çok sıkıldım

25

2014-07-31T12:33:00.000-07:00

okulu bitirip diplomamı aldığımda, henüz olayların farkında değildim. en nihayetinde henüz 24 yaşındaydım ve askere gidecektim. askerlk başvurumu yaptıktan 1 yıl sonra, 2 haziranda askerden döndüm. ve sonrasında iş başvuruları, beklemeler ve bir anda evsiz kalmak.

yani bazen düşünüyorum bi 8 sene önce 25 yaşındaki insanlar gözüme baya baya büyük adamlar kadınlar gibi gelirdi. 25 yani. orta yaş bile değil direkt yaşlı gibi gelirdi. yuh. ama mesela bi 3 4 sene önce 25 yaşındaki insanlar eh orta yaş ne çok genç ne ihtiyar gibi geliyordu. ve doğum günümün üstünden nerdeyse yarım sene geçmesine rağmen ben bugün 25 yaşına geldiğimi anladım. 25 yaş ilk kez genç geldi gözüme. çünkü öyle olması gerekiyordu. 25 yaşındayım, bir günlüğüne de olsa evsiz ve işsiz olmanın yarattığı o iğrenç depresyona girdiğimde, kadıköy sokaklarını adım adım arşınlarken ilk kez "du bi yere oturim bi çay içiyim yoruldum" dedim kendi kendime. hasanpaşa'da dandik bi çay ocağında 1 liraya çay içerken bir yandan kariyer nette iş ilanlarına başvuruyordum bir yandan da sahibindende ev ilanlarına bakıyordum. 25 yaşındaydım ve ne işim ne de evim vardı. istanbul resmen beni istemiyordu. ulan alt tarafı 25 yaşındayım. geçen sene 24 yaşındaydım ve istanbul bana böyle davranmıyordu. ben ısrar ediyordum istanbula beni kabul etsin diye, "gidrmsn bnm svglm vr" diyen tripli bir kız gibi beni reddediyordu o da. manyak mıdır nedir?

neyse ev konusunda iş gibi çok beklemeden üsküdar'da 1+1, iskeleye 10 dakka yürüme mesafesinde 3. katta bir ev bulabildim. o evi bulduğum için sanki istanbul benle bi çay içmeyi kabul etmiş gibi hissediyorum sanki bu ev olayından sonra iş konusunda da talihsizliğim kırılacak ve istediğim üç beş işten birisi olacakmış gibi hissediyorum.

25 yaşında ve işsizseniz hayattaki en büyük kaygınız gerçekten bu oluyor. yani kaba bir hesapla yaklaşık 20 yılınızı ve çeşitli pariteleri de göz önünde bulundurursanız günümüz parasıyla yaklaşık 500.000 tl gibi bir meblayı harcayıp, bu meblayla(ya da daha fazlası/azıyla) patronluk yapan birilerini daha da zengin etmek gibi sapıkça bir isteğe sahip olmak. mazoşistçe bir eğilim.

tüm bu stokholm sendromu çakması kölelik isteği ne kadar saçma geliyorsa, zengin adamların kendilerini daha da zengin etmek için canını atan insanları işe almamaları da o kadar saçma geliyor. aslında saçma da gelmiyor yani düşün senin için köle olmak isteyen bir sürü insan var sen de hangisine en az parayı verip en çok sömürebilirim diye düşünüyorsun ve bunu yaparken bir sürü kozun var. ya valla gerçekten insan hayret ediyor. 25 yaşındayım. işsizim. evim var ama. üsküdarda. motor iskelesine yakın.

sırf iş bulmak için askere gittim licede askerlik yaptım bir insan köle olmak için bu kadar çaba gösteremez. annem su getir dediğinde mırın kırın eden adamdım ben :/

favori filmlerim

2013-09-15T07:31:00.002-07:00

arkadaşlar merhaba, nasılsınız? ben açıkçası hiç iyi değilim. kasım 4'te askere gidicem ve şu anda ailemin yanında çok mutsuzum. madem boşum ve mutsuzum, ilerde evleneceğim hanım ben askerdeyken beni stalklamak isterse hakkımda derinlikli bir bilgi sahibi olsun diye blogumda en sevdiğim filmleri kısaca özetleyeceğim ki benim film okuma perspektifimi iyice anlasın ona göre ben askerden geldiğimde "imi irsin bin sin iskirdiykin sizlindim" diyerek yuvamızı daha kurulmadan yıksın. bir de ricam, yazıyı okuduktan sonra yazıyı paylaştığım twiti favlayarak ya da koment bırakarak okuduğunuzu bir şekilde bana belli etmeniz. bu benim için niye önemli? önemli işte amınakoyim bu da benim şahsi ego meselem. çok kurcalamayın bi favı bi komenti çok görüyosanız zaten okumayın amınakodumun cimrileri benim yazılarımı haketmiyosunuz çünkü bana aşıksınız. neyse, yazıya geçiyorum. filmlerle ilgili sözlüğe daha önce yazdığım yazıları da ek olarak ekledim ki okuma zamanınız artsın. keyifli okumalar dilerim.

1-KORKUNÇ BİR FİLM 1-2(scary movie 1-2)

amerikan korku filmi klişeleri ile dalga geçen film serisi korkunç bir film'in 1. ve 2. filmlerini çok severim. çünkü genel olarak amerikan filmlerindeki klişeleri severim. adamım şortinin ota boka gülmelerine de ayrı bitiyorum. filmi genel olarak özetlemek gerekirse, bi grup genç var, bunlar bi cinayet işliyolar, sonrasında olaylar gelişiyor. sonunu söylemem ama belli başlı geyikleri tekrar tekrar izlemenizi öneririm bi de bu filmi türkçe dublajlı izleyin türkçeye çeviren eleman net iyi çevirmiş bi tek naabbeer muhabbetini orjinal dilinde izleyin yutupta var VAZZAAAAAĞAAAP diye. bi bira reklamıyla taşak geçiyor.

2-ROCKY 1-2-3-4-5-BALBOA

yine bütün amerikan klişelerinin akıp gittiği bir seri ve yine ben defalarca izlesem de sıkılmıyorum. rocky'yi zaten herkes en az 1 kere izlemiştir. ben çok kere izledim. konuyu biliyosunuz boksör var paso bi dibe düşüyo bi en tepeye çıkıyo falan ama film içersindeki o duygu yoğunlukları, o gaz veren şarkılar felam baya iyi yani. mutlaka izleyin. favorim 4. filmdir bu arada ivan drago olan.

https://eksisozluk.com/entry/22408072

3-50 İLK ÖPÜCÜK (50 first dates)

adamım adam sandler'in en sevdiğim romantik komedisi bu film. ılık gibi olacam ama film tam yağmurlu basık bi pazar günü battaniyenin altında sevgiliye sarılıp izlemelik bi film. her sahnesini 500 kere izlesem yine izlerim. konusu: bi kız var adam sandler de kızı ayarlamaya çalışıyo ama kızın kafada problem var hafıza kaybı yaşıyo falan. zaten izlemişinizdir mutlaka.

https://eksisozluk.com/entry/17795327

4-BLADE

50. ilk öpücük filminin ardından hemen blade dedim ki ılık bir insan olduğum düşünülmesin. blade filminin başındaki kan banyolu parti sahnesi için bile izlenir ki bence filmin genel konusu da iyi. ama devam filmlerini beğenmedim pek bu yüzden yazmadım. blade 1'i mutlaka izleyin ama. konusu: vampirler var, blade var bi de vampir avcısı, onların arasındaki çekişmeler falan.

https://eksisozluk.com/entry/23836751

5-SALAK İLE AVANAK(dumb and dumber)

her izlediğimde her sahnesinde güldüğüm filmlerden birisi de jim carry'nin oyunculuğunun zirvesini gördüğü bu filmdir. her izlediğimde anıra anıra gülerim. konusu: 2 eleman var, bunların gerizekalılıklarını anlatıyor.

6-REIGN OVER ME

adamım adam sandler'in 2 dram filminden birisi olan reign over me, ciddi ciddi beni salya sümük regl dönemindeki kızlar gibi ağlatan sayılı filmlerden birisidir. o nası bi oyunculuktur o nası bi konudur o nası bi dramdır bak aklıma geldi yine gözümden 2 damla yaş düştü. konu: 11 eylülde çarpan uçakta karısı ve 3 kızı bulunan adam sandlerin dramı. şerefsizler neden çarptınız o uçağı yazık değil mi :@

7-RWANDA HOTEL

afrikada iç savaşın acılarının afrikalı beyaz zencilere olan etkilerini anlatan film. her izlediğimde aynı şekilde hassiktir hassiktir nidalarıyla izliyorum, gerçek olaylardan esinlenilerek yapılmış bi film çünkü. konusu da zaten diyorum ya ruandada yaşayan hutular ve tutsiler arasındaki iç savaşın etkileri. güzel film bunu beğenmeyenle olmaz.

8-KANLI ELMAS(blood diamond)

normalde di caprioyu çok sevmem ama bu filmde bambaşka oynamış, yine afrikada dönen kirli karanlık işler anlatılıyor, tek taş diye diretmeyin kızlar o elmaslarda bir kıtanın kanı var ayık olun mesajı dönüyor ki net iyi film. ben bu filmi de ne zaman izlesem sonunda zenci alkışlanırken ağlıyorum şimdiden söyliyim de sonra beraber izlerken ağlayınca ılık demeyin.

9-TANRILAR ŞEHRİ(cidade de deus)

brezilyanın varoşlarında(favela) geçen bir hikaye, tamamen amatörlerle çekilmiş inanılmaz ötesi bir hikaye. yine gerçek hayatta yaşanmış bir olaydan esinlenme. konusu dediğim gibi gerçek hayatta yaşanmış bir suç hikayesi ama 3 farklı hikayeyi birleştiriyor tarantino çekmiş deseler inanırım.

10-HIZLI VE ÖFKELİ(fast and furious, 2fast 2furious, fast and furious tokio drift, fast furious, fast five, fast and furious 6)

tüm holivud klişeleri=var. konu=süper. aksiyon=son doz. arabalar falan var. tüm seriyi bi oturuşta izlerim. çok da keyif alırım tekrar tekrar izlemekten. konu=illegal araba yarışları ve suç örgütleri bağlantıları arasında geçen bir aşk hikayesi.

https://eksisozluk.com/ara?searchform.keywords=fast%20furious&searchform.author=ozlenen%20kucuk%20kardes&searchform.sortorder=date

11-ZIRTAPOZ(zoolander)

ben stiller owen wilson ikilisinin bütün işlerini severim. bu film de abuklukta sınır tanımayan efsane komik bir filmdir. konusu=2 tane gerizekalı mankenin dünyayı kurtarma çalışması. ama net komik film bak aklıma geldi yine güldüm sebepsizce.

12-STARSKY VE HUTCH

yine ben stiller owen wilson ikilisinin fi tarihinde çekilmiş bi dizinin filmini çekmesi projesi. inanılmaz ötesi komik. filmde starsky kokainden sızınca hutch'ın 2 kızla öpüşme sahnesi mtv ödüllerinde o yılın en iyi öpüşme sahnesi olarak geçiyor. o bilgiyi de vereyim.

13-PARAMPARÇA AŞKLAR KÖPEKLER(amoresperros)

güney amerika kültürünü sevdiğimi biliyorsunuz, bu film de tam güney amerika sinemasının özeti denilebilecek bir film, farklı hikayelerin sonunda birleştirilmesine dayanıyor. konusu da işte köpek dövüşleri var, kiralık katil var. var oğlu var aq 3 saatlik filmi 3 satırda nası özetliyim sarılıp izleriz işte.

14-DÖVÜŞ KULÜBÜ(fight club)

bin kere izledim bin kere daha izlerim net güzel film. konusu: adamın birinin şizofrenisini anlatıyor.

15-UCUZ ROMAN(pulp fiction)

tarantinonun en bilindik işi. tam bir tarantino filmi, farklı hikayeler, ortak noktada birleşim falan. güzel film, izlenir.

16-KAHVALTI KULÜBÜ(breakfast club)

1980li yıllardan bi gençlik komedisi, güzel film. 5 farklı sosyokültürel çevreden gelen gencin birbirini tanımasını anlatıyor.

