نیم‌نما: روزنامه صبح وب

گزارشی از ایران (11)- الشرق الاوسط

nimnama@gmail.com (علی امینی) — Fri, 07 Oct 2011 22:37:25 +0000

هنگامی که با روحانیون یا طلبه‌های حوزه علمیه صحبت می‌کنی با شناخت و به سادگی نام ارسطو، افلاطون، سقراط، دکارت، هابرماس و دیگر فلاسفه را بر زبان جاری می‌کنند که بخشی از این آشنائی متأثراز تفکر معتزلی که بر اساس استدلال و استنباط بوده و بخشی از آن به برنامه آموزشی مورد حمایت آیه الله خامنه‌ای برای اعزام طلاب برای تدریس به خارج از کشور از جمله آمریکا مربوط می‌شود.

گـزارشی از ایـران (11)

قم ... تندروی و میانه روی (4)

نویسنده: منال لطفی

ترجمه: علی امینی

منبع: الشرق الاوسط

آیه الله محمد]حسینی[ شیرازی نیز از جمله کسانی بود که بعد ازصدور فتوای حرام بودن جنگ ایرانی‌ها در برابرعراق به علت حرام بودن خونریزی [1] درحبس خانگی قرار گرفت. نظر رهبر وقت ایران بر این بود که فتوای شیرازی بر خلاف امنیت ملی بوده و دستور داد که در حبس خانگی قرار گیرد.

آیه الله حسن طباطبائی ]قمی[ نیز از مراجعی بود که به جهت مخالفتش با جنگ عراق و ایران در حبس خانگی قرار گرفت.

آیه الله ]کاظم[ شریعتمداری نیز در لیست آیت آلله‌هایی که در حبس خانگی قرار گرفتند می‌باشد. اتهام وی مشارکت در اقدام به سرنگونی حکومت ایران در سال ۱۳۸۲ بود. همچنین آیه الله محمد شبیر خاقانی + + به اتهام همکاری با عراق در سال ۱۹۸۰ میلادی و آیه الله منتظری به جهت انتقاد نسبت از رهبر ایران در سال ۱۹۷۷، آیه الله یعقوب الدین [2] رستگاری به جهت کتابی که علیه اهل سنت انتشار داد که موجب ایجاد ناآرامی‌هایی در مناطق سنی نشین ایران در سال ۱۹۹۴ گردید. اما از سال ۲۰۰۳ هیچ مرجع صاحب نام ایرانی درحبس خانگی قرار ندارد.

زنان نیز در حوزه علمیه قم دارای جایگاه خاص به خود می‌باشند. آنان مدرسه مخصوص به خود دارند. تمامی دروس دینی که مردان آموزش می‌دهند را، به‌‌ همان سبک و شیوه آموزش می‌دهند. همچنین این امکان را دارند که به درجه «مبلغ» یا «مجتهد» نائل آمد و می‌توانند فتوا دهند.

بیشتر آیات عظام دارای پایگاه ـ سایت ـ اینترنتی به به سه زبان فارسی، عربی و انگلیسی بوده که در سایت‌های مختلف می‌توان پرسش‌ها و فتاوی گوناگون در مورد همه چیز را یافت. از مسائل متداول فقهی گرفته تا احکام گفتگوی اینترنتی ـ chat ـ، دوستی و ازدواج از طریق اینترنت، کپی و بارگذاری بدون اجازه از اینترنت بر روی انواع لوح فشرده و مسائل مربوط به مالکیت معنوی.

حوزه علمیه اختصاص به قم نداشته و حوزه‌های علمیه‌ای نیز در نجف و لندن وجود دارد که همانند حوزه قم می‌باشند. همچنین حوزه علمیه امام حسین درکانادا، حوزه حضرت قائم ـ منتسب به حضرت مهدی ـ در تکزاس آمریکا که بنا بر خبر پایگاه اینترنتی آن، از روش تحصیلی حوزه‌های علمیه نجف و قم پیروی می‌کند نیز وجود دارد.

بر‌ترین زبان‌های متداول تدریس در حوزه قم فارسی، عربی و ترکی می‌باشد ولی زبان‌های انگلیسی و فرانسه نیز تدریس شده و به صحبت می‌شود.

