Siyaset , Edebiyat ve Din

SOFU

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 9 Dec 2014 19:25:00 +0200

Ömer Aybat

Beni aldatma sofu gel deyip de yoluma
Yol dediğin yol değil ne at gider ne eşek
Kişi günahsız olmaz başındaki sarıkla
Ekinin dik başını büker saptaki başak

Öyleyse derdin nedir benim ile aranda
Benim gözüm yasalda senin gözün haramda
Sen özünü kendince aklıyorsan ne deyim
Bana miras olur mu malın mülkün paran da

Beni tutsak almanı gaipten kim önerdi
Eşek bedava olsa babam her gün binerdi
Hakikatin yoluna sen sırtını dönmüşsen
Sen mi malı denerdin mal mı seni denerdi

Öyle ise ey sofu kılın burnunda dursun
Ettiğin nasihati sen kendine okursun
Bir söz söyleyeceksen düşün taşın da söyle
Basmakalıp konuşma benimle ne olursun

Ömer Aybat

Çevirdin

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 20 Nov 2014 01:03:00 +0200

Ömer Aybat

Seni gördüm içim gitti
Kahırlarım derdim bitti
Serçe cıvıl-cıvıl öttü
Öreni bağa çevirdin

Sen salınan bir kuğusun
İki gözümün yağısın
Erişilmez Kaf Dağısın
Ölmüşü sağa çevirdin

Gez dolaş gönlüm içeri
Nedeyim uçar kaçarı
İsterim kapım açarı
Karayı ağa çevirdin

Ömer der taptım özüne
Düştüm kapkara gözüne
Sunulayım ay yüzüne
Azımı çoğa çevirdin

Ömer Aybat

Sonsuz Güç

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 22 Oct 2014 18:03:00 +0300


Ömer Aybat

Sonsuz karanlıklarda
Mor halkalar delice
Ak yaman baskınlarda
Sarı kızıl iç içe

Tanımdan uzak tanım
Kargaşa dört bir yanım
Varlıktaki seyranım
Kâh bir dev kâh bir cüce

Baş gözü kış uykuda
İç görü üst duyguda
Var özüne saygıda
İlk doğumu bilmece

Işıktaki oynaşı
Varlığın bir aynası
Uzam nesne kayması
Boyun eğer tek güce

Sonsuz gücün varlığı
Gerektirir birliği
Özgücün ağırlığı
Var edilenden yüce

Sonsuz güçten her ağan
Uzam nesnedir doğan
Var ettiğine kağan
Söz geçirir en uca

Gidenler döndüğünde
Üst üste bindiğinde
Var öze sindiğinde
Ne gün kalır ne gece

Ömer Aybat

Sen yerine, Ben yerime

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 22 Oct 2014 18:01:00 +0300


Ömer Aybat

Orak ekin biçmez olmuş
Palazlanan uçmaz olmuş
Tanrım sözün geçmez olmuş
Sen yerine ben yerime

Ardında kimler dolanır
Varına kimler sulanır
Az kemiğe kim yalanır
Sen yerine ben yerime

Varlığını sırtından at
Kaç paraya satarsan sat
Kalınına hem kalın kat
Sen yerine ben yerime

Ömer der beni çıldırtma
Azrail’ine öldürtme
Çekip yanına aldırtma
Sen yerine ben yerime

Ömer Aybat

Kuzu

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 1 Sep 2014 17:12:00 +0300

Ömer Aybat

Kuşkunun oturduğu yüreğim ölü dalgalar gibi bir inip bir çıkarken, gözlerim gün aydınlığından karanlığa döner, yelkeni parçalanan bir tekne gibi sürüklenirim. Sırasını bekleyen kurbanlık koyun gibi beklerim çaresizce.

Ey umut vermeyen; kül rengi sesinde ne bülbül öter ne de çiçek biter. Yiter; hepten yiter beklentilerim. Boğazıma bir acı su oturur, dudaklarım kurur. Beni yaprağı zar-zor kıpırdatan yel savurur; alır sevincin eşiğinden koyar ölümün eşiğine. Sızlayan yüreğim merakla dolarken dirimin yeşil yaprakları sararır, morarır kızıl tenim.

Avuçladığım saçların ne kokusu ne de yumuşaklığı kaldı. Çaldı en güzel günlerimi zamanın hırsızı. Dünyanın en çaresizi gibi eğdim boynumu. Ey dünyası karanlık; ne gün doğar dünyana ne de ay, ne halay kıpırdatır kanını ne de çiftetelli. Yürekte yara gözde kara varken ölüm orucudur oyunun.

Dupduru akan su bulanık akışlara döndü. Güvenin aydınlık yüzü kuşkunun bataklığında karardı. Ey dünyası zindan; bir yandan aydınlık bir pencere düşlerken bir yandan sulara gömülen bir gemi gibi gömülmek istersin karanlığa. Ne yarenliği ne de dostluğu düşünürsün. Aşınırsın suyun aşındırdığı taşlar gibi.

Yosun tutmuş taşlarda belirdi yalnızlığım. Baykuşun öttüğü viranelerde atıldı konağımın temeli. Eli elimden kayıp giden sevgilinin ardından yürüdüm yalnızlığıma.

Ey ateşten soluklar; cehennemi bir fırtınanın ortasında bıraktınız beni. İpincecik bir telde durur halde bıraktınız. Ey sarsan duygular; kayışı kopan motor gibisiniz. Ne öldürürsünüz ne de güldürürsünüz beni; illa ki süründürürsünüz beni.

Ey tozu dumana katan; geç kaldın bölüşmeye. Ağlaşma olmadan gidilmez üleşmeye. Ko mal yerinde kalsın, koklaşmaya bak biraz. Gözünde süslenen özünde pislenecek.

Ertelenmiş duygular son anda boşalır mı bilinmez. Yoksa hesabı mı yapılır mal-mülk sevdasının. Ey haktan bahseden; senin hakkın baştan bitmiş. Ey tapıcı; taptığın elinden çıkınca ne hakkın kalır ortada ne de hukukun. Ey benliğine sevgiyi borçlanan; bir tatlı söz bir güler yüzle borcunu ödemeye ne dersin.

Donan kan adımlara dur dedi. Alıkoydu yolcuyu yolundan. Dalından koparılmış meyve gibi yalnızlaştı. Mal-mülke adadığı ömrü bir tatlı söze bir güler yüze yetmedi.

Ey gövdesi bizden ayrı; bari gönlünle ol bizimle. Hepten unutmak olur mu? Ey hal-hatır bekleyen; ne hatırını sorar malın-mülkün ne de duygu verir gönlüne. Sıcacık bir nefes alacağın yer burasıdır; burasıdır hayat bulacağın yer.

Ormancının önündeki ağaç gibi devrildim. Kabuğu soyulan tomruk gibi çıplak kaldım.
Ayrı kaldım eşimden dostumdan yarenimden. Ey düşüncenin erittiği gövde; yıkılacağın yere kadardır acın.

Ey bostan korkuluğu; niye ki şirin gelirsin bana. Aşinalıktır seni yakın kılan bana.

Ey vefasız; kara gözlerimde ezgin damlalar düşmeye ramak kaldı; ıslattı kirpiklerimi bana da ah demek kaldı. İçten çektiğim acı yaman öldürür beni. Birkaç damla gözyaşım kurur soldurur beni. Ey acı çeken kişi; utanma, insanlık dökülsün iki kara gözünden. Merhamet damlaları bırak aksın yüzünden. Hem kimsize kim olsun akıp giden damlalar hem de sayrıya hekim. Sen utanma dökmekten; iki gözün utansın.

