Archiwum bloga "na plus"

Koniec

noreply@blogger.com (na-plus) — Tue, 09 Sep 2014 12:28:00 +0000

Tak sobie myślę, że w sumie ta informacja należała się Wam już jakiś czas temu, ale dopiero dziś zebrałem się do tego, by w kilku słowach się pożegnać. Chciałbym Wam zakomunikować, iż z uwagi na nowe wyzwania, jakie postawiło przede mną życie, w dniu dzisiejszym blog przechodzi oficjalnie w tryb archiwalny. Oznacza to, że nowe wpisy nie będą już tu publikowane, dla potomnych natomiast pozostawiam treści, które do tej pory ukazały się na łamach mojego bloga. Jednocześnie w miejscu tym chciałbym Wam podziękować za tych kilka wspólnie spędzonych lat - mi na pisaniu, Wam na czytaniu. Powodzenia życząc, Wam i sobie, zapraszam osoby chcące się ze mną skontaktować na emaila: naplusblog@gmail.com

Mamy kolejne potwierdzenie zwrotu w gospodarce

noreply@blogger.com (na-plus) — Wed, 18 Jun 2014 13:24:00 +0000

Na początku czerwca, we wpisie "Ładnie żarło i zdechło, czyli niewesołe drugie półrocze w Polsce ..." pisałem o jednym z pierwszych sygnałów ostrzegawczych dla polskiej gospodarki, zwiastującym potencjalnie zbliżające się kłopoty. Dziś mamy kolejne ostrzeżenie, którym są opublikowane przez GUS dane o majowej produkcji przemysłowej. Okazuje się, że produkcja sprzedana przedsiębiorstw przemysłowych zwiększyła się w maju o 4,4% (rok do roku), jednak w ujęciu miesięcznym odnotowano jej spadek o 1,7% i co ważne, wynik ten rozminął się dosyć mocno na niekorzyść z szacunkami ankietowanych analityków, którzy w uśrednionym wyniku stawiali na jej wzrost o 6,36%. Dla wzrokowców poniżej wykres dynamiki produkcji przemysłowej w ujęciu rocznym, na którym zaczęło się już klarować niepokojące wyłamanie trendu.

Warto również zauważyć, że po wyeliminowaniu wpływu czynników o charakterze sezonowym produkcja wzrosła zaledwie o ... 2,7% (rok do roku). Patrząc na historyczne odczyty, po około roku od cyklicznego dołka koniunkturalnego produkcja zazwyczaj rosła w okolicy 10% rocznie (patrz chociażby powyższy wykres, w okresie po dołku na początku 2009 roku). Silna zadyszka przemysłu, z jaką mamy obecnie do czynienia, w zaledwie rok po rozpoczęciu ożywienia, w połączeniu ze skromną jak na razie dynamiką PKB wskazuje, że polska gospodarka ewidentnie traci potencjał i wzrost gospodarczy w 2014 roku przekraczający pułap 3,5% staje się niestety wyłącznie życzeniem w ustach optymistycznych komentatorów i rządzących, nie wspominając o lansowanych przez niektóre środowiska prognozach na 2015 rok, wskazujących na (nierealną według mnie) zdecydowaną poprawę odczytów.

Jednocześnie daje się zauważyć, iż coraz szersze grono analityków i komentatorów zaczyna godzić się z faktem zbliżającej się obniżki stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej. Osobiście, o czym niejednokrotnie już tu pisałem, stawiam na ten scenariusz już od dłuższego czasu, wskazując, że RPP jeszcze w tym roku zmieni swoje obecne, dosyć stanowcze podejście i prócz spekulowania odnośnie potencjalnego terminu pierwszej podwyżki, dokona stosownej obniżki stóp procentowych. Cieszyć się powinni zatem nie tylko zakredytowani w polskiej walucie, ale również i oszczędzający na lokatach, którzy w obliczu pukającej do naszych drzwi deflacji i obecnym poziomie oprocentowania lokat bankowych, są (będą) w stanie z dobrze ulokowanych oszczędności, wycisnąć przyzwoite odsetki.

Domino ruszyło

noreply@blogger.com (na-plus) — Fri, 13 Jun 2014 10:23:00 +0000

Niedawno Sąd Apelacyjny zatwierdził wyrok pierwszej instancji w sprawie 1247 klientów mBanku, którzy pozwali bank za nieprecyzyjne ustalenie warunków zmian w oprocentowaniu kredytów hipotecznych. Dziś na topie jest temat największego jak do tej pory pozwu zbiorowego (1550 osób), który złożyli klienci Banku Millennium, spłacający kredyt hipoteczny we frankach szwajcarskich, zaciągnięty na bazie umów z niedozwolonymi klauzulami. Na tym nie koniec - w kolejce rozgrzewają się już klienci GE Money Banku – obecnie Banku BPH, którzy niebawem (>klik<) także wystąpią o zadośćuczynienie. Ewidentnie widać, iż domino ruszyło. Są jednak pewne instytucje, które postanowiły ukrócić masowe poczynania związane z klauzulami niedozwolonymi, względem nieuczciwych firm.

Okazuje się, że Ministerstwo Sprawiedliwości zamierza radykalnie ukrócić proceder masowego pozywania, między innymi banków, za niedozwolone klauzule umowne, przez kancelarie prawne i utworzone w tym celu stowarzyszenia. Na opracowywanych zmianach w przepisach zyskają zapewne stawiane coraz częściej pod ścianą instytucje finansowe. Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowało projekt zmian w kilku ustawach w celu wyeliminowania procederu pozwów. Projekt założeń projektu ustawy o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, skierowano obecnie do konsultacji publicznych, opiniowania i uzgodnień międzyresortowych (>klik<).

Po zmianach, pozwu o uznanie klauzuli za niedozwoloną nie będą mogli złożyć konsumenci (osoby fizyczne). Ukrócone zostanie również prawo do złożenia pozwu o niedozwolone klauzule przez każde stowarzyszenie, które w statucie ma wpisaną ochronę konsumentów. Pozew będzie mogło złożyć tylko takie stowarzyszenie, które zostało wpisane do specjalnego rejestru prowadzonego przez Prezesa UOKiK. Warunkiem wpisania do tego rejestru będzie posiadanie co najmniej 1000 członków i działalność trwająca co najmniej 2 lata. Co roku konieczne będzie przedstawienie Prezesowi UOKiK aktualnej listy członków takiego stowarzyszenia oraz składanie sprawozdań z realizacji zadań związanych z ochroną konsumentów. Co więcej postanowienia sądu w sprawie klauzul niedozwolonych, które obecnie są wykorzystywane jako oręż do walki z instytucjami finansowymi, nie będą już podlegały obowiązkowej publikacji w Monitorze Sądowym i Gospodarczym.

Implozja stóp EBC, a sprawa polska ...

noreply@blogger.com (na-plus) — Mon, 09 Jun 2014 09:33:00 +0000

Liczycie na tańsze zagraniczne wakacje w tym roku? A może na dużo niższą ratę kredytu zaciągniętego w walucie obcej? Okoliczności sprzyjają, gdyż ostatnie dni dobitnie pokazały, że złoty w obecnych warunkach ma spory apetyt na zaprezentowanie swej mocy. Sprzyja temu między innymi ostatni ruch Europejskiego Banku Centralnego, który zafundował nowe (ujemne) oblicze stóp procentowych, przy okazji umacniając wysoką pozycję Polski w rankingu europejskich gospodarek z najwyższą realną stopą procentową.

W zeszłym tygodniu wiceminister finansów Wojciech Kowalczyk stwierdził, że w przypadku kursu złotego większe ryzyko niesie umocnienie, niż osłabienie polskiej waluty, argumentując przy tym, iż przy przyspieszającym wzroście gospodarczym, w warunkach bardzo niskiej inflacji i wyższych stopach procentowych istnieje wyraźne ryzyko aprecjacji. Przy okazji nasze Ministerstwo Finansów uspokajało, że prowadzona przez Europejski Bank Centralny polityka monetarna nie doprowadzi do napływu do Polski kapitału spekulacyjnego, wręcz przeciwnie według przedstawicieli MF decyzje EBC przyczynią się do większego napływu kapitału stabilnego i długoterminowego.

Abstrahując od jakości i horyzontu inwestycyjnego kapitału, który wkracza właśnie do Polski, warto zauważyć bardzo ciekawą sytuacją na indeksie polskiego złotego, odzwierciedlającym zachowanie polskiego złotego na podstawie kursów walut składowych CHF/PLN, EUR/PLN, GBP/PLN i USD/PLN:

(kliknij w obrazek, by powiększyć)

Ostatnie dni to bardzo dynamiczny wzrost, który doprowadził notowania indeksu do poziomów z końca 2013 roku. Obecnie penetrowany jest już w zasadzie obszar w postaci pasa oporu, który rozciąga się pomiędzy poziomami szczytu z 18 stycznia i 27 grudnia 2013 roku. Wspomniany dynamiczny wzrost to z technicznego punktu widzenia konsekwencja wybicia górą figury klina. Takie podejście do tematu kreśli nam zatem scenariusz bazowy w postaci definitywnego wybicia opisanych powyżej oporów. Warto mieć w tym miejscu świadomość, że techniczny zasięg wybicia tego klina to poziom indeksu w okolicach 74,5000 - czyli rejony widziane ostatnio podczas wakacji 2011 roku.

