Verder zijn de pagina’s verdwenen. Het is nu één lange pagina geworden met onderbrekingen waar staat op welke “pagina” je bent:

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Nieuwe lay-out Google Images

Actions:

Zoom function:

All available sizes:

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Nieuwe Flickr Lay-out preview

• links worden geopend in hetzelfde venster
• geen afbeelding mogelijk als ‘knop’

Links worden geopend in hetzelfde venster

De links naar LinkedIn en Twitter, zie hierboven, werden geopend in hetzelfde venster. Hiermee was ik dus direct de bezoekers op mijn blog “kwijt”. Nou is er genoeg voor te zeggen om links inderdaad in hetzelfde venster te openen, en ik ben hier ook voorstander van, maar ik denk niet dat de meeste bezoekers het al “snappen”.

De oplossing hiervoor was simpel: dezelfde plugin als de plugin waarmee ik externe links in reacties op mijn blog een nieuw venster laat openen: http://wordpress.org/extend/plugins/target-blank-in-posts-and-comments/

Aan deze plugin dien je helemaal onderaan, voor de “?>” de volgende regel toe te voegen:

add_filter(‘wp_nav_menu’, ‘wptb_target_blank’, 999);

En klaar is Kees! Zie het menu hierboven!

Geen afbeelding mogelijk als knop

Verder kun je alleen tekstlinks toevoegen als menuknop:

Nu kan ik zelf met met wat CSS-geknutsel een tekstlink “veranderen” in een afbeelding, maar het gros van de WordPress-gebruikers kunnen dat niet. In een menu zou toch ook een klikbare afbeelding moeten kunnen staan? Vooralsnog heb ik de oplossing nog niet. Ik heb het zelf niet nodig maar ik kan me voorstellen dat er meer vraag naar een oplossing of work-around is. Wellicht een verbeterpunt voor WordPress 3.1?

EDIT: Fijn, inhoud van m’n blogpost om zeep geholpen.

Ik zat een oplossing te bedenken voor een probleem dat er niet was. Zie de knop “Schermopties” bovenin het beheer van WordPress:

Als je daar “Link Target” aanvinkt, kun je gewoon per menuitem instellen of de link in een nieuw venster opent of niet. Bedankt, Edward!

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

WordPress 3.0 Custom Menu: review

Vooral de nieuwe “menu-functie” is een functie die veel ontwikkelaars zullen gaan gebruiken. WordPress is daarmee nog beter te gebruiken als CMS, al zullen er nog steeds dingen zijn die beter kunnen. Een afbeelding gebruiken als menuknop lijkt bijvoorbeeld nog niet te kunnen.

Verder is de “Bulk update”-functie een stuk handiger. Je kan al je plugins tegelijkertijd, met één druk op de knop updaten.

En tot slot ben ik erg blij met de “Meerdere types content” functionaliteit. Deze functionaliteit geeft je eindeloze vrijheid om WordPress te gebruiken voor sites zoals jij het zelf wilt. Hier kom ik snel op terug met een nieuwe blogppost.

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Nieuwe features WordPress 3.0

Inmiddels 8 dagen geleden plaatste ik een bericht op het Viva-forum. Er was al een aantal haarverzorgingsproducten door anderen genoemd en ik heb er daar een paar aan toegevoegd. De link naar Kapperskorting.com, één van de websites die we onlangs hebben gelanceerd, was al een aantal keer voorbijgekomen en daarom heb ik een kortingscode (slechts een paar dagen geldig) geplaatst, zodat de Viva-lezeres geen verzendkosten hoefde te betalen. Vanochtend besloot een “Viva Angel”, na 8 dagen, dat het toch spam was en dat ik een permanente ban kreeg. Het volgende bericht stond in mijn mailbox:

En daar gaat het mis…

Het verbaasde me vooral hoe een organisatie als Sanoma omspringt met hun “klanten”. In de mail staat geen referentie naar het bericht waarin “de overtreding” is begaan of uitleg waarom het reclame zou zijn. Ze willen overduidelijk van me af. Alsof een lezer ze niets waard is.

