عصيان

خیمه‌شب‌بازی با تصاویر زمینی!

Mon, 26 Aug 1387 19:21:40 -0600

میدان ترافلگار، یکی از مشهورترین جاهای دیدنی لندن با ده‌ها مجسمه از شخصیت‌های معروف انگلیسی است که می‌توانید توضیحات کاملش را در ویکی‌پدیا بخوانید.
این میدان سال‌هاست که محل برگزاری انواع جشن‌ها و تجمعات از مراسم سال نوی یهودیان و جشن‌های خیریه تا عید فطر و تورنمنت فوتبال پلی‌استیشن شده است. تقریباً روز و شبی نیست که بروید اینجا و چیز تازه‌ای نبینید. اگر خیلی کنجکاوید می‌توانید سری به دوربین‌های پخش زنده در ترافلگار بزنید.
دیشب که داشتم همین‌طور بی‌هدف در بخش مرکزی و شلوغ این شهر قدم می‌زدم، رسیدم به این میدان. طبق معمول یک پروژه‌ای دیدنی را در آنجا راه انداخته بودند با عنوان Under Scan. در این پروژه با استفاده از پروژکتورهایی خاص که روی ارتفاع نصب شده‌اند، ویدئوهایی را روی زمین می‌اندازند از آدم‌های که در حالت عادی بی‌حرکتند اما نسبت به سایه‌های رهگذران واکنش نشان می‌دهند. در واقع Interactive Video Art یا هنر ویدئوهای تعاملی بهترین توضیحی است که می‌شود درباره این پروژه داد. برای مثال شما با تصویری یک مرد روی زمین روبه‌رو می‌شوید که در حالت جنینی به خواب رفته و وقتی سایه شما رویش می‌افتد، بیدار شده و متناسب با رفتار سایه‌تان، حرکاتی را انجام می‌دهد. برای درک بهتر از آنچه که گفتم، ویدئوی زیر را ببینید. بدیهی است که تمام این پروژه زمانی معنا دارد که هوا تاریک باشد. یعنی شب. سیگارتان را که برداشته‌اید؟

در ویدئو غوطه‌ور شوید

Sun, 25 Aug 1387 07:00:38 -0600

یک سری ویدئوی اینتراکتیو یا همان تعاملی پیدا کرده‌ام توی یک سایتی به نام رسانه غوطه‌ور یا Immersive Media که اسم واقعاً بامسمایی هم است.
خاصیت این ویدئوها هم این است که شما روی چیزی که می‌بینید کنترل دارید. یعنی می‌توانید در تصویر به هر طرفی که می‌خواهید حرکت کنید. در حقیقت احساس غوطه‌ور بودن در محیط بهتان دست می‌دهد. همان حالتی که در بازی‌هایی مثل دوم دارید.
روش کار تولید هم چندان پیچیده نیست. از یک دوربین خاص استفاده می‌کنند که حالتی کروی دارد و 360 درجه را همزمان فیلمبرداری می‌کند. برای درک بهتر ویدئوی زیر را ببینید و ماوس را در حالت کلیک حرکت دهید. لباس مناسب تنتان کنید. وسایل لازم یک گشت درون‌شهری را بردارید و بروید. سیگار که حتماً دارید؟

خرید اینترنتی یک پشم‌تراش

Sat, 24 Aug 1387 11:43:43 -0600

پشم‌تراش چیز بدی نیست. در واقع یک وسیله‌ای است مثل ریش‌تراش اما به درد اصلاح پشم‌های گوله‌شده لباس‌های پشمی می‌خورد. پس لطفاً جوگیر نشوید و ادامه این مطلب را بخوانید.
از آنجایی که فصل سرما که می‌رسد آدم می‌رود لباس‌های پشمی‌اش را از هزار سوراخ درمی‌آورد و دوباره تنش می‌کند و از آنجایی که پولوور (یا به قول انگلیسی‌ها جامپر) حتی یکی دو هفته بعد از خرید مانند جگر پاره پاره زلیخا وا می‌رود، نیاز است تا یک جالی به حولش داد. اینجا است که اختراعات زاده احتیاجات دست پا به عرصه می‌گذارند و وسیله‌ای مثل پشم‌تراش اختراع می‌شود.
یک همچین چیزی را سال‌ها قبل دخترعمه‌ام از بلژیک آورده بود و بدیهی است که همچین تحفه‌ای برسد به دست عمه‌ام. از همان موقع چشمم دنبال یک همچین وسیله‌ای بود تا آن‌که امروز توی اینترنت گشتم و پیدایش کردم. کافی است دنبال Clothes Shaver در گوگل بگردید. انواع و اقسام مدل‌هایش را پیدا می‌کنید. من این یکی را انتخاب کردم. علتش هم قیمت شش و نیم پوندی‌اش بود (گرچه ارزان‌ترش هم گیرم می‌آمد و البته حمل و نقلش هم به آدرسی که دادم 4.99 پوند آب می‌خورد). به هر حال برای اولین بار یک خرید اینترنتی را تجربه کردم و منتظرم به دستم برسد و یک حالی به این لباس‌ها بدهم.
امیدوارم دفعه بعد که دنبال یک مغزتراش می‌گردم به نتیجه‌ای بهتر برسم.

