Ik weet niet meer wanneer ik voor het eerst het idee had om een boek te schrijven met de titel ‘Ninja Gimmick Girl’. Lang geleden, vermoed ik. De versie waar ik drie, vier jaar geleden aan werkte, het verhaal van een explosieve gamebeurs en een inhalige fantasiewereld, is in ieder geval afgestoft en nieuw leven ingeblazen. Niet in de vorm van een nieuwe roman, maar als feuilleton in twaalf delen, dat vanaf deze maand in het gametijdschrift Officieel PlayStation Magazine verschijnt. Op pagina 24, met illustratie van Gauthier de Booseré. Een uniek experiment, als je het mij vraagt.

Zo ben ik ook begonnen met mijn bedrijf. Ik deed klussen, en stuurde soms facturen, en meestal was mijn saldo positief. Nou ja, het ging eigenlijk best wel eens mis. Vooral de belastingdienst trok bij mij aan het kortste eind. En mijn vader moest altijd de deur opendoen als de deurwaarder kwam, want ik zat ergens in een trein, zonder enig benul of ik nog kans maakte om mijn afspraak te halen.

Mijn bruiloft was eigenlijk niet zo’n succes, vond ik zelf. Ik wil het nog wel eens over doen, en dan op zo’n manier dat ik er persoonlijk plezier aan beleef.

Het renoveren van mijn huis is voor een eerste keer best goed gelukt, maar eigenlijk moeten we het gewoon nog eens doen. Hoe kun je iets van te voren plannen als je het nog nooit hebt gedaan?

Tegen de tijd dat mijn nieuwe boek af is, heb ik het drie keer in zijn geheel geschreven en honderd keer bedacht hoe ik het zou moeten schrijven.

Ik ben van de iteratieve generatie. Niet alleen vind ik dat je dingen die je graag wilt doen moet blijven proberen tot ze eindelijk eens lukken, ik ben ook bang dat ik niet anders kan dan ploeteren tot ik langzaam, tergend langzaam, ergens toe kom.

En nu maar hopen dat de rest van de wereld geduld met mij heeft.