tag:blogger.com,1999:blog-39392171670175782802020-02-29T09:11:28.185+02:00Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.comBlogger176125tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-50359906221044269512015-06-03T16:33:00.001+03:002015-06-04T18:30:31.492+03:00<div style="text-align: center;">Με ζηλεύεις…</div><div style="text-align: center;">Ζηλεύεις τον τρόπο που υποτάσσω τα συναισθήματα…</div><div style="text-align: center;">Κλείνω πόρτες, διαγράφω, προχωράω</div><div style="text-align: center;">και αναρωτιέσαι…</div><div style="text-align: center;">"Υπήρξα;"</div><div style="text-align: center;">Η άμυνά μου αυτές οι τρεις μέρες…</div><div style="text-align: center;">Η άμυνά σου να πιστεύεις</div><div style="text-align: center;">ότι δεν ένιωσα…</div><div style="text-align: center;">Σε κοιτάω, το ξέρεις…</div><div style="text-align: center;">Αλλά που να φωνάξω&nbsp;</div><div style="text-align: center;">«σε αγαπάω»,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">«μη φεύγεις»,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">«μείνε»,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">«έλα»…</div><div style="text-align: center;">Είμαι εγωίστρια, σου το έλεγα…</div><div style="text-align: center;">Είσαι ένας ρομαντικός, μου το έλεγες…</div><div style="text-align: center;">Βρίσκεσαι σε εκείνον τον τοίχο που σε έστησα</div><div style="text-align: center;">να περιμένεις τους πυροβολισμούς…</div><div style="text-align: center;">Από το δικό μου χέρι…</div><div style="text-align: center;">Τελικά, τα κατάφερες, μου φωνάζεις...</div><div style="text-align: center;">Με πόνεσες…ουρλιάζεις...</div><div style="text-align: center;">Μου βγάζεις το καπέλο…</div><div style="text-align: center;">με χειροκροτάς</div><div style="text-align: center;">και μου γεμίζεις το πιστόλι…<br />Πρόσεξες όμως που σημαδεύω;<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-49509678001980989932015-06-03T16:27:00.001+03:002015-06-04T18:30:38.514+03:00<div style="text-align: center;">Η ευτυχία μου ισορροπεί στην καμπύλη των χειλιών σου...</div><div style="text-align: center;">Μεθάω και γίνομαι αθάνατη...</div><div style="text-align: center;">Δύο δεκαετίες μοναξιάς καμουφλαρισμένες σε μελάνι...</div><div style="text-align: center;">Ρίχνω το δοχείο...</div><div style="text-align: center;">Σταγόνες...</div><div style="text-align: center;">Κηλίδες...</div><div style="text-align: center;">Φλέβες γεννάς...</div><div style="text-align: center;">Αίμα στάζεις...</div><div style="text-align: center;">Μπλε...</div><div style="text-align: center;">Σε ρουφάει το χώμα...</div><div style="text-align: center;">Γίνεσαι σπόρος και ξαναγεννιέσαι...</div><div style="text-align: center;">Μα σου είπα;</div><div style="text-align: center;">Μέθυσα και έγινα αθάνατη...</div><div style="text-align: center;">Μέθυσα από έρωτα και σε...νίκησα...<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-51785081238491608202015-06-03T16:26:00.002+03:002015-06-04T18:30:45.284+03:00<div style="text-align: center;">Δίπλα στο τζάκι με ένα ποτήρι κρασί...</div><div style="text-align: center;">Οι φλόγες παίζουν με τα ξύλα, σπάνε τη σιωπή του δωματίου...</div><div style="text-align: center;">Πριν πέρασαν και κάτι πλανόδιοι μουσικοί...</div><div style="text-align: center;">Έπαιζαν την Άγια Νύχτα...