Sometimes in Linux things are easier than you think. I needed to upgrade the BIOS of a Linux machine and I was not optimistic. On top of the usual issue—what to do in Linux with the Windows executables that motherboard manufacturers provide—, the machine did not have a CD-ROM drive or a floppy drive.

But then we have search engines. A quick search led me to a promising howto by Uwe Hermann. There I learned about flashrom.

flashrom, to quote its man page,

is a utility for detecting, reading, writing, verifying and erasing flash chips. It’s often used to flash BIOS/EFI/coreboot/firmware images in-system using a supported mainboard, but it also supports flashing of network cards (NICs), SATA controller cards, and other external devices which can program flash chips.

It supports a wide range of DIP32, PLCC32, DIP8, SO8/SOIC8, TSOP32, TSOP40, and TSOP48 chips, which use various protocols such as LPC, FWH, parallel flash, or SPI.

Intriguing stuff, especially the “in-system” bit. More so for someone lazy like me. I had to try it!

Here is what it took...

The latest BIOS update I had downloaded from the manufacturer’s website was a self-extracting Windows executable. I extracted it manually with 7zr:

$ 7zr e motherboard-bios-ga-k8vt800(rev1.x)-f13.exe

The extraction revealed three files: One EXE and one BAT (which are not needed in Linux) and the BIOS image I needed for the operation: k8vt800.f13.

Next I installed flashrom using the package manager of the system:

$ sudo apt-get install flashrom

And I run flashrom to see what it knew about my hardware:

$ sudo flashrom

It seemed to recognize everything correctly. So, I proceeded to the next step, making a backup copy of the current BIOS image:

$ sudo flashrom --read bios.bak

Lastly, I flashed the BIOS with the image from the motherboard manufacturer:

$ sudo flashrom --write k8vt800.f13

The last step, writing and verifying the new image, took a few seconds and was completed successfully.

I was left with a big smile and with admiration and gratitude for the people who make flashrom.

Learn more about flashrom: flashrom.org

WARNING. An unsuccessful flashing operation with flashrom or with any other flashing method can leave your system inoperable. Don’t try this in a critical system unless you know what you are doing!

Thank you for reading.

Add to del.icio.us

© 2011 op111.net | Permalink

The two wallpapers I like most on Linux. Both are translucent and can be set to any colour. The first is SVG, the second PNG.

“Tentacles” was part of gnome-backgrounds for quite some time. It was removed in GNOME 2.24.

I have never used translucent backgrounds in Windows or OS X, and have no idea if or how it is possible. If you know, please leave a comment.

Tentacles

By: Lapo Calamandrei and Andreas Nilsson
Download: ftp.gnome.org/pub/GNOME/sources/gnome-backgrounds/2.22

Tentacles in its default green (#366b04). Sometimes I try other colours, but I always return to the default.

Tentacles in “Plum” (#5c3566, Tango Palette).

Panels Transparent

By: Kijun Moon
Download: art.gnome.org/backgrounds/abstract/1536

Panels Trasparent in “Aluminium” (#888a85, Tango Palette).

Panels Trasparent in “Chameleon” (#4e9a06, Tango Palette).

Links

tango.freedesktop.org/Tango_Icon_Theme_Guidelines

The colour palette of the Tango Project.

Add to del.icio.us

© 2008 op111.net | Permalink

Σήμερα πια όλα τα σύγχρονα λειτουργικά συστήματα υποστηρίζουν Unicode· που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή, από οποιοδήποτε περιβάλλον, είναι δυνατόν να γράψουμε οποιονδήποτε χαρακτήρα οποιουδήποτε αλφαβήτου.

