Dit keer geen problemen met de creditcard, zoals vorig jaar in Australie. Het ophalen van onze camper verliep erg voorspoedig. We konden zelfs kiezen uit vier verschillende! Uiteindelijk is onze keuze gevallen op Daryll.

Na het ophalen van de camper zijn we doorgereden naar de Takapuna Beach Camping, een kleine camping aan de Hauraki Gulf. We hebben gekozen voor een plek aan het water waardoor we nu een prachtig uitzicht hebben op de Hauraki Gulf en Auckland. Met helder weer kunnen we zelfs de Auckland Skytower zien! Het weer liet ons helaas de eerste dag een beetje in de steek waardoor ons wandelingetje naar de supermarkt letterlijk in het water viel..

Gelukkig was het weer gisteren een stuk beter en dat kwam goed uit want we hadden een tripje naar de CBD (centrum) gepland. Met de bus zijn we naar Devonport gereden waar we de ferrie (veerpont) richting de stad hebben genomen. Met de boot wordt je echt midden in de stad afgezet. Auckland was nog precies zoals we het herinnerden en het voelde goed om weer terug te zijn. Dat we Auckland nog goed konden herinneren scheelde; zo kon Fem nog precies vertellen waar we in 2008 onze sushi hadden gehaald. Aangezien sushi een van onze favorieten is, kwam dat dus goed uit!

Na lekker door de stad te hebben gestruind hebben we de bus genomen om Mount Eden te bezoeken. Voor de Maori heeft Mount Eden een belangrijke plaats in de geschiedenis. Mount Eden is niet echt een berg maar een gedoofde vulkaan met een krater van zo’n vijftig meter diep. Vanaf Mount Eden heb je echter ook een geweldig uitzicht over heel Auckland en tevens is het een goede plaats om je sushi te verorberen!

De jetlag heeft ons meer te pakken dan vorig jaar waardoor de avonden vooralsnog erg kort zijn. Tegen een uur of negen zijn bij ons allebei de batterijen helemaal leeg.. Vandaag (zaterdag) hebben we dan ook besloten om het lekker rustig aan te doen. Morgen hebben we een Nieuw Zeelaanse barbie (BBQ) bij de zus van Michelle en haar partner! Hier hebben we nu al veel zin in. Zij wonen trouwens ook in Takapuna en als we Google maps mogen geloven helemaal niet zo ver van de camping vandaan! Mocht het dus uit de hand lopen dan kunnen we op de knieen terug :-)

Inmiddels zijn we, mocht iemand ons willen bereiken, ook weer beschikbaar op ons Nieuw Zeelandse mobiele nummer: +64210400428. Mocht je ons willen bellen, houd dan wel even rekening met het tijdsverschil van twaalf uur!

Cheers,

Def & Fem

Vannacht (NZ tijd) zijn we hier tegen een uur of half twaalf geland, een flink stuk voor op schema. Na zonder problemen door de douane te zijn gekomen, werden we na niet al te lange tijd opgepikt door een busje van het hotel. Tegen twee uur lagen we er eindelijk in.. Vijf uur later waren we allebei echter alweer klaarwakker!

We hebben net het ontbijt achter de kiezen en laten zo een taxi aanrukken om ons richting Escape te brengen waar we onze camper op kunnen halen. Hierna rijden we door naar Takapuna (buurt) waar we de rest van de dag doorbrengen met het inpakken van de camper, boodschappen doen en relaxen!

De weersvoorspellingen zien er vooralsnog niet al te best uit, dit geldt echter voor het hele land. Dit mag echter onze pret niet drukken, want we zijn weer terug!

Foto’s volgen binnen niet al te lange tijd!

Cheers,

Def & Fem

Vandaag precies een jaar geleden waren we in Christchurch.. Dit was de dag dat de zware aardbeving plaatsvond.. Uiteraard kunnen we dit niet ongemoeid aan ons voorbij laten gaan, daarvoor was de impact te groot. Op http://file.stuff.co.nz/stuff/12-51/ is een hele site gewijd aan the day that changed lives…

That’s it for now! Onze volgende update zal vanuit Auckland, New Zealand komen!

Cheers,

Def & Fem

Bijna vijf jaar geleden kwam ik in dienst bij, toen nog, Getronics PinkRoccade. Ik liep al aan de Fauststraat in Apeldoorn rond omdat ik gedetacheerd was bij Wegener en de afdeling waar ik werkzaam was, werd ge-outsourced naar Getronics. Mijn toenmalige opdracht bij Wegener liep omstreeks april af en via via kwam ik in contact met de afdeling Connectivity. Naar een paar sollicitatie gesprekken begon ik op 7 augustus 2007 bij Connectivity in Apeldoorn en ging ik eindelijk doen wat ik al zo lang wilde gaan doen: networking!

