Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ

Προϊστορική Θάσος: σταθμός στην ανθρώπινη εξορυκτική δραστηριότητα

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Thu, 24 May 2012 19:54:00 +0000

Ανασκαφές στη νότια Θάσο έφεραν στο φως προϊστορικά ορυχεία ώχρας που αποτελούν σταθμό στην εξορυκτική δραστηριότητα του Ευρωπαϊκού χώρο αντιπροσωπεύοντας τα πρώτα υπόγεια ορυχεία στον Ευρωπαϊκό χώρο, και ίσως στον κόσμο, με οριζόντια υπόγεια εξόρυξη.

Χ. Κουκούλη-Χρυσανθάκη - G. Weisgerber: Παλαιολιθικό ορυχείο ώχρας στη Θάσο

Στην δεκαετία του πενήντα η εταιρεία "Χονδροδήμου Α.Ε." είχε εγκαταστήσει σημαντική μονάδα εξόρυξης των σιδηρομαγγανιούχων κοιτασμάτων στην γειτονική με το λόφο "Τζίνες" Κοιλάδα του Μαυρόλακα, βορειοανατολικά των Λιμεναρίων, όπου σώζονται ακόμα τα ερείπια των εγκαταστάσεων του δυναμικού κάποτε εργοταξίου. Το 1956 κατά τη διάρκεια εργασιών εξόρυξης σιδηρομεταλλεύματος εντοπίστηκε για πρώτη φορά η ύπαρξη ιστορικού ορυχείου.

Πρώτος μάρτυρας των προϊστορικών αυτών ορυχείων ήταν ο τότε επιστάτης των μεταλλείων κ. Α. Τσόλιας που 43 χρόνια μετά αφηγείται: "Είχαμε βάλει παραμίνα (αυτοσχέδιο γιγάντιο φουρνέλο σε όρυγμα βάθους 7-8 μέτρων και διαμέτρου 50 εκατοστών με 50-100 κιλά περίπου δυναμίτη), όπως συνηθίζαμε. Η έκρηξη κατέβαζε ένα βουνό μετάλλευμα ώστε να έχουν δουλειά οι εργάτες όλη μέρα. Όταν έπεσε η παραμίνα έκπληκτος είδα μια γαλαρία στα μισά του βουνού. Αμέσως πήρα ένα σχοινί και κρεμάστηκα προς το μέρος της. Βλέποντας την από κοντά κατάλαβα πως είναι αρχαία. Ανέβηκα τότε και πάλι προς το βουνό για να ειδοποιήσω το Γραφείο Κίνησης και συγκεκριμένα τον κύριο Jung που ήταν ο Γερμανός διευθυντής του μεταλλείου. Όταν με είδαν στο Γραφείο Κίνησης νόμιζαν πως έγινε κάποιο ατύχημα. Ο Jung χάρηκε όταν τον ενημέρωσα για το συμβάν. Πήγαμε τότε επί τόπου και κρεμάστηκε και ο ίδιος από το σχοινί και μπήκε στη γαλαρία. Αυτός μας είπε μετά ότι η γαλαρία αυτή είναι αρχαίο ορυχείο".

Ο Jung έδειξε μεγάλη ευαισθησία και έστειλε ένα αριθμό εργαλείων που βρέθηκαν στη στοά στη Διεύθυνση της Εταιρείας στην Αθήνα, για να παραδοθούν στο Παλαιοντολογικό Μουσείο. Στο μεταξύ διακόπηκαν οι εργασίες εξόρυξης σιδηρομεταλλεύματος στο σημείο της ανακάλυψης.

Λόγω άλλων προτεραιοτήτων την εποχή εκείνη η ΙΗ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων Καβάλας δεν προχώρησε στην ανασκαφική έρευνα του αρχαίου αυτού ορυχείου. Η φήμη ωστόσο για την ανεύρεση προϊστορικών εργαλείων σε ορυχείο κέντρισε αργότερα και το ενδιαφέρον του τότε εφόρου αρχαιοτήτων Δ. Λαζαρίδη και του γάλλου αρχαιολόγου F. Salviat οι οποίοι επισκέφτηκαν το σπήλαιο το 1961 χωρίς να εντοπιστούν ωστόσο αρχαιολογικά ευρήματα.

Έρευνες

Το καλοκαίρι του 1981 εντοπίστηκε το αρχαιολογικό ενδιαφέρον στα πλαίσια ενός ευρύτερου προγράμματος αρχαιο μεταλλουργικών ερευνών που πραγματοποιούνταν από το MAX PLANK Institute Heildemberg (Ινστιτούτο Γεωλογικών Μελετών) και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Καβάλας. Η ανασκαφική έρευνα, που ολοκληρώθηκε το 1994, έγινε σε τέσσερα ορυχεία και διαπιστώθηκε ότι ήταν ορυχεία της Παλαιολιθικής εποχής.

Η συνδυασμένη χρονολόγηση με ραδιενεργό άνθρακα και μελέτη του παλαιοζωολογικού υλικού εντάσσει τα ορυχεία στην Νεότερη Παλαιολιθική Εποχή και που τοποθετεί τη δραστηριότητα εξόρυξης προ του 6.400 π. Χ. Ο παλαιοντολόγος H.P. Uerpmann αναγνώρισε στα σωζόμενα οστά και κέρατα ζώων π.χ. ελαφιών και που είναι βέβαια γνωστό ότι είχαν επιβιώσει και στη Θάσο της νεολιθικής εποχής. Οι βεβαιωμένες πλέον αυτές χρονολογήσεις τοποθετούν τα ορυχεία ώχρας της Θάσου ανάμεσα στα πρωιμότερα ορυχεία της Ευρώπης, τα οποία είναι οπωσδήποτε πολύ πρωιμότερα από τα αρχαιότερα μέχρι σήμερα γνωστά υπόγεια ορυχεία της Ευρώπης.

Ακόμη ασφαλέστερη ήταν η ένδειξη για τη χρονολόγηση εξορυκτικής δραστηριότητας, στο ένα από τέσσερα ορυχεία, στη Νεότερη Παλαιολιθική εποχή, η οποία προέκυψε από την ανεύρεση ενός κεράτου αντιλόπης του είδους saiga tatarica, είδους που δεν επιβιώνει στη Νότια Ευρώπη μετά το 10.000 π.Χ., εποχή που η Θάσος ήταν ακόμη ενωμένη με την απέναντι ακτή.

Αντικείμενα
Μέσα στην επίχωση των στοών βρέθηκε ριγμένος ένας μεγάλος αριθμός κεράτινων, οστέινων και λίθινων αντικειμένων. Τα περισσότερα από τα αντικείμενα αυτά είναι εργαλεία εξόρυξης, αλλά και αντικείμενα που έχουν σχέση με τη συγκέντρωση και την αποθήκευση της ώχρας. Ως τώρα βρέθηκαν συνολικά 573 αντικείμενα στις δυο στοές του πρώτου ορυχείου.

Τα εργαλεία της εξόρυξης είναι από ακατέργαστο υλικό, αλλά εμφανίζουν ήδη το γνωστό από την μετέπειτα τεχνολογία της μεταλλουργίας δίδυμο της σφήνας και του σφυριού. Κέρατα ελαφιών και οστά μεγάλων ζώων ήταν οι σφήνες ενώ για σφυριά χρησιμοποιούνταν κροκάλες πέτρες.Δίπλα στα ακατέργαστα αυτά εργαλεία εμφανίζονται και αντικείμενα που έχουν δεχθεί κατεργασία. Ορισμένα κέρατα λαξεύονται στο άκρο και πιθανόν χρησιμοποιούνται ως μικρές αξίνες.

Άλλα οστέινα αντικείμενα έχουν πιθανότατα σχέση με την περισυλλογή και την αποθήκευση της ώχρας. Μια μικρή οστέινη σπάτουλα πρέπει να χρησίμευε στη συγκέντρωση της ώχρας, η οποία αποθηκευόταν στο εσωτερικό κεράτων που έχουν δουλευτεί ειδικά. Οι λεπίδες πυρόλιθων πρέπει να χρησιμοποιούνταν στο ξύσιμο ώχρας, αλλά ήταν συγχρόνως και τα εργαλεία που έφεραν οι μεταλλωρύχοι για την κάλυψη και άλλων αναγκών.

Ώχρα
Η εξόρυξη της ώχρας, του "χρυσού" όπως ονομάστηκε, της Παλαιολιθικής εποχής, υπήρξε η πρωιμότερη εξορυκτική δραστηριότητα του ανθρώπου και η πρώτη γνωριμία του με τα μέταλλα. Το ερυθρό χρώμα πρέπει να είχε συμβολική-λατρευτική χρήση στις πρώτες ανθρώπινες κοινωνίες των κυνηγών και των συλλεκτών τροφής. Ήδη από τον άνθρωπο Neandertal η ώχρα με το κόκκινο χρώμα του αίματος και της ζωής εμφανίζεται σε ταφές.

Ορυχεία ώχρας της Παλαιολιθικής Εποχής έχουν εντοπιστεί στην Ευρώπη, στην Αφρική και στην Αυστραλία.Ο παλιός μεταλλωρύχος, Α. Τσόλιας, που ουσιαστικά αυτός είναι που ανακάλυψε τα προϊστορικά αυτά ορυχεία, έχοντας την ιστορική συνείδηση και αισθανόμενος την σπουδαιότητας των ευρημάτων αυτών για την τοποθέτηση της Θάσου μέσα στο χρόνο είπε στον δάσκαλο Βλαστάρη: "Πιδάκιμ αν γίνει κάτ΄ γιατί θα μας μείν΄ μον' η μτζούρα".

[Του Δημήτρη Γιαννάκου, εφημερίδα Θασίων Γη]

Πρόληψη των κινδύνων στην εργασία με τη συμμετοχή όλων!

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Sun, 20 May 2012 06:01:00 +0000

Πρόληψη των κινδύνων στην εργασία με τη συμμετοχή όλων!

Κάθε τριάμιση λεπτά κάποιος χάνει τη ζωή του στην ΕΕ λόγω ατυχημάτων στους χώρους εργασίας ή ασθενειών που σχετίζονται με την εργασία. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια και την Υγεία στην Εργασία (EU-OSHA) αποσκοπεί στη μείωση αυτού του δείκτη θνησιμότητας μέσω της βελτίωσης των συνθηκών ασφάλειας και υγείας στην εργασίαbσε όλη την Ευρώπη.

Η εκστρατεία «Πρόληψη των κινδύνων στην εργασία με τη συμμετοχή όλων» για την περίοδο 2012– 2013 αποτελεί τμήμα της πολύχρονης εκστρατείας για τους «Ασφαλείς και υγιείς χώρους εργασίας», η οποία συνέβαλε στην επίτευξη σημαντικών βελτιώσεων στον τομέα της επαγγελματικής ασφάλειας και υγείας εντός και εκτός της ΕΕ.

Παρόλο που τα διευθυντικά στελέχη/εργοδότες και οι επιχειρήσεις ή οι οργανισμοί που αυτοί διαχειρίζονται είναι πρωτίστως υπεύθυνοι για την ασφάλεια και την υγεία στους χώρους εργασίας ευθύνης τους, τα πιο ουσιαστικά αποτελέσματα επιτυγχάνονται πάντα όταν συνεργάζονται ενεργά με το εργατικό δυναμικό και τους εκπροσώπους του. Για αυτόν τον λόγο η τρέχουσα εκστρατεία έχει δύο κύριες προτεραιότητες.

Πρώτον, ενθαρρύνει τα διευθυντικά στελέχη/εργοδότες να επιδείξουν ηγετικές (επιτελικές) ικανότητες στον τομέα της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία, μέσω της διεξαγωγής ουσιαστικής διαβούλευσης με το εργατικό δυναμικό και της εφαρμογής των βέλτιστων διαθέσιμων στρατηγικών πρόληψης των κινδύνων στην εργασία.

Δεύτερον, ενθαρρύνει τους εργαζομένους και τους εκπροσώπους τους να ανταλλάσσουν ιδέες και να συνεργάζονται ενεργά με τα διευθυντικά στελέχη/εργοδότες τους, με στόχο τη βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία για όλους.

Ποιος μπορεί να λάβει μέρος;

Η εκστρατεία «Ασφαλείς και Υγιείς Χώροι Εργασίας» απευθύνεται σε κάθε είδους επιχειρήσεις ή οργανισμούς και φυσικά πρόσωπα σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, στα οποία περιλαμβάνονται:

όλοι οι εργαζόμενοι του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα·
διευθυντικά στελέχη, επόπτες και εργαζόμενοι·
συνδικαλιστικές οργανώσεις και εκπρόσωποι του τομέα της ασφάλειας και υγείας στην εργασία·\
όλες οι επιχειρήσεις ή οι οργανισμοί και τα φυσικά πρόσωπα που εργάζονται για τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία.

Με ποιον τρόπο μπορείτε να συμμετάσχετε;
Μπορείτε να συμμετάσχετε στην εκστρατεία «Ασφαλείς και Υγιείς Χώροι Εργασίας» κατά την περίοδο 2012–2013:

διαδίδοντας και δημοσιεύοντας πληροφορίες και υλικό για την ευαισθητοποίηση σχετικά με την ασφάλεια και την υγεία στην εργασία, τόσο στο εσωτερικό της επιχείρησης ή του οργανισμού σας όσο και μεταξύ των συνεργατών σας. Μέσω του διαδικτυακού τόπου της εκστρατείας (www.healthy-workplaces.eu) μπορείτε να έχετε δωρεάν πρόσβαση στη μεγάλη ποικιλία του υλικού της εκστρατείαςπου διατίθεται σε 24 γλώσσες·
οργανώνοντας τις δικές σας δράσεις, όπως κατάρτιση όσον αφορά την ευαισθητοποίηση στον τομέα της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία, συνέδρια και εργαστήρια, διαγωνισμούς και παιχνίδια ερωτοαπαντήσεων (κουίζ), υποβολή προτάσεων, διαφημιστικές εκστρατείες και συνεντεύξεις Τύπου·
λαμβάνοντας μέρος στον διαγωνισμό των Ευρωπαϊκών Βραβείων Καλής Πρακτικής, στο πλαίσιο του οποίου απονέμονται βραβεία σε μικρές ή μεγάλες επιχειρήσεις ή οργανισμούς που έχουν ανακαλύψει καινοτόμους τρόπους για την προαγωγή της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία·υς και τους εκπροσώπους τους να ανταλλάσσουν ιδέες και να συνεργάζονται ενεργά με τα διευθυντικά στελέχη/εργοδότες τους, με στόχο τη βελτίωση της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία για όλους.

Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος: από το βιβλίο Μπάτση στο μνημόνιο...

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Sat, 19 May 2012 08:05:00 +0000

Γιατί μέχρι τώρα, αν και η χώρα μας μπορεί να θεωρηθεί από τις πλουσιότερες κοιτασματολογικές περιφέρειες της Ευρώπης, δεν έχουν γίνει ανάλογες προσπάθειες;

«Το 1947 εξεδόθη στην Αθήνα από το Γενικόν Βιβλιοπωλείον ‘ΤΑ ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ’ Α.Ε. το βιβλίο του οικονομολόγου και δικηγόρου Δ. Μπάτση: ‘Η Βαρειά Βιομηχανία Στην Ελλάδα’. Ένα έργο 511 σελίδων χωρισμένο σε 3 μέρη: Α’. Η αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πόρων, Β’. Το οικονομικό σχέδιο για την εκβιομηχάνιση, Γ’. Εκβιομηχάνιση και βιωσιμότητα.

Στον πρόλογο του βιβλίου, ο καθ. Ν. Κιτσίκης μεταξύ άλλων σημειώνει:

‘Βαρειά βιομηχανία στην Ελλάδα, δηλαδή αξιοποίηση και μεταλλουργική μετουσίωση του εκλεκτού, ποικίλου και άφθονου μεταλλευτικού πλούτου της, μηχανική επεξεργασία των προϊόντων της μεταλλουργίας, κατασκευή μηχανών και γενικότερα των μέσων παραγωγής, ίδρυση ναυπηγείων, εγκατάσταση ηλεκτροχημικών εργοστασίων, χωρίς προνομιακές παραχωρήσεις στο ξένο κεφάλαιο, αποτελεί τη μόνη διέξοδο από την οικονομική αποτελμάτωση, τον μόνο τρόπο για μια σταθερή προοδευτική οικονομική εξυγίανση και ανόρθωση, τον λυτρωμό της εθνικής οικονομίας.Βαρειά βιομηχανία μέσα σε πλαίσιο πραγματικής δημοκρατίας δημιουργεί λαό ικανό και του παρέχει τα μέσα για την αντιμετώπιση κάθε επιβουλής της ακεραιότητάς του, κάθε προσβολής της ανεξαρτησίας του.Εθνική βαρειά βιομηχανία σημαίνει οικονομική και επομένως πολιτική ανεξαρτησία της χώρας.Το τεράστιο ερωτηματικό για τη βιωσιμότητα της Ελλάδας συνδυάστηκε κατά τέτοιο τρόπο με τα ζητήματα των οικονομικών επανορθώσεων και των εδαφικών αξιώσεων, ώστε να προκύψει η πολιτική της επαιτείας, της οικονομικής υποδούλωσης και του ζωτικού χώρου.

Στο βιβλίο του αυτό ο Μπάτσης αποκάλυψε την ύπαρξη της λεγόμενης ‘σύμβασης Cooper’ (υπεγράφη το 1940 και έληξε το 2010), βάσει της οποίας τα λεγόμενα ‘στρατηγικά ορυκτά’ της Ελλάδας καθώς και ο υδάτινός μας πλούτος, τίθενται υπό την αιγίδα ενός αμερικανικού consortium εταιριών (Εφημερίς της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος, 17 Φεβρουαρίου 1940, τεύχος πρώτον, αριθμός φύλλου 65, σ. 397-428). Στο άρθρο 52 της ανωτέρω σύμβασης, παράγραφος 1 (σ. 421), αναφέρεται: ...παρέχεται εις τον Ανάδοχον το δικαίωμα όπως... ιδρύση εν Ελλάδι βιομηχανικάς εγκαταστάσεις ηλεκτρομεταλλουργίας και ηλεκτροχημίας, με το δικαίωμα να παράγη εν αυταίς τα εν άρθρω 56 της παρούσης συμβάσεως οριζόμενα προϊόντα άνευ ουδενός οιουδήποτε περιορισμού όσον αφορά την ποσότητα αυτών, την εφαρμοζομένην μέθοδον παρασκευής, παραγωγής, κατεργασίας, χρησιμοποιήσεως υλών και βιομηχανοποιήσεως ως και το σύστημα ή συστήματα των βιομηχανιών, τας ποσότητας και τα είδη των χρησιμοποιουμένων υλών και τέλος την πώλησιν των προϊόντων τούτων είτε εν Ελλάδι είτε εν τω εξωτερικώ, άτινα πάντοτε έσονται της απολύτου εκλογής του Αναδόχου.

Στο δε άρθρο 56, παράγραφος 1 (σ. 422), αναφέρεται:‘Ο Ανάδοχος θα δικαιούται να παράγη εις τας παρ’ αυτού ιδρυθησομένας βιομηχανίας πάντα ή τινά των κάτωθι προϊόντων: α’) άζωτον (αζωτούχα προϊόντα), συνθετικήν αμμωνίαν, νιτρασβέστιον (NITRO-LIME), καυστικήν σόδαν, νιτρικόν οξύ. β’) Μη σιδηρούχα μέταλλα (NONFERROUS METALS), αργίλιον και οξείδιον αργιλίου, μαγνήσιον, χαλκόν, νικέλιον, ψευδάργυρον, μαγγάνιον, μόλυβδον και κασσίτερον, είτε εις σχήματα όγκων, πλακών, ράβδων, φύλλων, κόνεως, καλωδίων είτε λειαντικών. γ’) Χρώμιον εις σχήματα όγκων, πλακών, ράβδων ή φύλλων, δ’) Πάντα συνδυασμόν των ανωτέρω μετάλλων.

’Όπως γνωρίζετε, η κυκλοφορία του βιβλίου του Μπάτση απαγορεύθηκε για δεκαετίες, ο ίδιος δε εκτελέσθηκε στις 30 Μαρτίου το 1952 μαζί με τον Νίκο Μπελογιάννη.Το 2010, στη σύμβαση δανειακής διευκόλυνσης που υπέγραψε η Ελλάδα ως δανειολήπτης, στη συμφωνία 14 (Εφαρμοστέο Δίκαιο και Δικαιοδοσία), άρθρο 5, αναφέρεται:‘Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά στον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με την παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων, χωρίς περιορισμούς, της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής, δικαστική απόφαση ή άλλη διαταγή, κατάσχεση, αναστολή εκτέλεσης δικαστικής απόφασης ή προσωρινή διαταγή, και όσον αφορά στην εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν το απαγορεύει αναγκαστικός νόμος. Ο νοών νοείτω».

[του Δημ. Κωστόπουλου, Επ. Καθηγητή στο Τμήμα Γεωλογίας του Ε. Πανεπιστημίου Αθηνών]

Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος: άγνοια και έλλειψη ενημέρωσης..

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Thu, 17 May 2012 07:46:00 +0000

-Αν η Εληνική Πολιτεία, πιστεύετε, καταφέρει να εφαρμόσει πολιτική αξιοποίησης του μεταλλευτικού δυναμικού της χώρας με σεβασμό στο περιβάλλον και στο πλαίσιο των αρχών της βιώσιμης ανάπτυξης, θα έχει κερδίσει ένα μεγάλο αναπτυξιακό στοίχημα και θα έχει δημιουργήσει μια μεγάλη ελπίδα και προοπτική, ώστε να ξεπεράσει τα σημερινά αδιέξοδα;

«Χωρίς αμφιβολία η ορθολογική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου μιας χώρας οδηγεί σε ανάπτυξη δημιουργώντας πολλές θέσεις εργασίας για ένα ευρύ φάσμα ανθρώπινου δυναμικού και ειδικοτήτων και τονώνοντας με πολλαπλά οφέλη την εθνική οικονομία. Η παραγωγή και επεξεργασία ορυκτών πρώτων υλών θα δώσει μεγάλη ώθηση στην εγχώρια βιομηχανία με κατακόρυφη αύξηση των εξαγωγών και ταυτόχρονη μείωση των εισαγωγών. Φαντασθείτε πλυντήρια, ψυγεία, ηλεκτρικές κουζίνες, φούρνους μικροκυμάτων ελληνικής κατασκευής από ελληνικές πρώτες ύλες, κάτι που άλλωστε ήταν μερικώς πραγματικότητα πριν 40 χρόνια. Και γιατί όχι ελληνικό αυτοκίνητο, εφ’ όσον η χώρα μας είναι αυτάρκης σε χρώμιο, αλουμίνιο, σίδηρο και νικέλιο. Οι ενεργειακές πρώτες ύλες (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, γαιάνθρακες) θα εξασφαλίσουν ενεργειακή αυτονομία σε όλα τα επίπεδα λειτουργίας της χώρας (από τη βαριά βιομηχανία και τον στρατό μέχρι τα νοικοκυριά). Εναλλακτικά θα μπορούσε να γίνει μερική εξαγωγή ενεργειακών πρώτων υλών (π.χ. λιγνίτης) και ως αντιστάθμισμα να γίνει εισαγωγή ενέργειας. Δεν γνωρίζω αν η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου από μόνη της αρκεί να οδηγήσει τη χώρα στο να ξεπεράσει τα σημερινά αδιέξοδα, είναι όμως βέβαιο ότι θα δημιουργήσει μεγάλη ελπίδα και προοπτική. Μια ματιά σε χώρες όπως η Νορβηγία με το 4ο υψηλότερο κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν στον κόσμο που αποτελεί ταυτόχρονα και αδιαμφισβήτητο δείκτη ποιότητας ζωής θα σας δώσει το στίγμα της ορθολογικής αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου. Η αλόγιστη εξαγωγή (ακατέργαστων) ορυκτών πρώτων υλών δεν αποτελεί ανάπτυξη».

ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

-Η ανάδειξη του ορυκτού μας πλούτου δεν πρέπει να γίνει με διαφανείς διαδικασίες και κυρίως με στόχο τη μεγιστοποίηση των ωφελειών του δημοσίου και από την άλλη, στην ύπαρξη σοβαρών αντισταθμιστικών ωφελημάτων για τις τοπικές κοινωνίες, καθώς και την κοινωνικά δίκαιη κατανομή των εθνικών εσόδων; Εκτιμάτε πως απουσιάζει ως έναν βαθμό η ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών;

«Ποιος έλλογος άνθρωπος θα μπορούσε να διαφωνήσει με το πρώτο σκέλος της ερώτησης; Διαφανείς διαδικασίες, μεγιστοποίηση ωφελειών δημοσίου, σοβαρά αντισταθμιστικά ωφελήματα για τις τοπικές κοινωνίες, κοινωνικά δίκαιη κατανομή των εθνικών εσόδων θεωρούνται αυτονόητα σε ευνομούμενες κοινωνίες. Ας ελπίσουμε ότι έτσι θα συμβεί από εδώ και εμπρός. Η ανισοκατανομή του πλούτου, η αδιαφάνεια και η λήστευση του δημοσίου χαρακτηρίζουν τυραννικά και ολιγαρχικά καθεστώτα, στερούμενα αρετής και ήθους. Και οι λαοί που τα ανέχονται είναι άξιοι της μοίρας τους.

Η ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών δεν απουσιάζει ως έναν βαθμό, είναι απλώς απούσα. Όπως απόν είναι και το απαραίτητο υπόβαθρο για να γίνει η ενημέρωση του κόσμου. Το μάθημα της γεωλογίας απουσιάζει κραυγαλέα από την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με εξαίρεση ίσως τις ολίγιστες σελίδες του βιβλίου της Α’ γυμνασίου. Το αποτέλεσμα είναι η παντελής έλλειψη γνώσεων περί γεωλογικών φαινομένων, των αιτίων που τα δημιουργούν κλπ. Μεταξύ αυτών και η φύση των ορυκτών πρώτων υλών, ο τρόπος γένεσής τους και η χρήση τους.

Και κάτι με το οποίο δεν είμαστε εξοικειωμένοι ή το φοβόμαστε ή το δαιμονοποιούμε. Έτσι τα ανθρώπινα συναισθήματα γίνονται εργαλεία στα χέρια επιτηδείων προς επίτευξη ιδίων στόχων. Εξ ου και η έξοχα αρνητική στάση διάφορων τοπικών κοινωνιών, όχι μόνο απέναντι σε κάθε εξορυκτική δραστηριότητα, αλλά απέναντι ακόμα και σε γεωλογική έρευνα.

Η βιομηχανική επανάσταση της Δ. Ευρώπης που ξεκίνησε το 1750 είχε σαν κινητήριο δύναμη τον άνθρακα και το ατσάλι. Αξιοποιώντας τον ορυκτό πλούτο, για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία το μέσο εισόδημα και ο πληθυσμός άρχισαν να παρουσιάζουν πρωτοφανή βιώσιμη ανάπτυξη. Τους δύο αιώνες που ακολούθησαν μετά το 1800, το παγκόσμιο κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε πάνω δέκα φορές, κατά μέσον όρο. Η συμβολή της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου σε αυτό είναι προφανής.Πρέπει να συνηθίσουμε στην ιδέα της ορθολογικής αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου στην πατρίδα μας που θα μεγιστοποιήσει τις ωφέλειες του δημοσίου, θα φέρει σοβαρά αντισταθμιστικά ωφελήματα για τις τοπικές κοινωνίες και θα αυξήσει τα εθνικά έσοδα. Η ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών πρέπει να οργανωθεί σε μακροπρόθεσμη βάση, πρέπει να γίνει με υπομονή, με ηπιότητα και διεξοδική λογική, όπως πρέπει να επανέλθει και η σωστή διδασκαλία της γεωλογίας στα σχολεία».

[του Δημ. Κωστόπουλου, Επ. Καθηγητή στο Τμήμα Γεωλογίας του Ε. Πανεπιστημίου Αθηνών]

Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος: από το βιβλίο Μπάτση στο μνημόνιο....
Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου με πραγματικά εθνική πολιτική!

Αποστάσεις ασφαλείας από τις λατομικές περιοχές

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Wed, 16 May 2012 04:31:00 +0000

Οι κατευθύνσεις για τη χωροθέτηση των λατομείων αδρανών υλικών και τη θεσμοθέτηση των λατομικών περιοχών είναι σαφώς πληρέστερες από εκείνες που αφορούν τα μεμονωμένα λατομεία, αφού προβλέπονται ειδικώς.

Ειδικότερα, από τον Ν. 1428/84, όπως τροποποιήθηκε απο τον Ν.2115/93, προβλέπεται απαγόρευση της επέκτασης του σχεδίου πόλεως σε απόσταση τουλάχιστον 1.000 μέτρων από την οριογραμμή της λατομικής περιοχής (και προφανώς και αντιστρόφως δεν δύναται να χωροθετηθεί λατομική περιοχή παρά μόνο σε απόσταση μεγαλύτερη των 1.000 μέτρων από τα όρια οικισμού)

Συγκεκριμένα στην παρ. 4 του άρθρου 3 του Ν. 1428/84 ορίζεται : «μέσα στις λατομικές περιοχές, καθώς και σε απόσταση τουλάχιστον 1.000 μέτρων έξω από την οριογραμμή τους, απαγορεύεται η επέκταση του σχεδίου πόλεως ή η δημιουργία ανεξάρτητου ρυμοτομικού σχεδίου ή η ανέγερση οποιουδήποτε κτίσματος, με εξαίρεση εκείνα που εξυπηρετούν τη λατομική δραστηριότητα, για τα οποία αποφαίνεται ο αρμόδιος νομάρχης".

Η απαγόρευση αυτή δεν ισχύει για την ανέγερση και λειτουργία κτιριακών και μηχανολογικών εγκαταστάσεων όπου ασκούνται δραστηριότητες, οι οποίες διέπονται από τις διατάξεις του Ν. 2516/1997 (ΦΕΚ Α΄ 159/1997), όπως αυτές ισχύουν, μετά την αντικατάσταση τους, καθώς και για τις εγκαταστάσεις έργων Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (Α.Π.Ε.), και τις εγκαταστάσεις κάθε μορφής Βιομηχανικών και Επιχειρηματικών Περιοχών (Β.Ε.ΠΕ.) που προβλέπονται στο ν. 2545/1997 (ΦΕΚ Α΄ 254/1997) σε αποστάσεις μεγαλύτερες των πεντακοσίων (500) μέτρων από τα όρια των λατομικών περιοχών. Η ανωτέρω απόσταση, όταν πρόκειται για πυλώνες ανεμογεννητριών, ορίζεται στα εκατόν πενήντα (150) μέτρα. Οι αποστάσεις αυτές, μπορεί να περιορίζονται, κατά περίπτωση, ύστερα από εισήγηση της αρμόδιας Επιθεώρησης Μεταλλείων, με αιτιολογημένη απόφαση του Υπουργού Ανάπτυξης (νυν ΥΠΕΚΑ), εφόσον το ανάγλυφο της περιοχής και οι συγκεκριμένες συνθήκες το επιτρέπουν». [Το ανωτέρω δεύτερο εδάφιο της παρ.4 προστέθηκε µε το άρθρο 17 παρ.1 Ν.3335/2005 (ΦΕΚ Α’ 95)]

ΝΟΜΟΣ 3335 (ΦΕΚ Α 95/20.4.2005) (άρθρα 13 και 17) για λατομεία

Η τήρηση της εφαρμογής των διατάξεων αυτών έχει ανατεθεί στα οικεία πολεοδομικά όργανα του Ν. 1577/1985 (Γ.Ο.Κ.) όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει. Εν αντιθέσει δηλαδή με όσα ισχύουν από τον ΚΜΛΕ, οι διατάξεις που διέπουν τα λατομεία αδρανών υλικών εισάγουν ευθείς πολεοδομικούς περιορισμούς.

Τέλος, σημειώνεται ότι ο Ν. 3325/2005 εισάγει ρητή εξαίρεση και δεν εφαρμόζεται ως προς τις «μηχανολογικές εγκαταστάσεις για την εξόρυξη, επεξεργασία μεταλλευτικών και λατομικών προϊόντων, όταν η επεξεργασία γίνεται εντός του μεταλλευτικού ή λατομικού χώρου και η άδεια λειτουργίας χορηγείται σύμφωνα με το Ν.Δ 210/197354 (ΦΕΚ Α΄ 277/1973) και το Ν. 2115/199355 (ΦΕΚ Α΄ 15/1993)». Έτσι όμως, για τα μεν λατομεία αδρανών υλικών ισχύουν τα προαναφερθέντα ειδικώς οριζόμενα από το Ν. 1428/8456 όπως έχει τροποποιηθεί από τον Ν. 2115/93 και ισχύει, ενώ για τα μεταλλεία και τα λοιπά λατομεία υπάρχει κενό, αφού ο νόμος παραπέμπει μεν στις διατάξεις του Μεταλλευτικού Κώδικα, οι οποίες όμως δεν περιέχουν ρυθμίσεις αντίστοιχες είτε με αυτές που καταργήθηκαν (Π.Δ της 2/13.03.1981), είτε με αυτές που αφορούν στη χωροθέτηση των λατομείων αδρανών υλικών.

Ν. 3325/2005 - Ίδρυση και λειτουργία βιομηχανικών, βιοτεχνικών εγκαταστάσεων στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης και άλλες διατάξεις (άρθρο 3, πεδίο εφαρμογής)

Η απόσταση των μεταλλευτικών και των λατομικών εργασιών κατά το άρθρο 85 του Κανονισμού Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Tue, 15 May 2012 17:50:00 +0000

Κανονισμός Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών (ΚΜΛΕ) Ως E-BOOK

Ο Κανονισμός Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών περιέχει ειδική ρύθμιση για τη χωροθέτηση των επιφανειακών εργασιών κοντά σε κτίσματα με στόχο την ασφάλεια των τελευταίων. Ειδικότερα, το άρθρο 85 παρ. 2 του ΚΜΛΕ ορίζει ότι: «Για τη χωροθέτηση επιφανειακών μεταλλευτικών ή λατομικών εργασιών και χώρων απόθεσης κοντά σε βιομηχανικά κτίσματα και εγκαταστάσεις, οικίες, έργα κοινής ωφέλειας, πλατείες, γυμναστήρια, νεκροταφεία και λοιπούς κοινόχρηστους χώρους και εφόσον δεν χρησιμοποιούνται για την εκτέλεσή τους εκρηκτικές ύλες, πρέπει να αφήνεται απόσταση ασφάλειας, το λιγότερο, 250 m από κείνες που έχουν δυσμενείς επιπτώσεις (π.χ. κατολισθήσεις πρανών, ρωγματώσεις, δονήσεις από μηχανήματα, σκόνη από εκσκαφές ή αποθέσεις) στο γειτονικό και ευρύτερο χώρο. Σε περίπτωση που γίνεται χρήση εκρηκτικών υλών, το πιο πάνω όριο διπλασιάζεται"

Στην παρ. 3 γίνεται αναφορά στην χωροθέτηση των εξορυκτικών εργασιών κοντά σε εθνικούς, επαρχιακούς και δημοτικούς δρόμους (50 και 300 μέτρα με ΕΥ) και στην παρ. 4 στην χωροθέτηση κοντά σε θέσεις στύλων και γραμμών μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας υψηλής τάσης (70 και 150 μέτρα με ΕΥ) και σε πυλώνες ανεμογεννητριών (50 και 150 μέτρα με ΕΥ).

Οι ρυθμίσεις του άρθρου 85 του ΚΜΛΕ συνιστούν μία αυστηρή διάταξη, αφού λαμβάνουν υπ’ όψιν την ύπαρξη οιουδήποτε, ακόμα και ενός μόνο κτίσματος ή κοινόχρηστου χώρου και δε δεσμεύονται από την ύπαρξη οικισμού, οριοθετημένου ή μη. Η παρεχόμενη προστασία αφορά στις ήδη υφιστάμενες εγκαταστάσεις και κτίσματα και περιορίζεται κατά το γράμμα της στον καθορισμό της αποστάσεως που πρέπει να τηρείται από κατοικίες, κτίσματα εγκαταστάσεις κ.λπ. κατά τη χωροθέτηση μεταλλευτικών ή λατομικών εργασιών.

To ίδιο δεν ισχύει και αντιστρόφως, δηλαδή για την ανέγερση κτίσματος σε απόσταση μικρότερη των 250 μέτρων από ένα μεταλλευτικό ή λατομικό χώρο, περιορισμός που άλλωστε αφορά το πεδίο του πολεοδομικού νόμου. Το θέμα αυτό κρίθηκε από την ΣτΕ 2564/1999 (5μ) σκ. 8 όπου και σημειώνεται ότι ο ΚΜΛΕ έχει θεσπιστεί από την «κανονιστικώς δρώσα διοίκηση κατ’ επίκληση νομοθετικής εξουσιοδότησης, η οποία, έχουσα ως αντικείμενο τον καθορισμό των κανόνων που διέπουν τις λατομικές εργασίες επιτρέπει κατ’ αρχήν την επιβολή, εις βάρος των εκμεταλλευομένων λατομεία, υποχρεώσεων προς προστασία των περιοίκων και των διερχόμενων καθώς και των υφιστάμενων στην περιοχή κτισμάτων και εγκαταστάσεων, δεν παρέχει όμως κανένα έρεισμα
για την επιβολή υποχρεώσεων ή περιορισμών (εξικνούμενων μάλιστα μέχρι απολύτου απαγορεύσεως δομήσεως) εις βάρος των ιδιοκτητών των γειτονικών προς το λατομείο ακινήτων»

Η διάταξη του άρθρου 85 παρ. 2 του ΚΜΛΕ τέθηκε για σκοπούς προστασίας πιο ειδικά ορισμένους (και περιορισμένους) από αυτούς που καλύπτει η εν γένει περιβαλλοντική αδειοδότηση και σχετίζονται με «ασφάλεια της επιφάνειας». Το όριο τίθεται ως απόσταση ασφαλείας ως προς εκείνες τις εργασίες, οι οποίες έχουν άμεσες επιπτώσεις στα φυσικά χαρακτηριστικά του γειτονικού και του ευρυτέρου χώρου με σκοπό την προστασία του φυσικού και δομημένου χώρου από ενέργειες που απειλούν τη σταθερότητα του εδάφους, την ασφάλεια των κτισμάτων και των λοιπών προστατευόμενων χώρων και περιοχών, ώστε να μην καταστούν γεωλογικά ή εδαφοτεχνικά ακατάλληλες για δόμηση.

Κατά την εξέταση των ειδικών εδαφολογικών κ.λπ. συνθηκών κατά την περιβαλλοντική αδειοδότηση μπορεί δηλαδή να τίθενται και αυστηρότερες ρυθμίσεις από αυτές του ΚΜΛΕ, δεδομένου άλλωστε ότι η τιθέμενη από τον ΚΜΛΕ απόσταση αφορά το ελάχιστο όριο αποστάσεως ασφαλείας, το οποίο προφανώς και κατά το νόμο μπορεί να αυξηθεί εάν το επιβάλλουν οι συνθήκες (ίδετε και υπόθεση Δ ΕΗ, Δ υτικό Πεδίο Πτομελαϊδος, ΣτΕ 998/2005) (Ολομ).

Επίσης, με δεδομένο τον σκοπό θέσπισης των ως άνω ελάχιστων ορίων απόστασης, θεωρητικά, εάν κάποιες εργασίες δεν έχουν άμεσες επιπτώσεις στα φυσικά χαρακτηριστικά του γειτονικού και ευρύτερου χώρου, η απόσταση θα μπορούσε να είναι και μικρότερη, άποψη που άλλωστε υποστηρίζεται και στην υπ' αριθ. 921/86 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Το ανωτέρω έχει ήδη τεθεί στην παρ.2 του άρθρου 85 του νέου ΚΜΛΕ: "Εφόσον δε δημιουργούνται δυσμενείς επιπτώσεις, όπως αυτές ενδεικτικά αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου αυτής, και δε ανακύπτουν θέματa ασφάλειας, δεν αποκλείεται η χωροθέτηση των εργασιών αυτών και σε αποστάσεις μικρότερες από τις καθοριζόμενες στο άρθρο αυτό. Προς τεκμηρίωση των ανωτέρω απαιτείται σχετική τεχνική έκθεση αρμόδιου μηχανικού που υποβάλλεται προς έγκριση στην Επιθεώρηση Μεταλλείων"

Μ. Στουμπίδη: Η χωροθέτηση των Εξορυκτικών Δραστηριοτήτων

Η εφαρμογή του άρθρου 85 παρ. 2 ως προς το σύνολο του μεταλλευτικού ή του λατομικού χώρου

Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου με πραγματικά εθνική πολιτική!

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Tue, 15 May 2012 07:47:00 +0000

[του Δημ. Κωστόπουλου, Επ. Καθηγητή στο Τμήμα Γεωλογίας του Ε. Πανεπιστημίου Αθηνών]

-Εκτιμάτε ότι ο ορυκτός μας πλούτος αποτελεί αναπτυξιακή ελπίδα για τον τόπο, που θα πρέπει να αξιοποιηθεί με στοχευμένη Εθνική Πολιτική εντός του πλαισίου πολιτικής της Ε.Ε.; Ποια η άποψή σας;

«Είναι απόλυτα σαφές ότι ο ορυκτός μας πλούτος αποτελεί αναπτυξιακή ελπίδα για τον τόπο. Είναι όμως επίσης σαφές ότι η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου δεν πρέπει να γίνει με εθνική πολιτική στοχευμένη μόνο εντός του πλαισίου πολιτικής της Ε.Ε. Οι χώρες πρέπει να διατηρούν την κυριαρχία τους στην αναπτυξιακή τους πολιτική – ιδιαίτερα όσον αφορά στην αξιοποίηση του ορυκτού τους πλούτου – με γνώμονα το ίδιον όφελος παρά τις όποιες διαφωνίες άλλων χωρών, οικονομικών/στρατιωτικών εταίρων ή μη. Σας θυμίζω την ανεξάρτητη πολιτική της Γαλλίας στην αξιοποίηση ορυκτών πρώτων υλών για παραγωγή πυρηνικής ενέργειας μετά τον Β’ Π.Π., την αντίθεση των Η.Π.Α., Καναδά, Ιαπωνίας, Αυστραλίας, Ρωσίας και Νορβηγίας (Λέσχη του Άνθρακα) στο πρωτόκολλο του Κιότο για τις κλιματικές αλλαγές, κλπ.Ας δούμε όμως πρώτα το πλαίσιο πολιτικής της Ε.Ε. όσον αφορά στις ορυκτές πρώτες ύλες.

Η Ε.Ε., σύμφωνα με την πρωτοβουλία για τις ορυκτές πρώτες ύλες του επιτρόπου Verhaugen, έχει καθορίσει έναν κατάλογο των λεγομένων κρίσιμων πρώτων υλών με βάση την οικονομική σπουδαιότητά τους, τον κίνδυνο προμήθειάς τους και τον περιβαλλοντικό κίνδυνο. Έχει επίσης καθορίσει ένα πλαίσιο συνθηκών για την εξόρυξή τους. Η Ε.Ε. είναι αυτάρκης σε δομικά υλικά από ορυκτές πρώτες ύλες, κυρίως αδρανή υλικά, και είναι σημαντικός παραγωγός γύψου και φυσικών λίθων σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι επίσης ο πρώτος ή δεύτερος μεγαλύτερος παραγωγός ορισμένων βιομηχανικών ορυκτών παγκοσμίως. Ωστόσο, εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές μεταλλευμάτων, επειδή η εγχώρια παραγωγή της περιορίζεται στο 3% περίπου της παγκόσμιας παραγωγής.

Εκτός από τις πρωτογενείς πρώτες ύλες, η Ε.Ε. εξαρτάται επίσης σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις δευτερογενείς πρώτες ύλες. Η χρήση, για παράδειγμα, των ανακυκλωμένων απορριμμάτων μετάλλων αυξήθηκε σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες και αντιπροσωπεύει σήμερα το 40% έως 60% της πρώτης ύλης για την παραγωγή στην Ε.Ε.Η Ε.Ε. εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις εισαγωγές μετάλλων «υψηλής τεχνολογίας» όπως το αντιμόνιο, το κοβάλτιο, το λίθιο, το βολφράμιο, το ρήνιο, το ίνδιο, ο λευκόχρυσος, το παλλάδιο, οι σπάνιες γαίες (λανθανίδες), το νιόβιο, το ταντάλιο και το τιτάνιο. Παρόλο που συχνά τα μέταλλα αυτά απαιτούνται μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες, η σημασία τους για την ανάπτυξη τεχνολογικά προηγμένων προϊόντων αυξάνεται συνεχώς λόγω του αυξανόμενου αριθμού των λειτουργικών δυνατοτήτων τους. Η Ε.Ε. δεν θα επιτύχει τη μετάβαση στη βιώσιμη παραγωγή και τα φιλικά προς το περιβάλλον προϊόντα χωρίς αυτά τα μέταλλα υψηλής τεχνολογίας. Η εθνική πολιτική της Ελλάδας, όσον αφορά στην αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου, μπορεί κάλλιστα να είναι στοχευμένη κατά ένα σημαντικό ποσοστό στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Verhaugen, αλλά θα ήταν λάθος να μην ήταν στοχευμένη κατά ένα επίσης σημαντικό ποσοστό στις ίδιες ανάγκες για την ανάπτυξή της».

