नांदेड

नांदेडः जुन्या गावाची नवी ओळख !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Fri, 08 Jun 2018 06:59:00 +0000

हो हेच ते नांदेड.या गावाची ओळख तशी खूप जुनी.
या ओळखीनं पार पोचता येतं नंदीग्राम पर्यंत.
इतिहास-भूगोलातही हे गाव अव्वल.
दबलं होतं निजामाच्या नजरेखाली.
त्यास्तव पडलं नाही नंबर एक उमटून.

इथला सचखंड गुरुद्वारा जगप्रसिद्ध.
त्यायोगे जगभरातल्या पर्यटकांचे नित्य येणे-जाणे.
गुरूगोविंदसिंघांच्या समाधीवर माथा टेकवून लंगर घेणारे सर्वधर्मीय भावीक जरूर दिसतात इथं.

दक्षिणगंगा गोदावरीचं हे नाभीस्थान.
ही नदी वाहत राहते या शहराच्या मधोमध.
सुंदर घाटावर वसलेल्या टोलेजंग इमारती.
नदीच्या दोन्ही बाजूंनी सारखंच विस्तारत चाललेलं हे गाव.
पूर्वी होतं शेलाटी सारखं.एकमार्गी,एकटांगी.
होळी पासून निघायचं आणि डोळे झाकून पोचायचं थेट वर्कशॉपला.
आता फुगलं आडवं तिडवं.

गुरूतागद्दीनं फेडले या शहराचे सारे पांग.
पूर्वी दोन वसाहतीला जोडणारे होते दोनच पूल गोदावरीवर.
आता सात-आठ झाले जागोजाग.

पूर्वी होता एकच जलाशय विष्णुपुरीचा भागवायला शहराची तहान.
आता डाव्या बाजूनं वळसे घेत जाणारी आसनाही आणते पाणी आडीपडीला.
खरं तर ही शंकराची कृपा.
हा शंकर म्हणजे शंकरराव चव्हाण.
त्यांच्या नावानं ओळखलं जातं हे गाव दिल्लीत आणि देशभरातही.
त्यांचाच वसा चालवताहेत अशोकराव चव्हाण नेटानं.

असलंच एक नरहर कुरुंदकर हे नाव साहित्याच्या शिवारातलं.
मराठी साहित्यात लखलखलेलं.
साहित्य, संगीत,नाट्य या ही अंगानं या गावचं वैभव वैभवशालीच.

बाकी नांदेडबद्दल सांगता येईल खूप काही.
महाराष्ट्रातलं सगळ्यात किफायतशीर शहर म्हणूनही ओळखलं जातं.
इथं दहा रूपये हातावर टेकवले म्हणजे रिक्षातून जाता येतं दुस-या टोकाला.
कटिंग चहा पाच-सहात.
भरपेट जेवण पन्नास-साठ.
निक्कं दूध पन्नासला लिटर.
भाजीपाला वीस-तीस किलो.
शिवाय दररोज जागा बदलून बाजार.
फळाफुलांचं मार्केट वेगळंच.
मुदखेडची फुलं जशी प्रसिद्ध तशीच अर्धापूरची केळी देशात प्रसिद्ध.तीस रूपये डझन शिवाय केमिकल फ्री!
दळणवळणाची साधनं भरपूर.
विमान,रेल्वे.बस,लक्झरी,टॅक्सी गाड्या अशा सोयीस्कर सुविधा.
हजारो लोकांना एकाच वेळी थांबता येईल असे यात्रीनिवास.वातानुकूलित खोल्या.खूप माफक दर.तीनशे-चारशेत खोली.
अट एकच तंबाखू,मद्यपानाला तेवढा मज्जाव.
बाकी इतरत्रही थांबू शकतो आपण हजार-दोन हजारात.

इथून माहूर,उनकेश्वर,सहस्रकुंड,नरसी नामदेव,औंढा,शिकारघाट,
काळेश्वर,रत्नेश्वरी,बाबरी-दाभड,गोपाळचावडी,कंधारचा किल्ला,होट्टल,शिवूर,केदारगुडा,कंधारचा दर्गा
अशी अवतीभोवतीची प्रेक्षणीय स्थळं पाहता येतात सहजपणे.
आहे इथं अत्यंत देखण्या इमारतीत मांडून ठेवलेलं स्वामी रामानंद तीर्थ नावाचं विद्यापीठ.
बाकी शाळा,महाविद्यालये जागोजाग.

या शहराची अलिकडची दोन खास वैशिष्ट्य नजरेत भरण्यासारखी!
एक म्हणजे या गावात आहेत डाॅक्टर लेनी(रांगा) वस्तीवस्तीत.
पुण्या-मुंबईत सुध्दा दिसणार नाहीत अशी दाटीवाटीनं उभी असलेली इस्पितळं.
विदर्भ-मराठवाडा आणि तेलंगणातूनही रूग्ण येतात इथं.
आता क्वालिटी वगैरे म्हणाल तर ते जोखण्याचं तराजू नाही आमच्याकडे.
पण दवाखान्याला नाही कमी.
कदाचित पुढे मागे इस्पितळांचं गाव म्हणूनही होऊ शकेल हे महशूर.

