ابژكتيو

شکر

بهبد پرشان — Sun, 21 Aug 2022 18:20:57 +0000

وقتی فکر میکنی ختم روزگاری و دیگه هیچ کار نیست که نکرده باشی و بهت ثابت میشه که هنوز خیلی چیزهای شیرین هست که تجربه اش نکردی!

درسته که در آغاز راه، سردرگمی ترس و شکست حس میشه اما یه کم که بگذره متوجه میشی که گاهی شجاعت و شهامت و خلاقیت میتونه از یک وضعیت صلب نجاتت بده هر چند اگر پایانش به شیرینی وسطش نباشه

زمان آزاد

بهبد پرشان — Wed, 17 Aug 2022 14:56:29 +0000

امروز عصر بالاخره ۲-۳ ساعتی وقت آزاد داشتم ، البته شاید یکی از دلایل آزاد نبودن وقتم ، خودم هستم! همین مدت زمان کم باعث شد به این نتیجه برسم که تنهایی نه تنها بلاخیز نیست ! بلکه فرصتی برای مرور خاطرات گذشته و عبرت آموزی محسوب می شود.

بماند به یادگار

بهبد پرشان — Mon, 15 Aug 2022 18:20:34 +0000

نقاط عطفی در زندگی ما انسان ها وجود دارند که تمام سیکل تکراری وعمر رو به زوال ما را تعبیر و تفسیرمی کنند …

مدرسه،معلم ها، امتحانات نهایی، مقاطع مختلف تحصیلی، دبیرها، تشویق ها ، تنبیه ها، عشق اول ، کنکور، یافتن هویت جنسی ، اولین آغوش ، اولین سکس، سربازی، کار ، اولین حقوق و …. همه و همه بیانگر خاطراتی هستند که شاید با یادآوری هر کدام لحظاتی شیرین یا تلخ در ذهن ما تداعی کنند اما واقعیت امر آن است که در پس شیرین ترین خاطرات ، حسرتی به قیمت گذر عمر نهفته است …

اعتراف می کنم که پس از یادآوری تمامی خاطرات مهمم در قریب این سی و اندی سال گذشته از عمرم، فقط و فقط برآیند حس هایی که در آن رده هایی از عشق ، دوستی ، دوست داشتن و دوست داشته شدن در ذهنم تداعی می شود را دلیل حیاتم می دانم …

… کاش فرصتی باشد که بتوانم عشق بیشتری بورزم در هر قالبی که او برایم مقدر کرده است …

پ ن : نوشتن و تجربه کردن حس های خوب بعد از مدت ها سخته !

بدون تیتر

بهبد پرشان — Thu, 11 Aug 2022 21:46:31 +0000

…

اسلحه من

بهبد پرشان — Sun, 19 Sep 2021 20:55:12 +0000

نوشتن در آستانه چهل سالگی بسیار سخت تر از هر زمانی است. حسرت روزهایی را دارم که به راحتی روی یک صفحه می نوشتم و دغدغه ایی بابت انتشار نداشتم.
نوشتن در آستانه چهل سالگی یک وسواس فکری را به همراه دارد ، وسواسی که گاها ، نه تنها اجازه نوشتن یک سطر را نمیدهد بلکه حین تلاش برای نوشتن بار انبوهی از عدم ناتوانی را به رخ می کشد.
وقتی سالها با ادبیاتی به غیر ادبیات نگارشی صرفا برای ارائه گزارش کار به رئیست بنویسی ، بدیهی است که خلاقیت نوشتن از بین خواهد رفت.
اما سعی می کنم بنویسم تا دوباره مسلح باشم

دندون درآوردن

بهبد پرشان — Fri, 10 Sep 2021 20:17:40 +0000

شنیده بودم که آدم ها بعد از یک سنی دوباره دندون درمیارن …

لثه ام میخاره …

گزارش دوم از سیل

بهبد پرشان — Tue, 13 Aug 2019 19:20:01 +0000

شاید بیشتر از چهار ماهه که از سیل میگذره و من هنوز ریکاوری نشدم !

بعد از سیل بنا به وظیفه ذاتی و کاری ام و علیرغم علاقه شخصیم مجبور به انجام دادن کارهایی شدم که فکر میکنم اگه اجازه میدادن به دلخواه خودم بود ، میتونست مثمر ثمرتر باشه ! اما خب اینجا جاییه که هر شکم گنده ایی رییسه اما هر گردی گردو نیست !

