netobur

Bu saçmalık artık sona ermeli...

Sun, 12 Feb 2012 04:24:00 -0800

via youtube.com

Permalink | Leave a comment »

George Carlin - Sorgulamayan Toplum

Wed, 25 Jan 2012 10:52:00 -0800

via youtube.com

Permalink | Leave a comment »

‘Dosya paylaşımı’ resmen din oldu - Kopimizm

Mon, 09 Jan 2012 00:10:00 -0800

ntvmsnbc

Güncelleme: 14:41 TSİ 05 Ocak. 2012 Perşembe

İSTANBUL - Telif haklarıyla mücadele konusunda İsveç halkının girişimleri son bulmuyor. Son olarak ülkede dosya paylaşımı resmen din olarak kabul edildi.

BTnet'in haberine göre; felsefe öğrencisi Isak Gerson’un 2010 yılında kurduğu Kopimism Kilisesi, resmi makamlara yaptığı başvuru sonucunda inanış sistemi olarak resmen kabul edildi. Daha önce iki kez resmi makamlar tarafından geri çevrilen kilise, son başvurusunda istediğini aldı.

KOPİMİSM NEDİR?
Kopimism (Copymeism olarak okunuyor) Türkçede “beni kopyala” anlamına geliyor. Kilisenin sembolü ise oldukça basit: Control-C ve Control-V. Kopimistlerin inancına göre, bilgiyi kopyalamak ve paylaşmak etik olarak doğru ve bilgelik asla saklı kalmamalı. İçeriğin yeniden düzenlenmesi (remix) de bu din de farklı bir ‘ruh’ inancıyla tanımlanıyor.

Dinde, Kopimist inancını anlatan ve diğerlerine Kopimistlerin yolundan gitmesi için telkinlerde bulunan Oparnas denilen rahipler de bulunuyor. Kilisenin şu anda 3 binden fazla resmi üyesi, inananı bulunuyor. Son altı ayda üye sayısı yüzde 200 artış göstermiş.

İsveç’in Kopimism’i bir din olarak kabul etmesi, henüz ülkede dosya paylaşımının yasal olduğunu göstermiyor. Yine de bu girişim önemli bir adım olarak kabul edilebilir. Kilisenin kurucusu Isak Gerson bir röportajında şunları söylüyor: “Hala kopyalamak birçoğu için yasal bir engel olarak görülüyor. Birçok insan hala kopyalama ve yeniden düzenleme yaparken hapse düşmekten edişe ediyor. Umuyorum Kopimi bunu değiştirecek.”

via ntvmsnbc.com

kopimistsamfundet.se

Permalink | Leave a comment »

A View Inside Iran - Alan Taylor - In Focus - The Atlantic

Fri, 06 Jan 2012 10:44:00 -0800

via theatlantic.com

Permalink | Leave a comment »

Nuh'un Gemisi

Thu, 29 Dec 2011 01:33:00 -0800

via vimeo.com

Ricky Gervais

Permalink | Leave a comment »

Five Reasons Why I Don't Care if My Stuff is Pirated - A New Way of Thinking by Trey Ratcliff

Mon, 19 Dec 2011 23:10:00 -0800

Five Reasons Why I Don't Care if My Stuff is Pirated - A New Way of Thinking

by Trey Ratcliff

An article just came out in Wired (http://goo.gl/Nyaf9) and it featured many of my quotes. I have approached copyright, products, and business models in a very non-traditional way. I'm sure that I'm doing it the right way -- most others disagree. The article is about how I have chosen to share my photography from http://www.StuckInCustoms.com with a Creative Commons Noncommercial license, but it falls into an overall digital online strategy.

I also just happend to watch the new TWIT about copyright with +Leo Laporte , +Nilay Patel , +Andy Ihnatko , and +Harry McCracken. I'm 100% in Leo's camp -- but with a slightly different flavor, one I am sure Leo would appreciate.

All of my stuff is pirated. Everything from my HDR Video Tutorial to eBooks to Apps. Fine. It's all there on PirateBay and MegaUpload and all that stuff. Here are the reasons why I don't mind:

1) Theft of bits are like the Tic Tacs that get stolen from the 7-11. It's the cost of doing business on the Internet.

2) It is a LONG life. Many people that pirate stuff now from me just don't have any money. But, they like me and want my stuff. Some day, when they have money and get their financial act under control - maybe even in five years - I'll still be around. And then, they'll think, "You know what? I like that Trey guy... he put out stuff in the past that I like, and now I will start buying his new stuff."

3) The "pirates" are part of my community. Not everyone in the community has equal means. Pirates are not cretins riddled with immoral behavior in every part of their life. These are all generally good people who would gladly support me, their friendly local neighborhood artist, if they could easily afford it. They can't now, but they will be able to some day... I give them something now, and they will give me something later. For example, 24 years ago in high school, I used to pirate Sid Meier games on my Amiga (including a game called Pirates). Now that I have money, I buy every single game that Sid Meier puts out.