شاید آخرین خزعبل

Fri, 23 Aug 1387 14:06:25 -0600

مدت‌هاست توی این وبلاگ خودم نبودم. باید رفت و آرشیو هفت سال پیش این وبلاگ را زیر و رو کرد تا فهمید اینجا چه خبر بوده و من چه بودم و چه شدم. بعضی وقت‌ها خودکشی توی وبلاگ اتفاق می‌افتد. کمتر پیش آمده که بخواهم وبلاگم را تعطیل کنم. تقریباً می‌شود گفت تعطیلش نکرده‌ام هیچ‌وقت. زیاد هم اهل یأس فلسفی وبلاگی و این حرف‌ها هم نبوده‌ام. بعضی وقت‌ها با خودم می‌گویم این چه مزخرفاتی است که می‌نویسی برای این جماعتی که توی گوگل دنبال کلمات حسابی می‌چرخند و می‌رسند به این خزعبلاتت؟ آن‌وقت یک شیرپاک‌خورده‌ای هم می‌آید و برای مسابقات وبلاگی کاندیدایت می‌کند در حالی که تو خودت هنوز گرفتار دربه‌دری‌های این دنیایی. آن هم یک دنیای جدید که در خوشبینانه‌ترین حالتش در نیمه دوم زندگی‌ات وارد بازی‌اش شده‌ای. هنوز نه داور را می‌شناسی نه هم‌بازی‌هایت را و نه تیم حریف را. سال‌هاست که خودت را داری به ضرب و زور چک و لگد سانسور می‌کنی و حناق گرفته‌ای که به جای کلمه تخمی بگویی شخمی. بی‌خیال برادر من. دنیا همین‌قدر تخمی است که تو با بزک و دوزک کلمات می‌خواهی بهداشتی‌اش کنی.
آدم که غلط نکرده. آدم که گه نخورده آمده به این دنیا؟ تقصیر خودش که نبوده؟ حالا چه گناهی کرده که باید بنشیند پای یوتیوب و دنبال ویدئوهای فان بگردد بلکه کمی قهقهه بزند هان؟ گناه که نکرده خواسته از یک جای نکبتی خلاص بشود اما گیر یک جای پرفکت افتاده که حتی توی کلاب‌هایش نمی‌شود نسبت به آهنگ‌هایش حس نوستالوژیکی داشت؟ دلم لک زده برای چار تا فحش آبدار که بکشم به صورت هر چه باعث و بانی‌اش بوده. لعنتی حتی نمی‌شود نشست و یک دل سیر گریه کرد. آدم از خودش خجالت می‌کشد برای به کار بردن این اولین تحفه‌ای که به محض ورودش به دنیا هدیه‌اش کرده‌اند. خستگی نه از کار است و نه از چیز دیگر. آدم خسته می‌شود از بس امیدوار می‌ماند. چقدر باید به خوردمان بدهیم که درست می‌شود و مصلحت بوده و حتماً خیری در این کار است هان؟ چقدر این آدم بنشیند و به بقیه امید بدهد که عزیزم همه چیز ردیف است در حالی که از درون درب و داغان است و زندگی این شکلی شده؟
حالم از خودم به هم می‌خورد. از چس‌ناله حالم بهم می‌خورد. هیچ‌وقت نخواسته‌ام مثل دیگران باشم. همین مشکل من است. همه چیز را ریخته‌ام توی خودم. حرفم و احساس و عصیانم را توی خودم کشته‌ام که فرق کنم با بقیه. حالا روزی ده بار صدایش توی گوشم می‌پیچد که «من با یکی دیگه‌ام». یک جوری که دیوانه‌ام می‌کند. دیوانه شدم. خزعبل می‌گویم. چند تا از این نوشته‌ها را پیش‌نویس کنم توی وبلاگم و نگذارم که منتشر شوند؟
این یکی را منتشر می‌کنم. حرف آخر. چند وقت است توییتر و فرندفید را گذاشته‌ام کنار. می‌خواهم کلاً بزنم توی خط خودسانسوری. این جور جاها زیادی برای اعتراف علنی‌اند. این‌جور جاهای اعتیاد می‌آورند که هر روز بروی و ببینی دنیایت در چه حال است و چه کرده. منطق در من آن‌قدر زیاد بود که دنیا را از دست بدهم و عجله در او. امیدوار بودم صبرش همچنان کوچک باشد. اما حالا که این دو تا دست به دست هم دادند، باید امید را بکشم گرچه بعید است قاتل خوبی باشم اما قول می‌دهم سعیم را بکنم چون او خواست.
از این پس اینجا کمتر مطلب احساسی خواهید خواند. شاید چهار تا و نصفی مطلب مرتبط با کار و روزمرگی‌های اکتشافی و انکشافی و چیزهایی در همین مایه‌ها. بقیه‌اش را اجازه بدهید فعلاً بریزم توی آشغالدانی که چند وقتی است یک جای واقعی و نه مجازی راه انداخته‌ام. حرف‌ها و نظرها و این جور چیزها هم فعلاً به دردم نمی‌خورد. شاید حتی بخش نظرات اینجا را تخته کنم. شاید هم کل وبلاگ را. ترا سر جدتان وقتی من را می‌بینید یا توی مسنجر و ایمیل هی نگویید حالت خوب است یا نه؟ می‌دانم از سر دوستی و خیرخواهی است اما نمی‌خواهمش اوکی؟

