-Bêbada a sofrer em cima daquele negócio mais uma noite, ou minha reunião relâmpago com o gerente da pizzaria pra vender a ideia de vender lambaris fritos &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(ele concordou que era genial, ele também estava vivendo depois das 3 da manhã)&lt;/span&gt;, ir pegar um taxi e se distrair no caminho e voltar pro bar sequestrando um cão sensacional, pedágio de 1kg de bacon &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(já nesse caso, o cara estava cansado fazia tempo e claramente não tinha ativado o espirito pós 3 da manhã)&lt;/span&gt;, ou aquela outra genial ideia de levar o cão para a reunião com seu coordenador de faculdade e convencê-lo de tudo apenas pelo fato de ter um cão na mesa, ou até criar um jogo que envolvia uma mesa atlética que até hoje ninguém sabe ao certo explicar do que se tratava, já que a única referência que temos sobre o caso são as palavras &lt;i&gt;&#39;separação étnica&#39;&lt;/i&gt;, ou em casos mais variados, se distrair no meio de uma discussão-de-não relacionamento com uma porta &lt;i&gt;(beco)&lt;/i&gt; que ninguém nunca havia notado antes, e entrar lá pra investigar o local com a desculpa de estar pedindo farinha emprestada na vizinhança&lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt; (sim, farinha, genial)&lt;/span&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Apesar de toda a insanidade, todas essas situações geraram coisas boas, exceto o quilo de bacon e a panela de miojo queimada durante a volta olímpica. Você só não consegue sentir a mesma sensação de genialidade no dia seguinte.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&#39;&lt;i&gt;É essa sua mistura de vida boêmia, fome e surdez, Mônica!&#39; - &lt;/i&gt;&lt;b&gt;vocês me diriam.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas não. Um pouco só, talvez. A coisa realmente piora durante a sobriedade, porque são coisas muito mais sérias que você decide fazer. Nada devia ser feito depois das 3 da manhã. Nenhuma declaração. Nenhuma discussão de relacionamento. Nenhuma conversa deveria ser iniciada no bate-papo. Eu não concordo com nada do que eu escrevo depois das 3 da manhã. Consequentemente, eu não concordo com nenhum pedaço deste blog e nenhum pedaço do TCC&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(mentira,esse nem nunca existiu. TCCs não fazem sentido em nenhum horário do dia)&lt;/span&gt;. &lt;u&gt;Nenhum&lt;/u&gt; projeto de vida.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu deveria fazer uma sub-pasta, dentro da minha pasta &#39;&lt;i&gt;Projetos&lt;/i&gt;&#39;, entitulada &#39;&lt;i&gt;Fracassos das 3 da Manhã&lt;/i&gt;&#39;. A gente simplesmente acorda no meio da noite achando que é ilustrador, que vai fazer um vídeo stop-motion viral, que vai comprar uma cabeça de cavalo, que vai limpar a casa, que vai criar uma promoção fracasso e dominar o mundo, criar uma conta no formspring, dar uma cochilada e terminar de estudar as 50 páginas restantes meia hora antes da prova, e todo esse tipo de coisa que a gente vê espalhada pela nossa vida sem nenhuma perspectiva de conclusão e finalização da ideia genial. Daí ou a gente se frustra com a gente mesmo, ou decide que o mundo tá completamente errado.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu estou limpando a minha casa faz 26 horas. Tem umas 22 horas que fiz uma pausa na cozinha e esqueci de tirar a roupa da máquina de lavar desde então. &lt;i&gt;Só projeto de vida inacabado.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E eu poderia continuar por muito tempo isso aqui, mas como vocês podem ver, passou das 3, e já veio aquela falta de foco pra finalizar isso aqui também. Até porque, como eu disse, &lt;i&gt;já são mais de 3&lt;/i&gt;, e eu estou começando a discordar, e me retificar:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Tudo faz sentido depois das 3 da manhã.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://a.tgcdn.net/images/products/additional/large/ec82_horse_head_mask_on_boat.jpg&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2013/01/nada-funciona-direito-depois-das-3-da.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-3658088782131806816</guid><pubDate>Wed, 12 Dec 2012 08:37:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-12-12T06:50:37.186-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">drunkheim</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">teorizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Motores do Universo, Potencialização  Avançada de Mimimis, Clube do Cão e A explicação do Roteiro de Filmes Pornôs</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;tr_bq&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;b&gt;Forças Motoras Fundamentais do Universo&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;1ª Lei FMFU&lt;/b&gt; - Toda praga praguejada por uma Mãe é escutada por Murphy e automaticamente executada.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;i&gt;(Nunca duvide de uma Gripe, Chuva ou Bagunça na Cozinha profetizada por uma mãe)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;2ª Lei FMTU&lt;/b&gt; - Todo Xixi-Fora-da-Lei anda em bando.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;
&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;i&gt;(Não pense que se deu bem não pisando nesta poça de xixi. Logo em frente você vai pisar em outra. Quem sabe até capotar cozinha adentro, ferrar sua perna, pernas brancas pra quê, galera já te ama cheia de hematomas assim)&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;blockquote&gt;
&lt;b&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;b&gt;3ª Lei FMTU&lt;/b&gt; - Todo Mimimi que aparece neste Blog é potencializado no próximo episódio pelo Roteirista.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;
&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;/i&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;i&gt;(&#39;Você acha que isso tá ruim assim é, olha só se fosse assim.&#39; E a audiência vai ao delírio.)&lt;/i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/blockquote&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu já devia ter aprendido que meu Roteirista tem essa tendência de ler este blog quando minha vida começa a ficar calma demais, só pra relembrar quais foram os episódios que mais me &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;paputaquepariu hem Roteirista, tomar banho na soda de gilete você não quer não né?&lt;/span&gt; &lt;/i&gt;e coisa e tal.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se eu digo que a vida mudou demais porque o MSN morreu, você resolve que&amp;nbsp;&lt;i&gt;&#39;tá fácil demais, pede pra sair de casa minha filha.&#39;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se eu digo que eu tô de saco cheio do controle remoto e tô afim de perder ele, você me faz imitar o Jack Black Guitar no chão do banheiro usando luvas de boxe pra não dizer mais.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Se eu digo que nossa senhora que tanto de coisa pra fazer quando eu moro sozinha,&amp;nbsp;SURGE UM CÃO.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Assim bem depois de 24h eu ter dito que nem rolava um cão ainda.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
SURGE UM CÃO.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Um Cão com vagina, favor respeitar a vagina do meu Cão(a).&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pois bem, eu vim aqui, só pra dizer, que, primeiramente, Querido Blog &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(HAHHAHAHHA)&lt;/span&gt; eu tenho um Cão(a). Bem que eu disse que esses &lt;i&gt;Anos 10&lt;/i&gt; iam ser uma loucura, só que como eu não tenho capacidade pra gravidez fisiológica, só psicológica, eu arranjei um filho nesses que vem em formato quatro patas. Aos amigos e amigas que estejam fazendo amizades entre Pombas e Rôlas, &lt;i&gt;beware&lt;/i&gt;, Anos 10 é um Período Fértil. Q&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A segunda coisa que eu vim fazer foi falar com o Potencializador de Mimimis.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&#39;Carta ao Roteirista. 12, de dezembro de 2012.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Alô Roteirista.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Queria dizer que este é o único Mimimi que você não pode potencializar já que a Mané ainda é muito nova pra ter hotdogs saindo de dentro dela. Não tem como potencializar um cão sem multiplicá-lo como um pão (apesar dela crescer tanto por minuto que é capaz do próximo Godzilla ser negão(a))(]?).&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Caramba rimou tudo. Deve ter sido esse refrigerante alterado que deixaram na minha geladeira. (Valeu Rubens)&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;A não ser que você faça sair um hot humano de dentro de mim.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Aí eu apelo e peço pra descer, não é possível, não sabe brincar não desce pro Play.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Se eu aparecer grávida mês que vem vocês já sabem quem foi que deu um bote salva-vidas pro esmermatozóide vencedor.&#39;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas enfim, mudando de assunto, essa é pra você, que quer um cão, engravidou de um cão, é um cão, se apaixonou por um cão, foi comido por um cão, quer seguir a carreira de cão, foi um cão na vida passada, ou pensa que é um cão.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;CLUBE DO CÃO&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Regra nº1:&lt;/b&gt; Você só sabe uma palavra na sua vida. É seu nome. E significa comida.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Regra nº2:&lt;/b&gt; Todo Xixi-Fora-da-Lei deve ser acompanhado de um Xixi-Fora da Lei ao lado. O objetivo é cobrir todo o piso com uma camada homogênea de Xixi-Fora-da-Lei, imperceptível aos olhos do humano até que ele se encontre capotado no chão cozinha.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Regra nº3:&lt;/b&gt; Tudo que se move é uma ameaça para sua casa e seu dono, e DEVE ser comido. Não temas.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Regra nº4: &lt;/b&gt;Mãos before Balls. Nunca troque a mão do seu dono por aquela bolinha vadia que nem te dá um tapa em retorno.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Regra nº5:&lt;/b&gt; Em caso de&amp;nbsp;&lt;i&gt;nada-embaixo-das-patas&lt;/i&gt;, não temas. Vocês está voando nas mãos do seu dono, intimado a pensar sobre suas atitudes. Agora vamos nos divertir. Se remexa como um louco dando a impressão de que vai cair do momento de reflexão aérea. Com muita sorte você pode até cair e deixar O SEU DONO pensando sobre as atitudes dele.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/blockquote&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Falando em xixi, eu preciso dizer uma coisa que eu percebi ontem, enquanto eu estava fazendo xixi-dentro-da-lei.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
EU ENTENDI O ROTEIRO DOS FILMES PORNÔS!&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Não, nem teve nada a ver com o momento, foi porque eu vi meu pijama no horizonte e fiquei refletindo sobre ele.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Então.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O negócio é que, a verdade é que, a realidade é que, mais entregadores de comida/encomendas/multas me viram de pijama do que homens que estavam sendo convidados a &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;&#39;oi olha meu pijama HIHIHIHIHI&#39;.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O porque eu não sei, eles têm um timming bizarro.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Ou às vezes você só não tá no clima de tomar banho e tirar o pijama e colocar lentes de contato e pentear o cabelo num domingo de ressaca só pra receber a pizza. Se eu tivesse toda essa energia eu estaria fazendo a minha própria pizza né meu filho.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Daí as galeras dos filmes pornôs são essas que tão sempre de lingerie, maquiagem bem feita e com fome. Eu não sei. Eu não consigo imaginar uma puta na minha situação de domingos de ressaca. Eu não consigo imaginar ninguém na realidade, só um mendigo talvez. Apesar de que até os mendigos andam bonitos ( &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZAlH7bOLiWeFZcAYleh1h2kwUkoEKlIMWVZJMgu5ceZHsrLywfc-4DJB5Wfj3_RWGWrpEmkA5lSN6K1hqPywvgWdp_fm2qD0lXpxFp4Sr4ssp2o_WkL-zZ316Dx0GuC6Wm60-PdvTX_Pw/s1600/photo-1.jpeg&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;confira foto sequiçual mendigana&lt;/a&gt;), sobrou nada pra mim, pelo menos meu Cão(a) me ama. ENFIM. Elas vivem nessa posição de suricate farejando o universo &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(que?) (não sei, esse refrigerante do Rubens tá muito sensacional)&lt;/span&gt; e daí resolvem pedir uma pizza, um sofá, um ajudinha do chaveiro, e quando vê, ui! estou de pijama, UI MEU PIJAMA! RWAR pombarolarwraarrwrwrarr&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O que não acontece comigo, porque os entregadores nunca são sensacionais, eu to sempre acabada, e o único diálogo que rola é &#39;minha filha já são meio dia e você ainda tava dormindo?&#39; (TOMANOCUMEUSINHOR!).&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;i&gt;O sol nasceu, cabou, fim, Entregador mandou eu ir dormir.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;img height=&quot;585&quot; src=&quot;https://fbcdn-sphotos-d-a.akamaihd.net/hphotos-ak-prn1/63161_4627248551789_1399166872_n.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/12/mototres-do-universo-potencializacao.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-8182551204625251160</guid><pubDate>Fri, 12 Oct 2012 20:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-10-12T17:36:50.973-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Despedidas, Mudanças e o dia em que eu virei um The Sim.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;img height=&quot;300&quot; src=&quot;https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-snc6/169500_4376151634523_691473210_o.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A vida não muda em 10 anos nem em 1 ano. A vida muda em 1 semana, de um dia pro outro, em 1 minuto. Um olhar diferente, um telefonema, uma palavra atravessada e aquilo que você vivia no almoço já não é mais a mesma coisa na hora da janta. E olhe lá! As vezes o fim da janta não é mais a mesma coisa do que foi no início. Foi bem no meio de uma janta mesmo que eu terminei uma história de anos e anos. E é assim. A vida vem e pinta o cabelo de roxo e diz que cansou daquele enredo. Finais de temporada drásticos, mexicanos, cheios de orgulho. E um novo início bate na porta.