Nesnenin bahşettiği duyguyu kim köreltir. Sevgi dolu yüreği unutanlar daraltır. Ey sütün karşılığı; ne parasın ne pulsun ne altın ne pırlanta; emenin emdiğine cismi canı avanta. Ey kızıllaşan kor; ısıttığında beni insafsız bir ayazda, dört elle sarılırım tanrım diyerek sana. Ya canını taşıyan, sana can bağışlayan; nicedir onun hakkı senin ol kitabında.

Ey vefasız deme ki ben benim kim karışır. Ey vefasız kişiye gerçek bu mu yakışır. Ateşten gömleğini giydiğinde sırtına kim gözyaşı dökecek ardından için-için. Kim boynunu bükecek ömrünce senin için. Ey alıcı kartallar; bir analı kuzuyu alamazsın yukarı. Bir anasız olursa bayram edersin o gün. Sahipsize pençeni vurup geçirdiğinde bilir misin kim anlar ananın kıymetini.

Ey sahipsiz kuzucuk; kınan kan oldu bugün. Şu kısacık hayatın hep yalan oldu bugün. Bilmem niye aşağı bakar kara gözlerin.

Ey tozu dumana katan; geç kaldın bölüşmeye. Ağlaşma olmadan gidilmez üleşmeye. Ko mal yerinde kalsın, koklaşmaya bak biraz. Gözünde süslenen özünde pislenecek.

Yavaştan Yavaştan

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 18 Aug 2014 14:15:00 +0300

Ömer Aybat

Tanrım beni al kendine
Soğur yavaştan-yavaştan
Eriştir dengi dengine
Doğur yavaştan-yavaştan

Biz ekeriz sen biçersin
Biz doldurur sen içersin
Ta başköşeye geçersin
Ayır yavaştan-yavaştan

Ne ki sen nasıl tanrısın
Bilmem ki nasıl birisin
Kimin namına çerisin
Kayır yavaştan-yavaştan

Ömer der Türkoğlu Türküm
Sert kayadan daha berkim
Benim kimseden yok korkum
Buyur yavaştan-yavaştan

Mehdi

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 7 Aug 2014 13:55:00 +0300

Ömer Aybat

Mehtabın suya vurduğu aydınlık gibidir düşüm. Yüzüm karanlıklarda parıldayan gün gibidir. Aykırılığın içerisinde olağanlığı yaşarken dünya nimetlerine tapınmışlığım yok. Düşlerim, umutlarım paylaşmakla olgunlaşırken özüme ayırdığım benim değildir. Renkli dünyada renksizliği yaşarken tadılacak olanlar paylaşımla anlam kazanır.

Dünyanın düzeni kimimizi yoksul, kimimizi bay kıldı. Kimimizi yürekten yaralı, kimimizi sağ kıldı. Bilyeleri dağıldı dönen tekerimizin; avuca para, yüreğe yara bırakıldı, sarkıldı hak edilmeyene.

Ey iki gözün ardındaki benlik; yalnızlığın, kimsizliğin yansıdı cama. Güçsüzlüğün, hiçsizliğin onaylanınca malın da, canın da helal görüldü sanki. Zaman ki; testerenin odunu doğradığı gibi doğradı, ağırladı toz, talaş arasında. İki gözden billur damlalar döküldü bir-bir, gözlerden akan belli ki bir ömürdür.

Birin önem görmediği bir beyinde bin niçin önemsensin. On bin, yüz bin, milyon anlam taşır mı bire değer vermeyene. Yüzünü çevirmeyene çevirsen de yüz ne ışıldar iki göz ne de su gibi akar söz, ne yara sarılır ne de ara görülür biz olmadıktan sonra.

Ey dünyanın azgını; el attığın her yer kan gölüne döndü, ocaklar söndü. Kundaktaki bebeğin boğazı bölüşüldü. Nefte batan bir karabatağı kurtarmakla mı göz boyayacaksın.

Ey köle; renkli baskılarla yaptığın meddahlıkla mı köleliğinden kurtulacaksın. Diyetini yalan yanlışı doğru göstermeye çabalayarak mı ödeyeceksin. Beyinlere kazıdığın görüntüler karşılığında umduğun paralar tapınmışlığının ayetidir. Karabatağa verdiğin değer kadar değer vermedin insana. Sana biçilen gömleği giymekten başka ne yaparsın ki sen. Ey kanlı gömleği sırtına geçiren; üstünde sayısız kişinin kanı var.

Yakılıp yıkıldıktan sonra yapılıp dikilmek için mi onca ölüm. Zulüm renkli baskılarda karayı ak göstermekle mi aklanacak. Sandıktan çıktığında zulüm, vara el koyduğunda gereksinim duyanları tutsak etmek için, gütmek için satın alacaktır özgürlüğü; bir oyun karşılığında bir koyun vererek, yere yatırıp becererek verecektir ödülünü.

Gırtlağa kadar borca gömülen biri için köleliği müjdele. Secdeye giden boyunların gördükleri yer kadarsa dünya, bir cami, bir kilise avlusu kadarsa ey Tanrının kölesi; Tanrının efendisi sensin öyleyse. Ey çalınan çan, okunan ezan; ne kadar da güzel olsan kulağa hoş gelmez ezgin; değil mi ki kölesin.

Ey mehdi bekleyen aymaz; ömrünü beklemekle mi geçireceksin. Dönüşü olmayan yola girdiğinde, üstün toprakla örtüldüğünde, göğün kapıları kapandığında beklediğin mehdi gelmeyecek. Seni kandıranlar debdebe içerisinde yaşarken, cennet misali bahçelerde, hurilerle gönüllerini hoş eylerken ey aymaz; sen yokluk yoksulluk içerisinde göçüp gideceksin.

Ey aldatan; aldattıkların bir-bir göçüp giderken hala aldatmanı sürdürecek misin? Ey tokat; yüzsüzün yüzünde öyle patla ki sesin ta öte yandan duyulsun, ayılsın ölüm uykusundaki, dağılsın başları saran kara bulut.

Ey mucize düzmecesini öneren; şimdi hikayeyle ilgilenmek zamanı değil; bilgiyle bilgilenmek zamanı; sayıklama, uyuklama zamanı hiç değil.

Yiyicilerin şişen karınlarında aldananın desteği var, boşa geçen zaman var parayla pulla ölçülemeyen. İşin başında dostluk, sonunda düşmanlık var, pişmanlık var gözler döndürüldüğünde. Ey hazır kıta; dostlarına dil uzatmak için mi bekletilmektesin.

Ey kendini bir şey sanan; yinelediğin anlamsızlıklarla kendini taş kafa yaptın, saptın dümdüz gittiğin yolundan. Sağından solundan girip seni saptıranlara yaptığın kulluk kaldı elinde. Ne dilinde kut ne de ağzında tat kaldı; ad kaldı enayi diye anılan.

Paklığın yerine bataklığı, mertliğin yerine alçaklığı yeğleyene ne demeli. Ey benliğini kirleten; damgalanan alnında hayatın cilvesi var.

