In deze laatste week amper tijd voor te ademen, laat staan om hier wat te schrijven. Dus, terugkijkend op vorige week; wat ik zoal getwittert, geshout of ge-status-updated zou kunnen hebben, maar gelukkig niet gedaan …

• Twee auto’s volgeladen met platen en platenkast. Deze verzameling is echt slecht voor m’n rug. #noworries
• Isaï zeggen dat er waardevol spul in de vinylcollectie zit, maar niet welke LPs. Hopend, en vertrouwend, op goede zorgen. #noworries
• Buiten de lindy hoppen in de zon met Radio Modern op Emile Braunplein. Dat doen we in Melbourne zeker over. #noworries #gentsefeesten
• Op Camping Vlasmarkt, al platen-cue-end in een zwetende caravan, een Sun Ra lp gekregen van Christopher. #noworries

• We zingen ‘Mee maane vlieger’ op Sint Baafs, om ons écht Gentenaar te voelen down under. #noworries
• Op naar de @netlog Happy Hour. Er zijn er hier een paar serieus in vorm. Binnen 9 maand zal er niets veranderd zijn. #noworries
• “En, kriebelt het al?” #vaakgesteldevragen #noworries #duh

• En dan denk je van jezelf dat je niet iemand bent die alles bijhoudt. Goed mis. #rommel #verhuizen #noworries
• Hebben wij eigenlijk een stadsgids van Singapore? #noworries
• Nadat frietjes en ovenschotel al waren gereserveerd, zijn nu ook de wensen voor desserts doorgegegeven. #noworries #laatsteavondmaal
• Een mobiele harde schijf vol muziek. Een mobiele harde schijf vol film. #noworries

• Een vijftal tshirts voor onderweg geselecteerd. Benieuwd in welke staat van ontbinding die zullen terugkomen. #noworries
• Bij Julie & Wouter de toekomstige voor Maïte gaan goedkeuren. Wat een schat! 9 maand is héél wat in babytijd. #noworries
• Cava wordt naar het schijnt rap slecht. Dat moet dus nog op. @pletski, @elkevp en @misssoffy helpen. #noworries
• @mountkimbie heeft een schitterend album. Joy Orbison is briljant. @iambenga herdefinieert ‘rechtdoor’ en ‘scheuren’. #noworries #wobble

• Niet alles in dozen stoppen; die koersfiets en bijhorend broekje lenen we toch gewoon uit aan Maarten? #pimpmykilometerstand #noworries
• Wennen aan veel hetere temperaturen op Hotel Jaretelle. http://bit.ly/czXdcd #amai #noworries
• Mama en papa bellen en/of zien we opvallend vaak tegenwoordig. Wonder why. #noworries

• Een Lowepro Rover AW II aangeschaft, zodat de veel aangevraagde foto’s er veilig komen … http://bit.ly/aTLgTH #noworries
• We brengen haast doos per doos naar onze tijdelijke stock. Elk excuus om Maïte nog eens te zien is goed. #noworries
• Meme is een beetje in de war. #houjesterk #noworries
• Op de valreep nog een geheim projectje afwerken. We krijgen er een schorre stem van. #noworries
• Wie wordt de No Worries mascotte? Headhunterbureau J&L contacteert de drievingerige Rudy. #noworries

Dinsdag om 9u55 vertrekken we. Het kan er eigenlijk niet vlug genoeg zijn, want afscheid nemen is moeilijk. Al zal het wel deugd doen …

Helemaal ondersteboven van gisteren. Een hele hoop vrienden en familie tesamen. Damn, straf. Dank aan Annelies, Gerd, Bart, Yoeri, Christopher, Simon, Jaklien, Etienne, Maarten, Lien, Roos, Isaï, Johan en Annemie voor het helpen. En uiteraard voor iedereen die er bij kon zijn! Wij hebben er volop van genoten, en zullen een heel eind geraken met al jullie giften en wensen. Merci!

Ons vertrek is voor 27 juli, en dat is toevallig-of-niet de dag na de Gentse Feesten. We susten ons dus gisteren met de gedachte dat we velen onder jullie dan nog eens tegen het lijf lopen …

Ons vluchtschema voor de volledige reis ligt vast; van begin tot eind, en dat is een gevolg van deze prijs. We weten dus nu al dat we 261 dagen van huis zullen zijn.