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sempre fui ligada demais a tudo que pudesse me lembrar de algo. Mudo a cama de lugar mas não mudo de quarto não! São memórias demais pra se largar assim sem nem olhar pra trás. E de repente, era isso que eu estava fazendo. Aquela Mônica que guardava até lentes de contato, estava revirando o guarda roupa se livrando de tudo o que não fazia mais sentido. E de repente aquele guarda-roupa não era nem meu mais.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Montes de caixas indo de lá pra cá, montes de memórias&amp;nbsp;etiquetadas&amp;nbsp;e separadas por categorias, montes de coisas que não possuem categoria enfiadas numa caixa nomeada &#39;Outros&#39; como quando se organiza arquivos em um computador. E o vizinho sem saber que era a&amp;nbsp;última&amp;nbsp;vez que escutaria Queen repetidamente escuta um CATETEDEAGULHA desesperadamente familiar quando na pressa o guarda-roupa desmonta em cima de mim com todas as roupas. Caixas são fáceis. Dão a impressão que tudo está indo comigo pra onde eu vou, tudo vai ficar bem. Difícil é desligar as máquinas do cara em coma. Desinstalar o som que não parou de tocar por 10 anos naquele quarto, e ver tudo vazio e sem a sua cara mais.&amp;nbsp;E é nessas horas que a gente percebe o que está acontecendo. Nos detalhes quase invisíveis que são a alma de uma história.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Uma última espiada naquela parede escondida aonde você escrevia o nome de todos os amores que você teve. Uma última olhada pra trás. Desliga a luz, fecha a porta.&amp;nbsp;E assim foi.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Depois não dá tempo de pensar em mais nada. Casa vazia é sinônimo de casa cheia de coisas pra fazer. Não é como se você fosse cair no sofá e relembrar de tudo. Primeiro você tem que ir procurar um sofá pra sentar. Não é como se você fosse abrir a geladeira e pegar um sorvete pra afogar as mágoas. Primeiro você tem que ir comprar uma geladeira e depois um sorvete. Que são meio caros, então fica pra outra vez.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
De repente você se sente um The Sim chateado e puto porque a casa tá suja, o estômago da roncando, tá com vontade de ir no banheiro, tá com saudade e quer ligar pra alguém, mas peraí &amp;nbsp;deixa eu deitar aqui que to com muito sono. Nada que um domingo no supermercado e uma madrugada limpando a casa não resolvam. Aos poucos as coisas vão tomando forma. Principalmente quando você compra uma chave de fenda. Vocês não têm ideia de como a vida anda quando você compra uma chave de fenda. E assim começa a nova temporada. Um dia vou estar empacotando coisas e sentindo saudade de tudo de novo.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mas é assim que tem que ser! Se não sentir saudade quer dizer que não viveu nenhuma história pra se lembrar. :)&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheZQbbAlJxY1i26suwjXrGk5BVjG6CAhHGLw0_I2pXdMEr0C7mNBg-zCY4HAHeJ-B_SDYW_zmJ8J86MZXIlIiAMFnCkVFu2Tp0Fcd6sf_nPv4VX0tvxeBbwkkN5mMkAu72-UkPyP5g5cY/s1600/Casa.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheZQbbAlJxY1i26suwjXrGk5BVjG6CAhHGLw0_I2pXdMEr0C7mNBg-zCY4HAHeJ-B_SDYW_zmJ8J86MZXIlIiAMFnCkVFu2Tp0Fcd6sf_nPv4VX0tvxeBbwkkN5mMkAu72-UkPyP5g5cY/s640/Casa.jpg&quot; width=&quot;550&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/10/despedidas-mudancas-e-o-dia-em-que-eu.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheZQbbAlJxY1i26suwjXrGk5BVjG6CAhHGLw0_I2pXdMEr0C7mNBg-zCY4HAHeJ-B_SDYW_zmJ8J86MZXIlIiAMFnCkVFu2Tp0Fcd6sf_nPv4VX0tvxeBbwkkN5mMkAu72-UkPyP5g5cY/s72-c/Casa.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-790001850153530500</guid><pubDate>Mon, 03 Sep 2012 07:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-09-03T04:26:13.889-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><title>The Beginning of the End.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;img src=&quot;http://6.media.tumblr.com/tumblr_kumhwyo4jo1qzc5zuo1_500.jpg&quot; /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
E no silêncio de um turbilhão de pensamentos sem respostas, você pode sentir o começo de um fim chegando. Como em um filme quando a trilha sonora vai ficando mais calma e os diálogos menos agitados. Uma falsa sensação de calmaria depois da tempestade que deixa tudo ainda mais intenso. Não tem mais o que contar sobre a história. Nada mais de novo pode acontecer. E por quê?&lt;br /&gt;
Algumas vezes chegou com um boato bizarro de uma escola inteira falindo. Outras vezes chegou em um simples jantar num dia atípico. E um abraço mais longo do que o habitual já denuncia que alguma coisa vai mudar. Podem ser anos de histórias, podem ser algumas semanas com um animal de estimação que te deixou marcado pro resto da vida. As vezes bate como um alívio de um fim de semana chegando. Outras como a liberdade de uma conquista tão esperada. As vezes você se desespera atropelando tudo e se vê perguntando pra sua mãe no meio da madrugada se ela quer que você vá embora de casa. Mas algumas vezes, bate como uma aflição enorme. Tudo pára, seu cérebro e todas aquelas vozes se calam, um fim que você temia chegou e você ainda não sabe muito bem como vai lidar com ele. Mas todo filme tem seu fim. Cabe a você apenas concluir se este filme vai ser um troféu em uma prateleira, ou uma lembrança enterrada no fundo do seu armário.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Fins acontecem desde a primeira coisa que aconteceu na sua vida. E a cada ano a gente tenta lutar mais contra eles. Achava que era o contrário. Que a gente ia ficando mais frios e desencanados. Mas não. É só aquela falsa calmaria que fica cada vez mais forte. Com 5 anos de idade você perdia um amigo porque ele iria mudar de rua. Com 10 anos você perdia toda uma turma de amigos porque tinha que se mudar de escola. Desespero que parecia depressão. Tudo mudava. Mas passava. E o fim chega assim, de um jeito ou de outro. Quando a gente vê é um adulto lutando com todas as forças, conexões de internet e passagens aéreas pra não deixar uma outra história morrer por distância ou desleixo. Mas não tem muito jeito. Se você sentiu o começo de um fim chegando, ele vai chegar não importa o que você faça. E já saber disso não me acalma nem um pouco. As músicas mais calmas, os diálogos menos intensos, os silêncios e abraços mais longos, nada disso me tranquiliza. Bate invisível sem oportunidade pra &amp;nbsp;um contra-argumento. E fim.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;allowfullscreen&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;413&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/CI2yOsZQtq4&quot; width=&quot;550&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Até em gibis da Turma da Mônica,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Finais nunca fizeram muito sentido.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/09/the-beginning-of-end.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/CI2yOsZQtq4/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-4461987931647131415</guid><pubDate>Mon, 14 May 2012 08:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-14T05:02:41.805-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">musicphilosophies</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><title>When the Magic Goes Off</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O Universo e o Infinito. Essa &#39;técnica&#39; de socar em um único termo tudo aquilo que não se sabe compreender.&amp;nbsp;Como aquela pasta no seu computador&amp;nbsp;intitulada&amp;nbsp;&lt;i&gt;Outros&lt;/i&gt;&amp;nbsp;porque você não soube definir categorias pro que sobrou. O Universo é uma dessas pastas que o humano criou pra tentar organizar a bagunça que é conviver no mesmo espaço com pessoas que insistem em enxergar as coisas que acontecem de um jeito particular, as vezes único.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E é simples perceber isso quando se analisa nosso mundo e suas culturas. O que pra 99% do mundo é uma atração turística, pra 1% é apenas o cotidiano. E como &lt;i&gt;Dire Straits&lt;/i&gt; canta enquanto passeia pela &lt;i&gt;West End&lt;/i&gt; em Londres,&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #a3a3a3; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 17px; text-align: right;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #a3a3a3; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 17px; text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;This is seventh heaven street to me&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #a3a3a3; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 17px; text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;Don&#39;t be so proud&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #a3a3a3; font-family: Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 15px; line-height: 17px; text-align: right;&quot;&gt;You&#39;re just another angel in the crowd&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Quando nosso trabalho envolve mostrar nosso olhar para o mundo, a gente se acostuma com a ideia de que um só mundo tem infinitas dimensões. Infinitos planos onde a mesma realidade é absorvida de diferentes maneiras. E quando o nosso trabalho envolve cuidar bem do nosso mundo, e prepará-lo para qualquer eventual visita que queira conhecer um pouco dele, a gente acaba tendo a ilusão de que nosso mundo poderia dar certo para todos. Mas a verdade é que são raras as vezes em que mais de uma pessoa tem a mesma forma de absorver a vida. Mais raro ainda essas duas pessoas se encontrarem por aí. Como eu costumo dizer quando me perguntam sobre fotografia: a mágica existe. Ela está ai pra quem quiser enxergar. Mas enquanto a grande maioria procura a prova dessa existência em eventos grandiosos, elas deixam passar desapercebido os pequenos acontecimentos. E são nesses detalhes que a mágica se torna completamente óbvia. E essa é a minha realidade. E por mais que por várias vezes cheguem pessoas aqui na porta querendo conhecer ela, e vez ou outra se encantem com essa mágica, na grande devastadora maioria dos casos vai chegar um momento em que essa mágica vai se esvair. E a realidade dessa pessoa vai voltar, e tudo isso aqui que é tão real para mim, não vai ter nenhum significado real pra quem vivenciou. Vão ser pequenos momentos. Boas lembranças de uma viagem. Nada pra se chamar de &lt;i&gt;&#39;minha realidade&#39;&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Eu já cansei de ver pessoas desejando que suas vidas fossem como filmes. Eu já cansei de ver filmes que não me conquistaram nem por 10 minutos, porque 10 minutos ali era perder 10 minutos daqui, onde as coisas parecem tão mais interessantes. Parece estranho, mas cheguei num ponto em que minha vida supera facilmente a maioria dos roteiros de Hollywood. E eu nem precisei de nada grandioso pra isso. Muito pelo contrário. Em anos de Mônica Fadul no mundo, eu nunca vivi uma fase tão simples como agora. Eu não saberia explicar. É como quando a gente aprende que a lógica é baseada em axiomas, afirmações tidas como a base de todas as teorias, e impossíveis de serem provadas ou demonstradas, por serem tão óbvias. É assim e fim. É tão lógico pra mim que chega a ser impossível tentar explicar pra quem não se sente assim.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
E a gente espera que passeando pela nossa &lt;i&gt;Wild West End,&lt;/i&gt; logo apareçam mais pessoas dividindo essa mesma realidade e não apenas de passagem. Porque o interesse passa, a mágica se esvai, as férias acabam, e eventualmente alguém vai precisar voltar pra sua própria realidade.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;img alt=&quot;Tumblr_m3k6nllojw1rpivzmo1_500_large&quot; src=&quot;http://data.whicdn.com/images/28022224/tumblr_m3k6nlloJW1rpivzmo1_500_large.png&quot; /&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Colour my life with the chaos of trouble.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;