-Ποιες περιοχές κατά τη γνώμη σας και ποια ορυκτά συγκεντρώνουν τα στοιχεία εκείνα ώστε να αξιοποιηθούν; Για τη Θεσσαλία έχετε κάποια στοιχεία;

«Η Ελλάδα είναι σημαντική παραγωγός χώρα περλίτη, μπεντονίτη, κίσσηρης (ελαφρόπετρας), χουντίτη, ατταπουλγκίτη (παλυγκορσκίτη) και βωξίτη (αλουμίνιο) σε διεθνές επίπεδο. Έχει επίσης αξιόλογο δυναμικό σε ολιβίνη, βερμικουλίτη, βολλαστονίτη, μαγνησίτη, ζεόλιθους, λιγνίτη, σμύριδα, μάρμαρα, λατερίτη (σίδηρος-νικέλιο), χρωμίτη (χρώμιο) και θειούχα μεταλλεύματα (χαλκός, μόλυβδος, ψευδάργυρος, χρυσός). Μακεδονία και Θράκη (πολλές περιοχές για να αναφερθούν μία-μία) κρατούν τα σκήπτρα του ορυκτού πλούτου και έχουν καταστεί παγκοσμίως γνωστές οι πολύ σημαντικές επενδύσεις των τελευταίων ετών στο θέμα του χρυσού και των θειούχων μεταλλευμάτων στη Ροδόπη και στη Χαλκιδική. Παρνασσός, Γκιώνα, Όρθρυς, Β. Εύβοια, Νάξος, Μήλος, Κίμωλος, Νίσυρος έχουν αποτελέσει παραδοσιακά χώρους έντονης εξορυκτικής δραστηριότητας. Ίσως όμως το κρυφό χαρτί να είναι το δυναμικό της χώρας μας σε πετρέλαιο, ιδιαίτερα στις περιοχές του Ιονίου και νότια και ανατολικά της Κρήτης, κάτι που θα μπορούσε να ανατρέψει την καθεστηκυία στάσιμη αναπτυξιακή κατάσταση. Εδώ θα ήθελα να τονίσω ότι η (βιομηχανική) ανάπτυξη προϋποθέτει φθηνή ηλεκτρική ενέργεια, κάτι που δεν συμβαίνει στην Ελλάδα. Προϋποθέτει επίσης φθηνό νερό, που θα πρέπει στην πατρίδα μας να περιφρουρηθεί ιδιαίτερα ώστε να μην καταντήσει εμπόρευμα στη χρηματιστηριακή αγορά.

ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Όσον αφορά στη Θεσσαλία υπάρχουν ήδη εκμεταλλεύσεις ορυκτών και πετρωμάτων με γνωστότερα ίσως παραδείγματα τους περίφημους σχιστόλιθους (πλάκες) Πηλίου καθώς και τα μάρμαρα και τους ασβεστόλιθους διαφόρων τοποθεσιών όπως η Ζάστενη, το Βενέτο, η Αργαλαστή και το Ανατολικό Τισαίο όρος Μαγνησίας και το Κλεινοβό Τρικάλων. Φλέβες γαλακτόχρου χαλαζία έχουν αναγνωρισθεί στους ορεινούς όγκους της Όσσας, του Μαυροβουνίου και του Πηλίου. Στην περιοχή της Ελασσόνας υπάρχουν διατομίτες και λιγνίτες.Χρωμίτης μεταλλουργικού τύπου (δηλ. πλούσιος σε χρώμιο), συγκρίσιμος ποιοτικά με αυτόν του Βούρινου Κοζάνης, συνδέεται με πετρώματα ωκεάνιας λιθόσφαιρας και εμφανίζεται στον Κάτω Όλυμπο, στο Μαυροβούνι, στο Νότιο Πήλιο (Καλά Νερά, Αργαλαστή, Νεοχώρι, Άγιος Γεώργιος) και στον Τίταρο (Λιβάδι Ελασσόνας). Με τα πετρώματα αυτά συνδέονται και εμφανίσεις μεταλλευμάτων μαγγανίου (Κόζιακας, Τίταρος), μαγνητίτη (Όσσα, Μαυροβούνι – σε μορφή ιδιόμορφων οκταέδρων) και τάλκη (Μαυροβούνι). Μεταλλεύματα μαγγανίου απαντούν επίσης εντός μαρμάρων στις ευρύτερες περιοχές Μεσοχωρίου (Μυλόγουστα) και Δομένικου Λάρισας.Θειούχα μεταλλεύματα είναι επίσης γνωστά, ιδιαίτερα από τις ευρύτερες περιοχές Ζαγοράς-Τσαγκαράδας Πηλίου και Ελάφου-Καλαμακίου Μαυροβουνίου.Προφανώς λοιπόν και η Θεσσαλία έχει μπροστά της ένα προσοδοφόρο εξορυκτικό μέλλον όσον αφορά σε συγκεκριμένες ορυκτές πρώτες ύλες».

Η συνέχεια εδώ: Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος: άγνοια και έλλειψη ενημέρωσης..

Σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος για το χαρακτηρισμό του Παρνασσού ως Εθνικού Πάρκου

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Fri, 11 May 2012 11:40:00 +0000

Στόχος του υπό διαβούλευση σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος είναι η προστασία και η διατήρηση της (ήδη διαταραγμένης) φύσης και του τοπίου, ως φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς και ως εθνικού πόρου, τόσο στην περιοχή του ήδη θεσμοθετημένου από το 1938 Εθνικού Δρυμού Παρνασσού, όσο και στην ευρύτερη περιοχή του προς θεσμοθέτηση Εθνικού Πάρκου. Το σύνολο της προστατευόμενης περιοχής προτείνεται να χαρακτηρισθεί ως «ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ – ΕΘΝΙΚΟΣ ΔΡΥΜΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ», βάσει του Ν. 1650/86 , όπως τροποποιήθηκε με το Ν. 3937/2011 περί βιοποικιλότητας.

Εντός της περιοχής του Εθνικού Δρυμού οριοθετούνται και χαρακτηρίζονται: μία (1) Περιοχή Απολύτου Προστασίας, Ζώνη Α, η οποία περιλαμβάνει τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού, επτά (7) Περιοχές Προστασίας της Φύσης, Ζώνες Β, οι οποίες περιλαμβάνουν σημαντικούς οικοτόπους και ενδιαιτήματα ειδών πανίδας καθώς και ενδημικά είδη χλωρίδας, δύο (2) Φυσικοί Σχηματισμοί, Ζώνες Β, οι οποίοι περιλαμβάνουν σημαντικά ενδημικά είδη χλωρίδας, και η Περιφερειακή Ζώνη, Ζώνη Γ, η οποία περιβάλλει τις Ζώνες Α και Β και της οποίας τα εξωτερικά όρια ταυτίζονται με τα όρια του Εθνικού Πάρκου. Τ

Δημόσια Διαβούλευση για το σχέδιο Προεδρικού Διατάγματος «Χαρακτηρισμός της χερσαίας περιοχής του όρους Παρνασσού ως Εθνικού Πάρκου, καθορισμός ζωνών προστασίας αυτού, χρήσεων, όρων και περιορισμών».

Οπως καταγράφεται στα σχόλια της διαβούλευσης: "έστω και καθυστερημένα, γίνεται μια προσπάθεια να προστατευθεί ό,τι δεν καταπατήθηκε από ιδιώτες και τοπικούς άρχοντες, σε μια περιοχή που βρίθει από εξοχικές κατοικίες σε επαφή με τον υπάρχοντα εθνικό δρυμό και μέσα στα ελατοδάση του Παρνασσού. Καλό θα ήταν στις δύσκολες εποχές που περνάμε να αξιοποιήσουμε την προστασία του περιβάλλοντος προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Ας ελεγχθούν οι ιδιοκτήτες τους και το πόθεν έσχες των πραγματικά χιλιάδων κατοικιών που έχουν γίνει πέριξ του χιονοδρομικού κέντρου Παρνασσού μέσα στο δάσος. Έτσι και χρήματα θα βρεθούν με την φορολόγηση των κτισθέντων ή αγορασθέντων κατοικιών σε μεγάλο ποσοστό με μαύρα χρήματα και δεν θα επαναληφθεί το φαινόμενο να κτίζονται κατοικίες κυριολεκτικά μέσα στο δάσος, αφού πρώτα χαρακτηριστούν από τις τοπικές υπηρεσίες ως αγροτεμάχια". Κύριοι πολιτικοί, κύριοι τοπικοί άρχοντες, μήπως είπατε τίποτε;

Εξορυκτική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. Δ εδάφιο Β[18] εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου Παρνασσού (Ζώνη Γ), επιτρέπεται : Η εγκατάσταση και λειτουργία λατομείων εξόρυξης παραδοσιακών λατομικών προϊόντων αποκλειστικά για τοπική χρήση με την προϋπόθεση ότι τεκμηριώνεται η λειτουργία αυτών για κάλυψη τοπικών αναγκών και μόνον, μετά από περιβαλλοντική αδειοδότηση, και γνωμοδότηση του Φορέα Διαχείρισης. Οι χώροι για την εγκατάσταση των ως άνω λατομείων επιλέγονται και οριοθετούνται με σαφήνεια έτσι ώστε, να μην καταλαμβάνουν κρίσιμα ενδιαιτήματα για την προστατευόμενη ορνιθοπανίδα, τύπους οικοτόπων προτεραιότητας, σύμφωνα με τις σχετικές μελέτες του ΥΠΕΚΑ, να μην αλλοιώνονται σημαντικά γεωλογικοί σχηματισμοί και το τοπίο εν γένει, τίθενται δε όροι και περιορισμοί για τη λειτουργία τους στο Σχέδιο Διαχείρισης οι οποίοι προκύπτουν από σχετική μελέτη των αρμόδιων για την προστασία της περιοχής φορέων και γνωμοδότηση των αρμοδίων υπηρεσιών (Δασική, Προστασίας των Αρχαιοτήτων και της Πολιτιστικής Κληρονομιάς, κα.)

Επίσης επιτρέπεται:

Η συνέχιση της λειτουργίας των νόμιμα υφιστάμενων μεταλλευτικών δραστηριοτήτων σύμφωνα με τους εγκεκριμένους περιβαλλοντικούς όρους. Οι φορείς λειτουργίας των δραστηριοτήτων αυτών εντός έξι (6) μηνών από την έκδοση του παρόντος, ή για την υποβολή αιτήματος για την ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων, οφείλουν να υποβάλλουν στην αρμόδια περιβαλλοντική αρχή Ειδική Οικολογική Αξιολόγηση σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 11 (παρ. 9 και 10) του ν. 4014/11, προκειμένου αφού αξιολογηθεί να εκτιμηθεί αν απαιτείται η εφαρμογή των αναφερόμενων στην παρ. 9 του άρθρου 2 & στο άρθρο 6 του ως άνω αναφερθέντος νόμου. Νέες μεταλλευτικές εκμεταλλεύσεις, αποκλειστικά υπόγειες, καθώς και εργασίες για ανεύρεση μεταλλευμάτων μετά από περιβαλλοντική αδειοδότηση, και γνωμοδότηση του Φορέα Διαχείρισης εφόσον διασφαλίζεται η προστασία των οικοσυστημάτων και του τοπίου και δεν εμπίπτουν σε κρίσιμα ενδιαιτήματα για την προστατευόμενη ορνιθοπανίδα, τύπους οικοτόπων προτεραιότητας σύμφωνα με τις σχετικές μελέτες του ΥΠΕΚΑ.

Η άποψή μας, όπως έχει κατά καιρούς αναφερθεί από τη θέση αυτή, είναι ότι τόσο η λειτουργία όσο και η απόρριψη μιας δραστηριότητας, θα πρέπει να είναι αποτέλεσμα πλήρως αιτιολογημένης στάθμισης που γίνεται κατά περίπτωση από τις αρμόδιες προς τούτο αρχές και δεν αποτελεί πρόκριμα ή απόρριψη οριζόντιου χαρακτήρα.Σε σχέση με το συγκεκριμένο σχέδιο ΠΔ και αναφορικά με την εξόρυξη, θα πρέπει:

(α) Να διατηρηθούν οι αυστηροί όροι για την εγκατάσταση και λειτουργία οποιασδήποτε εξορυκτικής δραστηριότητας και οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στην αυστηρότατη νομοθεσία της ΕΕ τόσο για την περιβαλλοντική αδειοδότηση όσο και για την εξέταση των απαγορευτικών λόγων (γνωμοδοτήσεις φορέα, καθ’ύλην αρμόδιων υπηρεσιών κλπ) ειδικά όταν υφίστανται ενδιαιτήματα ακόμη και στην περιφερειακή ζώνη Γ.

(β) Να παραληφθεί ο όρος περί «παραδοσιακών» λατομικών προϊόντων, ο οποίος είναι ασαφής και περιοριστικός, διαφορετικά να ερμηνευθεί με σαφήνεια ποιές κατηγορίες, εκ των κατωτέρω αναφερόμενων, λατομικών προϊόντων νοούνται με τον συγκεκριμένο όρο: μάρμαρα, αδρανή, βιομηχανικά ορυκτά, δομικοί λίθοι λαξευτοί ή όχι, σχιστολιθικές, ασβεστολιθικές πλάκες και παρεμφερή πετρώματα χρησιμοποιούμενα για δομικούς και διακοσμητικούς σκοπούς, κλπ.

(γ) να παραληφθεί επίσης ο περιοριστικός όρος περί «αποκλειστικής τοπικής χρήσης», ο οποίος άλλωστε δεν συνάδει με το κριτήριο οικονομικής βιωσιμότητας του εκάστοτε κοιτάσματος αλλά και την αναμενόμενη συμβολή στον εξαγωγικό τομέα και γενικότερα στην εθνική οικονομία.

(δ) στις περιοχές του Εθνικού Πάρκου, εκτός των περιοχών Απολύτου Προστασίας του άρθρου 2 παρ. 2 (Ζώνη Α-Πυρήνας) και των περιοχών των παρ. 3 και 4 (Ζώνες Β), να προβλέπεται, μετά από γνωμοδότηση του Φορέα Διαχείρισης και σχετική αδειοδότηση από την καθ’ ύλη αρμόδια Υπηρεσία, και η δυνατότητα εκτέλεσης ερευνητικών εργασιών προς εντοπισμό κοιτασμάτων μαρμάρων και βιομηχανικών ορυκτών, τα οποία άλλωστε θεωρούνται εκ του νόμου χωροθετημένα στην θέση εντοπισμού τους σύμφωνα με τον Ν.2837/2000(ΦΕΚ 178/Α/03.08.2000), άρθρο 12 παρ. 1(α). Εξάλλου μόνο με τον τρόπο αυτό δηλ. εφόσον προηγηθεί η ερευνητική διαδικασία θα είναι δυνατή η ορθή εφαρμογή της προηγούμενης παραγράφου δηλ. η τυχόν εγκατάσταση και λειτουργία λατομείων εξόρυξης.

(ε) Σχετικά με την κατεξοχήν μεταλλευτική δραστηριότητα, θα πρέπει επίσης να επιτρέπεται, εκτός των ζωνών Α και Β, η εκτέλεση μεταλλευτικών έργων έρευνας και εκμετάλλευσης εθνικής σημασίας καθώς και ιδιαίτερης οικονομικής σημασίας με σκοπό τον εντοπισμό και αξιοποίηση κοιτασμάτων μεταλλευμάτων, με πλήρη τήρηση τόσο των διαδικασιών περιβαλλοντικής αδειοδότησης όσο και των περιγραφομένων στις Κατευθυντήριες Γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, περί εξορυκτικών έργων σε συμφωνία με τις απαιτήσεις του Δικτύου Προστατευόμενων Περιοχών. EC Guidance: Non energy mineral extraction and Natura 2000, July 2010"

[του Πέτρου Τζεφέρη] [by Tzeferis Petros]

Η εφαρμογή του άρθρου 85 παρ. 2 ως προς το σύνολο του μεταλλευτικού ή του λατομικού χώρου

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Thu, 10 May 2012 18:10:00 +0000

Οι μεταλλευτικές ή οι λατομικές εργασίες, οι οποίες προφανώς ασκούνται εντός των ορίων ενός (κατά περίπτωση ευρύτερου) μεταλλευτικού ή λατομικού χώρου, είναι σαφές ότι πρέπει να τηρούν τις ελάχιστες αποστάσεις που ορίζει το άρθρο 85.

Γεννάται όμως το ερώτημα εάν η ίδια απόσταση πρέπει να τηρείται και κατά το στάδιο του καθορισμού ολόκληρου του μεταλλευτικού ή λατομικού χώρου, όπως αυτός αποτυπώνεται επακριβώς κατά τα διάφορα στάδια του καθορισμού του και τελικώς οριοθετείται, ήτοι κατά την εκπόνηση της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για τη σχεδιαζόμενη εξορυκτική δραστηριότητα και τελικώς τη λεπτομερή χωροθέτηση ενός έργου και των επιμέρους στοιχείων του.

Όσον αφορά στον εν γένει σχεδιασμό της εξορυκτικής δραστηριότητας στο πλαίσιο ενός αδειοδοτούμενου έργου λαμβάνονται υπ’ όψιν όλες οι παράμετροι του φυσικού και ανθρωπογενούς περιβάλλοντος που ενδέχεται να επηρεαστούν από την υλοποίηση ενός έργου, που περιλαμβάνουν και την προστασία των εδαφών.

Η ελάχιστη απόσταση των 250 μέτρων από κτίσματα αποτελεί λοιπόν, κατά τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας παράμετρο που πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν από τα πρώτα στάδια του σχεδιασμού ενός εξορυκτικού έργου, και, σε περίπτωση που είναι απολύτως απαραίτητο και ελλείψει άλλων λύσεων, να σταθμίζονται οι εναλλακτικοί τρόποι αξιοποίησης των κοιτασμάτων, είτε με υπόγεια εξόρυξη είτε, στην εξαιρετική περίπτωση που κριθεί απαραίτητο και εφόσον συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις, με απαλλοτρίωση των σχετικών όμορων εκτάσεων.

Τούτο διότι οι καθοριζόμενες αποστάσεις κατά τον ΚΜΛΕ αφορούν στο λατομικό ή το μεταλλευτικό χώρο, όπως αυτός οριοθετείται στο σύνολό του και όχι στις εντοπισμένες χρήσεις της εξόρυξης, σύμφωνα και με την πρόσφατη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας. Το ίδιο ισχύει και για τη χρήση εκρηκτικών υλών, που ακόμα και σε ενδεχόμενη χρήση τους θα πρέπει το πλησιέστερο όριο του λατομικού ή του μεταλλευτικού χώρου να απέχει τουλάχιστον 500 μέτρα από το σημείο που προστατεύει κάθε φορά ο ΚΜΛΕ (κτίσμα, οικία κ.λπ.).

Η υπόθεση του Λατομείου Μακρυρράχης Φθιώτιδος (ΣτΕ 396/2006 5μ.) η οποία αντιμετώπισε το θέμα όσον αφορά στα λατομεία, αναφέρει στη σκ. 9 ότι οι διατάξεις του άρθρου 81 του ΚΜΛΕ ερμηνευόμενες υπό το φως των διατάξεων του ν. 1650/1986, παρά τη ρητή αναφορά τους στη χωροθέτηση λατομικών εργασιών «έχουν την έννοια ότι η απόσταση … την οποία πρέπει να έχει ένα λατομείο αδρανών υλικών από …, εφόσον χρησιμοποιούνται εκρηκτικές ύλες, αναφέρεται στον κατά το άρθρο 1 παρ. 2 του ν. 1428/1984 λατομικό χώρο, δηλαδή στο σύνολο της ενιαίας έκτασης γης, στην οποία έχει δικαίωμα εκμεταλλεύσεως ένας μόνος εκμεταλλευτής, και όχι στο τμήμα του λατομικού χώρου, όπου επιτρέπεται η διενέργεια λατομικών εργασιών» (όχι δηλαδή στο ίδιο το λατομείο, αφού σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 1 παρ. 3 του ν. 1428/1984 «λατομείο είναι η έκταση γης μέσα στο λατομικό χώρο όπου αναπτύσσονται λατομικές εργασίες»).

Σημειώνεται ότι στην απόφαση αυτή εκφράστηκε γνώμη μειοψηφίας σύμφωνα με την οποία, επειδή με τις διατάξεις του άρθρου 81 του Κ.Μ.Λ.Ε. επιδιώκεται η αποτροπή κινδύνων από τη λειτουργία του λατομείου, η απόσταση πρέπει να αφορά στο χώρο στον οποίο επιτρέπεται η εκτέλεση των λατομικών εργασιών.

Η μειοψηφία όμως αυτή ανετράπη σιωπηρά από την υπόθεση του Έργου Χρυσού Περάματος (ΣτΕ 2315/2008 7 μ.) κατά την οποία το θέμα αντιμετωπίστηκε και ως προς τα μεταλλεία. Στην απόφαση του Έργου Χρυσού Περάματος, παρά τις δεδομένες διαφορές ενός μεταλλευτικού και ενός λατομικού χώρου, ενός μεταλλείου και ενός λατομείου, ομοίως όπως στην υπόθεση του Λατομείου Μακρυρράχης Φθιώτιδος (ΣτΕ 396/2006), κρίθηκε ότι η αφετηρία για τον υπολογισμό της απόστασης ασφαλείας των 500 μέτρων (λόγω της χρήσης εκρηκτικών) του ΚΜΛΕ πρέπει να υπολογίζεται από το όριο της περιοχής του μεταλλευτικού χώρου. Η απόφαση αυτή ελήφθη ομόφωνα από την επταμελή σύνθεση του ικαστηρίου χωρίς να διατυπωθεί αντίστοιχη άποψη μειοψηφίας όπως είχε συμβεί στην περίπτωση του Λατομείου Μακρυρράχης Φθιώτιδος (ΣτΕ 396/2006)49.

Συνεπώς, σύμφωνα με την ως άνω νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, οι ελάχιστες αποστάσεις που ορίζονται στο άρθρο 85 του ΚΜΛΕ αφορούν στα όρια του μεταλλευτικού ή του λατομικού χώρου και όχι μόνο στο σημείο των εξορυκτικών εργασιών ή στο σημείο χρήσης εκρηκτικών.

Μ. Στουμπίδη: Η χωροθέτηση των Εξορυκτικών Δραστηριοτήτων

Ανατροπή τώρα, Τέρμα στην ΜΕΤΑΛΛΕΙΟφοβία. Ο Ορυκτός Πλούτος οδηγεί (σ)την Ανάπτυξη

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Wed, 09 May 2012 08:43:00 +0000

[Νικόλαος Αρβανιτίδης , Δρ Οικονομικός Γεωλόγος]

Η καθυστέρηση και, μερικές φορές, ακύρωση αναπτυξιακών, επιλογών, δραστηριοτήτων και υποδομών της χώρας οφείλεται στις αντιδράσεις διαφόρων ομάδων και οργανώσεων με κύρια αιτιολογία τις επιπτώσεις στο περιβάλλον. Στο επίκεντρο ενοχοποίησης βρίσκονται συχνά οι μεταλλευτικές εργασίες για την πλήρη κατάργηση και εξαφάνιση των οποίων χρησιμοποιούνται δομές, λειτουργίες και εννοιολογικές σημασίες που έχουν στόχο να αλλοιώσουν τη πραγματικότητα και να παραμορφώσουν την αλήθεια.