هنگامی که در باره این آشنائی یکی از روحانیون را مورد پرسش قرار دادم با تعجب به من نگریست و گفت: اهل سنت وجماعت همچون گذشته و با نگاهی برگرفته از اطلاعات قدیمی به حوزه علمیه قم نگاه می‌کنند. بر اساس گفته وی: حوزۀ امروز، آشنا با تفکرات موجود جهانی می‌باشد.

بعد از یک روز ماندن در قم به منظور این روحانی پی بردم: حوزه قم را روحانیون اصلاح طلب و لیبرال و روحانیون محافظه کار و روحانیون بسیار محافظه کار تشکیل می‌دهند، و روحانیون مصلحت گرا و واقع گرا ـ پراگماتیک ـ که به نظر می‌رسد اکنون دارای قدرت بیشتری هستند.

[1] میان این نظر نویسنده گزارش و آن چه که در ولینک ویکی پدیا آمده تفاوت وجود دارد . همچنین می توان به این آدرس مراجعه نمود . م

[2] یعسوب الدین صحیح می باشد . م

گزارشی از ایران (10) - الشرق الاوسط

nimnama@gmail.com (علی امینی) — Fri, 30 Sep 2011 20:32:33 +0000

از نشانه‌ها و رسوم اساسی و مهم حوزه تعدد مراجع تقلید است. برخلاف کاتولیک‌ها که فقط یک «پاپ» دارند، مرجعیت در شیعه اختصاص به یک نفر نداشته و همیشه تعدادی مراجع تقلید وجود داشته‌اند و یک فرد اختیار دارد که به هریک از مراجع که خواست مراجعه و از او تقلید و به فتاوی وی عمل نماید.

گـزارشی از ایـران (10)

قم ... تندروی و میانه روی (3)

نویسنده: منال لطفی ترجمه: علی امینی

منبع: الشرق الاوسط

برای رسیدن به بالا‌ترین درجه یعنی آیه الله شدن، باید تقریبا تمامی عمر را در حوزه علمیه به تحصیل گذراند. اما اگر کسی می‌خواهد چیزهای دیگری را در خارج از قم ببیند تحصیل یک دوره ۳ الی ۵ ساله و رسیدن به درجه «مبلغ» برای او کافی است. [1]

طلبه حوزه درس‌های خود را با ادبیات عربی، فلسفه، تفسیر، حدیث، کلام و فقه آغاز می‌کند. بعد از آن مرحله دوم (متوسطه) شروع و «سطح» نامیده می‌شود و اشاره‌ای است به خواندن مستقیم متون کتاب‌ها و آموختن آن. سپس چگونگی استنباط احکام آموخته می‌شود. معمولا گذراندن دوره متوسطه هشت سال طول می‌کشد.

مرحلۀ سوم «درس خارج» نامیده می‌شود و به این معنی است که طلبه حوزه، خارج از متن و مضمون کتاب آموزش می‌بیند و مرحله بحث و پژوهش است. [2]

مهم‌ترین درجات علمی در حوزه «آیة الله» و «مرجع» می‌باشد که دارنده آن توانائی صادر نمودن فتوا پیرامون مسائل مختلف مسلمانان را دارد.

بنا بر فقه شیعه دومین مصدر بیان احکام شرعی بعد از قرآن «مرجع تقلید» می‌باشد [3] که صدور احکام شرعی به او واگذار گردیده است و بر هر مرجعی لازم است کتابی که به آن «رساله» اطلاق می‌گردد بنویسد[4] که در آن فتاوی و نظرات خود را در مورد امور شرعی معمولی مسلمانان بیان می‌دارد. سپس این رساله چاپ و میان «مقلدین» آن مرجع توزیع می‌گردد و آن شخص به این ترتیب مرجع محسوب می‌گردد.

هر آیة الله مرجع محسوب نمی‌گردد در حالی که تمامی مراجع آیة الله هستند. مثلا آیة الله مصباح یزدی مرجع تقلید نمی‌باشد.

تعدد مراجع تنها به معنی تنوع در حوزه علمیه نیست بلکه بین مراجع اختلاف و دوگانگی در نظر {فتوی} هم وجود دارد. مثلا برخی مراجع در باره موضوع موسیقی و سینما نظرات متفاوت و بازتری نسبت به مراجع دیگر دارند.

بعضی از مراجع تمایل و علاقه به اصلاح طلبان داشته و برخی به محافظه کاران نزدیک می‌باشند. حوزه علمیه از این دیدگاه جداً مکانی سیاسی محسوب می‌گردد و شؤون دینی آن با سیاست می‌آمیزد.