معمای شقایق قرمز

Wed, 21 Aug 1387 18:47:02 -0600

چند هفته‌ای است که هر کجای انگلیس سرت را می‌چرخانی می‌بینی که مردم روی کت و پالتو و هر لباسی که دم دستشان می‌رسد شقایق‌های کاغذی می‌چسبانند.
این گل‌ها حکایتی ندارد جز بزرگداشت کشته‌شدگان جنگ جهانی اول. روی یقه یا کنار جیب بسیاری از مردم از مجریان تلویزیونی تا دولت‌مردان می‌توانید آنها را ببینید.
روز اولی که این شقایق‌های کاغذی را توی یکی از غذاخوری‌های بی‌بی‌سی دیدم، راستش متوجه نشدم که چه جور گلی هستند. با خودم فکر کردم لابد یکی از صدها جشن خیریه‌ای است که برای نیازمندان ترتیب داده‌اند. به کاغذهای اطلاع‌رسانی کنارش هم یک نگاه سرسری انداختم و دیدم رویش نوشته شده اسم این گل‌ها Poppy است. اولین چیزی که به ذهنم رسید، پاپی به معنای توله‌سگ بود (که البته املایی متفاوت دارد). البته از این جماعت عجیب نیست چرا که توله‌سگ و بچه‌گربه‌های خیابانی و بدون صاحب را از طریق انجمن‌ها و مغازه‌هایی صاحب‌دار می‌کنند. اما بین این دو موضوع نمی‌توانستم رابطه‌ای منطقی پیدا کنم. مراجعه من به دیکشنری هم چیزی جز معنای خشخاش برای واژه پاپی نشان نمی‌داد. تا این که روز سوم سوار مترو بودم و داشتم به یکی از این بی‌شمار گل‌های روی یقه نگاه می‌کردم که انگار مکاشفه‌ای داشته باشم. با خودم گفتم: آره این گل شقایقه. بعدش هم دوباره رفتم سراغ دیکشنری و دیدم که به عنوان معنی سوم نوشته corn poppy یعنی شقایق سرخ و کمی آن‌ورترش نوشته poppy day روز یازدهم نوامبر یعنی همین امروز، یعنی روز یادبود. بقیه معما را هم ویکی‌پدیا برایم حل کرد. یازدهم نوامبر روز پایان جنگ جهانی اول است که در بسیاری از کشورها گرامی داشته می‌شود. همین.