Bij Connectivity ging er een wereld voor me open. Ik had al wel het een en ander geknutseld met routers en switches maar niet op deze schaal. Daar kwam nog eens bij dat onze afdeling ook firewalls en ander security devices beheren. Ondanks dat mijn eerste maanden bijzonder frustrerend waren (ik moest tenslotte bijna helemaal opnieuw beginnen), vond ik het allemaal helemaal geweldig en leerde ik ontzettend veel. Ook de collega’s waren en zijn zeer behulpzaam en je kon altijd bij ze terecht voor een vraag. De onderlinge sfeer is altijd goed geweest en dat is iets wat ik bijzonder ga missen.

Toen ik begin november 2010 ontslag nam omdat we naar Nieuw Zeeland zouden vertrekken had ik ook het gevoel nog niet klaar te zijn bij (inmiddels) Getronics. Toen ik in Juni 2011 weer de kans kreeg om voor Getronics te komen werken hoefde ik ook niet lang na te denken.

Eind December zag ik echter een functie bij Dimension Data als Security Engineer op LinkedIn staan waarop ik op de één of andere manier had gereageerd. Een uur later werd ik gebeld door een headhunter die ik nog kende uit het verleden met de vraag of ik wat voor zou voelen om voor Dimension Data te werken. Na daar een paar dagen over nagedacht heb ik besloten om het gesprek aan te gaan. Dimension Data was één van de bedrijven waar ik op sollicitatiegesprek ben geweest toen we net terug waren uit Nieuw Zeeland en ik had daar toen al een heel goed gevoel over. Zoals gezegd heb ik toen gekozen voor Getronics maar heb ik Dimension Data altijd in het achterhoofd gehouden. Na het “eerste” gesprek was het voor mij al snel duidelijk en twee dagen later, nog voor het einde van het jaar, was de overgang rond. Om meteen maar met de deur in huis te vallen heb ik begin dit jaar mijn baan opgezegd.

De jaren bij Getronics PinkRoccade, Getronics en nu KPN waren plezierig, opwindend, frustrerend en erg leerzaam. Ik ga het ontzettend missen en zal hier nog vaak aan terugdenken. Het is echter tijd voor nieuwe uitdaging en ik heb heel erg veel zin om voor Dimension Data te mogen werken!

Collega’s: Bedankt!

Het jaar 2012 belooft nu al een grote uitdaging te worden!

Onze trip begon in de geweldige stad Melbourne. Melbourne is een gigantisch grote stad maar het centrum zelf is gemoedelijk. De start was een een beetje moeizaam door gepruts met onze creditcards maar dit is uiteindelijk allemaal goedgekomen en een leer voor de volgende keer. Vanuit Melbourne zijn we richting de Great Ocean Road vertrokken. De Great Ocean Road is echt een must-do, wat een belevenis en wat een prachtige uitzichten! Dit is zonder meer één van de mooiste wegen die we ooit gereden hebben en ooit zullen rijden.

Vanaf de Great Ocean Road hadden we het idee om richting het binnenland naar het Grampians National Park te rijden. Helaas, zoals we wel vaker in Australië zouden meemaken, kwamen er in Hall Gap achter dat zo’n beetje alle toegangswegen waren weggespoeld door noodweer.. Onderweg werden we ook nog eens “aangevallen” door zwermen sprinkhanen.. Zie hieronder het resultaat:

Helaas hebben we door zware regenval Victoria niet echt meegekregen. Eén van de National Parks waar we hele hoge verwachtingen van hadden was Wilsons Promontory. De rit ernaar toe was geweldig maar door zware rukwinden en gigantisch veel regen hebben we hier slechts één nacht doorgebracht. Achteraf maar goed ook: een flink aantal mensen kon door het slechte weer niet meer weg, hoorden we achteraf.

