Mam na zbyciu następujące rzeczy:
– obiektyw Canon 24-70 2.8 L, lekkie luzy na pierścieniu, stan bardzo dobry, cena 3.800 zł
– obiektyw Canon 50 1.8 II, sporadycznie używany, 250 zł
– obiektyw LensBaby Composer 50 f/2 z mocowaniem do Canona, kilka razy używany, 650 zł
– body Canon 50D, stan idealny, wręcz pachnie nowością (licznik spiszę niebawem), 2.000 zł
– zepsuty grip do Canon 5Dmk2, może ktoś z niego coś jeszcze wyciągnie, symboliczne 100 zł

Do wszystkiego jest pudełko i okolicznościowe pierdoły w postaci szmacianych worków.

Nuda jak co roku, tym razem jednak na moim wypasionym rowerze marki „ale fajny rower”. Jak co roku też trafiam na pana Mariana Czerskiego… Poza panem Marianem z telewizora, mój obiektyw nie zanotował nikogo znajomego. Po drodze widziałem jedną ciekawą akcję, ale nie nadaje się ona do opowiedzenia na moim grzecznym blogu. Perwers taki, że huhuhu… Słabe zdjęcia usprawiedliwiam zmianą trasy maratonu.

Nudny mecz, ale wizyta na stadionie zaliczona.

Wyprawa w zasadzie bez historii, poza drobnym spięciem przed wejściem na stadion i wesołym „klimatyzowanym szybkim tramwajem plus” :)

Odnośnie spięcia, to zacytujmy może fragment regulaminu stadionu zbudowanego także z moich podatków:

Zabrania się wnoszenia i posiadania na terenie obiektu, w szczególności:
– kamer i aparatów fotograficznych oraz innych tego typu urządzeń rejestrujących dźwięk lub obraz, za wyjątkiem przeznaczonych do ściśle prywatnego użytku;

Albo na meczu obowiązywał jakiś inny regulamin, albo „ochraniarka z łapanki” nie przyswoiła sobie go zbyt dokładnie. Próbowała stawiać opór tłumacząc, że aparat (z celowo zdjętym obiektywem i bez gripa, aby nie „prowokować”) musi być „mniejszy niż coś”… nie wiem co, bo Pani nie dokończyła myśli, urywając szybkim „niech Pani wchodzi” (Ola „przemycała” aparat w torbie)…

Zadzwonię sobie na dniach do jakiegoś urzędasa albo rzecznika tego gównianego stadionu z niewygodnymi zielonymi krzesełkami, niech zinterpretuje te brednie w regulaminie.

To się generalnie nadaje do rzecznika praw konsumenta.

BTW: Chyba będę musiał te foty „ściśle prywatnie” pocisnąć na Alamy? Bo jak inaczej…

Mały korespondencyjny pojedynek na tytuły.

Publikuje bo jest okazja, od wczoraj trochę bawię się nowym CS6, w stosunku do mojego starego CS3 to duży skok, szkoda, że przydałby się ciut lepszy łaptok z jakimś fajnym dyskiem SSD najlepiej…

Jaram się też nowym 1DX, smaki mam nań, powoli mi jednak przechodzi, ma dwa spore mankamenty: 18Mpx, umówmy się – mało; no i cena, jakoś mentalnie nie jestem gotowy na puszkę za 25k.

A co u ciebie?

Dawno nie było żadnego amazingowego wpisu na moim pr0 blogu, wszystko przez to, że nie mam czasu, a nawet gdy go mam, to i tak nie mam czasu. Do rzeczy bo nie ma czasu, odcinek będzie o tym jak zrobić śliczne przejarane zdjęcie kulinarne czyli make food photography harder.