4) Pirates have friends that have money. It's still word-of-mouth, the most effective friend-to-friend marketing in the world. If pirates like what you do, they'll tell their friends. Not everyone is so handy with bittorrent and this sort of thing. Since I make purchases simple on my website at http://www.StuckInCustoms.com , many will come make the purchase because it is easier than pirating.

5) Last, and most important, as soon as I opened everything up, our business has grown and grown. Our team now of about 10 people are happy and everything is profitable. It is strange to see a chart over time that shows an increase in revenues and an increase in piracy. Now, piracy is not the reason that revenues are increasing, but they are not hurting revenues.

I'm proud of my artistic work and the creations that I have put on the internet, and for every thousand pirated downloads, I plant a thousand seeds.

鼓楼 Copies of the Rickshaws at the ancient temple Gǔlóu... Sometimes a copy is just a way for someone to transport themselves from one place to another... some day, perhaps, they will arrive at your home with an offering… from Trey Ratcliff at http://www.StuckInCustoms.com - all images Creative Commons Noncommercial

More photos from Trey Ratcliff

via plus.google.com

Permalink | Leave a comment »

Constantinople Ensemble - Francoise Atlan - Ay!! Amor

Tue, 27 Sep 2011 14:19:00 -0700

via avaxhome.ws

Permalink | Leave a comment »

Kamkar'lar

Mon, 23 May 2011 04:22:00 -0700

http://www.kamkars.net

Permalink | Leave a comment »

archive.org

Fri, 15 Apr 2011 03:49:00 -0700

http://www.archive.org/

Vakti olan baksin...

Zagor

Permalink | Leave a comment »

NetObur

Thu, 14 Apr 2011 23:10:02 -0700

Portreler...

Zagor

Permalink | Leave a comment »

Alireza Gorbani & Dorsaf Hamdani, Ömer Hayyam Rubaileri'ni Yorumluyor...

Fri, 01 Apr 2011 03:42:00 -0700

http://goo.gl/PR9J1

Zagor

Permalink | Leave a comment »

Best Mars Images From Orbiter’s First 5 Years | Wired Science

Fri, 18 Mar 2011 02:58:00 -0700

| Next >>

NASA's prolific Mars Reconnaissance Orbiter turns five Earth years old Thursday.

Since settling into orbit around the Red Planet on March 10, 2006, MRO has transmitted more data to Earth -- 131 trillion bits and more than 70,000 images so far -- than all other interplanetary missions combined.

After the orbiter finished all its initial science objectives in the first two years, NASA extended its lifetime twice. The extra time let MRO watch Mars change over two-and-a-half Martian years, giving a new picture of a shifting, dynamic planet.

"Each Mars year is unique, and additional coverage gives us a better chance to understand the nature of changes in the atmosphere and on the surface," said Rich Zurek of NASA's Jet Propulsion Lab in a press release. "We have already learned that Mars is a more dynamic and diverse planet than what we knew five years ago. We continue to see new things."

MRO carries six science instruments, including radar that peels back the layers of the Martian surface, a spectrometer that has mapped the mineral content of three-quarters of the planet, and a weather camera that monitors clouds and dust storms.

But the show stopper is the HiRise camera (High Resolution Imaging Science Experiment), which can resolve features the size of a beach ball from 180 miles away.

To date, HiRise has snapped more than 18,500 close ups of Mars' canyons, craters and dunes. In honor of MRO's fifth birthday, here are some of our favorites.

Above:

Dust-Devil Tattoo

These twisty trails were traced by dust devils, spinning columns of rising air that pick up loose red dust grains and reveal darker, heavier sand beneath. Dust devils have been blamed for unexpectedly cleaning off the Mars rovers' solar panels. This image was taken Aug. 24, 2009.

| Next >>

Images: NASA/JPL/University of Arizona

See Also:

Track Record: Man-Made Footprints on Other Worlds

Exotic New Mars Images From Orbiting Telephoto Studio

Mars' Shifty Sand Dunes Knocked Down by Dry Ice

Strange Places on Mars: What Do You Want to See Next?

Satellites See Evidence of One-Two Asteroid Punches on Mars

Martian Dune Mystery Solved by Bouncing Sand Grains

via wired.com

Permalink | Leave a comment »

Emil Alzamora

Wed, 09 Mar 2011 04:27:00 -0800

08.03.2011 tarihinde Sanatçıl Baykuş üzerinden, yazan: yazan Burcak

Link

Permalink | Leave a comment »

Kaspar'ın 16 Evresi / Peter Handke

Tue, 08 Mar 2011 01:51:00 -0800

(bilinmeyen ad)

28.02.2011 tarihinde AÇIK HAVA üzerinden, yazan: yazan AÇIK HAVA

KASPAR’IN 16 EVRESİ

EVRE 1
Bir cümlenin sahibi olan Kaspar başlayabilir ve bu cümleyle
bir şeyler yapabilir mi?

EVRE 2
Kaspar, sahibi olduğu cümleyle, diğer cümlelere karşı
bir şey yapabilir mi?

EVRE 3
Kaspar, kendi cümlesiyle diğer cümlelere karşı en azından
kendisine ait olanı koruyabilir mi?