17-GÜNBATIMINDAN ŞAFAĞA(from dusk till dawn)

işte sinema tarihinin net en çılgın filmi. film hakkında ne dersem deyim spoiler olacağı için hiç bişi demiyorum ama başrollerde tarantino var.

18-NEŞELİ AYAKLAR(happy feet)

dans eden penguenli animasyon filmi. beğenilmeme ihtimali=yok

19-SURF'S UP

sörf yapan penguenli animasyon filmi. aşırı derecede taşşak bi film. ciddi ciddi geyiği için izlenir.

20-AMERIKAN PASTASI SERİSİ(american pie 1-2-3-4-5-6-7-8)

seviyesiz leş amerikan gençlik hayatı mizahı. bayılırım

21-GEYİK MUHABBETİ(road trip 1-2)

yine seviyesiz leş amerikan gençlik hayatı mizahı.

22-JACK AND JILL

adamım adam sandler'in bir kadın bir erkek ikizleri oynadığı geyik bi film.

23-HAIR

vietnam dönemini anlatan bi müzikal. izlemekten keyif aldığım tek müzikal bu arada.

https://eksisozluk.com/entry/19133269

24-KOMANDO DADI

vin diesel'in komedi filmi. mükemmel klişeler var baya keyifli.

25-DESPERADO-ONCE UPON A TIME IN MEXICO-ONCE UPON A TIME IN AMERICA

güney amerika sinemasında sık görülen üçlemelerden. oturur üçünü tek seferde izlerim bi demlik çayla.

25 tane ilk aklıma gelen filmi yazdım. filmlere bakarsanız genel olarak holivud klişelerini ve güney amerika sinemasını sevdiğimi anlamak zor değil. leş amerikan mizahının hastasıyım. teşekkürler, iyi günler dilerim.

favları ya da komentleri unutmayalım teşekkürler.

caramel macchiato

2013-05-16T14:47:00.003-07:00

askerlik, çalışma hayatı, hayattaki çeşitli kavramlara dair sorumluluklar. şu anda gerçekten umrumda olmayan fakat çok değil bir yıl sonra teker teker sırayla dert edineceğim konular. şu anda tek derdim bir an önce diplomayı alabilmem ki artık gün sayımı modundayım.

hayata erken atılan insanların her daim söylediği bir laf vardır "bugünlerin kıymetini bil, sonradan çok arayacaksın" diye. oldukça doğru bir söylem yalan yok. yapabildiğim kadar boş boş gezip tozabildiğim, fm oynarken bir kere daha continue'ya basarken kafamda en ufak bir şüphenin oluşmadığı, kafama göre içebildiğim, gezebildiğim, türlü günahlara girebildiğim şu günlerin çok değil bir yıl sonra adım adım biteceğini öngörebiliyorum.

bir yıl önce bu vakitler taşındığım evimden çıkıyorum. yani kağıt üzerinde memlekete dönmüş durumdayım. fakat tüm eşyalarımı yakın zamanda eve çıkacak bir kankama verip onun evinde yancı tarzı yaşamaya devam edeceğim. kira masrafım olmayacak ve sorumluluklardan kaçabilecek son birkaç ay. kağıt üzerinde oldukça şahane bir plan olarak duruyor ve şimdilik uygulamada da herhangi bir olumsuzluk görünmüyor.

fakat içimde bir ses, bir yıl sonrası için kaygılanmam gerektiğini söyleyip duruyor bir yandan. çalışan arkadaşlarımın yaşam standartları, hayata bakışları, amiyane tabirle "adam olmuş" olmaları insanın bu boş vakitlerinin tadını çıkarmasını az da olsa engelliyor. çok değil bir yıl sonra ben de bir işe gireceğim, askerden dönüp iş bulduktan sonra artık ilişkilere bakışım ister istemez değişecek, ailemin bana karşı yaklaşımı değişecek, toplumun bana karşı bakışı ve beklentileri değişecek. ve tüm bu değişimlerin ardından bu günleri bana hatırlatacak olan belki de yegane olgu bacağıma geçen yıl yaptırdığım dövme olacak.

fakat beklemek, geleceği görmeden yarını düşünmeden yaşayabilmek kolay değil kağıt üzerinde yazıldığı kadar. sohbetlerde beni çok fazla tanımayan birisine "ben yarın ne olacağını umursamıyorum" dediğinizde o çakma romantiklerden ya da kaybedenler kulübü üyesi olmaya çalışan birisi gibi görünmeniz kaçınılmaz oluyor. halbuki evet, yarın ne olacağını gerçekten umursamıyorum en azından benim herhangi bir tavrım, davranışım, yaptığım ya da yapmadığım bir şey nedeniyle herhangi bir konuda bir değişiklik yaratmayacağımın bilincindeyim, bu durumda ben sabaha kadar bira içip oyun oynasam da, akşam 9da yatıp sabah 5te kalksam da hiç bir değişiklik olmayacak hayatımda.

bu boşlukta kalma durumu sanki lanetli bir hazine gibi. değerinin farkındasın evet, bi sene sonra siksen böyle bir durum yaşayamayacaksın. fakat şu anda tadını çıkaramıyorsun ki doyasıya? paylaşamıyorsun ki bu boş anlarını? çevrene bir baktığında insanlar çalışıyorlar, insanlar mesaiye başlıyorlar ve sen o insanlar işlerine dönerken evine dönüp uyuyorsun ya da uyumadan fm oynuyorsun onların mesaileri bitene kadar.

o boşluk öyle bir hazine ki, sen cebinde yemek yiyecek kadar parayı bir şekilde denkleştirdiğinde hayatını kurtarabiliyorsun şu anda, çünkü stabil bir gelirin yok, stabil bir gelire ihtiyacın da yok ama öyle de bir lanet ki, etrafındaki insanlar senin gibi değil. o insanların tutturması gereken bir yaşam standardı ve yer edinmeleri gereken sosyal çevreleri var. ama senin öyle bir derdin yok, çünkü sen bazı şeylerde geç kalmışsın zaten halihazırda.

hayal kurarken hiç bir sınırın yok fakat sen hayallerini tek kişilik kurmaya mahkumsun, sosyal çevrene yetişinceye kadar bu lanetli hazineye bakıp bakıp değerlendiremediğin her an için, için içini yiyecek, değerlendirdiğin her an ise birileri tarafından olumsuzca eleştirileceksin.

neyse, en azından tecrübe oluyor.

kızla gidilecek mekanlar

2013-02-05T14:05:00.002-08:00

bundan sonra mekan incelemelerini http://burayakizlagelinir.blogspot.com adresinde yapacağım. takipte kalın

in a relationship with

2013-01-28T13:41:00.000-08:00

aylardır süren yalnızlığından, kaderin çeşitli oyunları vasıtasıyla kurtulmuş, sonunda tek amacının onun mutluluğunu sağlayacağı bir sevgili edinmişti. yalnızlık ona kendine dönüp bakmayı öğretmişti. karşısındaki insanın da etten, kemikten, duyguları olan insanlar olduğunu öğrenmişti o uzuun süren süreçte, soğuk yatakta yalnız başına ayakları üşürken.

çok hayalleri vardı ve çok arzuluydu. onun için ilişkinin anlamı bir kişiye aşık olmaktan daha çok yalnızlıktan kaçış olmuştu. karşısındaki insana sahip olduğu özellikler için değil, yalnızca yanında olmayı tercih ettiği için sevgi gösteriyordu, değer veriyordu ve bu yüzden kaybetmemek için ekstra çaba sarfediyordu. karşılaşacağı herşeye göğüs gerebileceğini düşünüyor, sadakatini nasıl göstereceğini, kendisine sonsuz güveni nasıl aşılayacağını düşünüyordu sürekli. ve tabi sevgilisini mutlu etmeye çalışmak. lanet olsun ki bir kadına karşı nasıl davranması gerektiğini yıllar süren stajyer ilişkilerde öğrenmiş, sonrasında mezuniyet sonrası işsizlik sürecini yaşamıştı. açıkçası sevgilisinin bu durumdan şikayeti yoktu. sorunsuz bir ilişki yaşıyordu, kendisine tapan ortalamaüstü bir erkek, küçük süprizler...hayattan keyif almaya başlamıştı. ilk kez kendini bu kadar değerli hissetmişti belki de. belki de beklentisi bu kadar büyük olmadığı için gözüne bu kadar kusursuz geliyordu herşey.

yaşadıkları ilişki her ikisine de ilaç gibi gelmişti. hayatları bir düzene girmiş, işlerinden arta kalan tüm zamanlarını beraber geçirir olmuşlardı. birbirlerini özlüyorlar, birbirleriyle geçirmedikleri sürelerde geçmeyen zamanın izafiyetini ortaya atan einstein'ın kulaklarını çınlatıyorlardı. hayal gibi, şaka gibi bir ilişki yürüyordu. beraber balığa gidiyorlar, yürüyüşe çıkıyorlar, gençliklerinin tadını çıkarabildikleri kadar çıkarıyorlardı. hayatlarından arkadaşlarını soyutlamışlar, yalnızca birbirlerine ait olmanın huzuruyla yaşıyorlardı...

taa ki bir gün içki içerlerken kız "benim en çok hangi özelliğimi seviyorsun" gibi saçma sapan bir soru sorana kadar. verdiği cevabın bu kadar ofansif algılanacağını bilseydi bu cevabı vermeyeceğinden emindi ama o yine de "yanımda olmanı" diye cevap verdi. kız öfkelenmişti. "nasıl ya? nasıl yanında olmam? ne demek istiyorsun sen biraz açar mısın" demişti, ciddi ve gergin bir ses tonuyla. "beni tercih ettin, benim yanımda oldun, seni sevmem için bundan daha doğal ne olabilir" dedi. sıçtıkça sıvıyordu ve alkolün de etkisiyle toparlayamıyordu sıçtıklarını. kız ise adeta alkol almamış da sabahtan beri kahve içiyormuş gibi sorgulamaya başlamıştı. ilişkilerindeki ilk tartışma yaşanıyordu ve ilişkilerini çalkantıya sokacak bir konuda yaşanıyordu bu tartışma.

toparlayamamıştı bir türlü demek istediklerini, hissettiklerini. ama kız anlamıştı bugüne kadar hissettiği sevginin, özelliğin, aidiyetin aslında "o" olduğu için değil, yalnızca onun yanında olduğu için yaşatıldığını. hayalkırıklığına uğramıştı. zira her gün defalarca övülürdü. ne giyse yakıştığını söylerdi ya da ne yemek yapsa çok lezzetli olduğunu. ne şaka yapsa güler ve şakalara güldüğünde çok tatlı güldüğünü söylerdi. kafasında tek bir soru vardı artık kızın. "tüm bunların hepsi yalan mıydı?" ağlayarak bunu ona sordu.

"tüm söylediklerimde samimiydim, sen beni tercih etmesen, ben senin bu özelliklerinin farkına varamazdım. şimdi yanımda sen varsın, gözüm bir tek seni görüyor, böylece sen ne yaparsan bana en güzeli o geliyor. bu yalan değil, bu yalakalık değil bu realite" dedi.

kız ise tatmin olmamıştı. ayrılık kokusu vardı havada ve 15 dakikada dünyanın en mutsuz iki insanına dönüşen dünyanın en ideal çifti...

dur

2013-01-15T08:39:00.000-08:00

sabah uyanmak istemiyordu. gece yatmak istemediği gibi. yorganın dışarıya göre olan sıcaklığı ona yalnızlığını bir nebze olsun unutturuyordu. yorgandan çıkınca soğuk ve yalnızlık vardı ve bu onun zaten her an yaşadığı moral bozukluğunun aynadaki yansımasıydı.

uyanmak zorundaydı, tüm hayallerini ve hayallerinin kırıklıklarını bir kenara koyarak. hava soğuktu, dışarıda puslu bir hava vardı. şu hiç yataktan çıkmadan sevgiliyle oynaşılmadığı sürece anlam kazanmayan havalardan. uyandı. kahve bitmişti. sigara da bitmişti. yine bir defter kağıdının yaprağına tütün sarıp ciğerlerine çekmişti dumanı.

falan filan işte öyle depresif şeyler. hikaye yazmaya başlayıp yazamadığım belki de 150. blog yazısı oldu bu. sikerim arkadaşlar ben böyle depresyon tribini. yaratıcılığımın anası sikildi hiç bişi üretemiyorum lan. arkada blade açık, kan banyosu falan dönüyor. ben de gelmişim burda hikaye yazmaya çalışıyorum.

olm millet dışarda geziyo eğleniyo sevişiyo falan biz burda tüm gün mutsuzluklarımızı birbirimize anlatıp hangimiz daha sikko bir hayat yaşıyoruz kıyaslaması yapıyoruz ve genelde kazananı olmayan bir yarış bu. çünkü yarıştığın insanların tek derdi "yha 2 gün üstüste işe aynı şeyi giyip gitmek istemiyorum ve ütülediğim pantolonuma kedi tüyü bulaştı" olmuyor. böyle bir kıyas gerçekten so lame :/

düzgün ilişki yaşayan desen yok, işinden memnun olan desen yok, yaşadığı toplumdan memnun olan desen yok, farkındalık sahibi olanlar zaten insanlığın gittiği yolun yol olmamasına üzülüyor. abi biz mutlu olmayacaksak niye yaşıyoruz ya?

bazen isyan etmek istiyorum fakat isyan etmenin bana bir şey kazandırmayacağının bilincinde olduğum içi

hayvanlar.

