Online Barefoot- Weblog

امروزت را به پای گذشته و آینده قربانی نکن

noreply@blogger.com (SYM) — Wed, 23 Jul 2008 22:27:00 -0500

در فیلم Kunk-fu Panda، لاک‌پشت سالخورده‌ای هم هست که در واقع استاد اعظم است و مرشد بقیه، به نام Oogway، قهرمان اصلی به نظرم این لاک‌پشت است نه پاندای چاق قصه. در جایی از فیلم جمله‌ای می‌گوید که از یادم نمی‌رود. گفتم اینجا بنویسم که گاهی ببینم‌اش. بد نیست شما هم بخوانیدش.

Yesterday is history, Tomorrow is a mystery, but today is a gift.

این را در جایی می‌گوید که قهرمان داستان، نا امید، بغ کرده یک گوشه و دارد به برگشت به رستوران کوچک پدرخوانده‌اش فکر می‌کند. همین جمله سرنوشت پاندای داستان را تغییر می‌دهد.

» این یک خط را هم برای کسی می‌نویسم که بسیار دوست‌اش دارم:
هیچ وقت نگذار افسوس و حسرت گذشته و شور و دلواپسی آینده، شادی امروز را از تو دریغ کند، امروزت را دریاب.

و اینگونه شد که سینما

noreply@blogger.com (SYM) — Wed, 23 Jul 2008 01:11:00 -0500

اولین باری که رفتم سینما، برای دیدن فیلم شهر موش‌ها بود. در واقع نرفتم، برادر بزرگ‌ترم، ما خرده‌ریزه‌ها را برداشت برد میدان امام حسین، سینما مروارید -اگر اشتباه نکنم-. همان سینمایی که وسط میوه‌فروش‌ها و قصابی‌ها و ماهی فروش‌هاست –یا بود، هنوز هم هست؟-، چه شوق و ذوقی هم داشتیم. آلوده شدم، به همین راحتی.

منتها در همان سینمای کودکانه باقی ماندم، حالا هم علاقه‌ی وحشتناکی به کارتون دارم و پا بدهد و مهربان همسر چشم غره نرود، همراه ثابت سیدکامیار هستم برای دیدن هزارباره‌ی کلکسیون فحش‌های فارسی‌ش*.

دبیرستانی که شدم، هادی که بچه محل‌مان بود پایه‌ی سینمایی بود و گاهی پیمان. پیمان خوره‌تر از ما بود و پایه‌ی ثابت فیلم‌های سینما عصر جدید –با چه شوق و ذوقی تعریف می‌کرد که رفتیم عصر جدید آبلوموف دیدیم ساخته‌ی گنجاروف، و ما توی دل‌مان فحش‌اش می‌دادیم فلان‌فلان‌شده را-، منتها ما که مسیرمان نمی‌خورد به آنجا و دیدن فیلم در عصر جدید، برابر بود با رسیدن به خانه در نیمه‌شب، به جز گاه‌گداری که ناپرهیزی می‌کردیم و با پیمان پایه می‌شدیم برای عصر جدید، پاتوق‌مان لاله‌زار بود که سر راه برگشت به خانه بود. یکی از تفریحات سالم‌مان هم شمردن سینماهای خیابان لاله‌زار بود که هیچ‌وقت خدا هم دو تا شمارش مساوی نداشتیم؛ چهار سال آزگار سینماها را شمردیم و یکی نشد. یکبار یک سینما می‌شد تولیدی لباس زیر مردانه، هفته‌ی بعدش دو تا سینما در هم ادغام می‌شد و خلاصه هیچ وقت نشد که نشد.

لاله‌زار را پیاده گز می‌کردیم تا توپخانه و ناصر خسرو و سوار اتوبوس‌های دو طبقه‌ی جنگ جهانی اول می‌شدیم و دود میخوردیم تا خانه. همیشه شاکی بودم از اینکه چرا دود این اتوبوس‌ها به جای اینکه برود بیرون می‌آید داخل و یک‌راست می‌رود در حلق مسافرها.

پیمان نماینده‌ی سینمای روشنفکری بود در کلاس، و من و هادی مظهر لمپنیسم و سینمای آبگوشتی و فیلم فارسی. بعد که هادی رفت سربازی و پیمان را هم گم کردم، خودم شدم تنها و یکه و یالقوز و تب‌وتاب سینما افتاد از کله‌م، به جز گاه‌گداری که با پسرخاله‌ی مرحوم‌ام و یا وحید می‌رفتیم تماشای سینماتوگراف.

حالا هم اگر سیدکامیار بگذارد شکر خدا رفقای خوبی هستیم برای سینما رفتن، حتی اگر همین فیلم‌های در پیت سینمای زهوار در رفته‌ی ایران باشد، حتی اگر تهویه‌ی سینما خراب باشد و تمام مدت، عرق بریزیم. حتی اگر آن آقای هله‌هوله‌فروش، وسط فیلم ول کند برود و سیدکامیار کلی فحش حواله‌ی من کند به خاطر نخوردن یک شکلات اضافه‌تر، حتی.

* دوم مرداد 1387:
دیروز که داشت دموها و فیلم‌های یکی از بازی‌های دوبله شده -با کارتون فرق داره، و کلکسیون فحش‌ها شامل فیلم‌ها و بازی‌های دوبله شده‌ست- را نگاه می‌کرد، دقت کردم ببینم به چه چیزهایی گوش می‌دهد. به همه‌ی حرف‌های شخصیت اصلی بازی گوش می‌کرد، اما فقط فحش‌ها را تکرار می‌کرد.
لابد برای ضبط در حافظه‌ی بلندمدت و استفاده در موقع لزوم. اما اینکه بچه‌ها چطور این مواقع لزوم را پیدا می‌کنند، مانده‌ام.