به جهت تعدد مراجع، نظر‌ها مختلف و برخورد و اصطکاک پیدا می‌کند و رویا رویی به جایی می‌رسد که یک مرجع بزرگ تقلید به خاطر افکارش زندانی می‌گردد.

آیة الله صادق روحانی از مراجعی است که در پی وارد نمودن انتقاد به آیه الله منتظری بعد از انتخابش به قائم مقامی رهبری توسط مجلس خبرگان، به حبس خانگی گرفتار گردید.

آیه الله روحانی در زمان حبس خانگی نامۀ سرگشاده‌ای در انتقاد از سیاست‌های رئیس جمهور وقت هاشمی رفسنجانی منتشر نموده و در آن از سیاست‌های اجتماعی او انتقاد کرده و آن‌ها را در تناقض با فتاوی شرعی خود دانست که از جمله آن حرام بودن شطرنج و موسیقی بود.

[1] صحیح است که یک طلبه در تمام طول عمر خود می تواند به تحصیل و بحث و پژوهش بگذراند ولی معمولا 3 تا 5 سال دوره مقدمات است که شامل دروس صرف و نحو و منطق و کمی منطق و فلسفه و اصول و فقه و تفسیر و حدیث می باشد و اعزام به تبلیغ در ایام تعطیلی حوزه امری متداول می باشد .

[2]درس خارج عالی ترین مرحله تحصیل در حوزه علمیه است که اساتید تدریس کننده اختصاصاً مباحث فقه و اصول را مطرح و به نقد نظرات پرداخته و نظر خویش را مستدلا بیان می دارند .

[3] این نظر دقیق نیست بلکه منابع استباط در فقه شیعه عبارت از قرآن ، حدیث ( سنت نبوی و سیره ائمه ) ، اجماع و عقل می باشد که در طول هم قرار داشته و مجتهد احکام شرعیه فرعی را از آن استنباط می نماید .

[4] معمولا مجتهدینی که مورد مراجعه و تقلید قرار می گیرند مبادرت به انتشار نظرات شرعی خود در قالب رساله عملیه می نمایند .

کافه کتاب

nimnama@gmail.com (صوفی صدر) — Fri, 30 Sep 2011 19:13:31 +0000

«الیزابتا کوچک و شکننده و شاد، تا چند ماه دیگر پنج سالش تمام می‌شود. او را به خود فشردم و شروع کردم برایش کتاب خواندن، ناگهان مرا نگاه کرد و پرسید: زندگی یعنی چه؟ جواب احمقانه‌ای به او دادم.

کافه کتاب
صوفی صدر، روزنامه نیم نما

- زندگی، لحظه‌ای است بین تولد و مرگ

-مرگ چیه؟

- مرگ وقتی است که همه چیز تمام می‌شود.

- مثل زمستان؟ وقتی که برگهای درختان می‌ریزند؟ ولی عمر یک درخت با زمستان تمام نمی‌شود. نه؟ وقتی بهار بیایددرخت دوباره زنده می‌شود. نه؟

- ولی برای مرد‌ها اینطور نیست. زن‌ها و بچه‌ها هم همینطور. وقتی کسی مرد برای همیشه مرده، دیگر دوباره زنده نمی‌شود.

