பாதசாரியின் பால்வீதி

தி சோஷியல் நெட்வொர்க் (2010)

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Fri, 30 Sep 2011 08:10:00 +0000

சில தினங்களுக்கு முன் பிரபு ட்விட்டரிலும் ஃபேஸ்புக்கிலும் மாய்ந்து மாய்ந்து எழுதேன் மச்சின்னு பிடுங்கியதில் எழுதியது.

காதல் சீசனின் உச்சகட்டம். பார்த்து, பார்க்காமல், பேசி, பேசாமல், பல் துலக்கி, துலக்காமல் என்றெல்லாம் முரளி தொடங்கி வினீத்-அப்பாஸ் வரை மாய்ந்து மாய்ந்து காதலித்து வந்த பிராயம். ’காதலர் தினம்’ என்ற படம் அனேகம் பேருக்கு நினைவிருக்கும். இண்டெர்நெட் என்ற வஸ்துவை ஆல்பங்களை அக்குளில் வைத்திருக்கும் மாமா மாதிரி சித்தரித்திருப்பார். அண்ணல் கவுண்டமணி வரும் காட்சிகள் தவிர்த்து ஒவ்வொரு ஃப்ரேமையும் செதுக்கித் தள்ளியிருப்பார். இதற்கு ரஹ்மானும் உடந்தை. கம்பிகளினூடே தகவல் பரிமாற்றம் செய்யும் வித்தையை கண்டறிந்த க்ரஹம் பெல் மட்டும் இந்த கலைப்பொக்கிஷத்தை காணும் அரிய வாய்ப்பைப் பெற்றிருந்தால், அதே கம்பிகளில் நாண்டே உயிரை விட்டிருப்பார்.

பெயர்: தி சோஷியல் நெட்வொர்க்.

வெளிவந்த வருடம்: 2010.

வகை: சரிதம்.

இயக்குநர்: டேவிட் ஃபின்ச்சர்.

நடிகர்கள்: ஜெஸ்ஸி ஐசன்பெர்க், ஆர்மி ஹேம்மர், ஆண்ட்ரூ கார்ஃபீல்ட், ஜஸ்டின் டிம்பர்லேக், மேக்ஸ் மிங்ஹெல்லா.

விருதுகள்: 3 ஆஸ்கர், 3 BAFTA, 3 கோல்டன் க்ளோப் உள்பட 96 விருதுகள்.

எப்படி டேவிட் ஃபின்ச்சரின் ஃபைட் க்ளப் 1990களின் அமெரிக்காவை பிரதிபலித்த ஆகச்சிறந்த படமோ, அப்படி புதிய மில்லினியத்தின் முதல் பத்தாண்டுகால அமெரிக்க சமூகத்தை, கலாச்சாரத்தை, வாழ்வியலை பிரதிபலித்த ஆகச்சிறந்த படம் சோஷியல் நெட்வர்க். ஃபைட் க்ளப்பைப் போலவே இதுவும் ஒரு புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட திரைப்படமே. ஆனாலும், காகிதத்தைத் தாண்டி திரைக்கதையால் மட்டுமே செய்யக்கூடிய சில நுட்பமான விஷயங்கள் நிறைய படத்தினில் உண்டு. ஆஸ்கர் விருதை காதலர் தினம் ரஹ்மானிடம் இருந்து பிடுங்கிக் கொண்ட ரெஸ்னர்-ராஸின் இசைக்கோவையை முதலாகச் சொல்லலாம். ராயல் ரெகட்டா காட்சியின் ஒளிப்பதிவு இன்னொரு மிகப் பொருத்தமான உதாரணம். அக்காட்சி இடம்பெறும் தருணமும்.. திவ்யா நரேந்திரா-விங்க்கிள்வாஸ் சகோதரர்கள் நூலிழையில் தவறவிடும் மற்றொரு சமநேர காட்சியமைப்பும் அட்டகாசம். படம் குறைந்தபட்சம் மூவரின் பார்வையில் சொல்லப்படுகிறது. ரஷோமான், சிட்டிசன் கேன், இன்னும் அப்பட்டமாக நமது வானம் மாதிரியான பல கதைகளால் ஆன ஒரு கதை. ஆனால், எந்த இடத்திலுமே அப்படி உதிரியான காட்சியமைப்பு மாதிரி உணரவிடாது இழைந்துவிட்ட அற்புதமான அணுகுமுறை. காஸ்டிங் - ஒவ்வொன்றும் அவ்வளவு பொருத்தமான தேர்வுகள். ஆர்மி ஹேம்மரின் இரட்டையர்கள், அந்த காதலி, நெருங்கிய நண்பன் எடுவர்டோ சேவரினாக வரும் ஆண்ட்ரு கார்ஃபீல்ட், ஏன் அந்த வழக்குரைஞர்கள் வரைக்கும் கனகச்சிதம். ஹார்வர்டை/எல்.ஏ-வை அவ்வளவு நட்போடு காட்டிய ஒளிப்பதிவு.