दुसरं अलिकडचं वैशिष्ट्य असं की हे शहर कोचिंग क्लासेसचं शहर म्हणून लागलं ब-यापैकी उभरू.
इथला शामनगरचा रस्ता पूर्वी वाटायचा भयंकर सुनसान.
आता या रस्त्यावर मावत नाही विद्यार्थ्यांची गर्दी.
विशेषतः दहावी-बारावीची ही मुलं.
पार कुठून कुठून आलेली.
नागपूर-चंद्रपूर पासून जिंतूर-परळी पर्यंत.
एवढंच कशाला मुंबईच्या पालकांनाही वाटतं आपल्या लेकराला भिर्कावं इकडंच.
त्याचं कारणही सांगतात तेवढंच तगडं.लातूरकडूनही क्लासेसवाले आपला पसारा घेऊन आलेले दिसतात या गावात.
पार कोट्यातून आलेल्या मास्तरांच्या पाट्याही टांगलेल्या दिमतीला.
चांगलीचुंगली स्थीर नोकरी सोडून आलेले दिसतात मास्तरलोक या वहिवटीला.
हे चांगलं की वाईट हा चर्चेचा मुद्दा ठरू शकतो जरूर.पण त्यासाठी नव्हे ही जागा.

तर सांगत हे होतो अक्षरशः हजारोंनी कोचिंग क्लासेसच्या पाट्या दिसतील इथं.
बाकी देण्याघेण्याचं गणित ठाऊक नाही.
पण या वर्षी 'नीट' मध्ये देशात फडकवली म्हणतात याच क्लासेसनी आभाळ-पताका.
हजारावर विद्यार्थी सहज जातील मेडिकलला अशी मांडली जाताहेत गणितं.
बाकी अभियांत्रिकी वगैरेतही अव्वलच.

ते काहीही असो!
यानिमित्तानं गाव गेलं गजबजून.
खानावळी चालल्यात ओसंडून.
दहा बाय दहाची खोली देऊन चालली दामदुप्पट मोबदला.
बाकी छोटी मोठी दुकानदारीही दौडू लागली दमदारपणानं.
हे ही नसे थोडके!

आता प्रश्न एवढाच.
हे शहर ओळखलं जातं शांत आणि सुरक्षित म्हणून.
ही ओळख होऊ नये धूसर आणि इथं आयुष्य घडवायला आलेल्या लेकरांना लागू नये गालबोट.
याची दक्षता प्रशासनाएवढीच इथल्या सजग रहिवाशांनीही घ्यायला हवी.

- जगदीश कदम,
कवी, लेखक, निवृत्त-मराठी विभाग प्रमुख, यशवंत महाविद्यालय, नांदेड.

देवबाग - तारकर्ली (महाराष्ट्राचे मॉरिशस)

noreply@blogger.com (सौरभ) — Mon, 17 Dec 2012 04:35:00 +0000

दरवेळी प्रवासात असतांना प्रवासवर्णन लिहायचेच असे मनाशी पक्के ठरवत असतो, पण प्रवासातून परतल्यावर लिहावेसेच वाटत नाही.
याचे महत्त्वाचे कारण म्हणजे फेसबुक. (पूर्वी ऑर्कूट.)
हो. कॅमेरा हातात पडल्यापासून लिहिणे कमी झाले आहे आणि फोटोग्राफी जोमात सुरू झाली आहे.
त्यामुळे एकदा का प्रवासाच्या फोटो फेसबुकवर टाकल्या की मग लिहावेसेच वाटत नाही.
पण आता लेखनसुद्धा परत सुरू करण्याचा विचार करतोय. त्यामुळे एक आत्मिक समाधान मिळते.
असो, पुरे झाले माझे लेखनपुराण, विषयावर येतो.

दरवर्षी आम्ही कुठेतरी फिरायला जातो आणि या वर्षातली ही दुसरी वेळ.
(फेब्रुवारीमध्ये ताडोबाला जाऊन आलो. त्याबद्दलही लिहितो नंतर.)
चौघांच्या (आई, वडील, भाऊ आणि मी) चार चॉइस असल्यामुळे आम्हा चौघांना किमान एक महिना अगोदर एकत्र बसून चर्चा करावी लागते.
यावेळीही परिस्थिती काही वेगळी नव्हती.
‘दाजीपूरचे गवा अभयारण्य’ हे ठिकाणही ठरले होते, पण प्रवासाला निघण्याच्या पाच दिवस अगोदर काही कारणास्तव थोडा बदल झाला आणि देवबाग हे ठिकाण ठरले. (दाजीपूरलाही ४ तासांचा वेळ दिला.)
देवबाग हे दाजीपूरपासून फार दूर नाहीये, त्यामुळे प्रवासात मोठा फेरफार करायची गरज भासली नाही.
आणि आता खरंच वाटत आहे की आम्ही ऎनवेळी ठिकाण बदलले ते फार चांगले झाले. (जे होते ते चांगल्यासाठीच !)

१८ नोव्हेंबरला संध्याकाळी ५:०० च्या सुमारास आम्ही मालवणमध्ये प्रवेश केला.
खरं तर फोंडा घाटापासूनच निसर्ग आपल्याला मोहीत करत असतो, पण कोकणातील गावा-खेड्यांच्या रस्त्यांवरून जातांनासुद्धा निसर्गाची निरव शांतता आपल्याला ऎकू येत असते.