کوچولوها آماده

noreply@blogger.com (SYM) — Sun, 20 Jul 2008 21:33:00 -0500

یکی از دوره‌های زبان مناسب برای بچه‌های کمتر از هفت سال، Get Ready است که در دو کتاب –هر کدام 60 درس یا گام- به همراه یک نوار کاست ارائه می‌شود. پیدا کردن کتاب و نوار سخت نیست اما کیفیت صدای ضبط شده روی نوار کاست، بیشتر شبیه صدای امواج خروشان دریاست تا سرکار خانم Felicity Hopkins.

تصور اینکه بچه‌ها در کلاس درس، زبان دیگری را همراه با حرکات موزون و خواند شعر یاد می‌گیرند جالب است، منتها نه با صدای اموج خروشان دریا. داشتم از نتایج به دست آمده‌ی جستجو نا امید می‌شدم که لینک دانلود درس‌ها را در سایت اطلاع‌رسانی تبار پیدا کردم. کیفیت‌شان خیلی خوب است، منتها برای دانلود‌شان باید کمی حوصله کنید و الگوی زیر را برای دانلود درس‌های کتاب یک و دو دنبال کنید.

کتاب شماره‌ی یک:

http://www.tabaar.com/media/files/archive37a/001.mp3

کتاب شماره‌ی دو:

http://www.tabaar.com/media/files/archive38a/M38001.mp3

اما حتما به دنبال این نباشید که شماره‌ی 1 را بکنید 2 و درس بعدی نصیب‌تان شود. ممکن است هر تکه، شامل دو یا سه درس باشد، به نگاه به صفحه‌ی مربوط به هر کدام، می‌توانید شماره‌ی مناسب را پیدا کنید.

حوصله‌اش را ندارید که کمی وقت برای فرزند دلبندتان که گاهی نیز فریادتان را به آسمان بلند می‌کند بگذارید؟ خب، عیبی ندارد. صداهای کتاب اول و صداهای کتاب دوم را دانلود بفرمایید، یک‌جا. تقریبا حجم هر کدام 16MB است.
یادتان هم باشد که یکی طلب من که با اینترنت ذاغارت اهدایی وزیر محترم ارتباطات و فناوری، از قرار حداکثر 4.5 کیلوبایت دانلود مفید در ثانیه –که طبق فرمایشات ایشان و شرکای‌شان در وزارت فخیمه‌ی ارتباطات از سر من و شما هم زیاد است و این موهبتی‌ست که در دولت نهم نصیب ملت شده- دانلود کردم.

سینما رفتن به سبک بچه‌ها

noreply@blogger.com (SYM) — Sun, 20 Jul 2008 00:57:00 -0500

پیمان از اولین تجربه‌ی سینمایی یسنا نوشته و اینکه شب نسبتا آرامی را سپری کرده‌اند. ما هم جمعه شب مهمان همان سینما بودیم با همان فیلم، اصلا به اصرار سیدکامیار رفته بودیم آنجا، چون نازنین می‌رود سینما و نازنین کیست؟ دختر شیطان -و کمی تا قسمتی آب زیر کاه- همسایه که یک سال از سیدکامیار بزرگتر است.

سیدکامیار و سروش –دو یار غار و همکلاس مهد کودک- در سینما همدیگر را دیدند –اینکه چطور در آن تاریکی، آن هم وقتی ما این طرف سالن هستیم و آن‌ها ان طرف سالن، همدیگر را پیدا کردند بماند، لابد چه می‌کنه این تله‌پاتی-، و بازی شروع شد، از پله‌ها پایین می‌رفتند و بالا می‌آمدند و هر پنج دقیقه یکبار همدیگر را گم می‌کردند.

سیدکامیار از این طرف سالن داد می‌زد: سرووووش، و سروش از آن طرف: کامیاااااار، و داد و فریاد ادامه داشت تا وقتی که همدیگر را پیدا می‌کردند و دوباره می‌دویدند، دنبال هم. و خلاصه این قصه ادامه داشت، حتی تمام آن پانزده دقیقه‌ای که –همگام با مهربان همسر- بالای پله‌ها و کنار درب خروجی، ایستاده بودیم و معجونی از بازیگوشی بچه‌ها و بازی خوب باران کوثری –را در فیلمی نه چندان خوب- تماشا می‌کردیم.

» پسربچه‌دارها درک می‌کنند که وقتی می‌گویم ما دو سالی بود که سینما نمی‌رفتیم یعنی چه.

کروکی لطفا

noreply@blogger.com (SYM) — Wed, 16 Jul 2008 23:37:00 -0500

طبق تعریف ویکی‌پدیا، cheat sheet به یادداشت‌های کوچکی می‌گویند که برای ارجاعات بعدی تهیه می‌شود، برای مروری سریع بر آنچه خوانده‌ایم. شاید همان فیش‌ها هستند یا بهتر و ساده‌ترش، همان تقلب، یار دیرینه.

اما cheat sheet (یا فیش یا کروکی)، در مورد نرم‌افزارها یا سرویس‌های آنلاینی که امروزه از همه طرف کاربران را هدف گرفته‌اند هم کاربرد دارد. و قصدم اشاره به چند فهرست از این فیش‌هاست. گاهی میانبرهای یک نرم‌افزار هستند و گاهی کروکی یک سرویس و اینکه در کدام صفحه باید دنبال چه چیز گشت.

» هفت تا از مهم‌ترین‌های‌شان را اینجا پیدا می‌کنید. البته لینک تبخیر شده، متاسفانه.
» چند تا دیگر برای توسعه‌دهنده‌های وب، خب تا اینجاش که به ما ربطی ندارد گویا.
» همه‌ی فیش‌های محبوب من. این یکی از قرار در بعضی جاها به بعضی‌ها ربط پیدا می‌کند، از فایرفاکس و بلاگر و وردپرس و مویبل‌تایپ بگیر تا اکسل و فلان و از این حرف‌ها…

ابزارک مخالفت با جنگ، برای بلاگر

noreply@blogger.com (SYM) — Wed, 16 Jul 2008 02:40:00 -0500

ابزارک لوگوی مخالفت با جنگ را کنار همین وبلاگ گذاشته‌ام، سمت راست وبلاگ و بالای همان لوگو. رویش کلیک کنید و وقتی به ابزارک‌های‌تان اضافه شد به دلخواه ویرایش‌اش کنید.
» اشکالی هم اگر دارد خبرم کنید.
» توضیح واضحات: این ابزارک مختص بلاگری‌هاست، برای آسان‌تر شدن کار.