முதல் காட்சியிலேயே எரிகாவுடனான உறவினை முறிக்கிறார். அவருடன் நெருக்கமாக இருக்கும் நண்பனை உதறுகிறார். தனது நிறுவனத்தை அடுத்த நிலைக்கு கொண்டு செல்லும் ஷான் வெட்டி விடப்படுகிறார். அனேகம் பேர் இவரை விட்டு விலகுகிறார்கள், வழக்கு தொடுக்கிறார்கள். ஃபேஸ்புக் ஒரு நாடாக இருப்பின், அதன் ஜனத்தொகை ஐரோப்பாவின் ஜனத்தொகையை விட அதிகம். அத்தனை நட்புகளை, உறவுகளை இணைக்கும் ஒரு நவீனயுக சாதனத்தின் நிறுவனருக்கு உறவென்று ஒருத்தரும் கிடையாது. இந்த மிக வலிமையான முரண் தான் படத்தின் உயிர்நிலை. உலகின் மிக இளம் பில்லியனேராக கருதப்படும் மார்க் (இது படத்தில் இடம்பெறும் தவறான செய்தி. இவரை விட சில நாட்கள் வயதில் இளையவரான டஸ்டின் மாஸ்கோவிட்ஸ், மார்க் – வார்டோ ஆகியோரின் விடுதித் தோழர் தான் உலகின் மிக இளம் பில்லியனேர் ஆவார்) பணத்தைப் பெரிதாக மதிப்பதில்லை. பெண்களையும் உதாசீனப்படுத்துகிறார். (பார்ட்டியில் பார்த்து, கசமுசா முடிந்த பின்னர், அவளை கைகழுவி விட்டு, புதிய தளத்தைப் பற்றி தன் பழைய காதலியிடம் கேட்கிறார்) கல்லூரி, மதிப்பெண், கல்வி என்றும் பெரிய ஆர்வம் காட்டுவதில்லை. வகுப்பில் கோட் எழுதுவது, வாத்தியாரின் பாடம் கவனிக்காமல் போனாலும் சரியான பதிலைச் சொல்வது, 6 மாதகால வகுப்புத்தடை விதித்ததற்கு கவலையே இல்லாமல், கல்லூரி நிர்வாகிகளை அவமதிப்பது என்று நிறைய சொல்லலாம். அலுவலகம், வேலை என்று ஆன பின்னரும், சாவகாசமாக நண்பனின் எதிரியை இரவு உடைகளோடு சென்று மூக்கில் குத்துவது, பிஸினஸ் மீட்டிங்கின் போது சேட்டை சப்தங்கள் எழுப்புவது, தனது விசிட்டிங் கார்டில் தகாத வார்த்தைகளை எழுதுவது என்று மிக விஷமத்தனமான பாத்திரப் படைப்பு.