मालवणपासून तारकर्ली ७ कि.मी. आहे तर तारकर्लीच्या पुढे ५-६ कि.मी.वर देवबाग आहे.
देवबागच्या तुलनेत पर्यटक तारकर्लीला प्राधान्य देतात आणि हा तर दिवाळीच्या सुट्ट्यांचा काळ होता.
त्यामुळे मुद्दाम आम्ही पर्यटकांच्या गोंगाटापासून थोडा बाजूला असलेला, पण तितकाच चांगला किंबहुना त्यापेक्षा थोडा सरस असलेला देवबागचा समुद्रकिनारा निवडला होता.

मालवणपासून देवबागला येईपर्यंत इंटरनेटवर पाहिलेले अनेक बीच रिसॉर्टस आणि होमस्टे दिसत होते.
आम्ही देवबागचे ‘हेरंब न्याहारी निवास’ अगोदरच बुक केले होते. (यांनी अजून स्वतःची वेबसाईट बनवलेली नाही. यांचा फोन नंबर आम्हाला दुसर्‍या एका रिसॉर्टकडून मिळाला होता.)
साहजिकच यांच्या रिसॉर्टच्या फोटो पाहिल्या नसल्यामुळे मनात थोडी धाकधुक होतीच.
पण यांच्या रिसॉर्टजवळ गाडी थांबताच माझ्या तोंडून फक्त ‘WoW’ हेच शब्द बाहेर पडले. (हल्ली मराठीमधून अशा उत्कट भावना व्यक्त करता येत नाहीयेत.) :D

अंगणात नारळीची छोटीशी बाग, खाली समुद्रातली पांढरीशुभ्र रेती, पुढे नवीनच बांधकाम झालेल्या रूम आणि त्यांच्यामागे अथांग पसरलेला शुभ्र समुद्रकिनारा.
आम्ही हे सगळे सौंदर्य न्याहाळतच होतो की तितक्यात ‘हेरंब न्याहारी निवास’चे मालक श्री. सुनील केळुस्कर आले.
आमचे वेलकम करून त्यांनी आम्हाला आमची रूम दाखवली आणि थोड्याच वेळात चहा पाठवला.
सूर्यास्ताची वेळ होत होती म्हणून चहा रूममध्ये पिण्याऎवजी मस्तपैकी बीचवरच जाऊन पिला.
थोड्या वेळाने समुद्रकिनार्‍यावरील सुर्यास्ताचे मनमुराद फोटोसेशन केले आणि रूमवर येऊन पडलो.

आदल्याच दिवशी बाळासाहेब ठाकरे यांचे निधन झाल्यामुळे कोल्हापूर ते मालवणपर्यंत सगळ्या बाजारपेठा बंद होत्या.
उत्स्फूर्त आणि कडकडीत बंद काय असतो हे त्या दिवशी आयुष्यात पहिल्यांदा अनुभवले.
अगदी कुठेही एखादी चहाची टपरीसुद्धा चालू नव्हती.
या गोष्टीचा विचार करूनच आम्ही आल्या आल्या रात्रीच्या जेवणाची ऑर्डर देऊन ठेवली होती.
पण रात्रीचे ८:३० होऊन गेले तरी जेवणाचा पत्ता नव्हता.
दिवसभर उपवासच घडला होता, आता रात्रीचेही जेवण मिळणार नाही असे वाटत होते.

इतक्यात जेवणाची ताटं आली.
आता कोण वाट पाहणार होतं ?
तुटून पडले सगळे जेवणार.
दोन फिशच्या (पापलेट) थाळी आणि दोन शाकाहारी थाळी मागवल्या होत्या.
मागच्या ७-८ दिवसांच्या कोकण दौर्‍यात माशाच्या काट्यांच्या भीतीमुळे मी मासे न खाण्याचा मूर्खपणा केला होता.
यावेळी पूर्वतयारीनीशी आलो असल्याने तसा करंटेपणा करण्याचा प्रश्नच नव्हता.
मालवणी जेवणाचे, विशेष करून पापलेट आणि सोलकढीचे शब्दांत वर्णन करताच येणार नाही.
त्यामुळे एक फोटो टाकतोय, काय ते समजून घ्या.

जेवण झाल्यावर केळुस्करांचे छोटे बंधू आणि त्यांचा मित्र वैभव खोबरेकर यांच्याशी गप्पा मारत बसलो.
बारावीत शिकत असलेला वैभव फार चुणचुणीत आणि कामात अग्रेसर वाटला.
तो सुट्ट्यांमध्ये केळुस्कर बंधूंना त्यांच्या या व्यवसायात मदत करतो.
जेव्हा त्याला कळाले की त्याच्या १२ वीच्या पुस्तकात असलेल्या ‘तिची वाटच वेगळी’ या कथेच्या लेखिका ह्याच आहेत, (माझी आई, मथु सावंत) तेव्हा त्याच्या चेहर्‍यावर आनंदयुक्त आश्चर्याचे भाव होते.
केळुस्कर आणि वैभवने नंतर देवबागच्या आसपासच्या परिसराची आणि कोकणी संस्कृतीची बरीच माहिती दिली.
त्यांना गुडनाईट करून रूमवर आलो आणि निद्रादेवीने कधी आमच्यावर कब्जा केला कळालेच नाही.