2013-01-12T13:38:00.001-08:00

arkadaşlar merhaba, uzuuuuunca bir süredir blog yazısı yazmıyordum. bugün haddinden fazla twit attığım için topluca atacağım twitleri bir blog yazısında birleştirmeye karar verdim.

bugün burada hayvan haklarından siyasete, kadın erkek ilişkilerinden spora bir çok konuya değinmeyi planlıyorum. okuduktan sonra koment bırakırsanız ya da twitterdan falan okuduğunuzu belli ederseniz çok sevinirim.

bugün bir yazı okudum sözlükte, kürke karşı olanların et yemesi gibi birşeydi. bilen bilir insanların aç olduğu noktada hayvan haklarının umursanmaması gerektiğini düşünen biriyimdir. düşüncelerimi yargılarken bu doneyi elde tutmakta fayda var.

mesela ben kürke karşıyım. ama neden karşıyım? bence kürk hiç de estetik bir obje değil. mesela leopar deseni de estetik değil. bi kot bi tişörtün çekiciliğini vermiyor. kürk çok cafcaflı geliyor gözüme anlıyor musunuz? çirkin yani. benim karşılığım ideolojik değil. sonuçta o hayvanlar derisi için öldürülmese zaten ecelleriyle ölecekler bir süre sonra. soyu tükenen diyorlar mesela, sonuçta kürkü bi sike yaramayan pandaların da nesli tükeniyor. insanların sevişememesi için elinden geleni yapan toplum düzeni, sikişmeyen iki pandayı sikiştirmek için dünyayı ayağa kaldırıyor. al, pandanın kürkü para etmiyor. sonuç? yine soyu tükeniyor yine soyu tükeniyor. olayın onunla alakası yok yani.

insanların açlıkları, psikolojileri, kötü durumları her an daha fazla yaygınlaşırken, aç uyuyan, depresyona giren, mutsuz olan insan sayısı her nefes alışımızda artarken, dahası yeni doğan ve doğacak çocukların da mutsuzlukları her an daha da garantileşirken kürkmüş hayvan etiymiş falan bunlara takmak ne yalan söyleyeyim bana ayak yapmak gibi geliyor.

politikacılar bile insanların açlıkları dışında her konuyu insanların düşünmesini sağlıyor mesela. kimisi din elden gidiyor diyor, kimisi şeriat geliyor diyor, kimisi bizim haklarımız verilmedi diyor, kimisi türklük elden gidiyor diyor. ee milletin vekilleri neden milletin açlığını, fakirliğini, kültürsüzlüğünü, mutsuzluğunu çözecek konuları masaya yatırmıyor da, dipteki bir bireyin gerçekten en son umursayacağı konuları hayat meyat meselesi gibi tartışıyor? sonuçta toplumun sorunlarını masaya yatırıyorsan o toplumdaki refah düzeyi en yüksek kesimin dertlerini değil, en diptekinin sorunlarını çözmen gerekir. fakat türkiye'de siyasetin bununla alakası yok.

olmasına da gerek yok zaten. sonuçta ülkemiz her ne kadar sportif başarısı olmasa bile sürekli olarak konuşabileceği takımlara sahip. transferler, şikeler, atarlar, mafya bağlantıları, cemaat bağlantıları, vergi afları. zaten aylık yüzbinlerce euro alan sporcuların maaşları için gösterilen hoşgörü, toplumun dip tabakası için asla gösterilemiyor. zira o sporcular, aç gezen insanların açlıklarını unutmasına neden oluyor.

artık ben herşeyden olduğu gibi cidden ülkemden soğudum son zamanlarda. insanları bencil, anlayışsız, hoşgörüsüz, devlet zaten insanlarından daha beter. insan ilişkileri rezalet, kadın erkek ilişkileri daha da rezalet. bu ülkede yaşıyoruz derken aslında sadece oksijenli solunum yaptığımızı, kalbimizin attığını falan ifade ediyoruz. ne istediğimiz yemekleri görebiliyoruz, ne sevgilimizle istediğimiz gibi zaman geçiremiyoruz. ne doğru dürüst bir hobiye yatıracak bir sermayemiz var. böyle bir ülkede halen en büyük gündemler politik ve siyasi sorunlarken, böyle bir ülkeden, böyle bir toplumdan tiksinmemek elden gelmiyor. insan bir fırsat bulup defolup gitme planları yapıyor eli mahkum.

insanlar cidden kalabalıkça mutsuzlaşıyorlar. çevremde halinden cidden mutlu olan, cidden mutlu yaşayan bir kişi bile yok. mutsuzluklarımızı telafi edecek opsiyonumuzun olmadığı bir dünya düzeninde yaşıyoruz ve her mutsuzluğumuz, alternatifi olmadığı için bizi daha da üzüyor. yalnızlığımız bize her gün daha acı bir tokat vuruyor ve bizim en büyük derdimiz halen sneijder gelecek mi? quaresma gitmeli miydi? alex'e ayıp edildi mi?

ve böyle bir dünya düzeninde halen birileri twitter'dan "hava soğuk, sokakta evsiz görürseniz gidin sana belediye baksın deyin" diye twit atarak vicdanını rahatlatıyor, "hava çok soğuk kapının önüne su koyun soğuktan donsun kediler buz yalasın" diyerek duyarlı görünüyor. ve biz tüm bunlara bakıp dalga geçiyoruz. elimizden başka hiç bir şey gelmiyor. çünkü bizim mutsuzluğumuzu çözecek alternatif bir duyarlılığımız bile yok.

https://twitter.com/bunerezillik ekleyin

çok sıkılan üç genç boğularak öldü

2012-11-28T17:45:00.000-08:00

kızlar merhaba, nasılsınız? beni sorarsanız bildiğiniz gibiyim. hala yalnızım ve hala sıkılıyorum. biliyorum bu artık benim için bi hobi gibi, bi rutin gibi bişey oldu. siz bu satırları okurken ben çok uzaklarda olmayacağım. yine aynı bilgisayar, aynı masa, aynı ev, aynı yalnızlık.

psikolojik olarak her ne kadar güçlü olsam da, sağlıklı biri değilim. obsesif davranışlarım var. takıntılı olduğum konular ve rutinler. ve hayatımdaki önceliklerin, diğer insanların önceliklerine göre kazanmadığı değerler. benim değer yargılarım, benim önceliklerim ve insanların bunlara getirdikleri eleştiriler.

evden çıkmadığı halde yalnızlıktan dert yanan bir adam ve ona neden yalnızsın diye soran insanlar. cevabını kimsenin bilmediği sorular ve aynı çember içinden çıkamayan yalnız bir birey.

marjinal olmadığı halde marjinal olarak yaftalanan biriyim. neyim marjinal sorusuna cevap aradığımda aldığım geçiştirme cevaplar var bir de. marjinal denen adamın haftada maksimum 5 6 saat evden çıkması mesela. sevmediğim bir okulu 6. yılımda bitirmeye çalışıyorum. evden çalıştığım oldukça düşük gelirli bir işim var ve haftasonları dışarı çıkacak herhangi birilerini bulamayan biriyim. bunun neresi marjinal? okulu 4 senede bitirmek, sonrasında ailemin yanına taşınmak mı gerek marjinal olmamak için?

sonuçta pokemon filmleri izleyip "vay amk çocuğun babasını pokemon öldürdü" diye ağlayan bir adamım ben. obsesif olabilirim, bir çok farklı sıfatı hak ediyor olabilirim ama marjinal benim için ağır bir yafta oluyor.

dışarı çağıran biri olduğunda direkt atlıyorum yalan yok. geçenlerde bir arkadaşla kadıköye gittik, eskiden taksimden çıkmayan biriyken, yavaş yavaş kadıköye alışmaya başladı bünyem. ucuz içki ve sohbet muhabbete uygun mekanlar kadıköyün karakteristik bir özelliği denilebilir. anadolu yakasına taşınalı neredeyse 6 ay olacak ama kadıköye içmeye çıkma sayım henüz onu bulmamıştır. nedeni ise tek başıma çıkmayı sevmemem.

işte böyle bir kadıköy gecesinde arkadaş beni bi yere götürdü. açık konuşayım şimdi çıksam bulamam. mekan baya samimi, ufak, ucuz ama boktan biralı, baya da kalabalık bi yerdi ama samimiyet olayından dolayı mekanı gidilebilir olarak tagledim kafamda. hani şu müdavimi olunan ve her zamanki denilen barlar vardır ya, o konsept tutturulabilir. ama tek başına dışarı çıkmayan biri için böle bişey çok zor dostum. çok zor.

işte bu tarz küçük obsesiflikler aslında hayatı çekilmez kılıyor. yani tek başına çıkıp dolaşmayı seven bi yapım olsa aslında hiç bişiye üzülmeyecem, sevgili de bulucam, hayatım toz pembe sürüp gidecek. tıpkı belki arar diye beklenilen eski sevgilinin çoktan sevgili yapmış olması gibiydi hayat acımasız ve bilmeden geçip giden zamanlar ve köprü altlarından akan sular..

hüzün

2012-11-10T16:07:00.000-08:00

arkadaşlar merhaba, sosyalleşemediğimiz, alkol alamadığımız, zina yapamadığımız boktan bir cumartesi gecesi yine beraberiz? nasılsınız? iyisiniz umarım.

oldukça uzun zamandır insanlar için üzülmüyordum. işsizlik, ilişkisizlik falan derken başkaları adına üzülme olayını tamamen hayatımdan çıkartmıştım. bu duruma hayatıma giren hanımlar duygusuzluk, acımasızlık gibi ifadelerle yaklaşıyordu. açıkçası çok da umurumda değildi.

ta ki bugün, yani yağmurlu bir 10 kasım gününde, 6. kere aldığım diferansiyel denklemler dersinin sınavına giderken, zincirlikuyu'da genç bir hanımı ve maksimum 1-2 yaşındaki down sendromlu çocuğunu görene kadar.

özellikle kendi yeğenlerimin büyüme sürecine çok yakından şahit olduğum için bir aile için gebelik dönemi ve bebeklik dönemi maddi-manevi her konuda ağır bir dönem. çocuğun sağlıklı olmasının hayatın geri kalanında kalan herşeyden ön plana çıktığı bir dönem ve çocuğunuz ömür boyu "özel" çocuk olarak kalacak.

bikaç aydır zaten iyi bir insan olmaya yönelik değişimlerim çevremdeki insanların da dikkatini çekmişti. ama ilk defa başka birisi için üzüldüm bugün. belki yağmurun etkisi, belki diferansiyel denklemlerin etkisi, belki de yalnızlık. bilmiyorum. ama üzüldüm. metrobüste gözyaşı döksem şaşırmazdım yani.