படத்தில் மூன்று காட்சிகளில் மார்க் உரையாடுகிறார். நீளமான One on One உரையாடல்கள். முதல் காட்சியில் எரிக்காவுடன், எடுவர்டோவுடன் தனது விடுதியில், ஷான் பார்க்கருடன் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸ் டாஸ்மாக்கில். எரிக்காவுடனான உரையாடலில், பெரும் பணம் படைத்தவனாகவோ, தனித்திறமையிருந்தாலோ.. உதாரணத்திற்கு விசைப்படகு அல்லது ஏ கபெல்லா இசைக்குழுப் பாடகனாகவோ இருந்தால் தான் ஹார்வர்டுக்கே உரிய ஃபைனல் களப்களில் இணைய முடியும் என்கிறார். ஆனால், அதற்குரிய முயற்சியில் தன்னை மார்க் ஈடுபடுத்திக் கொள்வதே இல்லை. மேலும், வின்கில்வாஸ் சகோதரர்கள் விசைப்படகு வீரர்களாகவும் (பின்னாளில் ஒலிம்பிக் வீரர்களாக), திவ்யா நரேந்திரா (இந்தியர்!) தன் இணையுடன் ஏ கபெல்லா நிகழ்ச்சிகளில் கலந்துகொள்வதையும், தனது செல்ல நண்பன் வார்டோ (மேற்கூறிய இருவர் உட்பட) பெரும் செல்வந்தர்களாக திகழ்வதையும் நாம் பார்க்க முடிகிறது. இவையனைத்திற்கும் முத்தாய்ப்பாக, இரட்டையர்களின் பந்தயத்தைப் பற்றி இங்கிலாந்து மாணவர்கள் மார்க்கின் தளத்தில் தெரிந்துகொண்டதாகவும், அளவளாவுவதாகவும் சகோதரர்கள் அறிகின்றனர். ஏ கபெல்லா நிகழ்ச்சியின் போதே, திவ்யா நரேந்திராவின் தோழிக்கு மின்னஞ்சலில் ஃபேஸ்புக் குறித்த மெய்ல் வந்தடைகிறது. (கூர்ந்து நோக்கினால், அதை அவர் சகோதரர்களிடன் சொல்ல ஓடுகையில், ஃபிரேமை விட்டு ஒரு படகு செல்வதை கவனிக்க இயலும் :P ) ஃபேஸ்புக் தொடங்க, இயங்க அனத்து விதமான நிதி வசதிகளைச் செய்த எடுவர்டோ, ஒரு மில்லியன் ஃபேஸ்புக் பயனர்கள் சேர்ந்த விழாக் கொண்டாட்டத்தில் தனது பங்குகள் அனைத்தும் ஏமாற்றப்பட்டிருப்பதை உணர்கிறார். அந்த ஒரு உரையாடலின் சங்கிலி விளைவுகள். அத்தனைக்கும் கரகம் வைத்தது மாதிரி, ”என் கிட்ட இருக்குற காசுக்கு, உங்க களப் எல்லாத்தையும் ஒரே மொடக்குல வாங்கி அங்க கோலி விளையாடுவேன் கோலி!” என்கிறார். தாறுமாறு.. தக்காளி சோறு!

சமகால அமெரிக்காவை இத்தனை தத்ரூபமாக எந்த படத்திலும் சமீபத்தில் காட்டவில்லை. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னால், அமெரிக்கன் ப்யூட்டி, டைட்டானிக் சமயத்தில் வந்திருந்த படம். ஹார்வர்ட் யுவன்களின் நேர்காணல், வீடொன்றை வாடகைக்கு எடுத்து அலைபாயுதே ரீதியில் நீச்சல் அடித்துக்கொண்டு, ப்ளேஸ்டேஷன் விளையாடிக்கொண்டு, பியர் அடித்தபடி வேலை செய்வது, இன்னும் நிறைய சொல்லலாம். அவர்களது வசனங்களில் ஒருசேர தாக்கும் நகைச்சுவையும், வன்மமும் இன்றைய தினத்தின் முரண்பாடான வாழ்க்கைச் சூழலை மிக நுட்பமாக சித்தரிக்கிறது.மேற்கூரிய மூன்று முக்கிய காட்சிகளிலுமே இத்தகைய உரையாடல்கள் பிரதானமாக இருப்பதைக் காணலாம். நாயகன் – வில்லன் எதிர்ப்பாடெல்லாம் பாராமல், விங்க்கிள்வாஸ் இரட்டையர்கள் ஆகட்டும், அந்த வழக்கறிஞரின் ஜூனியர் ஆகட்டும் எல்லோரிடமும் இதே சுபாவம் விரவியிருப்பதை பார்க்க இயலும். மார்க், என்ன தான் சோஷியலாக இல்லாமல் போனாலும், மிகுந்த கவனித்தறியும் இயல்புடையவர். இரு நொடிகள் ஏ.இ.பை பார்ட்டியில் இருக்கையிலேயே பின்புலத்தில் அசந்தர்ப்பமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நயாகரா படத்தை கவனிக்கிறார். டஸ்டினோ, வார்டோவோ அதை கவனிக்கத் தவறுகிறார்கள். இது தான் அவரது வெற்றிக்கு வழி. விவேகாநந்தர் மொழிந்த:

” Take up one idea. Make that one idea your life - think of it, dream of it, live on idea. Let the brain, muscles, nerves, every part of your body, be full of that idea, and just leave every other idea alone. This is the way to success.”

இது தான் மார்க். சதாசர்வகாலமும் தனது வாழ்வை அர்ப்பணித்து, யாரும் காணத்தவறும் விஷயங்களை பிரதானமாக்குகிறார். ஒருவேளை மார்க்கிடம் வராமல் ஹார்வர்ட் கனெக்‌ஷன், அல்லது பெயர் மாற்றி, கனெக்ட்-யு என்று விங்க்கிள்வாஸ்-நரேந்திரா ஒரு நெட்வொர்க்கிங் தளத்தை தொடங்கியிருக்கலாம். ஆனால், அது இத்தனை பெரிய வெற்றியை கண்டிருக்குமா என்று சந்தேகமே. ஹை5, மை ஸ்பேஸ், ஆர்க்குட் மாதிரி வழக்கொழிந்து போன தளங்கள் எத்தனை? காட்சி ஒன்றில், பாஸ்னியா! பாஸ்னியாவில் சாலைகள் கிடையாது. அங்கு கூட ஃபேஸ்புக் இருக்கிறதா என்று மார்க்கிடம் கேட்கப்படுகிறது. மார்க் சொல்வது போல, எவர் வேண்டுமானாலும் ஒரு நாற்காலியைச் செய்து விட முடியும். அதற்காக, ஒரு நாற்காலியை வடிவமைப்பவன் அதற்கு முன்னர் நாற்காலியை வடிவமைத்த அத்தனை பேரிடமுமா காப்புரிமை கோரமுடியும்?

“ராய் ரேமண்ட் என்கிற ஒரு ஸ்டான்ஃபோர்ட் எம்.பி.ஏ தன் மனைவிக்கு ஏதோ உள்ளாடை வாங்க வேண்டியிருந்தது. ஆனால், கடையில் போய் நின்று கேட்கவோ வெட்கம். திடீரென ஒரு யோசனை. உள்ளாடைகள் விற்கும் ஒரு நவநாகரீக அங்காடி. 40000 $ கடன் வாங்கி, இன்னுமொரு 40000 $ தனது மச்சான்களிடமிருந்து வாங்கி கடையைத் திறக்கிறார், விக்டோரியாஸ் சீக்ரெட் என்று. அரை மில்லியன் டாலர்கள் கல்லா கட்டுகிறது முதல் வருடத்திலேயே. ஒரு விளம்பர அட்டவணை அச்சடித்து, மூன்று கிளைகள் திறக்கிறார். ஐந்து வருடங்கள் கழித்து லெஸ்லி வெக்ஸ்னரிடம் நிறுவனத்தை நாலு மில்லியன் டாலர்களுக்கு விற்கிறார். நல்ல முடிவு, இல்லையா? இல்லை. இரண்டு வருடங்களுக்கு பின்னால் அதே நிறுவனத்தின் மதிப்பு ஐந்நூறு மில்லியன் டாலர்களாக உயர, ராய் ரேமண்ட் கோல்டன் கேட் பாலத்திலிருந்து குதித்து உயிரை விடுகிறார். யார் பெத்த புள்ளையோ.. பொண்டாட்டிக்கு லங்கோடு வாங்கத்தான் ஆசைப்பட்டான்.”