Again Little Big Planet

Sat, 17 Aug 1387 18:20:35 -0600

این روزها شاید یک کمی خوانندگان قدیمی‌تر این وبلاگ گیج شده باشند به خاطر نوشته‌هایم. یکی از علت‌هایش شاید دلتنگی باشد برای یکی دو نفر که بینمان حداقل سه ساعت و نیم فاصله افتاده است و یکی دیگرش شاید فشار شدید کار باشد که با نزدیک شدن به زمان لانچ تلویزیون بیشتر و بیشتر می‌شود. از طرفی تمرکز روی یک پروژه در طول هفته باعث می‌شود که آدم کمتر بتواند چیزهای متنوع بنویسد. طی این یکی دو هفته روی بازی جدید پلی استیشن 3 آن‌قدر کار کردیم که اگر الان هم بخواهم درباره‌اش بنویسم، می‌شود سومین پستم در این زمینه. به هر حال امروز برای مصاحبه با ایده‌پرداز بازی سیاره کوچولوی بزرگ به یکی از مراکزی رفتم که می‌شد در آنجا Little Big Planet را بازی کرد (عکس‌های از این مرکز در فلیکر).
مدیر هنری این بازی و ایده‌پردازش کسی نیست جز کریم اتونی که یک دورگه مصری-ایرانی است و بنیانگزار شرکت مدیا مولکول. در واقع کریم مادری ایرانی به نام امیرا دارد. او سابقه همکاری با کمیک‌استریپ‌کارهای معروفی چون فرانک میلر را در کارنامه‌اش دارد ولی متأسفانه اصلاً نمی‌تواند فارسی صحبت کند.
درباره این بازی فقط باید بگویم که به شدت آدم را یاد ورزش پارکور (به فارسی) یا دوی آزاد می‌اندازد. شخصیت‌های این بازی هم عروسک‌های پارچه‌ای هستند. اگر بخواهم بیشتر از این توضیح بدهم، صحبت بیش از حد به درازا می‌کشد. بنابراین اگر علاقمند هستید تا بیشتر درباره این بازی و حواشی‌اش بدانید، منتظر بمانید تا برنامه‌ای را که در این زمینه ساخته‌ام ببینید. شاید کمی طولانی اما کمتر از دو ماه دیگر پخش خواهد شد.

تریلر بازی را ببینید

کیو تو کمرا

Thu, 15 Aug 1387 17:19:42 -0600

می‌زنی توی صورتت... یک صدای قیژقیژ باز شدن در از گلویت درمی‌آوری که صافش کنی. گفته‌اند که این طوری می‌شود صدا را یک کمی مخملیش کرد. می‌روی با کله توی دوربین. لبخند می‌زنی و به دوربین سلام می‌کنی و خوش‌آمد به آنهایی که آن‌طرف لابد منتظرت هستند تا ببینند این بار قرار است کدام کارت را بیندازی روی میز... کیو تو کمرا...
چند دقیقه بعد... انگار نه انگار اتفاقی افتاده. دوباره لبخند می‌زنی به دوربین. انگار که تمام لحظه‌ها را تجربه کرده‌ای...
دن و اندرو سیمونس عاقبت تونستن خودشون رو به جای هم جا بزنن...
کمی مکث می‌کنی و می‌گویی... نامردا! او چه می‌داند نامرد یعنی چه؟ نامرد را یک جوری گفته‌ای. به خودت شاید. شاید هم به او که یک روزی آن‌طرف نشسته و می‌بیندش...
با خودت می‌گویی نامرد تویی که نامرد می‌بینی. خیلی وقته بچه نشده بودی بچه جان. آن وقت یک لبخندی می‌زنی و ادامه می‌دهی... بگذریم...
مشکل از پشت صحنه است اگر مشکلی هست. به قول معروف از فرستنده یعنی خودت. هر وقت سؤال توی کله آدم باشد و جوابش را نداند همین می‌شود. این سؤال توی کله خودت هست نه آن یکی که آن‌طرف نشسته. خودت باید جوابش را پیدا کنی اگر نه می‌دانی که او مثل همیشه رفتار کرده. تویی که باید مدیریت کنی خودت را.
سپاس از این که با ما همراه بودید... تا برنامه بعد بدرود.
باید به خودت یاد بدهی که نباید بخواهی او آن‌طرف منتظر بماند. تا برنامه بعدش شق اضافه جمله‌ات است. باید یاد بگیری که از مخت پاکش کنی. دیگر دوره نامه‌های عاشقانه تمام شده. دیگر باید بعضی چیزها را که توی کتاب‌ها نوشته‌اند برای همیشه سوزاند یا فوقش فرستاد توی موزه. می‌دانی... نباید منتظر بمانی وقتی با این قانون مواجهی که منتظرت نمی‌مانند هرچند اگر منتظر دیگری بمانند.

ما خفتیم و اوباما نخفت!