EVRE 4
Kaspar, kendini diğer cümlelerden koruyabilir ve diğer cümleler
onu konuşmaya kışkırttığı halde sessiz kalabilir mi?

EVRE 5
Kaspar, konuşmak aracılığıyla sadece ne söylediğinin farkına
varabilir mi?

EVRE 6
Birçok cümlenin sahibi olan Kaspar, bu cümlelerle sadece
diğer cümlelere değil aynı zamanda bu cümlelerin nesnelerine
karşı da bir şey yapabilir mi?

EVRE 7
Kaspar, düzenle ilgili cümlelerle ya da buyurgan cümlelerle
kendini bir düzen içine sokabilir mi?

EVRE 8
Kaspar, bir cümlenin dizilişinden geniş kapsamlı bir düzeni
temsil eden bütün bir seri cümle türetebilir mi?

EVRE 9
Kaspar, her örnekte düzen hakkında sonsuz sayıda cümlenin dayandırılabileceği modelin
ne olduğunu öğrenebilir mi?

EVRE 10
Kaspar, öğrendiği cümle modeliyle nesneleri kendine
tanınır hale getirebilir mi yoksa kendisi mi nesnelere tanınır
hale gelir?

EVRE 11
Kaspar, cümleler aracılığıyla cümlelerin büyük birliğine
bağlılığını yerine getirebilir mi?

EVRE 12
Kaspar, kafiyeli cümlelerle, nesnelerde kafiye ve sebep bulacağı
noktaya getirebilir mi?

EVRE 13
Kaspar, kendine soru sorabilir mi?

EVRE 14
Kaspar, eski çekingen cümlelerine atfettiği atılgan cümleleriyle
çekingen cümlelerin altüst olmuş dünyasını tersine çevirebilir mi?

EVRE 15
Kaspar, kendini dünya hakkında tersyüz olmuş cümlelere karşı en azından cümlelerin
tersyüz olmuş dünyasıyla koruyabilir mi?

Veya: Kaspar, tersyüz olmuş cümleleri tersyüz ederek en azından doğruluğun
sahte görünümünden kaçabilir mi?

EVRE 16
Kaspar kim şimdi? Kaspar, kim şimdi Kaspar?
Kaspar ne şimdi ? Kaspar, Kaspar ne şimdi?

PETER HANDKE
Kaspar (Oyun, 1968)
Çeviren: Mehmet Fehmi İmre
Estetik Yayıncılık, 1984 Ankara

Permalink | Leave a comment »

Görünmez Canavarlar

Mon, 07 Mar 2011 11:53:00 -0800

Görünmez Canavarlar

21.02.2011 tarihinde piktobet üzerinden, yazan: yazan piktobet

Doğumunuz, hayatınız boyunca düzeltmeye çalışacağınız bir hatadır.

Dış dünyayla başa çıkmak istiyorsan, insanların yüzünü görmesine izin vermeyeceksin. Dünyada herhangi bir yere gidebilirsin; yeter ki insanların gerçekte kim olduğunu bilmelerine izin verme. Tamamen normal, sıradan bir hayat sürebilirsin. Yeter ki hiç kimsenin gerçeği öğrenecek kadar yakınına sokulmasına izin verme.

Aynen paranın iktidar unsuru olması gibi, aynen silahın iktidar unsuru olması gibi, güzellik de bir iktidar unsurudur.

Ne kadar dikkatli olursanız olun, hep bir şeyleri kaçırmış gibi hissedeceksiniz; sizi derinden etkileyen, tamamını tecrübe edemediğinizi söyleyen o berbat his. Dikkat kesilmeniz gereken dakikaları hızla geçmenizin yarattığı o zavallı duygu hep kalbinizde olacak.

Her akıllı kadın yakışıklı bir erkeğin kendisinin en iyi aksesuarı olduğunu bilir.

Ve evli insanlar hep cevabın aşk olduğunu sanırlar.

Evie güzel insanların asla birlikte olmamaları gerektiğini söyler. Çünkü birlikte olduklarında yeterince ilgi çekemezlermiş. Evie'ye göre iki güzel insan bir araya gelince, güzellik standardı tamamen değişir. Evie, bunu hissedebilirsin der. İkiniz de güzelseniz, ikiniz birden güzel değilsinizdir. Birlikte, bir çift olunca, parçalarınızın toplamından daha değersiz olursunuz.

Şu insanların televizyona çıkmak için yemeyeceği şey yok.

Ne yersen, o olursun.

İzleyici olmadan histeri krizi geçirmek imkansızdır. İnsanın kendi başına paniğe kapılması, boş bir odada kendi kendine gülme krizine tutulmasıyla aynıdır. İnsan kendini gerçekten aptal hisseder.