به ایران حمله نکنید

noreply@blogger.com (SYM) — Tue, 15 Jul 2008 21:53:00 -0500

» بدون شرح: به ایران حمله نکنید.
» از قرار معلوم، قرار است اعتراض کنند به این حمله‌ی احتمالی.

عنوان خیالی خبرگزاری فارس: رشد داشتیم

noreply@blogger.com (SYM) — Tue, 15 Jul 2008 02:49:00 -0500

همه چیز را که نباید توضیح داد، خودتان که بخوانید متوجه دروغ‌های مدل جدید خبرگزاری‌ها می‌شوید. رشد داشتیم اما خب، …

من با جنگ می‌جنگم

noreply@blogger.com (SYM) — Mon, 14 Jul 2008 23:09:00 -0500

راستش، لوگویی که می‌بینید از امروز تا روزی که آرامش به جای شور انقلابی کشورم را بگیرد مهمان این وبلاگ است. تا روزی که از جنگ با دنیا دست بکشیم، تا روزی که دنیا دست از سرمان بردارد. همان لوگوی قدیمی‌ست که مهدی حکیمی زحمت‌اش را کشیده، در دو اندازه گذاشته‌ام روی Tinypic (بزرگ، کوچک).

از روزی که به خاطر می‌آورم درگیر جنگ با دشمن متجاوز عینی و سپس دشمنان فرضی و غیر فرضی بوده‌ایم و همیشه در حال خلق حماسه. خسته نمی‌شویم از این همه ادا؟ پس این آرامشی که مدام ازش دم می‌زنیم چه زمانی سراغ‌مان را می‌گیرد؟ بعد از مرگ؟

شما را نمی‌دانم، اما خودم با جنگ می‌جنگم و دلم را به حرف‌های تحلیل‌گران خوش نمی‌کنم که دل‌شان را به تحلیل‌های‌شان خوش کرده‌اند. دلم می‌خواهد روزی هم تعیین شود به عنوان روز جهانی مبارزه با جنگ، روزی به اندازه‌ی تمام روزهای سال، موافقید؟

پیشنهاد بدهید برای تعیین یک روز برای نصب لوگوهای ضد جنگ و اعلام آن در وبلاگ‌های‌مان، منتها اعتراض به دو طرف قضیه، هم دولت ایران که با کوتاهی‌های مدام، به آتش جنگ‌طلبی امپراطور دنیا هیزم می‌ریزد و هم به جنگ‌طلبان همیشگی دنیا.

» یک چیز دیگر، اگر از همین کدهای ژانگولر که در جام ملت‌های اروپا زده‌ بودید کنار وبلاگ‌های‌تان سراغ دارید برای مخالفت با جنگ، خبر بدهید. یا اگر کسی زحمت چنین چیزی را می‌کشد خبرم کند. نگران میزبانی فایل‌های مربوطه هم نباشید.

» چرا ساکتیم؟ وقتی که جنگ دارد در می‌زند.

لایو رایتر قابل حمل

noreply@blogger.com (SYM) — Mon, 14 Jul 2008 22:18:00 -0500

عرض کنم خدمت شما که حالا لایو رایتر قابل حمل هم درآمده، به حق چیزهای ندیده. اما اگر مثل ما –من و پیمان- که اینجا کاربرهای دست‌وپا بسته‌ای هستیم و برای نصب نرم‌افزار دسترسی کامل نداریم جواب نمی‌دهد. منتها وقتی عملیات انتقال فایل‌ها را به حافظه تکمیل کردید، احتیاجی به نصب هم نیست. بروید داخل همان پوشه‌ای که کلیه‌ی فایل‌های لایو رایتر را داخل آن دارید و روی WindowsLiveWriter.exe کلیک کنید. اجرا می‌شود و از شما می‌خواهد فرآیند را تکمیل کنید؛ فرآیند شناسایی وبلاگ به لایو رایتر.

این‌ها را هم با همین وضعیت نوشته‌ام. منتها هنوز نمی‌دانم آیا با راه‌اندازی مجدد این قارقارک، همه چیز از دست می‌رود یا سر جایش می‌ماند.

» پ.ن: مشکلی نیست. البته اگر نصب همین نرم‌افزار قابل حمل روند درست‌اش را طی کند احتیاجی به شناساندن وبلاگ‌تان ندارید و فقط کافی‌ست نام کاربری و رمزتان را بدهید به‌ش و شاید گاهی قیافه‌ی وبلاگ‌تان را هم فراموش کند اما همین وضعیت اسف‌بار فعلی هم غنیمت است، منتها خود دانید.

ما که نکته را گرفته‌ایم چه کنیم؟

noreply@blogger.com (SYM) — Sun, 13 Jul 2008 22:40:00 -0500

» ایرانی‌ها انگار نکته را نمی‌گیرند.
» اما ما که ایرانی هستیم و مخالف جنگ، چه باید بکنیم؟ آیا با دست روی دست گذاشتن، و نظاره کردن ویرانی خودخواسته و خودساخته -حالا گیرم به دست تیمی نا-اهل و مشکل‌ساز- مشکلی حل می‌شود؟ آیا می‌شود حرف‌های حساب‌مان را به گوش شنوایی -چه در ایران و چه در آن سوی مرزها- رساند؟ آیا اصلا گوش شنوایی -چه در ایران و چه در آن سوی مرزها- برای شنیدن حرف‌های حساب‌مان هست؟ آیا راهی هست برای اینکه ما جمعیت بدون تاثیر وبلاگ‌نویس، بالاخره در جایی فریاد مابقی جمعیت‌مان را به گوش همه برسانیم که ما دیگر جنگ نمی‌خواهیم، که ما دیگر خسته شده‌ایم از جنگیدن مدام با دنیا، که ما حالا دنبال آرامش هستیم، که اما دیگر در این سرزمین نشانی از آرامش وجود ندارد.
آیا می‌شود به طور مثال در روزی خاص، همه به نشانه‌ی اعتراض به جنگ، بر سردر وبلاگ‌هامان تصویری داشته باشیم حامل این اعتراض؛ اعتراض به جنگ‌طلبان -داخلی و خارجی-، اعتراض به چیزی که اولویت اول کشورمان نیست؛ همان چیزی که به دروغ، به جای حق مسلم به‌مان انداخته‌اند.