</div><div style="text-align: center;">Άγια η Νύχτα και Άγιος ο Έρωτας...</div><div style="text-align: center;">Ντύνονται στα κόκκινα...</div><div style="text-align: center;">Σκούρο κόκκινο...</div><div style="text-align: center;">Σαν το αίμα,&nbsp;</div><div style="text-align: center;">σαν το κρασί...</div><div style="text-align: center;">Αναμμένο και ένα κερί...</div><div style="text-align: center;">Για τις ψυχές που δεν πουλήθηκαν, που δε φοβήθηκαν...</div><div style="text-align: center;">Διαβάζω δυο ευχές ευλογημένο το νέο έτος και να χαμογελάς...</div><div style="text-align: center;">Δεν έχω παιδικά μάτια</div><div style="text-align: center;">και την αθωότητά μου την έχασα εδώ και χρόνια μα...</div><div style="text-align: center;">μέχρι και πριν μια ώρα πίστευα στον Άγιο Βασίλη...<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-90695559959625198982015-06-03T16:22:00.005+03:002015-06-04T18:30:52.700+03:00<div style="text-align: center;">-Εγώ την ψυχή σου θέλω...</div><div style="text-align: center;">-Είναι βαριά, πως να σηκώσεις τόσο βάρος στα δυο σου χέρια;</div><div style="text-align: center;">-Αντέχω...</div><div style="text-align: center;">-Γιατί;</div><div style="text-align: center;">-Γιατί σε αγαπάω...Άσε τους άλλους να κοιτούν ανίδεοι...</div><div style="text-align: center;">Τόσο αντέχουν τα μάτια τους...</div><div style="text-align: center;">Δε φοβάμαι τα σκοτάδια σου...</div><div style="text-align: center;">-Φοβάμαι εγώ...</div><div style="text-align: center;">-Τι; Εμένα;</div><div style="text-align: center;">-Εμένα... Όχι στο σκοτάδι αλλά στο φως...</div><div style="text-align: center;">Γιατί τότε φαίνονται όλες μου οι ατέλειες και εγώ...</div><div style="text-align: center;">μεγάλωσα μαθαίνοντας να αντέχω...<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-49350625799721671452015-06-03T16:19:00.003+03:002015-06-04T18:30:59.518+03:00<div style="text-align: center;">Θα πιω τρεις γουλιές καφέ&nbsp;</div><div style="text-align: center;">θα σε φιλήσω τρεις φορές στο μάγουλο έτσι, για καλημέρα</div><div style="text-align: center;">κι ύστερα θα φύγω πάλι…</div><div style="text-align: center;">Δε θα γυρίσω να κοιτάξω,</div><div style="text-align: center;">δε θα σου μιλήσω…</div><div style="text-align: center;">Όταν χαθεί το άρωμά μου στον αέρα…</div><div style="text-align: center;">Όταν πετάξεις τα λουλούδια απ’ το βάζο…</div><div style="text-align: center;">Όταν ξεπλύνεις με νερό τις ενοχές…</div><div style="text-align: center;">τότε, ξέρω, πάλι θα μ’ αρνηθείς…<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-62507022899565171632015-06-03T16:16:00.001+03:002015-06-04T18:31:07.007+03:00<div style="text-align: center;">Στο στόμα μια πεταλούδα...</div><div style="text-align: center;">Στο χέρι μια σπασμένη βελόνα από ένα γραμμόφωνο…</div><div style="text-align: center;">Φτύνω συναισθήματα…</div><div style="text-align: center;">Έτσι, λες, θα σε ξεχάσω…</div><div style="text-align: center;">Η βελόνα μπαίνει μέσα μου…</div><div style="text-align: center;">Γίνεται φλέβα</div><div style="text-align: center;">και αρχίζω να παίζω ένα τραγούδι…</div><div style="text-align: center;">Γνώριμο…</div><div style="text-align: center;">Με πλησιάζεις ξυπόλυτος…</div><div style="text-align: center;">Σταμάτα…</div><div style="text-align: center;">Θα λερωθείς από το κόκκινο…</div><div style="text-align: center;">Περίμενε…</div><div style="text-align: center;">Να προσθέσω λίγο κίτρινο…</div><div style="text-align: center;">Το πορτοκαλί, άλλωστε, είναι το χρώμα σου…</div><div style="text-align: center;">Τώρα, έλα…</div><div style="text-align: center;">Ψιθύρισέ το μου στο αυτί...