şimdi ise şu yalnız ve günahsız cumartesi gecesinde canım kardeşim isimli 1973 yapımı ilk türk film-noir örneğini izliyorum. bu gece rüyamda ağlarken uyanırsam şaşırmayacağım.

hepinize iyi seyirler.

ilişki

2012-11-02T05:22:00.000-07:00

arkadaşlar öncelikle hayırlı cumalar, nasılsınız, iyi misiniz? ben çok iyi değilim ne yalan söyliyim. iyi olmamı gerektiricek bişi olmadığından olabilir bu durum. neyse, bugün bir farklılık yapıp ilişkiler hakkında birkaç bişi söylemek istiyorum.

ilişki, gramatik olarak incelendiğinde "ilişmek" kökünden geliyor. yani böle bi yamanma, böle bi sığıntı, böle bi yancı, böle bi ezik bi kavram aslında. bu yüzden "abi kız da erkek de hayvan sikmiş gibi aşıklar" dediğimiz ilişkiler istisnai durumda.

genelde çünkü ya kız çok sever erkek kullanır, ya erkek çok sever kız süründürür falan. sürekli bi yamanma, sürekli bi seviyeyi eşitleme çabası görürüz. kıskançlıkların falan da temelinde aslında bu yatar. "ben ona eşit değilim ya, kesin kendine eşit ya da benden daha üst seviye birini bulucak" kaygısı ile kıskanır dururuz. halbuki kendine güvenen bi insan kıskanmaz. misal ben kıskanmam. benden daha iyisini bulduysa gitsin derim. aldatma falan olaylarına da bu yüzden karşıyım zaten. daha iyisi varsa zaten git. neden işin içine pislik karıştırıyorsun?

bu ilişme durumu aslında içinde bir sürü kara mizah öğesi barındırıyor, bu öğeler zaten romantik komedi adı verilen bir film türünün ortaya çıkmasının nedenidir. misal ben erkek açısından örneklemek istiyorum. mesela bir hanıma karşı kibarlık yaparsınız kıza ilişmek adına, ince bi ayar var onu tutturamazsanız tebrikler friendzoned oldunuz. şimdi gelsin kız eski sevgililerini, hoşlandığı çocukları falan anlatsın, siz de "bırak şekerim o kaybeder" falan deyin. örnekler daha da çoğaltılabilir ama ne gerek var.

bu ilişme çabası sırasında az önce de deyindiğim gibi bir çok mizahi sayılabilecek olay yaşanıyor. mesela kızla dilli milli öpüşmenin hayallerini kurarken, kız selamlaşmak için öpmek istediğinde "terliyim cnm yha hiç öpmiyim" diyebiliyorsunuz. bunu derken tabi intihara sürüklenmek de cabası.

neyse olayın ilişen kısmından biraz uzaklaşıp ilişilen kısmıyla ilgili de birkaç şey söylemek gerekiyor bu noktada. şimdi bakıyorsunuz ilişmeye çalıştığınız kız için bir sürü şey yapıyorsunuz, fedakarlıklar, ambiyans yaratma çabaları falan. ve hiç bi sik elde edemiyorsunuz, kız tipsiz, barzo, kültürsüz, kaba saba, maço bir hayvana aşık oluyor falan. bu durumda ister istemez iğneyi kendinize batırıyorsunuz, size ilişmek için yapılanlar aklınıza geliyor. hayatındaki herkese ve herşeye siktir çekmeyi göze almış insanlar ve sizin vermediğiniz değerler. bir de verilen değerin farkında bile olmayan kızlar. hani bana ilişmeye çalışanlar, benim ilişmeye çalıştığım kızı çekip dövseler niye demem.

ki benzer bir hikaye how i met your mother'da işlenmişti olayın sonunda kimse mutlu olamıyordu ama. bu da öyle bişey. hayır bi de fedakarlık bokuna bana ilişenlerin de yolları kapattık, öbür taraftan da ofsayt bayrağı kalktı yan hakeme itiraz moduna geçtik. böyle bildiğin ayazda kalmış bekçi siki gibi kaldık.

neyse olayın şahsi taraflarını bir kenara bırakalım, ne diyorduk? ilişmek. neden bu ilişmeye ihtiyaç duyuyoruz? ben söyliyim, temel olarak pompa ihtiyacından dolayı bu ilişmeyi istiyoruz yalan yok. kızı da erkeği de düzenli seks için bu ilişmeyi istiyor. sonuçta herkes estetik olarak keyif aldığı insanlarla seks etmenin derdinde. seksi ettin bitti mi? hayır tabii ki. insan beraber uyumak da istiyor. uyandığında yine estetik olarak beğeni seviyesinin altında bir surat ile uyanmayı kimse istemez. uyandın, düzgün bir kahvaltı, düzgün sohbetler, düzgün sosyalleşmeler falan. e arkadaşlarla tanıştırdığında falan rezil etmemesi gerek, aileyle tanıştığında ailenin kabullenmesi gerek falan. bak oldu mu sana bir sürü beklenti? bu beklentilerden biri karşılanmadığı vakit olay sekste biter. onun da adı fakbadi olur sana.

şimdi mantıklı bir insanın ilişki anlayışı bu olmalı. benim en azından bu. ama gel gelelim insanlar bu mantığı bir kenara bırakmaktan hiç erinmiyorlar gerçekten helal olsun. bu mantığı kenara bırakamayan insanlar gereksiz insanlara ilişmeye çalışıyorlar, ve sonunda hep hüzün, hep hüsran, hep arabesk...

burjuva yaşamın ferahlığı

2012-11-01T05:33:00.001-07:00

arkadaşlar merhaba, bir süredir şehir dışında olmam nedeniyle blog yazılarıma ara vermiştim. şimdi tekrar sizlerleyim. görüşmeyeli nasılsınız? iyi misiniz? sevgili yaptınız mı? ben yapmadım hala yalnızım. ama o hatuna dair umutlarımı yavaş yavaş yitirmeye başladım. olmuyorsa olmuyordur deyip işleri akışına bıraktım. zira sadakat felsefesi nedeniyle zina orucunda olmak bana olumsuz geri dönüşler getiriyor. sağlıklı kararlar veremiyorum. ayrıca hala işsizim. evde avokado ve ev yapımı sucuk var.

aranızda fakir olanlar bilmez, avokado tropik bir meyvedir. c vitamini açısından oldukça yararlıdır ama en önemlisi afrodizyak etkilidir. direk mala yürür. alanya'da da avokado yetişir. ben de 17 tane getirmiştim geldiğimden beri 5 tanesini yedim. gözüm döndü resmen. neyse.

alanya'ya gittiğimde bir kısım tesadüfler sonucu bir iphone edindim. zaten macbook kullanıcı olduğumu dikkatli takipçilerim biliyorlar, zira tüm blog postlarımda en az bir kere bu konuyu vurguluyorum. geçmişte android kullanmış birisi olarak söylemem gerekiyor ki ayfon çok başka bişey arkadaşlar. hani mutlaka para biriktirin alın bi tane.

şimdi alanyada iken bir çok maddi kaygıdan uzaklaşıyorum. ailemin yanında kaldığım için barınma, ısınma, beslenme gibi temel ihtiyaçlar aile tarafından olabilecek en lüks şekilde karşılanıyor. zaten ulaşıma para vermiyorsun. o yüzden kalan parayı dışarda yiyebiliyorsun, fakat dışarıda yiyemiyorsun o parayı, zira yiyecek yer yok. olan yerler de ucuz. öyle olunca ister istemez insan bi lükse alışıyor. bi burjuva oluyor.

medeniyet tarihine şöyle bir bakmak istiyorum, bunu konuşmalarımda sık sık kullanırım, bir de yazıya dökeyim ki siz güzel takipçilerim faydalanın(güzel olmayan kızlar ve diğer tüm erkekler bu noktadan sonra yazıyı okumayı bırakabilir)

darwin'in evrim teorisine inanan bir insan olarak güçlünün, zekinin, güzelin hayatta kalması gerektiğine inanıyorum. ki zaten 1215 yılında ingilterede ortaya atılan magna carta libertatum'a, yani insan hakları evrensel bildirgesine kadar bu olay böyle işlemiş. fakat 1200'lü yıllarda ipek ve baharat yolları ortadoğuda olduğu için, ortadoğunun kontrolünü ele almak adına, haçlı seferleri düzenlenmiştir. fakat haçlı seferlerine gidecek insan sayısında yaşanan maddi ve ikna sıkıntılarının çoğalması üzerine, savaşa gönderecek, savaşa gitmese de askerleri besleyecek niteliksiz insanların sayısını arttırma adına herkesin yaşaması gerektiğini ortaya atan bir bildirge yayınlanır. sonuçta güçlü insan savaşmak için zorlanamaz, zeki insan da ikna edilemez. ama zaten yaşamı gereksiz olan aptal insanlar gayet çeşitli şekillerde kandırılarak orduya katılmaya ikna edilebilir ya da zorlanabilir.

1215'de yayınlanan magna carta'yı tüm ülkeler kabul eder. zira toplumun çoğunluğu kontrol edilebilir düzeyde olmalıdır. tamamı güçlü ya da zeki bireylerden oluşan bir toplum mantıksız hamlelerle, kişisel ihtiraslarla yönetilemez. ve kısa sürede meyvesi alınmaya başlanır. sonrasında istanbul osmanlılara geçer, ipek yolu baharat yolu felan yalan olur. istanbulda cihangirde oturan enteller, sanatçılar, itü'de boğaziçinden falan akademisyenler hep fransaya italyaya falan kaçar. ondan sonra millet baharatsızlıktan ayak tırnaklarını yiyecek konuma gelir. zira bildiğiniz gibi baharatların çoğunun afrodizyak etkisi vardır. baharat deyince pul biber falan anlamayın. safran, tarçın falan diyorum.

sonuçta insanın içgüdüsel olarak yapması gereken konulardan birisi seks etmek olduğu için, insanlar bu afrodizyak baharatları gidip mekanından almayı kafaya takmış. aradan aracıyı çıkaralım, çinde işgücü ucuz, oradan getirtiriz, zaten magna karta var, gidip alacak adam da bol diyorlar ve coğrafi keşifler ortaya çıkıyor. güzelim güney amerika uygarlıklarının anasını sikiyor bu gerizekalı ve kompleksli sikko herifler. zeki olan avrupalılar ise oturdukları yerden medeniyeti geliştiriyorlar. matbaaydı ne bileyim tiyatroydu carttı curttu falan geliştiriyorlar. milleti köle gibi çalıştıran toprak ağaları ise siklerinin keyfine bu sanatlara para akıtıyorlar. gariban köylülerin ya da dünyayı dolaşan gariban denizcilerin bu sanattan falan haberleri yok tabi. zaten onların tek olayı ağalarına ya da krallarına hizmet etmek.

neyse bu sanatçılar falan böle sanatlarından para kazanıyorlar, metro girişlerinde falan sitar çalıyorlar bi şekilde hayatta kalıyorlar pariste 1+1 evlerinde bohem hayatı yaşıyorlar, alkol alıp seks yapıyorlar, instagramda kedi resmi falan paylaşıyorlar. ama diğer zekiler rahatsız. sonuçta onlar da enteldi bir dönem ve şimdi bikaç bin dönüm tarlası olan tarım burjuvaları bunlardan daha üstün durumda. bunlar kasıyor, buharlı motordu fabrikaydı cnc otomasyondu falan bi gelişiyorlar endüstri devrimi oluyor. tarım burjuvaları yarrağı yiyor. sonuçta bi gemi buğday veriyosun çük kadar mikroçip alıyosun karşılığında.

sonra bu toprak ağalarının gücü bitince marabalar aç kalıyor. bi de keşiflerde bissürü zenciyi falan köle olarak avrupaya getirdikleri için iş gücü zaten beleş konuma geliyor. millet aç, iş yok. iş olmayınca sikiş de yok. isyan edecek oluyorlar. ama neye isyan edeceklerini de bilmiyorlar zira herşey magna carta'ya uygun ilerliyor lafta. sonra entellerden biri çıkıyor diyor ki "ya kardeşim siz o kadar fransızsınız, bu senegallilerle kendinizi bir tutmayın, zaten adamlar zenci, kokuyolar" hop, bizim embesil halk ayaklanıyor, kralı indiriyor. senegallilerin falan anasını sikiyo. sonra bu olaydan gaza gelen tüm toplumlar kendilerini imparatorluklarından ayırıyorlar. zaten o sırada avusturya macaristan veliaht prensi ünlü gitarist franz ferdinand bir konser esnasında bir hayranı tarafından kafasından vurularak öldürülüyor ve 1. dünya savaşı patlak veriyor, imparatorluklar yarağı yiyor, almanya yenilince biz de yenilmiş sayılıyoruz.