Sat, 17 Aug 1387 18:54:13 -0600

اوباما انتخابات ریاست جمهوری رو به نمایندگی از دموکرات‌ها برد. خیلی از ما امیدواریم که اتفاقات بهتری بعد از تصمیمات پرزیدنت باراک حسین اوباما بیفته. به هر حال انتخاب اون به عنوان اولین رئیس‌جمهور رنگین‌پوست ایالات متحده آمریکا یک اتفاقه هر چند که من رو همیشه یاد فیلم‌های هالیوودی می‌ندازه که آمریکا رو در سال‌های آینده نشون می‌ده و رئیس‌جمهور هم یک سیاه‌پوست بود و درگیر مشکلاتی مثل جلوگیری از یک حرکت تروریستی بزرگ یا نابودی زمین و درگیری با موجودات فضایی. در بیشتر مواقع هم نتیجه موفقیت‌آمیز بود. شاید بشه این موضوع رو تأثیرگذار دونست. به هر حال دیشب تا ساعت سه صبح به وقت لندن (شش و نیم صبح به وقت تهران) بیدار بودم و نتایج رو به طور زنده از سایت یاهو، گوگل، بی‌بی‌سی، سی‌ان‌ان و جاهای مشابه مانیتور می‌کردم. و البته یک نوع گزارش لحظه‌به‌لحظه هم توی فرندفید می‌نوشتم. بعدش هم داشتم می‌خوابیدم نگران بودم اتفاقی که برای کروبی افتاده برای اوباما نیفته! باید دید اوباما می‌تونه تغییر در اوضاع متشنج دنیا به وجود بیاره؟ گرچه موضع‌گیری‌هاش درباره ایران نسبت به مک‌کین تا به حال نرم‌تر بوده اما باید دید از حرف تا عمل چقدر فاصله هست.

بازی در سیاره کوچولوی بزرگ

Wed, 14 Aug 1387 08:20:59 -0600

امروز رفتم به شرکت سرگرمی‌های سونی. همونی که بازی جدیدش یعنی سیاره کوچولوی بزرگ هفته گذشته به خاطر یکی از آهنگ‌هاش خبرساز شده بود.
جای شما خالی نشستیم و چند دست پلی استیشن 3 با اسپنسر و مارک و یه دختره از سونی زدیم. گرافیک عالی و قدرتمند و در عین حال محیط عجیبی که بهت اجازه می‌ده تا بازی رو بسازی و با دیگران به اشتراک بذاری. در واقع یک بازی اجتماعی یا Social Game به معنای واقعی کلمه. حالا قراره جمعه برگردیم اونجا تا مصاحبه بگیریم و برنامه‌شو بسازیم.
دو شب پیش رفتم بولینگ و برای اولین بار امتحانش کردم. در نوع خودش هیجان‌انگیز بود و به نظرم رسید یکی از معدود ورزش‌هایی هست که بهم می‌سازه. بعدشم از این دستگاه‌ها هست که توی سرزمین عجایبم هست و پول می‌ندازی تا با یه گیره از توی یه آکواریوم عروسک شکار کنی. از همونا. رفتم بازی کردم و هشت-ده تایی عروسک بردم. طبیعیه که بعدش همه رو بخشیدم و خلاصه انفاق و از این صوبتا.
دیگه جونم براتون بگه که اندکی چاق شدم. در حد یه سوراخ اضافه کمربند. فکر کنم خوب‌تره این طوری. درباره خونه هم حرفش رو نزنین که اعصاب ندارم. هنوز نگرفتم اما کامینگ سون انشاءالله.