<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-56961666391839918012015-06-03T16:13:00.002+03:002015-06-04T18:31:13.936+03:00<div style="text-align: center;">Στρίβω &nbsp;ένα τσιγάρο…</div><div style="text-align: center;">Το ανάβω…</div><div style="text-align: center;">Υπέκυψα…</div><div style="text-align: center;">Έξω κρύο…</div><div style="text-align: center;">Σκεφτόμουν πόσο εύθραυστοι είμαστε…</div><div style="text-align: center;">Για ένα δανεικό χάδι,</div><div style="text-align: center;">μια ψεύτικη αγκαλιά,</div><div style="text-align: center;">για ένα βρώμικο «σε θέλω» ανάβουμε φωτιές…</div><div style="text-align: center;">Δε ζεσταίνεται έτσι η καρδιά…</div><div style="text-align: center;">Ανάσες θέλει να μετράει…</div><div style="text-align: center;">Ξεφτιλισμένα συναισθήματα...</div><div style="text-align: center;">Σημεία των καιρών θα πούνε κάποιοι…</div><div style="text-align: center;">Σου είπα;</div><div style="text-align: center;">Εύθραυστη είμαι κι εγώ…</div><div style="text-align: center;">Προσποιήσου ότι με αγαπάς για αυτή τη νύχτα…</div><div style="text-align: center;">Μίλα μου…</div><div style="text-align: center;">Αλήθειες τα ψέματά σου μα…τι με νοιάζει;</div><div style="text-align: center;">Δε θα σε φιλήσω στο στόμα…<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-47922090873932598932011-02-07T03:41:00.004+02:002011-02-07T03:48:13.665+02:00<div align="center">Πόνος<br />Πόνος<br />Πόνος<br />Ζάλη<br />Έχασα<br />Εμένα κι εσένα...<br />Τότε, εκεί, από...<br />Πρέπει να σε "πετάξω" απο πάνω μου...<br />Πως;<br />Νιώθω ρε γαμώ το<br />Νιώθω...<br />Κοίτα τα μάτια μου...<br />Αντίο...<br />Θύμησέ μου...<br />Έχασα και το μέτρημα...<br />Το όγδοο αντίο είναι αυτό;</div><div align="center">(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-75031665735177153032011-01-31T14:30:00.004+02:002011-01-31T14:52:52.757+02:00<div align="center"><em>"Έχτισα τον παράδεισό μου με τα υλικά της κόλασής σου..."</em><br /><br /></div><div align="center">Ένα, δύο, τρία...εκατό, χίλια...</div><div align="center">Μετράω τα κομμάτια μου</div><div align="center">Ο Βαρδάρης κάποια στιγμή θα φυσήξει δυνατά</div><div align="center">Θα τα σκορπίσει</div><div align="center">και αργότερα </div><div align="center">όλο και κάποιο όχημα του δήμου θα βρεθεί να τα μαζέψει.</div><div align="center">Η ουσία όμως ξέρεις ποια είναι;</div><div align="center">Ότι ματώνω αυτούς που αγγίζω</div><div align="center">κόβω όσους με πλησιάζουν</div><div align="center">και ότι συνεχίζω να κομματιάζομαι</div><div align="center">Γυάλινη καρδιά</div><div align="center">Θρύψαλα σε έκανε το χέρι του...</div><div align="center">(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-8739373735272740102010-11-30T16:33:00.013+02:002010-11-30T18:36:40.990+02:00<div align="center">Μυστικές διαδρομές..</div><div align="center">Μυστικές περιπλανήσεις..</div><div align="center">Εκεί..