Παρακάτω αναφέρονται ορισμένα ενδεικτικά παραδείγματα που παρουσιάζουν τόσο την αρχική στρεβλή μορφή και εικόνα που μεθοδικά προβάλλεται, όσο και την διάσταση που ισχύει στην πραγματικότητα και αφορά σε αληθινά δεδομένα. Είναι γεγονός ότι οι επαναλαμβανόμενες κινδυνολογικές εστιάσεις δημιουργούν φοβικές αντιδράσεις και διπολικές διαταραχές σε πολλούς ανθρώπους μόνο στο άκουσμα της λέξης Χρυσός και σε κάθε περίπτωση μεταλλευτικού έργου. Οι νέες ορθολογιστικές προσεγγίσεις που προτείνονται παρακάτω επιδιώκουν να αντιμετωπίσουν τις δυσάρεστες επιπτώσεις που προκαλούνται στους πολίτες και να επαναφέρουν τα πράγματα στην σωστή και κανονική τους διάσταση.

Αντί για Χρυσωρυχεία του Θανάτου που δηλητηριάζουν τα παιδιά μας (αλήθεια πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος μα φθάνει σε τόσο χαμηλό σημείο συμπεριφοράς),

Προτείνεται η αναφορά σε Χρυσωρυχεία της Ανάπτυξης και Κοινωνικής Προόδου, που προσφέρουν την δυνατότητα εργασιακής απασχόλησης σε απόμακρες περιοχές με υψηλό δείκτη ανεργίας και αναπτυξιακό μαρασμό. Βελτιώνουν την ποιότητα ζωής και κάνουν το μέλλον πιο ελπιδοφόρο για τους νέους ανθρώπους.

Αντί για Επιτροπές Αγώνα Ενάντια στα Μεταλλεία Χρυσού και γενικότερα στα Μεταλλεία,

Προτείνονται Επιτροπές για την Βιώσιμη και Περιβαλλοντικά Φιλική Αξιοποίηση των Μεταλλευμάτων Χαλκού, Μόλυβδου, Ψευδαργύρου, Χρυσού, Αργύρου, Σπανίων Γαιών κλπ., με συγκεκριμένα ανταποδοτικά οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες και την χώρα.

Αντί των Μεταλλείων (?) και Μεταλλουργίας Χρυσού (?), όπως σκόπιμα αποκαλούνται όλες ανεξάρτητα οι εξορυκτικές δραστηριότητες,

Προτείνεται, σε ότι αφορά στην Ελληνική πραγματικότητα, η αναφορά σε (ι) μεταλλεύματα χαλκού-χρυσού και μεταλλουργία χαλκού (Σκουριές, Κιλκίς), (ιι) μεταλλεύματα μολύβδου-ψευδαργύρου-χρυσού-αργύρου και εμπλουτισμός μικτών θειούχων (Ολυμπιάδα, Στρατονίκη, Πιάβιτσα) (ιιι) μεταλλεύματα και μεταλλουργία χρυσού (Σάππες, Πέραμα). Διαφορετικά το διαρκές και αβάσιμο σπεκουλάρισμα, και η άκρατη κινδυνολογία δεν θα αργήσει να εντάξει γενικά και αόριστα στην κατηγορία των αποκαλούμενων μεταλλείων χρυσού, τα μεταλλεύματα χρωμίτη, νικελιούχων λατεριτών, και γιατί όχι σιγά-σιγά, τα λατομεία μαρμάρου και βιομηχανικών ορυκτών. Προσοχή λοιπόν στους «παραχαράκτες» της Γεωλογίας, Κοιτασματολογίας και Μεταλλουργίας που έχουν βαλθεί «ετσιθελικά» να μετατρέψουν την χώρα σε ένα απέραντο Χρυσωρυχείο. Τα κοιτάσματα και η μεταλλουργία χρυσού αφορούν σε συγκεκριμένες περιοχές.

Αντί για ακαδημαϊκού και συντεχνιακού χαρακτήρα Επιτροπές που παραβλέπουν τις επιστημονικές τους καταβολές και επιλέγουν να ταυτίζονται με τις πολιτικές τους προτιμήσεις,

Προτείνονται επιστημονικές πρωτοβουλίες που αποφασίζουν να στηρίξουν την ανάπτυξη και να δημιουργήσουν κατάλληλες προϋποθέσεις, να διαμορφώσουν ευνοϊκές συνθήκες και να εφαρμόσουν βέλτιστες πρακτικές για την βιώσιμη λειτουργία της.

Η επίκληση της περιβαλλοντικής διάστασης που ορισμένοι προβάλλουν αποτελεί πρόσχημα, είναι από κάθε άποψη αντιδεοντολογική την στιγμή που κάθε χρόνο διοχετεύονται στην αγορά εργασίας νέοι επαγγελματίες με γνώσεις σε θέματα τεχνολογιών περιβάλλοντος, εφαρμογής φιλικών στο περιβάλλον μεθόδων εμπλουτισμού και μεταλλουργίας, χρήσης καινοτόμων τεχνικών κοιτασματολογικής έρευνας κ.ά. Ποια είναι λοιπόν η σχέση του επαγγελματικού προσανατολισμού και κατάρτισης με τα πανεπιστημιακά προγράμματα και τις εργασιακές ανάγκες και ζήτηση? Τι σημαίνει εκπαίδευση και τεχνογνωσία και πως εντάσσονται στην αναπτυξιακή διαδικασία? Στον υπόλοιπο κόσμο ο εκπαιδευτικός προγραμματισμός ακολουθεί τις επιταγές και απαιτήσεις της ανάπτυξης, και η επιστημονική γνώση συμβάλλει στην λειτουργία της διασφαλίζοντας την προστασία του περιβάλλοντος και τη σταθερή κοινωνική πρόοδο.

Δεν νοείται ούτε είναι συμβατό με την διεθνή πρακτική, μηχανικοί, χημικοί, γεωλόγοι και γενικά γεωεπιστήμονες, είτε από την θέση του καθηγητή, είτε από αυτή του εξειδικευμένου ερευνητή ή εμπειρογνώμονα, να αρνούνται την επαγγελματική τους οντότητα και να καταδικάζουν την επιστημονική εγκυρότητα και αξιοπιστία των ειδικών γνώσεων που αναμφισβήτητα διαθέτουν. Είναι τουλάχιστον περίεργο επιστημονικές επιτροπές, κλαδικοί φορείς και υπηρεσιακοί παράγοντες να μετατρέπονται σε κέντρα πολιτικής εξουσίας που επιλέγουν να καθυστερούν ή και ακόμη να δημιουργούν προβλήματα στην υλοποίηση βασικών και απαραίτητων αναπτυξιακών υποδομών και επενδύσεων της χώρας. Με κυρίαρχα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά την απουσία ορθολογιστικής σκέψης, τον ακραίο τοπικισμό, την εξυπηρέτηση μικρό-πολιτικών σκοπιμοτήτων, την υπεράσπιση ατομικών και συλλογικών συμφερόντων και την εικονική οικολογική ευαισθησία διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα, επηρεάζουν αρνητικά ανυποψίαστους πολίτες με αλυσιδωτές επιπτώσεις και απώλειες για τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου και του τόπου.

Αναλύοντας και αξιολογώντας τα παραπάνω ενδεικτικά παραδείγματα, αναρωτιέται κανείς γιατί θα πρέπει να συζητάμε δεκαετίες τώρα για την ανάγκη εκτέλεσης και υλοποίησης αυτονόητων υποδομών που συμβάλλουν στην καλύτερη λειτουργία ενός μοντέλου ανάπτυξης και καθημερινού τρόπου ζωής που όλοι εμείς έχουμε επιλέξει. Τα ΧΥΤΑ χρειάζονται να γίνουν (δεν έχει σημασία που αλλά πως) για να αποθέσουμε κάπου τα σκουπίδια μας. Ο Θερμαϊκός κόλπος πρέπει και μπορεί να διατηρείται καθαρός και βιώσιμος. Ο ορυκτός πλούτος πρέπει να αξιοποιηθεί και η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων στην ΒΑ Χαλκιδική και την Θράκη εντάσσεται στην κατεύθυνση αυτή.

Υπάρχει επιστημονικό πρόβλημα? Όχι, σήμερα η τεχνογνωσία, οι τεχνολογίες και τα εργαλεία για να τα κάνουμε όλα όπως πρέπει να γίνονται.

Υπάρχει περιβαλλοντικό πρόβλημα? Σε ορισμένες περιπτώσεις ναι, κυρίως στο φυσικό περιβάλλον που η κοινωνία και η πολιτεία οφείλουν να προστατέψουν μέσα από τον έλεγχο και την ολοκληρωμένη αποκατάσταση του, στο πλαίσιο τήρησης των περιβαλλοντικών όρων που ισχύουν. Βασικό μέλημα να μην επηρεασθεί η ποιότητα και η επάρκεια των υδρευτικών πόρων.

Μήπως υπάρχει πολιτικό πρόβλημα? Μάλλον ναι, αφού το κάθε κόμμα ή παράταξη έχει τις δικές του διαφορετικές, συχνά «ρηχές», απόψεις και αντιλήψεις.

Υπάρχει οικονομικό πρόβλημα? Σίγουρα σε σχέση με τις προβλεπόμενες υποδομές και σε συνδυασμό με τα σημερινά προβλήματα, αφού αυτές δεν πραγματοποιήθηκαν όταν για δύο δεκαετίες και πλέον υπήρχαν οι άφθονοι πόροι των ΚΠΣ. Σε ότι αφορά στις αναπτυξιακές πρωτοβουλίες η κατάσταση παραμένει διαχρονικά τραγική.

Υπάρχει θέμα εθνικό? Σε καμία περίπτωση αφού δεν παίζει τόσο μεγάλο ρόλο η προέλευση του κεφαλαίου όσο η βιωσιμότητα της επένδυσης και η διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος και απασχόλησης.

Προσφέρεται το θέμα για λαϊκισμό? Σίγουρα όχι, αλλά όπως είναι φανερό και γίνεται εύκολα αντιληπτό είναι κάτι που διαπράττεται κατά συρροή.

Η επιστημονική κοινότητα οφείλει να είναι καθοδηγητής της κοινής γνώμης για την διαμόρφωση αξιόπιστων προσεγγίσεων και αντικειμενικών απόψεων σε θέματα ανάπτυξης, και όχι το αντίθετο. Οι ανθρωπογενείς δραστηριότητες συνοδεύονται από επιπτώσεις που μπορεί σήμερα να είναι απόλυτα διαχειρίσιμες και να αντιμετωπίζονται. Τα προβλήματα δεν είναι επιστημονικά, ούτε βέβαια περιβαλλοντικά, αλλά σίγουρα κάποιες φορές οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά, και οφείλουν πάντα να λύνονται στην βάση αληθινών δεδομένων. Το νέο πολιτικό σκηνικό που προέκυψε πρόσφατα στην χώρα δίνει την δυνατότητα ευρύτερων πολιτικών και κοινωνικών συναινέσεων και «ως εκ τούτου» αυξημένες ελπίδες για την πλουτοπαραγωγική αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου.

[Νικόλαος Αρβανιτίδης , Δρ Οικονομικός Γεωλόγος, http://nikolaosarvanitidis.eu;]

Αποκατάσταση Υπαίθριων Εξορυκτικών Εκμεταλλεύσεων

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Tue, 08 May 2012 05:55:00 +0000

Η εξορυκτική δραστηριότητα έχει ορατό περιβαλλοντικό αποτύπωμα μέσα στο φυσικό περιβάλλον, ειδικότερα στην περίπτωση των υπαίθριων εκμεταλλεύσεων (open pit), εντούτοις η αναμενόμενη «βλάβη» είναι υπό προϋποθέσεις περιορισμένη, προσωρινή κι αναστρέψιμη.

Στο ανωτέρω βίντεο βλέπουμε μεθόδους περιβαλλοντικής αποκατάστασης από συγκεκριμένη εταιρεία που διαχρονικά έχει επιδείξει υπευθυνότητα δράσης στον τομέα.

Οι επιπτώσεις της εξόρυξης αφορούν κυρίως στο τοπίο, την βιοποικιλότητα, τον θόρυβο και άλλες οχλήσεις για τις τοπικές κοινότητες. Επίσης είναι δυνατή η αέρια ρύπανση (έκλυση σκόνης ή καυσαερίων) κατά τις διάφορες φάσεις των εξορυκτικών εργασιών καθώς και –σπανιότερα- η ρύπανση των επιφανειακών και υπογείων υδάτων, λόγω αλλαγής τη κοίτης χειμάρρων ή καταστροφής του υδροφόρου ορίζοντα. Εντούτοις, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα ενός εξορυκτικού έργου είναι δυνατόν να ελεγχθεί κι αυτό σχετίζεται με τον αποτελεσματικό σχεδιασμό, την ασφαλή λειτουργία, την διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων και την περαιτέρω αποκατάστασή του.

Τα ληπτέα μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος, συνήθως δεν στοχεύουν να εξαλείψουν τα «προβλήματα», αλλά να τα περιορίσουν σε ανεκτά επίπεδα. Οι μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων για την αποκατάσταση των θιγόμενων επιφανειών θα πρέπει να είναι ρεαλιστικές, και να συμπεριλαμβάνουν μέτρα για την αποκατάσταση του περιβάλλοντος και μετά τη λήξη των εκμεταλλεύσεων. Στην περίπτωση των υπογείων εργασιών δεν υφίσταται τόσο το περιβαλλοντικό αποτύπωμα όσο ο κίνδυνος ενδεχόμενων κατολισθήσεων που είναι γνωστό, για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ, ότι μπορεί επίσης να ελεγχθεί.

Επίσης η διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων μπορεί να ελεγχθεί αν γίνεται με τρόπο ώστε α) να μην τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία β) να μην χρησιμοποιούνται μέθοδοι που μπορούν να βλάψουν το περιβάλλον, και ειδικότερα τα ύδατα, τον αέρα, το έδαφος , την πανίδα και τη χλωρίδα και γ) να μην προκαλείται όχληση από θόρυβο ή οσμές ούτε να επηρεάζεται αρνητικά το τοπίο και οι τοποθεσίες ιδιαίτερου ενδιαφέροντος (ΚΥΑ 39624/2209/Ε103/2009 (ΦΕΚ 2076B/25.9.2009), ενσωμάτωση οδηγίας 2006/21/EU,για τα απόβλητα εξορυκτικής βιομηχανίας).

Για την περίπτωση των μεταλλουργικών μονάδων, που σαφώς σχετίζονται μόνο έμμεσα με την εξορυκτική βιομηχανία, θα τολμούσαμε να αυτοσαρκαστούμε λέγοντας ότι η Eλλάδα, αν εξαιρέσει κανείς τη «Λάρκο» και το «Αλουμίνιο της Ελλάδος» που χρονολογούνται από τις δεκαετίες του ‘50 και ‘60, κατάφερε να μην διαθέτει «Εξαγωγικές Μεταλλουργίες» οπότε δεν κινδυνεύει από τα υγρά και αέρια τυχόν απόβλητά τους! Ειδικότερα δεν διαθέτει καμία υδρομεταλλουργική βιομηχανία.

Τέλος, τα θέματα διασυνοριακής ρύπανσης έχουν μπει σε μια ορθολογική διαχειριστική βάση με μια σειρά από Διεθνείς Περιβαλλοντικές Συμβάσεις Διασυνοριακού Χαρακτήρα, οι περισσότερες των οποίων έχουν κυρωθεί από τη Χώρα μας. Ενδεικτικά αναφέρεται η Διεθνής Σύμβαση Εspoo για την Εκτίμηση των Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (EΠE) σε Διασυνοριακά Πλαίσια (Espoo, Φιλανδία 25/2/1994), η οποία ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι για ορισμένες κατηγορίες έργων και δραστηριοτήτων - μεταξύ των οποίων είναι τα μεταλλεία και τα εργοστάσια επεξεργασίας μετάλλων, τα οποία ενδέχεται να έχουν διασυνοριακές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται από κοινού και «επί ίσοις όροις» με τις επηρεαζόμενες χώρες.

Με βάση τα επίσημα στοιχεία της ΕΣΥΕ (2000) σε σύνολο 132 εκ. στρεμμάτων στην ελληνική επικράτεια, η ζώνη διατάραξης από τις εξορυκτικές δραστηριότητες καταλαμβάνει (μαζί με τα εργοτάξια και τις χωματερές) 270.000 στρέμματα. Ακόμη κι αν στα παραπάνω προσθέσουμε τις Μεταλλευτικές Παραχωρήσεις (ΠΜ), οι περισσότερες των οποίων είναι σε «δικαιολογημένη αργία», η «μεταλλεία» ζήτημα είναι να καταλαμβάνει περί το 1-1,5% της ελληνικής χερσαίας επικράτειας.

Όταν, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, η κατανομή χρήσεων γης ήταν (2000): γεωργία 29 εκ. στρ (22 %), κτηνοτροφία 36 εκ. στρ (27 %), δάση-βλάστηση 63 εκ. στρ (47 %), εκτάσεις με νερά 2 εκ. στρ., τεχνητές εκτάσεις 2,6 εκ. στρ. (2%), στις οποίες περιλαμβάνονται η Αστική Δόμηση (2 εκ. στρ.), Βιομηχανία-Βιοτεχνία (213.000 στρ.) και Ορυχεία-Χωματερές-Εργοτάξια (270.000 στρ.).

Όταν μόνο από τις δασικές φωτιές του 2007 στην Πελοπόννησο ερήμωσαν πάνω από 2.5 εκατ. στρέμματα, πολλά από το οποία μέσα στη χερσαία ελλαδική ζώνη του δικτύου Natura 2000.

Και το ερώτημα που προβάλει με σαφήνεια: είναι υπερβολικό να επιθυμούμε να διαθέσουμε το 0,3 με 0.4 % του εδάφους της χώρας μας για την (στοχευμένη κι εντός των επιτρεπομένων από το χωροταξικό περιοχών) εξόρυξη, τις χωματερές και τη βιομηχανία; Ποσοστό, που με την προσθήκη των γεωγραφικά διεσπαρμένων και σε «δυνητική αχρηστία», στο μεγαλύτερο ποσοστό τους μεταλλευτικών παραχωρήσεων, φτάνει το ελαχιστότατο 1-1.5%; 'H μήπως η εναπομείνασα και συνεχώς φθίνουσα εξορυκτική βιομηχανία ευθύνεται για όλα τα περιβαλλοντικά θέματα που μαστίζουν τον τόπο μας;
Tο ερώτημα τίθεται ιδιαίτερα προς τους πολιτικούς που εκτίθενται στις εκλογές.

[του Πέτρου Τζεφέρη][by Tzeferis Petros]

Σήμερα, σε ένα φάκελο... ας κλείσουμε την Ελλάδα!

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Sun, 06 May 2012 06:10:00 +0000

KAI ας αφήσουμε απέξω τον λαϊκισμό και την ακατάσχετη πολιτική φλυαρία που αρνείται να διδαχθεί από τα λάθη του παρελθόντος.

Στις δημοκρατίες, τις κρίσιμες αποφάσεις δεν τις παίρνει η τηλεόραση, ούτε οι πολιτικοί με τις ατάκες των μπαλκονιών, τις παίρνουν πάντα οι λαοί..

Σήμερα ψηφίζουμε για την Ελλάδα,

γι' αυτές τις αλυσίδες που 'χουμε μες την καρδιά και μας κρατάνε ακόμη εδώ..

για το εγωιστικό αυτό γονίδιο που μας κάνει να μην σκύβουμε το κεφάλι,

και να γινόμαστε και πάλι ένα όταν είμαστε στο χείλος του αφανισμού..

για τον σεβασμό στην αξιοκρατία, την τέχνη, την επιστήμη

τη διαφάνεια και το δημοκρατικό διάλογο

το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη..

την ανάπτυξη που πάει μαζί με τον αξιοβίωτο βίο..

για τη συνείδηση πολίτη..

Σήμερα ψηφίζουμε για το εγώ αλλά κυρίως για το εμείς, για το σήμερα αλλά κυρίως για το αύριο!

Σήμερα ψηφίζουμε για την αλλαγή, όχι εκείνη την πολύφερνη του '81 που απλά εννοούσε να αλλάξει ο μανωλιός ρούχα, αλλά για τούτη που πρέπει να αλλάξουμε ΟΛΟΙ νοοτροπία και πρακτική!

Aν ήταν στο χέρι μου θα καταργούσα το σταυρό προτίμησης και θα ψήφιζα μόνο τα δεσμευτικά προγράμματα και το πως αυτά θα μπουν σε εφαρμογή μετά από λεπτομερή μελέτη. Ρεαλιστικές προτάσεις για την οικονομία και αποτελεσματικές παρεμβάσεις για την κοινωνική συνοχή. Τίποτε άλλο!

Αλλά, αν είναι να βάλουμε σταυρό, σταυρό ΜΟΝΟ σε κείνους που διαχειρίστηκαν τη δημόσια περιουσία με γνώμονα ΜΟΝΟ το δημόσιο συμφέρον , στους υποψηφίους που δεν υποτιμούν τη νοημοσύνη μας και την αισθητική μας! (που είναι αλήθεια??)

Καλό βόλι!

[Πέτρος Τζεφέρης]

Υποθαλάσσιο Πετρέλαιο, Περιβάλλον και Τουρισμός...

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Tue, 01 May 2012 07:17:00 +0000

[του Βασίλη Ξυπολυτά*]

Η κυβέρνηση προσφάτως ενέκρινε την έρευνα και εξόρυξη πετρελαίου σε τρεις περιοχές της Δυτικής Ελλάδος. Πρόκειται για οικόπεδα, στον Πατραϊκό κόλπο, δυτικά των Ιωαννίνων στην Ήπειρο και στην περιοχή του Κατακόλου στην Ηλεία. Ο μέχρι τώρα αντίλογος στην υποθαλάσσια εξόρυξη πετρελαίου ταυτιζόταν με τις πιθανές περιβαλλοντικές καταστροφές. Παρά ταύτα υπάρχει μια εξίσου σημαντική παράμετρος που πρέπει να αναδειχθεί. Αυτή της οικονομικής τουριστικής καταστροφής σε περίπτωση περιβαλλοντικού ατυχήματος.

Μέχρι πρόσφατα υπήρχε η ψευδαίσθηση ότι η σημερινή τεχνολογία και η κείμενη νομοθεσία ήταν αρκετές για να διαφυλάξουν τις θαλάσσιες εξορύξεις. Παρά ταύτα η πρόσφατη περιβαλλοντική και οικονομική καταστροφή στο κόλπο του Μεξικού κατέδειξε ότι δεν είμαστε ασφαλείς. Τον Απρίλιο του 2010, η έκρηξη στην εξέδρα άντλησης πετρελαίου «Deepwater Horizon» κόστισε τη ζωή σε 11 εργάτες και τη διαρροή 780 εκατομμυρίων λίτρων πετρελαίου στον Κόλπο του Μεξικού με αποτέλεσμα να δεχτεί ένα ισχυρό πλήγμα, η αλιευτική και τουριστική βιομηχανία του κόλπου.