Gırtlağa kadar borca gömülen biri için köleliği müjdele. Secdeye giden boyunların gördükleri yer kadarsa dünya, bir cami bir kilise avlusu kadarsa ey Tanrının kölesi; Tanrının efendisi sensin öyleyse. Ey çalınan çan, okunan ezan; ne kadar da güzel olsan kulağa hoş gelmez ezgin; değil mi ki kölesin.

Fişlemiş idim

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 20 Jul 2014 18:43:00 +0300

Ömer Aybat

Ey Tanrım sen bilir misin?
Ben bir iş işlemiş idim
Bağışlayan olur musun?
Ben seni boşlamış idim

Bölük-bölük açlar geldi
Var çalındı suçlar geldi
Gökyüzünden koçlar geldi
Ben seni düşlemiş idim

Adam oğlu kan akıttı
Bitmez varını tüketti
İblisi kimler okuttu
Ben onu taşlamış idim

Hileli oyun var mıdır?
Hizalık boyun var mıdır?
Ey Tanrım payın var mıdır?
Ben seni fişlemiş idim

Girne Amerikan Üniversitesi ile Kıbrıs’ı Kazan, Kıbrıs ve İngiltere’de oku!

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 11 Jul 2014 12:09:00 +0300

Girne Amerikan Üniversitesi, "Kıbrıs’ı Kazan, Kıbrıs ve İngiltere’de Oku" sloganı ile bütünleşen ve yurtdışı kampüsleriyle de öğrencilerine üç farklı kıtada eğitim fırsatı sunan öncü bir üniversite.

Eğitimde mobiliteye verdiği önem ve uluslararasılaşma sürecinin bir göstergesi olarak Girne Amerikan Üniversitesi; İngiltere, ABD ve Hong Kong’dan sonra küresel kampüslerine bir yenisini ekleyerek Türkiye’de İstanbul yerleşkesini hizmete açmıştır. Bu süreçte Girne Amerikan Üniversitesi, öğrencilerine 3 farklı kıtada eğitim imkânı sunmakta ve "Üç Kıta Tek Üniversite" sloganı ile de bir dünya üniversitesi olma noktasında bir hareketlilik içerisinde olduğunu kanıtlamaktadır.

Kazandıkları ÖSYM bursları ile GAÜ’ye yerleşen öğrenciler, Girne Amerikan Üniversitesi’nin yurtdışı yerleşkelerinde aynı burslarla ve ek ücret ödemeden programlarıyla uyumlu dersler yada ELA’da (English Language Academy) İngilizce dil eğitimi alıyor; geri döndüklerinde ise yurtdışında aldıkları dersleri GAÜ programlarındaki ders yükümlülükleri yerine saydırarak eğitimlerine devam edebiliyorlar.

Eğitimde 30 Yıl...

Geçtiğimiz günlerde görkemli bir törenle 30. Onur Yılı’nı kutlayan Girne Amerikan Üniversitesi için bu sene oldukça özel bir yıl. GAÜ, 2014-2015 Akademik Yılında tam 2260 yeni öğrencisine 7 yıl boyunca kesintisiz ÖSYM Bursu verecek.

GAÜ sosyal ağlarda da çok aktif; bu sene tercih dönemi boyunca facebook.com/girneamerican üzerinden tüm kampüsler ve öğrenci hayatı ile ilgili herşeyi paylaşıyorlar ve tüm sorulara resmi sayfa üzerinden cevap veriyorlar. Twitter takipcilerini de unutmamışlar @girneamerican üzerinden en güncel paylaşımları takip edebilirsiniz.

GAÜ, şu anda küresel dünyanın yükselen meslekleri Denizcilik, Havacılık, Sahne Sanatları, Hukuk, İleri Mühendislik Disiplinleri, Güzel Sanatlar, Mimarlık, İç Mimarlık, Uluslararası İşletme, Uluslararası İlişkiler, Psikoloji, Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik, Türkçe Hukuk, Çin Dili ve Edebiyatı, Gastronomi ve Mutfak Sanatları, Sınıf Öğretmenliği, Sağlık Yönetimi, Ergoterapi, Enerji Sistemleri Mühendisliği, Ebelik, İnşaat Mühendisliği ve Sivil Havacılık Ulaştırma İşletmeciliği, Pilotaj gibi programları barındıran; 9 Fakülte, 6 Yüksekokul, 2 Enstitü ve 2 Meslek Yüksekokulu’nda olmak üzere , 69 Lisans 21 Önlisans 48 Yükseklisans ve 17 Doktora programı sunmakta.

GAÜ’den saygın dünya üniversiteleri ile akademik işbirliği ve değişim programları fırsatı!

Girne Amerikan Üniversitesi, kampüsleri ve 200’ü aşkın dünya üniversitesiyle sürdürdüğü öğrenci değişim programları kapsamında, öğrencilerine yaşam boyu hatırlayacakları deneyimlerin kapılarını açmakta.

Uluslararası Denklik ve Tanınma

Girne Amerikan Üniversitesi sağladığı eğitimin kalitesini sürekli olarak geliştirmek için akreditasyonlarını ve üyeliklerini yenilemektedir. GAÜ yerel olarak Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Yükseköğretim Planlama, Denetleme, Akreditasyon ve Koordınasyon Kurulu YÖDAK ve Türkiye Yüksek Öğretim Kurulu (YÖK) tarafından tanınmaktadır. Ayrıca dünyanın bir çok saygın denklik kurullarından akredite olan GAÜ’nün bir çok uluslararası üyeliği de bulunmaktadır.

Girne Amerikan Üniversitesi Eduniversal’ın En İyi Üniversiteler sıralamasında yer almaktadır. Avrupa Birliği Yükseköğretim Sistemi içerisinde üniversite eğitimini denetleyen uluslararası eğitim kuruluşu Eduniversal, 153 ülkeden 12 bin yükseklisans programının incelenmesi ve 100 bin öğrenci ile yaptığı “En İyi Yükseklisans Eğitimi Veren Üniversiteler” araştırmasının sonuç raporuna göre GAÜ "En İyi Yükseklisans Eğitimi Veren İlk 100 Üniversite" arasında gösterilmektedir.

GAÜ, YÖK onaylı programlarıyla geleceğin pilotlarını yetiştiriyor

4 yıllık Pilotaj eğitimi alan öğrenciler, GAÜ İstanbul Yerleşkesi Uluslararası Havacılık Akademisi’nde similatör ve uçuş derslerini tamamlayarak Pilot olma hakkını kazanıyorlar. GAÜ’nün, uluslararası standartlarda verdiği eğitimle yetiştirdiği öğrenciler, önümüzdeki 20 yılın en gözde mesleklerinden biri olan havacılık sektöründe kolaylıkla iş bulabilecekler.

Kıbrıs, dünyanın en güzel adalarından biri!

Kıbrıs Dünya’nın en güzel adalarındandır ve iklimi sayesinde bir tatil ülkesinde eğitim alma şansınız var, üniversite kampüsü plajlara çok yakın mesafede bulunmakta ve kampüse çok renkli bir yaşam hakim. GAÜ, adanın en turistik sahil kenti olan Girne’de kendisine özel plaj ve uygulamalı 5 yıldızlı oteli ile öğrencilerine eşi benzeri olmayan bir eğitim fırsatı sunmaktadır.

Peki kampüste hayat mı nasıl? Tanıtım filmleri için youtube.com/girneamerican ve vimeo.com/girneamerican
Bir boomads advertorial içeriğidir.