Links for 2008-07-11 [ma.gnolia]

Sat, 12 Jul 2008 00:00:00 -0500

ویرایشگر (ادیتور) مبدل فارسی‌ به‌نویس

چیز فوق‌العاده جالبی‌ست، به امتحانش می‌ارزه اگر مشکل کی‌برد فارسی دارید.

Saved By: onlinebarefoot | View Details | Give Thanks

Tags: نرم‌افزار, فارسی‌نویسی

زبان‌آموزی به سبک بچه‌ها

noreply@blogger.com (SYM) — Tue, 08 Jul 2008 13:23:00 -0500

راستش٬ این یادداشت را چند ماه پیش نوشتم و تنبلی کردم برای انتشارش. حالا که این‌ها را می‌نویسم٬ بیشتر از یک ماه می‌گذرد از زمانی که گروه وروجک‌ها ترم پنج را تمام کرده‌اند و از اواخر شهریور کتاب دوم Get Ready را شروع می‌کنند. در ترم جدید یاد می‌گیرند خودشان را معرفی کنند٬ که البته سیدکامیار با شیرین‌زبانی و چرب‌زبانی خوب از پس معرفی خودش بر‌می‌آید.

سن زندگی زناشویی خیلی از خانواده‌های اینجا به هم نزدیک است، و بچه‌ها هم در یک محدوده‌ی سنی نزدیک به هم قرار می‌گیرند. حالا این‌ها، هم در مهد کودک با هم هستند و هم در کلاس زبان. هنوز چهار سال‌شان نشده اما ترم سه را رد کرده‌‌اند و سعی می‌کنند در شیطنت‌ها و حرف‌های روزمره از آموخته‌های‌شان استفاده کنند. نتیجه؟ عرض می‌کنم.

آقای سه‌سال‌و نیمه‌ای به نام پوریا فرموده‌اند که "مامان، من از اون پرتقال‌ها می‌خوام که توشون red ̠.
"چشم‌ام red شده". انگشت سیدکامیار خورده به چشم‌اش.
"یک apple افتاده زیر bed". قال سیدکامیار
"I have a laptop". لازم به گفتن نیست که گوینده‌ی جمله کیست. و بدین‌سان اسباب‌بازی بنده غصب شد.
"آبریزش بینی" به انگلیسی چی می‌شه؟

» مدتی بود از سیدکامیار نمی‌نوشتم٬ راستش مدتی‌ست که از چیزهای خوب نمی‌نویسم. مدتی در وبلاگ خودش نوشتم و قرار هم نداشتم اینجا چیزی بنویسم٬ اما خب٬ تصمیم‌ام عوض شد.

بریدمسنجر

noreply@blogger.com (SYM) — Tue, 08 Jul 2008 00:32:00 -0500

بالاخره اتوماسیون‌نویسان ایرانی به طرز خیلی ناخواسته‌ای ابزار چت درون‌سازمانی را از خودشان در کردند به گمانم. در ورژن جدید نرم‌افزار برید، امکان اضافه کردن یک گروه خاص هم اضافه شده که برای من و دوستان نزدیکم که خوب است، بقیه را نمی‌دانم. اسمش را گذاشته‌ام بریدمسنجر که نقطه‌ی تحولی‌ست برای خودش، شاید، یحتمل، ممکن است، حالا...
» با تغییرات جدید دیگر لایو-رایتر ندارم و از Scribefire که دیگر در فایرفاکس سه با نیم‌فاصله مشکلی ندارد می‌نویسم، امتحانش کنید، خوش‌دست و سبک، به اضافه‌ی فونت مقدس تاهوما، اگر ترغیب‌تان می‌کند برای استفاده.

آفیس 2003 تا 2007: کجا دنبال چی بگردم؟

noreply@blogger.com (SYM) — Mon, 07 Jul 2008 00:23:00 -0500

عرض کنم خدمت شما که یکی از معضلات ما، این شده که چه بلایی سر منوهای آفیس 2007 دزدی‌مان آمده که جای 2003 دزدی برای‌مان نصب کرده‌اند. اگر شما هم این مشکل را دارید، این فایل به‌تان کمک می‌کند تا آنچه را می‌خواهید پیدا کنید. نرم‌افزاری هم هست که منوهای آفیس 2003 را به 2007 اضافه می‌کند که رایگان نیست، این، برای ما که عادت به خرید چیزی نداریم یعنی بروید دنبال کرک و سریال‌اش باشید.
» شاید این یکی کمک‌تان کند.

» یک چیز دیگر: کامنت‌های اینجا مشکلی دارد؟ برای امتحان اگر کسی لینک کامل همین نرم‌افزار را دارد کامنت بگذارد لطفا.

نکته‌های بلاگری/ قسمت چندم

noreply@blogger.com (SYM) — Fri, 04 Jul 2008 13:00:00 -0500

» اول اینکه بروید شناسنامه‌های بلاگرتان را اصلاح کنید، زبان ما دیگر کاموا شد از بس که مو درآورد، که هی گفتیم، که هی نوشتیم، که هی فحش خوردیم، که هی حالتان به هم نخورد از بس اینجا این چیزها را خواندید؟ خب، بروید اصلاحش کنید دیگر. فقط اگر ترتیبی می‌دادند (ای بی‌تربیت) که به جای ارجاع لینک نویسنده‌ی کامنت به شناسه‌ی بلاگری، لینک می‌رفت به شناسه‌ی گوگلی (مثل این) و خودش ای‌میل را پیدا می‌کرد خیلی بهتر می‌شد، نمی‌شد؟

» دوم اینکه اگر پوسته‌ی شما از پوسته‌هایی‌ست که شخصی شده و با انتخاب زبان فارسی در تنظیمات بلاگر تغییر نمی‌کند، ابتدا دانلود و ذخیره‌اش کنید* و سپس با زدن تیک Expand در دو خط اول، متغیر تعیین زبان را اضافه کنید. کدهای زیر را پیدا کنید و کدهای کادر دوم را جایگزین آن کنید.