Η οργάνωση Εnvironment for America- research and policy center, σε σχετική μελέτη της, κατέδειξε ότι ο τομέας του τουρισμού και της αλιείας στο κόλπο του Μεξικού επέφερε ετησίως, 204 δις δολάρια στην κυβέρνηση των ΗΠΑ. Περίπου 5 φόρες περισσότερα από όσα αποδίδει η ετήσια παράγωγη πετρελαίου. Επιπλέον δε, ο τουρισμός απέφερε 4.5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας έναντι μόνο 154.000 του τομέα της πετρελαιοπαραγωγής.

Η περίπτωση της Ελλάδας, δεν διαφέρει και πολύ. Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία, στις περιοχές που δόθηκε η πρώτη έγκριση για υποθαλάσσια εξόρυξη εκτιμάται ότι υπάρχουν κοιτάσματα δυναμικότητας 283 εκατομμυρίων βαρελιών σε βάθος 20ετίας. Με τις διεθνείς προβλέψεις για τη διακύμανση της τιμής του πετρελαίου -που σύμφωνα με έρευνες τα επόμενα χρόνια προβλέπεται στα 150 δολάρια το βαρέλι, η εκτιμώμενη αξία αυτών των ποσοτήτων ανέρχεται περίπου στα 25 δισ. ευρώ στη διάρκεια της 20ετίας, εκ των οποίων σε 12-14 υπολογίζονται τα έσοδα του δημοσίου.

Αντίστοιχα δε, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του Συνδέσμου Eλληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) το 2010 οι τουριστικές εισπράξεις ανήλθαν στα 9,61 δις ευρώ, δηλαδή σε βάθος 20ετιας περί τα 192.2 δις εκατομμύρια ευρώ. Επιπλέον ο τουρισμός απασχολεί 400.000 εργαζόμενους έναντι μερικών χιλιάδων που θα απασχοληθούν στην πετρελαϊκή εξόρυξη.

Γίνεται λοιπόν ευκόλως αντιληπτό ότι η εξόρυξη πετρελαίου πρέπει να γίνει με πολύ προσεκτικά βήματα και να μην αντιμετωπίζεται ως λύτρωση υπέρ-απλουστευτικά, από την οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα μας. Και αυτό γιατί δεν απειλεί μόνο το περιβάλλον αλλά την μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας, την Τουριστική.

Πλήρες άρθρο [*O Βασίλης Ξυπολυτάς είναι αντιδήμαρχος Κηφισιάς και έχει ειδικευτεί σε ζητήματα περιβάλλοντος στο πανεπιστήμιο του Harvard]

Πολλά θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει στους παραπάνω υπερ-απλουστευμένους συσχετισμούς ανάμεσα στους δύο τομείς. Ομως δεν θα το κάνουμε. Εμείς, από τη μεριά του oryktosploutos.net, επισημαίνουμε καταρχήν στις ορθές ως άνω αναφορές των κινδύνων από τις οffshore εξορύξεις πετρελαίου ότι και ο τουρισμός έχει κινδύνους που συνδέονται με το περιβάλλον και τον πολιτισμό μας, διαφορετικής έντασης αποτελεσμάτων, που όμως δεν θα πρέπει να αγνοεί κανείς. Είναι αλήθεια ότι σε οικονομικούς όρους, ένα συμβάν στην κλίμακα της καταστροφής στον Κόλπο του Μεξικού μπορεί να προκαλέσει ζημίες ύψους 30 δις ευρώ.Πράγματι, κανείς δεν θα ήθελε ένα μεγάλο ατύχημα στο Αιγαίο ή στο Ιόνιο, με τεράστια επίπτωση στο περιβάλλον και τον τουρισμό μας, όμως ήδη και μετά το ατύχημα στον κόλπο, τα ευρωπαϊκά πρότυπα ασφαλείας για τις υπεράκτιες εξορύξεις πετρελαίου έχουν γίνει εξαιρετικά αυστηρότερα και καμία γεώτρηση δε θα εγκρίνεται ούτε θα διεξάγεται πλέον εάν δεν τηρούνται τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης, αντιμετώπισης και οικονομικής ευθύνης. Τα ατυχήματα, ειδικά τα μεγάλα, έχουν πάντοτε διδακτική αξία που μεταφέρεται τις περισσότερες φορές στο νομοθετικό πεδίο.

Σχετικά με την αντιμετώπιση των προβλημάτων της ασφάλειας των υπεράκτιων δραστηριοτήτων εκμετάλλευσης κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου (2011/2072(INI))

EU moves towards stronger protection for the Mediterranean from offshore activities

Επιπλέον, στην Ελλάδα ήδη είναι ενεργή Ομάδα Εργασίας με σκοπό την διαμόρφωση εθνικών θέσεων επί της Ευρωπαϊκής Πρότασης Κανονισμού για την ασφάλεια των υπεράκτιων δραστηριοτήτων αναζήτησης, έρευνας και εκμετάλλευσης πετρελαίου και αερίου (2011/0309 {COD}/COM(2011) 688 final/27.10.2011).

Αλλωστε ας μην ξεχνάμε και το κοίτασμα του Πρίνου το οποίο ευρίσκεται σε λειτουργία από το 1981 και δεν θυμάμαι ποτέ να κατέγραψε σοβαρό ατύχημα.

Από την άλλη μεριά, και ο τουρισμός, ειδικότερα ο μαζικός, ζημιώνει τελικά έτσι όπως τον διαχειριζόμαστε και θα πρέπει να υπάρξουν διορθωτικές ενέργειες ώστε να πάψουμε να ασχημονούμε επιτέλους στον τόπο μας με το πρόσχημα της ανάδειξης της τουριστικής ανάπτυξης ως "βαριάς βιομηχανίας" απαραίτητης για τον τόπο. Την ίδια στιγμή που ακυρώνουμε ευθαρσώς και με "παρρησία" κάθε άλλη αναπτυξιακή δραστηριότητα, κρίνοντάς την a priori, ως περιβαλλοντικά ασύμφορη. Την ίδια στιγμή που η ανεργία μαστίζει περισσότερους από 1,2 εκ. πολίτες και η φτώχεια οδηγεί σε απόγνωση το 23% των Ελλήνων...

Αλλωστε, το ζητούμενο αξιότιμε κε Ξυπολυτά, δεν είναι να μην κάνουμε οποιαδήποτε βιομηχανική επένδυση στον τόπο μας επειδή η στατιτική μας διαβεβαιώνει για τους υφιστάμενους κινδύνους, αλλά πώς θα μπορέσουμε να τα συνδυάσουμε όπου αυτό δεν διακυβεύει το περιβάλλον [βάζοντας προφανώς τις απαιτούμενες ασφαλιστικές δικλείδες] και οδηγεί σταδιακά στην δυναμική μιας βιώσιμης ανάπτυξης που υπηρετεί τις ανθρώπινες αξίες και διασφαλίζει την ποιότητα ζωής.

Στην ΕΕ αλλά και σε άλλες χώρες (πχ το Ντουμπάι) ήδη έχουμε ισχυρά δείγματα προς αυτήν την συνδυαστική κατεύθυνση. Να υπενθυμίσουμε ότι η άντληση πετρελαίου (και φυσικού αερίου) απο υποθαλλάσσια κοιτάσματα πραγματοποιείται στην Ευρώπη ήδη από τη δεκαετία του 1970 ενώ σήμερα, ποσοστό πάνω από 90% του πετρελαίου και πάνω από 60% του αερίου που παράγεται στην ΕΕ (και στη Νορβηγία) προέρχεται από υπεράκτιες δραστηριότητες. Υπάρχουν περισσότερες από 1.000 υπεράκτιες εγκαταστάσεις πετρελαίου ή φυσικού αερίου που λειτουργούν εντός ΕΕ.

Ενώ λοιπόν η σημερινή παραγωγή προέρχεται από την περιοχή της Βόρειας Θάλασσας, εντούτοις, εκδηλώνεται ενδιαφέρον σε όλες τις υπεράκτιες ζώνες της ΕΕ και 13 κράτη μέλη (Ηνωμένο Βασίλειο, Ολλανδία, Δανία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία, Ελλάδα, Ρουμανία, Βουλγαρία, Πολωνία, Μάλτα και Κύπρος) έχουν χορηγήσει άδειες αναζήτησης πετρελαίου και φυσικού αερίου στην ανοικτή θάλασσα.

Χώρες που αποφάσισαν είτε να ενστερνιστoύν είτε να συν-δημιουργήσουν το πλαίσιο που θα εγγυηθεί ότι η αξιοποίηση αυτών των πόρων, από όλους τους εμπλεκομένους, αφενός θα εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια και αφετέρου το μέγιστο δυνατό κοινωνικό και οικονομικό όφελος. Μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Αυτή είναι η πρόκληση του καιρού και του τόπου μας... Οχι απλώς να επισημαίνουμε τους κινδύνους... Ηic Rhodus, hic Saltus...

[σχόλιο του Πέτρου Τζεφέρη]

Θα γίνουμε Νορβηγία ή Νιγηρία;

Ξεκαθάρισμα καταστάσεων για την ελληνική ΑΟΖ

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Sun, 29 Apr 2012 17:39:00 +0000

Μπορεί να έχουμε εκλογές, όμως δεν πρέπει επ' ουδενί να εφησυχάζουμε.

Iδιαίτερα ανήσυχοι εμφανίζονται οι αξιωματικοί των Ενόπλων Δυνάμεων (τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία, αυτοί που εργάζονται για την χώρα και αρνούνται να μπουν στην λογική των δημοσίων σχέσεων με τους προέδρους των κομμάτων) από την στιγμή που επέλεξε η Τουρκία να κάνει την κίνησή της στην Α.Μεσόγειο και να προχωρήσει σε έρευνας εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και της δυνητικής ΑΟΖ μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου.

Mια χρονική στιγμή που οι Ε.Δ. έχουν δεχθεί ισχυρά κτυπήματα από τις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου, τόσο σε ότι αφορά τον αποκεφαλισμό όλης της έμπειρης ηγεσίας των τριών Κλάδων τον περασμένο Νοέμβριο, όσο και τις οικονομικές περικοπές που έχει οδηγήσει οπλικά συστήματα και προσωπικό σε απαξίωση.

Και όπως σημείωνε αξιωματικός του Π.Ν. μιλώντας στο defencenet.gr "Είναι μια διαρκής κρίση που θα εξακολουθήσει για χρόνια ολόκληρα. Ίσως πλέον έχει φτάσει η ώρα να ξεκαθαριστούν οι σχέσεις μας με την Τουρκία. Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Δεν φοβόμαστε τους Τούρκους. Τους δικούς μας, τους πολιτικούς μας, φοβόμαστε". Παρεπιπτόντως το ΠΝ ξεκινά την άσκηση "Θαλασσόλυκος", σε μια προσπάθεια τουλάχιστον να φανεί ότι υπάρχει ετοιμότητα από ελληνικής πλευράς.

Έμπειρος περί τα ελληνοτουρκικά διπλωμάτης απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του defencenet.gr σημείωνε: "Ότι είχαν κάνει στο Βόρειο Αιγαίο με το "Χόρα" το 1976 και το "Σισμίκ" το 1987, το κάνουν και τώρα. Στην χειρότερη περίπτωση γι΄αυτούς η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να αξιοποιήσει τα κοιτάσματα της Α.Μεσογείου, στην καλύτερη θεωρούν ότι μπορούν να επικρατήσουν δια των όπλων. Όπως πλέον το Βόρειο Αιγαίο έχει μπει στο "ψυγείο" και με τα δύο πρωτόκολλα Ετζεβίτ-Καραμανλή και Γιλμάζ-Παπούλια η Τουρκία "κλείδωσε" το Αιγαίο, το ίδιο πάνε να κάνουν και τώρα με την Α.Μεσόγειο. Με το "ετσι θέλω" σβήνουν το Καστελόριζο και την δυνατότητα να θεσπίσουμε και εν συνεχεία να ανακηρύξουμε ΑΟΖ και χαράσσουν τουρκική ΑΟΖ μέχρι την Αίγυπτο. Τρείς είναι οι λύσεις: Να μπλοκάρουμε τις τουρκικές έρευνες απειλώντας με πόλεμο, να πάμε σε πόλεμο ή να προχωρήσουμε σε συνεκμετάλλευση με την Τουρκία περιοχών που μας ανήκουν. Τέταρτη λύση, δυστυχώς δεν υπάρχει".

Όπως ήδη έχει γράψει κατ'αποκλειστικότητα στις 28/02 το defencenet.gr, η συμφωνία Κοινής Εκμετάλλευσης στις Θαλάσσιες Περιοχές της Antalya στην Ανατολική Μεσόγειο περιλαμβάνει δύο φάσεις και εδόθησαν οι υπ. αριθ. AR/TPO-XVI/4154, AR/TPO-XVI/4319 και AR/TPO-XVI/4320 εξουσιοδοτήσεις ερευνών από την ΤΡΑΟ στη SHELL. Κατά την πρώτη φάση, υπεύθυνη για όλους τους χειρισμούς θα είναι η ΤΡΑΟ και θα πραγματοποιηθούν σεισμολογικές έρευνες, οι οποίες θα πρέπει να ολοκληρωθούν μέχρι την 31-12-2013.Η δεύτερη φάση θα αρχίσει την 1-1-2014, θα ολοκληρωθεί στις 31-12-2016 και υπεύθυνη θα είναι η SHELL, η οποία θα αναλάβει την πραγματοποίηση μιας γεώτρησης. Οι δύο εταιρείες θα έχουν ποσοστό συμμετοχής στα κέρδη κατά 50% έκαστη.»

Από εκεί και πέρα προχθές είχαμε την συγκεκριμενοποίηση ορισμένων περιοχών: Όπως αναφέρεται στο τουρκικό ΦΕΚ 2011/1753 η ΤΡΑΟ μπορεί να διεξάγει έρευνες πετρελαίου, εκτός των τουρκικών χωρικών υδάτων, στην περιοχή AR/TPO/4856, εκτάσεως 306.518 εκταρίων, του τομέα XIV (Αdana).
Όλα αυτά δεν αποτελούν καινοφανείς καταστάσεις. Το Νοέμβριο του 2008 το νορβηγικό σκάφος "Μαλένε Οστερβολντ" που έκανε έρευνες στην επίμαχη περιοχή για λογαριασμό της τουρκικής κυβέρνησης, απειλήθηκε με βύθιση από τον τότε Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Δ.Γράψα, χωρίς καν να ερωτηθεί το υπουργείο Εξωτερικών. Σήμερα υπάρχει κάποιος στην ελληνική στρατιωτική ηγεσία που να μπορέσει να κάνει το ίδιο; Οι στιγμές είναι κρίσιμες...

Για "θερμό" καλοκαίρι ετοιμάζονται οι ΕΔ - Η Άγκυρα δείχνει έτοιμη για κινήσεις...

[αναδημοσίευση από www. defencenet.gr]

«Αποενοχοποίηση» της υγιούς επιχειρηματικότητας…και στον τομέα Ορυκτού Πλούτου

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Fri, 27 Apr 2012 04:47:00 +0000

[by Dr. Tzeferis Peter][του Δρ. Τζεφέρη Πέτρου]

Εδώ και δεκαετίες, ο ρόλος του ιδιώτη επιχειρηματία έχει παγιωθεί, σε μεγάλο βαθμό, στο συλλογικό "συνειδητό" και "ασυνείδητο" του νεοέλληνα, ως κάποιου που εμφανίζεται στο επιχειρηματικό προσκήνιο, μόνο και μόνο για να κερδίσει. Και ως ένα βαθμό στον -στατιστικά όχι άδικο- στιγματισμό αυτό, συνέβαλλαν, πλην των ιδίων των επιχειρηματιών και του τρόπου δράσης τους και οι διαχρονικές "φιλότιμες προσπάθειες" όλων των  ιδεολογικά πρωταίτιων της σημερινής κρίσης…

Ομως η επιχειρηματικότα του "hit & run" , η επιχείρηση τύπου Mp3, η  κρατικοδίαιτη επιχειρηματικότητα που για διεκαετίες απομύζησε ό,τι μας έδωσε η φύση και καλλιέργησε ο μόχθος του λαού μας, είναι όχι μόνο τυχοδιωκτική, ανεπαρκής και χωρίς καμία στρατηγική προοπτική, αλλά εν κατακλείδι βαθιά κοινωνικά επιζήμια.  Αυτού του είδους η επιχειρηματικότητα, ουδεμία σχέση έχει με την υγιή επιχειρηματική ελευθερία που απαιτεί το ξεκίνημα μιας σύγχρονης αναπτυξιακής τροχιάς στον τόπο μας. Η κακώς νοούμενη Επιχειρηματικότητα αυτή , πρέπει επιτέλους, να τελειώνει και μακάρι η παρούσα κρίση να εκληφθεί ως μια ευκαιρία προς τούτο...

Πρέπει επιτέλους να αντιληφθούμε, ως κοινωνία, έστω και ante portas, πως χωρίς Yγιή Επιχειρηματικότητα μακράς πνοής δεν μπορούν να παραχθούν, πλέον, βιώσιμες θέσεις εργασίας και βιώσιμη ανάπτυξη…Χωρίς ικανοποιητικούς "τζίρους" δεν μπορείς να έχεις κέρδη και χωρίς κέρδη δεν μπορείς να διασφαλίσεις τα εισοδήματα των εργαζομένων, ούτε αρκετούς φορολογικούς πόρους,  δημοσιονομική υγεία και προοπτική σταθερότητας. Και φυσικά ούτε λόγος για την πιθανότητα δόμησης μιας βιώσιμης ανάπτυξης που θα εμπεδώσει στον πολίτη το δικαίωμα της δικαιοσύνης και ασφάλειας. Ο στόχος δεν (πρέπει να) είναι το κέρδος, αλλά η επιβίωση της δραστηριότητας στον χρόνο...

Τα σημαντικότερα θέματα για την οικονομία μας για τα χρόνια που έρχονται, είναι και θα είναι: Το εκρηκτικό πρόβλημα της ανεργίας, η μέγγενη των χαμηλών εισοδημάτων για όσους θα καταφέρνουν να διατηρούν τις θέσεις εργασίας τους και η, συνακόλουθη, ανάγκη για επιλεγμένες, μακρόπνοες και καινοτόμες ιδιωτικές επενδύσεις… Χάρης Βλάδος; Ιδιωτική Επιχειρηματικότητα, Βιώσιμη Απασχόληση & Έξοδος από την Κρίση…,

Ο τομέας του Ορυκτού Πλούτου, που όλο και περισσότερο κάνει την εμφάνισή του στις προεκλογικές ατζέντες, θα μπορούσε να είναι ένας σημαντικός αρωγός της Εθνικής μας Οικονομίας στα ανωτέρω κρίσιμα προβλήματα. Για τις αναπτυξιακές προοπτικές της Ελλάδας με βάση τον ορυκτό πλούτο, ο κ. Α. Σαμαράς, μιλώντας στο Mega είπε: «Εγώ δεν δέχομαι η Ελλάδα να έχει έναν τεράστιο ορυκτό πλούτο, τι θέλετε, τιτάνιο, κοβάλτιο, σπάνιες γαίες, χρυσό, ο οποίος είναι τελείως ανεκμετάλλευτος. ..Δεν δέχομαι να περνάει η εικόνα ότι σιχαινόμαστε και δεν θέλουμε τους επενδυτές. Θα αποενοχοποιήσω την επένδυση». (Δείτε εδώ)

Από την άλλη, ο νέος πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Βαγγέλης Βενιζέλος στην πρόσφατη συνεδρίαση του 14ου Εθνικού Συμβουλίου του κόμματος, παρουσιάζοντας το δικό του δεκάλογο της οικονομικής ανάπτυξης, έκανε και αυτός με τη σειρά του αναφορά στην εκμετάλλευση του ορυκτού μας πλούτου (Δείτε εδώ). Ομοίως και ο σημερινός πρωθυπουργός αλλά και τα υπόλοιπα κόμματα, των οποίων πολλές δηλώσεις σίγουρα μου διαφεύγουν:

Μ ήνυμα Παπαδήμου στην Τουρκία για τον ορυκτό πλούτο της Κύπρου

Ελληνικά Πετρέλαια: Οι μυστικές συμφωνίες και το προεκλογικό παιχνίδι
Ελληνικός Ορυκτός Πλούτος: καιρός να πάμε στο επόμενο βήμα...

Για όλους λοιπόν πρέπει να επισημάνουμε για μια φορά ακόμη ότι ο ορυκτός πλούτος δεν είναι ένα σεντούκι με χρυσά νομίσματα θαμμένο κάπου βαθειά στη γή. Eίναι ένας τομέας της πραγματικής οικονομίας με ιδιαιτερότητες, με δυσκολίες, με ορατό περιβαλλοντικό αποτύπωμα και με μεγάλο διεθνή ανταγωνισμό. Θα πρέπει λοιπόν να ανασκουμπωθούμε αν θέλουμε να αναπτύξουμε τον ορυκτό μας πλούτο.

Πρώτη προτεραιότητα, η αποενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας και η προσέγγιση του πολίτη και της τοπικής κοινωνίας. Διότι μόνον τότε μπορούμε να μιλάμε για τα υπόλοιπα..

Το επόμενο βήμα είναι η ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, με συγκεκριμένα μέτρα. Μια χώρα με επιχειρήσεις που διαρκώς διολισθαίνουν σε ανταγωνιστικότητα, αργά ή γρήγορα και σίγουρα αναπόδραστα, καθηλώνεται στην παγίδα της υπανάπτυξης. Κάτι μας θυμίζει σίγουρα αυτό!

Επειτα θα πρέπει να εστιάσουμε στην ποιότητα και την προστιθέμενη αξία των προϊόντων μας… Ο εξορυκτικός κλάδος είναι έντονα εξωστρεφής και στο βαθμό αυτό έχει καταφέρει να επιβιώσει της κρίσης. Γα να κάνουμε την «εθνική μας παραγωγή» ελκυστική πρέπει να καταφέρουμε να βελτιώσουμε δραστικά την σχέση ποιότητας προς τιμή . Η επιταχυνόμενη μονομερής συμπίεση του κόστους παραγωγής, ώστε να μειωθεί η τελική τιμή δεν αποτελεί παρά μόνο προσωρινή λύση. Αντίθετα, τόσο η διάσταση της ποιότητας όσο και η καθετοποίηση για την παραγωγή προϊόντων με μεγαλύτερη το δυνατόν προστιθέμενη αξία, θα πρέπει να συγκεντρώσουν, πλέον, το ενδιαφέρον και την προσπάθειά μας… Πιστοποίηση CE δομικών υλικών λατομείων αδρανών

Οι επιχειρήσεις που προσπαθούν να βγουν από την παρούσα κρίση οφείλουν να επιταχύνουν, τις εσωτερικές προσπάθειες προσαρμογής, εκσυγχρονισμού και αναβάθμισης της συνολικής δράσης τους. Απαιτείται συνεπώς ενίσχυση της προσαρμοστικότητας των επιχειρήσεων και συνεχής εκσυγχρονισμός σε όλα τα επίπεδα. Ειδικότερα, οι μεταλλευτικές επιχειρήσεις πρέπει να προσπαθήσουν περισσότερο στην Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη και την προσαρμογή στα κρίσιμα θέματα Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας.