(ஷான் பார்க்கர், பப்பில் மார்க் ஸுக்கர்பெர்க்கிடம்)

ஃபேஸ்புக் என்ற யோசனையை ஸுக்கர்பெர்க் திருடிவிட்டான்.. திருடிவிட்டான் என்று கூப்பாடு போடும் பலர், அதன் வேரான ஃபேஸ்மேஷ் மட்டும் என்ன ஸுக்கர்பெர்க்கின் சொந்த கண்டுபிடிப்பா என்று யோசிப்பதேயில்லை.

______________________________________________________________________________________________________________

2001: எ ஸ்பேஸ் ஆடிசி (1968)

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Wed, 18 May 2011 08:01:00 +0000

மேலே உள்ள படத்திற்கான இணைப்பு.

பெயர்: 2001: எ ஸ்பேஸ் ஆடிசி.
வெளிவந்த வருடம்: 1968.
இயக்குனர்: ஸ்டேன்லி க்யுப்ரிக்.
வகை: அறி-புனைவு.

முன்குறிப்பு: இதுநாள்வரை நான் பார்த்த படங்களில் மிகப்பிடித்த படம் என்று இதையே சொல்வேன். ஒருதலை பட்சமாகவே இருக்கப்போவதாலும், அனத்தப்போவதாலும் இதை விமர்சனம் என்று கொள்ளத்தகா. படத்தை ப்ளூரேவில் மட்டுமே கண்டுகளிக்கவும்: முழு பாதிப்பையும் தரவல்லது.

நான் தற்போது வாழும் கால்கா ஜி தென் தில்லையைப் பொறுத்த வரையிலும் சற்றே பெரிய ஏரியா. புது தில்லி இந்தியாவின் மிகப்பெரும் நகரம். ஜோலார்பேட்டைக்கு வடக்கே பெரிய நிலப்பரப்பென அறியப்படும் நார்த் இண்டீஸ், உங்களுக்கு தெரியாததில்லை விந்திய இமாச்சல யமுனா கங்கா உச்சல ஜலதித பில்லா ரங்கா என்று சாலப்பெரியதே. கேப்டன் தோனி கட்டியாளும் இந்தியா உலகின் ஏழாவது பெரிய நாடு. உலகம் பாவம், குரு, சனி, ராகு எல்லோரையும் விட சின்ன வாண்டுப்பயல். ப்ளுட்டோவுக்கு இப்போதைக்கு அட்டெண்டன்ஸ் போடாத சூரியக்குடும்பம், பாண்டிபஜார் ஸ்டிக்கர் மார்க்கமாக அம்ஜிக்கரை வாடகை வீட்டு விட்டத்தில் ஒட்டும் கோடானு கோடி நட்சத்திரங்கள், பால்வீதி, இன்னபிற எல்லாவற்றையும் ’பிரபஞ்சம்’ என்று அமெரிக்காவிலிருக்கும் ஏதோ ஒருவர் யூட்யூபில் சொல்லக்கேள்வி. சின்ன வயசில், நடுப்பக்கத்தில் தொப்புளைக் காட்டிக்கொண்டிருக்கும் நடிகையின் படத்திற்கு இரண்டு பக்கங்கள் தள்ளி பேரண்டத்தில் நமது பால்வீதியின் கோள்கள் நட்சத்திரங்கள் போலவே பிற பல மேட்டர்கள் இருப்பதாகவும், ஒருவேளை அங்கும் நடுப்பக்க சில்ஃபான்ஸ் சமாச்சாரங்கள் நிகழலாம் என்றும் அண்ணல் சுஜாதா எழுதியிருந்ததாக நினைவு. அடுத்தமுறை தாங்கள் அம்பத்தூரிலும் ஆவடியிலும் சதுர அடி எத்தனை டாலர் என்று கேட்கையில், அண்ணாந்து வானத்தை ஒருமுறை பார்ப்பது நல்லது.