مکاشفه در هالووین

Sun, 11 Aug 1387 08:12:38 -0600

ما که همیشه اون سر دنیا بودیم و نمی‌دونستیم اصلاً این هالووین از کلوزآپ چه معنایی داره و هر چی می‌دونستم محدود بود به اون چیزهایی که توی کتاب‌ها و وبلاگ‌ها و فتوبلاگ‌ها دیده بوم. این بود که به پیشنهاد دوستان برای رفتن به یک کلاب لبیک گفتیم تا به روند مکاشفه ادامه بدیم.
طبیعیه که آدم در چنین محیط‌هایی نه‌تنها در ثانیه‌های اول بلکه در مواردی تا انتها دچار یبوست مغزی می‌شه. به هر حال هر آن‌چه که من دیدم برام عجیب و غریب بود. یک مجموعه آدم که با قیافه‌ها و لباس‌ها و ماسک‌ها از زامبی و پرستار گرفته تا خرگوش و جادوگر با موسیقی بالا پایین می‌پریدن. بلافاصله جای سازندگان مستند شوک رو خالی کردم چون می‌تونستن بهترین صحنه‌های غیرقابل‌پخش رو اونجا بگیرن و حال هر چی شیطان‌پرست ایرونی رو بکنن توی قوطی. البته تجربه نشون داده که خیلی از تابوهای صدا و سیما وقتی که قراره غرب رو سیاه نشون بده، دایورت می‌شه به تلاونگ دوم از سمت راست.
به هر حال من که یقه پیراهن سیاهمو تا در گوشم زده بودم بالا و به خاطر این که از سر کار اومده بودم و روز وحشتناک شلوغی رو پشت سر گذاشته بودم، نیازی به گریم نداشتم و همین‌طوری شبیه به فرانکشتین بودم. در عین حال هر کی هم از این خارجی‌ها که اومد و یه چیزی در گوشم گفت، به خاطر بلند بودن موزیک و عدم درک لهجه‌های جورواجور خیابونی چیزی نفهمیدم. در واقع نمی‌دونستم که دارن آدرس دستشویی رو می‌پرسن یا پیشنهاد بی‌شرمانه می‌دن. اینه که هر کی اومد سراغم فقط گفتم آی دون نو!
خلاصه این هم از هالووین البته به شکل انگلیسیش. البته می‌گن که یه هالووین واقعی رو باید توی آمریکا دید. مال اینجا فقط یه کپی‌برداری معمولی و بهانه‌ای برای جشن گرفتنه.

دست‌نوشته‌های یک گوریل فهیم

Sat, 10 Aug 1387 06:07:34 -0600

گاهی وقت‌ها آدم به یک وبلاگ می‌رسد توی وبگردی‌هایش و لذت می‌برد از نوشته‌هایش. این لذت ناب سالی، ماهی و هر از گاهی می‌آید به سراغت. من نمی‌توانم تک‌خوری کنم. آنها که وبلاگ گوریل فهیم را نمی‌شناسند، بشناسند. این داستان‌نوشته‌اش را عجیب دوست داشتم:

جغجغه
یادت می‌آید؟ وقتی که توی شرکت بهت پیشنهاد ازدواج دادم؟ فردایش که روی میزم یک جغجغه گذاشته بودی؟ مگر چه اشکالی داشت؟ از تو کوچک‌تر بودم که بودم. دیپلمه بودم که بودم. مگر بهت نگفتم آدم حساسی هستم؟ از این شوخی‌ها بدم می‌آید. فردایش هم که جلوی همکارها زدم بیخ گوشت برای همین بود. این که هیچ کس بهتر از من پیدا نمی‌کردی. حتی اگر از مینه‌سوتا و ریودوژانیرو، می‌گرفتی می‌آمدی آدیس‌آبابا، تا بوداپست، و می رفتی تا بمبئی.
خودت هم گفتی که من دیوانه‌ام. ولی نمی‌دانستی دیوانه‌ها همیشه عاشق می‌مانند. حتی وقتی که تو با یکی دیگر ازدواج کرده باشی. حتی وقتی بچه‌دار شده باشی. حتی وقتی توی جاده‌ی چالوس تصادف کرده باشی و خاکسترت هم پیدا نشده باشد.
روحت که فعلا به این طرف‌ها رفت و آمد دارد ان‌ شاء الله؟ خیلی خوب. می‌توانی بروی و ببینی، شوهرت، آقای مهندس، هر شب پیش یک لکاته می‌خوابد. می‌توانی التماس‌هایش را بشنوی وقتی که به یک روسپی می‌گوید یک شب دیگر هم پیشش دوام بیاورد. و می‌توانی بیایی من را ببینی که اینجا توی این تیمارستان لعنتی، شب‌ها که می‌خواهم بخوابم، خانم پرستار باید بیاید و برایم جغجغه بزند.