भल्या पहाटे उठून बीचवर एक फेरफटका मारला.
कालच्या तुलनेत आज बीचवर बरेच स्टारफिश आणि वेगवेगळे खेकडे पाहायला मिळाले.
रात्री समुद्राच्या लाटांनी तयार करून ठेवलेले सॅंडस्केप्ससुद्धा बघायला मिळाले.
पण आज इतरही काही स्पॉट पाहायचे ठरवले होते, त्यामुळे बीचवरून लवकर काढता पाय घेतला.

आज नाश्त्यामध्ये कोकणी खाद्यसंस्कृतीमधला अजून एक पदार्थ अनुभवायला मिळाला, घावण आणि चटणी.
घावण आणि चटणीवर ताव मारत असतांना समुद्रात बोटीने फिरायचा बेतसुद्धा आखला.
इथे पर्यटकांसाठी बोटींचीसुद्धा व्यवस्था आहे.
एका राऊंड ट्रिपसाठी प्रत्येक फॅमिलीला साधारणतः १,००० ते १५०० रू. मोजावे लागतात.
या बोटीने तुम्हाला समुद्रात १८ कि.मी. आत फिरवतात. (बहुधा ९ नॉटिकल मैल.)
या समुद्रसफारीमध्ये डॉल्फीन पॉईंट, गोल्डन रॉक, संगम आणि सुनामी आयलंड हे चार पॉईंट दाखवल्या जातात.

१) संगम
कर्ली नदी आणि अरबी समुद्राचा जिथे संगम होतो, त्याला संगम पॉईंट असे नाव देण्यात आले आहे.
बहुतेक सगळ्या बोटी कर्ली नदीतूनच सुटतात.
नदीच्या शांत पाण्यातून समुद्राच्या लाटांमध्ये जातांना एक वेगळाच थरार अनुभवायला मिळतो.

२) डॉल्फीन पॉईंट
ताडोबात जसा सध्या हमखास वाघ दिसतोय, तसे इथे हमखास डॉल्फीन दिसतात म्हणे.
संगमाजवळ छोटे मासे सहज सापडतात त्यामुळे या भागात डॉल्फीन मोठ्या प्रमाणावार दिसून येतात.
१-२ नव्हे तर तब्बल १०-१५ च्या थव्यानेच इथे डॉल्फीन दिसतात असे ऎकले होते.
पण त्यादिवशी आमच्या समवेत अनेक लोकांना डॉल्फीन दिसले नाहीत असे नंतर समजले.

३) गोल्डन रॉक
संगम पॉईंटच्या थोडे पुढे गोल्डन रॉक आहे.
समुद्रात असलेल्या या मोठ्या कातळावर सूर्यप्रकाश पडल्यावर तो गोल्डन दिसतो म्हणून गोल्डन रॉक.
या पॉईंटपासून सगळ्या बोटींचा परतीचा प्रवास सुरू होतो.
तुम्ही बोट चालवणार्‍याला एक्स्ट्रा पैसे दिले किंवा विनंती केली तर तो तुम्हाला जवळच असलेल्या निवती आणि भोगवे बीचवर घेऊन जाऊ शकतो.
हे दोन बीच अगदी खर्‍या अर्थाने निर्मनुष्य आहेत.
भोगवे बीचवर ‘श्वास’ या चित्रपटातील काही प्रसंग शूट करण्यात आले आहेत.

४) त्सुनामी आयलंड
गोल्डन रॉकवरून बोटीचा परतीचा प्रवास सुरू होतो.
परतीच्या प्रवासातला शेवटचा पॉईंट म्हणजे त्सुनामी आयलंड.
नाव ऎकून २००४ च्या त्सुनामीची आठवण आली ना ?
त्या त्सुनामीमुळेच हे बेट तयार झाले आहे.
२००४ च्या त्सुनामीने तिकडे हजारो लोकांचा बळी घेतला आणि इकडे आपल्याला मौजमजा करायला हे बेट बनवून दिले.
मौजमजा यासाठी म्हणतोय की इथे वेगवेगळ्या प्रकारच्या बोटींमधून वाटरस्पोर्ट्स खेळण्याची सुविधा आहे.
तसेच बेटावर अनेक छोटछोटे स्टॉल्स आहेत जिथे तुम्हाला आईस्क्रिम, सरबत, पोहे, घावन इ. खाद्यपदार्थ मिळतील.
भरतीच्या वेळी मात्र या बेटावर पाणी चढायला सुरूवात होते.
सुदैवाने आम्हाला ते रोमांचकारी दृष्य पाहायला मिळाले.
सोबत त्सुनामी आयलंडचा पॅनोरॅमिक फोटो टाकलाय, तो मोठ्या साईझमध्ये बघा.

समुद्रसफारीहून परत यायला दुपारचा एक वाजला होता आणि सगळ्यांना कडाडून भूक लागली होती.
मालवण शहरात असलेल्या ‘अतिथी बांबू’ या हॉटेलबद्दल इंटरनेटवर बरेच वाचले होते म्हणून मोर्चा तिकडे वळवला.
रस्ता विचारत विचारत हॉटेलजवळ पोहोचलो.
आता लवकरच पोटातले कावळे शांत होतील या आशेने हॉटेलमध्ये प्रवेश केला.
समोर पाहिले तर १५-२० फॅमिली अगोदरच जेवायला बसल्या होत्या आणि ७-८ फॅमिली वेटींगमध्ये होत्या.
हे दृष्य पाहून पोटातील कावळ्यांनी एव्हाना आत्महत्याच करून टाकली होती.
नाइलाज को क्या इलाज म्हणत आम्हीही एक कोपरा पकडून आमचा नंबर यायची वाट बघत बसलो.