1. dünya savaşında güç dengesini bozan amerika, bu savaştan karlı çıkıyor. zaten adamın toprak kaybetme kazanma gibi bi olayı yok yani sonuçta savaşta kim gidip amerikan topraklarına saldırıcak. amerikanın olayı avrupada güç dengelerini bozmak, bi yerlerde bikaç petrol kuyusu falan kapatabilirse kar sayıcak. sonra 2. dünya savaşı çıkıyor. atom bonbası atılıyor falan. sonra savaşlar bitiyor, soğuk savaş dönemi başlıyor. 2. kutuplu dünyada rusya ve amerika birbirlerine yandaş topluyor falan. sonra çiçek çocuklar, petrol krizi, ve globalleşen dünya.

varın bakın, yaşanan tüm olumsuzlukların altında, 1215 yılında yaşama hakkı verilmiş, darwin'e göre yaşamaması gereken insanlar var. yalansa yalan deyin.

öpüyorum kızlar.

diyememek

2012-09-30T17:20:00.001-07:00

ben çok konuşkan bir insanım, konudan konuya atladığım zamanlarda da, aynı konu üzerinde yoğunlaşmış olsam da sınırsız sürelerce konuşmaktan çekinmem. hep anlatacak bir şeyler bulurum. vereceğim örnek bitmez, ortaya atacağım hipotezler bitmez. beni dinleyen biri olduğu sürece anlatacağım şeyler bitmez.

eskiden her konuda herkese her şeyi söyleyebilen bir insandım, fakat olgunlaştığım için mi bilmiyorum ama artık herkese her şeyi ağzımdan çıkmasını istediğim gibi söyleyemiyorum. bazı şeyleri sadece davranışlarımla ifade etmem gerektiğini hissediyorum. sus, söyleme, yapman gerektiğini yap ve anlaşıl. belki bu olgunlaşmaktır, belki de bir bunalım belirtisi olarak içe kapanma. bilemiyorum.

ama diyemiyorum bazı şeyleri. dile gelemeyen şeyleri söylemekten mi çekiniyorum alacağım olumsuz ya da nötr cevaplardan korktuğum için, yoksa kendime mi güvenemiyorum iyi bir insan olduğuma dair, bilemiyorum. belki de egom bir itiraf için fazla şişkin ya da kırılmaya dair fazlaca zayıfladı zayıf psikolojimle.

insan hayallerinde kurduklarıyla yaşayabildiği bir dünyayı hep ister, ütopiktir. herşeyin toz pembe ya da bembeyaz olduğu. ben de hayallerimin kararacağı ya da toz pembenin üstüne su damladığındaki bulanıklaşmasını istemiyorum belki de.

tek bildiğim şey var, ben iyi niyetli biri olursam, sonunda güzel şeyler yaşayacağım...

fight club tadında bir hayat

2012-09-26T04:08:00.000-07:00

fight club filmini ilk kez izlediğimde henüz kamışıma su yürümemişti. daha sonra ergenlik dönemimde defalarca kez tekrar tekrar izledim. o filmde verilmek istenen "modern tüketim toplumunun yaratmaya çalıştığı standart insan profili"ne öfke duydum, o filmdeki brad pitt gibi kapitalist, sermaye toplumuna boyun eğmeyen bir hayat sürmenin hayallerini kurdum.

tabi ben bu hayalleri kurarken daha 13 bilemedin 14 yaşındaydım. sonrasında tabii ki bu düşüncelerim değişti. hayallerimdeki hayat brad pitt'inki değil, edward norton'un ki gibi olmaya başladı. ne bileyim ikea'dan alınan koltuklar, iş, televizyon vesair güzel şeyler. herneyse sadede geleyim.

mevzubahis filmi izleyenler hatırlayacaktır, filmde brad pitt günü birlik işlerde çalışıyor, garsonluk, host'luk vesair yapıyor, sonra da marla singer'a çakıyordu ağlata ağlata. şimdi bir ergen için gerçekten hayali kurulacak bir yaşam evet. ama gerçek hayatın acımasızlığını hisseden birisi için çok saçma.

özellikle işsiz olduğu dönemde çeşitli ajansların günübirlik işlerinde çalışan ve düzenli seks hayatı olmayan birinin, kapitalizmin çarklarına istese de giremeyen birinin, filme benzer bir yaşam sürmesi, cidden anlamsız.

zaten son zamanlarda hayatım her daim bir film gibi geçiyor. kah romantik komedi, kah dram, kah psikolojik gerilim. hani hayatımın bir gününün bir gününe uymasını siktiret, saatim saatime uymuyor. bir bakıyorsun insanların hayalini bile kuramadığı bir aşkın kapısındayım, bir bakıyorsun ekmek almaya para bulamazken bir anda bir haber geliyor ve hesabıma 100 lira para yatmış oluyor.

geçenlerde bir iş görüşmesine gittiğimde sıkıntı olmasın diye biraz twit sildim. silerken aslında biraz üzüldüm. zira twitlerimde aslında her anki psikolojimi gözlemlemek mümkünmüş. öfkemi, neşemi gerçek hayatta tanıdığım insanlara gösteremediğim için kendimi yalnızca twitter'da ifade edebildiğimi daha önce fark etmiştim, fakat inişli çıkışlı psikolojik durumumu bu kadar güzel göstereceğini tahmin etmemiştim.

feyste arkadaşlarını "kardeş" olarak ekleyen tüm kızların yetiştiği toplumun dinamiklerini sikeyim diyerek yazımı sonlandırmak istiyorum.

not: arkadaşlar daha fazla blog yazısı yazmak istiyorum fakat aklıma çok fazla konu gelmiyor malum işsizliğimden dolayı. aklına konu gelen falan olursa ya da sorusu olan falan http://twitter.com/bunerezillik adresinden paslayabilir.

varlıklar arasındaki ilişkiler

2012-09-22T02:33:00.001-07:00

mayıs ayı civarıydı, sevgilisinden ayrılmış, işsizlik korkusu ile psikolojik bir buhrana sürüklendiği bir dönemde, yine uykusuz geceler yaşıyordu. her gece standart, her gece rüyalara giren işsizlik senaryoları uyku uyutmuyor, kendisini teselli edecek, en azından derdini dinleyecek birilerinin eksikliğini hissediyordu.

boş zamanlarını facebook'ta boş boş gezinerek geçiriyordu yıllardır yaptığı gibi. kızların resimlerini like'lıyor, boş boş video izliyor, hoşuna giden paylaşımları ":)" yorumu yaparak paylaşıyordu. bu onun için bir boş zaman aktivitesi olmaktan çıkmış, adeta bir ritüel olmuştu.

yine böyle bir gece, saat 10 sularında, ilkokulda aynı sınıfta okuduğu, lisede de yan sınıftan arkadaşı olan gamze'nin ortaköy'de check in yaptığını gördü. like'ladı. çünkü gamze ankara'da okuyordu. liseden sonra çok fazla görüşmemişlerdi. iki sene olmuştur belki de, facebook chat'te denk gelip sabaha kadar sohbet etmişlerdi. ankara'da olduğu için belki de, belki de hızlı aşk hayatının yan etkisi, çok da peşine düşmemişti ilkokul arkadaşının. çok iyi bir kız olduğunu biliyordu ve güzel bir kız olduğunu. ama ankara'daki bir kızın brezilya'daki adriana lima'dan bir farkı yoktu. aslında vardı da yoktu yani.

check in'ini like'ladıktan sonra şunu düşündü "bu hatun ankara'da okumuyor muydu, vay amınıyiyim okulu bitirmiş, istanbula göçmüş heral, baksana ortaköy'e de taşınmış" sonra bu düşüncesini teyit etmek amacıyla "gamze istanbula mı göçtün" diye de yorumunu bırakmıştı. açıkçası çok ciddi bir geri dönüş beklemiyordu. yorumu beğenip ":)" tadında bir yorumla alacağı bir onay ya da red onu o anda kafasındaki tüm sorulardan kurtarabilirdi.

sonra bir anda chat penceresi açıldı, gamze muhabbet başlatmıştı, aylar yıllar sonra biraz bunalım, biraz can sıkıntısı derken sohbet edecek bir eski arkadaşın varlığı onu da mutlu etmişti. konuştular saatlerce, o konudan girdiler bu konudan çıktılar. gamze de dertliydi. istanbul'a taşınmak istiyor, çevresinden tiksiniyor, insanların hayata ne kadar dar açıdan bakabildiğine anlam veremiyordu.

konuştular, sabaha kadar konuştular, aynı yetiştirilme şartlarında büyüdükleri için, birbirleri ile çok fazla ortak düşünceye sahiplerdi, vizyonları çok benzer, fikirsel, düşünsel, ideolojik, toplumsal konularda birbirlerini onaylayan bir yapıları vardı. sabah 4'e gelirken gamze çıktı. onun çıkışı ise bir çok sorunun oluşmasına neden olmuştu.

fotografik hafızası çok güçlüydü. işine gelen hiç bir şeyi unutmazdı. zaten tanrı sendromuna sahip oldukça yüksek egosu, son dönemlerde yeterince örselendiği için, bu egoyu ortaya çıkaran en küçük anıyı bile unutması mümkün değildi. gamze, ilkokul yıllarında ona aşıktı ve bunu o çocuksu masumiyetiyle itiraf etmekten çekinmezdi. şimdi gün gelip yalnız ve örselenmiş bir egoya sahip iken, çocukken aşık olan kızın git gide güzelleştiğine tanık olmak ve bu güzelleşmenin yalnızca fiziksel anlamda değil, mental anlamda da gerçekleştiğini fark etmek onun için oldukça değişik şeyler düşündürmüştü.

ve aradan koca bir yaz geçti, yine işsizdi ama, yazın onu o işsiz hali ile dahi beğenen hanımlar olmuş, hayatına günübirlik, haftalık giren ve çıkan hanımlara yeterince değer verememişti. bazı şeyler onu düşünmeye itiyordu, gelecek ne getirecekti, nasıl bir kadınla evlenmek istiyordu? bunları düşündüğünde yamacındaki kadınları istemiyordu.

bir gün uyandığında facebook'tan gönderilmiş bir mesajı fark etti. mesajın içeriği şuydu "selam naber, ben istanbul'a taşınıyorum, ev arkadaşı arayan arkadaşın falan olursa aklında bulunsun teşekkürler ıvır zıvır" elinden geleni yapmaya çalışıyordu, bir arkadaşının ev arkadaşı aradığını öğrendi, yıllar yıllar sonra ilk kez birbirlerinin sesini duydular. gamze minnettar bir şekilde şu anda memlekette olduğunu, dönünce bu opsiyon üzerinde düşüneceğini belirtmişti. sonra o ev opsiyonundaki arkadaşı o evden çıkmıştı ama yine de aklındaydı gamze'ye ev bulma hikayesi. yardım etmek geliyordu içinden. iki üç hafta ses seda gelmeyince unutuldu gitti sanmıştı belki de yeni bir eve çıkmıştı bile diye.

ve bir gün, metrobüs ile karşıya geçtiğinde, tam mecidiyeköy durağından çıkarken gamze'nin sesi ile irkildi. onu tanımıştı en az 6 sene sonra. konuştular, hafif heyecan, hafif cool gözükme çabası. gamze güzelleşmişti baya. o ise büyümüştü. hem fiziken hem ruhen olgunlaşmış, hatta avurtları çökmüş, yüzünde kırışıklıklar oluşmuştu. konuşmalarının ardından aklında yine yalnızca sorular kalmıştı.

o kız ilkokul aşkına tekrar aşık olur muydu? olsa ne kadar tatlı olurdu?

günlerin götürdükleri

2012-09-20T13:33:00.000-07:00

işsizlikten dolayı ne kendime, ne etrafıma, ne ülke ekonomisine en ufak bir faydamın dokunmadığı bir günde daha sizlerle beraberim. siz derken kaç kişisiniz bilmiyorum, istatistiklere bakınca günde 100 kişi falan bloğa bir bakıp çıkıyor. matematiksel olarak hepsi eski sevgilim olamayacağına göre, belli bir kitle her gün ne olmuş ne bitmiş diye bakıyor diyebiliriz. hatta dedim.

değişen hiç bir şey yok bugün de. yine çeşitli yerlere cv'mi yolladım, yine çeşitli yerlere iş başvurusunda bulundum, yine herhangi bir işverenden olumlu ya da olumsuz bir haber gelmedi. üstüne üstlük sosyal medya 2 gündür maçlardan ibaret bir durumda olduğu için doğru dürüst goygoy da yapamıyorum ve bu durum da benim en azından benim canımı sıkıyor.