Πώς όμως να ακολουθήσεις μια σταθερή πορεία, όταν τα πάντα γύρω σου χαρακτηρίζονται από προχειρότητα και το φάσμα του προσωρινού; Πώς να χαράξεις μακροπρόθεσμη στρατηγική όταν και το άμεσο "αύριο" ακόμα φαντάζει εντελώς αβέβαιο; Ειδικά στον μεταλλευτικό χώρο, που απαιτεί χρόνια έρευνας (7-10 χρόνια) μεταξύ του αρχικού εντοπισμού κοιτασμάτων και της εκμετάλλευσης σε πλήρη κλίμακα; Και που ακόμη απαιτεί ένα σταθερό περιβάλλον δεκαετιών μέχρι της εξάντλησης του κοιτάσματος αλλά και το περιβαλλοντικά ασφαλές «κλείσιμο», την αποκατάσταση του χώρου, και την απόδοσή του σε άλλες χρήσεις (φάση αποεπένδυσης);

Εδώ θα πρέπει να επέμβει η Πολιτεία ικανοποιώντας την ανάγκη επιτάχυνσης των θεσμικών μεταρρυθμίσεων με στόχο την σταθεροποίηση και απελευθέρωση του περιβάλλοντος επιχειρηματικής δράσης. Το νομικό πλαίσιο που ισχύει σήμερα, με τις όποιες κατά καιρούς αποσπασματικές ρυθμίσεις του, είναι "δαιδαλώδες" με αποτέλεσμα αφενός την καταγραφή πλήθους προβλημάτων και αυθαίρετης πολλές φορές ερμηνείας από τους αρμόδιους κατά περίπτωση φορείς και αφετέρου την δυνατότητα καταστρατήγισής του από τους "καλοθελητές". Επομένως, κρίνεται αναγκαίο να δημιουργηθεί ένα νέο νομικό πλαίσιο, σύγχρονο, απλούστερο, αποτελεσματικό και ευέλικτο που θα κατατείνει στην αξιοποίηση των κοιτασμάτων μέσα από υγιείς επιχειρηματικές δομές και δεν θα ευνοεί τις επιχειρήσεις του "hit & run"...

Αφησα τελευταίο κάτι πολύ σημαντικό. Την χρήση νέων καινοτόμων τεχνολογιών απαραίτητα συνυφασμένων με τον τομέα του ορυκτού πλούτου, την απελευθέρωση της δημιουργικότητας , την διάχυση νέας γνώσης… Ειδικότερα στα θέματα ασφάλειας, ορθολογικής εκμετάλλευσης και προστασίας του περιβάλλοντος. Η αναζητούμενη οικοδόμηση μιας νέας επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα περνά, ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ, μέσα από την παροχή και καλλιέργεια της γνώσης…Εδώ, ο ρόλος της Παιδείας γίνεται φανερό πως καθίσταται, πλέον, κρίσιμης σημασίας…

Ας ελπίσουμε πως τα έχουν όλα αυτά υπόψιν τους τα εκλογικά στρατηγεία των πολιτικών παρατάξεων....

Οι Ορυκτοί Πόροι της Ελλάδος και η αποπληρωμή του χρέους!
Π. Τζεφέρη: Το σύγχρονο "επιχειρείν" και ο Ορυκτός Πλούτος!

Πώς να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας, όταν για τόσα πολλά χρόνια, σηκώνεις στις πλάτες σου τον ελέφαντα;

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Wed, 25 Apr 2012 17:00:00 +0000

Πού πήγαν αλήθεια τα λεφτά και οι θυσίες του ελληνικού λαού τόσο καιρό;

Πού χάνονται τα δισ. από αιματηρές περικοπές και γιατί ενώ μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις και απολύεται τόσος κόσμος, οι δημόσιες δαπάνες αυξήθηκαν α (ή β ή γ) %, αλλά σίγουρα αυξήθηκαν;

Πώς αλήθεια γίνεται εξοικονόμηση και εξορθολογισμός των δημοσιονομικών δαπανών που όλοι ευαγγελίζονται; Όταν εγκαλείται η κυβέρνηση ότι διορίζει κόσμο, συστήνει επιτροπές και παραεπιτροπές με έμμισθους υπαλλήλους, αυτή απαντά ότι δεν είναι αλήθεια και ότι απλώς κάνει εξοικονόμηση από το κράτος.

Εντούτοις, η λίστα με τους 77 οργανισμούς του Δημοσίου (41 Γενικές και Ειδικές Γραμματείες, τα Νομικά Πρόσωπα και οι Αυτοτελείς Υπηρεσίες κλπ) , που δημιουργήθηκαν από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι το Μάιο του 2011, δόθηκε και πάλι στην δημοσιότητα.

Πλήρης η λίστα με τους 77 οργανισμούς

Μέχρι και Εθνικό Κέντρο Προειδοποίησης για Τσουνάμι (ΝΠΙΔ) στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο [Ν. 3879 (ΦΕΚ Α’ 163, 21.09.2010)], ίδρυσαν...

Την ίδια στιγμή ορισμένες υπηρεσίες στενάζουν και παλεύουν πραγματικά να τα βγάλουν πέρα με ελάχιστο προσωπικό. Τομείς που θα έπρεπε να ειναι πρωτοπόροι στην ανάπτυξη και την πραγματική οικονομία, όπως ο τομέας του Ορυκτού Πλούτου.

Την ίδια στιγμή συγχωνεύεται (!!) το Ι.Γ.Μ.Ε. (Ινστιτούτο Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών) την περίοδο που υποτίθεται ότι σηκώνουμε ψηλά την σημαία της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου της χώρας. Κατ'ουσίαν του προστέθηκε ένα Μ [έγινε Ι.Γ.Μ.Ε.Μ.] και του αφαιρέθηκε ένα πολύ μεγάλο μέρος του προσωπικού...

Την ίδια στιγμή μιλάμε για τους 23 σωματοφύλακες του Ορυκτού Πλούτου.

Στο δράμα των υπηρεσιών αυτών, των καμιά 20-αριά υπαλλήλων για όλη την ελλάδα που από τα ξημερώματα μέχρι τα άλλα ξημερώματα ασχολούνται για να τα βγάλουν πέρα, μακρυά από τις κομματικές κασσάνδρες και το ..χρώμα του χρήματος, ήρθε τώρα να προστεθεί και η πρέσσα της αξιολόγησης (υπηρεσιακών μονάδων αλλά και ατόμων) και φυσικά αντιμετωπίζουν το φάσμα της συγχώνευσης ή ενδεχομένως και της κατάργησης ακριβώς επειδή είναι ήδη υποστελεχωμένες και δεν δικαιολογούν (άκουσον άκουσον!!) τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό ατόμων για την στοιχειώδη σύσταση υπηρεσιακών μονάδων!

Σωστά! Πώς να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας, όταν για τόσα πολλά χρόνια, δουλεύεις και σηκώνεις στις πλάτες σου τον ελέφαντα!

Ελεος κύριοι κυβερνώντες, πρώην, νυν και μελλοντικοί. Επιτέλους, ασχοληθείτε με την ουσία! Αποδώστε το στοιχειώδες δίκαιο, το οποίο δεν είναι ποτέ οριζόντιο, γενικό και ατεκμηρίωτο, αλλά αποδίδεται (ανεξάρτητα αν ειναι ατομικό ή συλλογικό) ειδικά και απολύτως τεκμηριωμένα..

[του Τζεφέρη Πέτρου] [by Tzeferis Peter]

Κάτι υπάρχει εκεί κάτω... σε ποιόν όμως ανήκει τελικά;

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Sun, 22 Apr 2012 16:09:00 +0000

[από άρθρο Του Δημήτρη Μητρόπουλου, εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Τρίτη 17 Απριλίου 2012]

Πόσο αξίζει το πετρέλαιο και το αέριο που βρίσκονται κάτω από ελληνικό έδαφος - σε γη και θάλασσα; Κανένας δεν ξέρει. Αλλά η εκτίμηση φτάνει ώς και τα 200 δισ.! Ενώ δεν το περιμέναμε, βρεθήκαμε σε ενεργειακή γειτονιά, κρίνοντας από το τόξο αερίου που κάποιοι διαβλέπουν να εκτείνεται από την Κύπρο προς την Αίγυπτο και το Ισραήλ, ανεβαίνοντας μέσα από τα νερά νότια της Κρήτης προς το Ιόνιο και την Αδριατική.

Η αλήθεια είναι ότι η Ελλάδα είναι ουραγός στις σεισμικές μελέτες. Για να προκηρυχθεί όμως ο σχετικός διαγωνισμός, που προσείλκυσε οκτώ «τοπ» εταιρείες, χρειάστηκαν λεπτοί χειρισμοί αφού ο σχετικός χάρτης, που καλύπτει 220.000 τετραγωνικά μίλια από το Ιόνιο έως την Κρήτη, συμπίπτει ουσιαστικά με τα όρια της ελληνικής ΑΟΖ από εκείνη την πλευρά.

Η ΑΟΖ, ένα θέμα «τζιζ» με την Τουρκία, είναι κάτι που πάντα αναστατώνει το ελληνικό ΥΠΕΞ, το οποίο δεν ξέχασε ότι η κρίση του '87 ξεκίνησε από τα πετρέλαια του Αιγαίου. Το πολιτικό παρασκήνιο της τελευταίας διετίας είναι, ούτως ή άλλως, πλούσιο. Ξεκινά από τις έριδες και τους ανταγωνισμούς των παπανδρεϊκών, για να εμπλέξει στην πορεία τον Βαγγέλη Βενιζέλο που «καθάρισε» δηλώνοντας ότι «οι υδρογονάνθρακες είναι δικοί μας» στη συζήτηση για τη νέα δανειακή σύμβαση, αλλά και τον Αντώνη Σαμαρά που ενημερώνεται τακτικά για το θέμα σε κατ' ιδίαν συναντήσεις.

Ωστόσο είναι ο Κάρολος Παπούλιας, «βετεράνος» της κρίσης του '87, ο οποίος ενθάρρυνε πρώτος τον υφυπουργό ΠΕΚΑ Γιάννη Μανιάτη - τον «Mr Υδρογονάνθρακες» της κυβέρνησης - να προκηρύξει έρευνες στο νοτιοδυτικό τόξο των ελληνικών θαλασσών, αλλά και να ζητήσει προσφορές για τρία «οικόπεδα», γνωστά από το παρελθόν, στο Κατάκολο, στο Καλπάκι και στον Πατραϊκό. Η άγνωστη ιστορία των εν Ελλάδι υδρογονανθράκων περνάει από το Αμπου Ντάμπι και το Ριάντ για να συνεχιστεί στο Οσλο και στην Αθήνα - αλλά ξεκινά από μια πολυκατοικία στο Χαλάνδρι, όπου βρίσκεται διπλοκλειδωμένο το απόρρητο Εθνικό Αρχείο Υδρογονανθράκων.

Πλήρες άρθρο Του Δημήτρη Μητρόπουλου από την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, Τρίτη 17 Απριλίου 2012

Επιτρέψτε μας, από τη μεριά του oryktosploutos.net, να διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας ως προς το αν τα κοιτάσματα πετρελαίου και γενικότερα του Ορυκτού Πλούτου, βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα της εθνικής μας κυριαρχίας και συνεπώς δεν κινδυνεύουν.. Τί σημαίνει άλλωστε, κ.πρόεδρε του ΠΑΣΟΚ, "τα ορυκτά βρίσκονται στον σκληρό πυρήνα;" Και ποιός ειναι άραγε ο σκληρός πυρήνας της εθνικής μας κυριαρχίας, αν εξαιρέσουμε τα θέματα της εξωτερικής και της αμυντικής πολιτικής της χώρας; Μήπως είναι και η Παιδεία, για παράδειγμα; Μήπως και η Ναυτιλία;

Kαι γιατί το νέο μνημόνιο δεν εξαιρεί ρητά και με σαφήνεια τον Ορυκτό Πλούτο από την δημόσια περιουσία που εκχωρείται σε τρίτους προς χρηματοοικονομική αξιοποίηση με στόχο την επαναγορά χρέους; Κάτι το οποίο θα απαγόρευε ρητά στους δανειστές, σε περίπτωση που η ελλάδα δεν καταστεί στο μέλλον ικανή να αποπληρώσει το χρέος της με χρηματοοικονομικούς όρους, να βάλουν χέρι στα πάγια περιουσιακά στοιχεία του ορυκτού πλούτου; Και θα τον αναγόρευε σε πραγματική περιουσιακή παρακαταθήκη για τον τόπο μας;

Διότι αγαπητοί φίλοι, ο ορυκτός πλούτος δεν είναι όπως όλα τα άλλα ακίνητα του δημοσίου που υποτίθεται μπορούν να υποστούν γρήγορη χρηματοοικονομική αξιοποίηση με στόχο την αποπληρωμή του χρέους. Αν έχεις ένα ακίνητο, πχ. το πρώην αεροδρόμιο ελληνικού, ξέρεις λίγο πολύ την αξία του, κοντολογίς γνωρίζεις πόσο μπορείς να αποκομίσεις από την πώλησή του. Αν έχεις ομως πετρέλαιο, φυσικό αέριο, γεωθερμικό δυναμικό, χρυσό, βιομηχανικά ορυκτά κλπ. δεν μπορείς -στις περισσότερες των περιπτώσεων-να εκτιμήσεις από πριν την αξία του οικοπέδου σου! Αυτό δε ισχύει πολύ περισσότερο για περιοχές που δεν έχεις καν ερευνήσει αν έχεις αντικείμενο ή άν δεν έχεις.... και πιστέψτε με υπάρχουν πολλές περιοχές τόσο χερσαίες όσο και υποθαλάσσιες (κυρίως αυτές!) που δεν έχουν καν χαρτογραφηθεί γεωλογικά ώστε να δίνουν τουλάχιστον μια εκτίμηση του αναμενόμενου είδους και του δυναμικού των εκμεταλλεύσιμων γεωλογικών πόρων.

Πρέπει να ερευνήσεις διεξοδικά, να προσδιορίσεις με επιστημονική μέθοδο το κοίτασμα τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, και αφού εκτιμήσεις την πιθανή αξία που διαθέτεις, να την αξιοποιήσεις με τρόπο ώστε να αποδώσει τα μέγιστα για τον τόπο. Κι επιπλέον να περιορίσεις στο ελάχιστο την περιβαλλοντική ζημία εφόσον και το περιβάλλον αποτελεί εθνική περιουσία εφάμιλη αν όχι μεγαλύτερη. Κι αυτό θα πρέπει να το κάνεις εσύ, ο υποτιθέμενος εθνικά κυρίαρχος, και όχι να το εκχωρήσεις αλλού εκ των προτέρων! Διότι τότε κινδυνεύεις αντί να εκχωρήσεις κάτι που θα συντελέσει στο εθνικό συμφέρον, απλά να εκποιήσεις κάτι σε εξευτελιστική τιμή... Να λοιπόν γιατί χρειαζόμαστε το ΙΓΜΕ, το καλό ΙΓΜΕ!

Εκχωρώντας από πριν τον ορυκτό πλούτο, ειναι όχι μόνο λανθασμένο από τεχνικό-οικονομική και περιβαλλοντική άποψη αλλά και εθνικά επιζήμιο.

[σχόλιο του Πέτρου Τζεφέρη]

∆ιαδικασίες ελέγχου τήρησης περιβαλλοντικής νομοθεσίας σε εξορυκτικές δραστηριότητες

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Thu, 19 Apr 2012 16:23:00 +0000

Mining Environmental Controls

Η συμμόρφωση με την περιβαλλοντική νομοθεσία αποτελεί κυρίαρχο σημείο του επενδυτικού προγραμματισμού και δέσμευση την οποία οι κοινωνικά υπεύθυνες επιχειρήσεις αναλαμβάνουν και τηρούν. Εντούτοις, η πολυπλοκότητα και ασάφεια της νομοθεσίας, η επικάλυψη αρμοδιοτήτων μεταξύ των φορέων και τα ελλείμματα στελέχωσης ή και γνώσης των υπηρεσιών, περιγράφουν μια υφιστάμενη κατάσταση που δεν εγγυάται την προστασία του Περιβάλλοντος ενώ παρεμποδίζει την αναπτυξιακή δυναμική του εξορυκτικού κλάδου. Το υφιστάμενο πλαίσιο επιδρά ανασταλτικά στην αποτελεσματικότητα του κρατικού ελεγκτικού μηχανισμού, δυσχεραίνοντας την συνεπή και συντονισμένη εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί και για τις επιχειρήσεις την αίσθηση «ανασφάλειας δικαίου».

Βασικά προβλήματα

1. Ελλιπής Στελέχωση και Αποτελεσματικότητα των Μηχανισμών Ελέγχου: η ελλιπής στελέχωση των αρμόδιων ελεγκτικών οργάνων και υπηρεσιών και η έλλειψη συνεργασίας και συντονισμού μεταξύ τους κατά τη διενέργεια των ελέγχων δεν εγγυάται την αποτελεσματικότητα του ελέγχου, εγκαθιδρύει για τις επιχειρήσεις ένα ιδιόμορφο καθεστώς συνεχούς επιτήρησης χωρίς να διασφαλίζει τη συμμόρφωση και κυριότερα δεν μπορεί να εγγυηθεί ενιαίο και διευρυμένο έλεγχο για το σύνολο των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προϋποθέσεις διαιώνισης της παραβατικότητας, νόθευσης του ανταγωνισμού και άνισης μεταχείρισης έναντι των επιχειρήσεων που συμμορφώνονται με τους περιβαλλοντικούς όρους.

2. Πολυπλοκότητα Νομικού Πλαισίου και «Ανασφάλεια ∆ικαίου» : Το υφιστάμενο πλαίσιο κρίνεται πολύπλοκο και εκτενές, ενώ παρατηρούνται συνεχείς τροποποιήσεις των σχετικών νομοθετημάτων και οδηγιών και ταυτόχρονα υστέρηση και αργή εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας με την αντίστοιχη ευρωπαϊκή. Αυτό δυσχεραίνει τη συμμόρφωση των επιχειρήσεων με το θεσμικό πλαίσιο, το οποίο μεταβάλλεται διαρκώς, ενώ δημιουργούνται και σημαντικά ζητήματα ερμηνείας των κανονισμών και έλλειψης τυποποίησης των απαιτούμενων στοιχείων που δημιουργεί περιοχές τριβής των εμπλεκομένων κατά την ελεγκτική διαδικασία, πεδία παραβατικότητας και ευρύτερη ανασφάλεια δικαίου.

3. Αδυναμίες Θεσμικού Πλαισίου, Πλήθος Εμπλεκομένων, Επικάλυψη Αρμοδιοτήτων και Έλλειψη Συστηματικής Κεντρικής Υποστήριξης των Επιχειρήσεων: Ολα αυτά έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα την αυξημένη διοικητική επιβάρυνση προς τις επιχειρήσεις, οι οποίες καλούνται να αντιμετωπίσουν συχνότερες και διαφορετικής προσέγγισης αδειοδοτικές και ελεγκτικές διαδικασίες.

4. Αυξημένες Απαιτήσεις ∆ιαδικασιών Ενστάσεων και Ασαφείς Όροι Επιβολής Ποινών και Προστίμων: Επιβαρύνσεις και προβλήματα προκύπτουν για τις επιχειρήσεις κατά τη διαδικασία επιβολής προστίμων και την ακόλουθη διαδικασία ενστάσεων και εφέσεων. Οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες σε πολλές περιπτώσεις να προσφεύγουν σε εξειδικευμένες υπηρεσίες εξωτερικών συνεργατών προκειμένου αντιμετωπίσουν το πολύπλοκο νομοθετικό πλαίσιο και να ανταπεξέλθουν στο περιεχόμενο των εκθέσεων επιθεώρησης. Αυτό καθίσταται επιτακτικό ιδιαίτερα στην περίπτωση διαδικασιών ενστάσεων στα διοικητικά δικαστήρια. Επισημαίνεται, ότι η πλειονότητα των επιχειρήσεων του κλάδου, απασχολεί ειδικά τμήματα εξειδικευμένου προσωπικού με σκοπό την

αποτελεσματική διαχείριση των εν λόγω διαδικασιών.

Βασικά συμπεράσματα

1. Ανάπτυξη ενός ορθολογικού συστήματος ελέγχου τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στη βάση ενός απλοποιημένου και αποτελεσματικού πλαισίου περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Αυτό κατ’ ελάχιστον προϋποθέτει:

1.1 Χάραξη Εθνικής Μεταλλευτικής και Εξορυκτικής πολιτικής στη βάση ενός βιώσιμου Εθνικού Γενικού Χωροταξικού και Ειδικών Χωροταξικών Σχεδίων, ως προϋπόθεση αναπτυξιακής προοπτικής για τη λειτουργίατου κλάδου και την προσέλκυση επενδύσεων.

1.2 Σύσταση κεντρικού φορέα υπηρεσιών μιας στάσης (one-stop-shop) για τη διαδικασία έγκρισης περιβαλλοντικής αδειοδότησης, που θα καθοδηγεί τις περιφερειακές υπηρεσίες, θα εγγυάται την τήρηση των προβλεπόμενων από το νόμο χρονοδιαγραμμάτων (άπρακτη προθεσμία) και θα αξιοποιεί τις υπηρεσίες διαπιστευμένων αξιολογητών.

1.3 Άρση των συναρμοδιοτήτων μέσα από την διασφάλιση του κεντρικού συντονιστικού ρόλου του ΥΠΕΚΑ τόσο κατά την έγκριση όσο και κατά τον έλεγχο τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας (περιβαλλοντικών όρων).

2. Καθιέρωση κοινής μεθοδολογίας τακτικών ελέγχων στη βάση αντικειμενικής μεθόδου επιλογής των επιχειρήσεων που θα υπόκεινται σε έλεγχο και της συχνότητας των ελέγχων. Αυτό κατ’ ελάχιστον προϋποθέτει:

2.1 Ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, αναβάθμιση του ρόλου των ελεγκτών και εντατικοποίηση των ελέγχων από εξειδικευμένα μικτά κλιμάκια.

2.2 Ανάδειξη του συμβουλευτικού και υποστηρικτικού ρόλου των ελεγκτών και επιθεωρητών.

2.3 Ανάπτυξη συστήματος επιβράβευσης των συνεπών επιχειρήσεων και ρητός προσδιορισμός του αποτρεπτικού έναντι του κατασταλτικού χαρακτήρα των προστίμων.

3. Υλοποίηση δράσεων ενίσχυσης της συμμόρφωσης των επιχειρήσεων με την περιβαλλοντική νομοθεσία και διασφάλιση της πληρότητας των μελετών περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

4. Προώθηση δράσεων και δομών υποστήριξης και συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων και της τοπικής κοινωνίας .

5. Τέλος προτείνεται μια «Νέα Προσέγγιση για τη δημιουργία ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος» που στηρίζεται στη σύμπραξη των δημιουργικών δυνάμεων της οικονομίας και του δημόσιου τομέα και στη δημιουργία ενός μόνιμου βήματος διαλόγου για την προώθηση των προτεινόμενων αλλαγών.