तब्बल ४०-५० मिनिटांनंतर आम्हाला एक टेबल मिळाला. (तोही दुसर्‍या एका फॅमिलीसोबत शेअर करावा लागला.)
पण ‘दुनिया जाए तेले लेने ऎश तू कर’ या उक्तीला शिरसावंद्य मानून मी आणि लहान भावाने सुरमई आणि सरंगाला त्यांची खरी जागा दाखवलीच.
अरे हो, एक सांगायचेच राहिले.
माझ्यासारख्या नवशिक्यांना ऑर्डर द्यायला सोपे जावे म्हणून त्यांनी हॉटेलच्या दर्शनी भागात एका मोठ्या बोर्डवर त्यांच्याकडे उपलब्ध असलेले सीफुड आणि त्यांच्या फोटो लावल्या होत्या.

जेवण करून रूमवर आलो आणि थोडा वेळ विश्रांती घेतली, पण लाटांची गाज काही स्वस्थ बसू देत नव्हती.
त्यामूळे कॅमेरा घेतला आणि बीचवर जाऊन फोटोग्राफीला सुरूवात केली.
थोड्याच वेळात आई-वडील आणि भाऊसुद्धा मला जॉईन झाले आणि मस्त फॅमिली फोटोसेशन चालत राहिले.
सूर्यास्ताची वेळ जशीजशी जवळ येत होती, तशी बीचवर पर्यटकांची संख्या वाढायला लागली होती.
तरी सूर्यास्त होईपर्यंत देवबागच्या बीचवर फार तर १०-१५ फॅमिली जमा झाल्या होत्या.
पण कॅमेर्‍यातून झूम करून तारकर्ली बीचकडे पाहिल्यावर तिकडे तर पर्यटकांचीच त्सुनामी आलेली दिसली. (फोटो टाकलाय.)

सूर्यास्ताच्या अनेक फोटो काढल्यावर कॅमेरा बाजूला ठेवून डोळ्यांनीच त्या सूर्यनारायणाला समुद्रात शिरतांना पाहत राहिलो.
ते दृष्य इतके सुंदर होते की सूर्यास्त होऊन बराच वेळ उलटून गेल्यावरही पावलं तिथंच रेंगाळत होती.

रात्री ८:३० च्या सुमारास सगळे जेवायला बसलो, पण कालच्यासारखी उत्सुकता नव्हती, कारण दुसर्‍या दिवशी सकाळी लवकरच परतीच्या प्रवासाला लागायचे होते.
जेवण झाल्यावर वैभवने त्याच्या मराठीच्या पाठ्यपुस्तकावर माझ्या आईची सही मागून घेतली.
उद्या सकाळी त्याला येणे शक्य नव्हते त्यामुळे त्याने रात्रीच आमचा निरोप घेतला.
जाता जाता मला फेसबुकवर ‘ऍड’ करा असे सांगायलाही तो विसरला नाही.

उद्या उठल्या उठल्या समुद्रकिनार्‍यावर एक चक्कर टाकायची असे ठरवून आम्ही झोपी गेलो.
दुसर्‍या दिवशी ठरल्याप्रमाणे पहाटे लवकर उठून बिचवर गेलो.
का कोण जाणे पण आज समुद्र गेल्या दोन दिवसांपेक्षा जास्त नितळ आणि स्वच्छ वाटत होता.
वातावरणही इतके आल्हाददायक वाटत होते की तिथून पायच निघेना.
परतीच्या प्रवासाची वेळ चुकवायची नव्हती म्हणून शेवटी आम्हाला रूमवर परत यावेच लागले.

सामानाची पॅकिंग सुरू असतांनाच सुनील केळुस्कर आले.
आठवण म्हणून त्यांनी कोकम आणि एक मोठा शंख आम्हाला भेट म्हणून दिला.
आदरातिथ्यात कुठे कमी पडलो का ? काही सुचना आहेत का ? अशी त्यांनी आस्थेवाइकपणे चौकशी केली.
जिथे पर्यटनातल्या प्रत्येक पैलूला बिझनेसचे स्वरूप आले आहे तिथे यांच्यासारखी माणसं आहेत हे पाहून खरोखरच आश्चर्य वाटले.
मोठ्या जड अंतःकरणाने देवबागचा निरोप घेतला आणि परतीच्या प्रवासाला लागलो.

देवबाग-तारकर्लीला महाराष्ट्राचे मॉरिशस का म्हणतात हे जाणून घेण्यासाठी तुम्हाला एकदा तिथे जावेच लागेल.

फोटो इथे पाहा
www.flickr.com/photos/14588967@N08/sets/72157632262277283/

दैनिक प्रजावाणी आता इंटरनेटवर.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Sun, 15 Apr 2012 03:54:00 +0000

अनिवासी नांदेडीअन्ससाठी खूशखबर !

काळाची पावले ओळखून दैनिक प्रजावाणीनेदेखील एक पाऊल पुढे टाकले आहे.