Ładnie żarło i zdechło, czyli niewesołe drugie półrocze w Polsce ...

noreply@blogger.com (na-plus) — Mon, 02 Jun 2014 12:21:00 +0000

Dzisiejszy dzień to zimny kubeł wody dla gospodarczych optymistów. Z opublikowanych właśnie przez HSBC i Markit Economics danych PMI dla polskiego sektora przemysłowego, wynika, że główny wskaźnik spada nam już trzeci miesiąc z rzędu i osiągnął za miesiąc maj poziom 50,8 punktów. Jest to pułap najniższy w ostatnich 11 miesiącach. Od lutowego szczytu, w ciągu trzech miesięcy, PMI dla polskiego sektora wytwórczego obniżył się w sumie już o 5,1 punktu, co oznacza, iż obecnie zamiast szybkiej ekspansji produkcji przemysłowej, którą obserwowaliśmy jeszcze jesienią i zimą, w najlepszym przypadku możemy oczekiwać stagnacji.

W kontekście powyższego odczytu, warto spojrzeć wstecz. Ostatni raz tak silne tąpnięcie obserwowaliśmy na początku 2011 roku. Wówczas spadek wskaźnika PMI był pierwszym poważnym ostrzeżeniem przed gwałtownym hamowaniem gospodarki w drugiej połowie 2012 roku. To co niepokoi w obecnym odczycie to jego struktura. Trzeci miesiąc z rzędu spowolniło tempo napływu nowych zamówień, zaś zamówienia eksportowe zmalały po raz pierwszy od roku (m.in. ze względu na sytuację na Rosji i Ukrainie).

Wiosenne załamanie indeksu PMI jest żółtą lampką ostrzegawczą, która sygnalizuje nam wytracanie impetu przez polską gospodarką. Ignacy Morawski, tegoroczny laureat 6 edycji konkursu na najlepszego analityka makroekonomicznego (w kategorii prognoz PKB zajął 1 miejsce: >klik<), nie ma złudzeń:

Silnie zniżkujący PMI sugeruje, że pierwszy kwartał 2014 roku może się okazać szczytem możliwości polskiej gospodarki i że kolejne kwartały przyniosą nam już niższą dynamikę PKB. Dla wzrokowców załączam kompilację wykresów wskaźnika PMI dla przemysłu oraz wskaźnika PKB (rok do roku). Widać na nim jak na dłoni, że sytuacja robi się mało ciekawa.

W niedawnym wpisie: "Koniec hossy na polskich obligacjach?", podzieliłem się już z Wami moją opinią dotyczącą wysokości stóp procentowych w Polsce. Niezmiennie stawiam na tegoroczny przełom w Radzie Polityki Pieniężnej. Sądzę, że zmieni ona swoje obecne (dosyć stanowcze) podejście i zważywszy nie tylko na bardzo niski poziom inflacji, ale i (jak wyraźnie powyżej widać) bardzo prawdopodobne słabsze odczyty PKB w drugiej połowie 2014 roku, prócz spekulowania odnośnie potencjalnego terminu pierwszej podwyżki, dokona ... prewencyjnej obniżki stóp procentowych, na którą (co warto zauważyć) obecnie tak niewielu obserwatorów stawia.

Czy OFE zepsują nam hossę?

noreply@blogger.com (na-plus) — Fri, 30 May 2014 12:10:00 +0000

W zeszłotygodniowym wpisie "Techniczna szansa na nowe szczyty WIG" nakreśliłem bardzo optymistyczny scenariusz dla polskiej giełdy, którego mottem przewodnim jest piąta fala hossy i zasięg wzrostów sięgający na indeksie WIG niemalże 57 000 punktów. Spora część moich czytelników stukała się jeszcze jakiś czas temu w głowę, czytając o rynku byka na polskiej giełdzie. Nasz rynek, pomimo iż nie wykazuje takiej siły i dynamiki jak chociażby niemiecki DAX, konsekwentnie porusza się w bazowym obecnie (jak dla mnie) scenariuszu hossy. Czy scenariusz ten zagrożony jest przez ruchy Otwartych Funduszy Emerytalnych, których spodziewają się z pewnością inwestorzy, w ramach dostosowania portfeli OFE do nowej rzeczywistości rynkowo-emerytalnej narzuconej przez rząd?

To o czym wiemy już dziś, to fakt, iż na 10 lat przed osiągnięciem wieku emerytalnego nasze środki zgromadzone w OFE będą stopniowo, w miesięcznych transzach, przekazywane do ZUS, w ramach tzw. "mechanizmu suwaka bezpieczeństwa". Z szacunków Ministerstwa Finansów wynika, że w tym roku wspomniany suwak wyssie z OFE około 4,5 mld zł. To właśnie ten obszar budzi największe lęki wśród inwestorów, którzy zwiastują zapaść GPW, przyjmując dosyć naturalne założenie, iż ujemne saldo napływów środków do OFE wymusi wyprzedaż akcji na naszym parkiecie, co naturalnie pociągnie kursy akcji w dół.

Okazuje się jednak, że w średnim terminie, pesymistyczny scenariusz ma ogromną szansę w ogóle nie zaistnieć, gdyż w perspektywie tego roku OFE doskonale poradzą sobie ze zdobyciem wymaganych na potrzeby "suwaka" środków, m.in.: z dywidend, kuponów, wykupów obligacji korporacyjnych oraz bieżących składek, które trafiać będą w dotychczasowym wymiarze do OFE jeszcze do końca lipca tego roku. Szacunki jakimi podpierają się OFE wskazują, iż w tym roku będą one zbilansowane, gdyż trafi do nich ponad 4,8 mld zł z zysków przedsiębiorstw, w których mają one udziały (>klik<).

Nie chcę tym wpisem wychodzi nadto w przyszłość, gdyż reforma OFE w dłuższej perspektywie z pewnością odbije się mocno negatywnie na polskiej giełdzie, jednakże chciałem Wam dziś zasygnalizować, że scenariusz piątej fali hossy na GPW, jest jak najbardziej realny i niezagrożony demonami OFE.

Na koniec techniczne spojrzenie na indeks szerokiego rynku WIG, który niezmiennie wygląda byczo. Poniżej notowania na świeczce dziennej. Wybity klin to już fakt. Obecnie mamy konsolidację przy oporze, który wynika z linii trendu spadkowego, prowadzonej z listopadowego szczytu oraz tegorocznej lutowej luki.

(kliknij w obrazek, by powiększyć)

Ubezpieczeniowe wałki i kuriozalne stanowisko Ministerstwa Finansów

noreply@blogger.com (na-plus) — Thu, 29 May 2014 11:36:00 +0000

Już niebawem, bo na początku czerwca, przed Sądem Ochrony Konkurencji i Konsumentów odbędzie się proces przeciwko firmie HDI Gerling Życie, którego konsekwencje mogą być druzgocące dla całej branży ubezpieczeniowej. Rozpatrzona zostanie wówczas ponownie sprawa, w której klient HDI Gerling Życie domaga się unieważnienia stosowanych przez nią wzorów umów ubezpieczenia na życie z funduszem inwestycyjnym. W pierwszym procesie sąd jedynie w części przyznał rację klientowi ubezpieczyciela, jednakże ten odwołał się od wyroku do sądu apelacyjnego, który skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia - co ważne - stwierdzając, iż niektóre umowy ubezpieczenia z funduszem, sprzedawane przez HDI Gerling Życie, nie są umowami ubezpieczeniowymi, a inwestycyjnymi. Treść tych umów prowadzi do obejścia prawa, w szczególności przepisów podatkowych obowiązujących instytucje, które prowadzą działalność maklerską, przez co umowy tego typu są nieważne, a firmy, które je sprzedawały, działały niezgodnie z prawem.

Nabici w podobne produkty winni przyglądać się tej sprawie, bo jeżeli Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów finalnie przyzna rację klientowi HDI Gerling Życie, to tego typu polisy, które dosyć mocno rozpleniły się na polskim rynku, wkrótce mogą zostać unieważnione, zaś korzystający z owych produktów, będą mogli domagać się od towarzystw zwrotu wpłaconych przez lata składek, co ważne, z odsetkami.