Διατάξεις εφαρμογής του Μεταλλευτικού Κώδικα, του ΚΜΛΕ, ν. 669/77, ν. 1428/84, ν. 2115/93, διατάξεις περί λατομείων, μεταλλείων κλπ.

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Wed, 18 Apr 2012 06:30:00 +0000

Υ.Α. Δ7/Α/Φ1/οικ. 21801/2001 (ΦΕΚ 1755/Β`/31.12.2001) Αναπροσαρμογή του ύψους των χρηματικών ποινών που προβλέπονται από τις διατάξεις του ν. 1428/84
Υ.Α. Δ7/Α/Φ1/οικ. 21802/2001 (ΦΕΚ 1755/Β`/31.12.2001) Αναπροσαρμογή του ύψους των χρηματικών ποινών που προβλέπονται από τις διατάξεις του ν. 669/77
Υ.Α. Δ7/Α/Φ1/οικ. 21803/2001 (ΦΕΚ 1755/Β`/31.12.2001) Αναπροσαρμογή του ύψους των χρηματικών ποινών που προβλέπονται από τις διατάξεις του ν.δ 210/73 όπως αυτές τροποποιήθηκαν με το ν. 274/76
Υ.Α. Δ7/Α/Φ1/οικ. 21804/2001 (ΦΕΚ 1755/Β`/31.12.2001) Αναπροσαρμογή ποσών που προβλέπονται από τις διατάξεις των άρθ. 106, 108 & 110 του ν.δ 210/73 όπως αυτές τροποποιήθηκαν με το ν. 274/76
Υ.Α. Δ7/A/Φ1/12901/580/1997 (ΦΕΚ 574/Β`/14.7.1997) Αναπροσαρμογή ύψους παραβόλων, δικαιωμάτων και τελών του δημοσίου, που προβλέπονται από τις περί μεταλλείων και λατομείων διατάξεις.
Υ.Α. Δ7/οικ.21909/4001/26.09.2011 (ΦΕΚ 2331 /Β/2011) Αναπροσαρμογή των ετησίων πάγιων μισθωμάτων των συμβάσεων μισθώσεως λατομείων μαρμάρων, που προβλέπονται από τις διατάξεις του ν. 669/77. Η απόφαση τροποποιεί την προηγούμενη Υ.Α. Δ7/Α/Φ1/οικ. 21805/2001 (ΦΕΚ 1755/Β`/31.12.2001).
Υ.Α. Δ10/Β/Φ.68/οικ.25006/6127 (ΦΕΚ-1925/Β/30-12-2005) Τροποποίηση της απόφασης του Υπουργού Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας υπ’ αριθ. Δ10/Φ/68/οικ.30842/7-12-93 (917/Β) «όροι και διαδικασία εκμισθώσεως, εκμεταλλεύσεως και διαχειρίσεως των Δημοσίων λατομείων αδρανών υλικών» όπως συμπληρώθηκε και τροποποιήθηκε με τις υπ’ αρ.Υ.Α. Δ10/Β/Φ68/οικ.17611/2000 (ΦΕΚ 1545/Β`/18.12.2000) και Δ10/Β/Φ68/οικ. 10693/3065/8.6.2005 (ΦΕΚ 821/Β΄) αποφάσεις του Υπουργού Ανάπτυξης.
Υ.Α. ΙΙ-5η/Φ6.1/οικ. 9468/1984 (ΦΕΚ 466/Β`/16.7.1984) Καθορισμός των προδιαγραφών για τη σύνταξη της τεχνικής μελέτης του άρθρου 9 § 4 του ν. 1428/84 (43/Α) και της διαδικασίας για την έγκρισή της
Υ.Α. 9373/1984 (ΦΕΚ 436/Β`/29.6.1984) Υποβολής στοιχείων δραστηριότητας από τους εκμεταλλευτές λατομείων αδρανών υλικών
Υ.Α. 11-5η/Φ6.1/οικ. 9469/1984 (ΦΕΚ 454/Β`/9.7.1984) Απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη χορήγηση άδειας εκμετάλλευσης λατομείου αδρανών υλικών
Υ.Α. ΙΙ-5η/Φ6.1/οικ. 9464/1984 (ΦΕΚ 469/Β`/16.7.1984) Καθορισμός των δικαιολογητικών για τη χορήγηση των αδειών εγκατάστασης & λειτουργίας μηχανημάτων κατεργασίας των αδρανών υλικών
Υ.Α. ΙΙ-5η/Φ6.1/οικ. 9465/1984 (ΦΕΚ 469/Β`/16.7.1984) Καθορισμός δικαιολογητικών για τη χορήγηση των αδειών κατασκευής & λειτουργίας αποθηκών εκρηκτικών υλών και καψυλίων σε λατομεία αδρανών υλικών
Υ.Α. Δ10/Φ68/6812/1993 (ΦΕΚ 221/Β`/2.4.1993) Απαιτούμενα δικαιολογητικά για τη χορήγηση ή παράταση άδειας εκμεταλλεύσεως λατομείων αδρανών υλικών, διαδικασία καταθέσεως, ανανεώσεως, καταπτώσεως εγγυητικών επιστολών αποκαταστάσεως περιβάλλοντος δημοτικών, κοινοτικών ή ιδιωτικών λατομικών χώρων ή χώρων ν.π.δ.δ.
Υ.Α. ΙΙ 5η/Φ6.0/6961/85 (ΦΕΚ 387 Β της 24.6.1985). Καθορισμός του ύψους αμοιβής των μελετητών για τη σύνταξη των Τεχνικών Μελετών νέων Μεταλλευτικών και Λατομικών Εργασιών.
Δ10/Φ68/οικ.4437 08/03/2001 . Προδιαγραφές και χρονοδιάγραμμα ειδικής μελέτης αποκατάστασης (άρθρο 7 παρ. 1 εδαφ. β Ν.2837/2000).
ΚΥΑ αριθμ. 1264/19.01.2012 (ΦEK 230 Β 2012) Τροποποίηση της αριθ.Δ7/19488/22−8−2011 ΚΥΑ των Υπουργών Οικονομικών και ΠΕΚΑ (ΦΕΚ 1986/Β/7−9−2011), όπως τροποποίησε την Δ7/Β/Οικ.13803/Γ.Δ.ΦΠ4213 ΚΥΑ (ΦΕΚ 1228/Β/11−8−2004) των Υπουργών Οικονομίας – Οικονομικών και Ανάπτυξης «Θεσμοθέτηση χρηματικού αντισταθμίσματος (παραβόλου) για την χορήγηση οποιασδήποτε άδειας ή έγκρισης ή δικαιώματος που προβλέπονται από την Μεταλλευτική και Λατομική Νομοθεσία»
Δ10/Β/Φ.68/οικ.10161/2915/31-5-2005 (ΦΕΚ 780/Β/9-6-2005) Απόφαση του τ. Υφυπουργού Ανάπτυξης «Λειτουργία της επιτροπής καθορισμού λατομικών περιοχών»
Ορισμός εκπροσώπων του ΥΠΕΚΑ στις επιτροπές καθορισμού λατομικών περιοχών των Περιφερειακών Ενοτήτων της Χώρας, Ν. 4001/2011
Εγγυητική επιστολή έναντι οφειλομένων στο Δημόσιο μισθωμάτων από την εκμετάλλευση λατομείων σχιστολιθικών πλακών τα οποία εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 16 του ν. 3851/2010
Αναπροσαρμογή μισθωμάτων για την εκμίσθωση δικαιωμάτων μεταλλειοκτησίας.
Εγκύκλιος με αρ. Δ10/6.2.3/8146/31.3.93 του ΥΒΕΤ με την οποία δόθηκανοδηγίες περί της νομοθεσίας για τα λατομεία μαρμάρων και βιομηχανικών ορυκτών μετά την ισχύ του Ν. 2115/93
Αναπροσαρμογή και καθορισμός των ετήσιων παγίων μισθωμάτων των συμβάσεων μίσθωσης των δημόσιων λατομείων μαρμάρου που βρίσκονται στα γεωγραφικά όρια της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας - Θράκης.

Ο ορυκτός πλούτος της Ελλάδας - Αληθινά σενάρια ΕΤ3

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Mon, 09 Apr 2012 17:59:00 +0000

Η Ελλάδα, σε σχέση με πολλές άλλες χώρες ανάλογης έκτασης, θεωρείται πολύ προνομιούχα για τον ορυκτό πλούτο που διαθέτει. Μεγάλη ποικιλία, κυρίως βιομηχανικών και μεταλλικών ορυκτών, αλλά και ενεργειακών ορυκτών πρώτων υλών όπως οι λιγνίτες, βρίσκονται στο υπέδαφός της.

Η Ελλάδα συνεχίζει να διατηρεί πρώτες θέσεις παγκοσμίως στην παραγωγή και στις εξαγωγές του μαγνησίτη, μπεντονίτη, περλίτη, κίσσηρης και χουντίτη. Επενδύσεις σε εξοπλισμό υψηλής παραγωγικότητας και χαμηλής κατανάλωσης ενέργειας για την παραγωγή προϊόντων υψηλής αξίας με καλύτερες ιδιότητες, θεωρούνται προαπαιτούμενα για μεγαλύτερη ανάπτυξη των εξορυκτικών επιχειρήσεων στο μέλλον. Με αύξηση της γεωλογικής βεβαιότητας οι ορυκτοί πόροι είναι δυνατό να χαρακτηριστούν ως υποθετικοί ή ενδεικτικοί ή μετρημένοι, ενώ τα ορυκτά αποθέματα ως πιθανά ή βέβαια.

Σύμφωνα με τον κώδικα PERC (Pan-European Reserves and Resources Reporting Committee) από το 2008 ισχύουν συγκεκριμένες και αυστηρές προδιαγραφές για τη μετακίνηση από μία κατηγορία αποθεμάτων σε άλλη. Επιπλέον, λαμβάνεται υπόψη η αξιοπιστία και ο εξοπλισμός του φορέα που εκτελεί την έρευνα, καθώς και η μελέτη βιωσιμότητας της πιθανής επένδυσης. Επομένως, για να χαρακτηριστούν πιθανά ή βέβαια τα αποθέματα ενός ορυκτού πόρου πρέπει να υπάρχουν όχι μόνο μετρημένα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία, αλλά και μελέτες εκμεταλλευσιμότητας και βιωσιμότητας αυτών των αποθεμάτων σε χρόνο συγκεκριμένο. Tα πιθανά και βέβαια αποθέματα των περισσότερων από τους ορυκτούς πόρους της Ελλάδος είναι άγνωστα, αφού απουσιάζουν οι λεπτομερείς έρευνες (π.χ. γεωτρήσεις, μετρήσεις, αναλύσεις κ.ά.).

Η συνολική αξία των αποθεμάτων, κατά την εκτίμηση των επιστημόνων που εμφανίζονται στο ανωτέρω βίντεο, είναι περίπου 1,5 τρισεκ. € και είναι τετραπλάσια του συνολικού χρέους της (360 δισεκ. €). Επομένως, σε χρονικό ορίζοντα μόλις 20 ετών τα έσοδα της Ελλάδος μόνον από την ορθολογιστική εκμετάλλευση αυτών των πόρων μπορούν να το αποσβέσουν πλήρως. Το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται και από το ότι η τιμή ενός επεξεργασμένου ορυκτού πόρου ξεπερνά σε πολλές περιπτώσεις και το 20πλάσιο της τιμής του ακατέργαστου. Έτσι, καθετοποιημένες μονάδες εξόρυξης και επεξεργασίας, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα παραγωγής τελικών προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας, θα συμβάλλουν πολύ πιο σύντομα στην εξάλειψη αυτού του χρέους και επομένως στη ραγδαία ανάπτυξη της Εθνικής Οικονομίας.

Τέλος, αναφορικά με το πετρέλαιο, τα υποθετικά αποθέματα πετρελαίου, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις είναι 10 δισεκ. βαρέλια με τρέχουσα αξία 685 δισεκ. € και τα αντίστοιχα του φυσικού αερίου 3,5 τρισεκ. m3 με τρέχουσα αξία 409 δισεκ. €.

Εμείς να προσθέσουμε ότι το βίντεο της ΕΤ3 παρέχει ενδιαφέρουσες πληροφορίες για τα βιομηχανικά ορυκτά και ειδικότερα το ζεόλιθο της Θράκης που παραμένει ανεκμετάλλευτος, τον ελληνικό χρωμίτη του Βούρινου Κοζάνης που επίσης παραμένει στα αζήτητα, για τα ελληνικά μάρμαρα που αντέχουν στην κρίση και έχουν προσελκύσει Κινέζους επενδυτές, για τον ελληνικό χρυσό που για την ώρα παραμένει αναξιοποίητος, για το λευκόλιθο της Γερακινής και την εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΙ ΛΕΥΚΟΛΙΘΟΙ ΑΒΕΕ που τον επεξεργάζεται υποδειγματικά και εξάγει μαγνησιακά προϊόντα σε όλη την ευρώπη, για την (μοναδική στην ελλάδα) εξόρυξη πετρελαίου στην περιοχή της Καβάλας (κοίτασμα Πρίνου) κ.α.

Αξίζει να το δει κανείς..

[by Tzeferis P.]

Υπάρχει ανάπτυξη που δεν "τραυματίζει" το περιβάλλον;

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Sat, 07 Apr 2012 11:08:00 +0000

Είναι γεγονός ότι σε μια μακρόχρονη περίοδο στρεβλής ανάπτυξης για την χώρα και ταυτόχρονα περιορισμένο μέχρι ανύπαρκτο παγκόσμιο ενδιαφέρον για την προστασία του περιβάλλοντος, η εξορυκτική παραγωγή «τραυμάτισε» σε πολλές περιπτώσεις τους φυσικούς αποδέκτες και υποβάθμισε την ποιότητα του περιβάλλοντος. Ποια όμως αναπτυξιακή και γενικότερα ανθρωπογενής δραστηριότητα της ίδιας περιόδου κατόρθωσε να αποτρέψει ή δεν βρέθηκε στην ίδια κατάσταση; Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι,

• η οικοδομική δραστηριότητα μας κληρονόμησε τις τσιμεντουπόλεις,

• η τουριστική βιομηχανία δεν άφησε παραλία, βουνοκορυφή και δάσος χωρίς αυθαίρετες πολεοδομικές παρεμβάσεις, αγνόησε για μεγάλο διάστημα την εγκατάσταση μονάδων βιολογικού καθαρισμού, ενώ με την διαχρονική υπεράντληση των παράκτιων υδατικών πόρων οδήγησε στην επέκταση της ζώνης υφαλμύρωσης των υπόγειων νερών σε βάρος της ενδοχώρας,

Πέτρου Τζεφέρη: Εξαιτίας σου τουρισμέ μου...

• η γεωργία των φυτοφαρμάκων και της αλόγιστης χρήσης λιπασμάτων είχε σαν αποτέλεσμα τις σοβαρές επιπτώσεις και επιβαρύνσεις στα υπόγεια νερά σημαντικών λεκανών της χώρας

• οι κτηνοτροφικές μονάδες και οι σχετικές μεταποιητικές βιομηχανίες προκάλεσαν και αυτές με την σειρά τους την ποιοτική υποβάθμιση επιφανειακών και υπογείων νερών, και άλλων φυσικών αποδεκτών στο ευρύτερο περιβάλλον τους

Κακές πρακτικές και άστοχοι χειρισμοί, αλλά και έλλειψη τεχνολογικών λύσεων και κανονιστικών ρυθμίσεων και περιορισμών που ανήκουν σε μια άλλη εποχή που πέρασε, έκλεισε οριστικά τον κύκλο της και δεν είναι παρά μόνο μια ιστορική καταγραφή και θλιβερή ανάμνηση.

Η μεταλλευτική βιομηχανία, λόγω και της μεγάλης κοινωνικής πίεσης που δέχεται σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει εντάξει τις νέες τεχνολογίες στο σύνολο της παραγωγικής της διαδικασίας περισσότερο ίσως από κάθε άλλη βιομηχανική δραστηριότητα.

Και βέβαια στα θέματα περιβαλλοντικής πρακτικής, όπως για παράδειγμα είναι η διαχείριση των αποβλήτων, καθοδηγείται, παρακολουθείται και ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από την σχετική εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία, αλλά και τους αυστηρούς περιβαλλοντικούς όρους που επιβάλλονται στο πλαίσιο δημόσιων διαβουλεύσεων, και την πιστή τήρηση των οποίων αναλαμβάνει να εποπτεύει θεσμοθετημένη επιτροπή στην βάση ανεξάρτητης και αυτόνομης λειτουργίας με την συμμετοχή εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Σήμερα η ελληνική εξορυκτική βιομηχανία ΜΕΟΠΥ απασχολεί περίπου 15.000 εργαζόμενους, ενώ στις νέες μεταλλευτικές επενδύσεις της Χαλκιδικής, του Έβρου, της Ροδόπης και του Κιλκίς, θα προστεθούν στα επόμενα πέντε χρόνια, πέρα των 700 περίπου που απασχολούνται τώρα, άλλες 2.000 θέσεις εργασίας.

Και βέβαια, σύμφωνα με την διεθνή πρακτική και εμπειρία προβλέπεται και αναμένεται να προκύψουν ακόμη άλλες 4-5.000 ευκαιρίες έμμεσης απασχόλησης.

Στην κατεύθυνση και εξέλιξη αυτή η μελλοντική πορεία της μεταλλευτικής βιομηχανίας διαγράφεται ανοδική και βιώσιμη, γεγονός που ενισχύει την πρόβλεψη ότι η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου στην Ελλάδα ήρθε για να μείνει.

[Νικ. Αρβανιτίδης, http//:nikolaosarvanitidis.eu]

To υποκριτικό πρότυπο της ανάπτυξης δίχως κόστος...

Σπάνιες Γαίες (REEs): άφθονες μεν, σπάνιες δε...

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Thu, 05 Apr 2012 16:23:00 +0000

Η συγκέντρωση της παραγωγής των σπάνιων γαιών (rare earth elements, REEs ) σε συγκεκριμένες θέσεις και χώρες δημιοργεί ζήτημα σχετικά με την ασφάλεια του εφοδιασμού σε παγκόσμιο επίπεδο. Είναι γνωστό ότι σπάνιες γαίες (REEs) χρησιμοποιούνται για νέες ενεργειακές τεχνολογίες και τις εθνικές εφαρμογές ασφαλείας, τόσο στις ΗΠΑ όσο και αλλού.

Υπάρχουν 17 στοιχεία σπάνιων γαιών ( REEs ), 15 εντός της ομάδος των λανθανιδών, συν τα σκάνδιο και ύττριο. Οι λανθανίδες αποτελούνται από τα ακόλουθα: λανθάνιο, δημήτριο, πρασεοδύμιο, νεοδύμιο, προμήθιο, σαμάριο, ευρώπιο, γαδολίνιο, Δυσπρόσιο, όλμιο, έρβιο, θούλιο, υττερβίο, και λουτήσιο.

Οι σπάνιες γαίες χαρακτηρίζονται από μέτρια αφθονία στο φλοιό της γης, κάποιες μάλιστα βρίσκονται σε ακόμα μεγαλύτερη αφθονία από το χαλκό, μόλυβδο, χρυσό και την πλατίνα.

Εντούτοις, παρά το γεγονός ότι τα REEs βρίσκονται σε μεγαλύτερη αφθονία από ό, τι πολλά άλλα μεταλλεύματα, δεν έχουν την απαιτούμενη "συγκέντρωση" ώστε να θεωρηθούν εύκολα εκμεταλλεύσιμα από οικονομική άποψη.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ήταν κάποτε αυτάρκης χώρα σε εγχωρίως παραγόμενα Rees, αλλά τα τελευταία 15 χρόνια έχει γίνει 100% εξαρτημένη από τις εισαγωγές, κυρίως από την Κίνα, λόγω του χαμηλότερου κόστους εργασιών.

Δεν υπάρχει σήμερα εξόρυξη σπάνιων γαιών στις Ηνωμένες Πολιτείες - η Molycorp λειτουργεί μία μονάδα διαχωρισμού στο Mountain Pass, CA, και πωλεί συμπυκνώματα σπάνιων γαιών και προϊόντα εμπλουτισμού προεξορυγμένων στο παρελθόν προϊόντων. Νεοδύμιο, πρασεοδύμιο, και οξείδια του λανθανίου παράγονται για περαιτέρω επεξεργασία, αλλά τα υλικά αυτά δεν μετατρέπονται σε σπάνιο μέταλλο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Molycorp αναμένει επαναλειτουργία του ορυχείου στο Mountain Pass εντός του 2012. Current and Future Production

Ορισμένες από τις κυριότερες τελικές χρήσεις για σπάνιων γαιών περιλαμβάνει τη χρήση στους καταλυτικούς μετατροπείς των αυτοκινήτων, στην καταλυτική πυρόλυση (cracking catalysts) κατά τη διύλιση πετρελαίου, την τεχνολογία έγχρωμης τηλεόρασης και flat panel displays (κινητά τηλέφωνα, φορητά DVD, και φορητούς υπολογιστές), μόνιμους μαγνήτες και επαναφορτιζόμενες μπαταρίες για υβριδικά και ηλεκτρικά οχήματα, γεννήτριες και για ανεμογεννήτριες, και πολλές ιατρικέςσυσκευές.

Υπάρχουν σημαντικές αμυντικές εφαρμογές, όπως τα μαχητικά jet fighter, συστήματα καθοδήγησης πυραύλων, την αντιπυραυλική άμυνα, τους διαστημικούς δορυφόρους και συστήματα επικοινωνίας.

Η παγκόσμια ζήτηση για σπάνιων γαιών εκτιμάται σε 136.000 τόνους ανά έτος, με την παγκόσμια παραγωγή περίπου 133.600 τόνων το 2010.

Η διαφορά καλύπτεται από τα προεξορυγμένα αποθέματα. Η παγκόσμια ζήτηση αναμένεται να αυξηθεί σε τουλάχιστον 185.000 τόνους ετησίως μέχρι το 2015.

Σε μακροπρόθεσμη βάση, όμως, το USGS αναμένει ότι τα παγκόσμια αποθέματα και
οι ορυκτοί πόροι που δεν έχουν ακόμη εξερευνηθεί είναι επαρκείς ώστε να καλυφθεί η ζήτηση.

[του Τζεφέρη Πέτρου] [by Tzeferis Petros]

Μεταλλεία στην Ελλάδα και ...αλλού!

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Wed, 04 Apr 2012 10:14:00 +0000

[Νικ. Αρβανιτίδης, Δρ. Οικονομικός Γεωλόγος, Nikolaos.Arvanitidis@gmail.com http//:nikolaosarvanitidis.eu]

Η μεταλλευτική παραγωγή αποτελεί την μοναδική πλέον ευκαιρία και δυνατότητα της Ελλάδας, αλλά και άλλων κρατών, για έξοδο από την κρίση. Στην Σουηδία και την Φινλανδία, χώρες με παρόμοια πληθυσμιακά και κοιτασματολογικά χαρακτηριστικά, αποτελεί βασική πεποίθηση για το σύνολο των πολιτών ότι η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου έχει σχεδόν μόνη της δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και θέσει τις βάσεις του κοινωνικού κράτους που απολαμβάνουν.