Kırış

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 5 Jul 2014 11:37:00 +0300

Ömer Aybat

Tanrım benim gözüm kara
Gel alma beni karşına
Kırıştan hiç korkum yoktur
Bir gün gelirim arşına

Tanrım pusatlarını giy
Ben seslendim sesimi duy
İşte mızrağın ile yay
Gel beni yatır örsüne

Fişekleri tak beline
Al tüfeğini eline
Yiğit isen çık yoluma
Gel beni getir kurşuna

Ömer der Tanrım al beni
Pahadan paha kıl beni
Satın almasın el beni
Hem kıran girsin çarşına

Odalık

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 3 Jul 2014 18:25:00 +0300

Ömer Aybat

Açtım sana ellerimi
Ben seni düşünür oldum
Gidilecek yollarından
Gitmeye üşenir oldum

Ere dört hatun yaramaz
Derim odalık yürümez
Ne ki Tanrım da aramaz
Ben ondan boşanır oldum

Hem mirasın bire iki
Adaletin bu mu peki
Ben köleysem kim haseki
Bu yüzden kaşınır oldum

Ömer der bilmezsin derdim
Suyunu içtim namerdin
Kafamı kiraya verdim
Kendimden taşınır oldum

Ortak Eyle

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 29 Jun 2014 17:56:00 +0300

Ömer Aybat

Tanrım kandım iblisine
Berk bağladı kapısına
Uçmağının tapusuna
Ortak eyle çözsün beni

Kızma seni yorduğuma
Yazık damda durduğuma
Uçmakta bir çardağına
Mertek eyle dizsin beni

Çattım çetin cevizine
Meleklerin yavuzuna
Kör yılanın boğazına
Toprak eyle ezsin beni

Her yaptığım suç olmasın
Tamun boşuna dolmasın
Mizana gerek kalmasın
Artık eyle çizsin beni

Yeryüzü Çicek Kokmuyor

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 24 Jun 2014 23:16:00 +0300

Ömer Aybat

Yüreğimde kırgınlık var
Tanrımdan hiç ses çıkmıyor
Hem de büyük dargınlık var
Bir kez yüzüme bakmıyor

Tanrı, İblis karşı-karşı
Dillerinde savaş marşı
İşleri benlik yarışı
Dereler kansız akmıyor

Eğildi kişinin beli
Yeryüzü savaşla dolu
Bilmez misin yıllar yılı
Yeryüzü çiçek kokmuyor

Ömer der Tanrım bağışla
Gel yeryüzünde iş işle
İşe iblisinden başla
Hiç mi hiç seni takmıyor

Çilingir Sofrası

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 22 Jun 2014 14:20:00 +0300

Ömer Aybat

Gönül gözlerinin açıldığı yerde muhabbet var, aşk var. Nefesin sıcaklığı kışın soğukluğunu kovarken; sarılışların, fısıltıların değerini anlar kişi. Uzatılan el geri çevrilmemişse, kaş devrilmemişse göz kapaklarına cennetin kapısı açıktır sarılana.

Baş döndüren bakışlar ta benliğimin ötesine işledi. Beni benden aldı götürdü sevgilinin kucağına. Sıcağı sıcağına buluştu ergen gövdeler. Bal dudaklardan gül yanaklardan soruldu, çilingir sofrası kuruldu iki göz arasında.

Dönen baş yanardöner kumaşla daha da dönerken soğuk pınarlarda ayıkır ancak. Fırında yanan odun gibi yanarken gövde bakışlarıyla sunar arzı endamını sevgiliye; bir-bir soyarak yanardöner kumaşlarını uyandırır gönül kuşunu gecenin bir vaktinde.

Dönen başa ziyandır gün ışığı; neden ki ayandır iç aydınlığı. Sevgilinin rahmetine kalmıştır bağışlar; ne verecekse ne serecekse; buyuruşlar yalvarışlar. Büyük sulara yelken açan denizci gibi; azgın dalgalarla boğuşan yelkenli gibi ilerlerken engine sevgilinin yumuşacık göğsünde huzura erecektir, görecektir görülmesi gerekenleri. İncinin, yakutun hiç olduğu gönülde bileği saran ele, dileği soran dile muhtaçtır çünkü.

Yatışan benliğin esrimiş bakışlarında uysallık var. Bolluk var aşk sofrasında, kulluk var, beylik var iki göz arasında. Yanaklarda allık dudaklarda helallik var.

Sıcak bir kucağın yanan bir ocağın vereceği hazzı ne verebilir ki. Anlamlı bakışlardır işin önü; sokuluşlardır serçeler gibi birbirine. Ey varlığımı anlamlandıran; özlediğim sensin. Bal armudu gibi tatlısın; haz verirsin bin-bir hücreme.

Birleşen gönüllerde sorumluluk var, içten gelen özveri var. Tanıklıkta dirim, aymazlıkta ölüm var, zulüm var sevgisizlikte.

Ey yüze yansıyan sevinç; varlığımı gün yüzüne çıkarttın, gerilimi azalttın, düzelttin bozulan düzenimi. Benliğimi bildirdin, öldürdün kötü düşüncelerimi.

Ey doğumdan ölüme kadar olan aralık; benliğimin sevinçlerine de üzüntülerine de tanık oldun. Kah karardın, kah aydınlandın, kah durdun kah yürüdün benim için. Deredeki su gibi akıp gittin gözümün önünden. Ey fidan; zamanın koynunda büyüyüp gelişeceksin, susuzluğa açlığa alışacak, gökyüzüne doğru yükselip olgunlaşacaksın.

Ey sararan yaprak; uçup gideceksin dalından, buruşacak, kuruyup toprağa karışacaksın. Ey zaman; vurduğun damga silinmez.

İyinin de kötünün de, güzelin de çirkinin de olduğu dünyada sınanış var. Hamlıktan olgunluğa, boşluktan dolgunluğa attığın her adım seni yüceltecektir. Ey üst konumdaki; koruk gibiydin, tadın yüz ekşitirdi. Şimdi olgunluğunun şirinliğindesin.

İçten davranışlarla vardığında hastalıklı olan iyileşmeye yüz tutar, atar içindeki zehri. Bir gülücükle dünyayı bağışladığın kişi kinin, kederin, umutsuzluğun kurbanı olacakken kurtulur kanının akıtılmasından.

Ey yalnız bıraktıklarım; ağlanacak ne var ki şu dünyada. Her ölümlü gibi ölüp gideceğim sonunda. Ey sununun değerini bilen; sunan sunulandan ayrı değil ki. Ey dirimi bağışlayan; benden ayrı değilsin.

Gideceğin yere beni de götür ey yolcu. Gözlerimin ışıltısını, dilimin fısıltısını götür. Dileklerimi, iyiliklerimi götür.

Ey inen göz kapaklarım; kapanacağın dünya ilk görümündü. İlk görüm unutulmaz ey gözlerim. Son defa bakmak istedin geriye; bıraktıklarına, yaşadıklarına, sevdiklerine, umut ettiklerine son defa bakmak istedin. Gerçekliği bırakıp hayal alemine giderken ey benliğim yalınlığınla birleştirirsin yaşadıklarını, dünyayı alıp götürürsün kendinle. Ey öz yalınlık; ne cennet bahçelerinde, ne de altın köşklerde huzur bulursun. Ey yaşanmışlığın gerçekliği; verdiğin tat damağımdan gitmedi.