Ik betaal €1.398,00 voor dit ticket, Laura betaalt €574,00 (enkel luchthaventaksen, brandstoftoeslagen en een supplement voor de stopovers).
Het kriebelt … en of. Straks feest.

Een eerste stap in de voorbereidingen voor onze reis, was een oplossing zoeken voor onze job, voor de periode dat we in Australië zullen zitten. Laura werkt full-time en met een vast contract als ergotherapeute in het MPI Sint-Lodewijk in Kwatrecht. Ik werk, eveneens full time en met een vast contract, als web developer voor Netlog. Twee jobs die we allesbehalve willen opgeven. Dus …

Tijdskrediet (of loopbaanonderbreking)

Tijdskrediet is een wettelijk geregeld systeem voor werknemers en werkgevers. Als loopbaanonderbreking je meer zegt, wel dat is basically hetzelfde. Tijdskrediet is het systeem voor de privésector, loopbaanonderbreking voor de openbare sector.

Tijdskrediet biedt u de mogelijkheid om, tijdelijk, uw beroepsloopbaan volledig of gedeeltelijk te onderbreken.
[...]
Het tijdskrediet biedt u de mogelijkheid over meer vrije tijd te beschikken om in te spelen op familiale en sociale verplichtingen (opvoeding van de kinderen, hulp aan zieke familieleden…) of om persoonlijke projecten te realiseren (studies hervatten, een reis maken, een hobby of sport beoefenen, uitrusten …).

In principe is tijdskrediet een recht. Iedere werknemer kan in totaal 1 jaar tijdskrediet gedurende zijn hele loopbaan nemen, en dit in stukken van 3 maanden tot 12 maanden. Er zijn uiteraard een pak voorwaarden, regels en uitzonderingen.
Een eerste element is de grootte van het bedrijf waarvoor je werkt, en hoeveel personen er in diezelfde periode gebruik maken van tijdskrediet. Hier zijn wat limieten, voorwaarden en voorrangsregels zodat je werkgever niet plots zonder personeel zit en zich kan voorbereiden. (Je werkgever kan ook vragen om het tijdskrediet uit te stellen; Je dient hem dan ook 3 maanden op voorhand te informeren.) Hoe lang je al voor je werkgever werkt, speelt ook een rol. Er is voor tijdskrediet tevens een optionele uitkering voorzien.

Ik vroeg deze uitkering enkele weken geleden aan bij Netlog (ondertekende brief en zo …), Hilde was zo vriendelijk al het nodige te regelen van papierwerk voor de RVA, en vandaag kreeg ik bevestiging van die dienst dat een uitkering vanaf 8 september 2010 zal gestort worden. Omdat ik nog geen 5 jaar anciënniteit heb, komt de maandelijkse uitkering voor mij op 399 EUR.

Op de site van de RVA vind je gedetailleerde informatie over tijdskrediet.

Verlof zonder wedde

Verlof zonder wedde, is wat het zegt: verlof, zonder iets van loon … ook niets meer. Dit systeem is niet wettelijk geregeld, en het is ook geen recht. Je komt gewoon (al dan niet) overeen met je werkgever om voor een bepaalde periode het werken stop te zetten en geen loon meer te ontvangen, al blijf je wel onder contract.

Laura kwam dit systeem overeen, en omdat er in het MPI in schooljaren wordt gedacht, heeft Laura verlof voor een volledig jaar.

De sites van Acerta en Vacature hebben meer informatie over verlof zonder wedde.

Beide systemen zorgen ervoor dat we na onze sabbatical meteen weer aan de slag kunnen, en zo-goed-of-zo-kwaad-het-kan de draad weer opnemen.

Zaterdag 19 juni gaan we er met een hoop vrienden een goei lap op geven in zaal Cocteau. En dat met muziek van Christopher (Urgent.fm, Gent Jazz), Daptunes (Urgent.fm, Dynomite, White Cat) en Onda Sonora (Brussels’ finest).

(artwork by Micha)

Dat waar we nu wonen het super-super-super-wijs is. Niet al te groot, zeer rustig, gezellig, en pal (pal, zeg ik u!) in het centrum van Gent. Een terras – it’s that time of year again! – is 2 stappen ver. Dat is haast letterlijk te nemen. Onze tuin? Dat is gewoon de Lievekaai. Plek voor een kwijlend beest hebben we niet nodig. Den buiten is voor koeien. Wij wonen in de stad. Wij wonen in Gent. En grààg!