Şimdi, bütün hikayeni anlatacaksın. Hepsini yazacaksın. Bana hikayeni tekrar tekrar anlatacaksın. Bana bütün gece yürek paralayan boktan hikayeni anlat. Anlattığın şeyin sadece bir hikaye olduğunu anlayacaksın. Ve aynı şeyleri bir daha yaşamayacağını. Anlattığın hikayenin sadece kelimelerden ibaret olduğunun farkına vardığında, geçmişini bir kağıt gibi buruşturup çöpe atabildiğinde, işte o zaman senin kim olacağına karar vereceğiz.
.
Profesyonel mankenlik, sütlaç veya yeni bir çift ayakkabı gibi şeylere abartılı tepki gösterip karşılığında para kazanmak demektir.
.
Televizyondaki şu talk showlarda olduğu gibi, yeterince izleyici bulunca dürüst olmak çok kolaydır. Eğer yeteri kadar insan dinliyorsa, her şeyi söyleyebilirsiniz. Kalabalık bir izleyici karşısında insanın tüm duyguları zirveye vurur. Ya gülme krizine tutulursunuz ya da ağlama krizine, arası yoktur..

Gerçek mutluluğu bulmanın tek yolu, bütün bedeninizi keserek açma riskini göze almaktır.

İnsanlara haftasonu tatilinde ne yaptıklarını sormamızın tek nedeni, kendi haftasonu tatilimizi anlatma isteğimiz.

Bu yarışmayı kazanarak, iki ödülden birini, yani perakende fiyatı üç bin dolar olan Broyhill marka beş parçalı oturma odası takımı veya Avrupa'daki eski dünyanın cazibesine on günlük bir seyahati seçme şansına sahip oluyorsunuz. Çoğu insan oturma odası takımını seçecektir. Çünkü insanlar çabalarının karşılığı olarak bir şey göstermek istiyorlar. Firavunlar ve piramitleri gibi. Güzel bir oturma odası takımına sahip olsalar bile seçme şansı tanınan insanların çok azı, seyahati seçerdi.

Gelecek bazı insanlar yüzünden yitip gidiyor.

Ancak ve ancak bu gezegeni yiyip bitirdikten sonra Tanrı bize yenisini verecek. Yarattıklarımızdan çok yok ettiklerimizle hatırlanacağız.

Hepimiz kendimizin gübresiyiz.

Kimden nefret edeceğimizi bilemediğimiz zaman kendimizden nefret ediyoruz.

Kendinizi sürekli olarak dönüştürüp kullanışlı hale getirmelisiniz.

Sevdiğiniz ve sizi seven kişi asla ama asla aynı kişi değildir.

İnsanlar bir şeyleri bilmemeye dayanamazlar. Özellikle de erkekler her dağa tırmanmak, her yerin haritasını çıkarmak isterler. Her şeyi etiketlemek. Her ağaca işerler ve sonra bir daha asla aramazlar.
.

Dünyadaki en sıkıcı şey, çıplaklıktır. En sıkıcı ikinci şey ise dürüstlüktür.

Hemen her seferinde kendinize birini sevdiğinizi söylersiniz ama aslında onu sadece kullanıyorsunuzdur. Bu, sadece aşk gibi görünür.
.
Magnus bir seferinde ailelerimizin Tanrı olduğunu söylemişti. Onları sever, mutlu etmek isteriz ama kendi kurallarımızı koymaktan geri kalmayız. Önce aileniz size hayat verir ama sonra onların hayatını yaşamanızı ister.

Nasıl bir arabanın görünüşünden sorumlu değilsen, kendi görünüşünden de sorumlu olmadığını bilmelisin. Sen de en az bir araba kadar ürünsün. Bir ürünün, ürününün, ürünü. Arabaları dizayn eden adamlar da birer ürün. Senin ailen bir ürün. Onların ailesi de birer üründü. Öğretmenlerin, ürün. Kilisedeki papaz, başka bir ürün.

Bazen bastığın boku temizlemenin en iyi yolu, kendini kıymetli, küçük bir ödül gibi görmemektir.

Dünyadan kaçamazsın ve nasıl göründüğünden de sorumlu değilsin; ister çok güzel görün ister bok gibi. Hislerinden, sözlerinden, davranışlarından veya yaptığın herhangi bir şeyden sorumlu değilsin. Bunların hiçbiri senin elinde değil. Nasıl bir CD üzerine kaydedilmiş olandan sorumlu değilse, biz de değiliz. Programlı bir bilgisayar kadar özgür davranabilirsin. Bir dolar banknotu kadar biriciksin. Her ne düşünüyorsan, onları milyonlarca başka insan da düşünüyor. Her ne yapıyorsan, onlar da yapıyor ve hiçbiriniz sorumlu değilsiniz. Çünkü hepiniz ortaklaşa bir çabadan ibaretsiniz.

Yaptığın her şey sıkıcı ve modası geçmiş olabilir ama yine de kesinlikle kabul edilebilir. Güvendesin çünkü kendi kültürüne sıkışıp kalmışsın. Tasarladığın her şey iyidir çünkü onu sen tasarladın. Herhangi bir kaçış yolu tahayyül edemiyorsun. Çünkü hiçbir çıkış yolu yok. Dünya senin hem beşiğin, hem de kapanın.

Yarışmalar, eğitimimizden geriye kalan rastgele ve değersiz gerçekler hakkında kendimizi daha iyi hissetmemiz için düzenlenirler. Yarışma programlarında, bazıları Fransa seyahatini seçer ama çoğunluk çamaşır yıkama ve kurutma makinesini seçecektir.

