or JAZZ m.pl – emotional language of the sound….

Rzucanie uroku miłosnego

admin — Thu, 22 Sep 2016 12:11:24 +0000

Każdy pragnie mieć u boku drugą osobę. Nie wszystkim udaje się wytrwać w stałych związkach lub po prostu przyciągnąć do siebie ukochana osobę. Wiele osób szuka pomocy w magii, w postaci uroku miłosnego. Coraz więcej Polek zadaje sobie pytanie: jak rzucić skuteczny urok miłosny na wybrana osobę? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie. Magia była już wykorzystywana przez naszych przodków tysiące lat temu. Raz z lepszym, a raz z gorszym skutkiem. Metod jest tak wiele jak i kultur. Aby wybrać najlepszą metodę dla siebie trzeba spędzić w bibliotece przynajmniej kilka tygodni. Może jednak warto? Z opinii które można wyczytać w internecie, wielu osobom ten trud się opłacił…

Historia Jazzu

admin — Thu, 25 Aug 2016 15:12:33 +0000

Skomponował sam George Gershwin, słowa napisał jego brat Ira Gershwin a zaśpiewał nie kto inny jak Fred Astaire, człowiek o głosie tak miękkim, że ten puch za oknem zdaje się czerwienić z zazdrości… Pełna nazwa utworu mówi o mglistym dniu w Londynie, powód? Utwór pojawił się po raz pierwszy w musicalu „A Damsel in Distress” (w Polsce nazwa ta tłumaczona jest na „Kłopoty małej Pani”) który „miał miejsce” w klimatach Wielkiej Brytanii. FIlm przyniósł straty finansowe samemu Astaier’owi ale.. wykonany utwór który za chwilę usłyszycie wylądował w Great American Soundbook i przeszedł do historii…

Recenzja koncertu jazzowego

admin — Thu, 25 Aug 2016 15:11:31 +0000

A cóż można powiedzieć o samym koncercie? Był czym innym niż oczekiwałem, był wszystkim czego mógłbym chcieć Bywałem wcześniej na koncertach w filharmonii ale pierwszy raz w pełni świadomy sposób mogłem się rozkoszować prawdziwą muzyką… to neisamowite uczucie być na koncercie gdzie dla przykładu, nie ma perkusji a człowiek nawet nie zauważa jej braku. Dzisiejsza muzyka przepełniona jest dudnieniem i „bitami” a tam za to odpowiadały instrumenty dęte i bas. Swoją drogą, Steven Swallow tak idealnie zgrywał się basem z klawiszami Carli Bley, że na początku myślałem, że po prostu fortepian ma po prostu tak „wypasiony” dźwięk… bo aż nie możliwe było, żeby to były dwa osobne instrumenty… zbyt spójne. A jednak.

Tego wieczoru przekonałem się, że nie być na takim koncercie to jak stracić jedną z nielicznych możliwości w życiu by usłyszeć prawdziwy „dźwięk”. Taki wiecie, z sensem, z duszą. Taki w którym słychać dowcip, taki w którym słychać pewność siebie czy inne emocje które przechodziły przez artystkę gdy aranżowała dany utwór…

Moi mili, te koncerty nie są tanie. „My młodzi” narzekający na ceny biletów w kinach – podobno narzekamy – mamy przed sobą ogromną barierę i zaprawdę powiadam Wam, jeśli nie chcecie usłyszeć prawdziwego, cudnego dźwięku dla jakiego dano nam w ogóle uszy – nie idźcie do filharmonii. Jeśli jednak jesteście twardzi i nie zaboli Was jak dacie się złapać, I say : GO FOR IT!