Birleşen gönüllerde sorumluluk var, içten gelen özveri var. Tanıklıkta dirim, aymazlıkta ölüm var, zulüm var sevgisizlikte.

Her ne var ise

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 18 Jun 2014 15:48:00 +0300

Ömer Aybat

Çekişmelerin ortasındayım
Gözümde yaz sıcağının kızarıklığı
İki kulağımda söz işitmek istemezliğimin ağırlığı var
Ciğerimde yakıcı havanın verdiği sıkıntı
Dudaklarımda beni ara sıra yoklayan uçuk

Gönlüm mutluluğa aç
Böyleyim işte

Her dertle dertlenen
Âlemin sorunlarını düşünmekten yorgun
Yenilmiş bir savaşçı gibi
Sessizim
Cellâdını bekleyen idamlık gibiyim

Yanan yüreğimdir için-için
Ayrılıkların tavan yaptığı Sessiz, güvensiz umarsız bakışların ortasında kalmış biri gibiyim

Pürüzlü yüzlerdeki solgunluklarda
Anlamsız bakışlarda
Yarınına küsmüş benliklerde saklanır gözyaşlarım
Dökülmeye utanan

Akıp gitmenin verdiği serinliği elinin tersiyle itip de
dertlerle dertlenememenin, Sıkıntıları paylaşamamanın ezikliğiyle yanıp tutuşan

Yatışmamış duygularım serin sulara yelken açmakta
Gövdemde akıp giden dalgalar üstüme yıkıldıkça derin bir soluğun değerini anlarım
Kara bulutların içinde yol alırken güneşli günleredir özlemim
Dingin yatışmış, sevincin umudun içinde barındığı, güneşin içimi ısıttığı
Elimi uzatıp da gel dediklerimle birlikte yüreklerimizi dileklerimize açarak
“Ben”in sen olduğu yerde
İşte oradadır her ne var ise
İşte oradadır gözle görülen, görülmeyen
Türlü-türlü çiçeklerin açtığı
Yatışmış duyguların demir attığı koyda
Maviyle yeşilin,
Morla hakinin buluştuğu yerdir olduğun yer

Kutsal sayılanın filizlendiği,
Dirimin çiçeğe gülümsediği
Balıkların dalgalarla yarıştığı
Umutların yeşerdiği yerdir

Tavan yapmış ayrılıklara değil, tutuşan elleredir özlemim
Çocukların kimsiz kalmadığı
Kara gözlerdeki bulutların dağıldığı
Sevginin kucak-kucak açıldığı
Gözlerin yeniden gülümsediği
Ağızdan bal akan dilleredir özlemim

Hepsi bizim için
Bakışlar,
Sarılışlar
Çorak olanın yeşile büründüğü yüreğimizde
İşte oradadır her ne var ise

Mersin

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 17 Jun 2014 14:25:00 +0300

Ömer Aybat

Serseri mayın gibi dolaşmalardayım
Ne gecenin ayazından uzağım
Ne de günün kızgınlığından
Dolaşmalardayım

Bir başına
Yalnız
Yapayalnız
Kâh orada kâh burada

Doğanın serdiği yemyeşil halılara uzandım
Geçen bulutları gözlüyorum kendimce
Üstümde masmavi gök
Vermişim sırtımı Toros Dağlarına
Ayaklarımın ucunda sıcak Akdeniz’imin çarşaf gibi görüntüsü
Sevgilimi düşlüyorum
Mersin’de
Portakal çiçeklerinin kokuları arasında

Murt dallarını yastık yapmışım başıma
Ağ apak bulutlara masmavi göğe bakarak
Almışım başımı ellerimin arasına
Yüreğimden geçen duyguları türküye döküp
Toros’lardan Akdeniz’i uyandırmaktayım
Dağ bülbülünün ötüşünde yüklenen büyük sevgiyi
Akdeniz’imin ayaklarına serip
Murt dallarını dalgalandıran sincabın yabanlığında gizledim

Uyandırdım böcekleri kelebekleri
Yaban güvercinlerini,
İşitsinler diye tıpkı uyandırdığım Akdeniz gibi
Sevgilimi düşlediğimi bilsinler diye
Daha da yanık türkülerdeyim

Oy yangınlardayım
Yüreğimde bir köz yakar beni biteviye
Yakar küllerimi savurur Akdeniz’e

Oy çıkmazlardayım
Yüreğimde pusu kurmuş umarsızlığım
An be an çeker beni üzerine

Oy Mersin’im
İçinde yalnız dolaştığım
Gözyaşlarıma tanık olmandan başka ne geçti ki eline

Oy Mersin’im
Yalnızlığımın öteki adı
Akdeniz’imin incisi
Sırtını Toroslara dayamış ne düşünürsün
Sularının şırıltısı
Gözlerinin ışığı azalmış
Mersin’im unutulmuş
Ağzına kilit vurulmuş

Vah zavallı Mersin’im
Ben gibi yalnızlaştın da
Dağlara mı saldın kendini
Sen de türkü çığır benim gibi
İşitsinler diye tıpkı uyandırdığım Akdeniz gibi
Sevgilimi düşündüğümü bilsinler diye
Daha da yanık türkülerdeyim

Oy! Mersin’im
Yangınlardayım

iman

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 17 Jun 2014 00:21:00 +0300

Ömer Aybat

Sonsuz karanlığın açılan penceresinden varlığın aydınlanan yüzüyle tanıştım. Var olanın düşünceyi yaratan etkisiyle öze daha bir yanaştım. Belirsizlikten anlama giden yolda tasavvurlar ardı ardına gelirken özümü bilmekle değer kıldım varlığa.

Ey düşünen; soyut olanın somut olandan kaynaklandığı bilinciyle davranman seni gerçeğe erdirecektir, somut olan düşünceyi doğuracaktır. Onun içindir ki varlık düşüncenin öz kaynağıdır.

Ey varlığın dışında bilinç arayan; nesneyi devinime geçiren bir el arayıp durman kendi kuruntunu tanrılaştırmandan başka bir şey değildir. Varlığın ötesinde bir etki araman aymazlığının göstergesidir. Ey bulamayacağının peşine düşen; aldattığın benliğin acılar içerisinde kıvranırken varlığın nesnelliğine iman etmekten niçin kaçınırsın. Cennetin de cehennemin de varlığın içinde barındığını niçin onaylamazsın. Bilgiyi, duyumu reddedenin varacağı yer iflah olmaz bir köleliktir. Ey kuruntunun kölesi; öğretildiğin anlamsızlık seni güvende kılmayacak.

Varlığın tasarısını görmezden gelen öyle bir batağın içerisindedir ki o batak kendisini yutar, o ise kurtulmak için mucize bekler; görür ki mucize dediği kendi kuruntusundan başka bir şey değilmiş. Batağa gömülürken havada kalan eline anlamsızlığın eli uzanmayacaktır. Çünkü anlamsızlığın eli beyninde oluşturduğu tasavvurdan başka bir şey değildir. Ne acıdır batağa gömülenin varlık dışında bir el araması. Ey batağa gömülen; seni kurtaracak olan varlığın elidir. Ey varlığın eli; kuşu uçuran da sensin, onu düşüren de.

Ey umudunu sözün büyüsüne kaptıran; söz nesnelliktir. Ey umudunu nesnelliğe dayayan; söz nesnenin içerisindedir. Ey gerçekliği reddeden kafa; hala omuzlarda duruyorken de mi nesnelliği reddedeceksin. Oysaki istediklerin, arzuladıkların, şehvetle sarıldıkların hiç de hayal değil. Ey özüyle oyun oynayan; oyununun kumdan kalelerden farkı yok, öyle ki bir dalga gelir alır götürür emeklerini.