Kültürümüzden bir kaçış yolu bulsan bile, bu da bir kapandır. Bir kapandan kurtulmaya çalışmak başka bir kapanı tetikler. En iyisi savaşmaktan vazgeçmektir, bırak gitsin. Sürekli bir şeyleri düzeltmeye çalışmaktan vazgeç. Bir şeyden ne kadar çok kaçarsan, o kadar uzun süre ona katlanmak zorunda kalırsın. Bir şeyle savaştığında, onu sadece daha da güçlendirirsin. Yapmak istediğin şeyi yapma. Yapmak istemediğin şeyleri yap. Sana istememen gerketiği öğretilmiş olan şeyleri yap. Saadetin peşinden gitmeyi bırak. Seni en çok korkutan şeyleri yap.
.
Benim kendimi koruyamayacak kadar büyük bir sıçış yapmaya ihtiyacım var.

Felakete hiç düşünmeden atlamak gerekir.

Bütün hayatınızı Tanrı olmak için harcayıp sonra da ölürsünüz.

Kendi sorunlarınızı paylaşmadığınız zaman, başkalarınınkini dinlemeye dayanamazsınız.

Tanrı sadece bizi izliyor ve can sıkmaya başladığımız zaman bizi öldürüyor. Asla ama asla can sıkıcı olmamalıyız.

Çirkin, kambur kızlara nasıl baktığınızı bilirsiniz; onlar öyle şanslı ki.. Geceleri kimse onları bir yerlere zorla götürmediği için doktora tezlerini vermekte zorlanmazlar. Kasık bölgelerinde kıl dönmesi olduğunda moda fotoğrafçıları tarafından azarlanmazlar.

En çok korktuğun şeyi bul ve gidip orada yaşa.
.

Çevirmen: Funda Uncu (Ayrıntı)

Görsel 1: Jim Dandy (corbis) | Görsel 2: Swiniaki (deviantart) | Görsel 3-4: Pablo Picasso (corbis)

Permalink | Leave a comment »

Tez Calismalari Cemal Edip Turgut Ece İlhan

Mon, 07 Mar 2011 11:45:50 -0800

Cemal.Sureya.nin.Siiri.Yapi.Tema.ve.Anlatim.Mehmet Dogan.pdf Download this file

This is a message from the MailScanner E-Mail Virus Protection Service
----------------------------------------------------------------------
The original e-mail attachment "Cemal.Sureya.Siirinde.Bedenin.Yazinsallasmasi.Selim.Temo.pdf"
is on the list of unacceptable attachments for this site and has been
replaced by this warning message.

Due to limitations placed on us by the Regulation of Investigatory Powers
Act 2000, we were unable to keep a copy of the original attachment.

At Mon Mar 7 11:45:12 2011 the virus scanner said:
Attempt to hide real filename extension (Cemal.Sureya.Siirinde.Bedenin.Yazinsallasmasi.Selim.Temo.pdf)

Cemal.Sureya.Siirinde.Kadın.ve.Erotizm.Ozgur.Ozmeral.pdf Download this file

Edip.Cansever.Devrim.Dirlikyapan.pdf Download this file

Edip.Cansever.Siirinde.Anlatim.Ogeleri.pdf Download this file

This is a message from the MailScanner E-Mail Virus Protection Service
----------------------------------------------------------------------
The original e-mail attachment "Edip.Cansever.Siirinde.Dil.ve.Anlatim.Melike.Kara.pdf"
is on the list of unacceptable attachments for this site and has been
replaced by this warning message.

Due to limitations placed on us by the Regulation of Investigatory Powers
Act 2000, we were unable to keep a copy of the original attachment.

At Mon Mar 7 11:45:12 2011 the virus scanner said:
Attempt to hide real filename extension (Edip.Cansever.Siirinde.Dil.ve.Anlatim.Melike.Kara.pdf)

Edip.Canseverde.Dramatik.Monolog.Devrim.Dirlikyapan.pdf Download this file

Erdogan.Kul.Ece.Ayhan.Siiri.pdf Download this file

İlhan Berk Şiirinde Nesne Sorunu.pdf Download this file

Ahmet.Orhan.Ece.Ayhan.Siirinde.Tarih.pdf Download this file

Nilay.Ozer.Turgut.Uyarin.Divaninda.Bir.Arac.Olarak.Bicim.pdf Download this file

Turgut.Uyar'ın.Şiirlerinde.Cinsellik.doc Download this file

Permalink | Leave a comment »

Yitik Sanatçı: Pierre Brassau

Sun, 06 Mar 2011 00:43:00 -0800

1964 yılında, İsveç’in Göteborg şehrinde, ismi duyulmamış bir Fransız ressamın tabloları sergilenir. Sergide 4 yenilikçi eseri yer alan bu yitik sanatçının adı, Pierre Brassau’dur.

