Hibernate Kullanımı

İlgili Yazılar:

1. Eclipse Video Ders (Screencast) #1 Extract Method Refactoring Video dersi izlemek için resme tıklayın. Bunu del.icio.us 'da paylaşın...
2. Eclipse Video Ders (Screencast) #3 Introduce Parameter Refactoring Video dersi izlemek için resme tıklayın. Bunu del.icio.us 'da paylaşın...
3. Eclipse Video Ders (Screencast) #2 Extract Super Class Refactoring Video dersi izlemek için resme tıklayın. Bunu del.icio.us 'da paylaşın...

DatagramSocket socket = new DatagramSocket(6161);
byte[] buffer = new byte[24];
DatagramPacket packet = new DatagramPacket(buffer, buffer.length);
socket.receive(packet);

satırlarını kullanabilir. Burada dikkatimizi çekmesi gereken nokta receive metodunun blocking olması. Yani programımız receive metoduna geldiğinde soketten herhangi bir paket okuyana kadar beklemesi. Dikkatli olunmazsa programımızın takılmasına sebep olabilir. Bu problemi çözmek için bu işlemlerin ayrı bir thread içinde gerçekleştirilmesi gerekir. Ayrıca sunucu yazılımımız soketten tek bir paket değil sürekli veri alması gerekir onun için de bir loop içinde veri okuması gerekir.

 public void run() {
        while (isRunning()) {
                byte[] buffer = new byte[24];
                DatagramPacket packet = new DatagramPacket(buffer, buffer.length);
                socket_.receive(packet);
        }
}

Görüleceği üzere veri byte array olarak okunmaktadır. Veriyi anlamlandırmak yani uygulama protokolünü geliştirmek uygulamanın görevidir. Peki bu paketin hangi bilgisayardan geldiğini nasıl anlayacağız? Bunun cevabı da gayet basit :

InetAddress address = packet.getAddress();
int port = packet.getPort();

DatagramPacket sınıfının getAddress ve getPort metodlarını kullanarak paketin hangi bilgisayardan gönderildiğini
anlayabiliriz. Bu bilgileri yanıt mesajını gönderirken kullanmak üzere saklamanız gereklidir. Paketimizi networkten alıp gönderenin adresini de kaydettikten sonra paketimizdeki veriyi okumayı öğrenelim. Daha önce de belirttiğim üzere DatagramPacket içinde veri byte array olarak saklanır. Onun için byte array’den temel tipleri (int, bool, String) okumayı öğrenmek gerekir. Burada dikkat etmemiz gereken şey sunucu ve istemci tarafında aynı yazma ve okuma mekanizmasını kullanmak gerektiğidir. Temel tipleri okumak ve yazmak için DataInputStream ve DataOutputStream sınıflarından faydalanabiliriz. Tabi işlem yaptığımız nesne byte array olduğu için bu sınıfları ByteArrayInputStream ve ByteArrayOutputStream sınıflarını sarmalayacak şekilde kullanmalıyız. Örneğin byte arrayden temel veri tiplerini okumak için şu kod satırlarından yararlanılabilir :

ByteArrayInputStream bis = new ByteArrayInputStream(packet.getData());
DataInputStream dis = new DataInputStream(bis);
int index = dis.readInt();

Burada packet.getData() ile paketimizde bulunan byte array veri alınmıştır. Oluşturulan ByteArrayInputStream DataInputStream ile sarmalanarak byte array’den temel veri tiplerini kolayca okuyacak bir nesne elde edilmiştir.
Aynı senaryonun yazma kısmına bakacak olursak :

ByteArrayOutputStream baous2 = new ByteArrayOutputStream();
DataOutputStream os = new DataOutputStream(baous2);
os.writeInt(j);
os.flush();
byte[] chunk = baous2.toByteArray();

Buradan hareketle yukarıda hazırladığımız veriyi istemciden sunucuya nasıl gönderileceğini göstererek dersimizi sonlandıralım :

 InetAddress address = InetAddress.getByName("localhost");
 DatagramPacket packet = new DatagramPacket(chunk, chunk.length, address, 6161);
 socket_.send(packet);

Buradaki kod satırlarında yukarıda elde ettiğimiz byte arrayinden bir DatagramPacket nesnesi oluşturup yine DatagramSocket nesnemiz ile localhost 6161 numaralı porta yolluyoruz.