<html xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml' xmlns:b='http://www.google.com/2005/gml/b' xmlns:data='http://www.google.com/2005/gml/data' xmlns:expr='http://www.google.com/2005/gml/expr'>

<html expr:dir='data:blog.languageDirection' xmlns='http://www.w3.org/1999/xhtml' xmlns:b='http://www.google.com/2005/gml/b' xmlns:data='http://www.google.com/2005/gml/data' xmlns:expr='http://www.google.com/2005/gml/expr'>

» سوم اینکه اگر پوسته‌تان را شخصی کرده باشید، هر چند در داشبورد بلاگر پیش‌نویس کامنت توکار را انتخاب کرده باشید، پوسته‌تان تغییری نمی‌کند و برعکس، همان سیستم منحصر‌به‌فرد نظرخواهی بلاگر را هم از دست خواهید داد. برای اصلاح، کدهای کادر اول را پیدا کنید و کدهای کادر دوم را جایگزین آن کنید. حالا کادر نظرخواهی وبلاگتان توکار شده و نظرخواهی خیلی راحت‌تر از آنی شده که قبلا دیده بودید. (منبع)

<a expr:href='data:post.addCommentUrl' expr:onclick='data:post.addCommentOnclick'>    
<data:postCommentMsg/>     
</a>

<b:if cond='data:post.embedCommentForm'>    
<b:include data='post' name='comment-form'/>     
<b:else/>     
<b:if cond='data:post.allowComments'>     
<a expr:href='data:post.addCommentUrl' expr:onclick='data:post.addCommentOnclick'>     
<data:postCommentMsg/>     
</a>     
</b:if>     
</b:if>

*چطوری یک پوسته را ذخیره کنیم؟
در داشبورد، روی چیدمان کلیک کنید، بعد روی "ویرایش HTML" کلیک کنید و در آخر روی "بارگیری الگوی کامل"؛ مثل عکس‌ها.

» خب، فعلا برای اینکه بروید بزنید و وبلاگ‌تان را بترکانید کافی‌ست.

Links for 2008-07-02 [ma.gnolia]

Thu, 03 Jul 2008 00:00:00 -0500

پوسته‌های رایگان وردپرس

توضیح خاصی نداره.

Saved By: onlinebarefoot | View Details | Give Thanks

Tags: وردپرس, پوسته
پوسته‌های بلاگر

باز هم حرف خاصی نیست، فقط برای اینکه پیدا کردن پوسته برای بلاگر سخت‌تر از وردپرس است.

Saved By: onlinebarefoot | View Details | Give Thanks

Tags: پوسته, بلاگر

دنبال چه می‌گردید؟

noreply@blogger.com (SYM) — Tue, 01 Jul 2008 04:50:00 -0500

اگر دنبال طراحی هستید، اگر دنبال خدمات میزبانی برای وبلاگ‌تان هستید و اگر... این آدرس را هم به خاطر بسپارید: wsd.ir
» خوب شد من تبلیغات‌چی نشدم وگرنه منتهی به بدبختی و ورشکستگی می‌شد.

آقای سردار، پس چه کسانی به شهادت می‌رسند؟

noreply@blogger.com (SYM) — Mon, 30 Jun 2008 01:24:00 -0500

اين مقام مسوول اطمينان داد: در تلاش هستيم تا با اقدامات پيشگيرانه، گام مفيدی برای کاهش رنج‌ها و آلام خانواده‌های آن گروه از سربازانی که در تجاوز احتمالی به کشورمان به هلاکت می‌رسند برداريم و نگذاريم تجربه‌ی تلخ و طولانی جنگ ويتنام تکرار شود.

» چرا سربازان ما این‌بار به هلاکت می‌رسند و مثل دفعات قبل شهید محسوب نمی‌شوند؟ و آیا فرآیندی برای تبدیل هلاکت به شهادت وجود دارد یا خیر جناب سردار؟ قصد توهین به مقام شامخ شهدای جنگ را ندارم اما این هم جنگ است، یک جنگ احتمالی، منتها این‌بار اشتباه از خود ماست که گزک می‌دهیم دست آن‌هایی که متجاوز می‌خوانیم‌شان. آیا به کاربری "هلاکت" به همین علت نیست جناب سردار؟ اینکه خودمان اشتباه مهلک‌مان را قبول داریم.
» بدین وسیله اشتباه فاحش خودم را اصلاح می‌کنم و بابت چپکی خواندن عذر می‌خواهم. صحبت از کشتار دسته‌جمعی سربازانی‌ست که به ایران حمله می‌کنند، خدا برکت بدهد به این همه اعتماد‌به‌نفس که تعداد کشته‌شدگان آمریکا و متحدانش در عراق و افغانستان را از یاد جناب سردار برده.
» اصل خبر اینجاست. اما گویا کشور دارد به سمت ویرانی پیش می‌رود، با سرعت هر چه تمام‌تر، متاسفانه.

عذرخواهی پیش از موعد

noreply@blogger.com (SYM) — Sat, 28 Jun 2008 22:01:00 -0500

دارم سعی می‌کنم یادداشت‌های قدیمی این وبلاگ را به قول بچه‌های وردپرس فارسی درون‌ریزی کنم. پس عذر بنده را بابت هجمه‌ی یک مشت یادداشت سوخته که در ساعات -یا روزهای- آینده به اینجا منتقل می‌شود بپذیرید.
» یک چیزی هم بگویم و بروم. اگر قصد دارید مطالب وبلاگ‌های دیگرتان را به بلاگر انتقال دهید فقط بدانید که فعلا در مورد فایل‌های بیشتر از یک مگابایت مشکل دارد، همین.
» آمدم کادر توکار کامنت‌های بلاگر را درست کنم زدم همان کادر ناقص قدیمی را هم خراب کردم. حالا به جای کامنت توکار، کامنت ناکار داریم اینجا، بد هم نیست البته.
» عزت زیاد.