नांदेडीअन्सची प्रथम पसंत असलेले दैनिक प्रजावाणी हे वृत्तपत्र आता इंटरनेटवरसुद्धा उपलब्ध झाले आहे.

संकेतस्थळाचा पत्ता :- http://www.eprajawani.com/

अशा प्रकारे माहितीच्या या मायाजालावर आपली उपस्थिती नोंदवणारे दैनिक ‘प्रजावाणी’ हे नांदेडचे दुसरे वृत्तपत्र ठरले आहे.

(पहिल्या वृत्तपत्राबद्दल जाणून घेण्यासाठी या लिंकवर क्लिक करा. )

फेसबुक नांदेडीअन्स

noreply@blogger.com (सौरभ) — Mon, 13 Feb 2012 02:36:00 +0000

ग्रामीण रोजगार योजनेअंतर्गत नांदेडचा राष्ट्रीय स्तरावर सन्मान झाल्याबद्दल फेसबुक नांदेडीअन्स ग्रूपच्या वतीने जिल्हाधिकारी डॉ. श्रीकर परदेशी यांचा सन्मान करण्यात आला.

छाया :- करणसिंह बैस

Happy New Year !!! 2012

noreply@blogger.com (सौरभ) — Sun, 01 Jan 2012 04:36:00 +0000

May this new year bring many opportunities to your way, to explore every joy of life
&
may your resolutions for the days ahead stay firm, turning all your dreams into reality
&
all your efforts into great achievements.

Wishing a very Happy and Prosperous New Year to you & your loved ones.

दिवाळीच्या हार्दिक शुभेच्छा !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Mon, 24 Oct 2011 05:22:00 +0000

तमाम नांदेडीअन्सना ‘नांदेडीअन्स’कडून दिवाळीच्या लक्ष लक्ष झगमगत्या शुभेच्छा !

Let me take the opportunity to wish you and your family a very happy DIWALI, glowing with peace, joy & prosperity.

दसर्‍याच्या हार्दिक शुभेच्छा !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Thu, 06 Oct 2011 02:09:00 +0000

आपट्याच्या जोडपानांसारखी राहोत आपली मने एकमेकांना जोडून,
विजयादशमीच्या या पावन पर्वावर करुयात सीमोल्लंघन
अज्ञान, अंधश्रद्धा, निरक्षरता यावर मात करून !

दसऱ्यानिमित्त आपणांस व आपल्या परिवारास हार्दिक शुभेच्छा !

नांदेडीअन्ससुद्धा मागे नाहीत.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Wed, 17 Aug 2011 13:45:00 +0000

Video by:- Raju Giri

PVR Nanded

noreply@blogger.com (सौरभ) — Thu, 28 Jul 2011 11:54:00 +0000

सोशल नेटवर्किंग वेबसाईटचा अजून एक कारनामा.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Tue, 12 Jul 2011 04:26:00 +0000

http://www.dnaindia.com/mumbai/report_facebook-helps-pune-police-track-missing-man-after-11-years_1564374

‘नांदेडीअन्स’चे मोबाईल व्हर्जन !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Sat, 02 Jul 2011 03:02:00 +0000

‘नांदेडीअन्स’चे मोबाईल व्हर्जन वापरताय की नाही मित्रांनो ?

माझ्या काही मित्रांची तक्रार होती की माझा हा ब्लॉग त्यांच्या मोबाईलवर उघडायला (लोड व्हायला) बराच वेळ लागतो, कारण एकतर बरेचसे मोबाईल वेब ब्राऊजर्स युनिकोड सपोर्ट करत नाहीत आणि जे करतात ते लोड व्हायला बराच वेळ घेतात.
त्यामुळे ब्लॉगस्पॉटने दिलेली मोबाईल व्हर्जनची सुविधा मी तुम्हाला उपलब्ध करून दिली होती.

पण सध्या ही सुविधा Beta फेजमध्ये असल्यामुळे काही मोबाईल वेब ब्राऊजर्स अजूनही आपल्या ब्लॉगचे वेब व्हर्जनच दाखवत आहेत.
जोपर्यंत ही सुविधा आपोआप सगळ्या मोबाईल वेब ब्राऊजर्सवर सुरू होत नाही, तोपर्यंत तुम्हाला आपल्या ब्लॉगच्या पत्त्याच्या शेवटी /?m=1 हे लावावे लागेल.

उदा. www.nandedians.blogspot.com/?m=1

आपल्या ब्लॉगचे मोबाईल संस्करण तुम्हाला कसे वाटले ते जरूर कळवा. :-)

फेसबुक, युट्यूब आणि नांदेडचे ट्रॅफिक पोलीस.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Sat, 02 Jul 2011 02:23:00 +0000

नमस्कार नांदेडीअन्स.
बर्‍याच दिवसांनी भेट होते आहे आपली.
सध्या मीसुद्धा तुमच्यासारखाच फेसबुकवर ऍक्टीव्ह आहे.
आपल्या नांदेडीअन्स ग्रूपमध्ये तिकडे जवळपास ३,००० सभासद जमले आहेत, त्यामुळे ब्लॉग अपडेट करण्याऎवजी फेसबुक ग्रूपचा मार्गच सोपा वाटतोय.