İlgili Yazılar:

1. Swing Programlama: JTable Temel Kullanım Bu yazımızda en basit haliyle Java UI programlamada sıkça kullandığımız...
2. Swing Programlama: JTable Hücre Editörleri Bu yazıda kısaca JTable hücreleri için öntanımlı olan editörün dışında...
3. Swing Programlama : JFileChooser Bu derste Java swing arayüzlerimizden sistemimizdeki dosya sistemine erişimi sağlayan...

Class.forName("org.hsqldb.jdbcDriver");

Yukarıdaki kod satırı HSQLDB sürücü sınıfını JVM’e yükler. Bu sürücüyü kullanarak veritabanına bağlantı elde etmek için ise :

hsqldbConnection = DriverManager.getConnection("jdbc:hsqldb:file:"+ databaseName, userName, password);

Buradaki ilk parametre bağlanmak istediğiniz veritabanı tipine göre değişecektir. Buradaki hsqldbConnection nesnesi java.sql.Connection arayüzünü gerçekler. Bu arayüzde veritabanı işlemleri yaparken kullanacağımız metodlar bulunur. Bağlantıyı sağladıktan sonra yapmak isteyeceğimiz ilk şey muhtemel bir SQL sorgusu çalıştırmak olacaktır. Bunun için Connection arayüzünün prepareStatement() metodlarını kullanabiliriz.

public ResultSet runSelectQuery(String sqlSorgu) throws SQLException
{
Statement s = hsqldbConnection.createStatement(ResultSet.TYPE_SCROLL_INSENSITIVE,            ResultSet.CONCUR_UPDATABLE);
return  s.executeQuery(sqlSorgu);
}

Yukarıdaki metod bir sql sorgusu (SELECT) çalıştırarak sonucunu ResultSet nesnesi olarak dışarıya vermektedir. Burada Connection nesnemizden create statement() metoduyla bir Statement nesnesi oluşturduk. Bu nesneyi kullanarak da elimizdeki sql sorgusunu çalıştırdık. SELECT sorgusu bize sonuç döndüğü içn executeQuery() metodunu kullandık. Eğer sonuç dönmeyen UPDATE, DELETE tarzı sql sorgusu çalıştırmak isteseydik executeUpdate() metoduna başvurmalıydık. Burada kullanımı görelim :

public int runInsertUpdateQuery(String query) throws SQLException
{
Statement s = hsqldbConnection.createStatement();
return s.executeUpdate(query);
}

Temel olarak yukarıda anlattığım yöntemle veritabanında istediğiniz sorguyu çalıştırabilirsiniz. Bunun dışında veritabanındaki Stored Procedure’leri çalıştırmak isterseniz Connection arayüzünün prepareCall() metodu kullanılmalıdır. Bu metoda vereceğiniz parametre {? = call prosedürismi(?,?)} şeklinde veya {call prosedürismi(?,?)} şeklinde olabilir. Burada öenmli olan nokta çıktı veren prosedürlerde çağırım yapılmadan önce çıktı tiplerinin tanıtılmasıdır. Bir örnekle kullanımı görelim :

 public void callProcedure(String procedure) throws SQLException
{
CallableStatement s =hsqldbConnection.prepareCall("{ ? = yasi_ver(?) }");
s.registerOutParameter(1, Types.INTEGER);
s.setString(2, "orhan");
s.execute();
int yas = s.getInt(1);
}

Bu örneğimizde veritabanında olduğunu farz ettiğimiz yasi_ver prosedürünü çalıştırdık. Bu prosedür parametre olarak String tipinde bir isim alıyor ver geriye o kişinin int tipinde yaşını dönüyor. Prosedürü çalıştırmadan önce registerOutParameter() metoduyla geri alacağımız değeri bildiriyoruz.