- اینکه نمی‌شه، اینکه درست نیست

- چرا، الیزابتا، بخواب

- من حرفهای تو را قبول ندارم. فکر می‌کنم وقتی کسی بمیرد مثل درخت‌ها در بهار زنده می‌شود. فردای آن روز من به ویتنام رفتم. در ویتنام جنگ بود، اتش بود و خون بود.» این جملات اغازین مقدمه «زندگی، جنگ و دیگر هیچ» نوشته اوریانا فالاچی روزنامه نگار مشهور ایتالیایی است. این کتاب نمایانگر یکسال از زندگی اوست که در پاسخ به خواهر کوچکترش که پرسیده «زندگی یعنی چه؟» نوشته است. من این کتاب رو با ترجمه لیلی گلستان خوندم که در اندازه جیبی منتشر شده بود. سال انتشار نداشت! ۴۲۹ صفحه بود که از فرط کهنگی باید با احتیاط ورق می‌زدی که برگهاش متلاشی نشه! اینا رو گفتم تا بگم چاپ اولیه شو خوندم و با اینکه چیزی برای سانسور نداشت ولی نمی‌دونم نسخه‌های جدیدش کامل هستن یا قربانی فکر محدود عده‌ای شدن. در فضایی که اثار نظامی هم سانسور می‌شه، باید انتظار هر گونه اعمال سلیقه‌ای رو داشت!!! اینقدر داستان ملموس نوشته شده که کاملا احساس می‌کنی که وسط جنگی و اون جنگ برای تو هم حیاتیه. فالاچی خیلی بیطرفانه و صادقانه اتفاقاتی که در زمان حضور در ویتنام برایش افتاده، بیان می‌کنه. هرچند بسیار دغدغه این را داره که ویت کنگ‌ها و افراد ویتنام شمالی نیز بشر هستند و عشق و ارزو دارند ولی زمانیکه که در هواپیمای جنگی قتل عام این افراد رو از نزدیک مشاهده می‌کنه، انسان بودن هر یک از اون افراد و مفهوم مرگ و این تفکرات رو فراموش می‌کنه و خوشحال می‌شه از اینکه عملیات موفقیت امیز بوده و تمامی ویت کنگ‌ها رو کشته‌اند! هرچند ویت کنگ‌ها اجازه حضور خبرنگار را در بین خودشون نمی‌دن، ولی فالاچی به ترجمه دو دفترچه خاطرات دو ویت کنگی که کشته شده‌اند می‌پردازه. دفترچه‌هایی که شامل دلتنگی‌ها و حرفهای عاشقانه و اشعار برای معشوقه. در صفحه اول خاطرات ویت کنگ نا‌شناس چنین نوشته شده: «امروز اول مه است. بخاطر عید نیست که دست به قلم برده‌ام، بلکه بخاطر واقعه ایست که زندگیم را عوض کرده. امروز صبح، ساعت هفت و نیم وقتی خودم را معروفی کردم، رفیق لان گفت: خودت را اماده کن تا به ارتش وارد شوی. فکر می‌کنم اگر احساساتم را روی کاغذ بنویسم بهتر می‌توان ان‌ها را تشریح کنم. شادی و هیجان زاید الوصفی به من دست داد وبعد در‌‌ همان حالت شادی و هیجان ناگهان غمی عمیق وجودم را فراگرفت. باید زنم را ترک می‌کردم. باید این عشق مقدس و گرانب‌ها را ترک می‌گفتم. مافقط ۴ ماه است که باهم ازدواج نموده‌ایم. مدت زیادی نیست که باهم زندگی می‌کنیم. می‌دانم که به خاطر ورود به ارتش چه فداکاری باید بکنم. من از مرگ ترسی ندارم. اگر مرگ من به ازادی هموطنانم کمکی بکند با کمال میل انرا می‌پذیرم. ولی ترک زنم» کان «برایم کشنده است.» تصور اینکه تک تک اون ویتنامی‌هایی که کرور کرور کشته شده‌اند و به ظاهر هیچی حالیشون نیست اینقدر سرشار از عواطف و احساسات باشند و مهم‌تر از همه مثل خود ما باشند ولی مرگ و زندگی ان‌ها برای ما فرقی نمی‌کنه و خیلی راحت با مرگشون برخورد می‌کنیم، به زعم من فلج کننده است. فالاچی که جذب جاذبه جنگ شده و زندگی رو اونجا پویا‌تر می‌بینه باز هم بعد اتمام ماموریتش به ویتنام برمیگرده. ماجرا‌ها و ترس‌ها و اتفاقات رو گزارش می‌کنه و سعی می‌کنه درک کنه که چرا بشر تن به جنگ می‌ده و کسانی رو می‌کشه که نمی‌شناسه و مث اون خونواده دارن و خوشبختن. به قول همکارش می‌گه که جنگ بازیچه ژنرالهاست. «- بگویید ببینم خانم، شما که در طرف دیگر دنیا زندگی می‌کنید، فکر می‌کنید مردم ان طرف دنیا به این چیزهایی که اینجا می‌گذرد فکر می‌کنند؟ - گمان نمی‌کنم پدر- ایا متوجه نیستند؟ - نه متوجه این قضایا نیستند. - بله دیگر، وقتی خودمان خوشبخت باشیم، برایمان مشکل است فکر کنیم دیگران بدبخت هستند. همینطور هم وقتی بدبخت باشیم برایمان مشکل است فکر کنیم دیگران می‌توانند خوشبخت باشند.» با این جملات یاد خودمون افتادم و اتفاقاتی که برامون افتاد و بعدش یاس و دلمردگی عظیمی که در برمون گرفت در صورتی که مردن ۱۰۰ تا ادم و زندانی شدن خیلی‌ها و فقر و نا‌امیدی و اینده تاریک یک نسل، برای ادمهای دنیا موضوع مهم و با اهمیتی نیست! «زندگی یک نوع محکومیت به مرگ است و درست به همین خاطر است که باید ان را طی کنیم و بدون قدمی به اشتباه و بدون انکه ثانیه‌ای بخواب رویم و بدون اینکه تردید کنیم که اشتباه می‌کنیم و یا فکر شکستنش را بکنیم باید ان را طی کنیم، ما که انسان هستیم و نه فرشته... و نه حیوان... ماکه بشر هستیم... بیا خواهر کوچکم، الیزابتا، تو می‌خواستی بدانی زندگی یعنی چه؟ زندگی چیزیست که باید خوب پرش کرد، از وقایع و دیدنی‌ها، از اعمال و افکار و چه بهتر که از اعمال و افکار بشری پر شود» توصیه می‌کنم که حتمن این کتابو بخونید.