&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/05/when-magic-goes-off.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-1156614068152133504</guid><pubDate>Tue, 24 Apr 2012 06:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-04-24T03:32:30.619-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">teorizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Em caso de emergência, arme a barraca.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;Título Alternativo:&amp;nbsp;Meu Cérebro não tem Problemas, Você que não consegue seguir meu Raciocínio.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Eu gostaria de dizer o que eu estou pensando, mas desde que eu cheguei em casa hoje a tarde, minha visão do mundo mudou. Na verdade minha visão do mundo tá a mesma, mas a minha visão da visão do mundo vendo eu que mudou. Quero dizer, esse tempo todo eu só achava que você &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(mundo/vida/leitor/mãe)&lt;/span&gt; não concordava comigo, mas você&lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(mundo/vida/leitor/mãe)&lt;/span&gt;&amp;nbsp;realmente não tava conseguindo seguir a lógica né? De que adiantaria eu falar aqui o negócio que eu estava pensando? Não que eu fosse dizer, porque era um pensamento bem secreto e condenável, daqueles que você só tem quando se distrai com alguma coisa e esquece que tem escrúpulos. Mas é isso aí. Não adiantaria mesmo. Ninguém entenderia.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Hoje foi mais um desses dias errados. Desses que a gente mata tristeza comprando cadeira. Daí quando chego em casa, dou de cara com uma caixa azul e prateada em cima da minha mesa. A caixa tinha nome desconhecido e um bilhete da minha mãe grudado, com instruções de como utilizá-la direitinho, e como isso seria bom pra mim. A caixa tinha várias coisas escritas, mas a única coisa que fui capaz de entender foi: &lt;i&gt;Revigorante Mental&lt;/i&gt;. Pronto. Acabou a festa. Minha mãe sucumbiu às piadinhas dos amiguinhos sobre &lt;span style=&quot;color: #3d85c6;&quot;&gt;&#39;já tomou seu remedinho hoje?&#39;&lt;/span&gt; e resolveu me comprar um remédio pra cabeça. Remédio pra cabeça. Remédio pro Cérebro. Remédio Mental. Para que? Para doença mental. De doente mental. Oi. Quem sou eu, aonde estou?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Resolvi contactar o &lt;i&gt;Guru Encaracolado&lt;/i&gt; pra discorrer sobre o ocorrido. E o que eu escuto de volta? &lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Ahh vai ser bom pra você ou, pra exercitar a sua mente!&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;. PORRA. Até tu Guru? Maior explicaçãozinha de familiar preocupado em intervenção do filho maluco! &lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Vai pro hospicio querido, vai ser divertido, fazer novos amiguinhos, YEY!&quot;.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Daí eu queria vir aqui e dizer altas coisas que eu acho que tá errado na sociedade. Queria mesmo, acho que se mudassem isso a gente já caminhava uns 0,00000098% pra frente. Mas pra que me incomodar? Sou doida. Deixa pra lá. Quem sabe outro dia. Depois de tomar minhas 50 cápsulas de revigorante mental. Vai ver eu tenho Alzheimer e ninguém me contou. Vai ver é 2065 e eu to aqui iludida achando que é 2012. Chato né? Agora nem sei se é de verdade que vou pra praia daqui 2 dias...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas caso eu tenha problema mesmo, deixa eu falar logo o que eu queria dizer antes que eu me esqueça. Eu sei que disse que não ia falar, mas é óbvio que eu vou, sua anta. Eu queria dizer pras mães, que tá tudo errado. Esse negócio de ensinar o filho que &lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Quando você se perder, NÃO SAIA DO LUGAR!&quot;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;, ferrou com a vida da galera. Toda vez que eu me sinto perdida eu fico lá esperando pra ver se alguém vem e me acha. Não sei cara. Perdi minha égua e minha égua me perdeu, ela tá lá me esperando e eu esperando ela aqui. Como faz? Pra onde vou? Cade a cadeira de praia pra eu esperar a égua? Daí esses dias eu tava parada na rua esperando o taxi &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(ce sabe, tava morrendo de saudade)&lt;/span&gt;, e comecei a ouvir uns passos. Olhava pra todos os lados da rua e não via ninguém. Aí lembrei da minha mãe dizendo que &lt;b&gt;em caso de perigo, fique onde está.&lt;/b&gt; Pô mãe. Enquanto eu to armando minha barraca pra te esperar dormindo tem um maluco do parque se aproximando armando a barraca dele. Como que procede? Daí percebi que minha reação ao ouvir passos numa rua deserta foi entrar no twitter e avisar a galera que eu tava nessa situação. Porque se eu morrer vão saber onde eu tava né? FODA-SE ONDE VOCÊ TÁ GENTE! Que se dane, sai daí e deixa pra achar sua mãe depois. Tudo errado. Por isso que nas novelas quando alguem vai ser atropelado, ao invés de sair correndo, fica lá olhando o objeto da sua morte vindo em sua direção. &lt;i&gt;Vem nenem, me abraça que eu to perdido. &lt;/i&gt;PORRA MÃES!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E pra finalizar, queria dizer que conversa de vida real não funciona na internet galera. Saca quando você vê um conhecido na rua vindo em sua direção? Você diz&lt;i&gt; &#39;oi&#39;&lt;/i&gt; a 3 metros de distância, ele diz &lt;i&gt;&#39;oi&#39;&lt;/i&gt; a 2 metros de distância, você diz &lt;i&gt;&#39;tudo bem?&#39;&lt;/i&gt; a 1 metro de distância, e ele responde &lt;i&gt;&#39;bem e você?&#39;&lt;/i&gt; no encontro das retas, e depois cada ponto vaza pra um lado e ninguém fica sabendo qual foi sua resposta, e é assim que tem que ser. Não dá pra ficar simulando isso no bate papo pessoal. &lt;b&gt;STOP THE MADNESS!&lt;/b&gt; 2012 e eu ainda tenho que presenciar&lt;i&gt; &#39;oi-oi-td bem?-bem e vc?-tb&#39;&lt;/i&gt; no MSN&amp;amp;Derivados. Tenham mais respeito com o pessoal com fobia de falta de assunto! Cacete.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #073763; text-align: justify;&quot;&gt;ANEXO: Pesquisei na internet e a caixa azul prateada também é recomendada pra gente estressada. Humm&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;image&quot; src=&quot;http://media.tumblr.com/tumblr_lq9hd8go5R1qccs7p.gif&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;Pelo menos eu vou pra praia.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/04/em-caso-de-emergencia-arme-barraca.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-3329615654741450000</guid><pubDate>Tue, 03 Apr 2012 03:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-04-03T00:11:19.034-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>O QUE?!</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://farm5.static.flickr.com/4055/4328418143_4db4f82bd3_o.jpg&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Tenho uma certa&amp;nbsp;paranoia&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;(na verdade eu tenho todas, e essa é só mais uma entre todas)&lt;/span&gt;, que me faz tentar ler os pensamentos das pessoas que estão a minha volta, principalmente em casos de silêncios constrangedores, caras estranhas, ou quando estão me encarando. Aquele tipo de coisa que acontece quando você entra na cozinha e sua mãe tá te encarando. As vezes ela tava só encarando um ponto&amp;nbsp;aleatório&amp;nbsp;e você enfiou seu carão no meio do ponto aleatório &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(geralmente as pessoas enfiam suas bundas nos pontos&amp;nbsp;aleatórios&amp;nbsp;e quando eu percebo, to encarando uma bunda).&lt;/span&gt;&amp;nbsp;Enfim, eu entro na cozinha, minha&amp;nbsp;mãe&amp;nbsp;me encara, vou logo perguntando &#39;&lt;i&gt;o que??&#39;&lt;/i&gt;, Ela diz que não é nada e eu ganho uma paranoia de brinde. Super&amp;nbsp;aplicável&amp;nbsp;para os momentos&amp;nbsp;românticos&amp;nbsp;também. Você está lá, seu amor começa a te encarar, provavelmente pensando como seria legal espremer aquele cravo no seu nariz e seu cérebro vai logo metendo um &lt;i&gt;&#39;o que?&#39; &lt;/i&gt;no momento mágico. Tenho certeza que meu pedido de casamento vai ser precedido de um &#39;&lt;i&gt;o que?&lt;/i&gt;&#39;, e o divórcio&amp;nbsp;também&lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;&amp;nbsp;(porque olha a cara do meu Roteirista de quem vai desperdiçar a audiência que o drama do divórcio gera)&lt;/span&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas tem aqueles momentos em que não cai muito bem chegar perguntando &lt;i&gt;o que é que há velhinho&lt;/i&gt;, tipo quando você está no carro com seu pai. Ai &amp;nbsp;você tá lá e ele também, e um silêncio musicaliza a cena. Então aquela parte estúpida do seu cérebro resolve te trollar se perguntando &lt;i&gt;&#39;Já pensou se meu pai lesse meus pensamentos?&#39;. &lt;/i&gt;Segue registro da confusão que se segue.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Será que meu pai lê meus pensamentos?&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Hum, porque se ele me lê, eu deveria tomar cuidado com pensamentos do tipo, eu imaginando meu namorado pelado.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Eu imaginando meu namorado e eu pelados.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Ia ser tenso isso.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;MAS PORRA, e se ele lê mesmo?&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Ah merda, agora eu to pensando todas essas coisas e não consigo parar e AGHHH&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Deixa eu espiar pra ver se a expressão facial dele mudou.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Merda, ele parece tenso.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Saim da minha cabeça seus jovens safados pelados!!!&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;JA SEI VOU IMAGINAR MEU PAI PELADO&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;NÃO&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;NÃO&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;NÃAAAAAAAO&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas sem sombras de dúvidas as caras mais divertidas de se tentar decifrar, é a de alguém fazendo compras, sozinho, tento milhares de discussões mentais sobre qual item escolher. Quer melhor exemplo do que alguém comprando um sofá? O sujeito senta no item em análise e transparece em sua face toda a sensibilidade bundial que suas nádegas sentiram ao tocar o sofá. E aí ele olha pro horizonte, pensando em eu sei lá o que, com toda a pose de um filósofo do conforto das nádegas poderia ter.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;b&gt;Telepatia Paranoica, use com moderação.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/04/o-que.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-7644185308968659173</guid><pubDate>Wed, 21 Mar 2012 01:17:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-03-20T22:25:06.536-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">drunkheim</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">teorizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Oh my Brains!</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;10px&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiV2pabulsnLLBrzZw_acbCdENdlpo0lwM9Z2gdlIpHYqGOBt8GP4H4hxjc69WAVzhj4eo92aJ6wrL1QWakg9A_A1ZhKW3-2Q737js1lnESHWJLj0ey8F6IMzSRzZGhg9-mPrbjPmSv_6c/s1600/tumblr_le452y6eim1qzx2p7o1_400.jpg&quot; /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Coisa rotineira pra qualquer mulher exagerada, dramática, maníaca, fantasiosa, apaixonada, delirante, neorótica, paranóica ou &lt;i&gt;vivenciando uma TPM&lt;/i&gt; é ter que unificar 323 vozes defendendo 591 pontos de vista ao mesmo tempo na cabeça de alguém. Se a cabeça avulsa não estiver disponível, as vozes tagarelam dentro da sua própria cabeça, porque não dá pra calar uma voz, muito menos 323, nessa sociedade da liberdade de expressão. Mas a gente é bem treinada pra isso e faz até bom uso.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Exemplo melhor não tem: &lt;b&gt;Ilusão por Passatempo&lt;/b&gt;. Aquele momento que você tá tomando um banho, parada no sinaleiro, esperando o sanduíche ficar pronto, ou o microondas apitar e aí a &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #a64d79;&quot;&gt;Consciência Apaixonada &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;resolve imaginar umas soluções sensacionalmente impossíveis pra resolver aquele seu caso de amor sem futuro. São pensamentos&amp;nbsp;cinematográficos, coisa fina, de tirar o fôlego. &lt;i&gt;&#39;Mas poxa vida, isso seria masoquismo.&#39;&lt;/i&gt;&amp;nbsp;Sem problemas, se você for uma mulher bipolar. A &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #a64d79;&quot;&gt;Consciência nº17&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; responsável por ocasionalmente te chamar de anta, trata de colocar uma marca d&#39;água nas imagens holográficas que sua mente está criando com a frase:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;&#39;AS CENAS DESTE PENSAMENTO SÃO BIZARRAMENTE IRREAIS. SUA ANTA.&#39;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Pronto, você está livre pra se iludir sem perigo de cavar mais o buraco. É quase um tipo de masturbação mental sabe? Dá na mesma. Você sabe que está fantasiando mas poxa, vai valer aqueles minutinhos de alegria. Não que alguém vá se masturbar parado no sinaleiro ou esperando o&amp;nbsp;sanduíche&amp;nbsp;ficar pronto... quero dizer... vai saber né.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O problema mesmo é a &lt;i&gt;&lt;b&gt;Bipolaridade Alcóolica&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Funciona mais ou menos assim: A &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #a64d79;&quot;&gt;Consciência Quase Bêbada&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; percebe que a &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #a64d79;&quot;&gt;Consciência Bêbada&lt;/span&gt;&lt;/i&gt; pode tomar conta do navio a qualquer momento, e resolve fazer algo pra proteger o navio antes que a &lt;i&gt;Consciência Bêbada&lt;/i&gt; faça um estrago e todos os prejuízos caiam na cabeça da&amp;nbsp;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #a64d79;&quot;&gt;Consciência da Ressaca&lt;/span&gt;, &lt;/i&gt;que obviamente vai solucionar o caso dizendo&lt;i&gt; &#39;Nunca mais vou beber&#39;, &lt;/i&gt;ferrando completamente a vida da&lt;i&gt; Consciência Quase Bêbada&lt;/i&gt;. Então você conclui que se não fizer nada, você obviamente vai perder sua bolsa a qualquer instante. Aí é só encontrar um esconderijo fenomenal, e esconder a bolsa do resto da sociedade &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(e de você mesmo)&lt;/span&gt;. Genial.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E aí você fica bêbado. O único detalhe que a &lt;i&gt;Consciência Quase-Bêbada&lt;/i&gt; geralmente esquece de levar em consideração é que a &lt;i&gt;Consciência Bêbada&lt;/i&gt; não estava prestando atenção quando o cérebro notificou todos os setores sobre o local onde a bolsa ficaria escondida. Três minutos depois você se encontra em estado de total desespero porque perdeu a bolsa. Mas nada de pânico, 30 segundos depois você vai estar pensando que talvez, quem sabe, a consciência do próximo plantão se preocupe com isso, porque você realmente queria ir ali pegar uma dose de rum e AAAH TUPAQUERAPIU, COMO Q VOU PAGAR MEU RUM?!&amp;nbsp;Caralho, agora vou ter que beber uma dose de rum pra esquecer dessa catástrofe.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;One drink to remember, and another to forget.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://myouttake.blogspot.com.br/p/quem-somos.html&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://nikafadul.com/blogpics/myouttake.jpg&quot; width=&quot;600&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/03/oh-my-brains.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiV2pabulsnLLBrzZw_acbCdENdlpo0lwM9Z2gdlIpHYqGOBt8GP4H4hxjc69WAVzhj4eo92aJ6wrL1QWakg9A_A1ZhKW3-2Q737js1lnESHWJLj0ey8F6IMzSRzZGhg9-mPrbjPmSv_6c/s72-c/tumblr_le452y6eim1qzx2p7o1_400.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-7694384119114425051</guid><pubDate>Wed, 14 Mar 2012 08:20:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-03-14T05:27:33.426-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><title>infinito.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Da série &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;&quot;Coisas Que um Dia Perguntei, e Ninguém Conseguiu me Responder&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