افزونه شبیه‌ساز فیلترینگ در چین

Fri, 09 Aug 1387 07:43:35 -0600

بسیار پیش آمده که بلاگرهای ایرانی که خارج از ایران وبلاگشان را به روز می‌کنند، از اوضاع فیلتر شدن وبلاگ خود یا سایت‌های دیگر بی‌خبر هستند.
این اتفاق نه‌تنها برای بلاگرهای ایرانی خارج از کشور می‌افتد بلکه برای بلاگرهای چینی هم صادق است. افزونه‌ای به نام «کانال چین» یا China Channel برای فایرفاکس نوشته شده است که به کاربران خارج از چین اجازه می‌دهد تا از وضعیت سایت‌ها باخبر شوند. این افزونه در واقع اوضاع فیلترینگ در کشور چین را برای خارج از این کشور شبیه‌سازی می‌کند.
در نمایشگاهی در هنگ‌کنگ با استفاده از این پلاگین توانستند روی دو مانیتور نمایشی از اوضاع سانسور اینترنت در چین ارائه کنند. آنها دو مانیتور را به یک ماوس و کیبورد مشترک متصل کردند. وقتی یک آدرس مثل صفحه‌ای از ویکی‌پدیا وارد شد، در یکی از این مانیتورها که از اینترنت هنگ‌کنگ استفاده می‌کند، صفحه مورد نظر دیده می‌شود اما در مانیتور کناری که با استفاده از پراکسی به اینترنت چین متصل است، صفحه فیلترشده دیده می‌شود.

روشی که برای این شبیه‌سازی استفاده شده است، به تفصیل در عکس زیر قابل مشاهده است:

عصیان در مرحله نهائی پنجمین دور رقابت‌های دویچه‌وله

Tue, 06 Aug 1387 12:15:19 -0600

از قرار معلوم در مرحله نهائی پنجمین دور رقابت‌های دویچه‌وله وبلاگ عصیان هم یکی از یازده نامزد شده.
فکر می‌کنم که وبلاگ‌های بسیار شایسته‌ای هستن که جاشون توی این لیست خالیه و با وجود اونها، وبلاگ من اصلاً محلی از اعراب نداره مخصوصاً که در سال گذشته به خاطر کارهای زیادی که داشتم، نسبت به قبل کمتر بهش رسیدم.
در هر حال در بخش وبلاگ‌های فارسی عصیان با همه کم و کاستی‌هاش کاندیدا هست و منتظر آرای خوانندگانش. اگه فکر می‌کنین که این وبلاگ هنوز خوندنیه، بهش رأی بدین و البته رأی‌دهندگان این شانس رو خواهند داشت که برنده یک دستگاه تلفن همراه HTC Touch Dual بشن.
برای رأی دادن می‌تونین به صفحه فارسی سایت برین که البته مشکل طراحی داره و امیدوارم به زودی حل بشه. بنابراین برای این‌که آرا دقیقاً به همونی که می‌خواین داده بشه و رأی یکی دیگه رو نریزین به حساب من (مثلاً تواضع کردم)، برین به صفحه انگلیسی و رأی بدین.
در بخش‌های دیگه هم ایرانی‌ها هستن. یادتون باشه به اونها هم رأی بدین و ازشون حمایت کنین.
در بخش بهترین وبلاگ، وبلاگ دیر تش باد (سرباز معلم جنوبی خودمون)، در بخش بهترین پادکست، پادکست‌های آق‌فری و شرکا و همین‌طور رادیو کالج‌پارک، در ویدئوبلاگ ببین تی‌وی و در بخش Blogwurst دنیای کوچک آقای اوف نامزد هستند.
رقبا و دوستان نامزد دیگه هم در بخش وبلاگ‌های فارسی اینجا هستن.

قلم زدن از قلمه‌زنی

Sun, 04 Aug 1387 07:04:45 -0600

يک بحث دیگر مانده. اگر نگویم حناق می‌گیرم عزیزم. هر چند به من نیامده است که در روز دو بار این‌طور حرف بزنم. این را بگذار به حساب تمام روزهایی که حرفی نزدم.
گیاه را وقتی از خاک بکشند بیرون و رهایش کنند روی یک زمین دیگر... حالا گیرم زمینش پر از کود باشد و پر از آب. باز هم اگر بخواهد ریشه بدواند، ضعیف و بیمار می‌شود. بی‌جان و کم‌زور. حالا برای آن‌که بتواند دوباره ریشه کند، اگر زنده مانده باشد البته، باید هرسش کرد. بعضی وقت‌ها لازم است تا مهم‌ترین و اصلی‌ترین شاخه‌هایش را قطع کرد. آن‌وقت حکایت آن شاخه و ریشه کردنش حکایت دیگری‌ست. زندگی همین است. فکر می‌کنی آن شاخه لابد آن‌قدر وابسته‌ات است که دیگر جان نمی‌گیرد. غافلی از آن‌که قلمه زدن هم راه تکثیر است. اصلاً گاهی وقت‌ها قلمه بهتر از ریشه با خاک اخت می‌شود. ممکن است گیاه بمیرد و قلمه‌اش بماند.
حالا شده حکایت من و ماست. باید تکه‌ای از خودم را می‌کندم.