Ons huidig appartement is dus zeker één van de grotere obstakels voor de reisplannen. Vertrekken is pas zo leuk, als je weet dat je weer veilig thuis kan komen. En om nu na onze terugkomst dringend op zoek te moeten gaan naar een nieuw appartement of huis … mèh. We zouden al héél veel geluk moeten hebben om opnieuw iets te vinden naar onze zin. Oh, en, sorry ouders, opnieuw tijdelijk intrekken bij jullie, geen denken aan!

Dus dachten we aan onderverhuren, en stond er hier al een halve reclame-spot in draft voor de blog. Maar … maar … maar … Maarten en Lien to the rescue: Er wordt op huis gepast!! Dichte familie die zo de tijd heeft om zelf op Gent verliefd te worden en nog eens op wat van onze spullen let. Ideaal. *een pak van ons hart*

(foto van ikke)

Al dat gedroom over de fantastische tijd die we in Australië en omstreken zullen hebben, en waar we die tijd dan juist zullen doorbrengen, is héérlijk! Alhoewel … als je het lieftallige pasgeboren nichtje, Maïte, in je armen hebt, denkt een mens wel al eens ‘waarom toch?’; maar kom, de goesting blijft en door de foto’s (bedankt Maarten & Elien!) en verhalen zou je zo willen vertrekken. (Mag Maïte mee?)
Tussen al dat gedroom in, zijn we momenteel bezig met enkele praktische aspecten van de zaak. Zoals: reisverzekeringen!

Traditionele reisverzekeringen

De ziekteverzekering van de mutualiteit dekt een aantal zaken (bv. dringende medische hulp), maar dit lijkt ons allemaal nogal beperkt, dus zijn we nu volop op zoek naar een betere oplossing. Bij de ‘traditionele’ reisverzekeringen, met dekking voor ongevallen, repatriëring, annulatie, bagage en dergelijke – bij VAB, Europ-Assistance en aanverwanten -, zit je al snel aan een dikke 500 euro per jaar per koppel. Meestal gaat het daarenboven om een jaarpolis, die alleen geldig is voor een reis tot 3 maand, waarbij je voor verlengingen serieus moet afdokken.
Goede reisverzekeringen voor langere periodes zijn dus niet evident.

‘International Health Plan’ van Chartis via DVV

Via Annelies weten we over het bestaan van het ‘International Health Plan’. Dit is een product van Chartis, en werd voorgesteld door DVV verzekeringen. Het gaat hier over een jaarverzekering met veel inbegrepen: medische kosten bij ongevallen, bagage, repatriëring, wettelijke aansprakelijkheid, e.d. Wel weten we (nog) niet of werkongevallen en risico-sporten ook verzekerd zijn. Voor 9 maanden kost de verzekering €359 tot 25 jaar, vanaf 26 jaar loopt het al tot €654. De agente in het kantoor van DVV wist ook van een andere klant die met deze verzekering was vertrokken.

Enkele online verzekeringen

Online vonden we (alweer via Annelies) volgende verzekeringen:

• Australian Backpackers Verzekering;
  Dit lijkt een formule op maat van wat we willen doen. Optie B bevat verzekering voor bagage, diefstal, gevaarlijke sporten, werkongeval, SOS transportkosten, flying doctors, e.d.
  Je kan met deze verzekering maximum 2 jaar aaneensluitend op reis, en dat voor de prijs van €390 voor 12 maanden en €300 voor 9 maanden.
• Lang-op-reis-verzekering;
  Gelijkaardig als hierboven, maar onduidelijk of dit ook beschikbaar is voor onder de Moerdijk.
• Mondial Assistance Globetrotter

Dexia Platinum Master Card en Fortis American Express Gold Card

Op de Reismarkt in Brugge hadden we van ene Davy gehoord dat de Platinum MasterCard bij Dexia een goeie oplossing was. Dit is de elite-kredietkaart van Dexia (lees: voor rijke mensen) waarbij je zowat voor alles verzekerd bent, wereldwijd, voor een 210 euro per jaar. Een serieus verschil dus, met de gewone reisverzekeringen. We zijn echter geen klant bij Dexia, dus moeten ze nog uitzoeken of we die Mosterdkaart wel kunnen krijgen. Een mens kan met een limiet van 5000 euro per maand namelijk zotte dingen doen, die daarna ook wel van de rekening gaan. Binnen een paar weken gaan we ook eens langs bij Fortis, daar hebben ze de American Express Gold Duo Card, wat een betaalkaart lijkt met gelijkaardige opties. Daarnaast moeten we ook nog te weten komen of de verzekeringen ook gelden voor reizen van 9 maanden, of de autoverzekering ook geldt voor auto’s aangekocht en ingeschreven buiten Europa, e.d.