یک جرعه موسیقی

nimnama@gmail.com (نصیرالدین جعفری) — Fri, 30 Sep 2011 19:05:51 +0000

یک جرعه موسیقی به بهانه سی و یکم شهریور.

یک جرعه موسیقی

نصیرالدین جعفری، روزنامه نیم نما

پس از پایان جنگ جھانی دوم، بسیاری از كشورھای جھان در برابر این پرسش قرار گرفتند كه با وجود آن كه در آغاز، ادامه و پایان جنگ های جهانی تمایل یا نقشی آگاھانه نداشته اند، علت تحمیل آن ھمه تلفات و خسارات سنگین بر آنھا چه بوده است؟ برخی از كشورھا، پاسخ این پرسش را در وابستگی و انقیاد نظامی خواسته یا ناخواسته به سردمداران جنگ، چه در جبهه دولت های محور و چه در جبھه متفقین یافتند. برخی از آن کشورها كه طعم تلخ دو جنگ جھانی را بیشتر چشیده بودند، به منظور گریز از جنگی دیگر، عدم وابستگی نظامی به قدرت ھای بزرگ و بی طرفی در مناقشات جھانی را مبنای سیاست خود قرار داده و به شكوفایی اندیشه ای پرداختند كه بعدھا به "جنبش عدم تعھد " شھرت یافت. این جنیش که در سال 1961 میلادی و در اوج جنگ سرد و مقوله نظام دو قطبی جهان بنیان گذاشته شد، به جریانی گفته می شود كه توسط تعدادی از كشورھا كه عضو دو پیمان نظامی اصلی، "ناتو " و "ورشو " و نیز پیمان ھای منطقه ای نظامی مانند "سنتو " (که ایران تحت حکومت پهلوی عضو آن بود و بعد از فروپاشی نظام کمونیستی فلسفه وجودی آن از بین رفت. ) نبودند و در سیاست خارجی از سیاست عدم تعھد یا سیاست مستقل از دو بلوك شرق و غرب پیروی می كردند. به عبارت دیگر عوامل گردھم آورنده آنھا پیش از آنكه بر اساس ھمسانی و ھمبستگی باشد، بر اساس نفی قدرت ھای سلطه جویی است كه وضع آسیب پذیر ھر یك از آنھا را تھدید می كند. کشور های عضو این جنبش هر سه سال یک بار در پایتخت یکی از اعضا تشکیل جلسه داده و ریاست دوره ای آن را تعیین می کنند. (+ ) (+ )