Pierre Brassau’nun tabloları, sanat camiasında şaşkınlıkla ve hayranlıkla karşılanır. Pek çok eleştirmen, böylesine güçlü bir sanatçının adını nasıl olup da daha önce duymadıklarını kara kara düşünmeye başlarlar. İsveç gazetelerinde, günlerce sanatçı hakkında köşe yazıları yayınlanır. Hatta Posten isimli sabah gazetesinde, Rolf Anderberg, sanatçının çalışmalarını şöyle yorumlayacaktır:

“Brassau, güçlü fırça darbeleriyle ve daha da önemlisi açık bir kararlılıkla boyuyor. Fırça darbeleri, öfkeli bir müşkülpesentlikle kıvrılıyor.”

Bütün kargaşayı ve heyecanı, keyifle takip eden birisi vardır: Åke “Dacke” Axelsson isimli bir muhabir. Axelsson, Brassau’nun tablolarını sergileyen kişidir ve ressamla ilgili olumlu eleştirileri her duyduğunda, içinden haykırarak gülmek gelmesine rağmen, bir şekilde kendisini tutabilmektedir.

Ancak onca hayranının arasında, Brassau’nun çalışmasını beğenmeyen bir eleştirmen de çıkar ve “Yalnızca bir maymun bunu yapmış olabilir” diye konuşur.

Axelsson, gülümseyerek başını sallar. Çünkü eleştirmen, belki de ilk defa bir eleştirisinde bu kadar isabet elde etmiştir.

Evet, Pierre Brassau, gerçekten bir maymundur. Daha detaylandırmak gerekirse, Batı Afrika’dan gelme “Peter” isimli 4 yaşında bir maymundur ve İsveç’in Boras Hayvanat Bahçesi’nde ikamet etmektedir.

Peki nereden çıkmıştır bu hikaye?

Her şey, Axelsson’ın, sanat eleştirmenlerinin bol kepçeden attıklarını ve yenilikçi bir modern sanat eseri ile bir maymunun çizimleri arasında fark bulamayacaklarını iddia etmesiyle başlar.

Axelsson, pek çok kişinin düşündüğü bu iddiasını, ispatlamak ister. Hem bu iddiasını ispatlayabilirse, daha meşhur olabilecektir.

Gider, Peter’ın 17 yaşındaki bakıcısını, maymuna boya ve fırça vermesi için ikna eder. Boyalar ve fırça kafese bırakılır ve Axelsson olacakları merakla seyretmeye koyulur.

İlk bir kaç deneme başarısızlıkla sonuçlanır. Görünüşe göre Peter, kendisine verilen boyalarla tuvali boyamak yerine, boyaları yemeyi tercih etmektedir. Özellikle Kobalt Mavisinin ekşi tadından büyük keyif alır.

Ancak harcanan bir kaç kutu boya ve parçalanan bir kaç tuvalden sonra, midesine indirdiği boyaların etkisiyle midir bilinmez, Peter’ın içindeki sanatçı (!) kişiliği ön plana çıkar. Fırçasını boya kutularına daldırmaya ve tuvalleri değişik şekillerle boyamaya başlar. Kolayca tahmin edebileceğiniz gibi, çalışmalarında ağırlıkla kullandığı renk Kobalt Mavisi olur.

Peter’ın yorulmak bilmeden yaptığı çalışmalardan dördünü seçen Axelsson, bu tabloların, yakın zamanda açılacak bir sergide sergilenmesi için bir galeriyle anlaşır.

Öyle de olur ve yukarıda bahsettiğimiz gibi, tablolar çok ses getirir. Ancak, bu tabloların bir maymun tarafından boyandığı ortaya çıktığında, yukarıda eleştirisine yer verdiğimiz Rolf Anderberg, erkekliğe leke sürdürmez, bu çalışmaların yine de sergideki en başarılı çalışmalar olduğunu söylemeyi sürdürür.

Bir koleksiyoncu, Peter’ın çalışmalarından birini o günün parasıyla 90 dolara (Bugün 600 küsür dolar eder) satın alır.

1969 yılında, yitik sanatçı Pierre Brassau, ya da yakınlarının deyimiyle Peter, İngiltere’nin Chester Hayvanat Bahçesi’ne nakledilir ve ömrünün geri kalanını orada geçirir.

Peter’ın hikayesi 21 Şubat 1964′te Time dergisinde de yayınlanır.

via opereysin.com

Permalink | Leave a comment »

Zaz à Montmarte : Les passants

Sun, 27 Feb 2011 01:18:00 -0800

Permalink | Leave a comment »

Kader (2006)

Sun, 20 Feb 2011 08:32:51 -0800

http://www.imdb.com/title/tt0875595/

Kader, Zeki Demirkubuz'un 1997 yapımı ikinci filmi Masumiyet'in
kahramanları Uğur ve Bekir'in geçmişlerini anlatmaktadır. Kader'in
hikâyesi, Bekir karakterini oynayan Haluk Bilginer'in Masumiyet'teki
yaklaşık 10 dakika süren monoloğuna dayanmaktadır.

Bekir (Ufuk Bayraktar) Uğur'a (Vildan Atasever), Uğur Zagor'a (Ozan
Bilen), Zagor ise suç işlemeye aşıktır...