JDBC ile ilgili olarak bilmemiz gereken bir diğer özellik ise arkadaki VTYS’den bağımsız olarak scaler fonksiyonları çağırabilme özelliğidir. Scalar fonksiyonlardan kasıt bize sayısal değer dönen COUNT() DATE_TIME() tarzı fonksiyonlardır. Her JDBC driveri bütün scalar fonksiyonları desteklemez. Kullandığınız driver’in desteklediği scalar fonksiyonları listelemek için :

 hsqldbConnecion =  (Connection) DriverManager.getConnection("jdbc:hsqldb:file:"
				+ databaseName, userName, password);
 hsqldbConnecion.setAutoCommit(true);
 DatabaseMetaData dbmd = hsqldbConnecion.getMetaData();
 System.out.println(dbmd.getNumericFunctions());

Yukarıda gördüğümüz üzere Connection nesnemizden DataBaseMetaData’sını sorgulayıp oradan veritabanının desteklediği numeric fonksiyonların listesine ulaşabiliyoruz. Bu fonksiyonlardan herhangi birini çağırmak için ise :

Statement s = hsqldbConnecion.createStatement();
ResultSet rs = s.executeQuery("{ABS(-3)}");

satırlarını kullanıyoruz.

Burada ResultSet’lerin özelliklerine de değinmek istiyorum. Yaptığımız sorguların karşılığında Statement nesneleri bize ResultSet nesnesi döner. ResultSet nesnelerinin tamamı üzerinde istediğimiz şekilde gezinmemize olanak tanımazlar. JDBC sürücüleri genel olarak 3 tip ResultSet gezinimi desteklerler. Bunlar :

ResultSet.TYPE_FORWARD_ONLY : Bu ResultSet üzerinde kursör sadece ileri doğru gider. Sadece tek sefer okuma mümkündür.
ResultSet.TYPE_SCROLL_INSENSITIVE : Bu ResultSet üzerinde kursör ileri geri gidebilir. Bu esnada veri tabanında tabloda meydana gelen değişiklikler ResultSet nesnesine yansımaz.
ResultSet.TYPE_SCROLL_SENSITIVE : 2. tip ResultSet’ten farkı okuma esnasında tabloda meydana gelen değişikliklerin ResultSet nesnesine yansıtılmasıdır.

ResultSet’lerin diğer önemli bir özelliği de güncellenebilir olup olmamalarıdır. Bu özelliği yukarıdaki özellikle birlikte createStatement metoduna parametre olarak veriyoruz. Örneğin Result set üzerinde ileri geri gitmek ve istediğimiz satırı ResultSet üzerinde değiştirebilmek istiyorsak şu satırları kullanmalıyız:

Statement stmt = hsqldbConnecion.createStatement(
                       ResultSet.TYPE_SCROLL_INSENSITIVE,
                       ResultSet.CONCUR_UPDATEABLE);
ResultSet scrollingRS = stmt.executeQuery("SELECT * FROM kullanicilar");

Referanslar:
JDBC Hakkında Bilmediğiniz 5 Şey

İlgili Yazılar:

1. Java Dersleri 4 – Erişim Denetleyicileri (Access Modifiers) Bu dersimizde Java’nın metodlar ve sınıflar üzerinde erişim kurallarını...
2. Java Dersleri 6 – Arayüzler ve Gerçeklenmesi (Interface and Implementation) Nesne odaklı programlamada arayüzler sınıfların dış dünyaya açılan kapılarıdır. Bir...
3. Java Dersleri 12 – String İşlemleri Bu dersimizde Java’nın ve diğer dillerin en temel elemanlarından olan...

 JFileChooser jfc = new JFileChooser();
 jfc.showOpenDialog(null);

Bu kod parçacığı kullanıcının ön tanımlı dizinini gösteren bir dosya diyaloğu açar. Ön tanımlı dizininizi linux ortamında komut satırına “env” komutunu vererek ulaşabilirsiniz. Bu komutu çalıştırdığınızda karşınıza gelen listedeki HOME ortam değişkeni kullanıcının ön tanımlı dizinidir. Örnek görüntümüz şu şekilde olacaktır :

JFileChooser Öntanımlı Klasör

JFileChooser jfc = new JFileChooser("/home/orhan/Downloads");
 jfc.showOpenDialog(null);

Bundan sonra ihtiyacımız olan kullanıcının hangi seçeneği seçtiğini öğrenmek. Kullanıcı herhangi bir dosyayı seçebilir veya işlemi iptal edebilir. Diyalogdan kullanıcı çıktısını şu şekilde alıyoruz :

JFileChooser jfc = new JFileChooser("/home/orhan/Downloads");
int kullaniciSecimi = jfc.showOpenDialog(null);