Defina a palavra &lt;i&gt;fim&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Se o universo é infinito, como ele pode ser constituído de coisas finitas?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;O incompreensível nos leva aos &#39;erros&#39; de interpretação. Melhor dizendo, o incompreensível nos faz forçar a mente e atingir pontos extremos para&amp;nbsp;criar novas soluções. É o que nos diferencia, nos aproxima ou nos distancia. É o que faz uma única questão ter várias explicações, várias interpretações, vários ângulos. É onde a vida deixa de ser bidimensional e nos deixa assustados ou impressionados com uma terceira, uma sétima ou uma vigésima sexta dimensão. Que nem todos vão ter a capacidade enxergar da mesma maneira ou de maneira alguma. E que alguns vão se arriscar a imaginar o que pode estar logo após aquele ponto obscuro que ninguém conseguiu compreender. E aí me pergunto sobre o &lt;i&gt;fim&lt;/i&gt;. Se tudo é uma questão de interpretação, posso afirmar que o que pode ser o fim para alguém, não necessariamente é visto da mesma forma por outra pessoa? A gente enxerga o que deseja ver. A gente interpreta da maneira que nos favoreça mais. É o único elo com a realidade que a gente pode construir para evitar enlouquecer. Apesar de que acho mesmo que enlouquecer nunca foi uma má idéia. Os loucos são os que mais enxergam além. São o motor da inovação dos pensamentos. E quem conseguir enxergar nada disso, mantem a sanidade rotulando todo o resto de &lt;i&gt;loucura&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas ainda não consigo definir o &lt;i&gt;fim&lt;/i&gt;. Não consigo definir, porque não consigo ver. E se não se vê um fim, não significa que se trata de um&lt;i&gt; infinito&lt;/i&gt;?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Todos os sonhos, todas as conquistas, todas as coisas especiais que um dia tive na vida e não consegui aceitar que chegassem a um fim. Não aceitar o fim é diferente de não ver o fim. Por mais que todos a sua volta insistam em dizer que aquilo não existe, você ainda vê.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Simplesmente não vi o fim olhando o agora, nem o depois, nem em qualquer outra direção ou dimensão. Você me diz que acabou, você me diz que eu devo seguir em frente ou que isso nunca nem sequer existiu pra poder deixar de existir? Eu digo: diferencial de interpretação. Seu diagnóstico da realidade depende de até onde você conseguiu enxergar. E eu estou vendo além. E não duvido que possam existir pessoas que enxerguem além de mim e possam até mesmo encontrar a solução pra tudo isso.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;&quot;Se tudo tem que terminar assim, que pelo menos seja até o fim,&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;pra gente não ter nunca mais que terminar.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;(Paralamas do Sucesso)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;À todas as histórias da minha vida que eu não consigo deixar pra trás.&lt;br /&gt;
Vocês serão infinitas dentro de mim.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/03/infinito.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-1156163523255181979</guid><pubDate>Wed, 29 Feb 2012 03:05:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-29T00:09:43.488-03:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">teorizing</category><title>Falta de Assunto, o Motor dos Relacionamentos</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://content8.flixster.com/photo/96/35/41/9635410_ori.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;307&quot; src=&quot;http://content8.flixster.com/photo/96/35/41/9635410_ori.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Garoto e Garota se encontram na balada. Garoto quer vagina. Garota quer atualizar o status do facebook. Garoto finge interesse nas coisas ao redor da vagina. Garota finge vivenciar um conto de fadas, só pra deixar aquela vadia peituda ali no canto com muita inveja. Assim se dá início ao tipo de conversa mais tediosa que um ser humano é capaz de produzir.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ Oi Vagina, qual seu nome?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ Aiii, ninguem nunca me chamou assim antes! Me chamo Desesperada e você?&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ Me chamo Status Atualizado para Ilusão. O que você faz, Vagina?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ Eu faço alguma coisa entediante que você vai esquecer, e você?&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ Eu faço.. eu... qual a pergunta mesmo?&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E a conversa acaba. Qualquer Einstein diria que Garoto e Garoto seriam espertos o suficiente para seguir cada um na sua direção e tentar se esquecer que perderam preciosos minutos em mais uma conversa fiada de balada, mas não. Não. Qualquer pessoa em sã consciência diria isso, mas veja bem, a Vida nunca esteve em sã consciência. E a Vida é movida por diversos motores gravitacionais que não seguem lógica alguma e deixam os cientistas putos. Um deles é a Falta de Assunto. Garoto e Garota se encontram na balada. O Assunto acaba. Eles se atacam. Love Burns detected.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Analisando o complexo todo fora do ambiente tradicional, a falta de assunto tem seus méritos em várias fases de um relacionamento. Namorado e Namorada se encontram em seu quilhonésimo final de semana em frente a TV vivendo um daqueles tradicionais domingos do amorzinho. Domingo do Amorzinho inicialmente era marcado por conversas sensacionais e testes de posições aleatórios possíveis de se fazer na mesa da cozinha. Aquele fluxo constante que só dava espaço pra sua mente pensar &quot;caralho, eu to feliz!&quot;. Mas quilhonésimos finais de semana para frente, Domingo do Amorzinho é marcado por mais uma batalha de 3 horas pra decidir que filme vamos ver. Acabou o assunto, acabou as posições, a mesa da cozinha quebrou e vocês já viram todos os filmes. Que raios vou fazer agora, eu amo este homem! Que raios eu vou fazer agora, eu não posso mudar meu status do facebook logo agora! Ah não ser que. A não ser QUE. Namorado e Namorada se amam e não têm mais assunto. Namorado e Namorada fazem o que? Viram noivos e se casam.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A falta de assunto é esse pé na bunda que a vida te dá quando você já matou o chefão da fase mas voltou pra trás pra ver se não esqueceu nenhuma moedinha por aí. Muda de fase meu amigo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mas sempre tem os contra-corrente né? Já eu prefiro conversas intermináveis, silêncios aconchegantes e declarações no meio da confusão. Inesperadas. Deixa o motor da falta de assunto responsável só pelos banhos.&amp;nbsp;Acredito muito mais num pedido de casamento bêbado do que num pedido de casamento durante o Domingão do Faustão.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #333333; font-family: Arial, sans-serif, Verdana;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;_ Pô, eu não aguento mais aqueles hipócritos. Fui atrás de um deles e ai eu disse, &#39;De qual que é mano?! Você realmente acha que pode fazer isso?&#39;. E o cara disse, &#39;Claro que eu posso&#39;. Você não tem noção do tanto que fiquei puta! Mas ai ele começou a tirar uma pele de cima da pele dele. Pensei &#39;PUTA QUE PARIU, ele é um Alien&#39;, mas ele só tinha Lepra mesmo. Você acredita nisso? VOCÊ ACREDITA?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ Casa comigo?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;Se é que você me entende.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/02/falta-de-assunto-o-motor-dos.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-7570111084140807541</guid><pubDate>Sun, 05 Feb 2012 21:36:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-02-05T19:37:26.083-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><title>Sobre Creeps Icônicos, Preconceito Capilar, Virar seu Pai e Plantar informações</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPSMLXBg4arAsdx-KiirvZm6gG4vROlY4Fh5GmaXNtDt9WBWwlTVBTnGHG7oxotG1sw-3zIjkaHpd4dkHIrmUVPhBW1-FHOuz7u3qZLkYrjGS8ZWgZ_U3zhUkpfYB3c7WvhcbQmrJTFoQ/s640/423981_353680594656588_292974040727244_1288126_269608102_n.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Tava aqui formulando o título deste texto quando me encontrei em um daqueles momentos em que meu cérebro joga uma palavra no ar e eu não sei dizer se a palavra existe ou se eu inventei ela. Gente, eu jurava que &lt;i&gt;&#39;icônico&#39;&lt;/i&gt; era uma palavra! Mas fui procurar no dicionário, e não. Não existe. Mas tenho certeza que você entendeu o significado dela. Não encontrei &lt;i&gt;icônico&lt;/i&gt; no dicionário, mas encontrei &lt;i&gt;Iconolatria&lt;/i&gt; e descobri que tenho isso. Diz que quem tem adoração por imagens é praticante disso. Bom, eu acho que eu sou né? Devo ser. Mas voltando a invenção de palavras, tem gente que não curte muito isso não. Diz que as coisas param de fazer sentido e &lt;i&gt;mimimimi&lt;/i&gt;. Se quer saber o que eu acho, eu acho isso uma frescuragem do caralho. Qual o problema meu Deus, em inventar palavras, e aumentar as informações desse universo? Tem espaço pra muito mais palavras. Concordo que ferra com a vida do tradutor do Google, mas bom, é o Google, ele se vira. Se as pessoas inventassem mais palavras a vida poderia ficar mais interessante. É o tal de &lt;span style=&quot;color: #674ea7;&quot;&gt;plantar informações&lt;/span&gt;. Como quando você está em um daqueles elevadores de prédio velho, que confundem os níveis e abrem as portas pra você sair e você se depara com uma parede ao invés de um andar &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;(Antes de sair do elevador, verifique se o corredor encontra-se neste andar)&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;, e ao invés de ficar chateado com isso, pega uma canetinha na bolsa e escreve alguma frase intrigante na parede, pra quando alguem se encontrar na mesma situação, ler a frase e pensar &lt;i&gt;&#39;ó meu deus, que misterioso, que intrigante!&#39;&lt;/i&gt;. As pessoas reclamam que filmes são mais legais que suas vidas, mas ninguém também faz nada pra esse mundo de cá ficar um pouco mais interessante. Ai ficam ai estudando o passado. Sabe porque vocês estudam o passado? Porque as pessoas do passado inventavam palavras! Logo, portanto, todavia, eram muito mais interessantes e tinham vidas e pirâmides e contatos alienígenas muito mais interessantes. Reflitam meus caros amigos. Reflitam. E deixem mais recados subliminares por aí. Façam-me o favor, sejam coleguinhas de dimensão mais interessantes vez ou outra!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas enfim, perdi meio post refletindo sobre o título, não falei nada do que eu queria dizer. O que eu queria dizer é que eu estou me tornando o meu pai. To notando uma certa falta de paciência para com pessoas que falam coisas. Falam-coisas-ponto-final mesmo. Eu acho que é o jeito que elas falam que me irrita. Ai eu fico pensando que eu to ficando mais chata do que o normal, mas as pessoas também não me ajudam sabe. Falam coisas que você lê e simplesmente pensa &lt;b&gt;&#39;q&#39;&lt;/b&gt;. Só que um dia eu acordei e percebi que eu não tinha mais que entender essas pessoas. E aí eu comecei a ignorar elas. Que não deve ser a melhor solução possível para o caso, mas é o que tem pra hoje. Notei também que algumas pessoas, quanto mais você as ignora, mais elas ficam sem-noção, e mais elas fazem questão de te mostrar isso. Como um &lt;i&gt;&#39;veja bem, meu bem, olhe só o que você está fazendo comigo, estou ficando louco!&#39;&lt;/i&gt;. Daí parti pra teoria que homens não compreendem a essência de ser&amp;nbsp;&lt;b&gt;ignorado&lt;/b&gt; &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(porque todos os objetos de estudo de caso eram homens)&lt;/span&gt;. E que eles não ligam muito pra essa coisa de orgulho próprio e orgulho ferido. Mas conversando com meu&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;Guru Encaracolado&lt;/span&gt;, percebi que pode ser algo mais profundo. Acho que é a diversão deles. &lt;i&gt;Creeps&lt;/i&gt; na verdade são &lt;i&gt;trolls&lt;/i&gt; que passam o dia fazendo coisas bizarras pra estudar a reação da sociedade e colocar pessoas em situações constrangedoras quando tentam entender &lt;i&gt;what the fuck is going on&lt;/i&gt;. Nesse caso, estou fazendo uma ótima defesa pessoal praticando o &lt;i&gt;ignore mode on&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Fico aqui pensando, &lt;i&gt;creeps&lt;/i&gt; devem ter uma função de equilíbrio na sociedade. Eles existem pra que nós tenhamos algo em comum. Quando eu tinha 10 anos eu fazia amigos dizendo &lt;i&gt;&#39;Você lê Harry Potter?! Eu tambem!&#39;&lt;/i&gt;. Hoje em dia a coisa tá mais pra &lt;i&gt;&#39;Você também tem essa esquisitice/ acha aquilo esquisito?! Eu tambem!&#39;&lt;/i&gt;. Deve ser isso. Eu mesma sou &lt;i&gt;creep&lt;/i&gt; em alguns nichos da sociedade. Saca aquele gordão que vai no cinema sozinho e dá umas risadas histéricas? Prazer, sou eu. Mas eu tenho um limite de &lt;span style=&quot;color: #674ea7;&quot;&gt;creepicidade&lt;/span&gt;. Quer dizer, eu respeito o espaço pessoal das pessoas. Ontem por exemplo, fui no teatro, e um projeto de Neymar sentou ao meu lado. Quando vi a juba&amp;nbsp;esquizofrênica&amp;nbsp;já tive um típico ataque de preconceito capilar e pensei &lt;i&gt;&#39;fuck&#39;&lt;/i&gt;. Mas ai meu lado que defende a causa &lt;span style=&quot;color: #674ea7;&quot;&gt;&lt;b&gt;&#39;Nâo vire seu Pai&#39; &lt;/b&gt;&lt;/span&gt;me disse &lt;i&gt;&quot;o que é isso Mônica, você nem conhece e já tá ai pensando que o cara é um mané&quot;&lt;/i&gt;. Bom, ele era. Aquele tipo de &amp;nbsp;creep irritante que repete TODAS as piadas da peça e depois ri e grita um palavrão aleatório, como se eu fosse surda e já não tivesse ouvido. Mexeu o tempo todo na cadeira de maneira nada graciosa como se estivesse parindo um hipopótamo, debruçou pro meu lado ocupando 1/3 da minha poltrona e sei lá como que ainda conseguia ficar encostando a mão em mim toda hora. A fina linha que separa um creep de ser apenas um ícone de algum cenário típico da vida, como o gordão que ri sozinho no cinema, de um completo mala com péssimo gosto para cortes de cabelo. E que invade seu espaço pessoal.