Daarnaast besefte ik me ook ineens hoe traditioneel een organisatie als Sanoma is. Ze willen graag meedoen met moderne communicatiemiddelen (lees: internet) maar laten toch kansen liggen.

Wat ze zouden moeten doen…

Een commerciele organisatie als Sanoma zou in zo’n geval direct iemand van de sales-afdeling in moeten schakelen:

“Ik heb vernomen dat je reclame maakte in ons forum maar daar is het niet voor bedoeld. We hebben echter wel een andere, veel betere, mogelijkheid: een advertentie plaatsen.”

Dit zou zelfs nog gestandaardiseerd kunnen worden in een mailtje met een link naar meer uitleg en de tarieven. Hier een voorbeeld hoe FOK! het doet

Maar nee, de strekking van Viva Angel2 was anders: “Donder maar op! We hoeven je niet. Niet als lezer en ook niet als adverteerder”. Ook bij Sanoma kunnen ze dus nog genoeg leren op het gebied van social media.

(CC: Foto door Pieter Musterd)

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Sanoma niet klaar voor social media

De Volkskrant heeft de volledige kersttoespraak gepubliceerd en, volgens mij, zou dit het deel moeten zijn waar Twitteraars zich ‘druk’ om maken:

In deze tijd van mondialisering zijn snelheden vergroot en afstanden verkleind. Technische vooruitgang en individualisering hebben de mens onafhankelijker en afstandelijker gemaakt. We zijn meer en meer op onszelf aangewezen. Toch blijft een plek waar wij ons thuis voelen, vertrouwen kunnen hebben in de mensen om ons heen en mogen uitgaan van solidariteit enorm belangrijk. Misschien is wel de grootste uitdaging hoe individu en gemeenschap weer met elkaar te verbinden en vertrouwen te herstellen. Ook de crisis van vandaag leert ons dat.

Wanneer de zorgen groot zijn, wordt de behoefte aan een gezamenlijk perspectief sterker gevoeld. Godsdiensten en levensovertuigingen wijzen op verantwoordelijkheid voor de naaste. Vroeger was er vrijwel overal burenhulp en vormde nabuurschap de basis van de samenleving. Men kende elkaar.

Geen vreemde of rare dingen hier.

Maar de moderne mens lijkt weinig aandacht te hebben voor de naaste. Nu is men vooral met zichzelf bezig. We zijn geneigd van de ander weg te kijken en onze ogen en oren te sluiten voor de omgeving.

Als je ons gedrag nu vergelijkt ten opzichte van 30, 20, 10 of zelfs 5 jaar geleden, is dit niet vreemd. Men wordt steeds individualistischer maar dat betekent niet dat we nooit aan onze omgeving denken.

Tegenwoordig zijn zelfs buren soms vreemden. Je spreekt elkaar zonder gesprek, je kijkt naar elkaar zonder de ander te zien. Mensen communiceren via snelle korte boodschapjes. Onze samenleving wordt steeds individualistischer. Persoonlijke vrijheid is los komen te staan van verbondenheid met de gemeenschap.

Geen vreemde of rare dingen hier.

Maar zonder enig ‘wij-gevoel’ wordt ons bestaan leeg. Met virtuele ontmoetingen is die leegte niet te vullen; integendeel, afstanden worden juist vergroot.

Met alleen virtuele ontmoetingen is die leegte volgens mij inderdaad niet te vullen. Ze zegt hier niet dat het één het ander uitsluit.

Het ideaal van het bevrijde individu heeft zijn eindpunt bereikt. We moeten trachten een weg terug te vinden naar wat samenbindt.

Geen idee of dat eindpunt bereikt is en of we een weg moeten vinden naar wat samenbindt. De individualisering van de samenleving is een trend die al een tijdje bezig is en waar, naar mijn mening, nog ‘gewoon’ een balans in dient te worden gevonden.