Ey tavuk; çıkardığın yumurta gökten zembille inmedi.

Nesnenin içerisindedir duygu; onun içindir ki nesne sanatın kendisidir. Ey öz yalınlık; sen en büyük sanatkarsın. Ey temaşa edilen; doyumsuzsun. Ey temaşa eden; nesnenin sanatına boyun eğ.

Ey kafada çakan şimşek; donuk gözleri parlatır, yorgun gövdeyi rahatlatırsın. Ey beyinde tecelli edip gözleri parlatan gerçeklik; sen göz boyacılarının korkulu düşüsün. Ey açığa çıkan hile; ne de zavallısın.

Aymazlığın alabora ettiği teknede nice zavallı boğuldu. Uğuldayan dalgalar denizi yarıp onları içine alırken hiç de merhamet eylemedi. Gözbağcılar selamete çıkarken inanırları denizin dibini boyladı.

Ey varlığın ötesinde olduğuna inanılan tanrı; nedense azabın nesnelliğiyle korkutur, ödülün nesnelliğiyle de sevindirirsin. Ey varlığın dışında olduğuna iman edilen tanrı; korkutuşunun da sevindirişinin de nesnelliği sana iman edenleri yalanlamakta. Ey kuruntularına iman edenler; iman etmekte erken davranmadınız mı?

Boyunduruk bağını çözemeyenler çifte sürülen öküz gibi sürüldüler. Tanrı adına mülkün ırgatları oldular, vuruldular, sürüldüler, yoruldular. Mülkün el ovuşturan efendilerine el kavuşturarak tazimde bulundular.

Ey mülkü belirleyen parmak; yoksullara karşı ne de dikelirsin. Varsıllara karşı ise ölü bir kuşun boynu gibi eğilirsin.

Ey canlı bomba; pimi çeken parmak senin parmağındır. Ey sömürgecinin parmağı; pimi çeken parmakla özdeşsin.

Ey bir koyup da üç almanın peşinde olan; seni anlarım da sana omuz veren yoksulları hiç anlayamam. Ey üçün meraklısı; şehvetinin ağız sulandıran görüntüsü niçin karartılmaz.

Yoksulların yoksulluğunu kader diye damgaladılar, varsılın varlığını kutsadılar, şehvetin sonsuz ihtirasıyla varsılın önünde secdeye kapandılar. Ey ölüm; ezenin de kapısını çalarsın ezilenin de sevinenin de çalarsın üzülenin de. Ey son nefesin konuğu; yaşamı dünyalıkla dolu bencil bir yüreğin rüşvetine tamah eder misin? Ne mal-mülk bırakacak bir bilsen, ne iri gözlü diri yüzlü şirin sözlü dilberler bırakacak.

Ey varlığın ötesinde olduğuna inanılan Tanrı; nedense azabın nesnelliğiyle korkutur, ödülün nesnelliğiyle de sevindirirsin. Ey varlığın dışında olduğuna iman edilen Tanrı; korkutuşunun da sevindirişinin de nesnelliği sana iman edenleri yalanlamakta. Ey kuruntularına iman edenler; iman etmekte erken davranmadınız mı?

Ak Siyaset

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 14 Jun 2014 07:54:00 +0300

Ömer Aybat

Rantla yalanla dönüyor ak siyaset
Rant yalan büyük bir afet

Ahlak bitti
Mal hırsı sizi tüketti

Size mal-mülk
Size kadın
Size şehvet
Size kısmet
Size
Size
Size
Her şey size

Ye bitmez
Ye bitmez
Bu kader değil
Böyle gitmez

Sen zenginleşmene bak
Nasıl olsa her şey beleş

Yalana destek veren
Yalancıdan da günahkar
Yalanı olağan gören
Galiba kafadan ziyankar

İblis melek kılığında
Bir eli milletin cebinde
Bir eli de kulağında

Bayrak indi
Bölücüyle dinci sevindi

Ak zihniyet telaşta
Türk Milleti uyanacak diye

Kefen giyinmiş ya
Musallada yunacak diye

Hesabını yapıyor devşireceği oyun
Sanıyor ki kendisi çoban millet koyun

Oysa birlikte indirdiler o bayrağı
Malzeme olsun diye kendilerine

Sonra bayrak sevdalısı kesilip başımıza
Oy devşirecekler
Karadenizden, Akdenizden, Egeden
İç Anadoludan
Doğudan, Güneydoğudan
Sonra da belleyecekler bellediğini

Pışşşt, aptal mı belledin beni.

Sen Ben

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 12 Jun 2014 14:22:00 +0300

Sen tanrısın ben er kişi
Sen alıcı ben kır kuşu
Sen kumarcı ben zar taşı
Hep benimle oynuyorsun

Çıban

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 10 Jun 2014 09:06:00 +0300

Ömer Aybat

Ağlayışların kan çanağına döndürdüğü gözlerde özlemin dumanı tüterken yitirişlerin yüreğe yüklediği yük o kadar ağır, mutluluk o kadar uzaktır ki; kar soğukluğuna dönen eller bir türlü ısına bilmez. Kafeste yalnız kalan bülbül gibidir ne yeşil bostanların arasında ne de gökyüzünün içerisindedir; alıcının sımsıkı pençesindedir yürek. Hüzünlü gözler zoraki gülüşlerin altında ezilmiştir, gövde büzülmüştür yalnızlığından.

Ey kuytularda kalan pınar; ne bir gelip geçenin ne de suyunu içenin var. Şifa veren suyun saflığını yitirmiş, parıl-parıl parlayan dünyan kararmış, gözlerin gün aydınlığından akşam kızıllığına dönmüş bugün.

Ey cehennem bekçisi; zoraki değil gönüllü geldim kapına. Selam-sabah olacaksa, bir-iki kelam edilecekse aramızda tenime dokunan ateş su damlasına döner. Acı çektirmek için değil, yüz güldürmek içindir dileğimiz.

Ey korkulan gün; kimsizliğim dolunca gözlerime alıp götürmüş olacaksın her şeyimi. Ey sonsuz yolculuğun ağır yükü; omuzlarımı yeterince çatırdattın.

Günün geçmeyen dilimlerinde umutlar bir-bir tükenirken boyun eğilir zaman tanrısına. Başlangıçtan sona doğru yaklaşılırken toprağı incitmek istemez ürkek adımlar. Karınca gibi sessizdir bitime vardıran her adım.

Ey şefkat bekleyen yüz; hüzünlü bakışlarının ilacı sevgidir. Gövdeye sarılan sarmaşık gibi sarılmayı dilersin, hem-hal olmak istersin sevgiliyle. Ey sarmaşık; sarılıp tırmanacağın ağaç senden öylesine uzak ki, yaşamak için koşmaktan başka çaren yoktur.

Yerde sürüklenmekten kurtulup göğü yarmak gerekir, alçaktan yükseğe varmak gerekir, ermek gerekir maksuda.

Ey umudun ayakta tutan gücü; yürekten gittiğinde katı gövde pamuk yumuşaklığına dönecek, kaslar gevşeyecek, ayaklar tavsayacak.