Wat ons erg zwaar viel in Australië waren de afstanden en de wegen. Gepaard met slecht weer was dat geregeld een hele opgave. Vooral in Victoria kregen we het idee dat zo’n beetje het gehele wegennet open lag. Nu is dat niet zo erg maar als je kilomters lang slechts dertig kilomter per uur mag en kan rijden dan kom je ‘s avonds gesloopt aan op een camping.
Wat ons echter heel erg meeviel van Australië was de wildlife; het is geweldig om ‘s ochtends wakker te worden en de kangaroos om je camper te zien rondhuppelen. Ook de vogels in Australië zijn fantastisch. Met name de Kookaburra is een fascinerende vogel. Aan de andere kant is de natuur ook wel heel extreem, zo’n beetje alles wat kan lopen of kruipen heeft de neiging je op de één of andere manier te doden. Krokodillen, slangen, spinnen etc. van alles kruipt er rond. Hierdoor hebben we toch minder tracks gelopen dan we oorspronkelijk van plan waren.

Net als Melbourne is ook Sydney ook een geweldige stad met tal van bezienswaardigheden. We hebben een flink aantal dagen doorgebracht in Sydney en ons geen moment verveeld. Aan Sydney merk je veel meer dan in Melbourne dat het echt een belachelijk grote stad is. Zo waren we alleen al bijna een uur met de trein onderweg om in de stad zelf te komen. Met The Opera House, en de Sydney Harbour Bridge heb je wel twee indrukwekkende attracties die beide de moeite waard zijn om te bezoeken. Vlakbij Sydney liggen ook nog eens de Blue Mountains die ook zeer zeker de moeite waard zijn om te bezoeken.

Vanuit Sydney vervolgden wij onze weg richting ons eindpunt Cairns. De Bruce Highway voert je langs talrijke plaatsen, de ene leuker dan de andere. Het dieptepunt was wel Surfers Paradise met z’n hotels, hotels, hotels en hotels. De hoogtepunten waren onder andere Currumbin Sanctuary, Nambucca Heads, Byron Bay en Brisbane. Fraser Island, waar we een tripje heen hebben gemaakt, is leuk en indrukwekkend met zijn witte stranden maar bijzonder commercieel.

Eén van de absolute hoogtepunten van onze trip was toch wel het snorkelen bij het Great Barrier Reef. Dit is echt een absolute must-do als je in Australië bent. Onderwater is er gewoon nog een complete, prachtige wereld! In het begin is het snorkelen even wennen maar als je het eenmaal door hebt dan kijk je je ogen uit!

Een andere bijzondere belevenis is een trip naar de Whitsunday Islands. Dit is een eilandendgroep vlak voor de kust van Australië en makkelijk te bereiken vanaf Airly Beach. Airly Beach op zich is al een gezellig en druk plaatsje en een trip naar één van de eilanden is zo geboekt. Een beetje een hype is een trip naar Whitehaven Beach. Dit schijnt één van de witste stranden van de wereld te zijn. Wit is het inderdaad en het zand is zo fijn dat het werkelijk waar overal in gaat zitten. Nu bijna een jaar na dato hebben we het nog in de naden van onze rugzakken zitten.

Vanuit onze eindbestemming, Cairns, hebben we nog een korte trip naar Daintree National Park gemaakt om krokodillen te spotten. Als Nederlander kun je je haast niet voorstellen dat je niet zomaar in een rivier kunt gaan zwemmen, laat staan pootje baden. In Australië wordt er uitvoerig gewaarschuwd voor het gevaar van de krokodillen. Zwemmen doe je in de zee, niet in een rivier. Ongeveer vanaf de plaats Rockhampton wordt er al gewaarschuwd voor de aanwezigheid van krokodillen. Door het wisselende klimaat duiken ze echter steeds zuidelijker op, met alle gevolgen van dien. Vanuit een bootje krokodillen spotten is relatief veilig maar je moet er niet aan denken wat er zou kunnen gebeuren als zo’n monster van 4,5 meter het op je voorzien heeft..

Hoewel Australië toch niet echt ons land is, hebben we er wel prachtige dingen gedaan en gezien. Waarschijnlijk komt dit doordat we redelijk verwend waren met de afstanden en de natuur in Nieuw Zeeland. De ervaringen die we in Australie hebben opgedaan zouden we echter niet willen missen en we zijn dan ook blij dat we ze gedaan hebben. Mocht je echter ooit een trip gaan doen naar beide landen, ga dan eerst naar Australië en doe dan pas Nieuw Zeeland aan.

Na bijna een half jaar zat onze fantastische trip erop. In plaats van een jaar door te brengen in Nieuw Zeeland hebben we geprobeerd er alles eruit te halen wat erin zat. De ervaringen die we hebben opgedaan, de dingen die we gezien hebben en de mensen die we ontmoet hebben maken de hele trip tot een onvergetelijk avontuur waar we nog geregeld met weemoed aan terugdenken.

Wij wensen iedereen een gelukkig, gezond en liefdevol 2012!