</div><div align="center">Που είναι ελεύθερο το "εμείς"</div><div align="center">ελεύθερο και το "θέλω"..</div><div align="center">Μυστικά βυθιζόμαστε,</div><div align="center">μυστικά ονειρευόμαστε..</div><div align="center">Απόκρυφα κείμενα της ζωής μας</div><div align="center">θαμμένα δίπλα σε ένα πηγάδι..</div><div align="center">Παραδίπλα και ένα ξωκκλήσι..</div><div align="center">Προστάτης και κατήγορος μιας αγάπης..</div><div align="center">Ορμητική θάλασσα </div><div align="center">και απέραντος ουρανός το βλέμμα σου..</div><div align="center">Πνίγομαι μα και λυτρώνομαι στο γαλάζιο σου..</div><div align="center">Αυτά τα μάτια σου..</div><div align="center">Φυλακή κι ελευθερία..</div><div align="center">Απροσάρμοστα πάθη..</div><div align="center">Κρατάω τις πτήσεις, τα ναυάγια</div><div align="center">και λέω να φύγω..</div><div align="center">Κάνω ένα βήμα αριστερά αλλά ξέχασα.. </div><div align="center">Στα χέρια σου είναι το κέρμα..</div><div align="center">(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-81574194266174509112010-11-17T17:21:00.002+02:002010-11-30T18:36:40.990+02:00<div align="center">Χρόνια τώρα ξεχάστηκα στα μέρη που αποκαλείς «απόκοσμο»,<br />με εκείνους που φωνάζεις κουκουλοφόρους, αναρχικούς<br />και αποβράσματα…<br />Ανήκω σ’εκείνη τη γενιά που γκρέμισες<br />Ιδεολόγε της φανφάρας<br />αν πω και της παπάρας θα με βάλεις μέσα;<br />Και πήρα την απόφαση να βγω στο φως…<br />Βρώμικα απ’ τον καιρό παγκάκια,<br />σκουριασμένες παιδικές χαρές<br />και ένας πολιτισμός που φθείρει…<br />Φτύνει κιόλας τις κραυγές…<br />Είπα να βγω μια βόλτα<br />Κι αν τη γραφή μου την περιφρονείς<br />συνηθισμένη, δεν πειράζει…<br />Εγώ φοβάμαι εσένα<br />Τρομοκράτη ονείρων… </div><div align="center">(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-30247108806736630902010-11-15T17:24:00.003+02:002010-11-30T18:36:40.990+02:00<div align="center">Διάχυτη στον αέρα η μυρωδιά απ’τα αποκαΐδια…<br />Κάηκα στη φωτιά σου<br />και έμεινα με τις φλόγες...<br />Χρώματα…<br />Κίτρινο, πορτοκαλί,<br />κόκκινο, λίγο μπλε μα τώρα μαύρο…<br />Χρειάζεται κότσια η ζωή,<br />κότσια κι ο θάνατος…<br />Κώστα, Κατερίνα λυτρωθήκατε;<br />Δεν επιλέξατε την αρχή αλλά το τέλος…<br />Κύριοι του εαυτού σας δραπετεύσατε<br />από μία ανορθόδοξη κοινωνία,<br />από μια πληθώρα συμβατικών συναισθημάτων…<br />Ωδή σε σας, λοιπόν,<br />που είχατε το θράσος να πείτε<br />«veni, vidi, vici»…</div><div align="center">(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-3914581096137382942010-11-09T17:00:00.004+02:002010-11-30T18:36:40.991+02:00<div align="center">Σε τιμή ευκαιρίας πωλούνται:<br />Ήθη και αξίες,<br />ιδεολογίες και φιλοσοφίες,<br />δογματισμοί και πίστη,<br />κάτι κατακάθια ψεύδους και σήψεως...<br />Ξέμεινε στο ράφι και μία πατρίδα...<br />-Τα αγοράζω...<br />Αν μου πουλήσεις τώρα και αγάπη<br />πόσο θα πάει η τιμή;</div><div align="center"> </div><div align="center">(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-69324382227576507792010-11-09T12:37:00.006+02:002010-11-30T18:38:19.225+02:00<div align="center">"Όσο γρήγορα κι αν τρέξεις απο τον εαυτό σου δεν μπορείς να ξεφύγεις"...<br /><br />Κι αν έχεις χάσει προ πολλού τον εαυτό σου<br />απο τι τρέχεις να ξεφύγεις;<br />Τι σε κυνηγάει, τι κυνηγάς και που πας;<br />Μπασταρδεμένα συναισθήματα<br />σε άβουλα, εκ πεποιθήσεως, σώματα...