Kullanıcı seiçimi değişkeninin alabileceği değerler de JFileChooser sınıfında tanımlanmıştır. Bu değerler :

JFileChooser.APPROVE_OPTION    //seçim onaylandı
JFileChooser.CANCEL_OPTION       //seçim iptal edildi
JFileChooser.ERROR_OPTION        //işlem sırasında hata oluştu

Şimdi kullanıcının seçmiş olduğu dosya ismini JFileChooser sınıfından almayı öğrenelim.

if (kullaniciSecimi == JFileChooser.APPROVE_OPTION) {
    System.out.println(jfc.getSelectedFile());
}

Kullanıcı tarafından seçilen dosya referansına ulaşmak için getSelectedFile() metodunu kullanıyoruz. Eğer kullanıcıya birden fazla dosya seçme imkanı tanımak istiyorsak sırasıyla şu işlemleri yapmalıyız.

jfc.setMultiSelectionEnabled(true);
 int kullaniciSecimi = jfc.showOpenDialog(null);
 if (kullaniciSecimi == JFileChooser.APPROVE_OPTION) {
     for(File f : jfc.getSelectedFiles()) {
         System.out.println(f);
     }
}

Son olarak seçimimiza filtre eklemeyi öğrenelim. Örneğin sadec zip uzantılı dosyaların seçilebilmesini istiyorsak :

 jfc.setFileFilter(new FileFilter() {
            @Override
            public boolean accept(File f) {
                if(f.isDirectory())
                    return true;
                String fileName = f.getName();
                int nokta = fileName.lastIndexOf('.');
                String ext = "";
                if(nokta > 0)
                    ext = fileName.substring(nokta+1);
                return ext.equalsIgnoreCase("zip");
            }

            @Override
            public String getDescription() {
                return "ZIP Dosyaları";
            }
        });

Yeni bir filtre eklemek için setFileFilter metodundan faydalandık. Bu filtremizde kullanıcının klasörleri ve zip uzantılı dosyaları seçebilmesine izin verdik. Dosya uzantısını saptayabilmek için String sınıfının lastIndexOf ve substring metodlarından yararlandık.

İlgili Yazılar:

1. Swing Programlama: JTable Temel Kullanım Bu yazımızda en basit haliyle Java UI programlamada sıkça kullandığımız...
2. Swing Programlama: JTable Hücre Editörleri Bu yazıda kısaca JTable hücreleri için öntanımlı olan editörün dışında...
3. Java Dersleri 18 – Network Programlama – UDP Bu makalede Java’nın network programlama kabiliyetlerinden bahsedeceğim. UDP protokolü uygulamalar...

 enum AminoAsit{ALANIN,GLUTAMIN,PROLIN,SERIN};

Java’da Enum tanımlamak için enum anahtar kelimesi kullanılır. Daha sonra enum elemanları süslü parantez içinde yazılır. Şimdi bu örneği biraz daha geliştirelim ve enum için bir yapıcı (constructor) metod tanımlayalım :

 enum AminoAsit {
        ALANIN("apolar"), GLUTAMIN("polar"), PROLIN("nötür"), SERIN("nötür");
        public String polarite_;
        AminoAsit() {
        }
        AminoAsit(String polarite) {
            polarite_ = polarite;
        }
    };

Örneği biraz değiştirerek bir String alan yapıcı metodumuzu ekledik. Burada dikkat etmemiz gereken kural yapıcı metodumuzun public erişim seviyesinde olmaması. Enum’ların sınıflardan bir farkı yapıcı metodlarının public erişim seviyesinde olamamasıdır. Enum yapılarının sınıf yapısından bir diğer farkı ise Enum yapılarının herhangi bir sınıftan miras alamamasıdır. Bunun tersine Enum yapıları herhangi bir arayüzü gerçekleyebilirler yani şu kullanım geçerlidir :

interface Hidropatik {
        public double getHidropatiKatsayi();
    }
    enum AminoAsit implements Hidropatik {
        ALANIN("apolar") {
            @Override
            public double getHidropatiKatsayi() {
                return 1.8;
            }
        },
        GLUTAMIN("polar") {
            @Override
            public double getHidropatiKatsayi() {
                return -3.5;
            }
        },
        PROLIN("nötür") {
            @Override
            public double getHidropatiKatsayi() {
                return 0.0;
            }
        },
        SERIN("nötür") {
            @Override
            public double getHidropatiKatsayi() {
                return -0.8;
            }
        };
        public String polarite_;
        AminoAsit() {
        }
        AminoAsit(String polarite) {
            polarite_ = polarite;
        }
    };