هنوز اثرات آسیب از سیل رو به صورت ضعف در اندام های حرکتی در بدنم حس میکنم و اصلا بابت این آسیب نگران نیستم ! چون بالاخره بروز یک سری درد در آستانه چهل سالگی طبیعیه و تمام سعیم رو میکنم که با این واقعیات کنار بیام …

این مدت خیلی کارهای بیهوده کردم و دارم تمام سعیم رو میکنم یک کم بیشتر برای خودم وقت بذارم … خدا رو شکر میکنم که پسورد این وبلاگ پیدا شد و دوباره حس تنهاییم کمتر میشه

گزارش اول از سیل

بهبد پرشان — Tue, 09 Apr 2019 11:00:55 +0000

اوضاع از چیزیکه رسانه ها میگن وخیم تره ، حدود ۱۰ روزه که من در کانون سیل مستقر بودم و اگه بخوام به صورت اجمالی بگم در همون ساعات اول میشد یه بی نظم عجیبی رو دید که عوامل مدیریتی به اون دامن میزد !

مثلا قطع تلفن و نت با وجود اینکه توجیه خاصی برای این زیر ساخت نیست باعث شد که بسیاری از خونواده ها از سالم بودن بقیه اعضاشون بی خبر باشن …

دردناک تر از همه اینها قدم زدن های شبانه من برای درک بیشتر از وضعیت مردم بود که مجبور بودن به دنبال بقایای عزیزانشون باشن و البته خدا رو شکر که تلفاتی در این خصوص محسوس نبود

نباید از حق گذشت و تلاش شبانه نیروهای اتش نشانی ، بسیج و هلال احمر رو برای تخلیه مردم از مناطق ور خطر نادیده گرفت … و شاید اگر این اقدامات نبود تلفات بالای ۵۰۰۰ هزار نفر بود

سیل

بهبد پرشان — Fri, 05 Apr 2019 17:30:35 +0000

وقتیکه پست قبلی رو مینوشتم ، تصور نمیکردم که وضع از اینی که هست بدتر بشه ! و جالبتر اینکه درست در یکی از شهرهایی بودم که سیل باعث شد تا چند هزار نفر از مردمش بی خانمان بشن

یک هفته سخت در شرایط بحران پشت سر گذاشته شد و دم آخر به دلیل مصدومیت جزیی مجبور به برگشت شدم …

به هر حال بعد از سیل هم اونجا باید بازسازی بشه و احتمال برنامه زندگی من دچار چالش میشه

فعلا تا یادداشت بعد

قبل از دو رقمی شدن روزهای سال 98

بهبد پرشان — Fri, 29 Mar 2019 14:23:29 +0000

روزهای سختی در حال گذر است…
روزهایی که جلوی چشمانمان هموطنانی را از دست می دهیم که خوشی از این زندگی ندیدند.
گرانی های سریالی و طاقت فرسا ، عیدی که با سفره خالی همراه بود و وحشت عمومی از بلایایی طبیعی و …، همه و همه مصائبی هستند که این مردم در حال دست و پنجه نرم کردن با آن هستند.
و صد افسوس که هیچ پشتیبانی برای این مردم نیست.
در این ایام من هم مستثنی نیستم ! هر چند که خدا را شکر میکنم در سیل اخیر خودم و خانواده ام مشکل خاصی نداشتیم اما واقعا احساس درماندگی و استیصال از عدم توانایی برای کمک کردن به دیگران آزارم می دهد.
هر چند که از روز اول عید ، یک روز آرام نداشتم و شاید سر جمع یک نصف روز برای خودم بودم! اما خستگی ناشی از ناتوانی آزار دهنده تر از خستگی جسمانی است…
شاید اشاره به ضرب المثل معروف » سالی که نکوست از بهارش پیداست … » تا حدی نا امید کننده باشد ! اما من هنوز امیدوارم که شاید روزهای روشن نیز فرا برسد.
امیدوارم این سرزمین نفرین شده بالاخره رفع طلسم گردد تا شاید از این دور تسلسل ناامیدی ها و بدبختی ها رهایی بیابیم …

پ.ن
کاشکی این همه بلا تموم بشه … طاقت من یکی که داره تموم میشه.