<br />Σώματα;<br />Η μνήμη ή η λήθη πονάει περισσότερο;<br />Η μαχαιριά ή το χέρι;<br />Άραγε είναι μακριά, ακόμη, αυτή η στροφή;<br />Κρύβονται φαντάσματα κι εκεί;<br />Σε ώθησα να μου ή με ρίξεις...<br />Αφου σε σένα χάρισα τον εαυτό μου<br />θεωρούμαι αυτόχειρ;<br />(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-25729376099355113532009-01-22T13:50:00.001+02:002009-01-22T13:53:09.049+02:00<div align="center">Ζωντάνεψα τους τοίχους </div><div align="center">φωνή τους έδωσα</div><div align="center">πιο φιλική να γίνουν συντροφιά </div><div align="center">Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν να μάθουνε </div><div align="center">που βρήκα τη μπογιά </div><div align="center">Οι τοίχοι του κελιού </div><div align="center">το μυστικό το κράτησαν </div><div align="center">κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού </div><div align="center">Όμως μπογιά δε βρήκαν</div><div align="center"> Γιατί στιγμή δε σκέφτηκαν </div><div align="center">στις φλέβες μου να ψάξουν...</div><div align="center"><span style="font-size:85%;">(Α.Παναγούλης)</span></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-2998246738573544542009-01-15T09:15:00.002+02:002009-01-15T09:25:41.929+02:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SW7kwEtXTyI/AAAAAAAAAWM/bfA7KtC1dfc/s1600-h/__silence___by_sardonyx_wolfess.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291418126755778338" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SW7kwEtXTyI/AAAAAAAAAWM/bfA7KtC1dfc/s320/__silence___by_sardonyx_wolfess.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Έχω μέσα μου αίμα ηρώων. </div><br /><div align="center">Μην ακούς όσα λένε οι μικροί. </div><br /><div align="center">Είναι ανίδεοι από βίαιους παλμούς και ψηλά πετάγματα, </div><br /><div align="center">κοιτάνε πολύ προς τα κείμενα και τα καθιερωμένα. </div><br /><div align="center">Την ψυχή τους δεν σφυρηλάτησε το όνειρο, </div><br /><div align="center">δεν καθαγίασε η σκέψη. </div><br /><div align="center">Ξέρουνε ένα «πρέπει» και τίποτα άλλο, </div><br /><div align="center">είναι η πιο μουγκή εκδήλωση της ζωής…</div><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">(Ν.Λαπαθιώτης)</span></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-23293764289939586412008-12-08T05:24:00.002+02:002015-06-03T16:14:00.546+03:00<div align="center"><strong><span style="font-size: 130%;">Σε κοιτώ να απομακρύνεσαι<br />Με τα χέρια σου γεμάτα πληγές<br />Σου ζωγράφισαν στα μάτια πεθαμένες ελπίδες…<br />Τα δάκρυά σου καυτά<br />Γι’ αυτά που δεν έζησες<br />Γι’ αυτά που είχες να δώσεις και δε δέχτηκαν<br />Τα όνειρα σου δεν είχαν αντίκρισμα<br />Δε σε κατάλαβαν ποτέ…<br />Φεύγεις με τα χέρια ματωμένα<br />Προσπάθησαν να πνίξουν την αλήθεια μες στο αίμα<br />Δε σε φόβισε ο πόνος..<br />Για ακόμα μια φορά κέρδισαν εκείνοι<br />Έχουν στις θήκες τους τις τύχες των ανθρώπων<br />Και με τις σιδερένιες μπάλες τους το παίζουν και άνδρες.<br />Κράτος..Καληνύχτα..</span> <span style="font-size: 85%;"> (Vicky)</span></strong></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-29317159548863537222008-11-04T09:52:00.004+02:002008-11-04T10:16:03.176+02:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SRAEtMYOglI/AAAAAAAAAVo/vbSyNoWnY8U/s1600-h/A_Window_to_the_Past_by_hermanzaum.