پ‌ن:
نشد که. مثل اینکه با فایل xml خروجی وردپرس مشکل دارد. فعلا نجات پیدا کردید، تا ببینم می‌شود بعدا بلایی سرش بیاورم یا نه.

خبرهای خوش بلاگری

noreply@blogger.com (SYM) — Sat, 28 Jun 2008 00:31:00 -0500

خب، عرض کنم خدمت شما که حالا که دیگر مدتی‌ست کار از دست شده و اینجا به‌طور رسمی تبدیل شده به خلاصه‌ی اخبار بلاگر، پس بگذارید چند تا خبر خوش هم بدهم خدمت دوستان اگر البته از خبر خوش خوش‌تان می‌آید.
» اول اینکه بالاخره اعتراضات بلاگری‌ها و -بیشتر از آن‌ها- خوانندگان و بازدیدکنندگان وبلاگ‌های بلاگری دارد نتیجه می‌دهد و بلاگر دارد کادر کامنت‌ها را می‌چپاند داخل صفحات تکی یادداشت‌ها، منتها هنوز هم انتخاب با نویسنده‌ی وبلاگ است و این، به نظرم خوب نیست. می‌شود حکایت گرفتن شناسنامه برای بلاگر که پیر من یکی که درآمد از بس ای‌میل دوستان را پیدا کردم و لینک یادداشت را برایشان فرستادم و توضیح دادم. توضیحات بیشتر را در آزمایشگاه بلاگر بخوانید.
» سیستم امتیازدهی به یادداشت‌ها به بلاگر اضافه می‌شود.
» خاطر مبارک‌تان هست به چه چیز دیگری اعتراض داشتیم، امکان گرفتن خروجی و ورود یادداشت‌ها از وبلاگ‌ها دیگر، بلاگر روی این یکی هم کار می‌کند.
» بلاگر، به خاطر گل روی کاربران خوب و مودب‌اش که رنج فیلترینگ احمقانه می‌برند و به نوشتن ادامه می‌دهند ویرایشگر خود را بهینه می‌کند.
» اگر با ابزارهای وب‌مستری گوگل آشنایی دارید، بدانید و آگاه باشید که به زودی این ابزارها را در بلاگر خواهیم دید.
خب، اجازه بدهید بعد از این همه نک‌وناله کمی هم خوشحال باشیم.

توضیح واضحات: گودر و نمایش بهتر یادداشت‌های فارسی

noreply@blogger.com (SYM) — Mon, 23 Jun 2008 12:22:00 -0500

خب، بگذارید همین ابتدا بگویم داستان چیست: گودر (گوگل‌ریدر) و نمایش بهتر یادداشت‌های فارسی. نوشتم که اگر می‌دانید جریان افزونه‌ی Stylish و استایل‌های فارسی آن چیست روی دکمه‌ی next کلیک کنید و بروید به فید بعدی‌تان برسید.

این یادداشت، توضیح کوتاهی‌ست برای دوستانی که فید نمی‌خوانند یا می‌خوانند اما نمی‌دانند که ترکیب فایرفاکس+Stylish حتی از معجزه‌ی هزاره‌ی سوم هم باحال‌تر است. در پایان هم، در چند خط، خلاصه‌اش می‌کنم. اصلا بگذارید همین ابتدای کار خلاصه‌اش را بنویسم و خلاص. بعد هم شرح ما وقع می‌نویسم.

خلاصه:
1- برای دنبال کردن سایت/وبلاگ‌های مورد علاقه، به جای سر زدن‌های روزانه، آخرین‌های‌شان را از طریق فیدشان دنبال می‌کنیم.
2- برای خواندن فید به ابزارش نیاز داریم و ابزار آن، به آنلاین و دسکتاپ تقسیم می‌شوند. و یکی از بهترین ابزارهای آنلاین گوگل‌ریدر یا گودر است. واضح است که گودر، یک واژه‌ی من‌درآوردی است و نمی‌دانم کپی‌رایت‌اش متلعق به کیست (اگر می‌دانید در نظرات بنویسید).
3- گودر در حالت پیش‌فرض نمای زشتی دارد و کمی با فارسی ناهمگون است.
4- با ترکیب مرورگر فایرفاکس و افزونه‌ی Stylish و استفاده از این استایل -یا استایل‌های دیگر- نمای بهتری به آن می‌دهیم و چشمان‌مان را کمی بیشتر حفظ می‌کنیم.
5- اگر حساب گوگل ندارید یکی ایجاد کنید و در این آدرس به وبگردی عادی روزانه‌تان -و نه وبگردی اتفاقی و در تعقیب لینک- سر و سامان بدهید.
6- خاطرتان باشد که هیچ اصراری به استفاده از گودر -یا سایر محصولات گوگل- نیست، اگر از فیدخوان آنلاین دیگری مثل bloglines استفاده می‌کنید می‌توانید به دلخواه خودتان برای آن هم استایلی تعریف کنید و این‌بار شما دیگران را مهمان کنید.
7- حالا اگر آماده‌اید ترکیب فایرفاکس 3+ افزونه‌ی Stylish و استایل فارسی گودر را امتحان کنید.

حالا اگر دل‌تان می‌خواهد توضیحات کامل‌تر را در ادامه بخوانید اما اصل مطلب همانی‌ست که در بالا نوشتم.