Yukarıda tanımladığımız Enum’u nasıl kullanacağımızı görelim. Aşağıdaki örnekte tanımladığımız Enum’un tüm elemanlarına ulaşıyoruz:

 for (AminoAsit a : AminoAsit.values()) {
            System.out.println(a.name() + " " + a.polarite_ + " " + a.getHidropatiKatsayi());
        }

İlgili Yazılar:

1. Java Dersleri 2 – Sınıf Kavramı ve Yapısı (Class Structure) JDK kurulumunu ve derleyici kullanımını öğrendikten sonra kod geliştirmeye...
2. Java Dersleri 5 – Kalıtım (Inheritance) Bu derste Java’nın nesne yönelimli programlamanın temeli olan kalıtım(Inheritance) kavramını...
3. Java Dersleri 6 – Arayüzler ve Gerçeklenmesi (Interface and Implementation) Nesne odaklı programlamada arayüzler sınıfların dış dünyaya açılan kapılarıdır. Bir...

package net.orhanbalci.collections;

import java.util.HashMap;
import java.util.Iterator;
import java.util.Map;
import java.util.Set;

public class HashMapExample {

    public static void main(String[] args) {
        Map<Integer,String> m = new HashMap<Integer,String>();

        for (int i = 0; i < 10; i++) {
            m.put(i, String.valueOf(i) + " değer");
        }

        Set<Integer> ks = m.keySet();

        Iterator<Integer> i =  ks.iterator();

        while (i.hasNext()) {
            Integer key = i.next();
            System.out.print(key + " ");
            System.out.println(m.get(key));
        }
    }
}

Örneğimizde 11. satırda yeni bir HashMap nesnesi tanımlıyoruz. Java’nın generics özelliğini (şablon sınıflar) kullanılarak anahtarların veri tipini Integer değerlerin veri tipini ise String olarak belirttik. 14. satırda Map arayüzünün put() metodunu kullanarak HashMap koleksiyonumuza yeni eleman ekliyoruz. 24. satırda ise get() metodu yardımıyla HashMap koleksiyonumuzdan anahtar yardımıyla değerimize ulaşıyoruz.

Yukarıda bahsettiğimiz ilk kapasitenin performansa olan etkisini başka bir örnekte görelim :

        Map<Integer,String> m2 = new HashMap<Integer,String>(10);
        Map<Integer,String> m3 = new HashMap<Integer,String>(100);

        long time1 = System.currentTimeMillis();
        for (int k = 0; k < 10000; k++) {
            m2.put(k, String.valueOf(k) + " değer");
        }
        long time2 = System.currentTimeMillis();
        System.out.println(String.valueOf(time2-time1) + " milisaniye");

        time1 = System.currentTimeMillis();
        for (int k = 0; k < 10000; k++) {
            m3.put(k, String.valueOf(k) + " değer");
        }
        time2 = System.currentTimeMillis();
        System.out.println(String.valueOf(time2-time1) + " milisaniye");

Bu örneğimizde ise iki adet HashMap nesnesi oluşturuken ilk kapasiteyi yapılandırıcı metoda parametre olarak veriyoruz. m2 koleksiyonumuzun ilk kapasitesi 10 iken diğerinin ilk kapasitesi 100 dür. Her iki koleksiyona arka arkaya 10000 anahtar-değer ikilisi ekleyip performansı ölçtüğümüzde ilk kapasitesi 10 olan koleksiyona ekleme işlemi 46-47 milisaniye sürerken ilk kapasitesi 100 olan koleksiyona ekleme işlemi 19-20 milisaniye sürmekte. Görüldüğü üzere kapasite artırımına gitmek zaman kaybına neden olmaktadır.

İlgili Yazılar:

1. Java Dersleri 13 – Koleksiyon API (Collection API) Listeler Koleksiyonlar yazılımımızda verinin hafızada nasıl tutulacağına karar veren soyut veri...
2. Java Dersleri 14 – Koleksiyon API (Collection API) Kuyruklar (Queue) Koleksiyon API’sine ait diğer bir arayüz kuyruk (queue) arayüzüdür. Temel...
3. Java Dersleri 12 – String İşlemleri Bu dersimizde Java’nın ve diğer dillerin en temel elemanlarından olan...