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #674ea7;&quot;&gt;Depois eu coloco as pessoas de volta no lugar delas e brigam comigo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #674ea7;&quot;&gt;Foram elas que começaram, mamãe!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/02/sobre-creeps-iconicos-preconceito.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgPSMLXBg4arAsdx-KiirvZm6gG4vROlY4Fh5GmaXNtDt9WBWwlTVBTnGHG7oxotG1sw-3zIjkaHpd4dkHIrmUVPhBW1-FHOuz7u3qZLkYrjGS8ZWgZ_U3zhUkpfYB3c7WvhcbQmrJTFoQ/s72-c/423981_353680594656588_292974040727244_1288126_269608102_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-5176941648334281232</guid><pubDate>Thu, 19 Jan 2012 03:14:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-19T01:14:23.599-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">metaforizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">teorizing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Sid and Nancy, Relacionamentos com Facada e a Grama do Vizinho.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizXQEIliUITAY3ss1JEmdu2eYzt0_1VzL3pBFdAmfI3z0q8872J77kW5decgvruT2KCldI3gx6ie2uH6FUeQaobm50OPvx2P0E5uOwF91YhbKNefjRwL-bhJh7WY8YBQiuPsykel_YdyA/s1600/tumblr_kva2i9O80z1qatyd2o1_500.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;245&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizXQEIliUITAY3ss1JEmdu2eYzt0_1VzL3pBFdAmfI3z0q8872J77kW5decgvruT2KCldI3gx6ie2uH6FUeQaobm50OPvx2P0E5uOwF91YhbKNefjRwL-bhJh7WY8YBQiuPsykel_YdyA/s400/tumblr_kva2i9O80z1qatyd2o1_500.png&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Engraçado essa coisa do &lt;i&gt;referencial gramado &lt;/i&gt;do vizinho né. Não me importa se a grama do vizinho esteja tão verde quanto a minha, desde que as pessoas que estejam pisando em cima do gramado estejam tão desorientadas na vida quanto eu. Não importa o quanto a minha bagunça esteja totalmente fora de controle, se tiver alguém em uma situação semelhante ou pior, está tudo bem. Eu faço isso com a minha vida. Procuro seriados e filmes com tramas desorientadas, bem no estilo do meu &lt;a href=&quot;http://myouttake.blogspot.com/p/quem-somos.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;querido Roteirista&lt;/a&gt;, pra sempre poder pensar que poderia ser pior. Por exemplo, foi na época que minha ex sogra começou a fazer telefonemas anônimos pra minha casa falando coisas sinistras que eu comecei a assistir&lt;i&gt; Gossip Girl&lt;/i&gt;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;(acho que isso era um assunto delicado, mas que se foda, os anos passam e tudo vira piada ou livro. Síndrome de escritor faz isso com a gente)&lt;/span&gt;. Porque poxa, você tem que pelo menos entender como funciona a mente do inimigo. Ou o que fazer numa situação dessas. O que eu não chamaria de uma atitude muito esperta, porque veja bem, nesse ritmo de aceitar os acontecimentos na minha vida com base em roteiros de séries e filmes, agora mesmo eu vou estar achando aceitável a existência de Tiranossauros Rex no horizonte de Uberlândia. Mas pelo menos eu vou saber como me defender né? Fingir de morto e tal.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas a coisa é essa. Se identificar com a tragédia da grama do vizinho, ou ter quem esteja pior e sem gramado, pra se distrair com a grama alheia. Ou a falta dela. Foda é quando você percebe que &lt;b&gt;você&lt;/b&gt; tá sendo a distração dos problemas alheios. Já diria&lt;i&gt; Sid Summer e Tom Nancy&lt;/i&gt;. &#39;Nós temos alguns problemas, mas não chegamos no nível da Mônica Fadul ainda!&#39;&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;(veja abaixo)&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
E é assim que é. Deixa o Roteirista tomar conta, quando você menos espera, sua vida tá lá, virando um filme. Ou um livro. Ou jogando a ex sogra na fogueira do seu blog, só pra dar uma temperada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;315&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/iUVgAwLr1GQ&quot; width=&quot;560&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;315&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/Ln29hZ9hhZ0&quot; width=&quot;560&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;Mas só pra constar, ainda não to aceitando relacionamentos com facadas na minha vida não. Apesar de que eu tenho uma amiga que... enfim. Chega de gente na fogueira por hoje.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/01/sid-and-nancy-relacionamentos-com.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEizXQEIliUITAY3ss1JEmdu2eYzt0_1VzL3pBFdAmfI3z0q8872J77kW5decgvruT2KCldI3gx6ie2uH6FUeQaobm50OPvx2P0E5uOwF91YhbKNefjRwL-bhJh7WY8YBQiuPsykel_YdyA/s72-c/tumblr_kva2i9O80z1qatyd2o1_500.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-2030695175692920290</guid><pubDate>Thu, 12 Jan 2012 22:57:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-13T13:53:42.574-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><title>Eu não choro em Público.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnCcV2olXM1W5MUzorNVQlEbBDlJYrZBAjn0IT2WhE55xmWUcpy4Jz3cm3rJBrZRdJQIWE8hWxRa9QMOen4KlpB-m0b53JlLLcxH38_yovxhmNPQnmIOrp0vYe1xZSSaIeYtObnEAKb88/s400/3e9cdd557c82bc98_landing.jpg&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Eu não choro em público. De maneira alguma. Existe um mecanismo dentro do meu cérebro que inibe minhas glândulas lacrimais na presença de pessoas. Exceto quando eu estou bêbada, feliz, triste, com sono, puta ou achando que daria uma bela cena de filme, caso minha vida seja um filme. &lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;(não pode decepcionar os telespectadores com uma performance fraca né. Você tem que fazer eles acreditarem no sentimento.)&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Por exemplo. Quando eu terminei pela primeira vez. Mas isso a gente releva, porque caramba, muito drama, muito sentimento, muita coisa envolvida, todo um&lt;i&gt; infelizes para sempre&lt;/i&gt; jogado na lama. Só que ai que tá, a vida não pára. E eu tinha que tirar a foto 3x4 pra me matricular na faculdade que eu tinha acabado de ser aprovada. Então veja bem, na realidade pode-se dizer que eu estava chorando por saber como seria trágico os próximos 5 anos de morte lenta e dolorosa em forma de aulas. Então lá estava eu, chorando pelas ruas, e todas as músicas bregas ecoando na minha cabeça, indo tirar uma foto 3x4, chorando. Mas como eu disse, primeiro término, muito drama envolvido.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Segundo Término. A coisa foi diferente, mais reservada. Só chorei durante toda a aula prática de anatomia mesmo. O coitado do professor ficou achando que eu tava me sentindo mal pelos cadáveres abertos e todas as tripas envolvidas. Poxa, eu sou uma pessoa sensível. As pessoas vivas estavam futricando pessoas mortas! Pais de famílias! O amor da vida de alguém! Ou não! O que seria muito pior, porque nunca amou! Nem foi amado! Graças a existência de um bom amigo, alguém me tirou da sala de aula, e usou o momento pra tirar fotos minhas com um chapéu de cowboy e uma cerveja velha, enquanto eu chorava distraidamente. Valeu Will!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhu72rPRVCreDfC0sric9l4YwNRTCnlzopv7cb9DeTxBPHQnVPjvaFLJ3ej_rHCDSFuYtRU9K3SD4gwrI7WU5XjO_TKfqJKLPr2J8i503IxGsQpVLCkScvq4FEjZuOV4SxHDbHGpPOsN_s/s1600/PAAAAOIYlplRnNspV0Udw9XmgZZQdQxM70Qqgbm36vkX5JHRxsAK3E0LKc7nInQmLd-w2lhvDu3rQn6nXG236w6c4BEAm1T1UE8cPOC9hy_mKLNqtyyVyQ-NjF_k.jpg&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Depois teve as belas épocas de chorar no ônibus. Aquela música começa a tocar no mp3, aquela cena de filme &lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;(você olha pra janela como se tivesse num viagem num trem pela Europa, mas tá é num ônibus capenga mesmo)&lt;/span&gt;. Daí seu ex passa pela rua saltitando todo feliz. E você lá, ouvindo a música tema de Ghost. Graças a Deus ninguém interage em ônibus. Graças a Deus eu ganhei um carro.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Hoje em dia eu &lt;span style=&quot;color: #666666;&quot;&gt;(não) &lt;/span&gt;choro em público em alto nível. Dirigindo em alta velocidade, com uma música alta tocando, na chuva, toda aquela água, todas aquelas lágrimas, todos aqueles ônibus vindo em contra-mão, todos aqueles dinheiros gastos consertando o capô do carro. Muito mais alto nível. Porque eu não choro em público. Eu não.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;b&gt;Jamais.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/01/eu-nao-choro-em-publico.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnCcV2olXM1W5MUzorNVQlEbBDlJYrZBAjn0IT2WhE55xmWUcpy4Jz3cm3rJBrZRdJQIWE8hWxRa9QMOen4KlpB-m0b53JlLLcxH38_yovxhmNPQnmIOrp0vYe1xZSSaIeYtObnEAKb88/s72-c/3e9cdd557c82bc98_landing.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-4759375832166653437</guid><pubDate>Sat, 07 Jan 2012 23:59:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-07T21:59:35.694-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">drunkheim</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Sobre Aparelhos Auditivos, Filosofia e Guerras Mundiais.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img height=&quot;272&quot; src=&quot;http://media.komonews.com/images/110922_Einstein_2.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Em vista dos últimos acontecimentos da minha vida boêmia e algumas fortes opiniões dos amigos sobre os ocorridos, posso afirmar que deficiência auditiva é a nova teoria do caos. Estatisticamente não comprovado, a primeira Guerra Mundial se iniciou por um comentário mal interpretado de &lt;i&gt;John Kovack &lt;/i&gt;sobre a mãe de &lt;i&gt;Jenny Stein&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Então lá estava eu tentando abrir caminho no meio da multidão pra fazer aquele xixi esperto. Já a multidão estava pouco se lixando pro meu sistema urinário &lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;(?)&lt;/span&gt;, e achou mais interessante ficar pulando loucamente como se não houvesse amanhã, daquela maneira que multidões pulam virando um corpo só. Sagaz, analisei a massa saltitante e detectei seu ponto fraco: &lt;i&gt;um casal&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;O casal, por sua vez, estava pouco se lixando pra minha bexiga, a multidão e a lei sobre atentado ao pudor. Mas a gente releva essas coisas porque sabemos como o amor, meu amor, esse amor, faz 40 graus de febre, queima pra valer, queima pra valer.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Aí vem o problema: &lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;eu não sei pedir licença&lt;/span&gt;. Eu acho que pedir licença não funciona direito sabe. Não é como se você fosse chegar na pessoa sem nem saber seu nome e sobrenome e já vai pedindo licença assim. Tem que ter um mínimo de intimidade pra pedir que alguém abra mão do seu espaço pessoal pra um desconhecido qualquer. Licença não tem esse poder todo. Então eu tento conhecer um pouco da pessoa antes de mandar ela sumir da minha frente. Sempre, é claro, cutucando a fêmea, pra não gerar nenhuma instabilidade no relacionamento alheio.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ &#39;Oi! Eu sei que vocês se amam muito, mas vocês poderiam se amar mais juntinhos, pra eu passar por aqui e ir ao banheiro?&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_&#39;Oi?&#39;, disse a moça sem fôlego, saindo de um beijo mexicano.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ &#39;Então, você tem duas opções, você pode se afastar dele e ai eu passo no meio, ou então você pode encoxar ele e ai vocês poderão se amar muito mais enquanto eu passo por trás. Que particularmente eu acho que seria muito mais agradável para todos nós!&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;_ &#39;Ah sim,&amp;nbsp;tudo bem!&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Meus amigos dizem que eu deveria me ater a um simples &lt;i&gt;&#39;com licença&#39;&lt;/i&gt; ao invés de ficar filosofando com completos desconhecidos embaixo de uma caixa de som sobre a metafísica da atmosfera e a impossibilidade de dois corpos ocuparem o mesmo espaço, mesmo quando se amam, e como isso afeta a expansão constante da minha bexiga. Mas sabe, parece errado. E então consegui abrir o espaço desejado e segui minha jornada até a próxima batalha na guerra que é chegar até o banheiro. Mal sabia o que isso iria virar no fim da noite. Poupando o querido leitor do suspense, pulo logo para o fim da noite.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Cutuquei um cara no balcão e pedi que ele se movesse 50 centímetros para o lado esquerdo para que eu pudesse ficar ao lado do meu amigo. Gentilmente o cara disse que poderia oferecer 60 centímetros, mas que eu deveria tomar mais cuidado com as coisas que eu falo antes de sair destruindo o casamento dos outros.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;&#39;Que?&#39;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&#39;Ah você não se lembra? Tudo bem, não ficarei chateado, mas que sirva de lição pra que você pense melhor nas coisas que você fala pras pessoas.&#39;, completou o ofendido.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&#39;Mas. hein? Aonde Que? Quando? Han?&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&#39;Hoje mais cedo você disse pra minha esposa que ela deveria ser mais discreta, e não permitir que eu ficasse com a mão na bunda dela em público.&#39;, explicou o ofendido.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&#39;Cara, olha, eu posso ser meio maluca, mas eu tenho certeza que não falei da bunda de ninguém pra ninguém hoje. Certeza. Você deve estar me confundindo.&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&#39;Não, era você mesmo. Mas tudo bem. Só tome cuidado. Agora você pode ter destruído um casamento.&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&#39;Mas, que? Como assim? Sua esposa está brava? Cade ela, deixa eu conversar com ela...&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E assim prosseguiu o diálogo sem sentido, até que uma moça me cutuca e diz:&amp;nbsp;&#39;Eu sou a esposa dele, e eu sei que você ama ele, mas ndbr fhwklfr haa&#39;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;&#39;HEIN?!