இருக்கட்டும். நல்லது. 2001க்கு வருவோம். அதாகப்பட்டது, சுமார் 40 வருடங்களுக்கு முந்தியே இந்த அம்புலிமாமா விஞ்ஞானிகள் 2001றிற்குள்ளாகவே ஜெய்சங்கர் வித்தைகளை சாதிப்பார்கள் என்று நம்பி எடுக்கப்பட்ட படம். 2 மணி நேர படத்தின் மொத்த வசனமுமே மிஞ்சிப்போனால் எல்.கே.ஜி பாப்பா எழுதும் ஃபோர்-லைன் பக்கங்கள் நாலுக்குள் அடங்கிவிடும். படம் நெடுக க்யுப்ரிக்கின் அக்மார்க் முத்திரையென மிக மெல்லிய ஐரோப்பிய க்ளாசிக் இசை கசியும். தவிர தினுசான, திகிலூட்டக்கூடிய மிகச்சில குறிப்புகளைக் கொண்ட ட்யூன் செய்யாத எஃப்.எம் ரேடியோ பெட்டி சப்தங்கள் மாதிரியாகவும் ஒலிகள் அவ்வப்போது கிலியேற்றும். மோனவெளியின் தனிமையை, பயத்தை, மர்மத்தை மிக ஆழமாக உணர்த்தக்கூடிய ஓசைகளியும் கவனிக்கலாம். சுவரில் எமல்ஷன் பெய்ண்ட் காய்வதை வெறித்துப்பார்த்துக்கொண்டிருக்கும் உணர்வு தரக்கூடிய சில விஷயங்களை மட்டும் ஒருதபா மன்னித்தருள வேண்டும். (பி.கு: இரண்டாம் தடவை பார்க்கையில் அவற்றிற்கும் புது அர்த்தங்கள் பிறக்கலாம். என்னதான்யா சொல்ல வர்றாய்ங்க என்ற நினைப்பு ஏற்பட்டால் கம்பெனி நிர்வாகம் பொறுப்பல்ல) உதாரணத்துக்கு, கலர் கலராக ஏதோசில ஐட்டங்களை உடலங்கங்களையும் காட்டித்தொலைக்காமல் ஒரு பாப்பா தட்டில் எடுத்துசெல்வதையே பத்து நிமிடங்கள் காட்டும் கர்ணகொடூரம்; ஈஸ்ட்மேன் கலருக்கு நிகரான ஏதோ ஒரு சாவுகிராக்கி ஃபிலிமில் படமாக்கப்பட்ட துரதிர்ஷ்டவசமான காலகட்டம்; இன்னும் வெகுசிலவற்றை. இன்னுமொரு முக்கியமான விஷயம் - குழந்தைகள், பிங்க் நிற கரடிபொம்மையை ஃபேஸ்புக் புகைப்படத்தில் கட்டிக்கொண்டிருக்கும் பெண்கள், மென்மையான மனம் படைத்தவர்கள் போன்றோர் இப்படத்தை தவிர்ப்பது உசிதம். மீறினால் சித்தபிரமை, பிரம்மஹத்தி தோஷம், தமிழ்ப் பேய் படங்களின் மோசமான கிராஃபிக்ஸ் பிசாசுகள், லத்தீன் அமெரிக்க எழுத்தாளர்களை மேற்கோள் காட்டும் தமிழ் எழுத்தாளர்களின் அறிமுகம் முதலிய உபாதைகள் துன்புறுத்தக்கூடும்.