Permalink | Leave a comment »

Ben deli değilim

Sat, 19 Feb 2011 08:08:00 -0800

“Ben deli değilim, benden başka herkes deli olduğu için beni deli zannediyorlar.

İnsanın kendi olabileceği tek yer akıl hastanesidir sanırdım, yanılmışım. Delirmeye bile hakkınız yok burada. Tımarhane delirme hakkının kutsandığı mabed değil midir? Değilmiş!

İnsan tımarhanede bile delirme hakkını elde edemiyorsa ölsün daha iyi. Ben size ve kendime rahatça dil çıkarabilmek için burada değil miyim, bunun için kapatmadınız mı beni buraya. Elektroşoklar tersini söylüyor bunun. Hastabakıcının suratını görmem elektroşoka girmeme yetiyor da artıyor bile. Şehir cereyanını boşa harcamayınız efendim.

Hayatım boyunca kendim olabileceğim bir yer aradım.

Bu yer bazen bir insanın yüzü oldu, bazen sevdiğim bir kitapta altını çizdiğim cümle, bazen ölüler gibi haftalarca susmanın saltanatını yaşamak, bazen de denizin köpürdüyen mavi kaosunda eritmekle gözlerimi. Ama yetmedi bunlar. Sonuna kadar kendim olmak istedim, evreni kanatlamak pahasına. Sanatı denedim; otoriteye karşı çıkanların birbirlerine karşı imgelerle iktidar olma çabası. Polis olun efendim, daha saygın.

İnsanın kendi olabileceği tek yer gece kalbidir dedim sonra, insan yalnızken kendisidir diye de uzattım. Ama insanların ruhuma bu izinsiz girişleri yok mu, beni delirtiyor: ‘sevgilim beni ne kadar çok seviyorsun’lar, ‘felsefe yapma, aşka gel kendine gelirsin’ler, ‘insanları olduğu gibi kabul et, mutlu olursun’lar vb…

İnsanları olduğu gibi kabul edersem bu savaşları, bu gizli sömürüyü, bu öldürücü şiirsizliği de kabul etmiş olmaz mıyım; bu İsa’ya hem Edip Cansever’e, hem kendime, yeni doğan çocuklara ve gökyüzüne ihanet etmek olmaz mı?

Hepimiz deliyiz, akıllı taklidi yapmayı bıraktığımız anda tımarhaneye kapatılırız. İnsanlar akıllı taklidi yapmakta ne kadar da usta tanrım. Bense beceriksizliğim bu konuda, daha doğrusu akıllı taklidi yapmaktan bıktım. Normal olmaya çalışmak deli olmaktan daha zor. Belki de bunu anladım. Bir ofiste çalışıyordum, deli gömleğimin (seçkin bir markaydı) üzerine kravat takmayı bıraktım.

Beni kimin delirttiğini gerçekten merak ediyorum.

Babam olabilir diyorum, çocukluğumda az dövmedi beni sözcüklerle. Lise 2’de beni derste kuşumla oynarken yakalayan son Osmanlı Aysel de olabilir beni delirten. (Kaltak dediğime bakmayın, kızgınlığımdan söylüyorum, yağmurda ıslanmış bir köpek kadar aşıktım ona.) Tek tek beni kimin delirttiğini hesabını yapmak zor, kısaca beni insanlar delirtti diyebilirim. Beni insanların çıldırtmasındansa gökyüzünün çıldırtmasını isterdim, karanlık yağmurun, müziğin… Beni çıldırtma hakkını insanların elinden almalıyım.

Önemsiz deliliklerimi saymayacağım, beni buraya kapattıran son çılgınlığımı anlatacağım.

İntihar fikri yine tanrım olmuştu, aynadaki yüzüme tükürüp silahımı aldım ve mahallemizdeki büyük çukurca camisine gittim. Girdim içeri. Caminin tavanına iki el ateş edip namazı böldüm. Haklı olarak üzerime saldıran bir dindarı bacağından vurup ‘suküneti’ sağladım. Gerginlik caminin duvarını çatlatacak kadar büyüktü. Fazla vaktinizi almayacağım dedim.

Ve Perulu şair Cesar Mendoza’nın “Acı Çekene Saygı” şiirini okumaya başladım.

Tanrı’yla aynı fikirde değilim
İntihar edenlerin cehenneme gideceği konusunda
Kainatın yaratılışına katılmaktan bıktığımda ruhum
İntihar edeceğim ben de
Denenmemiş bir yolla

Nerdeyse bütün akıllı kalpler
İntihar edipsiktir çekmiş yeryüzüne
Ben ateist değilim, babasıymış gibi
Tanrı’ya küsen bir çocuğum

Eğer Tanrı intihar edenleri ve Nietche’yi
Cehenneme gönderirse
Cehennemde yanmayı tercih ederim ben de
Tanrı dürüstlüğü sever

Tanrı’nın hayal gücünü beğenmiyorum
Ben Tanrı olsam
Peygamberler göndermez
Direk konuşurdum insanlarla

Ben Tanrı olsam
Hitler’i iyi kalpli bir Yahudi olmakla cezalandırırdım
Yahut yetenekli bir yazar yapardım onu
İçindeki kötülüğü insanlara değil
Tuvallere boşaltırdı