W odniesieniu do powyższego dosyć kuriozalnie wygląda stanowisko Ministerstwa Finansów wobec Komisji Nadzoru Finansowego, o którym pisze dziś Mariusz Gawrychowski na stronach Pulsu Biznesu (>klik<):

"Tak ostrej reprymendy, jaką Wojciech Kowalczyk, wiceminister finansów, skierował do Andrzeja Jakubiaka, przewodniczącego Komisji Nadzoru Finansowego, nie dostał jeszcze żaden szef nadzoru finansowego w historii III RP. W datowanym na 27 maja piśmie wiceminister traktuje szefa KNF jak zwykłego uczniaka, któremu przypomina, że regulacje nadzoru nie są aktami prawa w Polsce, a jego działania nie mogą łamać prawa.

„W ocenie Ministerstwa Finansów kierunek działań Komisji Nadzoru Finansowego zmierzający do rozszerzenia obowiązków nałożonych na podmioty rynku finansowego poprzez wydawania niemających umocowania w przepisach prawa wytycznych czy (…) regulacji dotyczących dobrych praktyk ostrożnego i stabilnego zarządzania zakładami ubezpieczeń może budzić wątpliwości natury konstytucyjnej” – pisze wiceminister Wojciech Kowalczyk.

Chodzi o nadzwyczajną aktywność KNF w wydawaniu rekomendacji i wytycznych dla rynku ubezpieczeniowego. Na początku maja podczas II Kongresu Ubezpieczeniowego w Sopocie Andrzej Jakubiak wyliczył kilka nowych regulacji dla tej branży, które KNF ma zamiar wprowadzić w życie jeszcze w tym roku. Nie jest to tylko głośna rekomendacja U ws. sprzedaży przez banki polis, która w sporej części dotyka ubezpieczycieli, ale także m.in. wytyczne w sprawie sprzedaży polis przez pośredników czy wytyczne w sprawie regulacji szkód. Każdy z tych pakietów przepisów wywołuje kontrowersje na rynku ubezpieczeniowym.

„Konstytucja RP nie wymienia wytycznych ani regulacji jako źródła prawa powszechnie obowiązującego, natomiast Komisji Nadzoru Finansowego nie ma wśród organów uprawnionych do stanowienia prawa” – podkreśla wiceminister.

Dlatego też w jego opinii rekomendacje nie mogą nakładać na ubezpieczycieli dodatkowych obowiązków, ani też pociągać za sobą negatywnych konsekwencji dla branży. Tymczasem według szacunków analityków, samo wprowadzenie w życie rekomendacji U spowoduje, że z rynku ubezpieczeń życiowych może zniknąć nawet 2,5 mld zł składki rocznie.

Ostre pismo MF to ciche zwycięstwo branży ubezpieczeniowej nad nadzorem. Nowe kierownictwo KNF rozpoczęła urzędowanie od słania do ubezpieczycieli (i banków) tzw. „listów pasterskich”, w których w ostrych słowach wytykało firmom nieprawidłowości w ich działalności. Nie zmieniło to jednak działalności biznesowej ubezpieczycieli. Dlatego też nadzór wziął się ostro za pracę nad regulacjami i wytycznymi dla rynku."

Patrząc na powyższe z punktu widzenia potencjalnego klienta instytucji finansowych, które nie do końca jak widać grają fair, zastanawiam się - czyją stronę trzyma ministerstwo i dlaczego utrudnia ono działania tym, którzy potencjalnie zapewniają ochronę moich interesów, w kontakcie z podmiotami rynku finansowego?

Koniec hossy na polskich obligacjach?

noreply@blogger.com (na-plus) — Thu, 29 May 2014 08:54:00 +0000

Od początku lutego na rynku polskich obligacji skarbowych ponownie obowiązuje hossa. Rentowność obligacji 10 letnich spadła o ponad 1%, dobijając ostatnio do poziomu ~3,6%. Cały ten ruch podsycany jest z pewnością bardzo niskimi odczytami inflacji w Polsce, co rynek odbiera przez pryzmat możliwości dalszych obniżek stóp procentowych przez NBP. Oliwy do tego ognia dolewa również Europejski Bank Centralny i jego deklaracje dotyczące luzowania polityki pieniężnej (5 czerwca poznamy decyzję i dalszy plan działań).

W obrazie technicznym polskich obligacji 10 letnich (poniżej) mamy dosyć klarowną figurę, rysowaną klinem, z którego wybicie dołem nastąpiło pod koniec lutego. Spadek rentowności (patrząc pod kątem czysto technicznym), był zatem całkowicie uzasadniony, warto jednak zwrócić uwagę, iż na horyzoncie mamy pewne wskazania przemawiające za zatrzymaniem trendu na naszych obligacjach. Pierwszym wskazaniem jakie widzę, jest kluczowy argument jakim posługuje się obecnie RPP - odczyt tempa wzrostu PKB. Ostatni pozytywnie zaskoczył i tego wątku trzymają się jak widać członkowie rady (Elżbieta Chojna-Duch: "Cięcie stóp tylko wtedy, gdy wzrost zwolni, a inflacja będzie niska"). Kolejnym wskazaniem jest aspekt techniczny w postaci zasięgu wybicia z figury klina. Jak widać na poniższym wykresie, ruch konsumujący owe wybicie dotarł już do swojego celu (wynikającego z wysokości klina), opierając się dodatkowo na wsparciu w postaci luki hossy z czerwca 2013 roku.

(kliknij w obrazek, by powiększyć)

Deflacja zagląda Europie w oczy. W Polsce mamy niby najniższe stopy procentowe w historii, jednakże warto zwrócić uwagę, iż jednocześnie należą one do najwyższych w Europie. Osobiście, pomimo twardego stanowiska RPP, uważam, iż przełamie się ona w sobie i w 2014 roku zobaczymy stopy procentowe na nieco niższym poziomie niż obecnie. Wspólny kierunek (EBC i RPP) względem stóp procentowych, już niebawem skutkować zatem może przetestowaniem przez nasze 10 latki poziomów z maja 2013 roku (okolice 3%).

Zła passa na złocie trwa ...

noreply@blogger.com (na-plus) — Tue, 27 May 2014 12:16:00 +0000

Giełdowe indeksy w mniej lub bardziej spektakularny sposób zdobywają coraz to wyższe pułapy. Gdzieniegdzie (USA, DE) powitaliśmy szczyty wszechczasów. Tymczasem osoby inwestujące w złoto w ostatnich miesiącach nie mają powodów do zadowolenia. Rozpoczęte z początkiem roku zwyżki cen tego kruszcu, wycenianego w dolarach amerykańskich, zakończyły się w połowie marca na poziomie 1391$, po czym w notowaniach XAUUSD wyrysowany został gwałtowny zwrot.

Co prawda spadki w ostatnich tygodniach przeistoczyły się w konsolidację, jednakże figura techniczna, która powstała przy tej okazji, nie pozostawia złudzeń. Klin w trendzie spadkowym, z którym mamy tu do czynienia, zwyczajowo zapowiada kontynuację obniżki wyceny danego waloru.

(kliknij w obrazek, by powiększyć)

Wygląda na to, że dziś (godzina 14:00) miśkom udało się sforsować dolne ograniczenie figury. Całość klaruje się nam zatem w scenariusz dalszych spadków, których techniczny zasięg to pułap 1230$, wynikający z wysokości klina. Co ciekawe zbieżność wsparcia na tym poziomie serwuje nam również poziom zniesienia fibo (0,76).

DAX potwierdza byczy entuzjazm

noreply@blogger.com (na-plus) — Mon, 26 May 2014 11:57:00 +0000

Hossa, a w zasadzie jej wiosenno-letnia spektakularna fala wzrostowa, w mojej ocenie winna być obecnie scenariuszem bazowym. W tym roku przewrotnie królować będzie hasło "buy in may and go away". Kolejnego pretekstu do definitywnego porzucenia obozu miśków dają nam Niemcy. Indeks DAX w dniu dzisiejszym wybija się bowiem na historyczne szczyty. Całość wspierana jest doskonałą figurą techniczną.

Poniżej zamieściłem wykres niemieckiego indeksu DAX na świeczce dziennej, na którym doskonale widać szeroką konsolidację, która rozpoczęła się w grudniu 2013 roku.

(kliknij w obrazek, by powiększyć)

Wysokość kanału konsolidacji, w którym poruszały się notowania, wynosiła ~800 punktów i takim właśnie technicznym potencjałem dysponują obecnie byki, które drugą połowę maja skrzętnie wykorzystały do zmiękczenia i finalnie definitywnego wybicia oporu w postaci górnego ograniczenia kanału. Dziś została postawiona piękna kropka nad "i", gdyż notowania otworzyły się luką hossy nad historycznym szczytem indeksu DAX - 9810 punktów (intraday z 15 maja). Zachowanie tej zdobyczy na koniec dzisiejszego dnia, powinno ostatecznie utwierdzić inwestorów co do trafności ich wyboru i aktywować wiosenno-letnią rakietę. Scenariusz wzrostów, które zakładam u Niemców, to pułap ~10500 punktów. Wynika on z technicznego zasięgu wybicia rozrysowanego kanału, gdzie kluczową kwestią jest jego wysokość, gdyż to ona nakreśla potencjalny, techniczny cel dla byków.