اگر از گودر استفاده می‌کنید حتما دیده‌اید که فونت پیش‌فرض آن Arial است یا حداکثر Times New Roman یا یک چیزی هم‌خانواده‌ی این‌ها. و حتما فضای بلا-استفاده‌ی سمت راست را هم دیده‌اید. حالا، این‌ها را بگذارید در کنار علاقه‌ی تاریخی ما ایرانی‌ها به پیکان و فونت تاهوما، چقدر هم که به هم ربط دارند. پیکان، نکته‌ی انحرافی ماجراست، زیاد به‌ش توجه نکنید.

بعد از نوشتن افزونه‌ی Stylish برای فایرفاکس، هر فردی بنا به سلیقه‌اش می‌تواند برای هر صفحه‌ی وب، با توجه به المان‌های (element یا عنصری از صفحه‌ی وب که اجازه بدهید اسمش همین المان باشد) موجود در همان صفحه، رنگ و لعاب تازه‌ای برای آن تعریف کند. می‌تواند رنگ پس‌زمینه و نوع فونت‌ها و رنگ آن‌ها را تغییر دهد و حتی المان‌ها را به دلخواه خودش از نو بچیند. موارد متعددی از همین استایل‌ها را می‌توانید در سایت Userstyles ببینید و بنا به سلیقه‌تان انتخاب و استفاده کنید. در این صفحه، همه‌ی استایل‌هایی که به نوعی به گودر مربوط می‌شوند را می‌بینید.

در مورد چینش –یا چیدمان- فارسی گودر هم همین اتفاق افتاد، حتی قبل از اینکه گودر زبان‌های راست‌به‌چپ -و نه فارسی که این روزها هیچ اجر و قربی ندارد انگار- را به رسمیت بشناسد و پارامتری هم برای این‌ها در نظر بگیرد. استایل‌های متعددی نوشته شدند که در این یادداشت به چندتایی‌ش اشاره کردم. اما خب، -علی‌رغم شلختگی ذاتی‌ام- کمی وسواسی هستم و یکی هم بنده به آن‌ها اضافه کردم. چند روز پیش تغییرش دادم و چیزهایی به‌ش اضافه کردم و چیزهایی هم کم.

حالا دیگر اجباری نیست که همه‌ی عناوین راست‌به‌چپ باشند؛ گودر یک المان دارد به نام entry-title که به‌طور پیش‌فرض از چپ به راست است و یکی دارد به نام entry-title rtl، من فقط برایش توضیح دادم که این یکی را بیا از سمت راست بنویس، همین.

#entries .entry-title rtl{    
text-align: right !important;     
}

حالا عناوین انگلیسی از چپ شروع می‌شوند و فارسی‌ها از راست. به طور مثال، کمی کادر یادداشت را در اشتراک‌گذاری دستکاری کردم، حالا برای نوشتن فارسی بهتر شده. و وقتی روی یک فید یا برچسب کلیک می‌کنید با رنگ سفید مشخص می‌شود. البته، این‌هم فقط چند تا مثال بودند و می‌توانید با سلیقه‌ی خودتان تغییرش بدهید. یک اشکال هم دارد؛ اینکه در مواردی، با اینکه عنوان فارسی‌ست اما در سمت چپ است. علت به گمانم، مشکل کوچکی‌ست که در خود وبلاگ/سایت‌ها وجود دارد، برای عنوان مطالب، چینشی معین نشده و عنوان مطلب بلاتکلیف است.

چرا مثلا نوار کناری را نیاوردم سمت راست؟ خب، سلیقه‌ی بنده این‌طوری‌ست، اگر طور دیگری می‌پسندید -مثل پنداره- می‌توانید به راحتی یکی برای خودتان راه بیندازید و با اضافه کردن‌اش به Userstyles دیگران را هم در حاصل کارتان شریک کنید. اما توجه داشته باشید که تغییرات این‌چنین که باید المان‌ها را به طور بنیادی تغییر داد در زمان بارگذاری گودر تاثیر دارد و خب، می‌دانید که، اینترنت ایرانی و بدبختی و...

اما از چه چیزهایی استفاده می‌کنم:
» افزونه‌ی FireBug که قلم به قلم المان‌های صفحه را می‌توانید با آن پیدا کنید و ویرایش کنید.
» افزونه‌ی CssViewer که به صورت تصویری، المان‌های صفحه را نمایش می‌دهد. در مورد این یکی، مرتضی الوانی کمی بیشتر توضیح داده.
» افزونه‌ی EditCSS (صفحه‌ی اصلی) که تاثیر تغییر در css را در همان لحظه نشان‌تان می‌دهد.

آیا بهتر نیست گودر را سر و سامان دهید؟

noreply@blogger.com (SYM) — Sun, 22 Jun 2008 11:12:00 -0500

به گمانم بهتر است کمی برای استایل گوگل‌ریدر تبلیغ کنم، از هیچی که بهتر است. چرا گودر؟ چون می‌شود حرف‌های حسابی را همان‌جا زد، بین خودمان هم می‌ماند.

» مواد لازم برای دوستانی که نمی‌دانند جریان چیست؟ اگر هم می‌دانید و استفاده می‌کنید به روز کنید لطفا.
فایرفاکس 3+ افزونه‌ی استایلیش+ استایل فارسی

استایل‌های دیگر:
» استایل پنداره، خود پنداره
» استایل‌های بهرنگ تاج‌دین
» همه‌ی استایل‌های فارسی از گودر تا کامنت‌های popup بلاگر

اعتراض به گوگل به خاطر عدم پشتیبانی از نوشتار راست-به-چپ

noreply@blogger.com (SYM) — Sat, 21 Jun 2008 05:41:00 -0500

یک‌سری آدم باحال یک اعتراض‌نامه‌ی اینترنتی راه انداخته‌اند برای پشتیبانی گوگل از راست-به-چپ در جی‌میل، اگر دلتان خواست امضا کنید. فایرفاکس یک افزونه دارد برای این کار که با آمدن جی‌میل 2 از کار افتاد. می‌شود به لایف‌هکر ای‌میل زد یا کامنت گذاشت و ازشان خواست که این یکی را هم به Better Gmail2 اضافه کنند. کاری که فعلا می‌شود به کمک این صفحه انجامش داد.