Zoals jullie van ons gewend zijn, geldt voor 2012 ook weer: Trying to live life to the fullest!

Via een tussenstop in Singapore kwamen we na 35 uur aan in Christchurch, Nieuw Zeeland. De vlucht naar Singapore duurde zo’n twaalf uur, in Singapore hadden we een stop-over van 13 uur en de laatste “hop” naar Nieuw Zeeland duurde zo’n 10 uur. Doordat we een tussenstop hadden in Singapore en we daar een hotelkamer hadden geboekt konden we even een beetje bijslapen.. Hierdoor kwamen we redelijk uitgerust aan in Christchurch. Zo stap je met temperaturen onder het vriespunt in het vliegtuig, zo sta je in de zomer en schijnt de zon je op je bolletje! De overgang was groot, maar ontzettend lekker!

Eenmaal aangekomen op het vliegveld in Christchurch werden we na niet al te lang wachten opgehaald door de familie van Maanen van de Bed and Breakfast Steadman Retreat. Het ontvangst was ontzettend hartelijk en de gastvrijheid overweldigend!
Onze eerste aankoop in Nieuw Zeeland moest natuurlijk een vervoersmiddel zijn.
Onze keuze viel uiteindelijk op een donkerblauwe Nissan Serena uit 1992, door Fem liefkozend Hector genoemd. Hector was ons trouwe vervoersmiddel in de maanden dat we in Nieuw Zeeland hebben rondgetrokken. Hij was voorzien van een hypermoderne radio met I-Pod aansluiting en voorzien van technische snufjes als elektrische ramen, elektrische spiegels en centrale deurvergrendeling :-) Lief en leed (hoewel het voornamelijk lief was) hebben we met z’n drieën gedeeld en alleen omstreeks de Kerstdagen hebben we wat leed met hem gehad toen hij, bergopwaarts richting Fox Glacier, het plotseling wel erg warm kreeg. De Kerst viel dus iets duurder uit door de aanschaf van een nieuwe waterpomp maar na twee dagen regen, en onzekerheid of we onze Kerst wel in Wanaka konden vieren, vervolgden we de 24e eindelijk onze weg.

Kerst vieren aan de andere kant van de wereld waar het volop zomer is, is een bijzondere gewaarwording. White Christmas horen en dan in je korte broek en op slippers rondlopen is helemaal speciaal. Als je dan ook nog eens op Eerste Kerstdag met je rugzak in de bergen rondloopt is de verwarring compleet, maar wel het aanraden waard! Eén van de grote voordelen van de Kerstdagen aan de andere kant van de wereld vieren is dat je geen dingen hoeft te regelen en met niemand rekening hoeft te houden. Je kunt gewoon doen waar je zin in hebt. Als je dan ook nog eens een camper, zoals wij destijds hadden, hebt dan ben je helemaal zo vrij als een vogel, geweldig!!

Ook oud en nieuw vieren is een hele gewaarwording. In Nederland steekt zo’n beetje iedereen vuurwerk af, in Nieuw Zeeland wordt dit vanuit de overheid geregeld. Wij vierden oud en nieuw in Queenstown en hier was de sfeer erg goed. De dagen voor oud en nieuw stroomt Queenstown, dat sowieso al bekend is onder jongeren in verband met alle activiteiten die je daar uit kunt voeren, helemaal vol. De kerstvakantie begint half december en eindigt eind januari, waardoor zo’n beetje het halve Zuider eiland naar Queenstown komt. Alle campings zijn weken van te voren al volgeboekt en een van de tenten die normaal gesproken al druk is, is tijdens de vakantie overbelast: Fergburger. Hier kun je serieuze hamburgers krijgen en dit is wat men zo’n beetje iedere dag in aanloop naar oud en nieuw eet. Op oudejaarsavond worden er in Queenstown gratis concerten gegeven en wordt er samen afgeteld naar een nieuw jaar.

Een van de beste beslissingen die we hebben genomen is het Helpx-en. Dat was echt helemaal fantastisch! Zo leer je een land en de mensen pas echt goed kennen. Mocht je ooit voor langere tijd een trip maken dan is dit echt een geweldige manier om in contact te komen met de bevolking. De ervaringen die we hebben opgedaan bij de verschillende gezinnen zijn echt onbetaalbaar. Goud zeven, kalfjes voeren, quad rijden, werken op een wijngaard, jagen, wijn proeven, schapen scheren en het bakken van echte Nieuw Zeelandse gerechten zijn een paar dingen die we hebben mogen ervaren. De Nieuw Zeelandse gastvrijheid is echt overweldigend. Zo waren we vlak voor de kerstdagen bij onze eerste Helpx-klus en na twee dagen kregen we al de uitnodiging om de Kerstdagen met hun en hun familie door te brengen.