Techniczna szansa na nowe szczyty WIG

noreply@blogger.com (na-plus) — Thu, 22 May 2014 09:52:00 +0000

Dzisiejszym wpisem chciałbym powrócić do sytuacji na indeksie szerokiego rynku WIG, o którym wspominałem ostatnio w analizie zatytułowanej: "Przed nami to, co najlepsze w hossie". Pisałem wówczas o rozpoczęciu kreślenia 5 fali wzrostowej, która zwyczajowo jest najbardziej wypasioną w hossie. Minęły niemalże równo 2 miesiące do tamtego wpisu, które nie przekreśliły w żadnej mierze scenariusza kontynuowania wzrostów, co natomiast ciekawe, pozwoliły inwestorom nakreślić bardzo dobrze rokującą figurę techniczną, której wybicie mamy w zasadzie w zasięgu ręki.

Poniżej zamieściłem wykres indeksu WIG na świeczce dziennej, z rozrysowanym kanałem wzrostowym - kanałem, w którym porusza się obecna hossa.

(kliknij obrazek, by powiększyć)

Tak jak wspominałem, w ostatnim czasie, konkretniej od końcówki lutego, wytworzyła nam się na wykresie WIG piękna, niemalże książkowa figura klina. Ponieważ dołek z 14 marca uznałem za początek wspomnianej 5 fali wzrostowej, klin ten jest wręcz idealną figurą, która wygenerować nam może za moment sowity impuls wzrostowy - związany z wybiciem tejże figury górą. Warto zauważyć, iż moment rozpoczęcia tych wzrostów mamy już w zasadzie na wyciągnięcie ręki, gdyż dziś (czwartek, godziny przedpołudniowe) notowania WIG podjechały pod opór w postaci górnego ograniczenia klina. O tym jak zacne mogą być to wzrosty, niech poświadczy potencjalny techniczny zasięg wybicia figury, który sięga pułapu dużo wyższego od ostatniego szczytu z 25 listopada 2013 roku (55 384) - mówimy tu bowiem o poziomie niemalże 57 000 punktów.

Jako uzupełnienie do mojej analizy polecam spojrzenie na dodatkowe elementy techniczne, jakie nakreślił dziś na swoim blogu Paweł Biedrzycki: "Jeżeli dokładnie przyjrzymy się sytuacji, w jakiej znalazł się teraz indeks WIG, to szybko możemy przekonać się o tym, że mamy trzy "mocne" argumenty za tym, że polski rynek jest przygotowany do tego, aby wystąpił na nim dynamiczny ruch." - więcej: >klik<. Ewidentnie widać, że coś większego wisi w powietrzu.

(kliknij, by powiększyć obrazek / źródło: strefainwestorow.pl/blog-specjalny)

Pilnujcie zatem notowań WIG i drogowskazów kreślonych na nim, wiele bowiem wskazuje, iż wytarta maksyma: "sell in may and go away", przyjmie w tym roku nieco odmienną formę: "buy in may and go away" ...

Ujawniono umowy związane z opiniowaniem ustawy o OFE

noreply@blogger.com (na-plus) — Tue, 20 May 2014 12:10:00 +0000

W połowie października 2013 roku trzech współpracowników Forum Obywatelskiego Rozwoju zwróciło się do Ministerstwa Finansów z pytaniem, czy dysponuje ekspertyzami lub analizami prawnymi dotyczącymi projektu zmian w systemie emerytalnym. W odpowiedzi uzyskali zapewnienie, że „Ministerstwo zwróciło się do uznanych autorytetów naukowych o sporządzenie ekspertyz prawnych dotyczących niektórych aspektów projektowanych rozwiązań”. Samych opinii jednak nie ujawniono. Nie odniesiono się również do wniosku o ujawnienie umów z ekspertami. Temat owiany był tajemnicą ... do dziś.

Forum Obywatelskiego Rozwoju udostępniło właśnie na swojej stronie umowy podpisane przez Ministerstwo Finansów z ekspertami, którzy byli autorami opinii prawnych dotyczących rządowego projektu zmian w systemie emerytalnym. Przypomnę, że ustawa ta doprowadziła do przejęcia ponad połowy oszczędności emerytalnych zgromadzonych przez Polaków w Otwartych Funduszach Emerytalnych.

Z analizy tych umów wynika, iż Ministerstwo Finansów mijało się z prawdą w odpowiedziach na wnioski o udostępnienie informacji publicznej, niektóre zlecenia były realizowane w ekspresowym tempie (1 dzień, tuż przed zatwierdzeniem ustawy przez Radę Ministrów), jedna z opinii została zamówiona i napisana już po przyjęciu ustawy przez Radę Ministrów, a szacunkowy koszt wszystkich zamówionych opinii to 84 tys. zł.

Więcej informacji, wspomniane we wpisie umowy oraz rachunki wystawione Ministerstwu Finansów znajdziecie na stronie Forum Obywatelskiego Rozwoju: >klik<

Ja osobiście mam nadzieję, że finalnie, za niedługi czas, ujawnione zostaną również treści samych opinii.

Jak się walczy z bezrobociem w Polsce ...

noreply@blogger.com (na-plus) — Sun, 18 May 2014 07:13:00 +0000

Kilka dni temu Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej triumfowało w mediach ogłaszając kwietniowe statystyki odnoszące się do bezrobocia w Polsce, według których stopa bezrobocia rejestrowanego w kwietniu wyniosła 13%, spadając w porównaniu do miesiąca poprzedniego o 0,5 punktu procentowego, zaś w odniesieniu do kwietnia zeszłego roku i od stycznia roku obecnego o 1 punkt procentowy. Minister Władysław Kosiniak-Kamysz miał zatem okazję brylować w mediach, informując nas, iż tak duży spadek bezrobocia w kwietniu po raz ostatni miał miejsce w 2010 roku. Twitter MPiPS (>klik<) w dniu 8 maja wręcz kipiał od optymistycznych infografik, wśród których znalazła się między innymi informacja, że od stycznia tego roku liczba bezrobotnych spadła o astronomiczne 179 tys. osób.

Powyższe zapewne winno pozostawić nam w głowach jeden przekaz - mamy wyraźne ożywienie na rynku pracy, co sprzyjać będzie dalszemu spadkowi bezrobocia, a wszystko to dzięki (jakże by inaczej) podjętym przez rząd i ministerstwo działaniom - reformie urzędów pracy, czy uelastycznieniu czasu pracy.

Szkoda, że w pięknych przekazach medialnych zabrakło pewnej statystyki, która dosyć wyraźnie obnaża, jak skonstruowany, a jednocześnie jak zmanipulowany jest wskaźnik bezrobocia w Polsce.

Ku Waszej świadomości zatem (via Group for Research in Applied Economics: >klik< ): w każdym miesiącu w danym urzędzie pracy liczba zarejestrowanych osób bezrobotnych maleje z dwóch powodów: część osób znalazła pracę, a część osób została wykreślona dlatego, że zdaniem urzędu ktoś nie dość aktywnie poszukiwał pracy. Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy jest dość ogólna definiując, za jaką "przewinę" można zastosować taką sankcję. Co więcej, od 1 stycznia 2009 wykreślenie z rejestrów obowiązuje przez 270 dni (tj. nie można wrócić do urzędu pracy i zarejestrować się jako osoba bezrobotna wcześniej niż 270 dni po takiej decyzji). Obecnie na ok. 100 tys. osób bezrobotnych, które znalazły pracę, niemal 120 tys. osób zostało usuniętych z rejestrów przez pracowników PUP. Oznacza to, że ponad połowa „spadku” liczby osób bezrobotnych związana jest z działaniami administracyjnymi, a nie z poprawą sytuacji na rynku pracy. Tendencja ta utrzymuje się od roku 2004, ale z różną intensywnością. Szczególnie uderzający był okres początku “kryzysu gospodarczego”, gdy w czasach minister Jolanty Fedak zabiegano o to, by w Polsce bezrobocie nie rosło. W pierwszym kwartale 2014 roku (czy to w oczekiwaniu na efekty reformy, czy z innych powodów) – służby zatrudnienia wracają do tego skutecznego i taniego środka “walki z bezrobociem”.

źródło: grape.uw.edu.pl

Nim pójdziesz w niedzielę na wybory ...

noreply@blogger.com (na-plus) — Sat, 17 May 2014 12:48:00 +0000

W kontekście zbliżających się szybkimi krokami wyborów do Parlamentu Europejskiego polecam Wam dziś świetny dokument Matthieu Lietaerta i Friedricha Mosera, zatytułowany: "Kto Rządzi Unią Europejską?". Film ten porusza niezwykle istotny temat wpływu lobbystów na europejskie struktury decyzyjne i problemu braku przejrzystej polityki przy podejmowaniu wielu kluczowych wyborów w brukselskim parlamencie. W dokumencie tym jego twórcy próbują pokazać szarą strefę tkwiącą pod przykrywką europejskiej demokracji. W filmie poznajemy świat tysięcy lobbystów pracujących w Brukseli, dzierżących władzę i posiadających ogromny wpływ na polityczne elity rządzące Europą.