البته جی‌میل این امکان را دارد منتها فقط برای زبان‌های عربی و عبری.

اینجا چه خبر است؟

noreply@blogger.com (SYM) — Fri, 20 Jun 2008 06:01:00 -0500

راستش چند روز پیش کمی نظرخواهی وبلاگ را دستکاری کردم و کادر جهنده/پرنده‌ی مضحک بلاگر را آوردم داخل یادداشت‌ها. اما فعلا که تاثیری نداشته در بیشتر شدن نظرات، امتحان کنید بی‌زحمت که اگر خوب است توضیح بیشتری بنویسم در موردش و اگر مزخرف است برویم به سمت چیزی مثل disqus.

اما خبرهای بد چیست؟ بلاگر باز هم مشکل پیدا کرده، آسیاتک، در تهران فیلترش کرده و کامنت‌های بلاگر که روی سرورهای دیگری‌ست خیلی وقت است باز نمی‌شوند. ای‌میل زدم به ستاد مبارزه با وبلاگ و هنوز هم –بعد از پنج روز- جوابی برای ای‌میل بنده که در ادامه متن‌اش را می‌خوانید نیامده.

سلام،
قبلا هم چندبار ای‌میل زدم و متاسفانه جواب درستی نگرفتم. اما گند اخیرتون دیگه شوخی‌بردار نیست. چرا بلاگر رو فیلتر کردید؟ قبلا صفحه‌ی کامنت‌های بلاگر رو که با https باز می‌شد فیلتر کردید و حالا نوبت خودش شده. چرا؟
مشکل شما و روسای نه چندان محترم‌تون چیه؟ اگر با پنج یا ده تا وبلاگ مشکل دارید که یک سرویس رو نباید فیلتر کنید که. دیگه واقعا شور رو هم از مزه درآوردید شماها. الان بلاگر در بعضی ISPها در تهران فیلتر شده، مثل شرکت مسخره‌ی "آسیا تک" و کامنت‌های بلاگر هم که خیلی وقته مشکل داره.
چه وقت می‌شه که ما از دست مزاحمت‌های شما کارکنان اداره‌ی مبارزه با وبلاگ خلاص شیم خدا می‌دونه.
توهین‌آمیز بود؟ حالا کمی خودتون رو می‌تونید جای ما حس کنید که هر روز شاهد توهین‌هاتون هستیم.

خب، امروز نیما رسولی خبر داد که وبلاگ بنده باز نمی‌شود، آیا در جای دیگری هم این مشکل وجود دارد؟

چگونه و چه زمانی بنزین بزنیم؟

noreply@blogger.com (SYM) — Fri, 20 Jun 2008 05:39:00 -0500

یکی از دوستان لطف کرده و ای‌میل فرستاده با همین عنوان. مطلب جالبی‌ست اما کاش فقط لینک جستجوی همین عنوان در گوگل را می‌فرستاد، ممنون‌تر می‌شدم.

خاک عالم

noreply@blogger.com (SYM) — Wed, 18 Jun 2008 21:29:00 -0500

بعد از آن همه جریان در مورد نام خلیج فارس و خلیج و خلیج عربی، شرکتی به نام geeges تازه به صرافت افتاده که کاری برای حفظ خلیج فارس انجام دهد، منتها زده ترکانده خودش را و فراخوان عمومی گذاشته برای هک کردن گوگل. جا دارد همین‌جا به خاطر این‌همه بلاهت -که یکجا جمع شده- به ملت شریف ایران تبریگ بگوییم.
اگر ایران این روزها نه در گوگل -که فقط نتایج را جستجو می‌کند- اعتباری دارد و نه هیچ کجای دنیا -به جز کشورهای در پیتی مثل ونزوئلا و کومو-، به خاطر غرض‌ورزی‌های بیگانه‌ها نیست، مشکل در خودمان است، مشکل از افتخارات تاریخی خودساخته‌ی مضحک‌مان است که هنوز درگیرش هستیم، مشکل جایی در میان خود ماست. مشکل از اعتباری‌ست که نداریم و حتی به فکر به دست آوردن‌اش هم نیستیم. اعتماد، کردنی نیست که دیگران به ما اعتماد بکنند، اعتماد دیگران را باید جلب کرد. وقتی که معتمد شدی، آن وقت گوگل و دیگران، غلط بی‌جا می‌کنند به نام خلیج فارس/پارس/پرشین/هرچی نگاه چپ بکنند.
» برو دنبال جلب اعتماد، یک چیزی به دنیا اضافه کن.

Links for 2008-05-21 [ma.gnolia]

Thu, 22 May 2008 00:00:00 -0500

سی‌وچهار نکته که شما رو نویسنده‌ی بهتری می‌کنه

مجموعه‌ای از نظرات خوانندگان وبلاگ که یک جا جمع شده و خب، هر سری یک فکری داره.

Saved By: onlinebarefoot | View Details | Give Thanks

Tags: نویسندگی, راهنما, ریزنکته‌ها

Links for 2008-05-07 [ma.gnolia]

Thu, 08 May 2008 00:00:00 -0500

آقای شهردار، این تصاویر را دیده‌اید؟

در خبرها آمده بود که شهردار محترم تهران مبلغ 3 میلیارد تومان را برای بازسازی لبنان اختصاص دادند.آقای شهردار این تصاویر را قبلا دیده‌اید؟ تصاویر کودکانی که به خاطر آتش‌سوزی در مدرسه و به خاطر نبود بخاری گازی و امکانات گرمایشی مناسب به این شکل افتادن. آیا ما کم‌حافظه شده‌ایم؟ آیا جناب شهردار یادی از این عزیزان کرده‌اند؟ آیا کمک به مردم روستایی و به دور از امکانات مملکت خودمون از بذل و بخشش برای کشورهای دیگه واجب‌تر نیست؟

Saved By: onlinebarefoot | View Details | Give Thanks

Tags: ایران, لبنان, قالیباف, شهرداری تهران, گندکاری