नांदेडबद्दल कुणी काही नवीन माहिती, फोटोज, व्हिडीओज वगैरे टाकले आहेत का ते पाहण्यासाठी नेहमीप्रमाणे मी मायाजालावर सर्च करत होतो आणि मला एक व्हिडीओ मिळाला युट्यूबवर, ज्यात एका दुचाकीस्वाराने ट्रॅफिक पोलीसांचेच स्टिंग ऑपरेशन केले होते. (या व्हिडीओमध्ये काही ट्रॅफिक पोलीस त्या दुचाकीस्वाराला अर्वाच्य भाषेत शिवीगाळ करत होते.)
त्या व्हिडीओची लिंक मी फेसबुकवर शेअर केली आणि त्याला अनेकांचे कमेंट्स यायला लागले.

या ग्रूपमध्ये नांदेडचे अनेक सिनिअर पत्रकारसुद्धा आहेत (प्रिंट आणि ईलेक्ट्रॉनिक मीडिया दोन्हीचे.), त्यांना ह्याच व्हिडीओवर एक बातमी बनवायची होती.
पण नांदेडचे पोलीस उप-अधिक्षक श्री. लक्ष्मिकांत पाटील हे त्या ट्रॅफिक पोलीसांवर कारवाई करणार असल्याचे समजल्यावर मी तो पोस्ट फेसबुकवरून उडवला.
पण तो व्हिडीओ युट्यूबवर तसाच आहे आणि इतरही १-२ लोकांनी तोच व्हिडीओ जशास तसा युट्यूबवर अपलोड केलाय.

दरम्यान तीन दिवसांपूर्वी स्थानिक वृत्तपत्रांमध्येसुद्धा या व्हिडीओसंदर्भात बातम्या आल्या होत्या.
काल काही वृत्तपत्रांमध्ये बातमी होती, त्या ट्रॅफिक पोलीसांची वाहतूक शाखेतून पोलीस मुख्यालयी बदली झाल्याची.

भारतीय प्रशासन सेवेत नांदेडीअन्स.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Wed, 11 May 2011 15:19:00 +0000

होय मित्रांनो, UPSC २०१० चा निकाल लागलाय.
हिमायतनगरचे राहूल अशोक रेखावार (भारतात १५ वी रॅंक आणि महाराष्ट्रातून पहिले) आणि कंधारचे प्रशांत जीवन पाटिल (भारतात ४४ वी रॅंक.) यांनी UPSC परीक्षेत आपली पताका डौलाने फडकवली आहे.
दोघांचीही नेमणूक भारतीय प्रशासन विभागात, म्हणजे IAS मध्ये होणार आहे.

या दोघांनाही तमाम नांदेडीअन्सतर्फे पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छा ! :-)

महानगरपालिकेचे आयुक्त डॉ. निपुण विनायक फेसबुकवरच्या ‘नांदेडीअन्स’ ग्रूपमध्ये.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Tue, 10 May 2011 01:03:00 +0000

माफ करा, खूप दिवसांनंतर अपडेट करतोय ब्लॉग.

हां, तर मला परत एकदा फेसबुकबद्दल बोलायचंय.
मागेही मी सांगितलं होतं की ऑर्कूट, फेसबुकसारख्या सोशल नेटवर्किंग साईट्सवरून अनेक समाजोपयोगी, विकासाची कामं होऊ शकतात. (उदाहरणही दिलं होतं मी.)

आता तर फेसबुकवरच्या ‘नांदेडीअन्स’ ग्रूपमध्ये महानगरपालिकेचे आयुक्त डॉ. निपुण विनायक हेसुद्धा जनतेच्या समस्या सोडवण्यासाठी पुढे सरसावले आहेत.

तुम्हालाही तुमच्या वार्डाच्या किंवा शहरातल्या इतर ठिकाणच्या काही समस्या डॉ. निपुण विनायक यांना कळवायच्या असतील तर ही चांगली संधी आहे.

इंडिया अगेन्स्ट करप्शन.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Thu, 07 Apr 2011 12:14:00 +0000

होय, मला माहीत आहे की, तुम्ही सगळेजण अण्णा हजारे यांना पाठिंबा देताय, पण चला, एक प्रार्थनासुद्धा करूया की, ही चळवळ ट्युनिशिया, इजिप्त आणि लिबियाच्या क्रांतीपेक्षाही मोठी क्रांती ठरो.

मी शारूक मांजरसुंभेकर !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Thu, 07 Apr 2011 05:55:00 +0000

नमस्कार मित्रांनो,
महेश मांजरेकर दिग्दर्शीत ‘मी शारूक मांजरसुंभेकर’ या नाटकाबद्दल आपण एव्हाना विविध वाहिण्यांवरून बरंच काही ऎकलं असेल, पाहिलं असेल.
हेच नाटक आज रात्री ९.३० वाजता कुसुम नाट्यगृहात पाहण्याची संधी आपल्याला उपलब्ध झाली आहे.
या नाटकाबद्दल अधिक माहिती तुम्हाला आजच्या बहुतांश स्थानिक वर्तमानपत्रात मिळेलच.