Görüşme dileği geri çevrilen kişi kuşun ağzındaki tane gibidir, yutulup kursağa atılacak, unutulacaktır. Ey yüz çevrilen; hayalin cennetinden gerçeğin cehennemine hoş geldin.

Üzgün bakışların derin denizinde yiten gözler güneşin tutulması gibi tutuldu, gün ortasında karanlığı yaşadı, hayal kırıklığının oturduğu gözbebeği anlamını yitirdi, matlaştı, donuklaştı, batan bir gemi gibi derinlere gömüldü.

Toprağa düşüp de göveremeyen tohum gibiyim, gemicinin attığı düğüm gibiyim, kasabın önündeki koyun gibiyim. Ey gülmeyen yüz; ne Tanrı katında ne de kişi yanında seyrin varmış demek ki.

Ey Tanrı evinin müdavimcisi; büyük denizin dibinde olana hayrın dokunur mu? Ey sahte gözyaşı; camide, kilisede, havrada ne çok akıtılırsın. Ey gözyaşı; akan kanla yarışırsın.

Susuzluktan kuruyan boğaz adına ey merhamet; tecelli et katı yüreklerde, kasabın elinde, firavunun dilinde tecelli et. Ey paslanmış yürek; kalaylanmış kap gibi parladığında ışıltın aydınlatacaktır önümüzü. Dinimizi imanımızı sorma ey yürek.

Ey çıban; seni patlatmasına patlatırım ama yok olup gitmenden daha iyidir tenimde durman. Belki bir gün adam olursun da sana katlanışım değer kazanır.

Önüme koyduğun zehri içmemi beklersin, açmamı beklersin temiz ağzımı. Ey kötü sözle pislenen ağız; hamamböceğinin girip çıktığı bir delik gibisin. Ey pisliğe batmış olan; seni korkutan şeydir temizlik.

Ey cehennem bekçisi; zoraki değil gönüllü geldim kapına. Selam-sabah olacaksa, bir-iki kelam edilecekse aramızda tenime dokunan ateş su damlasına döner. Acı çektirmek için değil, yüz güldürmek içindir dileğimiz.

Kırmızı

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 8 Jun 2014 14:20:00 +0300

Ömer Aybat

Gül açtı yarimin yüzü gül açtı
Beyaz yanakları oldu kırmızı
Kızıl yüzüm ak yüzüne yanaştı
Beyaz yanakları oldu kırmızı

Arı konsa yanağına yeridir
Bal dudağın ölüme de çaredir
Dedim boyun pozun bana göredir
Beyaz yanakları oldu kırmızı

Arı oldum kondum al yanağına
Usul-usul indim gül dudağına
Öptüm-öptüm döndü bal peteğine
Beyaz yanakları oldu kırmızı

Başçı

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 7 Jun 2014 18:36:00 +0300

Ömer Aybat

Acıtan duyguların göğse verdiği daralmalarda dinmeyen yangılar var. Sızlayan bir yürek, bitmeyen bir merakla zar-zor geçerken günler, azalan sevinçlerin çoğalan kederlerin altında tekdüzeliğin verdiği umutsuzluk gözlerde kalan son parıltıyı da aldı götürdü, bitirdi son kısmetleri.

Gerilimin tutsak aldığı yürek günler geceler boyu iğnelenmelerde iken yatışacağı ortamı bulmaktan uzaktır. Süt-liman duygulara hasret kalan kişi fırtınanın çalkaladığı deniz gibi dalgalıdır. Kör bir gecede kayalara toslamamak için olanca dikkatiyle deniz fenerinin ışığını gözleyen gemi başçısının endişesi gibidir tutsak olan yüreğin endişesi. Karanlık bir gecede bir limana sağlıcakla demir atmaktır amaç. Ey liman; sen korku dolu yüreklere barınaksın, sığınaksın patlayan denizdeki gemilere.

Ey fener; düne kadar yol gösterirken gemicilere, bugün küskünlüğünden midir nedir ışığın sönmüş karanlık dünyalarında yolunu yitirmişlere. Ey dünün parıldayan feneri gördüm ki benim gönlümde kararmışsın.

Benliğinin dokusunda yitenin yitmişliğine döndü yüreğim, özünden uzaklaşan biri gibi kendimden ırağım. Ey başçı; sen tekneni derin sulara çevirdin, ben ise hala sığ sularda kayalara toslamamak için çırpınışlardayım.

Ey bildik deniz; seni bırakıp enginlere gidene kızgın mısın, üzgün müsün terk edilmişliğine. Ey bildik deniz; kıyında gezmek, koyunda yüzmek varken bakir bırakılman reva mı? Koynuna kim girecek kim bilir.

Derinden patlamaların olduğu yüreğimde kıyıyı döven dalgaların iniltisi gibi bir inilti var, solucanın kımıltısı kadar bir kımıltı var yorgun gövdemde. Kavuşamamanın ezikliği, durumun nazikliği var. Ey dirilik; ucuna geldiğin yardan düşüşlerdesin, koşuşlardasın son evresini yaşamının. Uçup gitmişe ne diyebilirsin ki, dön diyebilir misin? Ey ileriye giden; geride bıraktıklarında hüzün var, yüzün soğukluğu, sözün boğukluğu var.

Kuruyan son yaprağın düşüşüyle çırılçıplak kalan ağaca döndü, iğde gibi sarardı gövde. Acı veren kıpırtılar son buldu. Giden, her gidenin unutulduğu gibi unutuldu.

Ey mermer mezar; beyazlığının arasına yapıştırılmış kara kuşakla çok hoş görünsen de üzerine dikildiğin kişinin özlemlerinden bihabersin sen. Tutkularından, duygularından, sevdalarından bihaber olduğun kişinin özlemleri gömüldü dikildiğin yere. Ey mezar; içindeki bahtsızın bahtı güldü mü? Ey gökyüzüne kapanan kapı açılacağa benzemezsin.

Ey mezarcı; taşa kazıdığın yazılarda özen var, alnının terinin kokusu var, sonsuz uykusu var mezarda yatanın. Ey uyuyan; ne çan sesini duyarsın artık ne de ezan sesini ne ayine zorlanırsın ne de namaza. Ey yatan; herkes senden ümidini kesti.

Ey başçı; yüzdürdüğün gemi kayalara tosladı, ne kadar da kurtulmak için dua etsen gemin su aldı bir kere. Ey batmakta olan; seni kurtaracak bir mucize yok. Ey başçı; bugün dualar geçersizmiş.

Ey kurtulmuşluğunu mucize olarak tanımlayan; Tanrının seni kayırdığını sanıyorsan kendine yazık edersin. Bir yandan ölümün sesleri yükselirken göğe; diri kalmışlığını tanrıya yamayıp dalga mı geçersin ölenlerle. Ey Tanrıdan mucize bekleyen; beklediğin mucize ölenlerle suya gömüldü.

Ey batık; balıklara barınak olman varmış payında, gecenin karanlık suyunda gözler kör olurmuş. Ey dalgınlık; batırdığın geminin, yanlış dümenin nedeni sensin.

Ey birden patlayıp kaçmaya fırsat vermeyen deniz; durulan da sensin coşan da. Ey etkinin doğurduğu tepki; sebepsiz değilsin. Ey Tanrının eli; benim elimin üstündesin.