Oficjalnie w Brukseli działa około 6,5 tys. osób, firm i organizacji, w tym ponad 3,2 tys. lobbystów, którzy mają przepustkę do Parlamentu Europejskiego i ułatwiony dostęp do pracowników Komisji Europejskiej. To jednak tylko wierzchołek góry lodowej. Większość lobbystów bowiem nie jest ujęta w żadnym rejestrze. A jest ich nawet 30 tysięcy. To oznacza, że co najmniej dwóch lobbystów przypada na trzech urzędników, a ich działania nie podlegają żadnej kontroli ...

Tak tanio tylko w Polsce ...

noreply@blogger.com (na-plus) — Sat, 17 May 2014 09:40:00 +0000

W komentarzu do poprzedniego wpisu pojawiło się odniesienie jednego z czytelników do kwestii zarobków w Polsce na tle innych krajów Unii Europejskiej. Każdy kto chociaż na chwilę wystawił nosa poza granice naszego kraju, jest świadomy, że ceny które serwowane są klientom w Polsce praktycznie zrównały się z tymi, z którymi można się zetknąć w krajach Europy zachodniej. Dotyczy to przeważającej części towarów i usług, prowadzając nierzadko do tego, że sporo rzeczy bardziej nam się opłaca kupować poza granicami Polski. Tym zaś w czym nieustannie gonimy Europę to zarobki, w których nadal istnieje wręcz gigantyczna przepaść. Celebrując obecnie nasze 10 letnie członkostwo w Unii Europejskiej warto zatem spojrzeć nie tylko na rządowe przepłacone spoty reklamowe, ale również na szarą statystykę, która niejednego sprowadzi na ziemię.

Na stronach polskiego Głównego Urzędu Statystycznego tych twardych danych i wykresów nie zobaczymy. Gorzkie dla Polaków dane na temat kosztów płacy w sektorze prywatnym w 27 krajach Unii udostępnił bowiem urząd statystyczny naszego zachodniego sąsiada - Destatis (>klik<). Wyliczono je sumując zarobki brutto i pozapłacowe koszty pracy w każdym z państw członkowskich.

( kliknij, by powiększyć obrazek / źródło: destatis.de )

Dowiedzieć się z nich można między innymi, że średnia godzinowa stawka brutto wynosi w Polsce 31 zł i jest jedną z najniższych w Unii Europejskiej. Tańsi są tylko Łotysze, Litwini, Rumuni i Bułgarzy. Dla porównania pracodawcy w Szwecji, Belgii i Danii wydają na jednego pracownika 5 / 6 razy więcej niż u nas.

To co dodatkowo smuci, to fakt, iż Polska znalazła się w rankingu za swoimi sąsiadami z dawnego tzw. "bloku wschodniego". W tym rejonie więcej na jednego pracownika wydaje się w: Słowenii (60 zł/h), Czechach (43 zł/h), Estonii (39 zł/h), Słowacji (37 zł/h), i Węgrzech (32,5 zł/h).

Jak duża rozpiętość płacowa istnieje w UE pokazuje różnica pomiędzy pierwszą w rankingu Szwecją (180 zł/h), a ostatnią Bułgarią (15 zł/h) - jest ona aż 12 - krotna (przy średniej unijnej na poziomie 99 zł/h).

Naszą 10 letnią obecność w strukturach Unii Europejskiej tytułuje się 10 leciem świetlnym. Ciekawe jakich kosmicznych miar trzeba będzie użyć do opisania czasookresu, po upływie którego Polacy poczują się członkami Unii Europejskiej w swoich portfelach ...

Polska i jej narodowy patent na kryzys

noreply@blogger.com (na-plus) — Fri, 16 May 2014 09:20:00 +0000

Wygląda na to, że w polskiej gospodarce, a przynajmniej w jej statystycznie podstawowym aspekcie, tragedii nie ma. W pierwszym kwartale 2014 roku polski Produkt Krajowy Brutto wyrównany sezonowo, w porównaniu z poprzednim kwartałem wzrósł realnie o 1,1% i był wyższy niż ten przed rokiem o 3,5%. Warto przy tym zauważyć, że powyższe było sporym zaskoczeniem nawet dla optymistycznych analityków, którzy prognozowali jego wzrost na poziomie nieco przewyższającym granicę 3%.

Powyższe dane warto zestawić sobie z tym co dzieje się w pozostałych częściach pokryzysowej Europy. Trend odbicia w gospodarkach jest co prawda widoczny, jednakże pierwszy kwartał tego roku może rozczarowywać. W pierwszych trzech miesiącach 2014 roku PKB w całej Unii Europejskiej wzrósł zaledwie o 0,3%, zaś w strefie euro tylko 0,2%. Komisja Europejska studzi nadzieje na tegoroczne gospodarcze fajerwerki. Jej prognozy z początku maja wskazują, iż europejskie ożywienie gospodarcze będzie w tym roku bardzo skromne. Tegoroczne PKB w UE wzrośnie o 1,6%, zaś w strefie euro o 1,2%. Na lepsze odczyty będziemy musimy niestety poczekać do co najmniej przyszłego roku.

Warto przy tej okazji zwrócić jednak uwagę na pewien ciekawy aspekt, który niemalże jednoznacznie wskazuje, co trzyma sporą część państw europejskich w sidłach kryzysu, albo inaczej - co pozwoliło pewnej części państw europejskich uniknąć głębokiego zanurzenia kryzysowego, pozwalając jednocześnie obecnie brylować w statystykach.

( kliknij, by powiększyć obrazek / źródło: economist.com )

Słowem kluczem jest tu waluta, a wygranymi są niezaprzeczalnie ci, którzy nie są skrępowani wspólnym europejskim pieniądzem. Jak widać nasza waluta narodowa w znaczącym stopniu utrzymała nas na powierzchni, pozwalając obecnie ponownie (w suchych statystykach) tworzyć, może nie tak jak niegdyś, samotną zieloną wyspę, ale dosyć spójny kolorystycznie, wolny od "trefnej" waluty, archipelag państw z przyzwoitym jak na obecnie czasy wskaźnikiem PKB.

Rząd ułatwi pozostanie w OFE?

noreply@blogger.com (na-plus) — Tue, 13 May 2014 10:15:00 +0000

Dzisiejszym wpisem chciałbym nawiązać do mojego niedawnego komentarza odnoszącego się do niezbyt przyjaznego obywatelowi wariantu zadeklarowania się o pozostaniu w OFE przez Internet. Narzekałem wówczas (>klik<) na to, że aktywowanie tzw. profilu zaufanego (koniecznego do złożenia deklaracji na stronach internetowych ZUS), pomimo bliskiej obecności mojego miejsca zamieszkania takich urzędów jak Urząd Miasta i Gminy, czy Starostwo Powiatu (oba podwarszawskie), wymaga ode mnie większej akcji logistycznej i dłuższej wycieczki do jednego z Urzędów Skarbowych lub oddziałów ZUS w Warszawie.

Dziś wpadła mi w ręce informacja, która w teorii ma szansę powyższą sytuację diametralnie zmienić, znacząco ułatwiając nam obywatelom dostęp do elektronicznej platformy usług administracji publicznej. Tego, kto jeszcze nie jest świadom, niniejszym informuję, iż od 11 maja w życie weszła nowelizacja ustawy o informatyzacji (>klik<). Wiele udogodnień, jakie związane są z wejściem tej nowelizacji w życie, zostało opisanych w przyjaznej formie na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji (>klik< lub >klik<). Ja wspomnę jedynie o zmianie kluczowej w kontekście tego wpisu, która jawi się jako znacznie ułatwiająca aktywowanie wspomnianego profilu zaufanego na platformie ePUAP. Nowa ustawa poszerza bowiem sieć miejsc, gdzie można potwierdzić profil zaufany, o placówki Poczty Polskiej i banków - a tych niezaprzeczalnie nie brakuje na ulicach naszych miast.

Ja to jednak zwyczajowo bywa, by nie było zbyt słodko, jest pewien aspekt, który może zaważyć na ostatecznym sukcesie powyższej nowinki, głównie w kontekście możliwości wykorzystania jej w procesie deklarowania pozostania w OFE. Jak wiemy czasu dużo nie pozostało, a okazuje się, że jest kilka formalnych kroków do fizycznego wdrożenia ułatwienia. Aktualny pozostaje bowiem fakt, że by komuś było łatwiej, komuś innemu musi być nieco trudniej.