Mensen die toch wel een speciaal hoofdstukje op onze site verdienen zijn Mac en Michelle! Vijf weken hebben we hier in totaal doorgebracht en elk moment van de dag was genieten! De manier waarop we ontvangen werden na de aardbeving in Christchurch was ontroerend. Werken op een wijngaard was een onbeschrijfelijke ervaring maar ook de tijd die Mac en Michelle naast het werken in ons staken was fantastisch. We hebben daar niet alleen ontzettend veel geleerd over Nieuw Zeelandse wijn maar ook over Nieuw Zeeland en de mensen in Nieuw Zeeland en de verschillen met Nederland. De verhalen van Mac over zijn verleden en over zijn land waren weergaloos. Zijn kennis over zijn wijngaard, zijn druiven, het weer, de natuur en de omgeving is dusdanig indrukwekkend dat je er volgens ons wel een boek over kunt schrijven. Mac is één van de grondleggers van Sacred Hill, nu één van de grootste en bekendste wijngaarden van Nieuw Zeeland. Alleen de manier hoe Mac in de wijnbranche is gekomen is al een verhaal op zich. Mac (Mark is zijn echte naam, maar hij kon vroeger de r niet uitspreken) ging liever skiën dan aan het werk waardoor zijn ouders besloten om hem naar Australië te sturen om daar naar school te gaan. Van het één kwam het ander en nu is hij dus werkzaam in de wijn business en heeft met Quest Farm een geweldige wijngaard in handen.Doordat Michelle, onder andere voor haar werk, de halve wereld over heeft gereisd waren de gesprekken ontzettend boeiend en we missen ze nog dagelijks. Het hebben van geen stroom zoals bij Mac en Michelle het geval is, hoeft absoluut geen probleem te zijn. Het kost je een paar dagen om er aan gewend te raken maar daarna merk je het niet eens meer. Doordat er geen stroom is hang je ‘s avonds niet urenlang voor de televisie maar voer je onder het genot van een wijntje (of twee..) in het kaarslicht prachtige gesprekken. Het contrast met Nederland is dan groot, enorm groot maar de mensen zijn er niet minder gelukkig of minder vriendelijk door. Integendeel zelfs!

Geen enkele review die over Nieuw Zeeland geschreven wordt gaat voorbij aan de overweldigende natuur. Zo ook wij ontkomen hier niet aan maar wij hopen dat we met onze foto’s hier een beeld van hebben kunnen schetsen, maar zelfs een foto geeft het niet goed weer! We kunnen nog zoveel woorden vuil maken en nog zoveel foto’s plaatsen maar dan nog dekt het de lading niet. Je moet er geweest zijn om de natuur te ervaren.

Helaas was het hele avontuur in Nieuw Zeeland niet alleen maar hosanna. Eerst was daar het overlijden van Andor. Je weet dat het eraan komt en vervolgens treft het je als bliksem bij heldere hemel. Pas dan merk je dat je echt aan de andere kant van de wereld zit en dat je niet even in je auto springt om nog even afscheid te nemen.. Ook was er de verschrikkelijke aardbeving in Christchurch waar we helemaal niks van mee hadden gekregen tot we er ineens middenin zaten. Ondanks dat we “slechts” een 5.5 naschok meekregen voel je je op dat moment ontzettend klein. De klap was echter groter toen we eenmaal de beelden zagen, pas toen kwam het besef hoe ontzettend veel geluk we hebben gehad..

Naar vier maanden kwam er helaas een einde aan ons avontuur in Nieuw Zeeland. Helaas kregen we ons huis niet verhuurd waardoor de impact op onze financiën te groot was en waardoor we het geen jaar vol hebben kunnen houden.. Om er alles uit te halen wat erin zat hebben we dus besloten de overtocht naar Australië te maken, zo dichtbij zouden we tenslotte nooit meer komen.

Alle voorbereidingen, al het sparen, al het lezen, alles was het waard om deze trip te maken en we zijn dan ook ontzettend blij en trots dat we dit samen hebben gedaan. Zouden we de tijd terug kunnen draaien dan zouden we het zonder nadenken zo weer doen!

Om dit verhaal kracht bij te zetten kun je daarom onze avonturen op het Noorder Eiland van 21 februari tot 23 maart op onze site volgen!

Cheers,

Def & Fem