&#39;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Sabe. Esses são os momentos que faz a vida fazer sentido. Só que não. &amp;nbsp;O negócio é que veja bem: Não fazia sentido algum. &amp;nbsp;E então a mulher me puxou para conversar comigo no banheiro, longe do marido, e meus amigos me seguiram achando que ela queria me espancar com privacidade. Longe da loucura e da caixa de som ela conseguiu me explicar que o marido era louco, e tinha entendido tudo errado, que eu tinha conversado com ela quando pedi licença para ir ao banheiro dizendo que sabia que os dois se amavam e toda aquela coisa, e que estava tudo bem.&amp;nbsp;O marido por sua vez, foi reclamar com o segurança sobre o fato de dois caras terem seguido a esposa dele até o banheiro feminino para atacá-la com suas ferramentas do amor. E ai vocês sabem como esse tipo de confusão termina. Ou não. Quem sabe um dia eu aprendo a não divagar com completos desconhecidos. Talvez eu estivesse mais em segurança quando eu era só uma autista no mundo. Malefícios da socialização a base de Rum.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/01/sobre-aparelhos-auditivos-filosofia-e.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-6224550737524493442</guid><pubDate>Thu, 05 Jan 2012 18:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-05T16:57:29.350-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">randomizing</category><title>2012 e os Planos Desfocados</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs-9j8N7JVddQGF0SlUs9yMgRNoQSHAaumRa441VpfGuTPRX5VoLzFPwqX38Hpop9TESlCdPaPpI4QhR_Zed2EmfL3dc4rVXwWEXDUEMObjrGEDR73vx8OcDKzHxNSl7qB0sDTb6S6GMc/s1600/DSC_0122.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs-9j8N7JVddQGF0SlUs9yMgRNoQSHAaumRa441VpfGuTPRX5VoLzFPwqX38Hpop9TESlCdPaPpI4QhR_Zed2EmfL3dc4rVXwWEXDUEMObjrGEDR73vx8OcDKzHxNSl7qB0sDTb6S6GMc/s400/DSC_0122.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;As pessoas criaram essa&amp;nbsp;ideia&amp;nbsp;de que uma nova volta em torno de uma bola gigante de fogo serve não apenas para renovar o bronzeado como também pra apertar &lt;i&gt;reset&lt;/i&gt; e resolver todos os problemas. Cinco, quatro, três, dois, um e &lt;i&gt;alakazan&lt;/i&gt;, um cérebro tão liso quanto a bunda de um bebê.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Tenho alguns problemas. Poucos, disfarçados de vários. Nunca acertam o que é que tá pegando quando tentam adivinhar qual é a onda da vez. O que eu acho surpreendentemente bom demais, porque problemas são caras meio tímidos e não gostam de ser expostos e discutidos por ai como uma receita num Programa de Culinária. Não, você deixa eles lá, soterrados, e funciona muito bem. Daí eles saem de vez em quando querendo dizer &lt;i&gt;&#39;Ei! Ei ei ei! Ei.&#39;&lt;/i&gt;, e ai você escuta eles por algumas horas e quanto se distraem, você soterra eles. De novo. Problemas são caras muito egocêntricos e custam a notar o que é que está acontecendo em volta, tipo um amontoamento de terra ao seu redor. Não são problemas do sentido ó-meu-Deus-que-horror, mas são problemas, tão irritantes quanto uma TPM. Algumas pessoas diriam: &lt;i&gt;resolva-os!&lt;/i&gt; Mas veja bem, meu bem, se fossem coisas que você resolve como uma equação, pra começar, nunca teriam virado problemas. Não é verdade? Certas coisas existem só pra dar algum sentido naquela última semana do mês. Talvez seja um mal necessário. Ou não. Talvez seja só eu argumentando coisas sem sentido pra fugir dos problemas, aqueles cabeludos.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mas sabe, é esse tipo de coisa que torna a coisa interessante. Quero dizer, faz meses que não assisto um trailer que me dê vontade de assistir o filme. Eu penso: &quot;O que? Só isso? Minha vida daria um filme muito mais legal.&quot; Deve ser uma certa tendência a ter que ter algo pra resolver. Ou se enrolar. Meus filmes preferidos são os mais confusos e bagunçados possíveis. Ou pelo menos a história de um cara que foi despedido e resolveu assaltar o chefe. Por falta do que fazer que seja, vamos pendurar um carro no centésimo andar, num guindaste, escalar a corda até nele. Depois a gente vê o que acontece, não é mesmo? Diga uma coisa, e faremos. Sem essa de análise. Sem essa de planos. Sem essa de expectativas. 2012, você é uma folha em branco. Faça o que quiser. Só não abro mão da Irlanda.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Um cara, desses que vive no nosso planeta, disse que uma das coisas mais sensacionais da vida dele foi uma noite no deserto. Que não se enxergava nem 1 palmo a sua frente. Um mar de escuridão. E resolveram correr. Pra qualquer lado. Até que alguma duna de areia entrasse no meio do caminho. Só correr. E eles corriam. E riam. E corriam.Você entende isso? Porque&amp;nbsp;&lt;b&gt;É&lt;/b&gt;&amp;nbsp;isso.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Como uma câmera desfocada. Onde não se enxerga nada e tudo ao mesmo tempo. E você decide o que quer enxergar. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;Da série: desafios de um ano novo.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/01/2012-e-os-planos-desfocados.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs-9j8N7JVddQGF0SlUs9yMgRNoQSHAaumRa441VpfGuTPRX5VoLzFPwqX38Hpop9TESlCdPaPpI4QhR_Zed2EmfL3dc4rVXwWEXDUEMObjrGEDR73vx8OcDKzHxNSl7qB0sDTb6S6GMc/s72-c/DSC_0122.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-1809034604085787142</guid><pubDate>Tue, 03 Jan 2012 21:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-03T19:46:13.459-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Forever Alones também se Divertem.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Sabe quando você tá de bem com a vida, se amando pra caramba, e nem é um amando pra caramba num sentido &#39;banho longo&#39;, e veja bem eu não estou dizendo que eu tenho banhos longos, só estou usando um acontecimento comum do cotidiano dos filmes de Holywood para trazer este texto para mais perto da realidade dos leitores, e enfim, lá está você amando você mesmo demaisão, e você tem uma grande idéia: Vou me levar pra passear! Porque eu mereço!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Não. Você não vai convidar ninguém. Porque convidar alguém significaria ter que dar atenção pra essa pessoa, e no momento, sua cabeça está muito divertida pra você ter que dividir atenção com cabeças secundárias. E você poderia ainda ter que arriscar a dividir sua comida. Não que você já não tenha superado essa fase, e já não tenha virado aquele tipo de monstro que não divide a comida e ponto final, mas essas situações são sempre meio constrangedoras né. Então você se leva no Barolo. Pauso a narrativa para uma indagação.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Times, &#39;Times New Roman&#39;, serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Só quem ama e é amado tem direito a um belo prato de macarrão?&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXFiTzx3lIJ3XOy8nWQQ7G5S4HF5Y108Tqj5Bi_ABqcZ_b2A_f96LVEOzOMnCKMx59R2g3795iDC0O8CCvPswh_ddTynYxAeg5j15xShBNqUhWI1PIgnWCPFUB1zDMxDpIe8AhPfpAD7m1/s400/yvonne+I+love+you.jpg&quot; width=&quot;400&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;A senhorita deseja alguma coisa enquanto aguarda?&#39;, perguntou o Garçom.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;&#39;Aguardo?&#39;, filosofei sem conclusão. &#39;Me trás uma coca!&#39;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;Tudo bem!&#39;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Passa alguns minutos de tensão, sobre gastar pedaços do meu belo prato de macarrão sem um gole de coca em seguida &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(leia mais sobre este assunto em algum post futuro sobre TOCs que não leva ninguém a lugar nenhum)&lt;/span&gt;, o Garçom retorna com a coca e coloca dois copos na mesa.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;&#39;Pode levar este, sou só eu mesma!&#39;, disse confiante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;O que?&#39;, perguntou o Garçom.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;&#39;Apenas 1 copo!&#39;, confirmei.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;&lt;i&gt;Pardon me&lt;/i&gt;?&#39;, insistiu o Garçom.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;&#39;Uma pessoa. Um copo.&#39;, expliquei, quase desenhando em um guardanapo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;Um?&#39;, perguntou o garçom em crise.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;&#39;Sabe, serve um canudo também.&#39;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;Você está...&#39;, começou o garçom, muito bem complementado pelo silêncio das reticências.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;Sozinha?&#39;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #351c75;&quot;&gt;&#39;Algum problema?&#39;, perguntei eu, começando a me perguntar se seria falta de educação continuar aquele diálogo de boca cheia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #444444;&quot;&gt;&#39;Não não, de maneira alguma, só verificando! Tenha um bom apetite.&#39;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Sério. Cara. Sério.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Os olhos arregalados da minha mãe quando eu digo que fui ver um filme sozinha, eu até aceito. Mas até tu Garçom? Que que aconteceu com toda aquela amizade naquela mesa de bar quando eu te disse que meu grande amor hoje vai se casar? Poxa viu! Não se fazem mais garçons como antigamente.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;E só pra registrar, coca é muito mais gostosa no canudinho.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2012/01/forever-alones-tambem-se-divertem.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXFiTzx3lIJ3XOy8nWQQ7G5S4HF5Y108Tqj5Bi_ABqcZ_b2A_f96LVEOzOMnCKMx59R2g3795iDC0O8CCvPswh_ddTynYxAeg5j15xShBNqUhWI1PIgnWCPFUB1zDMxDpIe8AhPfpAD7m1/s72-c/yvonne+I+love+you.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-4034978414941822149</guid><pubDate>Sat, 31 Dec 2011 19:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-02T01:50:14.503-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Feliz Ano Novo do Roteirista</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgz_0OqK0bMXHAxwZnePt6Cvm4Vhhkl2f7F_ezrn4SGlGhxzpfVqF4-GYv3BD-AGgiAVCo1lKQFSYUEXq5C57ZAVPVVS16g8O2L_jWIr7IUFYI7gXsYHkZTN6EOwwZ6skDFInHL6Lu3l_A/s1600/Sem+t%25C3%25ADtulo.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgz_0OqK0bMXHAxwZnePt6Cvm4Vhhkl2f7F_ezrn4SGlGhxzpfVqF4-GYv3BD-AGgiAVCo1lKQFSYUEXq5C57ZAVPVVS16g8O2L_jWIr7IUFYI7gXsYHkZTN6EOwwZ6skDFInHL6Lu3l_A/s1600/Sem+t%25C3%25ADtulo.png&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/feliz-ano-novo-do-roeteirista.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgz_0OqK0bMXHAxwZnePt6Cvm4Vhhkl2f7F_ezrn4SGlGhxzpfVqF4-GYv3BD-AGgiAVCo1lKQFSYUEXq5C57ZAVPVVS16g8O2L_jWIr7IUFYI7gXsYHkZTN6EOwwZ6skDFInHL6Lu3l_A/s72-c/Sem+t%25C3%25ADtulo.png" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-4770286337771363297</guid><pubDate>Sat, 31 Dec 2011 05:01:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-31T03:03:49.666-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">metaforizing</category><title>Relacionamentos Minados</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;img height=&quot;366&quot; src=&quot;http://www.nikafadul.com/slumbers/img/7.jpg&quot; width=&quot;600&quot; /&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Se comprometer é como jogar campo minado. Você tá lá clicando em quadrados aleatórios, esperando clicar em quadrados expansíveis. Tranquilo, sem pressão, podendo iniciar outro jogo a qualquer momento. Até que você clica em um expansível. Ele não é o que você chamaria de ó-meu-deus-que-expansível-sensacional, mas ele tá ali. E você bem sabe que já clicou muito por aí e a próxima coisa pode ser uma bomba. Então você se compromete. E ou aquilo vira um jogo de horas com um final feliz, ou um jogo de horas com uma desilusão bombástica no final, ou você fica sem saída segundos depois. E acaba clicando em qualquer outra bomba, por falta do que fazer.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Eu nunca tive problemas com comprometimento. Tenho problemas com o campo minado, porque sempre quero clicar em mais algum lugarzinho antes de estabelecer um relacionamento sério com o quadradinho e o jogo. Mas na vida pessoal não. Sou dessas que perde o controle remoto, e vive como se de repente a vida fosse essa &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(e não é?)&lt;/span&gt;. Agora. Sem depois. Sem nem tempo pra parar e pensar se pode estacionar aqui. Pensar? A próxima coisa que percebo é um cérebro perguntando aonde foi que eu amarrei minha égua. Porque vocês sabem. Campo Minado tem bombas, mas elas pelo menos seguem uma lógica. Agora a vida real...&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Pessoas descontroladas assim sabem de uma coisa: Não adianta forjar um amor. Não adianta tacar o controle remoto pela janela na esperança de se apaixonar. Não. Ele volta, e fica trocando de canal o tempo todo. Te perguntando: &quot;Moça? E aquele quadradinho ali? Será que não seria mais interessante?&quot;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;Boa Pergunta, Controle.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/relacionamentos-minados.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-4517291226337488128</guid><pubDate>Thu, 29 Dec 2011 02:43:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-29T01:03:55.022-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">musicphilosophies</category><title>Sobre a Juventude Devassa, e o que ela foi fazer no mato.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Tô meses atrasada mas vim defender a Sandy Maria. Quer dizer, eu acho que vim. De qualquer forma eu vim aqui falar sobre ela e seu irmão, o Sand&#39;junior. Passamos o ano chacotando a devassidade da dupla. COMO ASSIM A SANDY, DEVASSA? Como assim? Como assim você! Meu filho, aonde é que você esteve na sua infância? Você estava prestando atenção no que eles estavam te dizendo? Ou você era outro desses inocentes que achavam que o resultado que ia chegar depois de 9 meses segurando o Tchan era alguma nota da prova de matemática que você fez semana passada? E ainda quer chacotar os Irmãos Devassos. Francamente. Seus mirins!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img height=&quot;318&quot; src=&quot;http://abordagempolicial.com/wp-content/uploads/2011/03/sj1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Os irmãos chegaram no cenário brasileiro já incitando a criançada a ir numa festa onde &lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=4u6KXbd2guQ&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;todo mundo estaria nu confraternizando fisicamente com um tatu e seus amigos animais&lt;/a&gt;, em uma capa de disco de vinil onde ilustrava os dois pulando a cerca. E desde então a devassidade só ficou mais descontrolada. &lt;br /&gt;