CEVAP: Nispeten kolay bir soru. Komutu incelersek ilk olarak kuzeye ilerleyip daha sonra 3 kere 135 derece sola dönüp ilerlemeliyiz.

Soru 36

İlgili Yazılar:

1. Ulusal Bilgisayar Olimpiyadı 2009 – Soru 38 Soru metni için öncelikle 40. soruda verdiğimiz açıklamaları okuyun. ‘8(i3(>))’...
2. Ulusal Bilgisayar Olimpiyadı 2009 – Soru 39 Soru metni için öncelikle 40. soruda verdiğimiz açıklamaları okuyun. Aşağıdakilerden...
3. Ulusal Bilgisayar Olimpiyadı 2009 – Soru 37 Soru metni için öncelikle 40. soruda verdiğimiz açıklamaları okuyun. ‘i3(3([i]>))’...

        Queue<String> q = new LinkedList<String>();
        for (int i = 0; i < 10; i++) {
            q.offer(String.valueOf(i));
        }
        for (int i = 0; i < 10; i++) {
            System.out.println(q.poll());
        }

Bu örnekte bir kuyruk yapısına String olarak 0′dan 10′a kadar olan sayılar önce eklenmiş daha sonra eklendiği sırada çıkarılmıştır. Kuyruğa eleman eklemek için offer() metodunu kullanıyoruz. Aynı iş için add() metodu da mevcuttur. Farkları ise ekleme işlemi başarısız olduğu zaman offer() metodu null değeri dönerken add() metodu istisnai durum fırlatır. Kuyruğun başındaki elemanın değerini alarak kuyruktan kaldırmak için ise poll() metodunu kullanıyoruz. offer() metodunda olduğu gibi poll() metodu için de farklı bir versiyon olan remove() metodu bulunur. Farkları yine başarısız olma durumundaki davranışlarıdır. Kuyruk veri yapısından sıradaki elemana ulaşmak için peek() metodu kullanılır. Bu metod sıradaki elemanı kullanıcıya verir fakat kuyruktan silmez. Şimdi de FIFO’dan farklı bir sıralama yöntemiyle çalışan kuyruk örneği yazalım. Yazacağımız örnek kelimeleri içerisindeki sesli harf sayısına göre kuyrukta tutsun. Yani içinde daha fazla sesli harf olan kelime kuyrukta önde yeralsın :

        PriorityQueue<String> pq = new PriorityQueue(15, new Comparator() {
            public int compare(Object o1, Object o2) {
                if ( o1 instanceof String && o2 instanceof String)
                {
                    String s1 = (String) o1;
                    String s2 = (String) o2;
                    int vowels1 = s1.replaceAll("[^aeıioöuü]", "").length();
                    int vowels2 = s2.replaceAll("[^aeıioöuü]", "").length();
                    return vowels2 - vowels1;
                }
                return 0;
            }
        });

Örneğimizde kullanıcı tarafından tanımlanmı isimsiz bir Comparator nesnesini kullanarak bir PriorityQueue oluşturuyoruz. Comparator nesnemiz iki String’i içindeki sesli harf sayısına göre karşılaştırmaya yarıyor. Sesli harf sayısını bulmak için String sınıfının replaceAll() metodunu kullanıyoruz. Bu metod verilen düzenli ifadeyi, ikinci parametresiyle değiştirir. Şimdi oluşturduğumuz PriorityQueue nesnesine elemanlar ekleyelim ve sonucu görelim :

        pq.offer("iğne");
        pq.offer("iplik");
        pq.offer("bilgisayar");
        pq.offer("masa");
        pq.offer("sandalye");

        while(!pq.isEmpty())
        {
            System.out.println(pq.remove());
        }

En çok sesli harf “bilgisayar” kelimesinde olduğu için kuyruğun başında yer alacaktır. Daha sonra sırasıyla “sandalye”, “masa” , “iğne” , “iplik” kelimeleri gelecektir.

