Przedwczoraj (26 listopada) w Gliwicach miało miejsce już piąte spotkanie Silesian PHP User Group. SPUG nazywa się wyjątkowo niemedialnie, jak zresztą PRUG, PLUG i inne grupy wywodzące się z tego samego, Linuksowego pionu nazewnictwa, ale pomijając ten fakt jest to dynamicznie rozwijająca się impreza. Piąta edycja była bardzo udana, większa i bardziej komfortowa sala, ciekawe prezentacje, pizza i darmowe piwo: to zwykle wystarcza, żeby programista był zadowolony. Poziom merytoryczny był dobry, chociaż po namyśle uważam, że fajniejsza była idea ze SPUG#4, gdzie całe spotkanie oscylowało wokół BDD. Tym razem tematy były różne, od wyższego poziomu abstrakcji (prezentacja o mądrej Architekturze Wojciecha Sznapki), poprzez programowanie na żywo (Angular JS + Silex), aż po dość szczegółowy przepis na programowanie bundli w Symfony2 przy użyciu BDD (nie przejmujcie się, jeśli nie rozumiecie, jest to tak specjalistyczne jak brzmi). Wszystkie prezentacje można sobie przejrzeć na joind.in, są tam też oceny i komentarze.
Podczas after party w Spirali usłyszałem opinię, że mało jest na Śląsku imprez startupowych. Rzeczywiście, wypadamy słabo w porównaniu do innych regionów Polski (nie wspominając o Dublinie, Londynie czy Berlinie). Próbowałem to już diagnozować z różnymi osobami na różnych spotkaniach, ale recepty chyba nie ma - ja mam teorię, że jest to związane z pewnym rozproszeniem i specyficzną konstrukcją naszego regionu, bez wyraźnego centrum, które mogłoby pełnić rolę huba. Gliwiczanie nie chcą jeździć do Katowic i vice versa.
Niemniej jednak ten rok jest stosunkowo aktywny. Przez ostatnie miesiące miałem okazje uczestniczyć w SPUG, Meet.js czy TechMine Startups. Wiem, że w naszym regionia działają jeszcze Geek Girls Carrots, było (jest?) Mobile Silesia, InterAkcje, DigUp Startup oraz doroczny WUD. To wszystko są cenne inicjatywy, ale wydają się z mojej perspektywy kompletnie nie powiązane ze sobą - każdy sobie rzepkę, itd. Część z tych imprez funkcjonuje jako typowe spotkania techniczne, część organizowana jest przez działające w okolicy firmy głównie w celach rekrutacyjnych. Od czasów Spodka 2.0 nie mamy też imprezy integrującej developerów, marketerów i innych specjalistów działających w obrębie szeroko pojętych nowych technologii.
Czytając dzisiaj wpis Brada Felda odnośnie budowania społeczności zauważyłem, że nie wyłania się z naszego grajdołka lider, lub grupa liderów, która z pełną świadomością chce lokalnie budować przyjazne innowacjom środowisko. Być może dlatego, że tak blisko nam do Krakowa? Może w ogóle na Śląsku nie powstanie żadne spójne środowisko, bo to właśnie stolica Małopolski zaspokaja potrzeby śląskich przedsiębiorców w tej kwestii? A może tyle firm działa już na rynku globalnym, że nie czuje się zbyt mocno zakorzeniona lokalnie?
Być może wynika to też z faktu, że mało wiemy o tym, co się dzieje w śląskich firmach, a jest nas tu przecież mnóstwo. Poczynając od software housów, których w samych Gliwicach jest kilka (kilkanaście?), przez agencje interaktywne, start-upy czy fundusze inwestycyjne. Od paru miesięcy chodzi mi po głowie projekt, dzięki któremu można by się lepiej poznać. Idea w skrócie polega na stworzeniu strony-katalogu z wideo prezentacjami poszczególnych firm. Jeśli to brzmi ciekawie, a masz trochę energii i czasu do działania - wiesz gdzie mnie szukać. Samemu trudno ruszyć z miejsca, ale z małą pomocą można ruszyć tę kamyki, które od pewnego czasu się układają i przy odrobinie szczęścia wywołać lawinę.