(kliknij obrazek, by powiększyć lub zajrzyj na stronę 6 ustawy: >klik<)

Wszystko zostało czarno na białym opisane w ustawie i sprowadza się do tego, że po pierwsze operator pocztowy, bank krajowy, bądź instytucja kredytowa musi wystąpić o formalną zgodę na prowadzenie punktu potwierdzającego upewniając się, że spełnia stosowne wymagania, po drugie zaś takowa zgoda musi zostać wydana przez uprawnione do tego organy państwowe.

Brzmi w sumie trywialnie i nie ma się co dziwić, że taki zapis w takiej formie w ustawie się znalazł. Pytanie kluczowe w tym momencie jest niestety jedno - czy najbliższe tygodnie (do końca okna decyzyjnego pozostało ich 11) będzie realnym okresem, by powyższe udało się aktywować w stopniu takim, aby obywatele mogli swobodnie skorzystać z dobrodziejstw Internetu do wyrażenia swojej woli w kontekście bezprecedensowej decyzji. Śmiem przypuszczać, że pomysł owszem mamy świetny, ale z jego wykonaniem może być już dużo gorzej (tzw. timing mamy wręcz fatalny). Czemu rządzący nie pokusili się o znowelizowanie ustawy w tym obszarze dużo wcześniej (wszak temat OFE i deklaracji z tym związanej ciągnie się już grube miesiące)? Nie wiem czy tylko mi to pytanie wydaje się być retorycznym ...

Uzasadniony spadek zaufania do instytucji finansowych w Polsce

noreply@blogger.com (na-plus) — Wed, 07 May 2014 13:27:00 +0000

Instytucje finansowe instytucjami zaufania publicznego? Owszem, może kiedyś, ale z pewnością nie obecnie. Opublikowane właśnie wyniki światowego badania Ernst and Young, przeprowadzone z klientami detalicznymi banków (około 32 tysięcy przebadanych klientów, w 43 krajach) pokazują, iż pomimo tego, że nie przeżyliśmy w Polsce poważnego kryzysu bankowego, tracimy zaufanie do tych instytucji. 14% ankietowanych rodaków powiedziało, że ufa bankom bardziej niż 12 miesięcy wcześniej, a 26% - że ufa im mnie niż rok temu. W Europie Zachodniej klienci są bardzo nieufni wobec banków - 41% badanych w 16 krajach tej części starego kontynentu powiedziało, że ufa bankom mniej niż rok wcześniej. Tylko 9% ankietowanych stwierdziło, że poziom ich zaufania wzrósł. Najwięcej coraz bardziej rozczarowanych klientów instytucji finansowych jest w Irlandii (62%), Hiszpanii (60%) i Włoszech (52%).

Polską smutną prawdę w temacie, która zdaje się potwierdzać zaprezentowaną powyżej tendencję w zaufaniu do instytucji finansowych, pieczętuje w dniu dzisiejszym Najwyższa Izba Kontroli (>klik<). W podsumowaniu badania przeprowadzonego przez NIK przeczytać możemy między innymi:

"Od lat rynek finansowy w Polsce rozwija się niezwykle dynamicznie. Wielość nowych usług i instrumentów finansowych oraz rosnący stopień ich skomplikowania sprawiają, że konsumenci często nabywają usługi i produkty finansowe, nie identyfikując zagrożeń, jakie wiążą się z ich wykorzystaniem. Skutkiem tego mogą być nieoczekiwane koszty lub straty. Podmioty działające na rynku finansowym zazwyczaj narzucają klientom warunki korzystania z oferowanych usług. Stosowane przez nie umowy mają charakter przystąpieniowy. Oznacza to, że najważniejsze warunki umowy określane są przez przedsiębiorców, a konsumenci mają minimalne możliwości negocjowania ich treści.

Konsumenci, którzy chcą dochodzić swoich praw mają do pomocy szereg instytucji publicznych. Podział kompetencji między nimi jest jednak rozproszony i niejasny dla nieprofesjonalnych uczestników rynku. Skutkuje to często wydłużeniem drogi uzyskania pomocy i zniechęca obywateli do podejmowania kolejnych działań.

System ochrony klientów rynku finansowego nie działał skutecznie. Skala nieprawidłowości na rynku przyczyniła się do znacznego spadku poziomu zaufania konsumentów do instytucji publicznych działających na rzecz ochrony ich praw. Według badań Komisji Europejskiej, w 2012 r. Polska była jednym z sześciu krajów Unii Europejskiej, które osiągnęły najniższe notowania w tym zakresie. Zaufanie deklarowało 46 % polskich respondentów, podczas gdy średnia dla całej Unii wyniosła 59 %"

NIK wskazała między innymi na następujące nieprawidłowości w badanym obszarze:

- ponad 60 % wzorców umów stosowanych przez podmioty rynku finansowego w relacjach handlowych z konsumentami zawierało postanowienia niezgodne z przepisami lub naruszające interesy konsumentów. Wskazuje to na wysokie ryzyko wystąpienia nieprawidłowości na tym rynku. Ze względu na ograniczone możliwości organizacyjne poszczególnych instytucji, kontrolą obejmowano corocznie nie więcej niż 10 % wzorców umów występujących w obrocie. Taki zakres badań nie gwarantował skutecznej ochrony konsumentów i sprzyjał występowaniu nieprawidłowości.

- kary dla przedsiębiorców nie doprowadziły do zmniejszenia skali naruszeń praw konsumentów rynku finansowego. Organem uprawnionym do karania podmiotów rynku finansowego był przede wszystkim Prezes UOKiK (inne podmioty miały ograniczone możliwości w tym zakresie), który w okresie objętym kontrolą skorzystał z tego prawa zaledwie w 128 przypadkach. Działania podejmowane przez Rzecznika Ubezpieczonych i KNF w kierunku eliminowania niewłaściwych praktyk nie były na tyle dotkliwe, by skutecznie zapobiegać naruszaniu praw konsumentów przez podmioty rynku finansowego.

- instytucja sądów polubownych, która z założenia umożliwić miała szybkie i niedrogie rozstrzyganie spraw, praktycznie nie funkcjonowała. Przedsiębiorcom pozostawiona prawo odstąpienia od tego typu postępowania i regularnie z tego prawa korzystali. W ten sposób unikali postępowań przed sądem polubownym, zmuszając konsumentów do długotrwałej i kosztownej procedury dochodzenia roszczeń przed sądem powszechnym. W kontrolowanym okresie do sądów polubownych przy KNF i Rzeczniku Ubezpieczonych wpłynęło 366 wniosków o rozstrzygnięcie sporu, a zgodę na postępowanie wyraziło zaledwie 17 przedsiębiorców. Na problem ten NIK zwracała uwagę już wcześniej, po kontroli w 2010 r. Pomimo ujęcia tego zadania w Polityce konsumenckiej na lata 2010-2013, nie podjęto działań na rzecz poprawy efektywności sądownictwa polubownego.

MdM - deweloperzy się przeliczyli?

noreply@blogger.com (na-plus) — Wed, 07 May 2014 07:57:00 +0000

Deweloperzy, którzy z początkiem obecnego roku doczekali się pomocnej dla ich branży ręki ze strony rządu, w postaci programu MdM, zaczynają obecnie kręcić nosem. Całość nie idzie bowiem po ich myśli, która zakładała, że ów program pozwoli im upłynnić spore zapasy mieszkań jakich nabudowali w kryzysie, a które nie chciały po prostu schodzić. W tych okolicznościach nie mogło być inaczej - do nagonki ruszył Polski Związek Firm Deweloperskich, który po kilku miesiącach aktywności programu Mieszkanie dla Młodych zaczął oficjalnie krytykować parametry dla mieszkań, które w ramach limitów kwalifikują dane nieruchomości do udziału w promowanej sprzedaży.

Według PZFD parametry te zostały ustalone zbyt rygorystycznie i należy je jak najszybciej zmienić. Jako kluczowy argument podawana jest groźba ... przepadnięcia ponad połowy środków przeznaczonych w tym roku na program. Jak dla mnie całość wygląda kuriozalnie. Logicznie i zdroworozsądkowo winno iść to w zupełnie innym kierunku. To deweloperzy powinni zrobić wszystko (a z pewnością mają takie możliwości - prosta redukcja marży, która potrafi lewitować obecnie na poziomach ~40%), by sprostać kryteriom programu. Mamy jednak próbę pójścia na łatwiznę i wymuszenia na rządzących poluzowania limitów, co w zasadzie w sposób bezkosztowy dla deweloperów pozwoli im upychać w programie droższe mieszkania, przepalając przy tej okazji całą pulę rządowych środków.

Jak konkretniej wygląda obecna sytuacja? Liczba gotowych mieszkań na rynku, które mogłyby zostać kupione przez potencjalnych beneficjentów programu (w wersji optymistycznej zakładającej, że co drugie z nich spełnia parametry MdM) nie przekracza na dziś 14 tysięcy. To zaś, przy uwzględnieniu średniej kwoty dopłat, która jest przyznawana (~ 22 tys. zł), daje możliwość wykorzystania do 308 mln zł, z puli 600 mln zł przeznaczonych na ten rok. Zaiste czarny sen deweloperów! Chcą oni zatem, by w 2014 roku zwiększony został jeden ze współczynników wykorzystywanych przy kwalifikowaniu nieruchomości do rządowego wsparcia, co pozwoliłoby dopuścić do programu droższe mieszkania, z szacowanym wykorzystaniem tegorocznej puli w około 80 procentach.