முதலில் சொன்ன அம்பத்தூர் சதுர அடிக்கு திரும்ப வருவோம். கால்காஜியில் வாழும் நான்… சரி சுருக்கமாக முடித்துக்கொள்வோம். நான் பருப்பொருள் எனில் சின்ன சின்ன அணுக்களால் ஆனவன் தான் நான். நான், நீங்கள், அணில், ஆடு, இலை, ஈ.. ஒளவையார், எஃகு வரைக்கும் எல்லாம் அணு தான். எனக்கும், ஒபாமாவுக்கும் முன்னாடி இந்த உலகத்தை ஆண்ட ஜுராசிக் பார்க் புகழ் டைனோசார்களும் அணுக்களால் ஆனவையே. அணு என்பது இன்னும் சிறிய பொருட்களால் ஆனது. அவற்றின் செயல்பாடும் இந்த பிரபஞ்சத்து பால்வீதியில் சூரியனைச்சுற்றும் கிரகங்களின் செயல்பாடும் ஒத்துப்போகிறது. உவமை சொல்லவேண்டுமெனில், செவாலியர் சிவாஜி சிலை இருக்கும் மெரீனா பீச்சாங்கரை - திமிங்கிலம், பக்கத்து வீட்டு ராம்ச்சந்திரன் வீட்டு தொட்டி – தங்கமீனை பிரதிபலிப்பது மாதிரி. மைக்ரோஜெராக்ஸ். இதுவும் அதே அப்பாடக்கர் யூட்யூப் விஞ்ஞானியின் பேட்டி தான். அதே அம்புலிமாமா கதைதான். மனிதன் என்ற இந்த சிந்திக்கத்தெரிந்த உயிரினம் தன்னைச்சுற்றி இருப்பதை, இருப்பதாக அறியும் அறிவினை ஓரளவு பெற்றாகிவிட்டது. இப்போது அம்பத்தூர், ஆவடி, தாம்பரம், செங்கல்பட்டு, மதுராந்தகம் எல்லாம் தாண்டி சதுர அடி கணக்கெடுத்து விற்க இடம் தேவைப்படுகிறது. ஆள் தேடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். மேற்சொன்ன ராகு கேது வரை ரீசார்ஜ் செய்து கூப்பிட்டுப்பார்த்தாச்சாம். மிஸ்டுகால் தான் சேர்கிறதாம். இன்னும் யாரும் பதில் சொன்ன பாடில்லை. விண்ணைத்தாண்டி வேற்றுகிரக ஜெஸ்ஸி வரவேயில்லை.

சும்மா மேலோட்டமாக இதையெல்லாம் சொல்லக்காரணம், துளியும் இந்த தியரியை க்யுப்ரிக் நமக்கு விவரிக்க விரும்பவில்லை. ஆனால் அத்தனையையும் தாண்டிப்போய் உணர்த்திவிடுகிறார். மிக இயல்பாக நகரும் காட்சிகள் வாயிலாக. இதுவரைக்கும் படங்களில் பொதுவாக கண்ட விண்வெளிவாசிகள் மரண மொக்கையானவை. ஆயிரம் தேனீர் கோப்பைகள் கொள்ளும் சாசர்களில் வந்திருக்கிறார்கள். அதுவும் சாமக்கோடாங்கி மாதிரி யாரும் காணாத ஏதோ ஒரு இரவில் விசித்திர சிக்னல்களுடன். ஒரு கண் மூஞ்சி, வதவதவென ஏகப்பட்ட மூக்குகள், நாலாபுறமும் காதுகள் என்று கோரக்கன்றாவியாக. ஏன் சும்மா கும்தான்னு ஒரு வேற்றுக்கிரகவாசி இருக்கவே கூடாதா? அந்த ஜந்துக்கும் கை, கால், மூக்கு, நகம், புருவம், கழுத்து முதற்கொண்டு இருந்து தொலைக்கவேண்டுமா? ஒரே உலகில், கண்டத்தில், நாட்டில், ஜில்லாவில் வாழும் நீயும், பிள்ளைப்பூச்சியும், இறாலும், மரங்கொத்தியும், திமிங்கிலமும், ராஜநாகமுமே வெவ்வேறு உடற்கூறுகள் கொண்டிருக்கின்றனவே கொழுந்துகளே! அதுவும் அவை நியூயார்க் சிட்டியை கைப்பற்றி என்ன செய்யப்போகின்றன? டம்மி பீஸ் தெலுங்கு வில்லன் மாதிரி க்ளைமேக்ஸில் அவை ஏன் தோற்றுக்கொண்டே இருக்கின்றன? சரி, தோற்று திரும்பிப்போய் அதன் பேட்டை ஆட்களை அழைத்து வந்து மீண்டும் கலாட்டா செய்யுமா? கஷ்டகாலம்! இங்கே ராத்திரி நேரத்தில் ரகசிய வேளையில் ஸ்டார்வார்ஸ் திரும்பிப்பார் கிடையாது. அமெரிக்க வீரர்களின் உன்னத சாதனைகள் உலகின் அமைதிக்கு வித்திடும் புனைசுருட்டு வசனம் கிடையாது. படம் முடிய அப்படியே கடற்கரை மேலே மேலே மேலே பறக்கும் கேமரா கோணத்தில் டைட்டில் கார்டு ஓடாது. ஏன், மாமூலான சோபா செட், மேஜைகள் கூட கிடையாது, ரோபோக்கள் சாப்பாடு பறிமாறி, குமாஸ்தா வேலை செய்யாது. க்யுப்ரிக் சித்தரிக்கும், சிருஷ்டிக்கும் அந்த ஆடிஸி, அந்த மாபெரும் பயணம் முற்றிலும் ஒரு புதிய பார்வை. மூலம், எண்ணம், ஆக்கம், ரூபம், உள்ளடக்கம், அதிர்ச்சி, பின்விளைவுகள் – அனைத்துமே புதுசு. குறிப்பிடத்தக்க விஷயம், ஆர்தர்.சி.க்ளார்க் நூலாக எழுத எழுத, க்யுப்ரிக் திரைக்கதையாக்க இது ஒரு கூட்டுமுயற்சியென அறிகிறேன்.