Κάτι που στην δική μας χώρα διάφορες περιφερόμενες μειοψηφικές ομάδες, με καιροσκοπικές διαθέσεις, συγκεχυμένα συμφέροντα, αυταρχικές συμπεριφορές, μικροπολιτικές επιλογές, ατεκμηρίωτα επιχειρήματα και δήθεν οικολογικές ανησυχίες, δεν θέλουν να γίνει πραγματικότητα αφού καταφέρονται ενάντια στο δημόσιο συμφέρον και εμποδίζουν την αναπτυξιακή πρόοδο και την ευημερία του ελληνικού λαού. Χωρίς καμία αίσθηση αλληλεγγύης, σε μια εποχή που οι πολίτες, ειδικότερα οι νέοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται από την οικονομική κρίση και τις ελάχιστες ευκαιρίες απασχόλησης. Και δεν φτάνει μόνο αυτό. Με την μεταφορά ψευδών στοιχείων και ανακριβούς πληροφόρησης επηρεάζουν και αλλοιώνουν την σκέψη και την συνείδηση πολλών ανυποψίαστων και απλών ανθρώπων χωρίς κανένα ενδοιασμό και ίχνος δισταγμού. Ακριβώς δηλαδή το αντίθετο που οι υγιώς σκεπτόμενοι και υπεύθυνοι πολίτες κάνουν σε άλλες χώρες.

Για παράδειγμα, στον Δήμο Πάγιαλα (Pajala) στην Σουηδία ξεκίνησε πρόσφατα μεταλλευτική επένδυση ευρωπαϊκής εταιρίας που δραστηριοποιείται στην περιοχή. Στην δεκαετία του 1970 ο Δήμος Πάγιαλα έγινε δημοσιογραφικά γνωστός για την εγκατάλειψη του από νέους ανθρώπους και κυρίως από γυναικείο πληθυσμό λόγω έλλειψης απασχόλησης. Στα δημοτικά συμβούλια, οι περιορισμένοι οικονομικοί πόροι οδηγούσαν σε απόγνωση πολλούς συμβούλους που μη έχοντας τι άλλο να κάνουν ή να πουν έφευγαν στην μέση των συνεδριάσεων για το σπίτι τους. Μια μίζερη και αδιέξοδη κατάσταση που έγινε γνωστή σε όλη την χώρα.

The Pajala-mines – A second Kiruna?

Σήμερα με τα νέα μεταλλεία προ των πυλών τα πάντα είναι διαφορετικά. Τα δημοτικά συμβούλια έχουν νόημα και οι συζητήσεις γίνονται με θετική διάθεση και αρμονική συνύπαρξη. Καλύτερες υποδομές σε σχολεία, κατοικίες και πολιτιστικές δραστηριότητες προσφέρουν ένα ποιοτικότερο και υψηλότερο επίπεδο υπηρεσιών στο σύνολο των 6.300 κατοίκων του Δήμου Πάγιαλα.

Ο ίδιος ο Δήμαρχος (φωτ.) ισχυρίζεται και δηλώνει τώρα ότι έχει την πιο ευχάριστη δουλειά σε όλη την Σουηδία. Με την δημιουργία των 450 θέσεων άμεσης εργασίας που θα δημιουργήσει η μεταλλευτική παραγωγή, αποδεικνύεται και στην περίπτωση αυτή η αναπτυξιακή συμβολή και σημασία των μεταλλείων σε μια προβληματική περιοχή, κάτι που αντανακλά και συμβαίνει και με άλλες μεταλλευτικές επενδύσεις στον σκανδιναβικό βορρά. Οι Σουηδοί πολίτες στηρίζουν τα μεταλλεία, τα εμπιστεύονται και γνωρίζουν ότι όπως παλαιότερα έτσι και τώρα αποτελούν μοναδική εγγύηση για την αναπτυξιακή σταθερότητα και πρόοδο της χώρας. Σε συζήτηση της διαρκούς επιτροπής βιομηχανίας της σουηδικής βουλής για τα μεταλλεία, στις αρχές Μαρτίου, όλα τα κόμματα στήριξαν την νέα μεταλλευτική στρατηγική τονίζοντας ότι τα ορυκτά έχουν πολλές φορές στο παρελθόν ξεχρεώσει την χώρα και ανορθώσει την οικονομία της, και παρατηρώντας επίσης ότι στα τελευταία δύο χρόνια έχουν ήδη δημιουργήσει πάνω από 7.000 νέες θέσεις εργασίας.

Στην Ελλάδα Δήμοι και περιοχές με οικονομικά προβλήματα και υψηλή ανεργία χαραμίζουν τις μεταλλευτικές δυνατότητες και ευκαιρίες που έχουν, όχι για αντικειμενικούς και πραγματικούς λόγους, αλλά επειδή δεν έχουν το θάρρος και την τόλμη να ξεπεράσουν τα φοβικά σύνδρομα που ορισμένοι με κακόπιστο, απαράδεκτο και παραπλανητικό τρόπο τους μεταφέρουν και επιβάλλουν.

Δουλειές ή περιβάλλον; Επαρχιακή Σουηδική πόλη αντιμετωπίζει το δίλημμα της εξόρυξης
[Η άλλη άποψη από το μεταλλευτικό παρατηρητήριο]

Οι νόμοι πρέπει να κατατείνουν στο δημόσιο όφελος, όχι το όφελος των αιρετών!

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Mon, 02 Apr 2012 14:50:00 +0000

Τι να πει κανείς πλέον για τη βιομηχανία νόμων, τροπολογιών και κάθε είδους εξυπηρετήσεων που επιχειρείται προεκλογικά... Το λιγότερο ΑΙΣΧΟΣ!

Για παράδειγμα, στον νόμο N.4061/2012 (ΦΕΚ 66/Α/22-3-2012) «Διαχείριση και προστασία ακινήτων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων-Ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων και λοιπές διατάξεις», ο οποίος πέρασε από τη βουλή πριν από λίγες μέρες, και συγκεκριμένα στο άρθρο 5, γίνεται παρέμβαση για την εκμίσθωση των λατομείων.

Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση του νόμου, στους στόχους της συγκεκριμένης νομοθετικής παρέμβασης συγκαταλέγεται η αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων των οργάνων για τη διαχείριση και προστασία των ακινήτων του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Μάλιστα, στην ίδια αιτιολογική έκθεση αναφέρεται ότι: «Στη διάταξη του άρθρου 3 (αρμόδια όργανα) ορίζεται ότι ακίνητα, των οποίων η διαχείριση ανήκει στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, παραχωρούνται με απόφαση του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ή του Περιφερειάρχη, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το ακίνητο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 4. Κατ’ εξαίρεση, ο Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης εκμισθώνει λατομεία, όπως αυτά ορίζονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 1 του ν.1428/1984, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 4 παρ. 6 του ν.2647/1998 και του άρθρου 280 του ν.3852/2010».

Ομοίως, στις γενικές παρατηρήσεις της έκθεσης επί του νομοσχεδίου της αρμόδιας επιστημονικής επιτροπής αναφέρεται ότι «ορίζεται ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ( ή ο κατά τόπον Περιφερειάρχης κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 4) ως όργανο αρμόδιο για την παραχώρηση των σχετικών ακινήτων, για δε την εκμίσθωση λατομείων, ο κατά τόπον Γενικός Γραμματέας Αποκεντρωμένης Διοίκησης (άρθρο 3) και καθορίζονται οι γενικοί όροι και η διαδικασία τόσο για την έναντι τιμήματος όσο και για την δωρεάν παραχώρηση της χρήσης ακινήτων, και για την εκμίσθωση και εκμετάλλευση λατομείων».

Σε αντίθεση με τα προαναφερθέντα η τελική μορφή του άρθρου 5 του Ν.4061/2012 καθιστά αρμόδιο όργανο για την εκμίσθωση λατομείων τον περιφερειάρχη.

ΨΗΦΙΣΘΕΝ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
Άρθρο 5 Εκµίσθωση λατοµείων
Για την εκµίσθωση και εκµετάλλευση λατοµείων, την έκδοση αδειών εκµετάλλευσης, καθώς και για κάθε άλλο σχετικό θέµα αρµόδιος είναι ο περιφερειάρχης, στην Περιφέρεια του οποίου βρίσκεται το ακίνητο, και εφαρµόζονται αναλογικά οι διατάξεις του ν. 1428/1984 (Α΄ 43), όπως τροποποιήθηκε και ισχύει. Δεν εφαρµόζονται οι διατάξεις του νόµου αυτού όσον αφορά τη διαδικασία και τους όρους παραχώρησης που προβλέπονται στα άρθρα 8, 9, 10 και 11.

Καταρχάς, το άρθρο είναι λανθασμένο γιατί "ξεχνάει" ότι εκτός από τα λατομεία αδρανών που διέπονται από τον ν. 1428/1984 και αδιεοδοτούνται όντως από την Περιφέρεια και την Αποκεντρωμένη διοίκηση αναλόγως του ιδιοκτησιακού, υπάρχουν και λατομεία α) των βιομηχανικών ορυκτών και β) των μαρμάρων, για τα οποία η υπηρεσία αδειδοότησης είναι το ΥΠΕΚΑ. Αρα, τώρα με το ως άνω αρθρο τί γίνεται με τα λατομεία αυτά; Θα τα πάρει ο Περιφερειάρχης; Και πως θα δίνει τις άδειες.. Μήπως θεωρούν οι κύριοι νομοθέτες ότι πρόκειται για πιστοποιητικά γεννήσεως ή άδειες οδήγησης; Υπηρεσίες αδειοδότησης Ορυκτού Πλούτου

ΕΠΕΙΤΑ φαίνεται (όχι προφανώς από τη διατύπωση του νόμου!) πως ο συγκεκριμένος νόμος δεν αφορά όλα τα ακινητα που εκμισθώνονται ως λατομεία , αλλά εννοεί μόνο εκείνα που ανήκουν στην δικαιοδοσία του Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης (πχ. δασικά αγροτεμάχια, βοσκότοποι και εποικιστικές εκτάσεις κλπ.) δηλ....άλλα εννοούμε κι άλλα γράφουμε...

Και σαν να μην έφταναν αυτά, στο τελικό ψηφισθέν ενεφανίσθη -ως από μηχανής θεός - ο αιρετός περιφερειάρχης. Λες και είμαστε ευχαριστημένοι από το πως ασκείται μέχρι σήμερα η αδειοδότηση των λατομείων αδρανών ανά την επικράτεια, η μόνη αδειοδότηση που γίνεται (από το 1984!) από τις υπηρεσίες των αιρετών περιφερειών (πρώην νομαρχιών), για να δώσουμε σε αυτούς και την εκμίσθωση και διαχείριση και της δημόσιας περιουσίας ! Λες κι έχουν το προσωπικό και την τεχνογνωσία ώστε να επιτύχουν! Και αν γίνει εις όφελος ποίου θα υπολογίζονται τα μισθώματα σε αντάλλαγμα με την παραχώρηση της δημόσιας περιουsίας. Υπέρ του Περιφερειάρχη;

Κλασική περίπτωση κακής νομοθέτησης ή κάτι ακόμη χειρότερο;

Η ως άνω διάταξη, έτσι όπως τελικά διαμορφώθηκε και συμπεριλήφθηκε στο ν.4061/2012, έχουμε τη γνώμη ότι αντίκειται όχι μόνο στην αρχική προσέγγιση της ρύθμισης, αλλά και στο πνεύμα του ν.3852/2010 «Νέα αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης-Πρόγραμμα Καλλικράτης». Τούτο διότι ο "Καλλικράτης" διατήρησε την εκμίσθωση και εκμετάλλευση λατομείων σε δημόσιες εκτάσεις ως αρμοδιότητα του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης, όπως προκύπτει από τα άρθρα 280 και 186 του νόμου, ο οποίος στόχευε στην αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων σε κάθε επίπεδο διοίκησης.

Αλλωστε και προηγουμένως η αρμοδιότητα αυτή είχε εκχωρηθεί στις κρατικές Περιφέρειες (Ν.2503/1997 , Ν.2647/1998, η ΔΟΑ/Φ.6/3/5276/28-07-1997 εγκύκλιος του ΥΠΕΣΔΔΑ αλλά και το ΠΔ 78/2006 (και Π.Δ. 243/06) για τις αρμοδιότητες της Διεύθυνσης Ανάπτυξης των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων), εκφράζοντας τη διαχρονική άποψη του νομοθέτη σχετικά με την διαχείριση τη δημόσιας περιουσίας όχι από αιρετό φορέα αλλά από το Κράτος.

Συνεπώς, η εκχώρηση της αρμοδιότητας για την εκμίσθωση και εκμετάλλευση λατομείων σε δημόσιες εκτάσεις στον αιρετό περιφερειάρχη, ενδέχεται να προσκρούει και στο άρθρο 102 του Συντάγματος, το οποίο προβλέπει ότι το εύρος και οι κατηγορίες των τοπικών υποθέσεων, καθώς και η κατανομή στους επί μέρους βαθμούς καθορίζεται με νόμο. Εν προκειμένω, ο νόμος που καθόρισε τις αρμοδιότητες των Περιφερειών ως οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης δευτέρου βαθμού, είναι ο ν.3852/2010, του οποίου οι διατάξεις προβλέπουν αντίθετη ρύθμιση από αυτήν του ν.4061/2012.

Το γεγονός ότι η διάταξη του άρθρου 5 του Ν.4061/2012 αφορά (μάλλον!!) μόνο σε ακίνητα που διαχειρίζεται το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, όχι δηλ. στο σύνολο των δημοσίων ακινήτων και συνεπώς έχει εφαρμογή σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων, δεν αναιρεί το ενδεχόμενο να προκληθεί σύγχυση και εσφαλμένη εφαρμογή της κείμενης νομοθεσίας από τις κατά περίπτωση αρμόδιες υπηρεσίες.

[του Πέτρου Τζεφέρη]

Η κατάρα του τριαντάφυλλου...

noreply@blogger.com (Τζεφέρης Πέτρος) — Sat, 31 Mar 2012 05:48:00 +0000

[του Πέτρου Τζεφέρη] [by Tzeferis Peter]

Δεν είναι κάτι άγνωστο ότι η Αφρικανική Ηπειρος έχει ανεκμετάλλευτους φυσικούς πόρους, νερά, ποτάμια, λίμνες κι ακόμη πετρέλαιο, διαμάντια, χρυσό, βωξίτη κλπ.

Ούτε το γεγονός ότι για τους κατοίκους αυτών των περιοχών, οι φυσικοί πόροι θεωρούνται περισσότερο κατάρα παρά ευλογία. Κι αυτό επειδή η εκμετάλλευσή τους έχει καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στην κοινωνικό-οικονομική και πολιτική σταθερότητα, αποτελώντας συχνά την αιτία για ένοπλες συγκρούσεις και βία.

Μελετώντας την ιστορία της Αφρικανικής Ηπείρου αλλά και απλά βλέποντας το βίντεο μπορεί εύκολα να αντιληφθεί κανείς ότι εδώ δεν έχουμε μόνο την "κατάρα" του πετρελαίου ή του "κολτάν", την γνωστή "κατάρα του Ορυκτού Πλούτου", η οποία έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές περιπτώσεις οριζοντίως και αδιακρίτως.

Εχουμε και την "κατάρα του τριαντάφυλλου" της Κένυα που απομυζά αλύπητα το νερό της "προστατευόμενης" περιβαλλοντικά λίμνης naivasha, για να επιδοτεί τα θερμοκήπια των ανθοκαλλιεργητών. Ολα τα τριαντάφυλλα της ευρωπαϊκής αγοράς καλλιεργούνται στην Κένυα, κι ενώ τα κέρδη των ευρωπαίων κι άλλων καλλιεργητών είναι τεράστια, η Κένυα κερδίζει την ..απώλεια εκατομμυρίων λίτρων νερού και την μόλυνση του νερού από τα λιπάσματα και τα εντομοκτόνα. Και οι εκατοντάδες χιλιάδες κενυατών που εργάζονται στις φάρμες δεν παίρνουν πάνω από 35 ευρώ την εβδομάδα...

Εχουμε και την "κατάρα του κακάο" της Ακτής Ελεφαντοστού, που στηρίζεται στην φτηνή παιδική εργασία, η οποία αμείβεται με λιγότερο από 1 ευρω την ημέρα όταν η τιμή του κακάο στα διεθνή χρηματιστήρια της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου έχει κάνει αλματώδη ανάπτυξη. Την ίδια ώρα που στην ακτή ελεφαντοστού, πάνω από 2 εκατ. άνθρωποι εργάζονται ως μικροκαλλιεργητές κακάο με αμοιβή λιγότερο από 1 ευρώ την ημέρα, η Ελβετία χωρίς να έχει μια στάλα κακάο, έχει την καλύτερη σοκολάτα στον κόσμο...

Εχουμε την κατάρα της "πέρκας", η εντατική καλλιέργεια της οποίας εξαφάνισε σε μερικά χρόνια 400 είδη ψαριών και παράλληλα την φυσική ισορροπία και την βιοποικιλότητα της λίμνης Βικτώριας, της μεγαλύτερης αφρικανικής λίμνης που μοιράζονται η Τανζανία, η Ουγκάντα και η Κένυα. Οι ψαράδες της περιοχής έχασαν την δουλειά τους και έγιναν πλέον εργάτες επεξεργασίας της πέρκας, κερδίζοντας ένα δολάριο την ημέρα. Το μόνο που μένει σε αυτούς από τους τόννους ψαριών που κατεργάζονται καθημερινά και στέλνουν στην ευρώπη ειναι τα κεφάλια και τα κόκκαλα της επεξεργασμένης πέρκας! Α, μένουν και τα Καλάσνικοφ και πυρομαχικά που μεταφέρουν τα ογκώδη, πρώην σοβιετικά μεταγωγικά τα οποία έρχονται κάθε μέρα για να παραλάβουν τις τελευταίες ψαριές της πέρκας σε μια παράλογη συμμαχία ανάμεσα σε τοπικούς ψαράδες, επιχειρηματίες, άστεγα παιδιά, πολιτικούς, τανζανές πόρνες και ρώσους πιλότους...O εφιάλτης του Δαρβίνου

Εχουμε την κατάρα του πετρελαίου της Νιγηρίας και της Γκαμπόν, την κατάρα της Γκάνας και του χρυσού της, της Γουινέας και του βωξίτη της, την κατάρα του κοβαλτίου και του τανταλίου του Κονγκό, την κατάρα των διαμαντιών και των ενόπλων συρράξεων που δίνουν και παίρνουν για τον έλεγχο των φυσικών και ορυκτών πόρων της πλούσιας αφρικανικής ηπείρου.. Τζεφέρη Πέτρου Congo's Bloody Coltan

Μιλάμε δηλαδή για πολλές κατάρες...

Τι φταίει αλήθεια; Μήπως ο Ορυκτός Πλούτος; Μήπως τα χωράφια, οι λίμνες, τα ποτάμια και τα δάση; Τα τριαντάφυλλα και οι πέρκες; Μήπως φταίει η Αφρική που έλαχε να είναι από τις πιο πλούσιες περιοχές του πλανήτη; Που ενώ διαθέτει πλήρη δυνατότητα για αγροτική παραγωγή, λόγω της λειψυδρίας (!!!) και της ερημοποίησης (!!), εκτιμάται πως θα γίνει ο μεγαλύτερος εισαγωγέας τροφίμων και θα εξαρτάται πλήρως από τον Βορρά για την κάλυψη των αναγκών της;

Μήπως το χρήμα που διακινούν οι μεταλλευτικές εταιρείες δεν είναι το ίδιο που διακινείται και εκμεταλλεύεται το κακάο και την πέρκα και τα κενυάτικα τριαντάφυλλα που οι ντόπιοι δεν μπορούν να χαρούν την ομορφιά και το άρωμά τους; Τι να τα κάνουν άλλωστε τα τριαντάφυλλα όταν δεν έχουν πρόσβαση σε τροφή και νερό;

Μήπως φίλοι μου φταίει κάτι άλλο; Μήπως αλήθεια εμείς οι ευρωπαίοι πρόκειται να πάψουμε να ζητάμε και να καταναλώνουμε τα hi tech προϊόντα (τα PlayStation, τα κινητά, τους υπολογιστές, το full hi definition κλπ) αν πάψουν οι μεταλλευτικές εταιρείες να εξορύσσουν τα "διαβολικά" ορυκτά; Και οι λαοί να κάνουν ένοπλες συρράξεις για τον έλεγχό τους;

Μήπως θα πάψουμε κάποτε την ψευτορητορική της δημοκρατίας και του αλτρουισμού; Για το περιβάλλον που χάνεται και την ανθρωπιά που δεν την είδαμε ακόμη στην αφρικανική ήπειρο, παρά μόνο στις ταινίες; Τουλάχιστον οι κινέζοι, που έχουν επίσης πάει εκεί (όπως παντού άλλωστε) και απειλούν το μονοπώλιο των ξενόφερτων εταιρειών ιδιαίτερα εκείνων που δραστηριοποιούνται στα πλούσια κοιτάσματα της ηπείρου, έχουν πιο ξεκάθαρους στόχους..

Τουλάχιστον αυτοί "χτίζουν".. Με πολύ κόστος φυσικά, όπως κάνουν και στον τόπο τους, όμως δεν περιτυλίγουν τουλάχιστον τα περιβαλλοντικά ή άλλα εγκλήματα με χρυσόσκονη αλτρουισμού. Και το μέλλον φαίνεται να ανήκει σε όσους παράγουν έργο και όχι θεωρία, ακόμα και αν αυτό το έργο πληρώνεται με ανθρώπινο αίμα! Κι αυτό δεν αποτελεί δική μας θέση, αποτελεί δυστυχώς μια ακόμη επώδυνη αλήθεια!

Ας είναι, μπορεί ο κόσμος να είναι «απλός» κατά τον Σεφέρη, αλλά όχι απλοϊκός. Κι ακόμη είναι πολύπλοκος, όταν αρχίσει κανείς να σκέφτεται, να βγαίνει έξω από τον μικρόκοσμό του και να κάνει συσχετισμούς. Να βλέπει και τις δύο μεριές του «νομίσματος», της ανάπτυξης και της τεχνολογίας. Κι αν μάλιστα έχει και ιστορική μνήμη, τότε τα πράγματα γίνονται επικίνδυνα για την ψυχική του υγεία..

Δυστυχώς ο Ορυκτός Πλούτος της Αφρικανικής Ηπείρου αποτελεί μια περίπτωση, μια κορυφή.. Οπως είδαμε υπάρχουν κι άλλες, με ή χωρίς ονοματεπώνυμο: τα τριαντάφυλλα, οι πέρκες, το κακάο, η σοκολάτα, οι φυσικοί πόροι... Η παιδική εργασία και πορνεία... Το εμπόριο και το λαθρεμπόριο των όπλων...H αποικιοκρατία...τα ανθρώπινα δικαιώματα.. Η διαφθορά και το έλλειμμα δημοκρατίας...To AIDS, η μαλάρια κ.α., οι ανθρώπινοι πόροι...

Και ο κατάλογος είναι πολύ μακρύς ακόμη…