(Caso precise refrescar a memória é só clicar nos links.)&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=-qswvNLElG8#!&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;O Clássico Caso do Mato&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;(1991)&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Estrelando: &lt;i&gt;Incesto e Necrofilia&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;Nem vou me estender muito sobre o que tava rolando naquele mato e os que deu fora do tempo.&lt;br /&gt;
Quero só que me expliquem a última estrofe.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Junior: Então eu vou te cortar a cabeça, Maria Chiquinha&lt;br /&gt;
Então eu vou te cortar a cabeça&lt;br /&gt;
Sandy: Que cocê vai fazer com o resto, Genaro, meu bem?&lt;br /&gt;
Que cocê vai fazer com o resto?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Junior: O resto? Pode deixar que eu aproveito.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;PORRA XITÃOZINHO. PORRA XORORÓ. ME EXPLIQUEM ISSO.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=aOCoDzm_kZs#!&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Velhas Virgens para Crianças&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
(1992)&lt;br /&gt;
Estrelando: &lt;i&gt;A Porta, O Coxão e o Ricardão. E o Pau de Macarrão.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Já sacaram que a música se chama &quot;A Resposta da Mariquinha&quot;? Aprendam meninas. Sandy&amp;nbsp;previu&amp;nbsp;o futuro e escreveu uma música em reposta à &quot;Abre essas Pernas&quot; do Velhas Virgens. Saca só.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Abre essas pernas pra mim baby&lt;br /&gt;
Tô cansado de esperar&lt;br /&gt;
Você dá pra todo mundo&lt;br /&gt;
Só pra mim que você não qué dá&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;i&gt;Eu não abro não&lt;br /&gt;
Você vem da pagodeira&lt;br /&gt;
Vai curar sua canseira&lt;br /&gt;
Bem longe do meu coxão&lt;/i&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Esse papo de pele e de química&lt;br /&gt;
Não tem nada a vê&lt;br /&gt;
Não é filme, nem novela&lt;br /&gt;
É só sexo, eu e você&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;i&gt;Gosta de festa por que não ficou por lá?&lt;br /&gt;
Você não quis me levar mas eu sei por que razão&lt;br /&gt;
Vai no forró paquerar mulher alheia&lt;br /&gt;
Quando volta me tapeia&lt;br /&gt;
Só pedindo o meu perdão&lt;/i&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black; font-family: &#39;Times New Roman&#39;; font-size: small; line-height: normal; text-align: justify;&quot;&gt;E a pequena devassa ainda completou com:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Se eu abrir já sei o que vou fazer&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Você vai ter que gemer&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;É no pau de macarrão&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14px; line-height: 16px;&quot;&gt;And it makes me wonder...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14px; line-height: 16px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14px; line-height: 16px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: large;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height: 16px;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=J5i8q72VRhk&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A Metamorfose Ambulante&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;(1992)&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Estrelando: A Puberdade Mal Sucedida de Junior&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Já prestaram atenção na musica Vira Vira? Além de mandar o Junior virar homem a música inteira, dá pra sacar que a voz do cara tem altas metamorfoses durante a música. Sei não hein. Convidado Especial uma pinóia!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 14px; line-height: 16px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Vira vira vira&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Vira vira vira homem&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Vira vira&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Vira vira lobisomem&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=DBZzD8ubHlw#!&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;A Primeira vez e As D&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=DBZzD8ubHlw#!&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;orgas&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;i&gt;(1992)&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Estrelando: O Titio, o Pó e a Pedofilia na roça.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Ele ficou agressivo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;E começou a gritar&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Quero pó pra tapar taioi no taio&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Se não tiver pó pra tapar taio no taio&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Eu não deixo por a mão&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom-width: 0px; border-color: initial; border-image: initial; border-left-width: 0px; border-right-width: 0px; border-style: initial; border-top-width: 0px; color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; padding-bottom: 20px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Disse o doutor, mantenha a calma Juninho&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Só vai doer um pouquinho, você pode confiar&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;O titio vai costurar devagarinho&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;PORRA JUNIOR. DEVAGARINHO? AONDE ISSO VAI ENTRAR? PÓ PRA QUE? MÃO AONDE?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;PORRA TIO!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=e-4su0OzEL0&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;A Maria Mole do Junior&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;i&gt;(1994)&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Estrelando:&amp;nbsp;Insuficiência Sexual&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Dengo dengo Maria&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Gosta só de namorar&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Derretida de paixão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Lambuzada de sabão&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;E o namorado dela é o rocambole&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Quando os dois se beijam&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Os dois se engolem&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Fazendo assim...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Maria mole(mole mole)&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;VAI ME DIZER QUE ELES TAVAM FALANDO DE DOCE?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;PORRA SANDY. EXPONDO SEU IRMÃO ASSIM?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.insanus.org/menezes/junior_fodao.gif&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;295&quot; src=&quot;http://www.insanus.org/menezes/junior_fodao.gif&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&amp;amp;v=OwWzgUGLU6E#at=113&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;Esse TURU TURU TURU Aqui Dentro&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;i&gt;(2001)&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Estrelando:&amp;nbsp;O Ponto G&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Gruda e o turu, turu, turu, não tem jeito&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Deixa sua marca no meu dia-a-dia&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Nesse misto de prazer e agonia&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Qualquer coisa entre nós,&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Vem crescendo pouco a pouco&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;E já não nos deixa sós&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: #666666; font-family: &#39;Trebuchet MS&#39;, Arial, Helvetica, sans-serif; font-size: 14px; line-height: 16px; text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;Isso vai nos deixar loucos...&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;AEEEEEEE JUNIM! UMA DÉCADA DEPOIS, FINALMENTE ACERTOU O TESOURO! VALEU IRMÃ SANDY!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;text-align: -webkit-auto;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;Tenso.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;iframe allowfullscreen=&quot;&quot; frameborder=&quot;0&quot; height=&quot;315&quot; src=&quot;http://www.youtube.com/embed/Uij0vcMD41I&quot; width=&quot;420&quot;&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/sobre-juventude-devassa-e-o-que-ela-foi.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://img.youtube.com/vi/Uij0vcMD41I/default.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>5</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-2748697366051352110</guid><pubDate>Wed, 28 Dec 2011 16:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-28T14:41:48.815-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>A Escala Evolutiva da Vida mensurada em Banhos.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Acredito que toda fase da vida é retratada por um marco. Por algum motivo, ainda inexplicável, algumas pessoas que nasceram durante o Jornal Nacional de uma quarta-feira costumam ter esses marcos da vida durante um banho. O que me faz acreditar que vou morrer escorregando no banheiro após um bom banho. O que também me faz perceber o quanto a vida das mulheres é mais desgraçada na fase da adolescência do que com os homens. O que me faz pensar AH, então tudo bem, é por isso que somos tão piradas assim. Agora faz sentido.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://archecolour.com/wp-content/uploads/2011/01/bubble-bath1.jpg&quot; /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A FASE DA BOA VIDA&lt;/span&gt;,&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;INTERROMPIDA PELO TRAUMA DE INFÂNCIA:&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;Tomando banho de banheira, brincando com seus legos de barco, jacarés e tubarões, fazendo vestidos de espuma, fazendo cabelos de Morgana, brincando de fazer bolhas gigantes de sabão entre o braço e a barriga, brincando de fazer o corpo virar um balde de água (?), brincando de fazer sua irmã desmaiar mostrando seus pontos da cirurgia na amígdala, até que um dia você entra no banheiro feliz da vida com mais alguma idéia genial e Ó MEU DEUS ESTOU VENDO A BUNDA DO MEU PAI.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pais deviam trancar a porta do banheiro quando sabem que a banheira é a nova melhor amiga da filha.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A FASE DO CRESCIMENTO,&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;INTERROMPIDA PELA ADOLESCÊNCIA E SUAS IDÉIAS:&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Minhas primeiras lembranças são de como era agoniante tomar banho e não conseguir enxergar a prateleira de shampoos. Você ficava lá vendo aquela cachoeira cair pensando, poxa, o que deve existir ali em cima? Quais segredos aquele pedaço de Novo Mundo deve esconder? Até que um belo dia você percebe que a linha da sua visão finalmente alcançou a linha da prateleira e todos os seus pertences. E aí você pode ter certeza, vai acontecer algo catastrófico.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Você encontra uma gilette. Ó! O que isso deve fazer?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A FASE DO CORAÇÃO PARTIDO,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
E TODOS OS PLANOS INFALÍVEIS:&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Então lá está você num banho demorado, a sociedade pensando que você está descobrindo suas ferramentas corporais&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(bom, se você fosse um menino, certamente seria isso)&lt;/span&gt;. Mas não. Você decidiu descobrir pra que serve a gilette. E depenou sue braço inteiro. Toda uma experiência nova de deslizar coisas facilmente pelo braço tão liso quanto a bunda de um bebê. Eu PRECISO mostrar isso para o mundo!&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E no dia seguinte você vai pra aula, com seu belo braço depenado digno de uma lady, e uma pulseira nova de elefantes, e senta ao lado daquele carinha que você &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(achava que)&lt;/span&gt; sempre quis. Você tem certeza que ao passar horas ao lado do seu braço depenado de elefantes ele vai se apaixonar por você. Você tem certeza. Tanta certeza que você arrisca uns movimentos com o braço pra ver se a sua beleza é notada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Certeza.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Mencionei que só um dos braços estava depenado?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A FASE DAS RESPONSABILIDADES,&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