İlgili Yazılar:

1. Java Dersleri 13 – Koleksiyon API (Collection API) Listeler Koleksiyonlar yazılımımızda verinin hafızada nasıl tutulacağına karar veren soyut veri...
2. Java Dersleri 15 – Koleksiyon API (Collection API) Map Map arayüzü anahtar-değer ikililerini bir arada tutmak için tasarlanmıştır. Matemetikteki...
3. Java Dersleri 12 – String İşlemleri Bu dersimizde Java’nın ve diğer dillerin en temel elemanlarından olan...

            List<String> al = new ArrayList<String>();
            List<String> al2 = new ArrayList<String>();
            al.add("ahmet");
            al.add(0,"mehmet");
            al.add(0,"ali");
            al.add(0,"veli");
            System.out.println(al);
            System.out.println(al2);
            al2.addAll(al);
            System.out.println(al2);

Örneğimizde iki adet ArrayList kapsayıcı nesnesi oluşturup bunlara çeşitli metodlar vasıtasıyla eleman ekleyerek içeriklerini yazdırdık. İlk metodumuz add(), listemizin sonuna eleman eklemeye yarar. Yine add metodumuzun overloadu olarak listenin sonuna değil istediğimiz indeksine eleman eklemeye yarayan bir metodumuz var. Listemize bir diğer listeden çoklu eleman eklemek için ise addAll metodunu kullanıyoruz.

İkinci olarak listeden eleman silmeye bakalım :

        al.remove("ali");
        System.out.println("Liste 1 :" + al);
        al2.remove(0);
        System.out.println("Liste 2 :" + al2);
        al2.removeAll(al);
        System.out.println("Liste 2 :" + al2);

Listeden eleman silmek için remove() metodunu kullanıyoruz. remove() metodunun iki overload’u bulunuyor. Birincisi parametre olarak listeden silmek istediğimiz elemanın kendisini alırken, ikincisi elemanın listedeki yerini (indeks) alır. Toplu silme işlemi için removeAll() metodunu kullanabiliriz. Bu metod parametre olarak verilen liste içindeki elemanları silme yapılan listeden çıkarır. Yukarıdaki örnekte al2 listesinden al listesinde bulunan bütün elemanlar çıkarılmıştır. Bu işlem sonunda al listesinde al fark al2 kalmış olur. Az kullanılan ama yararlı bir metod olan retainAll() kullanımını örnekle görelim :

        //retainAll() kullanımı
        List<String> liste1 = new ArrayList<String>();
        List<String> liste2 = new ArrayList<String>();

        for(int i = 0; i <= 10; i++)
        {
            liste1.add(String.valueOf(i));
        }
        System.out.println("Liste 1 :" + liste1);
        for(int i = 0; i <= 15; i++)
        {
            liste2.add(String.valueOf(i));
        }
        System.out.println("Liste 2 :" + liste2);

        liste2.retainAll(liste1);
        System.out.println("Liste 2 :" + liste2);

Burada liste1 10′a kadar olan sayılarla doldurulmuş, liste2 ise 15′e kadar olan sayılarla doldurulmuştur. liste2′ ye retainAll() komutu verilmiştir. Bu metod liste2 içerisinde olup da liste1‘de olmayan tüm elemanları liste2‘den siler. Yani liste2 içerisinde sadece liste2 ile liste1‘in kesişimi kalır. Örneğin çıktısı :

Liste 1 :[0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10]
Liste 2 :[0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15]
Liste 2 :[0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10]

şeklindedir.

Listenin herhangi bir yerindeki (indeks) elemana ulaşmak için get() metodunu kullanıyoruz. Listenin herhangi yerindeki (indeks) bir elemanı değiştirmek için ise set() metoduna başvuruyoruz. Bu metodların kullanımı görelim :

        System.out.println(liste2.get(3));
        liste2.set(3, "99");
        System.out.println(liste2.get(3));

Bu örnekte liste2 listesinin 4. (listelerde indeksler 0′dan başlar ) elemanı ekrana yazdırılıyor. Daha sonra 4. eleman 99 olarak değiştirilip tekrar ekrana yazdırılıyor.
Temel operasyonları öğrendiğimize göre elimizdeki liste üzerinden tüm elemanlara teker teker ulaşmanın (iteration) yöntemlerine bakabiliriz. Bunun için çeşitli yöntemler mevcut. İlk olarak klasik for döngüsüyle erişimi görelim :

        for (int i = 0; i < liste2.size(); i++) {
            String string = liste2.get(i);
            System.out.print(string);
        }