Στα ελληνικά, ωστόσο, έχουμε ένα πρόβλημα: όταν κοιτάζουμε ένα ελληνικό πληκτρολόγιο δεν είναι προφανές πώς γράφουμε μερικούς χαρακτήρες — κυρίως κάποια σημεία στίξεως βασικά στη γλώσσα μας:

• άνω τελεία (·)
• εισαγωγικά («εισαγωγικά»)
• ανωφερή εισαγωγικά (“ανωφερή εισαγωγικά”)
• παύλα —που χρησιμοποιείται, μεταξύ άλλων, για παρενθετικές προτάσεις—
• μικρή παύλα, με την οποία δηλώνουμε διαστήματα, π.χ.: 1265–1321 (και η οποία διαφέρει από το ενωτικό, που χρησιμοποιείται συνήθως για να ενώνει λέξεις: ο κυρ-Γιώργης)

Το ότι δεν είναι προφανές δεν σημαίνει ότι δεν γίνεται. Κάθε άλλο. Γίνεται και μάλιστα εύκολα — τουλάχιστον σε Λίνουξ. Στο άρθρο αυτό παρουσιάζω πέντε μεθόδους για την εισαγωγή τέτοιων παραμελημένων χαρακτήρων. Η πιο εύχρηστη είναι η πρώτη, η μέθοδος του AltGr. Προσφέρει τον απλούστερο τρόπο για να γράφουμε εισαγωγικά και την άνω τελεία και, αν την συνδυάσετε με κάποια από τις υπόλοιπες τέσσερις (πιθανόν την πέμπτη, Παλέτα χαρακτήρων) θα καλύψει τις ανάγκες σας με το παραπάνω.

Δείτε τις πέντε μεθόδους και διαλέξτε ποια ή ποιες σας αρέσουν περισσότερο.

Οι επεξηγηματικές εικόνες είναι από περιβάλλον GNOME 2.22 (τρέχουσα έκδοση τον Μάρτιο του 2008). Το KDE προσφέρει πάνω-κάτω ίδιες δυνατότητες αλλά υπάρχουν μικροδιαφορές. Επίσης, το περιβάλλον στις εικόνες είναι αγγλικό, αλλά δεν έχει διαφορά: και στα ελληνικά όλα στην ίδια θέση είναι! :-)

1. AltGr

AltGr λέγεται το δεξί πλήκτρο Alt. Η μέθοδος του AltGr είναι η πιο εύχρηστη και γρήγορη απ’ όλες και καλύπτει σχεδόν όλα τα βασικά.

Το μόνο που απαιτείται είναι να χρησιμοποιούμε την εκτεταμένη (extended) διάταξη του ελληνικού πληκτρολογίου. H διαδρομή για να φτάσουμε εκεί είναι Σύστημα › Προτιμήσεις › Πληκτρολόγιο › Διάταξη › Προσθήκη:

2011-01-20. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Από το GNOME 2.26 κι έπειτα, δηλ. για διανομές που κυκλοφόρησαν μετά τον Μάρτιο του 2009, δεν χρειάζεται η εκτεταμένη διάταξη. Το AltGr υποστηρίζεται πλέον και στην βασική διάταξη ελληνικών.

Η Προεπισκόπηση (Preview) που εμφανίζεται στο παράθυρο είναι ιδιαίτερα χρήσιμη. Αν μεγιστοποιήσουμε το παράθυρο, στο κάτω δεξί τεταρτημόριο των πλήκτρων βλέπουμε όλους τους χαρακτήρες που βγαίνουν με AltGr.

Η Προεπισκόπηση είναι εκτυπώσιμη, ενώ γίνεται επίσης να την εμφανίσουμε ανά πάσα στιγμή κάνοντας δεξί κλικ στο πάνελ στην επιφάνεια εργασίας και επιλέγοντας την ενεργή διάταξη πληκτρολογίου:

Για να γράψουμε λοιπόν έναν χαρακτήρα με AltGr, πιέζουμε AltGr (δηλ. δεξί Alt) και ταυτόχρονα το κατάλληλο πλήκτρο. Ιδού οι χαρακτήρες που γίνεται να γράψουμε έτσι στην εκτεταμένη διάταξη του ελληνικού πληκτρολογίου:

2011-01-20. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. Η νέα βασική διάταξη ελληνικών που εισήχθη στο GNOME 2.26 υποστηρίζει όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα. Π.χ.:

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΩ ΤΕΛΕΙΑ

Η άνω τελεία του AltGr+; (AltGr+Q) δεν είναι ακριβώς άνω τελεία αλλά μέση στιγμή (middle dot). Πρόκειται για τον ίδιο χαρακτήρα που βγαίνει στα Windows με Alt+0183 (δηλ. 183 στο δεκαδικό σύστημα και B7 στο δεκαεξαδικό). Αν και χρησιμοποιείται ως εύκολη λύση για άνω τελεία, η μέση στιγμή δεν είναι πάντα ιδανική επιλογή, για δύο λόγους:

1. Δεν εμφανίζεται όσο ψηλά πρέπει. (Πολλές γραμματοσειρές ωστόσο εμφανίζουν και τους δύο χαρακτήρες, μέση στιγμή και άνω τελεία, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, σε μέσο ύψος.)
2. Μπερδεύει τους ορθογράφους κάποιων προγραμμάτων (αφού δεν τη λογαριάζουν ως σημείο στίξεως αλλά ως τμήμα της λέξης), και κάποια προγράμματα σελιδοποίησης.

Αν θέλετε να χρησιμοποιείτε την κανονική άνω τελεία, υπάρχει ειδικός χαρακτήρας Unicode που λέγεται «Greek ano teleia» (387 στο δεκαεξαδικό σύστημα). Δείτε παρακάτω, 3η, 4η και 5η μέθοδο.

2. Compose Key

Θεωρητικά η μέθοδος του Compose Key είναι δυνατή. Στην πράξη χωλαίνει λίγο αφού δουλεύει διαφορετικά από σύστημα σε σύστημα. Εδώ χρειάζεται να ορίσουμε πρώτα Compose Key, αφού τα πληκτρολόγια δεν έχουν συνήθως τέτοιο πλήκτρο:

Η χρήση του Meny Key ως Compose Key είναι μια επιλογή που εξυπηρετεί πολλούς: Πρώτον, το Menu Key βρίσκεται σε βολική θέση, ανάμεσα στο δεξί Super/Winkey και στο δεξί Ctrl. Δεύτερον, η κανονική λειτουργία του δεν χάνεται, αφού είναι πάντοτε διαθέσιμη και με Shift+F10.

Έπειτα η χρήση είναι απλή: Πιέζουμε το Compose Key που ορίσαμε, το αφήνουμε, και έπειτα πληκτρολογούμε την κατάλληλη ακολουθία χαρακτήρων. Π.χ.:

Για τη μεγάλη παύλα λοιπόν, πιέζουμε Compose Key, το αφήνουμε και πληκτρολογούμε τρία ενωτικά. Για τη μικρή παύλα (που χρησιμοποιείται, π.χ., για διαστήματα: 1770–1827, Αθήνα–Αλεξανδρούπολη κλπ.) πιέζουμε Compose Key, το αφήνουμε και πληκτρολογούμε δύο ενωτικά και μία τελεία.

3. Ctrl+Shift+U και δεκαεξαδικός αριθμός

Η τρίτη μέθοδος είναι το Ctrl+Shift+U. Η μέθοδος αυτή έχει δύο μειονεκτήματα για συχνή χρήση:

• Δεν δουλεύει από ελληνική διάταξη πληκτρολογίου. Πρέπει να γυρίσουμε σε λατινικά (λόγω του χαρακτήρα U και επίσης λόγω των δεκαεξαδικών αριθμών, που περιέχουν λατινικούς χαρακτήρες) και μετά να επιστρέψουμε σε ελληνικά για να συνεχίσουμε.
• Πρέπει να θυμόμαστε αριθμούς — δεκαεξαδικούς μάλιστα.

Κατά τ’ άλλα είναι αξιόπιστη μέθοδος και επιτρέψει να γράψουμε όποιον χαρακτήρα θέλουμε (και να τον δούμε εφόσον υπάρχει στη γραμματοσειρά που χρησιμοποιούμε). Πώς:

• Πιέζουμε Ctrl+Shift+U και εμφανίζεται ένα υπογεγραμμένο U.
• Γράφουμε τον δεκαεξαδικό αριθμό του χαρακτήρα.
• Χτυπάμε διάστημα.

Π.χ., για την άνω τελεία — την κανονική, όχι το «middle dot»: Ctrl+Shift+U και 387 και διάστημα.