şimdi burada, şu hiç bir şey yapmakla yükümlü olmadığım saatlerde, bahsedebileceğim bir çok konu var; kültür, sanat, bilim, toplum, hobiler, insan ilişkileri vesair. misal dün klasik müzik hakkında twitter'da biraz atıp tuttum, kimseden geyik ya da ciddi feedback alamadım. şimdi tamam gülüyoruz eğleniyoruz asdfasdfasdf falan da, hani konuşmayınca insan bildiği konuları da unutuyor. misal sinema, geçmişte o kadar film izledim, gel gelelim eleştirilerimi zamanında yazıya dökmediğim ya da herhangi bir kimseyle teati yapmadığım için unutuldu gitti. o kadar zaman boşa geçti. ya da görsel sanat, o kadar araştırmalar, sergiler, okumalar konuşulmayınca, daha doğrusu paylaşılmayınca unutuluyor.

her gün onlarca yeni şey öğreniyoruz, okuyoruz, bir süre sonra geçmişte öğrendiklerimiz, çıkarımlarımız unutuluyor, zaman zaman bunları su üstüne çıkaracak teatiler yapmak gerekiyor. bunları yapamadıktan sonra "yaa şey vardı ya adam şey yapıyordu da sonra karısı şey diyordu" falan diye kitlenip kalıyorsunuz, sonra da kendi kapasitenizi sorguluyorsunuz. bunlar olumsuz süreçler gerçekten.

dün mesela nefret söyleminin suç isnad edilmesine yönelik yasa tasarısı ile ilgili birkaç twit attım. nefret söyleminin ifade özgürlüğü tanımları içerisinde olduğunu iddia eden, nefret söyleminde bulunma meraklısı olmasa dahi bir nevi "sizinle yürüyorum ama sizden biri değilim" diyen bir nefret söylemi savunucusuyum, ben istiyorum ki düzgün bir ortamda nefret söylemi konusunu eninie boyuna tartışalım, ben bir şeyler öğreneyim, insanlar bir şeyler öğrensin. olmuyor ama. yalnızca nefret söylemi özelinde değil, bir çok konuda bu durum can sıkıcı hale geliyor. hani zaman zaman bu tarz tartışmaları uzaktan izleyebilmeyi isterdim. en azından kendi savunularımda kullanacak donelerim olurdu diye düşünüyorum. tabi bu tartışmadan kastım aynı fikirdeki iki kişinin birbirini gazlaması ya da zıt fikirlerde olup aynı doneleri döndürüp döndürüp kullanan iki kişinin tartışması değil, biraz daha verimli tartışmalar, münanzaralar falan.

insan boşlukta ne istediğini bile bilemiyor, hatta isteyecek bir şeyi bile olmuyor. sabah yatıp öğlen kalkıp akşama kadar boş boş durmak, akşam da farklı bir şey yapmayıp boş boş oturmaya devam etmek, sonrasında gece sabaha kadar goygoy geyikle günü noktalamak. bu süreçte sürekli olarak bir şeyler yemek ya da sigara içmek. para kazanılmadığı gerçeği ve her dakika yapılan masraflar. işsiz olunan her gün, aslında biraz daha insanı kendisiyle yüzleştiriyor. görmediği yönlerini görüyor insan. yapamadıklarını, yapabildiklerini, yapamayacaklarını fark ediyor. genelde sonuçta kahroluyor insan kaçan fırsatları fark ettiğinde ya da hiç o fırsatları ele geçiremeyeceğini gördüğünde.

çalışıyorsanız, ayın biri ile beşi arasında hesabınıza maaşınız yatıyorsa bence bundan şikayetçi olmayın, değerini bilin. sizin o hiç sevmediğiniz pazartesi sendromunu yaşamak için can atan insanlar olduğunu unutmayın.

is now single!

2012-09-18T16:05:00.000-07:00

facebook'ta belli periyotlarda zaten ilişkisi yok olan ilişki durumumu önce boş duruma getirir, ardından da tekrar ilişkisi yok yaparım. çeşitli like'lar, yorumlar gelir, güleriz, eğleniriz.

her şey 2003 yılının şubat ayına dayanıyordu demek isterdim de 10 sene öncesine dayanacak bişey yok. en son "in a relationship with bilmemne" yazalı maksimum 1 sene olmuş olabilir, olmaya da bilir. sonuçta çıktığım kızların çetelesini tutmuyorum, tüm zaman geçirdiğim hanımlarla da "in a relationship with" yapmıyorum.

o da yapmıyormuş. o da en son 7 8 ay önce 3,5 yılını paylaştığı erkek arkadaşından ayrılmış. sonrasında birkaç erkekle zaman geçirmiş, fakat bunları ne kendi içersinde meşrulaştırmış ne de sosyal paylaşım platformları üzerinden insanlarla paylaşmış. kendi yaşadıkları ile yüzleşmek, belki de geçmişine sırt dönmek, belki de geçmişi ile geleceği arasında anı olarak yer edinmeyecek bir süreç yaşamak için böyle bir şeyi tercih etmişti. bunu kendisi de bilmiyordu.

birasını yudumlarken bundan bahsetti. gözleri çok güzeldi. renkli değildi ama insanda bakma isteği uyandıran bir baygınlıkta bakıyordu. entelektüel olmaya çalışan bir karakteri vardı. en azından benim kriterlerime göre entelektüel değildi, fakat yine de toplum averajının üzerinde bir bilgi birikimi olduğu da su götürmez bir gerçekti.

çok güzel bir kızdı gerçekten. insanın beraber vakit geçirmekten sıkılmayacağı, hiç bir şey olmasa karşısına alıp baktığında bile keyif alacağı bir yüzü vardı. onun gibi birisi kendi inisiyatifi dışında yalnız kalamazdı zaten. o da bunun bilincindeydi, karşısına sık sık uzun soluklu ilişkiler yaşamak için ideal erkekler çıktığını, fakat o 3,5 yıllık ilişkisinin ardından biraz rahat takılmayı, geleceği düşünmeden yaşanacak ilişkiler yaşamak istediğini söylüyordu. bu yaşımda yaşamazsam ne zaman yaşayacağım diye düşünüyordu ve haklıydı.

bugün facebook'a baktığımda "x is engaged" uyarısını gördüğümde birkaç ay önce bu tarz konuşmalar yapan bir kızın hayata bakış açısını neyin değiştirdiğini düşündüm. insanın hedefleri, idealleri, geleceğe yönelik planlarının kısa sürede nasıl değişebileceğini hayal etmeye çalıştım. aklım almadı. hayat çok tuhaftı...

şaka lan şaka, kızla 2 ay felan takıldık sonra ayrıldık, feysten felam da sildi. umarım mutludur. cidden daş gibi bi hatundu. burayı okuyosa selam olsun.

işsizliğin parasızlık anlamına geldiği...

2012-09-11T09:10:00.000-07:00

arkadaşlar merhaba, nasılsınız? ben hiç iyi değilim. zira işsizlik, parasızlık, bütünleme sınavlarının da bitmiş olması ve tamamen boşa çıkmam beni hiç iyi etkilemedi.

ben çoğu zaman rasyonel bir dünyada yaşadığımın bilincinde oldum. yani en azından fikir ve ideoloji anlamında "çalış uyu tv izle seviş bu ne ya sistem bize böyle yapmamızı emrediyor" kofti anarşikliğine hiç bulaşmadım. tabii ki çalışmamız, uyumamız, yemek yememiz, karşı cinsi etkilememiz falan gerekiyor. hayvan mıyız biz? insanız insan. şu medeniyet seviyesine gelmemiz milyar yılı bulmuş, tutup da milyar yıllık medeniyete "abi fak dı sistım yea" diyecek yaşı geçeli baya oluyor.

23 yaşına gelmiş okulu neredeyse bitirmiş bir insan olarak çalışmamak bana ağır geliyor. ne bileyim, evde boş boş yatmak, çalışan birinin hayali olsa da, iş arama sürecindeki yatış bana çok koyuyor. rüyalarımda şu anda yaşamadığım, fakat ileride işsizlik ve parasızlık nedenli yaşayabileceğim olumsuzlukları görüyorum.

"bir sonraki ayın kirasını nasıl ödeyeceğim" sorusunu aklıma bile getirmeye korkuyorum. yemeyi isteyip de yiyemediklerim, almayı isteyip de alamadıklarım, içmeyi isteyip de içemediğim, gitmeyi isteyip de gidemediğim o kadar çok şey var ki. özetle yaşamak isteyip de yaşayamadığım bir hayat söz konusu ve boşa giden yıllar. insanların "cv'ni bir gönder bakalım" demesi, insan kaynakları sitelerinde yapılmış yüzlerce başvuru ve hepsinden gelen olumlu ya da olumsuz cevap sayısı olan sıfır. ne tesadüftür ki cebimdeki para miktarının da hızla gittiği limit noktası gelen cevap sayısına eşit. yani burada matematiksel olarak da afedersiniz yarrağı yediğimin resmi söz konusu.

girişimci fikirleri takdir ediyorum, bir iki aylık ücretsiz stajyer çalıştırmak isteyenleri de anlıyorum. fakat benim sıcak paraya ihtiyacım varken ne bir iki ay sonunda cv'me koyacağım yüksek repütasyonlu bir firmaya, ne de birkaç sene içersinde oynayacağım milyon dolarlara ihtiyacım yok. benim ihtiyacım olan şey, ekim ayında çalışıp, ekim ayında borç harç bir şekilde geçinip, kasım başında alacağım ekim maaşı ile borçlarımı ödeyip, birkaç ay içersinde düze çıkıp, sonrasında da hayallerimdeki basit ama beni mutlu edecek hayatı yaşamak var. iş çıkışı iş arkadaşları ile oturup birer bira içmek ya da ne bileyim yeni bir gömlek almak istediğimde gidip almak gibi şeyler, yani çalışan insanların yaptıkları basit şeyler.

yazıya başlarken işsizlik, parasızlık ve kadın erkek ilişkileri arasında bir korelasyon kurup, bu noktada "olm iş bulunca karıyı kızı lüleden emecem akıllı olun" temalı bir yazı yazmaktı. sonra yazıya devam ettikçe sokim karıya kıza, aç olduğumu fark ettim. bir sonraki ayın kirasını nasıl ödeyeceğimi unuttum, süreçler yine aklımı aldı.

akbili bozulduğu için metrobüse 2 binişte 14 lira veren biri olarak paraların suyunu, 4000w sanayi tipi elektrikli süpürgenin tozları çektiği hızla çektiği şu günlerde bu akşam yemek planım "köyden gelen tarhana" dan çorba yapmak. dalgasını geçtiğim, alay ettiğim, hor gördüğüm duruma düştüm yani. sırada ne var? iş bulamadığım her gün biraz daha dibe batıyorsam, bu sinüzoidal eğri ne zaman dip noktayı görecek ve ben ne zaman yükseliş trendine geçecem?

ben "dibe iyice bas ki en yükseğe sıçrayasın" lafına inanmayan bir insanım. gözüm de en yüksekte değil. motive değilim, işsizim!

ice beam

2012-09-04T18:10:00.003-07:00

yazıya ne başlık atacağımı bile bulamayacak kadar sıkılmış, bloğa yazı yazacak kadar boşluğa düşmüş bir durumdayım. yine sözlüğün, feysin, twitter'ın akmadığı bir gecede, yine uykusuz, yine fuhuşsuz ve en önemlisi yine sıkıldığım bir gecedeyim.

goygoyu dönecek bir konu olsa sabaha kadar sündürebilecek bir motivasyonum var. fakat tek başına ne kadar zorlarsan zorla dönmüyor. tüm internet alemi adeta uyumuş gibi. adeta beklenen büyük istanbul depremi olmuş da bi tek acıbadem'e vurmamış gibi.

madem öyle, size bir anımı anlatayım diyecem, öyle ahım şahım bir anı da aklıma gelmiyor. alkolü baya azaltmamın, dışarı nadiren çıkmamın bu anı azalmasında etkisi olduğunu da söylemeden geçmemek gerek.

açım mesela, kuru ekmeğin arasına zeytin katık edip yedim. şunu bile anlatıp üzerinden goygoy edecek online insan açığı var. internet gündüzleri popülist paylaşımlardan dolayı çok çekici gelmiyor, geceleri genelde muhabbet döndüren insanlar online olurdu, son zamanlarda sık sık geceleri bir boşluk göze çarpıyor. hayır insanların okulu, işi felan var desem, takipleştiğim bir çok insan işsiz, okuyanların da daha okulu açılmadı. sevgili yaptılar desem ulan hepsi aynı gün mü gerdeğe giriyor? tuhaf cidden.