Steeds minder roept de medemens bij ons solidariteit en compassie op. Om te kunnen mee-leven is tastbare nabijheid nodig. Echt contact ontstaat in daden en woorden. Taal is onmisbaar bij het opbouwen van vertrouwen. Maar wie het gesprek niet aangaat, sluit zichzelf uit. Zo kan een middel om mensen tot elkaar te brengen ook een barrière zijn voor wie niet begrijpt en niet begrepen wordt. Dan komt er geen saamhorigheid en blijven naasten buitenstaanders.

Prima. “Maar wie het gesprek niet aangaat, sluit zichzelf uit.” zou zelfs een compliment moeten zijn voor de meeste Twitteraars.

Via woord en beeld komt veel verdriet van anderen tot ons, maar dat is vaak ver weg en roept eerder gevoelens van onmacht op. Teveel informatie stompt mensen ook af. Zo zijn we misschien wel doof en blind geworden voor de naaste. Meeleven wordt weggedrukt. Gemeenschapsgevoel gaat verloren.

Als we elke week een 9/11-aanslag zouden hebben gaan we het vanzelf ‘normaal’ vinden. Doordat media tegenwoordig bericht over alle narigheid in de wereld, maakt een specifieke gebeurtenis an sich minder snel indruk op ons. Geen vreemde ontwikkeling dus.

De moderne technische mogelijkheden lijken mensen wel dichter bij elkaar te brengen maar ze blijven op ‘veilige’ afstand, schuilgaand achter hun schermen.

Het internet heeft er voor gezorgd dat iedereen anoniem toegang krijgt tot allerlei bronnen en daar zelfs anoniem kan reageren. Daarmee creëren mensen gevoelsmatig een ‘veilige’ afstand en een ‘veilige’ omgeving voor zichzelf. Dat er een klein groepje Twitteraars is dat uit personen bestaat die wel nader tot elkaar komen is helemaal waar maar de moderne technologische mogelijkheden hebben er in eerste instantie voor gezorgd dat iedereen zichzelf kon zijn en minder rekening hoefde te houden met anderen. Let trouwens ook op het woord ‘lijken’ in het citaat.

Wij kunnen nu spreken zonder te voorschijn te komen, zonder zelf gezien te worden, anoniem. Domweg, grofweg emoties uiten is makkelijk geworden. Op spreken zonder respect wordt niemand meer afgerekend. Niet het vreemd zijn maakt de ander agressief maar agressiviteit maakt de ander tot vreemde.

Niets vreemds hier, vind ik.

Het is goed dat Beatrix de discussie over de waarde van virtuele contacten durft te starten. Ze heeft volgens mij geen wereldschokkende uitspraken gedaan in haar kersttoespraak. Ik was er in elk geval niet echt van onder de indruk. Waarom voelen Twitteraars zich zou zo aangevallen?

Twitter is een vrij open medium en mensen gaan daar niet schuil achter aliassen, je weet dus met wie je communiceert en dit gebeurt over het algemeen op een fatsoenlijke, niet-agressieve, manier. Het is dus wel degelijk een manier om nader tot elkaar te komen. De meeste Twitteraars hebben ‘hun medium’ al vanaf het begin moeten verdedigen tegenover ‘buitenstaanders’. Mensen die Twitter niet gebruiken, snappen het niet. (Sommige mensen die Twitter wél gebruiken snappen het ook niet, maar dat terzijde). Het is haast een natuurlijke reactie geworden om je direct aangevallen te voelen als je denkt dat iemand kwaadspreekt over Twitter.

Beatrix heeft het in haar toespraak gehad over “moderne technologische mogelijkheden”, en dat is meer dan alleen Twitter. En dat mensen op een “veilige afstand” (lees: anoniem) blijven op het internet, is dat nou zo schokkend? Daar zijn we toch allemaal mee begonnen?

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Twitteraars voelen zich aangevallen door kersttoespraak Beatrix

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Item NOS Journaal op 3: Unfriend

Het is de meeste Twitteraars al opgevallen: er zijn ook licenties voor het embedden van digitale media “bedacht”. Embedden is het plaatsen van bijv. YouTube-filmpjes op een andere pagina, bijvoorbeeld op je Hyves-profiel.