با توجه به آنچه که گفته شد و در نظر گرفتن این نکته که ایران و عراق (که هردو عضو این پیمان هستند ) از سال 1359 درگیر جنگ با یکدیگر شده بودند و بعد از طولانی شدن دور از انتظار این جنگ، هردو دیگری را متخاصم معرفی می کردند و هر طرفِ مجادله قصد اثبات این نکته در مجامع بین المللی را داشتند که در آمادگی و برتری مطلق قرار دارند و جنگ خللی در برنامه های بین المللی آنها ندارد، اجلاس دوره ای غیر متعهد ها طبق برنامه قبلی قرار بود که در بغداد برگذار شود و صدام امنیت کامل این اجلاس را تضمین کرده بود. این در موقعیتی بود که در هفتم آذر ماه 1359 (روز نیروی دریایی ارتش ) در یک عملیات مشترک نیروهای هوایی و دریایی ارتش ایران با نام "عملیات مروارید " که پیروزی صد در صد به همراه داشت و نیروی دریایی عراق کاملا منهدم شده و پرونده آن برای همیشه بسته شده بود، عراق خیلی بیشتر از ما نیاز به عرض اندام در مجامع بین المللی داشت. (+ )

از طرفی دیگر صدام در اوایل جنگ طی مصاحبه ای با روزنامه "الدوره " عراق گفته بود: این جنگ به خاطر فتح و تصرف چند صد کیلومتر اراضى ایران نیست و ھمه چیز محدود به اھداف نظامى نمى شود. بلکه این جنگ به خاطر سرنگونى رژیم جمھورى اسلامى ایران است. (+ )

به بیان دیگر صدام بطور علنی هدف خود را از شروع و ادامه جنگ به منطقه و کل جهان اعلام کرده و بطور واضح بیان می کند که سیاست دفاع را در سر ندارد. در این شرایط به طور مسلم یکى از ابزارھاى موجود، استفاده از فشارھاى سیاسى و افزایش تحرکات دیپلماتیک با ھدف جلب حمایت کشورھا براى کمک نظامى، سیاسى و تضعیف دشمن است. به عبارت دیگر برخوردارى ھر یک از کشورھاى ایران و عراق از یک دُکترین سیاسى برتر در منطقه مقدمات پیروزى را می توانست فراھم کند. واقعیت اینکه قبل از فتح خرمشھر عراق از لحاظ بین المللی در جایگاھى یک سر و گردن از ما بالاتر بود و مى توانست با فشارھاى سیاسى خود را به ما تحمیل کند، در عین اینکه بخش های قابل توجهی از خاک ما را هم در اشغال داشت.

تمام شرایط فوق باعث شد تا عبور از پدافند هوایی خطرناک بغداد و مردود کردن ادعای صدام در دستور کار نیروی هوایی ارتش ایران قرار بگیرد. عملیاتی طراحی شد که طراح و مجری آن، شهید عباس دوران، در زیرِ اسنادِ اداری اين ماموريت با تشریح شرایط پدافندی بغداد و مقابل نام انواع سلاح های ضدهوایی پیشرفته و مختلف اروپايى (بیشتر روسی و فرانسوی ) نوشته است: نود درصد احتمال برگشتن نيست. صبح ۳۱ تيرماه۱۳۶۱ خلبان شهيد عباس دوران، كه در تعداد پرواز جنگى در نيروى هوايى ركورد داشت (بیش از صد و بیست پرواز برون مرزی ) و عراق براى سرش جايزه تعيين كرده بود (گویا یک تیم نفوذی از اعضای سازمان مجاهدین خلق هم برای کسب این جایزه سعی کرده بودند )، پس از بمباران موفق پالايشگاه بغداد هواپيمایش را كه بر اثر اصابت ناقص یک موشک ضدهوایی آتش گرفته است و امکان بازگشت ندارد، به هتل مرکزی بغداد که برای برگزارى اجلاس سران غيرمتعهدها در نطر گرفته شده مى كوبد و بدين ترتيب کاری كرد كه این اجلاس به علت فقدان امنيت در بغداد برگزار نشده و بعد از تعویق در دهلی نو برگذار شد.

در وب سایت رسمی شهید دوران، متن زیر (شاید قسمتی از دفتر خاطرات یا یک روزنوشت باشد. ) آمده است:

هشتم تیر 1360 –

دلم نمی خواهد از سختی ها با همسرم حرفی بزنم. دلم می خواهد وقتی خانه می روم جز شادی و خنده چیزی با خودم نَبَرم؛ نه کِسِل باشم، نه بی حوصله و خواب آلود تا دل همسرم هم شاد شود. اما چه کنم؟ نسبت به همه چیز حساسیت پیدا کرده ام. معده ام درد می کند. دکتر می گوید فقط ضعف اعصاب است. چطور می توانم عصبانی نشوم؟ آن روز وقتی بلوارِ نزدیک پایگاه هوایی شیراز را به نامِ من تغییر دادند، غرور و شادی را در چشم های همسرم دیدم. خانواده خودم هم خوشحال بودند. حواله زمین را که دادند دستم، من فقط به خاطر دل همسرم گرفتم و به خاطر او و مردم که این همه محبت دارند و خوبند پشت تریبون رفتم. ولی همین که پایم به خانه رسید، دیگر طاقت نیاوردم. حواله زمین را پاره کردم، ریختم زمین. یعنی فکر می کنند ما پرواز می کنیم و می جنگیم تا شجاعت های ما را ببینند و به ما حواله خانه و زمین بدهند؟ باید با زبان خوش قانعش کنم که انتقال به تهران، یعنی مرگِ من. چون پشت میزنشینی و دستور دادن برای من مثل مردن است.

****************

موسیقی پیشنهادی این هفته یکی از قطعات ساخته شده برای فیلم "کاروان ها " ( Caravans) ساخته "مایک بَت " ( Mike Batt) آهنگ ساز انگلیسی است. پیشنهاد می کنم آن را بشنوید. این موسیقی قبلا هم در فیلم "پایگاه جهنمی " محصول 1363 در کنار دیگر قطعات متفاوت استفاده شده است.

پاینده باد یاد همه آنها که عشق به ایران داشتند و دارند، از گذشته های دور تا هنوز.

کیک گردویی

nimnama@gmail.com (سعیده پولادستون) — Fri, 30 Sep 2011 18:46:55 +0000

باز هم پاییز و باز هم بعدازظهر های کوتاه با آفتاب خسته و خواب آلوده ی پاییزی . باید کسالت را از عصر های پاییزی گرفت.

                                                     کیک گردویی
                                           سعیده پولادستون، روزنامه نیم نما

باز هم پاییز و باز هم بعدازظهر های کوتاه با آفتاب خسته و خواب آلوده ی پاییزی ...

باید کسالت را از عصر های پاییزی گرفت ...

یک تکه کیک گرم، یک لیوان چای، یک خانواده ی شاد، یک بعدازظهر به یاد ماندنی ...

مواد لازم :

تخم مرغ 6 عدد

آرد سفید شیرینی پزی 5 قاشق غذا خوری پُر

شکر 9 قاشق غذا خوری پُر

شیر 3 قاشق غذا خوری

گردو 2 استکان

کره 150 گرم

وانیل نصف قاشق چای خوری

بیکینگ پودر یک قاشق مربا خوری

دستور تهیه :

زرده و سفیده تخم مرغ را جدا می‌کنیم . سفیده را با همزن آن‌قدر می‌زنیم تا کاملا پف کند و کنار می‌گذاریم. زرده را با شیر، شکر، کره و وانیل کاملا مخلوط می‌کنیم.آرد را با بیکینگ پودر مخلوط کرده ، از الک رد کرده و با مواد بالا مخلوط می‌کنیم. آرد را باید به صورت دورانی و خیلی آرام با بقیه مواد مخلوط کرد. سفیده را هم در آخرین مرحله ، دورانی و آرام با مواد مخلوط می‌کنیم. خمیر کیک را در قالبی که از قبل چرب کرده‌ و آرد پاشیده ایم ریخته و به مدت 35 دقیقه در طبقه وسط فر که از قبل با دمای 180 درجه سانتیگراد گرم شده است ، قرار می‌دهیم ( یک ربع اول با دمای 180 و بیست دقیقه ی بعد ، با دمای 160 درجه سانتیگراد )

بچه ها یک تکه از این کیک را اگر مزه مزه کنند ، راهی برایتان باقی نمی گذارند مگر اینکه هر روز عصر در آشپزخانه بمانید واین کیک را برای وعده ی عصرانه شان درست کنید !

گزارشی از ایران (12) - الشرق الاوسط

nimnama@gmail.com (علی امینی) — Fri, 21 Oct 2011 21:21:58 +0000

همان روز هنگامی که ناصرالدین شاه دستور آوردن قلیان را داد، یکی از همسرانش به وی گفت: کشیدن تنباکو حرام است. ناصرالدین پاسخ داد: من پادشاه و همسر تو هستم و به تو دستور می‌دهم.... همسرش در پاسخ گفت: آن کسی که من را بر تو حلال کرده، کشیدن تنباکو را حرام کرده است).