Ben Tanrı olsam
Devletler yok olur
Gül kokulu bireyler var olurdu sadece
Atlar çılgın zamanlar koşardı

Ben Tanrı olsam
Düşünce gücüyle herkesin
İstediği karakter olmasını sağlardım
Dünya bir şiirin
Yaratılım sürecine dönüşürdü böylece

Ben Tanrı olsam intihar ederdim
İnsanlarla birlikte
Acı çekmeyi öğrenemediğim için

Sessizlik ağır bir kaya gibi hepimizin üzerine çökmüştü. Cemaat beni linç etmek için fırsat kolluyordu, seziyordum bunu. Tabancam tek dostumdu o anda. O sırada cemaatten yaşlıca bir adam bana doğru yürümeye başladı. Dur diye bağırdım, dur, yoksa… Dinlemedi yavaş yavaş ağır çekimde yanıma kadar geldi, gözlerinde diğerlerindeki gibi öfke değil, merhamet gibi bir şey vardı. Tanımıştım, babamın arkadaşı Ahmet abiydi.

‘Dinle beni, Allah’ın kendin olduğunu anlayıncaya kadar hep acı çekeceksin’ dedi usulca. Ellerim titremeye başlamıştı, bu sözler dikenli bir çalı gibi saplanmıştı içime ama acıtmıyordu. Silahımı aldı, beni linç etmek isteyen kalabalığı ve zamanı bir el hareketiyle durdurdu.

Sonrası… Sonrası buradayım işte. O yaşlı adam Ahmet abinin sözünü hatırladığımda sakinleşir gibi, içimdeki bir sırra erer gibi oluyorum ama izin vermiyor insanlar ve anılar kendim olmamama, içimin sularına bir balık gibi dalaraktan.

Dışarıdayken bir söz vermiştim kendime: onlar ne yaparsa ben tersini yapacağım diye. Onlar yalan mı söylüyor, ben doğruyu söyleyeceğim. Onlar boyun mu eğiyor, ben isyan edeceğim. Hem de her şeye. Onlar sanattan nefret mi ediyor, ben inadına Mozart dinleyeceğim, ölü yazarlarla dostluk kuracam, 7. Mühür’ü, Sonbahar’ı ve Seven’ı izleyeceğim. Onlar paraya mı tapıyor, ben yağmurda ıslanmaya tapacam. Onlar statünün getirdiği saygınlığa mı inanıyor, ben serseriliğe ve kaybetmişliğe sokak olacağım.

Sonuç: insanın tanrı’ya inancının kaybetmesinden daha kötü olan bir şey varsa, o da insanlığa inancını kaybetmesidir. Siz insansanız, ben insan olmayı reddediyorum. Deli olmam güllerle birlikte açmama, zamanın dışına taşmama engel değil; tam tersine bunlara açılan kapı.

Bu arada delilerin söz söyleme özgürlüğünden bol bol yararlanıyorum. Geçen gün bağırmaya başladım: sizin sığınacak bir Allah’ınız var, benim yok. Benim sığınacak yalnızca kelimelerim var.

Deliliğini topluma kabul ettirebilene dahi derler; ben ettiremedim, tımarhanedeyim. Güldüler. Aklın fazlası cehennem dedim, güldüler. Her çocuk tanrı’nın gönderdiği bir peygamberdir. Ve unuturuz büyüyünce peygamber olduğumuzu. Gider bir öğretmen oluruz, işçi, pezevenk, mühendis, memur dedim, güldüler. Şehir cereyanına bağladılar beni. Güldüler siktir çektiler, kalbimin içinde çarpan kalplere. Çirkinleştireni her yerde, ey dünyayı kutsallaştıran çılgınlık neredesin dedim, güldüler. Öyle bir şekilde yan yana getirelim ki sözcükleri, herkesi orospu olmaktan kurtaralım dedim, güldüler.

Zaman geçti. Artık çıplakken bir şey söyleyemiyorum insanlara, kişiliklerim birbirleriyle yaşamayı öğrendi, gidecek başka bir bedenleri olmadığını anladı en sonunda.

İlaçlarımı düzenli kullanıyorum, sigarayı azalttım. Buradan çıkmama az kaldı, doktorum Alper bey söyledi. Geçende kendi kendime Cemal dedim Cemal -ismim cemal bu arada- hayatı güzelleştiren şey tehlikeyi sevmektir. Hayatı güzelleştirmek istiyorsan dünyanın en tehlikeli şeyini sevmeyi öğrenmelisin: insanı! Buna kendini sevmekle başlayabilirsin. Hak verdim Cemal’e. Güzel konuşuyordu, inandım ona.

Cemal’e borcumu ödeyeceğim. Yeryüzünde insanlar tarafından kanatılmamış hiçbir aşık olmayı yeniden deneyeceğim. Cemal’e borcumu ödeyeceğim. Az kaldı, bekleyin beni.”

Süveyda Ölüdeniz

http://www.marieclaire.com.tr/haberler/detay/38436/Kanatilmis-Sozcuklerin-Yazari

Permalink | Leave a comment »