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5264713138859573842" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 214px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SRAEtMYOglI/AAAAAAAAAVo/vbSyNoWnY8U/s320/A_Window_to_the_Past_by_hermanzaum.jpg" border="0" /></a><br /><div><div align="center">Ένα κομμάτι πόλης μέσα<br />από τις σιδεριές ενός παράθυρου<br />ένα κομμάτι μπαλκόνι<br />σ’ αδιέξοδο<br />με κίονες να το υποστυλώνουν<br />κι ακροκέραμα να καθορίζουν<br />τον καιρό<br />που πέρασε<br />σαν άμμος<br />που κύλησε σαν το νεράκι<br />που σκόρπισε απ’ τις χούφτες μας<br />στον άνεμο σαν στάχτη.<br />Όχι, εν τέλει, δεν τον σεβαστήκαμε εμείς τον καιρό.<br /><span style="font-size:85%;">(Ελένη Γκικα)</span></div></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-63833702841163817832008-09-24T14:10:00.004+03:002008-09-24T14:16:08.520+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SNohM-Tc1wI/AAAAAAAAAPU/GXzpx_mdwjQ/s1600-h/Train_Station__8_55_A_M___by_dibutade.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249544822420461314" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SNohM-Tc1wI/AAAAAAAAAPU/GXzpx_mdwjQ/s320/Train_Station__8_55_A_M___by_dibutade.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Χρόνια περιμέναμε στο σταθμό ένα τραίνο<br /></div><br /><div align="center">που ποτέ δεν πέρασε</div><br /><div align="center">με τις αποσκευές στα χέρια</div><br /><div align="center">το πρόσωπο προσηλωμένο στην τελευταία στροφή</div><br /><div align="center">έτοιμοι πάντα για αναχώρηση.</div><br /><div align="center">Κάπου θέλαμε να ταξιδέψουμε</div><br /><div align="center">και μείναμε εκεί στο σταθμό</div><br /><div align="center">περιμέναμε ένα τραίνο που δεν πέρασε</div><br /><div align="center">μαρμαρωμένοι ταξιδιώτες </div><br /><div align="center">έτοιμοι πάντα για αναχώρηση. </div><div align="center"><span style="font-size:85%;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:85%;">(Βασίλης Φαϊτάς)</span></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-13049584881365264372008-08-30T08:08:00.002+03:002008-08-30T08:09:44.013+03:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SLjV-EmFAbI/AAAAAAAAAPE/MQilvyZDUeE/s1600-h/this_is_night__by_ghost28.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240173428807631282" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_kjrOLYJxL6E/SLjV-EmFAbI/AAAAAAAAAPE/MQilvyZDUeE/s320/this_is_night__by_ghost28.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Δε θα κρατήσει για πολύ η δίψα σου,<br />κατάστεγνη καρδιά μου..<br />Παράξενος ο αέρας και καθάριος .<br />Μήπως η νύχτα για να με μαγέψει<br />με λοξό βλέμμα με κρυφοκοιτάζει;<br />Στάσου ακλόνητη, γενναία<br />καρδιά μου!<br />Και μη ρωτάς<br />Γιατί;<br /><span style="font-size:85%;">(Νietzsche)</span></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-56749434104210788162008-08-04T12:45:00.004+03:002010-12-01T01:04:02.305+02:00<div align="center">Λάθος ζωή μου είπαν διάλεξες… </div><div align="center"><br /></div><div align="center">Μ’ ένα δάκρυ να κυλάει για όλα αυτά που θυμάμαι, </div><div align="center"><br /></div><div align="center">σας αποχαιρέτησα </div><div align="center"><br /></div><div align="center">αγαπημένοι μου δεσμοφύλακες του νου… </div><div align="center"><br /></div><div align="center">Την πλεκτάνη των ονείρων μου </div><div align="center"><br /></div><div align="center">την πούλησα φτηνά </div><div align="center"><br /></div><div align="center">μα όλα ήταν ψεύτικες ουτοπίες, </div><div align="center"><br /></div><div align="center">τι με νοιάζει; </div><div align="center"><br /></div><div align="center">Προσπάθησα να κλέψω τη δύση </div><div align="center"><br /></div><div align="center">μα συνάντησα μόνο ανθρώπους με κλεμμένες ανατολές. </div><div align="center"><br /></div><div align="center">Έψαξα στο βαθύ σκοτάδι </div><div align="center"><br /></div><div align="center">να βρω τη λάμψη μιας ανυπόστατης, έστω, ευτυχίας </div><div align="center"><br />μα σήμερα κείτεται κι αυτή σε κάποιο</div><div align="center"><br /></div><div align="center">-της ελπίδας κατά τα άλλα- νεκροκρέβατο. </div><div align="center"><br /></div><div align="center">Αγκαλιάζω το πέπλο μιας αναίσχυντης ύπαρξης, </div><div align="center"><br /></div><div align="center">φιλάω το μιαρό πρόσωπο ενός καλοκαιριού.</div><div align="center"><br /></div><div align="center">Εφήμερες αυγές μου </div><div align="center"><br /></div><div align="center">δε βαρεθήκατε να έρχεστε και να φεύγετε τόσο γρήγορα; </div><div align="center"><br /></div><div align="center">Κατακρεουργημένα όνειρα μου, </div><div align="center"><br /></div><div align="center">αστείρευτά μου «θέλω», </div><div align="center"><br /></div><div align="center">δονκιχωτικά δόλια βράδια… </div><div align="center"><br /></div><div align="center">Στον κλίβανο όλα σας…. </div><div align="center"><br /></div><div align="center">(Vicky) </div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-84880114996993444642008-08-04T12:29:00.002+03:002010-11-30T18:38:48.283+02:00<div align="center">Που να’ σαι άραγε; </div><div align="center">Για σένα ξενυχτάω, </div><div align="center">για σένα πονώ… </div><div align="center">Γιατί χαράμισες τον ουρανό σου </div><div align="center">και τα πέταλα των ονείρων </div><div align="center">γιατί τα άφησες στο βοριά… </div><div align="center">Μάλλον προσπάθησες να εξαγοράσεις τη νύχτα </div><div align="center">μα στο είπα είναι ανέραστη… </div><div align="center">Πέφτεις μέσα στην απεραντοσύνη… </div><div align="center">Δεν μπορώ να σου πιάσω το χέρι </div><div align="center">δεν μπορώ να σε βγάλω απ’ τη λήθη σου, </div><div align="center">είναι το δικό σου ταξίδι… </div><div align="center">Χάνεσαι στο βάθος της ωραιότητας… </div><div align="center">Κάποτε μαγεύτηκα κι εγώ<br />απ’ την ανυπέρβλητη ομορφιά<br />του «είναι», </div><div align="center">του «θα γίνει», </div><div align="center">του «εγώ»… </div><div align="center">Μα η ζωή είναι αλλού… </div><div align="center">Κάποιοι καμαρώνουν </div><div align="center">την ερμαφρόδιτη ηδονή στις ρεκλάμες </div><div align="center">και κάποιοι άλλοι την προωθούν για βάλσαμο. </div><div align="center">Ευτυχισμένοι όμως που υπάρχουμε σε έναν κόσμο </div><div align="center">που ενστερνίζεται και εθελοτυφλεί στο κάτι… </div><div align="center">Όλα σκάκι κι όλα παπάς… </div><div align="center">Λέξεις σαπίζουν στο τραπέζι και οφθαλμαπάτες… </div><div align="center">Το δικό μου ταξίδι δεν τελειώνει εδώ… </div><div align="center">(Vicky)</div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-38822298353543760992008-06-29T03:09:00.001+03:002008-06-29T03:11:09.259+03:00<a href="http://bp2.blogger.com/_kjrOLYJxL6E/SGbTEctJqyI/AAAAAAAAAO0/hgDdPD1zZwE/s1600-h/Hiding_in_the_Shadows_by_nirvanadancer.