Na szczęście wygląda na to, że kasta deweloperska niewiele ugra. Strona rządowa co prawda analizuje sposób, w jaki działa program Mieszkanie dla Młodych, pod kątem jego ewentualnych zmian, jednak co w tym momencie najważniejsze, nie zakłada podniesienia w 2014 roku limitów cenowych nieruchomości kwalifikujących się do rządowego wsparcia, takie przynajmniej stanowisko przedstawia obecnie Ministerstwo Infrastruktury i Rozwoju.

Jak ePUAP (nie) pomógł mi pozostać w OFE ...

noreply@blogger.com (na-plus) — Mon, 05 May 2014 13:20:00 +0000

Okres majówkowego leniuchowania przeminął. Z tej okazji wpadła mi do głowy myśl, by nadrobić pewną zaległość - pokazać "wała" rządzącym w temacie OFE. Jako zwierz internetowy, chcąc pójść z duchem czasu, postanowiłem, iż skoro podobno jest taka możliwość, stosownego "wała" pokażę przez Internet. Przyszło mi zatem zmierzyć się z tematem, który teoretycznie powinien być prosty, łatwy i przyjemny, jednakże niestety jak na polskie realia przystało, takowym okazał się nie być. Jako, że deklarację pozostania w OFE wysyłaną drogą elektroniczną wspiera platforma ePUAP, odwiedziłem w pierwszej kolejności jej witrynę: >klik<, by zapoznać się z tym cudem, które w zamiarze twórców miało (czy też ma) uczynić życie obywatela łatwiejszym i przyjemniejszym, zwłaszcza w obszarze obcowania z aparatem urzędniczym.

Krótka lektura instrukcji dla e-nowicjuszopetentów, na stronie elektronicznej platformy usług administracji publicznej, zaczynała kreślić wizję, iż temat nie będzie z kategorii skomplikowanych w wykonaniu. Teoretycznie wystarczy bowiem założyć konto na platformie ePUAP, podając garść swoich danych osobowych oraz złożyć wniosek o tzw. profil zaufany, czyli bezpłatną metodę potwierdzania tożsamości w elektronicznych kontaktach z administracją (doskonałą alternatywę dla wariantu bardziej skomplikowanego technicznie, bezpieczniejszego i, co najważniejsze chyba dla szarego obywatela, płatnego - jakim jest certyfikat kwalifikowany).

Czar prysł jednakże w momencie, gdy uświadomiony zostałem, że ów profil zaufany muszę potwierdzić osobiście w tzw. punkcie potwierdzającym. Niby byłem świadomy, że będę musiał udać się w tej sprawie do urzędu, ale nie spodziewałem się w swej naiwności, że mój Urząd Miasta i Gminy (podwarszawskiej precyzując) oraz, co lepsze, Starostwo Powiatu (pod) Warszawskiego, to zbyt skromne progi dla tak poważnej operacji jaką jest potwierdzenie profilu zaufanego ePUAP. Finalnie okazało się bowiem, iż nie ma ich na liście urzędów państwowych, które mogą mi pomóc sfinalizować proces aktywacji profilu. Szkoda tym większa, iż obie instytucje mam o przysłowiowy rzut beretem od domu.

Obecnie, jeżeli tylko determinacji wystarczy, pozostaje mi większa akcja logistyczna i dłuższa wycieczka do jednego z US lub ZUS, albo ... kapitulacja, czyli papierowe rękodzieło i wizyta na poczcie.

Zapewne mocno się nie pomylę, jeżeli stwierdzę, iż zapewne dużo więcej osób niż obecnie, dużo chętniej skorzystałoby z możliwości elektronicznego kontaktu z administracją publiczną, gdyby ułatwiono im pewne, z punktu widzenia szarego obywatela, przyziemne kwestie związane chociażby z aktywowaniem tego kanału komunikacji. I nie mówcie mi, że nie warto, bo na moje oko ponad 5 milionów PIT'ów złożonych w tym roku kanałem internetowym, dobitnie świadczy o tym, że Polacy są otwarci na e-administrację.

Jakże kuriozalnie w kontekście powyższego prezentuje się najnowszy wpis w sekcji aktualności na stronie www.epuap.gov.pl zatytułowany "Ponad 460 pracowników MF uzyskało profil zaufany!":

"Trwająca w Ministerstwie Finansów akcja promocyjna profilu zaufanego zakończyła się ogromnym sukcesem. Przez dwa dni (18-19 marca br.) założono 463 profile zaufane. Mobilny punkt potwierdzający PZ, na zaproszenie pracowników resortu finansów, zorganizowało Centrum Projektów Informatycznych we współpracy z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych.

Zainteresowanych uzyskaniem „klucza” do systemów elektronicznej administracji nie brakowało od samego rana aż do ostatnich minut zorganizowanego punktu potwierdzającego. Pierwszy dzień zakończyliśmy z potwierdzonymi 173 profilami.

Drugiego dnia akcji, kiedy kolejka pracowników MF zaczęła powstawać jeszcze przed otwarciem punktu potwierdzającego zdecydowano o zwiększeniu liczby pracowników potwierdzających profile zaufane, by usprawnić obsługę zainteresowanych osób. Zaowocowało to niebagatelnym wynikiem – z profilem zaufanym pracę opuściło kolejnych 290 pracowników ministerstwa.

W zorganizowanym punkcie potwierdzającym PZ pracownicy Ministerstwa Finansów mogli nie tylko założyć konto w systemie ePUAP, złożyć wniosek o profil zaufany i go potwierdzić bez konieczności dodatkowej wizyty w urzędzie. Dzięki obecności pracowników Centrum Projektów Informatycznych oraz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych każdy zainteresowany mógł dowiedzieć się jak wykorzystać profil zaufany w praktyce oraz jak skorzystać z systemu Platformy Usług Elektronicznych (PUE ZUS)."

Ustawa Wilczka

noreply@blogger.com (na-plus) — Wed, 30 Apr 2014 13:15:00 +0000

W dniu dzisiejszym zmarł Mieczysław Wilczek, polski przedsiębiorca, chemik, prawnik, innowator i autor wielu patentów z dziedziny chemii oraz minister przemysłu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w latach 1988-1989. W grudniu 1988 roku Wilczek, wówczas już wieloletni przedsiębiorca i jednocześnie świeżo upieczony minister przemysłu, wprowadził ustawę o przedsiębiorczości, tzw. "Ustawę Wilczka", która uznawana jest za symboliczny początek wolnego rynku w Polsce.

Ustawa ta miała zaledwie pięć stron i ogólnie rzecz ujmując pozwalała Polakom zakładać firmy, zezwalając jednocześnie na wszystko to, czego nie zakazywały inne przepisy. Umożliwiła każdemu obywatelowi PRL podejmowanie i prowadzenie działalności gospodarczej na równych prawach. Dziś może się to wydać całkowicie niemożliwe, ale wówczas, by rozkręcić biznes, wystarczyło wysłać do urzędu list z czterema danymi: imieniem i nazwiskiem, adresem zamieszkania, nazwą firmy i datą rozpoczęcia działalności.

Można powiedzieć, że Mieczysławowi Wilczkowi zawdzięczamy to, iż Polska gospodarka dokonała takiego skoku cywilizacyjnego przez ostatnie ćwierć wieku. Szacuje się, że ustawa ta dała pracę około 5-6 mln Polaków. Ludzie zwalniani z restrukturyzowanych zakładów państwowych, zamiast protestować przeciw rządzącym, wyszli na ulicę w innym celu - handlować i rozkręcać własny biznes.

Niestety pełna swoboda prowadzenia biznesu w Polsce nie trwała długo. Od 1990 roku każdy kolejny rząd i parlament dokładały przepisów, które coraz bardziej krępowały przedsiębiorczość, zakładając na nią coraz ciaśniejszy gorset przepisów, licencji i zezwoleń.

W powyższym temacie polecam lekturę publikacji na portalu Obserwator Finansowy: "Gospodarkę można uwolnić jedną ustawą, ale nie na długo."

mDM for iPad - inwestowanie nie tylko dla geeków

noreply@blogger.com (na-plus) — Wed, 30 Apr 2014 09:27:00 +0000

mDM for iPad - inwestujący na giełdzie o takiej aplikacji jeszcze jakiś czas temu mogli tylko pomarzyć, dziś zaś staje się ona rzeczywistością dzięki mBankowi. Jest to pierwsza w Polsce aplikacja zaprojektowana specjalnie dla iPada, pozwalająca na pełne zarządzanie rachunkiem maklerskim. Dla inwestorów giełdowych ceniących sobie mobilność jest to rozwiązanie wręcz idealne. Nie ma co ukrywać, że dotychczas korzystanie z rachunku maklerskiego przez urządzenia mobilne związane było z szeregiem ograniczeń i niedogodności. Tymczasem aplikacja przygotowana przez mBank oferuje pełen zakres funkcjonalności zarezerwowany do tej pory aplikacjom uruchamianym przez przeglądarkę internetową na komputerze stacjonarnym lub laptopie, gwarantując jednocześnie wręcz pełną intuicyjność i ergonomiczność.