De tarieven zien er als volgt uit:

Deze tarieven gelden per 1 januari 2010 voor zowel commerciële sites als persoonlijke (niet-commerciële) sites. Ook sociale netwerken zoals Hyves vallen hieronder! Ik ga verder niet diep in op de hoogte van deze tarieven, ik ben van mening dat deze licenties sowieso niet nodig zouden moeten zijn.

Wie krijgt de rekening?

Voor je persoonlijke blog (zoals niektenhoopen.nl in dit geval) krijg je zelf de rekening. In het geval van een profielpagina op Hyves wordt de rekening echter naar Hyves gestuurd. In principe ben je daar dus voorlopig veilig.

GoldmemberPlus-accounts?

Echter vraag ik me af hoe Hyves met het nieuwe beleid van de Buma/Stemra om zal gaan. Als Hyves 650 euro per jaar moet betalen, voor elke dertig YouTube-filmpjes die op profielen worden geplaatst, kost het ze natuurlijk handen vol geld. In dat geval voorspel ik dat Hyves noodgedwongen met GoldmemberPlus-accounts (Platinummembers?) zal komen, waarbij je het recht krijgt om een aantal filmpjes op je profiel te zetten. Ik hoop echter niet dat de Buma/Stemra het zo ver laat komen.

Is de Buma/Stemra nog wel van deze tijd?

Nee, de Buma/Stemra is er voor componisten, tekstschrijvers en muziekuitgevers en dat is prima, maar verder heeft de Buma/Stemra elke vorm van realiteitszin verloren. Het embedden van YouTube-filmpjes is een vorm van zelfexpressie. We laten zien wie we zijn – met wie we ons identificeren – aan de hand van filmpjes die door anderen op YouTube zijn geplaatst. Met name jongeren creëren door middel van deze YouTube-filmpjes een eigen identiteit.

Daarnaast wordt het internet steeds belangrijker dan traditionele communicatiemiddelen. YouTube is voor artiesten een extra kanaal geworden om muziek en video’s te verspreiden. Het embedden van YouTube-filmpjes houdt dus simpelweg in dat artiesten meer zendtijd krijgen, waardoor de platenindustrie meer geld kan verdienen. En was dat niet juist dat de Buma/Stemra ook voor ogen had?

Het is totaal niet van deze tijd om geld te vragen voor het embedden van (digitale) media en ik hoop van harte dat de Buma/Stemra dat ook eens inziet.

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Buma Stemra wil geld voor YouTube-filmpjes

Heb je ook een gave presentatie die je wilt delen? Let me know!

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

What the F**K is Social Media?

In Nederland kijkt de fiscus vooral naar Hyves en LinkedIn omdat daar makkelijk informatie te vinden is over het werk van iemand. Zo is makkelijk te vinden of iemand er baantjes op nahoud die niet worden opgegeven bij de Belastingdienst. De Nederlandse Belastingdienst zegt deze controle vooral uit te voeren.

In zowel België als Nederland worden de gegevens die online worden gevonden niet gebruikt als bewijsmateriaal, maar het kan er wel tot leiden dat ze je extra controleren.

Op zich is hier natuurlijk niets mis mee. Het is een makkelijke manier om belastingomzeilers te vinden en het maakt de controles efficiënter. Persoonlijk kan ik er niet mee zitten dat fraudeurs op deze manier worden gepakt. Als je iets bewust niet opgeeft aan de Belastingdienst weet je dat je het risico loopt om gepakt te worden. En als je de dingen die je verzwijgt bij de Belastingdienst wél op je Hyves zet, dan ben je gewoon nog dommer.

Dit artikel is gepubliceerd op: niektenhoopen.nl Op dit werk is een Creative Commons Licentie van toepassing. Dit betekent dat je deze artikelen mag kopiëren, verspreiden of doorgeven als je aan enkele voorwaarden voldoet.

Belastingdienst speurt sociale netwerksites af