Ο απλούστερος τρόπος να βρούμε τον κατά Unicode δεκαεξαδικό αριθμό ενός χαρακτήρα είναι ο Πίνακας χαρακτήρων (Character Map — βλ. παρακάτω, 4η μέθοδο). Ιδού μερικοί τέτοιοι αριθμοί — σε παρένθεση η ονομασία κατά Unicode:

4. Πίνακας χαρακτήρων

Ο Πίνακας χαρακτήρων (Character Map) είναι χρήσιμος για να βρίσκουμε χαρακτήρες που δεν ξέρουμε πού βρίσκονται ή για να εισάγουμε χαρακτήρες που χρησιμοποιούμε σπάνια. Από Εφαρμογές › Βοηθήματα › Πίνακας χαρακτήρων (Applications › Accessories › Character Map), βρίσκουμε τον χαρακτήρα που θέλουμε, τον επιλέγουμε, τον αντιγράφουμε και τον επικολλάμε εκεί που θέλουμε:

Αν χρειάζεται, γίνεται να μαζέψουμε πολλούς χαρακτήρας και στη συνέχεια να τους επικολλήσουμε κάπου όλους μαζί. Ο Πίνακας χαρακτήρων έχει και αναζήτηση. Επίσης, όλοι οι χαρακτήρες έχουν καρτέλα με περιγραφή και σχόλια.

5. Παλέτα χαρακτήρων

Η Παλέτα χαρακτήρων του GNOME (Character Palette) είναι στην ουσία ένας παραμετροποιήσιμος και άμεσα προσιτός πίνακας χαρακτήρων για να εισάγουμε στα γρήγορα χαρακτήρες που χρησιμποιούμε συχνά. Πρέπει πρώτα να ενεργοποιήσουμε την εφαρμογή και να επιλέξουμε παλέτα:

• Κάνουμε κλικ σε ένα πάνελ της επιφάνειας εργασίας και προσθέτουμε την εφαρμογή Παλέτα χαρακτήρων (Character Palette).
• Κάνουμε κλικ στην παλέτα, διαλέγουμε Προτιμήσεις (Preferences) και στη συνέχεια Προσθήκη (Add), για να φτιάξουμε μια νέα παλέτα αντιγράφοντας τους χαρακτήρες που θέλουμε (έχει κάποιες έτοιμες παλέτες, αλλά δεν κάνουν για ελληνικά). Τέλος, επιλέγουμε την παλέτα που συνθέσαμε:

Για να συνθέσουμε την παλέτα μας χρησιμοποιούμε οποιαδήποτε από τις τέσσερις προηγούμενες μεθόδους ή κάνουμε copy+paste τους χαρακτήρες από κάπου αλλού. Μπορούμε να βάλουμε όποιον χαρακτήρα Unicode θέλουμε, ενώ κάθε παλέτα παίρνει μέχρι είκοσι πέντε (25) χαρακτήρες. (Για περισσότερους, πρέπει να φτιάξουμε άλλη παλέτα.)

Νά μερικοί χαρακτήρες να αντιγράψετε, για να ξεκινήσετε στα γρήγορα:

«»“”’··–—…¹²³¼½¾×¶

Η χρήση της παλέτας είναι απλή: Κάνουμε αριστερό κλικ σ’ έναν χαρακτήρα και μετά μεσαίο κλικ εκεί που θέλουμε να τον επικολλήσουμε (ή Ctrl+V ή Επικόλληση/Paste). Όσο είναι διαθέσιμος για επικόλληση (δηλ. μέχρι να κάνουμε Αντιγραφή/Copy κάτι άλλο) ο χαρακτήρας εμφανίζεται πιεσμένος:

Χρήσιμοι σύνδεσμοι

unicode.org/charts

Πίνακες χαρακτήρων του οργανισμού Unicode.

Ιστορικό αλλαγών

2011-01-20

Μνεία νέας βασικής διάταξης ελληνικού πληκτρολογίου (GNOME 2.26 κι έπειτα)

Διορθώσεις, βελτιώσεις, χρήση πινάκων.

2008-08-09

Διορθώσεις.

Add to del.icio.us

© 2008 op111.net | Permalink