Kiedy parę lat temu w Katowicach działał Spodek 2.0, impreza dość mocno się rozrosła. Pamiętam, że na końcowe spotkania przychodziło na pewno ponad 100 osób. Z czasem jednak słyszałem również dużo narzekań, zwłaszcza na jakość prezentacji. Było to dla mnie zaskakujące - po pierwsze, rzadko zdarzały się naprawdę poważne wpadki, a po drugie: czy o prelekcje naprawdę chodzi w Barcampach?
Po ostatniej prezentacji tłum topniał gwałtownie. Na afterparty zostawało nas 10-20 osób. Było fajnie, graliśmy na Wii, albo w Guitar Hero, piliśmy piwo, luźna atmosfera. Poznałem wartościowych ludzi, którzy robią ciekawe rzeczy w branży internetowej na Śląsku.
Niemniej co się stało z pozostałymi 90%, którzy godzinę wcześniej byli jeszcze żywo zainteresowani tematami około internetowymi? Czy oni nie robili fajnych rzeczy? Nie warto było ich poznawać? Raczej nie, ale nie dowiem się tego nigdy - nikt nie chciał “uprawiać networkingu”, każdy wracał do swojego bloga/studiów/pracy z poczuciem wyniesionej wiedzy lub straconego czasu.
Dla mnie był to czas wczesnostudencki, wprawdzie pracowałem jako freelancer, ale najbardziej byłem nakręcony na afterparty, wiecie, to było cool pograć sobie w Guitar Hero (finał, fuck yeah), napić się piwa, pogadać o internetach. Niemniej nie wyniosłem stamtąd żadnych specjalnych biznesowych kontaktów - nie bardzo wiedziałem, czego szukam.
Po tym okresie zrobiłem się sceptyczny - firma zaczęła się rozkręcać, a barcampy zaczęły wydawać się stratą czasu. Niezauważenie skręciłem w stronę agendomaniaków, spotkanie było fajne tylko wtedy, kiedy można było wynieść z niego wiedzę. W tym czasie zaczęło się TechMine, rozwinęły się imprezy w Krakowie, Mobile Silesia w Gliwicach - bywałem tu i ówdzie, ale bez specjalnego zaangażowania. Ostatecznie w pewnym momencie prezentacje są przewidywalne, a ja jeszcze nie odkryłem tego “piątego elementu”.
Dopiero Internet Beta 2013 okazała się przełomowa dla mojego myślenia. Kluczowy był tu czas konferencji i dwie wieczorne imprezy. Nagle okazało się, że wiele ludzi nie ucieka z prezentacji, tylko idzie na imprezę (ostatecznie jest przynajmniej darmowe jedzenie, nie?). Nagle okazało się, że te firmy, które śledzimy w sieci mają swoich pracowników, a Ci pracownicy mają swoje historie do opowiedzenia. Rozmawiałem z programistami, właścicielami startupów, prezesami spółek (to wszystko również w wersji damskiej). Rozmawiałem z ludźmi, którzy mieli pojęcie o technologii i z takimi, którzy w ogóle nie rozumieli co my w PIDI.pl robimy. Rozmawiałem z ludźmi, których twittów nie śledzi pół branży, ale którzy mieli swoje fascynujące opowieści.
W tym momencie, zaczęło się wszystko układać w całość. Zrozumiałem, że dotychczas błąkałem się gdzieś na obrzeżach, ślizgałem się po powierzchni zrozumienia tego, co się dzieje w szeroko pojętej branży internetowej. Do tej konferencji jedyne, co znałem, to materiały marketingowe firm, teksty na blogach, prezentacje - wszystko to obliczone na budowanie wizerunku. Z takiej perspektywy firmy wydają się monolitami, podczas gdy w rzeczywistości są sumą pojedynczych jednostek, złączonych lepiej lub gorzej w działający organizm. Dzięki konferencji udało mi się wgryźć głębiej, zrozumieć więcej. Poznać ten czynnik ludzki, który kształtuje rzeczywistość każdej firmy. To była cenna lekcja i po nią warto przyjeżdżać do Rzeszowa.
Niespodziewanie okazało się, że przy bazodanowych porządkach usunąłem bazę danych - wszystkie wpisy od 2009 roku. Postanowiem uznać to za dobrą okazję do przeniesienia się na nową platformę i zaczynam od nowa z Tumblrem.