Wymagania

• wypasiona lustrzanka, Canon i tylko Canon, koniecznie drogi
• wypasione i całkiem jasne makro, jakieś 100mm i f2.8 zrobi robotę
• statyw, nie musi być wypasiony, zwykła frotka
• blenda, dla szpanu gdyby wpadł sąsiad z wizytą, to od razu daje nam +5 do lansu
• średnio jasny dzień, kilka godzin przed zachodem słońca, żeby nie wyciągać lamp – już szpanujemy blendą, tyle starczy
• kobieta, która nakupi nam różnych pierdół do kuchni, jakiś pojemniczków, ręczniczków, itd.
• deska na tło, zrobimy ją z deski barlineckiej, każdy kto remontował mieszkanie ma przynajmniej 4 paczki w piwnicy, majtamy spód deski białą farbą i włala

Wykonanie

Gdy już spełnimy podstawowe wymagania to foto jest banalne. Deska w stronę okna, naprzeciwko aparat na statywie. Pierdółki na deskę, kadrujemy, doświetlamy, ustawiamy czasy, szumy, przysłony, zasłony w oknie, rach ciach i foto gotowe.

W następnym odcinku mogę napisać jak zrobić takie samo zdjęcie ale używając innych pierdółek na desce.

Powodzenia!

BG-E6 + brzeszczot = g-RIP.

Tak świątecznie chciałem sobie grip odkręcić, co by nie wozić ze sobą niepotrzebnie… i się nie udało się, dopiero brzeszczot pomógł. Szczęście w nieszczęściu jakieś pół milimetra szpary między body się uchowało i można było pokombinować z odkręceniem gwinta, niestety trzeba było radykalnie brzeszczotem go.

Nie omieszkam tego kawałka śmiecia wysłać canonowi w ramach dwuletniej gwarancji, nich wymienią to plastikowe łożysko co się posypało. Za upiłowany gwint mogę im wspaniałomyślnie zapłacić :) Jak tylko naprawią (albo i nie?) będzie można to kupić na aledrogo, nie wiem, promocja 700zł? Koszyk BGM-E6 na paluszki AA za 100zł dorzucam gratis!

The first Pilsner Urquell beer was drawn right here on these premises in the year 1843.

Jakiś czas temu skoczyłem na „małego” pilsnera do Pragi. To tyle opowieści z miasta Urquella. Uprzedzając komentarze, tak, po trzeciej sklejce wnosimy, że byłem już po konsumpcji.

Na zdrowie!

Dziś będzie o sprzedawaniu filmów video. Już kiedyś o tym było w formie wstępniaka na moim innym super blogu o zarabianiu fury kasy na zdjęciach. Tym razem podobnie jak przy wpisie zdjęciowym dowiesz się dlaczego nie zarobisz niczego sprzedając video.

W sumie to nic nie będę pisał, bo po co mi konkurencja ;) Z drugiej strony czego bym nie napisał to i tak to nic nie zmieni w twojej sytuacji, większość przestróg z wpisu zdjęciowego zachowuje swoją moc, kilka nawet się zdecydowanie wyostrza:

• potrzebujesz inwestycji, tego nie przeskoczysz „małpką”
• będą ci potrzebne pokłady cierpliwości, jeśli narzekasz na tygodniową kolejkę zdjęć w iStockphoto to wyobraź sobie dwumiesięczną

Cały ten ból osłodzić może jedynie prowizja ze sprzedaży video, nawet $35 za jednorazowe pobranie filmu w iStockvideo (u mnie średnio 20 kilka dolarów). No ale przecież nie zarobisz…

Na koniec troszkę klasycznej „konserwy wieprzowej” na vimeo ;)

Aż 2⁶ zdjęć z maratonu! Co tu dużo pisać, jak zwykle, najlepsze zdjęcia z maratonu we Wrocławiu u mnie… aczkolwiek nie tym razem ;)

Mówiąc poważnie, jestem głęboko zawiedziony materiałem pozyskanym na tegorocznym maratonie, tradycyjnie popełniłem przedszkolne błędy, które kosztowały mnie utratę sporej części ciekawych klatek…

Dla nowych fanów przypominam link sprzed roku. Dociekliwym uda się rozpoznać te same twarze teraz i rok temu.

Pogoda zupełnie jak dziś. Niedzielne letnie popołudnie, błękitne niebo, warunki idealne na spacer po mieście.

Sky Tower jak widać cały czas w budowie.