या नाटकाची काही समीक्षणं तुम्हाला खालील लिंक्सवर वाचायला मिळतील.
http://www.loksatta.com/lokprabha/20101210/natya.htm

http://maharashtratimes.indiatimes.com/rssarticleshow/7683321.cms

http://onlinenews1.lokmat.com/php/detailednews.php?id=MumbaiEdition-3-2-06-03-2011-44c5b&ndate=2011-03-06&editionname=mumbai

http://shalshirako.blogspot.com/2011/01/blog-post_09.html

शेवटच्या लिंकमधील समीक्षणचा काही भाग मी इथे उद्धृत करतोय.
"मांजरसुभेकर याची निराशा, हताशा आणि तरीही उसळी घेणारी अपराजित उर्मी या सगळ्याचं अफलातून सादरीकरण सिद्धू समोर करत असतो आणि दाताखाली खडा यावा, गवई बेसूर व्हावा, मोबाइल बॅटरी संपून अवचित बंद पडावा तसे अतिशय सवंग, हीन, सरळसरळ अश्लील विनोद नाटकाची वाट लावत रहातात. ही या नाटकाची आयरनी ऑफ ड्रामा आहे."

अवांतर :- मी काही इथे या नाटकाची जाहिरात करत नाहीये, पण सिद्धार्थ जाधवसारख्या एका जबरदस्त ताकदीच्या कलावंताचा अभिनय पाहण्याची तुमची संधी केवळ माहितीअभावी हुकू नये म्हणून हा ब्लॉगपोस्ट !

गुढीपाडव्याच्या हार्दिक शुभेच्छा !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Mon, 04 Apr 2011 00:04:00 +0000

चला आज गुढी उंच उभारू,

नववर्ष हे आनंदाने साजरे करू.

येस्स्स्स, आपणच विश्वविजेते !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Sat, 02 Apr 2011 19:24:00 +0000

सगळ्या फ्रंट्सवर भारी लढलो आपण, आणि ठरलो आय.सी.सी. क्रिकेट वर्ल्डकप २०११चे विश्वविजेते.

आता ४ वर्षं आपणच क्रिकेटची महासत्ता !

वर्ल्डकप जिंकल्यानंतर नांदेडीअन्सनी कसा जल्लोष केला ते पाहण्यासाठी खालील लिंकवर जा.

http://www.facebook.com/album.php?aid=100215&id=1068307073

किंवा

http://www.orkut.co.in/Main#Album?uid=7239984522049257699&aid=1301746613

भारत जिंकला !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Wed, 30 Mar 2011 17:29:00 +0000

ठरल्याप्रमाणे सगळ्या भारतभर दिवाळी साजरी होते आहे.
नांदेडीअन्सचा जल्लोषही जबर्‍या.

विजांचा कडकडाट !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Wed, 23 Mar 2011 17:04:00 +0000

मार्च महिन्यामध्ये विजांचा कडकडाट !
पाऊस पडेल बहुतेक.

होळी आणि धूलिवंदनाच्या हार्दिक शुभेच्छा.

noreply@blogger.com (सौरभ) — Sat, 19 Mar 2011 05:08:00 +0000

सर्व नांदेडीअन्सना होळी आणि धूलिवंदनाच्या हार्दिक शुभेच्छा !

गॉड ब्लेस जपान !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Sun, 13 Mar 2011 16:04:00 +0000

आधी भूकंप, मग त्सुनामी, मग अणुऊर्जा प्रकल्पातून किरणोत्सर्ग, आता ज्वालामुखी आणि पुढील ७ दिवसात अजून काही मोठ्या भूकंपांची शक्यता.......

देव जपानचं भलं करो आणि सगळ्या मृतात्म्यांना शांती देवो.

महिला दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा !!!

noreply@blogger.com (सौरभ) — Tue, 08 Mar 2011 03:20:00 +0000

जगातील सर्व महिलांच्या कर्तृत्वाला, जिद्दीला, धैर्याला सलाम व जागतिक महिला दिनाच्या हार्दिक शुभेच्छा !!!

अब तक ५० से ५५ !

noreply@blogger.com (सौरभ) — Fri, 04 Mar 2011 02:55:00 +0000

ता. क. :- काल दिवसभरात तब्बल ५० ते ५५ धक्के बसले.
आणि आत्ता (४ मार्च २०११) 8:21 AM ला एक हादरा जाणवला.

या ‘अशा’ भूकंपांचे कारण काय असू शकेल ?

noreply@blogger.com (सौरभ) — Thu, 03 Mar 2011 02:33:00 +0000

http://tinyurl.com/6h5kzuk
^^^
ही लिंक वाचा.
तुम्हाला काय वाटते, नांदेडमधील भूकंप अशाच काही कारणामुळे होत असतील का ?
कारण निसर्गनिर्मित भूकंप असते तर निसर्गाकडून भूकंपाच्या पूर्वसूचनादेखील मिळाल्या असत्या ना !
उदा. प्राणी,पक्ष्यांचे विलक्षण वागणे, विहिरींची पाण्याची पातळी कमी जास्त होणे, वातावरणात असामान्य बदल इ.
पण नांदेडमध्ये तसे काहीच दिसून येत नाहीये. (हे माझ्या एकट्याचेच निरीक्षण नव्हे तर हे सार्वमत आहे.)

मग कशामुळे होत आहेत हे असे भूकंप ?

http://tinyurl.com/5sweuqd
^^^ वरील ‘गूगल सर्च’मधल्या लिंक्ससुद्धा वाचा.