آی‌دی‌هایی که نمی‌شود پاکشان کنی

Sat, 03 Aug 1387 07:09:11 -0600

دلگیر از چه کسی می‌توانم باشم؟ از خودم لابد. همین است دیگر. همه چیز را نمی‌توان با هم داشت. برای رسیدن به یک چیز باید از چیزهای دیگری گذشت. این همه حرف‌هایی بود که دیشب قبل از خواب با خودم می‌گفتم. می‌دانی چیست؟ برخلاف تصورت هوم‌سیک نشده‌ام. اما دلم برای یک چیزهای ریزی تنگ شده. پیش‌بینی‌اش هم می‌کردم. از قرار معلوم باید به خودم القا کنم که همه چیز تمام شده و باید کارهای جدیدی را شروع کرد و آدم‌های جدیدی را پذیرفت.
دیشب بعد از مدت‌ها حرف زدم با او. چیزهایی لازم بود که باید گفته می‌شد که شد. در عوض تا صبح خواب‌های ناجور دیدم و به خودم پیچیدم. از آن حس و حال‌هایی که دلت به هم می‌پیچد و روی دلت شور می‌زند. از آنهایی که وقتی سر صبح بیدار شده‌ای انگار از رینگ بوکس آمده‌ای بیرون درب و داغانی.
این حس زیاد هم برایم غریبه نیست. چندین بار تجربه‌اش کرده‌ام. می‌گذارمش به حساب تجربه‌ای دیگر.
بعضی از آی‌دی‌ها را نمی‌شود پاک کرد. اکانت‌های توییتر را هم. و آزاردهنده چیزی است که تمام شده باشد و باز جلوی چشمانت رژه برود. آن‌وقت می‌شود یک داستان ناتمام. فیلمی که تهش را نبسته‌اند. یک منفی بی‌نهایت.

Links for 2008-06-21 [del.icio.us]

Sun, 22 Jun 2008 00:00:00 -0500

Turks at Taksim Sq. Istanbul After Match (Turkey - Czechs 3-2)
Slide show. happiness of Turkey fans. Euro 2008

Links for 2008-05-17 [del.icio.us]

Sun, 18 May 2008 00:00:00 -0500

Iran:A Park just for women
Osyan,an Iran based blogger, informs [Fa] us a new park was inaugurated by Tehran's mayor office for women. The blogger says our city needs more recycling places/parks for garbages rather than separate-gender parks.

Links for 2008-05-06 [del.icio.us]

Wed, 07 May 2008 00:00:00 -0500

گاه‌شمار پارسی گوگل برای سال 87 خورشیدی
این از آن تقویم‌هایی هست که هر کاربر ایرانی که کارهایش را آنلاین انجام می‌دهد به آن نیاز دارد. ایرانی‌های خارج‌نشین هم که جای خود را دارند.

Links for 2008-04-10 [del.icio.us]

Fri, 11 Apr 2008 00:00:00 -0500

کامپیوتر مورچه‌ای
یکی از بهترین وسایلی ابداعی صفحه کامپیوتری دگردیس نام دارد. این وسیله در واقع کامپیوتری است که مانند یک صفحه تخت به نظر می‌رسد که افراد می‌ت
از نژادپرستی برای جذب امضاء تا رئیس ایرانی ناسا
مشکل مردم ما قبل از هر چیز بزرگ‌نمایی است. چند روز پیش وقتی سوار تاکسی شدم، آقای راننده چنان از قدرت یکی از سیاستمداران برایم تعریف می‌کرد ک

Links for 2008-04-08 [del.icio.us]

Wed, 09 Apr 2008 00:00:00 -0500

ماوس خمیری
ویژگی این ماوس (موشواره) این است که مانند خمیر بازی تغییر شکل می‌دهد. شما می‌توانید آن را مطابق سلیقه خودتان بسازید. جنس این ماوس از گل مدلسا

Links for 2008-01-21 [del.icio.us]

Tue, 22 Jan 2008 00:00:00 -0600

Photo.net photo: My shadow!
A picture from Iran

Links for 2007-12-30 [del.icio.us]

Mon, 31 Dec 2007 00:00:00 -0600

چگونه ياهو را برای حذف نام ايران بپيچانيم؟
جريان حذف نام ايران از فهرست کشورها در هنگام ثبت‌نام ايميل ياهو را حتماً تا حالا شنيديد. به طور خلاصه جريان از اين قرار هست که وقتی برای ثبت‌