Ter plekke verzekeren?

Eén van de banken gaf aan eventueel ook in Australië zelf te kijken voor een bijstandsverzekering. Al is dat, denken we dan, geen oplossing voor Nieuw-Zeeland en/of Zuidoost Azië, en het lijkt ons een beter idee dit geregel nu nog te doen.

Tips?

Voorlopig zijn er echter nog geen beslissingen genomen, en we zijn dus nog steeds op zoek naar de juiste verzekering. Als je advies en/of ervaringen hebt met reisverzekeringen voor langere periodes, of je kent mensen die misschien kunnen helpen; laat aub weten!

‘t Is het moment voor countdowns. De geboorte van ons allereerste en wellicht onwaarschijnlijk schattig nichtje is nakend, en op iets langere termijn – nog een vijftal maand – zwaaien we uit. Heel wat om naar uit te kijken!

Onze vliegtickets en visum zijn in orde, in principe kunnen we dus vertrekken! Niet dus. Nog even wachten, en vooral plannen, dromen, blogs lezen, er over babbelen, … Het kriebelt alsmaar harder.

Vorige zondag, 28 februari, trotseerden we Xynthia De Storm (Met de Marginale Naam) om in Brugge naar de Reismarkt te gaan. We spraken er met verschillende (wereld)reizigers, en kregen heel wat praktische informatie kregen over auto’s kopen en verkopen, verzekeringen, budget en van die toestanden. Daarnaast is het natuurlijk ook heel leuk om tips over leuke plekjes en must-do’s te horen. Helaas niemand die West-Australië had aangedaan, maar dat zullen we dan wel zelf ontdekken! De vraag ‘is er daar iets nìet de moeite’ daagt ook. Negen maand lijkt veel, maar zo te horen is er zo veel moois daar in ‘t zuidelijk halfrond dat we nog héél veel niet gaan zien. ‘t Is daar natuurlijk ook vrij groot, maar ‘t wordt ongetwijfeld … geweldig.

(photo by nosha)

Ze vragen ons zo nu en dan al eens: “waarom Australië?“. Naast de praktische reden dat je er makkelijk een visum voor kan krijgen dat een jaar geldig is (Working Travel Visum, -30j.), en naast een hoop kinderdromen, is dat vast en zeker ook uitgestrektheid en het desolate van de woestijn.

En die kriebel komt door onze 2 reizen doorheen het Zuidwesten van de Verenigde Staten. In 2008 en 2009 bezochten we de grote nationale parken van Californië, Utah, Nevada en Arizona. Canyonlands, Zion, Bryce, Grand Canyon, Joshua Tree, Mojave Desert, Death Valley, … stuk voor stuk parels en van een schoonheid waar we telkens weer lyrisch van worden.

Daarnaast is Amerika natuurlijk ook een land vol ongelooflijk boeiende steden … Hieronder een hoop foto’s en een videoverslag van onze reizen naar Amerika in 2008 en 2009.

Southwest USA 2008

California 2009

California 2009 reisverslag (deel 1)

California 2009 reisverslag (deel 2)

Als je naar ‘t middelbaar gaat, krijg je voor de les aardrijkskunde zo’n Grote Wereldatlas om al dan niet nuttige dingen in op te zoeken. En wat doet een mens als hij zich al eens verveelt tijdens die lessen … kijken of je naam ook bij de index staat. En jawel! Bonus: ‘t is in Australië te doen.

In de noordoostelijke ‘tip’ van Australië kan je mijn persoonlijke stad vinden. Er is een Laura River, er is goud en er is zelfs aboriginal rock art van 50 000 jaar oud. Mijn ego krijgt een geweldige boost. In Laura wonen 100 Aussies, dat kan ik nog wel aan.*

With a population fewer than 100, Laura is a small town consisting of a pub, a general store, two service stations, a school, a police station, a health clinic, and a few houses. However, the town, and its surrounding district, proves that size is no measure of importance.

Meer info op Wikipedia of op mijn (?) officiële site. Of onze reis ons ook langs Laura brengt, is voorlopig een vraagteken.

* Jawel, in Australië noemt men een kruising van twee straten met 100 inwoners een stad.