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5217089291733805858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp2.blogger.com/_kjrOLYJxL6E/SGbTEctJqyI/AAAAAAAAAO0/hgDdPD1zZwE/s320/Hiding_in_the_Shadows_by_nirvanadancer.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Θυμάμαι: ήταν τότε,<br />κείνο το έτος, κείνη την ημέρα<br />απόδειξη όμως δεν υπάρχει.<br />Φεύγεις,<br />δίχως ν’ αφήνεις ίχνος.<br />Έτσι, μπορείς όλα να τ’ αρνηθείς<br />κι όλα να τ’ αρνηθώ.<br />Συ εξαφανίζεις<br />Πίσω σου ίχνη, αντίλαλους<br />και ίσκιους.<br /><span style="font-size:85%;">(Pedro Salinas)</span> </div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-27250969785762622662008-06-22T12:22:00.002+03:002008-06-22T12:37:55.854+03:00<a href="http://bp3.blogger.com/_kjrOLYJxL6E/SF4dX-7gC4I/AAAAAAAAAOs/k-95aHuB4dw/s1600-h/Waiting_In_Black_and_White_by_overcoming_silence.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214637716408372098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp3.blogger.com/_kjrOLYJxL6E/SF4dX-7gC4I/AAAAAAAAAOs/k-95aHuB4dw/s320/Waiting_In_Black_and_White_by_overcoming_silence.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Πρώτα για δυο τρεις μέρες<br />Ύστερα για μια εβδομάδα<br />Κατόπιν για μήνες, για χρόνια…<br />Έτσι αργά, σταδιακά<br />Γνωρίσαμε την απουσία..<br /><span style="font-size:85%;">(Γιώργος Χαβουτσας)</span></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3939217167017578280.post-37037188057353433702008-06-12T12:43:00.002+03:002008-06-12T12:54:04.080+03:00<a href="http://bp1.blogger.com/_kjrOLYJxL6E/SFDyHY7KeQI/AAAAAAAAAOk/d0V4HIAjt2Y/s1600-h/The_Rain_by_Minigeg.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5210930977631271170" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://bp1.blogger.com/_kjrOLYJxL6E/SFDyHY7KeQI/AAAAAAAAAOk/d0V4HIAjt2Y/s320/The_Rain_by_Minigeg.jpg" border="0" /></a><br /><div align="center">Η μοναξιά μοιάζει με τη βροχή. </div><br /><div align="center">Τα βράδια απ' του πελάγους </div><br /><div align="center">αναθρώσκει τον καθρέφτη  </div><br /><div align="center">από κοιλάδες μακρινές κι από λιβάδια   </div><br /><div align="center">στον ουρανό ανεβαίνει πάντα, </div><br /><div align="center">που την έχει.  </div><br /><div align="center">Κι ύστερα, από εκεί ψηλά, </div><br /><div align="center">στην πόλη πέφτει.  </div><br /><div align="center">Πέφτει την ώρα που το φως πια δεν αντέχει,  </div><br /><div align="center">όταν τους δρόμους βάφουν πάλι τα σκοτάδια,  </div><br /><div align="center">κι όταν τα σώματα χωρίζουν λυπημένα  </div><br /><div align="center">δίχως να βρουν ό,τι ζητούν, </div><br /><div align="center">μένοντας ξένα  </div><br /><div align="center">κι όταν οι άνθρωποι εκείνοι, </div><br /><div align="center">που μισούνται,  </div><br /><div align="center">πάλι στο ίδιο στρώμα πέφτουν και κοιμούνται:  </div><br /><div align="center">τη μοναξιά την παίρνουν τότε τα ποτάμια…</div><br /><div align="center"><span style="font-size:85%;">(Ρίλκε)</span></div>Vickyhttp://www.blogger.com/profile/15815574117703677639noreply@blogger.com0