گـزارشی از ایـران (12)

ولایت دینی و سیاسی (1)

نویسنده: منال لطفی، ترجمه: علی امینی

منبع: الشرق الاوسط

حوزه و اسرار آن، ولایت فقیه و مشکلات آن

(یکصد سال [1] پیش در زمان حکومت ناصرالدین شاه قاجار که که معاصر با آیت آلله میرزا حسن شیرازی مهم‌ترین آیه الله ایران بود، ناصر الدین شاه خواست تا امتیاز انحصار تنباکو را در برابر گرفتن مبلغ هنگفتی به انگلیسی‌ها واگذار نماید و مردم ملزم به تحویل تنباکو گردیدند. [2]

آیه الله میرزا حسن شیرازی طی فتوائی کوتاه اعلام کرد: تنباکو از هم اکنون حرام و استفاده از آن در حکم آغاز جنگ با امام زمان است. [3]

این داستان مشهوری درایران است که قدرت دین در برابر حکومت را نشان می‌دهد.

قم و حوزه علمیه را کسی که در آن درس خوانده می‌شناسد. کشف اسرار حوزه برای افراد غریبه بسیار مشکل است. حتما باید سال‌های زیادی را در آن سپری کنی تا با اسرار نهفته و تنوع و حقیقت آنچه که در آن می‌گذرد آشنا گردی. علیرغم شهرت حوزه، شناخت ازجریان‌های فکری موجود در آن اندک است. به ویژه هنگامی که بدانی قم و حوزه علمیه به صورت دائم در تغییر است.

حجت الاسلام محسن کدیور شاید بهترین شخص برای گفتگو در مورد حوزه باشد. وی بیش از ۱۷ سال در آنجا آموزش دیده و با آیت الله‌هایی که وجه مشترک آنان تفکراصلاح طلبی و نقد می‌باشد رفت وآمد داشته است.

محسن کدیور از شناخته شده‌ترین چهره‌های اصلاح طلب در ایران علاوه بر تدریس در دانشگاه مسئول انجمن حمایت از روزنامه نگاران نیز می‌باشد. انجمنی غیر دولتی که برای حمایت از آزادی مطبوعات تأسیس گردیده است.

کدیور در کنار اشتغالات دانشگاهی و روزنامه نگاری، کتاب «نظریه‌های حکومت در فقه شیعه» که در آن مهم‌ترین نظریه‌های فقهی شیعه پیرامون ولایت فقیه گردآوری شده را به رشته تحریر در آورده است. [4] کدیور در این کتاب نشان می‌دهد که آیه الله خمینی چهارمرحله تفکر در مورد ولایت فقیه را پشت سر گذارده است. قم، نجف، پاریس و تهران.

کدیور به نقد و بررسی شکل گیری دمکراسی در اسلام پرداخته و بر آن است که نشان دهد اسلام ودمکراسی در کنار هم حرکت می‌کنند. او تلاش برخی علمای دین برای یکی نمودن آن را بیهوده و ناموفق می‌داند.

کدیور به خاطر عقایدش زندان اوین را تجربه کرد. زندان در تفکراتش از جمله اینکه ولی فقیه بعدی از تهران است نه قم و ولایت سیاسی به معنی «اداره حکومت ووکالت» است و نه سرپرستی افراد «محجور» و لذا مقتضای آن داشتن دانش سیاسی می‌باشد نه دانش دینی و فقهی، تغییری ایجاد نکرد.

من با کدیور در تهران ملاقات کردم و با وی پیرامون قم و پیچیدگی‌هایش، حوزه و راز‌هایش، موضع گیری‌ها و آینده آن گفتگو نمودم. و اینک متن گفتگو:

[1] در واقع سال 1269 شمسی . م

[2] امتیازانحصار تنباکو معروف به واقعه رژی ـ عباس قدیانی ـ فرهنگ جامع تاریخ ایران 1/402. م

[3] متن اصلی فتوا چنین است : « بسم الله الرحمن الرحیم . الیوم استعمال تنباکو و توتون بای نحو کان در حکم محاربه با امام زمان است . » عباس قدیانی ـ فرهنگ جامع تاریخ ایران 2/810 . م

[4] این کتاب در دو جلد تحت « عنوان نظریه های دولت در فقه شیعه » و «حکومت ولایی » توسط نشر نی منتشر شده است . م