Aplikacja mDM for iPad udostępnia klientom Domu Maklerskiego mBanku szereg funkcjonalności, wśród których znajdziemy między innymi:

składanie zleceń na GPW, w innowacyjny oraz bardzo szybki sposób,
podgląd listy zleceń i transakcji,
modyfikacje zleceń,
podgląd notowań,
lista transakcji zawartych w trakcie sesji dla wskazanego instrumentu
pełnoekranowe wykresy,
prezentacja stanu rachunku oraz stanu posiadania walorów,
wizualizacja składu portfela inwestycyjnego,
kalkulacja zysków i strat,
uruchomienie oraz spłata kredytu,
przelewy finansowe,
zarządzanie wieloma rachunkami.

Całość prezentuje się naprawdę zacnie. Na moje oko mBank strzela tą apką w dziesiątkę ... no może w dziewiątkę. Dycha należeć się będzie wówczas, gdy projekt rozszerzony zostanie na platformę Android (wszak to ona wiedzie prym wśród urządzeń mobilnych) i aplikacja udostępniona zostanie wszystkim klientom mBanku - dla jasności warto bowiem zaznaczyć, iż została ona udostępniona jak na razie wyłącznie klientom Domu Maklerskiego mBanku (były Dom Inwestycyjny BRE), a nie dla klientów mBanku, którzy mają dodatkowo otwarty rachunek maklerski.

Zainteresowanym polecam poniższy materiał prezentujący potencjał aplikacji mDM for iPad:

Szykuje się atak spekulantów na złotego?

noreply@blogger.com (na-plus) — Mon, 28 Apr 2014 12:43:00 +0000

Złoty niebawem może stać się celem ataku spekulantów walutowych. Tak przynajmniej przewidują niektórzy specjaliści od walut (>klik<). Ruchy w tym obszarze wygenerowane mają być przez czynnik ukraiński. Chociaż całość brzmi dosyć banalnie (a wiadomo, że co banalne i przewidywalne, z reguły słabo się sprawdza), to spojrzenie na parę walutową CHFPLN, która ładnie odzwierciedla ucieczkę od ryzyka, na rzecz bezpieczeństwa, jakim od dawna jest szwajcarska waluta, jednoznacznie wskazuje, że coś jest jednak na rzeczy.

Przełomowe dla pary CHFPLN były okolice 21 stycznia 2014, gdy ukraiński rząd oficjalnie wstrzymał przygotowania do podpisania umowy stowarzyszeniowej z UE. Wybite wówczas gwałtownie opory, wskazały jednoznacznie na zmianę trendu, który średnioterminowo obowiązywał od połowy 2013 roku.

(kliknij, by powiększyć)

Wyjście z formacji trójkąta i techniczny powrót do wyłamania, zapoczątkowały wykreowanie kanału wzrostowego o symetrycznie rozstawionych bandach, które do dziś trzymają w ryzach notowania. Kanał ten oraz sentyment ostatnich sesji wskazują, że celem na nadchodzące dni jest przetestowanie (po raz kolejny) górnego ograniczenia wskazanego kanału wzrostowego, co będzie jednoznaczne z odwiedzeniem poziomów ~3,50. Wspomniany na początku wpisu spekulacyjny ruch może jednak skusić się na wyjście z kanału i dojście do szczytów z końcówki czerwca 2013 roku, gdy notowania oscylowały na poziomie 3,55. Scenariusz ten potwierdza (od strony technicznej) zasięg wybicia figury trójkąta (zielony prostokąt).

Przed nami to, co najlepsze w hossie

noreply@blogger.com (na-plus) — Sun, 23 Mar 2014 07:48:00 +0000

Mawia się, że giełdowy rynek byka jest jak seks - inwestorzy czują się na nim najlepiej tuż przed końcem i szczerze powiedziawszy, coś w tym chyba jest. Ciekawy jestem ilu z Was pamięta jeszcze euforię z hossy, która finiszowała w 2007 roku. Zarabiało się praktycznie na wszystkim, co się kupiło. Ludzie walili do akcyjnych funduszy inwestycyjnych drzwiami i oknami. Euforyczny zapach pieniędzy wyciskanych z giełdy unosił się w powietrzu. Dziś w odniesieniu do tamtego okresu, chciałbym Wam zaprezentować wykres, który zwiastować może, zapewne nie tak spektakularny jak w 2007 roku, ale jednak solidny i wymiernie korzystny dla inwestorów, niezmiernie emocjonujący ostatni etap hossy na polskim parkiecie.

To, że mamy hossę, nie ulega żadnej wątpliwości. Trwa ona od połowy 2012 roku i jest doskonale widoczna na wykresie szerokiego rynku WIG.

(kliknij, by powiększyć)

Chociaż wiele osób, zwłaszcza w ostatnim okresie obfitującym w sporą ilość negatywnych dla inwestorów wydarzeń, odgwizduje końcówkę hossy, wieszcząc początek rynku niedźwiedzia, ja skłaniam się ku scenariuszowi, w którym w nadchodzących tygodniach czeka nas to, co w hossie najlepsze - ostatnie, spektakularne i dające najwięcej zarobić finalne wzrosty.

Hossa budowana jest zwyczajowo na pięciu falach wzrostowych. Na powyższym wykresie zaznaczyłem cztery fale, które według mojej opinii zostały już zrealizowane. Niedawna kulminacja korekty, która zakończyła się w okolicach linii trendu wzrostowego, wyznacza nam początek ostatniej piątej fali. Co warto odnotować, obecna hossa jest niezmiernie regularna. Zauważcie, że fale 1 i 3 są identyczne pod względem długości czasookresu ich trwania. Tak samo prezentuje się nam zależność pomiędzy 2 i 4 falą, co dodatkowo utwierdza mnie w przekonaniu, że weszliśmy w ostatni, piąty etap hossy.

Koniec dominacji miśków na GPW?

noreply@blogger.com (na-plus) — Tue, 07 Jan 2014 13:43:00 +0000

Na koniec minionego roku Otwarte Fundusze Emerytalne zafundowały warszawskiemu parkietowi sporą zadyszkę. O przyczynach takiego, a nie innego zachowania OFE pisałem na początku grudnia we wpisie "OFE kontra rajd świętego na GPW" (>klik<). Całość ruchawki w funduszach zdają się potwierdzać nie tylko grudniowe minusy na indeksach, ale również spojrzenie na udział akcji w ich portfelach w ostatnim miesiącu minionego roku. Spadł on aż o 6,3% m/m, do wartości 124,4 mld zł. Dziś chciałbym skonfrontować wizje wieszczących dalszy ciąg spadków na GPW, z analizą techniczną indeksów WIG20 i WIG20USD. Jest bowiem ku temu doskonała okazja, która przewrotnie daje bardzo duże szanse na wykreowanie porządnego, styczniowego wzrostu na polskich indeksach giełdowych.

W pierwszej kolejności WIG20USD, który w mojej ocenie z lekkim wyprzedzeniem pokazuje nam to, co czeka nas w najbliższym czasie.

(kliknij, by powiększyć)

Na indeksie tym zaliczyliśmy dziś bowiem w godzinach porannych, dojście i odbicie od poziomu wsparcia rysowanego dolnym ograniczeniem kanału wzrostowego, którego wyznacznikiem jest równolegle rozrysowana linia górnego ograniczenia owego kanału. Widać zatem, iż inwestorzy będą starali się wykorzystać tę figurę techniczną do wykreowania uspokojenia i odbicia na indeksie WIG20USD, dając tym samym spore szanse na styczniowe wzrosty, w ramach ruchu w górę w obszarze wyrysowanego kanału.

Bardzo podobnie wygląda sytuacja na WIG20, gdzie co prawda nie dojechaliśmy jeszcze do dolnej bandy w kanale wzrostowym, ale jesteśmy już na wyciągnięcie ręki od tego miejsca.

(kliknij, by powiększyć)

W takich okolicznościach zupełnie bym się nie zdziwił, gdyby obecna zagrywka, z powrotem pod wyłamaną linię trendu spadkowego (czerwona), była pospolitą pułapką na miśki, których sporo się zebrało na rynku po listopadowo - grudniowych spadkach.

Poniżej dołączam zestawienie (źródło: PAP) prezentujące nieco więcej danych odnoszących się do funduszowej wyprzedaży w grudniu:

(kliknij, by powiększyć)