şöyle de bir durum var, okunmadıktan sonra insanın içinden bir şeyler üretmek de gelmiyor. hani okunmadığınla kalmıyorsun bi de şu sikko eleştiri geliyor "ee taymlaynı siktin" " ee sol frame'i siktin" e yapacak daha verimli bir şey aklıma gelmiyor ben de en azından beyin cimnastiği olsun diye bir şeyler üretme çabasına düşüyorum. beğenirsin, beğenmezsin bunlar ayrı tartışma konusu. ama özellikle twitter için bu tarz ifadelerin kullanılması sağlıksız. sonuçta takip etmeme gibi bir opsiyonun var ve hele ben seni takip etmiyorsam zaten gözümde istatistiksel bir veriden farkın yok. (takip ettiğim güzel hanımları tenzih ederim)

ben de isterim timeline öyle bir aksın ki ben okumaktan twit atamayayım, gülmekten yazacak bir şey bulamayayım. ama yok arkadaş. içeriği üretmiyorsunuz ki oyalanalım. içeriği üretmeden de içerik üretenlere eleştiri getirmek en basit tabirle emeğe saygısızlık.

şimdi bloğa hit gelsin diye internetten bulduğum çıplak karı fotolarını falan koymak vardı aslında ama zaten adwords reklam vermedi. o yüzden hit kaygım falan da yok. bu yazıyı da sırf eski sevgilim okusun diye yazıyorum. eski sevgilim okumayacak olduktan sonra napayım ben blog yazısını içeriği falan. güzel bir kız değilseniz yazdıklarım kesinlikle sizi bağlamaz bundan emin olun(yazar burada eski sevgililerine güzel kızlarsınız diyor)

kumarda kazanma geleneğim var. okey, iskambil, tavla falan fark etmiyor. biraz şans, biraz bilgi, biraz tecrübe, biraz da alfa male olmanın getirdiği o 1-0 önde başlama etkisi. fakat ilk defa pokemon oynarken bu kumar şansım tuttu. normal şartlarda %1'den az gelme ihtimali olan dragonair, safari zone'da balık tutarken oltama takıldı. düşün hani algoritmik 100 yüzlü zar mantığı ile çalışan oyunda bile şansım tutuyor. böyle olunca da ister istemez hayatın diğer alanlarında şans pek tutmuyor. ilişki, okul, iş hep bi muallakta, hep bi olmuyor, hep bi düzgün gidecekken bi anda boka sarıyor. hani bi heh diyecek oluyorsun hemen bişey çıkıyor. bu kadar şey boka sardığında neye öncelik vericeğini de bilemiyor insan. hani bi şeye odaklanayım da diğerlerinin koyim götüne diyemiyorsun. bu durumda da elinde olmayan ne varsa hepsi birer mizah unsuru olmaktan öteye geçemiyor.

benim hiç mi sorumluluğum yok bu durumda? var tabi. kumarda şans faktörüne 100 üzerinden bir değer verelim bu değerimiz de n olsun (misal n=15 için şans faktörü %15), benim bu durumdaki sorumluluğum da (1-%n) oluyor(n=15 için yine, bu durumdaki sorumluluğum 1-0,15=0,85=%85)

o da baya büyük bi sorumluluğu sembolize ettiği için çok da birşeylere bok atamıyorum anlayacağınız.

gyarados tattoo

2012-08-25T19:24:00.000-07:00

gyarados, ejderha-su canavarı pokemonu. (sea serpent-sea dragon)

yüzlerce yıldır varlıklarına dair çeşitli raporlar olduğu iddia edilen deniz canavarlarıdır. Kriptozoolojist Bruce Champagne, 1200'den fazla deniz canavarına şahit olunma olayının olduğunu belirtmiştir. fakat bu görülenlerin balina ya da benzeri büyük balıklar olduğu düşünülmektedir. bazı kriptozoolijistler bu görülen deniz canavarlarının, plesiousaurus kökeninden gelebileceklerine inanmaktadır. kanıtlanamasa da varlığına inanılan van gölü canavarı ya da loch ness canavarı bu deniz canavarlarına örnek gösterilebilir.

kuzey avrupa mitolojisinde tüm dünyayı çevreleyen, midgard adında bir deniz canavarı olduğuna inanılır. son dönem iskandinav mitolojisinde de zaman zaman örnekler görülebilir.

babil mitolojisinde de deniz canavarlarına denk gelmek mümkündür.

amerika ve okyanusya mitolojileri dışında tüm dünya mitlerinde yer bulmasına rağmen, en geniş yoğunluklu örnekleri çin mitolojisinde görürüz.

doğu ejderhaları, geleneksel olarak cinsel kudret ya da iyi niyetli güçleri temsil ederler. su, şelale, fırtına ve akarsuları kontrol ederler. ayrıca gücün, sağlamlığın ve iyi şansın sembolüdürler. ayrıca çin imparatorluğunun da sembolüdür.

pokemon olarak ise magikarp'dan evrimleşir. magikarp hiç bir saldırısı olmayan güçsüz bir balıktır. sazan balığı hatta. oyunlarda 20 lvl'da evrimleşir ve 20 lvl'a getirmek gerçekten zordur. ama değer. animede ise magikarpların bir şelaleyi aşağıdan yukarı doğru yüzerek çıkmayı başardıklarında gyarados'a evrildiği ifade edilir.

gyarados bir su-uçuş pokemonu olmasına rağmen ejderha özelliklerinden dolayı ateş, elektrik gibi saldırılar öğrenebilir. oldukça güçlü bir pokemondur. kolay itaat etmez, fakat itaat ettiği vakit sadıktır.

uyum testi

2012-08-23T13:56:00.001-07:00

arkadaşlar hepinize merhabalar, nasılsınız görüşmeyeli? oldukça uzun bi zamandır blog tutmuyordum. bugün de çıktığım kızlara doldurtup ilişki gidişatına dair fikir sahibi olmama yarayacak bir test paylaşacağım.

İLİŞKİ UYUM TESTİ!

1-sinema konusunda favoriniz hangisidir?
a-) siyah beyaz dönem filmleri, bağımsız filmler, avrupa, uzakdoğu, iran sineması, festival filmleri
b-)yeni dönem çekilmiş alternatif türk filmleri
c-)hollywood
d-)eski türk filmleri

2-müzik konusunda favoriniz hangisidir?
a-)progresif rock, underground punk, metalcore, trash, dark, black metal vb
b-)britpop, triphop, drum'n bass, dubstep, electronic, trance
c-)türk müziği(pop, arabesk, tsm, thm, rock vb)
d-)yabancı pop

3-göz renginiz nedir?
a-)siyah
b-)kahverengi
c-)yeşil, ela
d-)mavi

4-yemek yapımı ile aranız nasıldır
a-)iki yumurta bile kıramam
b-)yapamadığım yemek yoktur, tost makinasında karnıyarık yapabilirim
c-)yemek yapmayı bilirim, ama yapmayı sevmem
d-)aç kalmam, aç bırakmam

5-temizlik
a-)benim olduğum yerde dağınıklığa pisliğe tahammülüm yoktur!
b-)evi bok götürse umrumda olmaz!
c-)etrafımı dağıtmam, pisletmem böylece temizliğe gerek kalmaz.
d-)yaşayacak kadar temiz olsam yeter.

6-alkol
a-)fena rakıcıyımdır, yakın zamanda birileri ile rakıya gittim/viski severim
b-)alkol kullanmam
c-)kankalarla asmalıda tekila şat keyfi/votka severim
d-)bira, şarap.

7-seks
a-)sen benim 2. erkeğimsin :/
b-)evlenmeden olmaz
c-)biraz süre geçmeden olmaz
d-)aramızda çekim varsa neden olmasın

8-sadakat
a-)aldatırım, aldatacağına dair hep bi şüphe duyarım
b-)aldatmam, aldatacağına dair hep bi şüphe duyarım
c-)aldatmam, aldatmayacağından eminim
d-)bizde yalan olmaz, başkasını beğenirsem terk eder giderim. sen de gitsen anlarım. ama aldatma olmaz

9-futbol
a-)tüm avrupa ligleri, iddaa felam benden sorulur.
b-)türkiye ligini ciddi ciddi takip ederim
c-)milli maçlarda türkiyeyi destekliyorum/beşiktaşlıyım
d-)o 9 numara ne tatlı ya :/:/

10-kitap
a-)haftada en az 1 kitap okurum
b-)ayda en az 1 kitap okurum
c-)herhangi bişey okumam
d-)kitap sıkıyor dergi neyin okuyorum yetiyor

11-ideoloji/siyasi görüş
a-)muhafazakarım
b-)sosyalistim
c-)ülkücüyüm
d-)apolitiğim/chp'liyim/hepar'lıyım

12-arkadaşlıklar
a-)ben en iyi erkeklerle anlaşıyorum yea
b-)asosyalim-arkadaşım yok
c-)kız erkek karışık bir arkadaş grubum var dengede
d-)samimi olduğum az erkek kankam var.

13-diziler
a-)behzat ç., leyla ile mecnun gibi popüler türk dizilerinin hastasıyım
b-)10'dan fazla yabancı dizi izliyorum
c-)hiç dizi izlemem tv ile işim olmaz
d-)dizi dediğin boş vakitte olur, boş oldum mu ne denk gelirse onu izlerim

14-geçmiş ilişkiler
a-)bugüne kadar ilk çıktığım erkeksin
b-)bugüne kadar çıktığım 2. erkeksin
c-)senden öncesini sayamadım bile(x>10)
d-)bikaç sevgilim oldu tabi ama tam rakam vermeye gerek yok(x<10)

15-geçmiş ilişkilere yaklaşım
a-)o kaltaklarla ilgili herhangi bir iz görürsem ağzına sıçarım kavga nedenidir.
b-)sikime takmam, istersen git eski sevgililerinle görüşmeye devam et
c-)bütün ayrıntıları anlatıcaksın!
d-)yeri geldiğinde geçmişte yaşadıklarını anlatırsan benzer hataları yaşamayız

16-makyaj
a-)fondotenli felan komple makyaj yapmadan evde bile oturmam
b-)göz kalemi, allık falan sürmeden dışarı çıkmam
c-)hiç makyaj yapmam
d-)özel günlerde hafif bi ruj vs sürerim onun dışında çok makyaj yapmam

17-eğitim durumu
a-)lise mezunu
b-)akademik kariyer kasmaca :/
c-)üni öğrencisi
d-)mezun/uzatmalı üni öğrencisi

18-hangisi?
a-)star wars/yüzüklerin efendisi
b-)eternal sunshine of spotless mind/the notebook
c-)rocky/fast and furious vb seriler
d-)happy feet/surf's up/toy story vb

19-hangisi?
a-)radiohead/pink floyd/the beatles/the doors
b-)serdar/demet/hande/can bonomo/aylin aslım
c-)skrillex/portishead/linkin park/from autumn to ashes
d-)katy perry

20-hangisi
a-)bomonti
b-)bira içmem
c-)efes/tuborg
d-)miller/carlsberg/becks/mariachi

a şıkları 1 puan
b şıkları 4 puan
c şıkları 7 puan
d şıkları 10 puan

değerlendirme

0-49 arası: senin gibi kız olmaz olsun. sen kız değil leşsin. umarım iki dünyada karşılaşmayız.
50-99 arası: uyumlu değiliz, umarım mutluluğu başka biriyle bulursun
100-149 arası: uyumlu olabiliriz, bazı konularda anlayışlı olmamız gerekiyor :/
150-200 arası: babangil müsaitse annemgil istemeye gelicekler :/

ekleme: 100-149 arası yığılmadan dolayı bir adet kurtarma şansı var. şansı öğrenmek için iletişim kurabilirsiniz.

gitmedim.