Burada for döngümüzü listenin uzunluğu (size()) ile kısıtlayarak elemanlara tek tek erişiyoruz. Gelişmiş for döngüsü ile erişim ise şu şekilde:

        for (String string : liste2) {
            System.out.println(string);
        }

Son olarak ise Iterator yardımı ile elemanlara erişim yöntemidir. Bunu da örnekle görelim :

        ListIterator<String> li = liste2.listIterator();
        while (li.hasNext()) {
            String string = li.next();
            System.out.print(string);
        }

Burada Iterator kullanmanın avantajı listede ileri geri hareket edebiliyor olmamız. Ayrıca listede hareket ederken listeyi değiştirmemiz de mümkün. Bu üç yöntem içinde elemanlara ulaşma hızı olarak en hızlı olanı ilk gösterdiğimiz klasik for döngüsüdür. Diğer iki yöntem ise yaklaşık olarak birbirine eşit hızlarda çalışmaktadır. Örneğin 150000 elemanlı bir dizideki elemanlara tek tek erişmek klasik for döngüsü ile yaklaşık 3 milisaniye sürerken, geliştirilmiş for döngüsü ve Iterator yardımıyla erişmek ise yaklaşık 6 milisaniye sürer. Liste arayüzünün anlattıklarım dışında da birkaç metodu bulunuyor fakat bunlara değinmeyeceğim.

Java’da Liste arayüzünün iki ayrı gerçeklemesi vardır. bunlardan ilki yukarıda kullandığımız ArrayList’dir. İkincisi ise LinkedList. Bu iki gerçekleme de birbirlerine değişik konularda avantaj sağlarlar. Örneğin ArrayList rastgele erişim konusunda LinkedList’e göre çok avantajlı iken. LinkedList ise araya eleman sokmakta ArrayList’e göre çok üstündür. Bu farkları ufak kod parçaları yazarak deneyip görebilirsiniz.

İlgili Yazılar:

1. Java Dersleri 14 – Koleksiyon API (Collection API) Kuyruklar (Queue) Koleksiyon API’sine ait diğer bir arayüz kuyruk (queue) arayüzüdür. Temel...
2. Java Dersleri 15 – Koleksiyon API (Collection API) Map Map arayüzü anahtar-değer ikililerini bir arada tutmak için tasarlanmıştır. Matemetikteki...
3. Java Dersleri 12 – String İşlemleri Bu dersimizde Java’nın ve diğer dillerin en temel elemanlarından olan...

Python Logo

1. Python’da resim işlemek için standart bir kütüphane yok. Harici kütüphane olarak PIL kullanılabilir
2. Herhangi bir resim dosyasını açmak için Image.open() kullanılıyor. Teker teker piksellere getpixel() fonksiyonuyla ulaşılabiliyor
3. Herhangi bir ASCII kodu karaktere çevirmek için chr() fonksiyonu kullanılıyor
4. Herhangi bir listedeki değerleri tek string nesnesinde birleştirmek için sıkça join() fonksiyonu kullanılıyor. Örneğin

       mesaj=[78, 110, 66, 101, 143, 114, 105, 116, 71]
       print '(',''.join([chr(k) for k in mesaj]),')'
   

5. Resim dosyası üzerine çizmek için ImageDraw modülü kullanılıyor. Örnek :

       im = Image.new('1', (500,500), 1)
       draw = ImageDraw.Draw(im)
       draw.line(listOfXYTuples)
   

6. Dosya silmek için os modülünün remove() fonksiyonu kullanılıyor. Örneğin :

       os.remove('sample.png')
   

7. QString’den python stringine dönüşümü str fonksiyonu ile yapiyoruz
8. PyQt denemeleri yapmak için QtDesigner entegrasyonu olan ERIC IDE’sini denedim ama NetBeans çok daha rahat bu konuda.

İlgili Yazılar:

1. Python Deneyimleri 2 Fonksiyon tanımlamak için def anahtar kelimesini kullanıyoruz. Fonksiyon çağrılmadan...
2. Python Deneyimleri 1 http://www.istihza.com buradaki python2.x derslerini takip ediyorum from … import...