Benliğinin dokusunda yitenin yitmişliğine döndü yüreğim, özünden uzaklaşan biri gibi kendimden ırağım. Ey başçı; sen tekneni derin sulara çevirdin, ben ise hala sığ sularda kayalara toslamamak için çırpınışlardayım. Ey fener; düne kadar yol gösterirken gemicilere, bugün küskünlüğünden midir nedir ışığın sönmüş karanlık dünyalarında yolunu yitirmişlere. Ey dünün parıldayan feneri gördüm ki benim gönlümde kararmışsın.

Zikir

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 5 Jun 2014 07:56:00 +0300

Ömer Aybat

Baştan çıkarıcı denildi sana
Adama sımsıcak dokunduğun gün
Ki
Anlaşılınca tatlıymış tenin
Kalmadı ne imanın ne dinin
Tutsağı oldun her bir delinin

Ne döşeğin kilimin
Ne göğsünün hali kaldı ne de belinin
Kâh bir taşın ardında kâh bir çalının…
-Aynen.

Suç ne çıyanındır ne de yılanın
Ne de zevkten bayılanın
Suç teninin sıcaklığıysa
Dudaklarının ıslaklığıysa
Tanrının malısın öyleyse
Onun için vaat edilirsin altın köşklerde
İpekten döşeklerde

Ey ergen!
Hayalin süsler her bir müminin fikrini
Ki Allahı unutsun
Senin için çeksin zikrini.

Hürriyet Benim

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 4 Jun 2014 13:14:00 +0300

Ülke gündemi son yıllarda öylesine yoğun ve hepimizin hayatını direkt etkiler şekilde ki her an ne oldu diye düşünmeden edemiyoruz hiç birimiz. Söz konusu haberlere ulaşmak olduğunda, tek kıstasımız güvenli habere ulaşmak olmaktan çıkıyor. Haberlere ulaşabileceğimiz haber siteleri için beklentilerimiz, gün geçtikçe daha da artıyor.

Hurriyet.com.tr tam da bu anlamda dünyada bir ilk gerçekleştirerek herkesin kendinden bir şeyler bulabileceği ben de buradayım derken tam anlamıyla ‘hürriyet benim’ diye haykırabileceği bir haber sitesine dönüşüyor. Sosyal bir platform haline gelen haber sitesinde hepimiz, kendimizi tam anlamıyla ifade edebilme şansı yakalıyoruz. Tüm çevremizle anlık paylaşımlarda bulunabilme şansının yanı sıra, köşe yazarlarının anlık paylaşımları da yakalama imkanını kaçırmıyoruz...

Bir diğer önemli konu ise bilgi bombardımanı içerisinde kaybolmadan gerçekten ilgilendiğimiz konulara ulaşabilmek, gereksiz bilgiler arasında kaybolup tüm vaktimizi harcamadan, ihtiyacımız olan bilgiyi edinmek... Sırf ana sayfaya çıkmadığı için kaliteli içerikleri gözden kaçırmaktan kurtulup, ilgilendiğimiz tüm içerikleri ön plana çıkarma şansı yakalamak... Hele de hepimizin hayatında zaman bu kadar önemliyken.

Bireyler olarak bu kadar susturulmaya ve baskılanmaya çalışıldığımız bir toplumda, kendimizi ifade etme açlığımız gizlenemezdi elbet. Kendi gündemimizi oluşturmak, yarattığımız hashtagler ile tartışmalar yaratmak, diğer okuyucularla hatta köşe yazarlarıyla interaktif ilişki içerisinde yer almak bu platformun en keyifli hamlelerinden birisi.

Sosyal ağlarda gündem yoğunken, ‘nerede gezdim, ne yedim’ gibi aktivite paylaşımlarının dışına çıkmak istediğimizde, daha çok gündeme dair paylaşımlarla dolu bir yerde ama yine arkadaşlarımızla olmayı tercih ettiğimizde uğrayacağımız yepyeni bir platform var artık.

Sen de ‘hürriyet benim’ demek istiyorsan ve kişisel haberin öneminin farkındaysan buluşma noktamız Hürriyet Sosyal’e gel! sosyal.hurriyet.com.tr

İçerik: http://kayipruh.com/

Bir boomads advertorial içeriğidir.

Ey Tartışıcılar

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 3 Jun 2014 16:47:00 +0300

Ömer Aybat

Sevgi dolu sözcüklerle, tatlı dokunuşlarla yatışır ruhum. Dirimin kıpırtısını duyumsarım yüreğimde. Nesnenin temel taşlarıyla örülü gövdem dirimi taşırken benimle muştulanır yeryüzü, benimle değer kazanır. Ölüden dirinin çıkması her neyse öylece gelmişim yeryüzüne, süzülmüşüm seçilmişim, değil mi ki topraktanım karındaşım öyleyse bütün dirilerle.

Dirimin görklü yollarında yürüdüm, tanın ışığına uzandım karanlıktan demir atıp aydınlığa. Ey tartışıcılar ne diye tartışırsınız beni, ne diye tartışırsınız nerden gelmişliğimi. Ne başıbozuk bir özgürlüktür istediğim ne de kölelik. Ey leşe üşüşen akbabalar dolanmayın çevremde.

Göğe uzandı elim nesnenin yer bulduğu göğe; toprağa kut, yüreğe umut gelmesi için uzandı yalvarışlar içinde. Parıldayan gözlerde gördüm umudu, sevgiyi. Ey ölüm; hep dirimle boğuşmalardasın, koşuşmalardasın her dirinin ardından. Can evinden ne zaman kovulacaksın ıssızlığa. Git ey ölüm karşılaşmanın olanaksız olduğu yere git. Git bir daha gelmemecesine.

Değerliyim her diri gibi arı gibi karınca gibi, başındayım görevimin. Ereğimin tasası size mi kaldı ey tartışıcılar, görevimi siz mi belleteceksiniz. Ergen gövdeleri pörsüterek mi belleteceksiniz belleteceklerinizi. Açlığınızı ergen gövdelerde gidermek için mi sözleri evirip çevirmektesiniz. Özlemlerinizi dindirmek, körpeleri sindirmek ölümü sevindirmek için mi yarıştasınız.

Sakız oldu nice ergen kimilerinin ağzında, aşağılandı korkutuldu yüzler gözlerin bakmaya kıyamadığı, dizler titredi görkemli güzellikten, içler sızladı nemalandı nemalandığınca.

Ey ölüm böyle mi korkutursun korkutacağını. Seninle mi sınanacağız. Bizleri yere çökertenlerle midir yoldaşlığın. Yazık olsun sana ki tanrının da önüne geçtin. Yazık olsun ki sana herkes senden çekinir.

Ölümün meddahlarını gördüm ölümle arkadaş; tasarılarını gördüm kurnazca gizledikleri, süzük gözlerdeki sinsiliği gördüm. Ucuz sözlerle kandırılan nice güzel, nice ergen savundurulur olmuşken kendi aldanışlarını; Ey Tanrı; ölümün meddahları senin bileğini bükmüş, sırtını yere getirmiş yazgıdır deyip sana yükleyerek aldatışlarını.

Kandırılmışlığın bülbül ötüşlerinde acı var, diken var güllerin yaprakları arasında tene batan, tanrısıyla yatan var dünyalığı uğruna.

Gördüm bütün çıplaklığıyla gördüğümü, çözüp kördüğümü tamunun ta dibine yolladım yollanması gerekenleri, ölümle korkutanları, tanrıyla aldatanları, satanları, yatanları yolladım bir-bir.

Ey tartışıcılar ne diye tartışırsınız beni.