2012-07-16T16:36:00.001-07:00

normalde yatmadan önce psikolojim ne olursa olsun gündüz düzgün uyanırım. yeni bir gün, taze hava falan olayı değil, gece sıkıntılıysam unuturum yani. olumsuz süreçleri çok sündürmemeye çalışırım.

bu sabah öyle uyanamadım. kalktım, okula gittim, geri eve geldim. sırılsıklam terliydim. üstüne bir de çiğ soğan ve bim'den alınmış dandik ötesi köfteden yemiştim. resmen antrenman sonrası çantaya tıkılmış çamaşırdan daha beter kokuyordum. insanın kendine özsaygısını yitirdiği anlardan biriydi. son zamanlarda çok sık yaşıyordum bu hissiyatı.

o bezginlikle uyku en mantıklı tercih gibi gelmişti gözüme. uyursam açılırdım zaten. hem ev serindi dışarıya nazaran. hatta terli terli gelince üşümüştüm. o yüzden üstüme pikemi çektim uykuya daldım.

sonra telefonum çaldı. telefon pantolonun cebindeydi, pantolon ise odada. ben telefonun sesini duyup, uyanıp, pantolonu arayıp, cebinden telefonu çıkarana kadar iş işten geçmişti zaten. numarayı tanımıyordum. geri dönüş yapacak kontörüm de yoktu. iş için aradılarsa mutlaka bir kere daha arayacaklardır diye düşündüm, telefonu yanıma alıp salondaki çekyata geri yattım.

tam tekrar uykuya dalacakken aynı numara bir daha aradı. naber dedi. ses tanıdıktı. iyi senden naber dedim, o da iyi dedi. bu rutin konuşmanın nereye gideceğinden daha çok telefondakinin kim olduğunu merak ediyordum açıkçası. ben bunu merak ederken o klişe "unuttun beni hiç aramıyorsun" lafı patladı. ben de işsiz olduğumu, değil telefonuma kontör almayı, akşam yemeği için iftar çadırına gitmeyi planladığımı söyledim, esprili mizacıma alışık biri olduğunu zaten tahmin ediyordum. güldü. ama sorun şuydu ki, ben şaka yapmıyordum.

üç beş gırgır geyikten sonra beni kadıköy'e bira içmeye davet etti. param yok dediğimde "olsun ben ısmarlarım" dedi. düşündüm, evden çıkmak istemiyordum. ayrıca kokuyordum ve duş almak da istemiyordum.

karşımdaki insana karşı asla dilimin kemiği olamadı, bugün de farklı değildim açıkçası, çok net bir şekilde ona koktuğumu, terli, soğan kokan, leş bir insan olduğumu ve bu durumu değiştirmek istemediğimi söyledim. hala şaka yaptığımı sanıyordu. gel ne olacak diyordu.

gitmeyeceğimi söylediğimde biraz bozuldu. sevgilin yok diye biliyordum dedi. evet yok dedim, istihbaratın doğru dedim. neden istemediğimi sordu. zira daha önceden her aradığında buluşurduk. eski sevgilim olmasına rağmen severdik birbirimizin muhabbetini. ve muhabbet sonrası geceleri.

ona aynı şeyleri tekrar söyledim. inanmadı. fikrini değiştirirsen ararsın dedi. kapattı.

gitmedim. kendimden başka hiç kimseyi ikna edemeyeceğim nedenlerle gitmedim. eğer kendimi ikna edebiliyorsam, halen kendime saygım var demekti. bu iyi bişeydi belki de.

gitmedim, ben kaybettim. şu anda açım. evde salça ve sıvıyağ'dan başka hiçbir şey yok. son 4 dal sigara var. uykum ise açlıktan dolayı karnım acıdığı için kaçmış durumda. gitseydim bedavaya biramı içer, sonrasında yemek yer, sonrasında ise eğlenceli bir gece geçirirdim.

verdiğim kararın sonuçlarını gördükten sonra kendime olan saygımı tamamen yitirdim. keşke gitseydim.

eski sevgili...

2012-07-15T13:46:00.001-07:00

çok şey alır, az şey verir.

aldıkları çok olduğu için değersizdir. verdikleri az olduğu için değerlidir.

ne kadar kadın hayatına girerse girsin, bazı kilometretaşları vardır insanın hayatında. gerek aldıklarıyla, gerek verdikleriyle. kimisi insandan güven duygusunu tamamen alır ve izini öyle bırakır, kimisi insanların aslında iyi olabileceklerini gösterir ve hep bir referans olarak kalır. kimisi en yakın arkadaşla gider, kimisi mutlu olmamayı tercih eder. kimisini sen istemezsin yeni limanların çekiciliğine kapılarak, kimisinde ise sadece arkadaş kalmak daha mantıklı gelir.

adını bile hatırlamadığın kadınların yaptıkları önünde canlı örnektir, olumlu yahut olumsuz. yalnızlığını bile anlayamazsın iyi yahut kötü. yalnızlık iyidir, zira sorumluluğun yoktur, kendi derdinden başkası ile yüzleşmezsin. fakat yalnızlık kötüdür, kendi dertlerinden kaçamazsın, dinleyecek birileri olmayınca.

uyumak zor gelir bazen tek kişilik o dev gibi yatakta, geçersin salonda kanepede uyuklamaya çalışırsın. televizyon anlatır birşeyler sürekli, sanki o gün yaşadıklarını anlatan sevgilin gibi. dinlerken hayal edersin sadece, yanımda biri olsaydı daha mı iyiydi ne diye.

eski sevgili iyidir. iyiyi kötüyü öğretir. eski sevgili kötüdür, insanlara bakış açını etkiler.

eski sevgili, kendi içinde bir çelişkidir her zaman aslında. madem eski, neden hala aklımda. madem sevgili, neden yok yanımda.

soru işaretidir aslında eski sevgili. acaba beni sevdi mi? acaba ben onu sevdim mi? beni sevmediyse neden çıktık, ben sevdiysem neden ayrıldık? sahi, ben en son ne zaman sevdim? 1 ay? 3 ay? 6 ay?1 yıl? 2 yıl?

hayatımdan geçen her kadın benim potansiyel sevgimi mi azaltıyordu, yoksa koruyor muydum kendimi azalmaktan?

eski sevgili çok tuhaf bir kavram, üzerinde fazla düşünmemek gerek.

ozlenen kucuk kardes

2012-07-12T03:34:00.001-07:00

4 ocak 2010 yılında başladığım ekşi sözlük yazarlığı kariyerimi 11 temmuz 2012 yılında noktaladım. 2.5 yıllık yazarlık kariyerim boyunca toplam 5 kere çaylak edildim 1 kere nickim değiştirildi, sözlük üzerinden tanıştığım bir çok hanımla beraberlik yaşadım. çok güzel arkadaşlıklar edindim. kapattığımda 8700 civarı entrym duruyordu, 4000'den fazla entry'yi ise geçmiş dönemlerde masif bir şekilde silmiştim.

yazar olduğum ilk hafta dahil olmak üzere birkaç kez en beğenilenlere, birkaç kez en kötülenenlere girdim. karma konusunda ise 400 küsürleri görmüşlüğüm vardı, kapatırken 29 muydu neydi. acısı tatlısı ile ozlenen kucuk kardes hesabını kapattım, şimdi farklı hesapla yine sözlükte zaman geçirmeye devam ediyorum.

neden hesabımı kapattım? öncelikli olarak, artık anonimliğimi yitirmiştim. normalde anonimliği yitirmek benim için çok büyük bir problem değildi, fakat şaka ya da ciddi yazdığım her entry'den insanların kendilerine pay çıkartmalarının sıklaşması ciddi bir problem yaratmaya başlamıştı. ben içimi rahat rahat dökemedikten sonra, yazmak istediğim şeyin doğru ya da yanlış olup olmadığı önem kazandıktan sonra, sözlükte yazmanın herhangi bir esprisi kalmamıştı. yani ben aklıma gelen bir hikayeyi uygun başlığa yazdığımda bir eski sevgilim bana telefon açıp "biz senle böyle bir şey yaşamadık sen neden bana böyle diyorsun" dediği vakit bu çirkin oluyor.

bir de artık kızlar mesaj atmıyordu. sözlükte kızlarla mesajlaşamadıktan sonra bir anlamı kalmıyor dostlar üzgünüm ama realite bu! hatta hesabı kapatmamın en büyük nedeni de bu aslında işin açığı.

öyle yani. kamuoyuna duyrulur(amk sanki resmi siteden transfer yalanlıyoruz)

sıkıldım

2012-07-09T10:24:00.001-07:00

yabacak bişi olmayınca mütemadiyen sıkılırım ben. ve genelde yapacak bişeyim olmaz. bu durumlarda insanlara sıkıldığımı ifade ederim. çünkü sıkılıyorumdur. sıkılmasam neden sıkıldım diyeyim dimi?

sıkıldım denilen insanlarda birkaç tür tepki görürüz. kimisi ben de sıkılıyorum der, beraber sıkılırsınız, kimisi bişi anlatır sıkıntın gider, kimisi yapman gereken bişeyleri hatırlatır falan. bunları takdir etmekle beraber geçiyorum. sıkıldım deyince "uff neden evde oturuyorsun ki? dışarı çık gez dolaş" diyen embesilden söz etmek istiyorum izninizle.

evet arkadaşım tebrik ederim dışarı çıkıp gezip dolaşmak gerçekten benim aklıma hiç gelmemişti. vallahi billahi helal olsun. nasıl bu kadar ince düşünebiliyorsun gerçekten saygı duyuyorum. bu kadar ince bir tavsiye ömrüm boyunca hiç almamıştım. sayende aydınlandım amınakoyim. bravo.

ulan zaten dışarı çıkıcak olsam çıkardım. yalnız başıma dışarı çıkıp deli sikmiş gibi dolanmayı sevmiyorum. dışarı ancak sosyalleşmelik bir durum olduğunda ya da işim gücüm varsa çıkarım. tamam sen übersosyal bir insan olduğunun şovunu bana yapıyorsun süpersin. ama ne kadar itici olduğunun farkındasın değil mi? hayır sana küfrediyorum ama bir yandan da senin gibi kendini beğenmiş birine sıkıldığımı paylaştığım için kendimden de tiksiniyorum. sana işimi düşüren kadere isyan ediyor, seninle muhabbet kurduğum ilk ana lanet ediyorum.

bu tarz lafları eden gerzekler sıkıldığı vakit açıp twitter'dan feysten benim yazdıklarımı okuyup gülüyor ya, işte o an hayata küsüyorum. "ihihi çk kmk yzyrsn yha" yazmak kolaydı güzelim. ama o lafı duyacak kadar yazmak? işte onu yapamayan biri olarak senin bana akıl vermen üzüyor...

yaratıcılığın bittiği nokta.

2012-07-07T14:53:00.000-07:00

kaç aylardır sevgilim olmadığı için bayadır hissetmemiştim bu duyguyu. yazacak, anlatacak bir şey bulamıyorsun bildiğin. bitiyor yani. yok. aklına o anda gelebilecek herşeyi yazıyorsun, anlatıyorsun, ve bir anda aklına gelen şeyi zaten halihazırda anlattığını fark ediyorsun.

ilişkilerimde genelde ilişkinin şebeği şaklabanı olduğum, sürekli olarak partnerime bir şeyler anlattığım için ister istemez bir noktada kitleniyorum, kendimi tekrarlamaya başladığım an demoralize oluyorum. sonra ilişkilerim bitiyor.

aslında herşey muhabbetin sürebilmesine bağlı. yani tek başına ister yaşadıklarını anlat ister hayalgücünü kullan ve bir şeyler anlat bir noktada tıkanıyorsun yani birilerinin asist yapması gerekiyor senin bir şeyler anlatmana, yaratmana, üretmene yardımcı olunması gerekiyor. sen anlatıcan karşı taraf tepki olarak sadece gülecek. bunun ömrü uzun olamaz. ama nedir, sen anlatırsın o anlatır o anlatınca aklına başka bir şey gelir falan akarsın o zaman. o olmadı mı olmuyor, ki genelde o da olmuyor o yüzden olmuyor olmuyor olmuyor.

her hayat aslında farklı bir hikaye, birilerinin hikayelerini görmeden de kendi hayatındaki ufak ayrıntıları fark edemiyorsun, ve işte o noktada ister istemez tıkanıyorsun.

hamiş: insanlara anlatacak birşeyleriniz olsun. özgün olsun, size has olsun pls.