E O CHORO DO AMADURECIMENTO.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Um belo dia você sai para ensinar sua amiga a andar de bicicleta. Mas vocês perdem a hora. Está tarde, vocês estão longe de casa, está chovendo, e já passou do horário que sua amiga tinha combinado dos pais irem buscá-la. Enquanto isso, os pais aflitos começam a dar voltinhas de carro pelo bairro pra ver se acham algum sinal da filha. Quando acontece a tragédia: Eles olham para o lado e vêem a cena de duas meninas de bicicleta na chuva. A da frente freia por causa de um buraco. A de trás não consegue parar a tempo e tromba na outra. Bicicleta para um lado, amiga pro outro, e um monte de lama. Os pais correm pra acudir a filha jogada no meio do mato que está com um braço com uma pintura maneira de lama e sangue. Todo mundo corre pra casa pra limpar e ver o tamanho do estrago. Todo mundo te olhando com olhares condenantes. A chuva. A solidão. O silêncio. O Banho. Você liga o som. More Than Words tocando. Você não saca nada de inglês então acha mesmo que aquela musica fala sobre como é chato quando você faz sua amiga cair num buraco de lama na frente dos pais dela. E vem o choro do banho. O melhor de todos, porque a música abafa o choro e o chuveiro abafa as lágrimas. Lindo. Lindo.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Cena de filme, eu diria.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;A FASE ATUAL.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Claro que está eu não posso comentar aqui né. &amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A gente precisa de uns anos pra superar as coisas e tranformá-las em piada. E o nível de bizarrice vai só aumentando.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;b&gt;Quem sabe daqui alguns anos. &lt;i&gt;Quem sabe.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/escala-evolutiva-da-vida-mensurada-em.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-1577040991765665251</guid><pubDate>Wed, 28 Dec 2011 04:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-28T02:45:11.780-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">teorizing</category><title>Neurose da Magnificação do Indesejado</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Pra conseguir escrever esse post, vou supor que você seja tão perturbado quanto eu em alguns aspectos da vida. &lt;i&gt;Paranose Neuróica, todo mundo tem&lt;/i&gt;.&amp;nbsp;A&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #674ea7;&quot;&gt;Neurose&amp;nbsp;da Magnificação do Indesejado&lt;/span&gt; nada mais é do que o ato de prolongar um pequeno detalhe para um ambiente temporal onde aquilo possa talvez se tornar um problema. Exemplo:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Você fica com um cara. Você está achando aquilo bastante agradável. Você começa, logicamente, a procurar defeitos, só pra se prevenir. Está tudo certo &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(é claro, porque os defeitos mortais só aparecem depois de um tempo, logo após você perceber que está feliz)&lt;/span&gt;. Tudo certo. Ele não é seu parente, ele não aparenta ser gay, ele usa roupas agradáveis, ele, obviamente, possui um bom gosto musical, ele não foge de você quando você oferece suas &lt;i&gt;ladies parts&lt;/i&gt;, não está tendo uma D.R. com você antes mesmo de existir um R, ele tem um sorriso bonitinho, não te oferece drogas, não tem uma mulher &lt;span style=&quot;color: #999999;&quot;&gt;(oh wait, &lt;b&gt;&lt;u&gt;NUNCA&lt;/u&gt;&lt;/b&gt; tenha certeza disso)&lt;/span&gt; e não beija igual um passarinho. Tudo bem. Mas eu preciso de um defeito pra pode lidar com isso. O que vai ser? AH CLARO! A idade! Ele é alguns anos mais velho do que eu. Ora, o &lt;i&gt;Yahoo! Respostas&lt;/i&gt; diz que isso não é motivo para pânico, se os dois possuírem mais de 18 anos. E nem é uma diferença tão grande assim, poxa vida, eu no lugar dele, com essa idade, com esse histórico de vida, eu ó, PUTA MERDA SE EU VIRAR A NAMORADA DELE ELE VAI QUERER CASAR COMIGO.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Fim. O cara, que só ficou com você algumas vezes, já está sendo visualizado na sua cabeça como um problema em potencial pois você ainda está muito nova pra casar. E poxa vida, você ainda precisar namorar pelo menos mais um cara errado pra pode achar o cara certo. Isso não pode ser o que eu estava procurando.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;i&gt;&quot;Com licença moço, acho melhor pararmos de nos ver, isto está indo rápido demais.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;A &lt;span style=&quot;color: #674ea7;&quot;&gt;Neurose da Magnificação do Indesejado &lt;/span&gt;não pára por aí. Essa lupa no nosso cérebro detecta todos os detalhes inconvenientes para amplificá-los no espaço-tempo-do-resto-da-vida. &lt;i&gt;&quot;Poxa, que raios ele está fazendo? Porque ele está me ligando? EU poderia aguentar este cara me ligando todos os dias pro resto da vida? Sempre forçando um assunto? Isso não pode ser normal. Definitivamente, vou esconder o celular embaixo do travesseiro e fingir que nada está acontecendo.&quot;&lt;/i&gt; Ou até: &lt;i&gt;&quot;Caramba. Como pode os dentes do meio dele serem mais finos que os dentes do lado? Como? Como? Eu poderia aguentar olhar esse sorriso para o resto da minha vida? Ah Meu Deus! Isso P R E C I S A acabar.&quot;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEof7RYhWLj8JbHZ_J2lFjwkSFLS7dVgQDua81kuKyyrsG612T-3aZj2aprUq1zAVwdiyj91raELX6uPU_ZzPM9eWBSScxng-ycVIdd2hmZUQo4iUj1C9odm2uki76lpcipYE4o_DHO30/s1600/awkward+date.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEof7RYhWLj8JbHZ_J2lFjwkSFLS7dVgQDua81kuKyyrsG612T-3aZj2aprUq1zAVwdiyj91raELX6uPU_ZzPM9eWBSScxng-ycVIdd2hmZUQo4iUj1C9odm2uki76lpcipYE4o_DHO30/s400/awkward+date.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;E acaba.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;Mas não se preocupe. Iria acabar de qualquer forma. Eu testei.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/neurose-da-magnificacao-do-indesejado.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhEof7RYhWLj8JbHZ_J2lFjwkSFLS7dVgQDua81kuKyyrsG612T-3aZj2aprUq1zAVwdiyj91raELX6uPU_ZzPM9eWBSScxng-ycVIdd2hmZUQo4iUj1C9odm2uki76lpcipYE4o_DHO30/s72-c/awkward+date.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-8449793631821243669</guid><pubDate>Tue, 27 Dec 2011 17:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-27T15:31:10.827-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">listing</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">musicphilosophies</category><title>Playlist Sensacionalmente Demaisão X Depressão de Fim de Ano</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Sei lá se vocês são dessas pessoas que vivem em filmes da Disney onde todo fim de ano vivencia um &lt;i&gt;&#39;happily ever after&#39;&lt;/i&gt;. Eu sou dessas que vive num seriado, que todo final de temporada tem algum evento trágico (ou vários) só pra garantir a curiosidade da audiência e o sucesso quando a série retornar com a nova temporada. Seja como for, fica aqui uma Trilha Sonora de combate a qualquer sacaneação no seu roteiro de fim de ano. Clique e sinta as energias demaisonas contaminando o esqueleto.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;object classid=&quot;clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000&quot; height=&quot;400&quot; id=&quot;gsPlaylist6538462762&quot; name=&quot;gsPlaylist6538462762&quot; width=&quot;500&quot;&gt;&lt;param name=&quot;movie&quot; value=&quot;http://grooveshark.com/widget.swf&quot; /&gt;&lt;param name=&quot;wmode&quot; value=&quot;window&quot; /&gt;&lt;param name=&quot;allowScriptAccess&quot; value=&quot;always&quot; /&gt;&lt;param name=&quot;flashvars&quot; value=&quot;hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65384627&amp;bbg=3c00ff&amp;bth=3c00ff&amp;pfg=3c00ff&amp;lfg=3c00ff&amp;bt=ccff00&amp;pbg=ccff00&amp;pfgh=ccff00&amp;si=ccff00&amp;lbg=ccff00&amp;lfgh=ccff00&amp;sb=ccff00&amp;bfg=FF0054&amp;pbgh=FF0054&amp;lbgh=FF0054&amp;sbh=FF0054&amp;p=0&quot; /&gt;&lt;object type=&quot;application/x-shockwave-flash&quot; data=&quot;http://grooveshark.com/widget.swf&quot; width=&quot;500&quot; height=&quot;400&quot;&gt;&lt;param name=&quot;wmode&quot; value=&quot;window&quot; /&gt;&lt;param name=&quot;allowScriptAccess&quot; value=&quot;always&quot; /&gt;&lt;param name=&quot;flashvars&quot; value=&quot;hostname=cowbell.grooveshark.com&amp;playlistID=65384627&amp;bbg=3c00ff&amp;bth=3c00ff&amp;pfg=3c00ff&amp;lfg=3c00ff&amp;bt=ccff00&amp;pbg=ccff00&amp;pfgh=ccff00&amp;si=ccff00&amp;lbg=ccff00&amp;lfgh=ccff00&amp;sb=ccff00&amp;bfg=FF0054&amp;pbgh=FF0054&amp;lbgh=FF0054&amp;sbh=FF0054&amp;p=0&quot; /&gt;&lt;span&gt;&lt;a href=&quot;http://grooveshark.com/playlist/Happiefying/65384627&quot; title=&quot;Happiefying by Mônica Fadul on Grooveshark&quot;&gt;Happiefying by Mônica Fadul on Grooveshark&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/object&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;blockquote class=&quot;tr_bq&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt;PLAYLIST HAPPIEFYING&lt;/span&gt;&amp;nbsp;| &lt;i&gt;COMO USAR?&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
1 - Dê play.&lt;br /&gt;
2 - Siga as ondas de empolgação.&lt;br /&gt;
3 - Na primeira onda empolgante, comece a beber.&lt;br /&gt;
4 - Fique bêbado pro lado certo. *&lt;br /&gt;
5 - Conserve a onda.&lt;/blockquote&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;*&lt;span style=&quot;font-size: large;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;&lt;b&gt;Sobre ficar bêbado pro lado certo e pro lado errado:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-size: x-small;&quot;&gt;É muito importante direcionar o estágio alcoólico para um lugar feliz. Alcoolicamentos durante situações depressivas e/ou putificantes podem ser irreversíveis gerando um estado bêbado-não-divertido que só poderá ser convertido em estágio bêbado-da-alegria mediante uma boa noite de sono e uma nova tentativa de beber para o lado certo.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/playlist-sensacionalmente-demaisao-x.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-4908410613444627232</guid><pubDate>Mon, 26 Dec 2011 22:30:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-26T20:41:21.900-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">outsider thoughts</category><title>Aquele tal do vazio.</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIbHCZlMu_ZYsntr57oBaDCQZOQ1NzMRqxq-X-eoAiHDX6dnzoLarGdTNVAtMYw2-l2JgsAVvCFfQvpFqU8Uz8obSw0uzI5vtX5N6qbHEQ-o14wir60tNl6X1qahNFAuYstW7uX3OEcaM/s1600/407132_298932110148742_100000958668086_818525_280642338_n+%25281%2529.jpg&quot; width=&quot;580&quot; /&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size: xx-small;&quot;&gt;P.S. - Não sei de quem é a tirinha!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/aquele-tal-do-vazio.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIbHCZlMu_ZYsntr57oBaDCQZOQ1NzMRqxq-X-eoAiHDX6dnzoLarGdTNVAtMYw2-l2JgsAVvCFfQvpFqU8Uz8obSw0uzI5vtX5N6qbHEQ-o14wir60tNl6X1qahNFAuYstW7uX3OEcaM/s72-c/407132_298932110148742_100000958668086_818525_280642338_n+%25281%2529.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-4671756974377699254.post-2130512014928786888</guid><pubDate>Sun, 25 Dec 2011 06:29:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-12-25T04:29:33.591-02:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">truestory</category><title>Prefácio</title><description>&lt;div dir=&quot;ltr&quot; style=&quot;text-align: left;&quot; trbidi=&quot;on&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgODCyBz5NjpS_pfDR171-tj30dGwxKFie45njH1CollIOL9pvFhbTw3hJQ6dEZZhspmhgDOdCGtgy7dBKJyQyoRhM2Yb_pl9xZYprDaotVMhTs6clxzg_Uc0Jhc5wQ5MImNhbPtciknsQ/s1600/madness.png&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;160&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgODCyBz5NjpS_pfDR171-tj30dGwxKFie45njH1CollIOL9pvFhbTw3hJQ6dEZZhspmhgDOdCGtgy7dBKJyQyoRhM2Yb_pl9xZYprDaotVMhTs6clxzg_Uc0Jhc5wQ5MImNhbPtciknsQ/s320/madness.png&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Henry Miller disse que a melhor forma de se esquecer uma coisa é a transformando em literatura. Tentei. Não deu. Mas recentemente no meio do ápice do meu sono insone &lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;(o qual quando acho que me livrei, me deparo com um relógio marcando 4h da manhã)&lt;/span&gt;, bem naquele momento que você engana a tal da insônia e consegue adormecer as 10 da manhã durante a digestão do café da manhã, o telefone tocou.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Acordei insanamente ansiosa &lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;(e diga adeus ao sono)&lt;/span&gt; pensando que era o Correio ligando. Quando alcanço o telefone, ele pára&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;http://myouttake.blogspot.com/2011/12/leis-de-murphy-para-insones.html&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;(2ª Lei de Murphy para Insones)&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;. Sem nem 1 segundo pra lamentar o ocorrido, meu celular começa a gritar versos românticos sobre&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;http://grooveshark.com/s/The+Jack/2JpuHV?src=5&quot; target=&quot;_blank&quot;&gt;a mulher que tinha gonorréia&lt;/a&gt;, lá no meu quarto. O celular que estava no meu quarto, não a mulher com gonorréia. Novamente insana, corro achando que era o Correio. E quando vejo quem é, perco qualquer chance de voltar a dormir algum dia.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Uma ligação rápida e objetiva. Dizendo que achava mesmo que eu deveria escrever um livro. Sem entender nada eu disse: &quot;Mas eu já escrevi!&quot; - &quot;Não vale. Dessa vez tem que ser pro mundo todo ler.&quot;&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Verdade seja dita sobre escrever um livro:&lt;i&gt; These Words I Write Keep Me From Total Madness.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;Então pensando bem, talvez seja hora de escrever o meu 3,5º livro &lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;(0,5º&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;porque um&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #cccccc;&quot;&gt;&amp;nbsp;foi interrompido pela minha incapacidade de realizar cálculos complexos da distorção do tempo na dimensão do espaço)&lt;/span&gt;. Não que eu ache que desta vez ele vai ser público. Não que eu ache que vá conseguir esquecer alguma coisa. Não que eu vá tentar aprender cálculos complexos sobre o espaço-tempo. É que descobri, para a infelicidade de &lt;i&gt;Henry Miller&lt;/i&gt;, que ao transformar alguma coisa em literatura, a gente não apaga ela. Muito pelo contrário, a gente eterniza ela.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;E a eternidade sabe o quanto eu estou precisando de uma terapia pra aliviar minha cabeça de toda essa coisa de não pirar de uma vez. Esse negócio de pirar aos poucos tá me deixando maluca. E a eternidade distorcida no espaço-tempo tem dessas coisas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: right;&quot;&gt;&lt;i&gt;Acho que antecipei um Auto-Prefácio...&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://myouttake.blogspot.com/2011/12/henry-miller-disse-que-melhor-forma-de.html</link><author>noreply@blogger.com (nika fadul.)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgODCyBz5NjpS_pfDR171-tj30dGwxKFie45njH1CollIOL9pvFhbTw3hJQ6dEZZhspmhgDOdCGtgy7dBKJyQyoRhM2Yb_pl9xZYprDaotVMhTs6clxzg_Uc0Jhc5wQ5MImNhbPtciknsQ/s72-c/madness.png" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item></channel></rss>