(தொடரும்)

முன்கதை சுருக்கம்.

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Wed, 27 Apr 2011 03:54:00 +0000

இங்கு போதுமான எண்ணிக்கையில் எழுதிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். கவிதை, திரைப்படம், சிறுகதை, வெப் லாக் (டைரிக்குறிப்பு), விமர்சனம், தத்துவம், பின்-நவீனம், நகைச்சுவை, புகைப்படம், திறனாய்வு, தகவல், ஆன்மீகம், மொக்கை, காணொளி, அரசியல், விழிப்புணர்வு, நட்பு வட்டம், கவின்கலை, தொன்மம், ஆராய்ச்சி, தொழில்நுட்பம், அனுபவம், பொது என்று பற்பல தளங்களில் மிதமிஞ்சி அன்பர்கள் தட்டச்சிக்கொண்டே இருக்கிறார்கள். இந்த அமளிதுமளியில் இன்னும் நான் எதற்கு?

"கணிணியில் தமிழைப் பார்க்கும் பிரமிப்பு முதலில் ஓயவேண்டும்."

-சுஜாதா.

தமிழ் வலைப்பூக்கள் அத்தனை பிரவலில்லை என்பது தான் என் தீர்க்கமான எண்ணமாக இருந்தது. 2006-ன் இறுதியில் ஒரு வலைப்பக்கம் திறந்து சுத்த அமெச்சூரான தமிழில் அடித்துக்கொண்டிருந்தேன். (சில இடுகைகளுக்கு முந்தைய ஊமைவீணையை என் மாஸ்டர்பீஸ் என்று பீற்றிக்கொண்டு மெசஞ்சரில் இருந்த நண்பர்களுக்கு லிங்க் தந்து படுத்தியிருக்கிறேன்) பாதி பேருக்கு டிஸ்கி ஃபாண்ட் மலையாளம் மாதிரி தெரிந்திருக்கிறது. இறகுலிபி என்று பெயரிட்டு வெங்கிராஜா.ப்ளாக்ஸ்பாட்.காம் என்று சில நாட்கள் ஓடிக்கொண்டிருந்தது. டீன்-ஏஜ் ஃப்ரஸ்ட்ரேஷனில் பிங்க் நிறத்தில் ஒரு டெம்ப்ளேட் வைத்திருந்தேன். ஏனோ தெரியவில்லை, சில நாட்களுக்கு பிறகு சுத்தமாக பின்னூட்டங்களே இல்லாமல் போய்விட்டன. இத்தனைக்கும் யூனிகோடிற்கு மாறிய பின்னும் ஆள் வரத்தே இல்லை. வழமை போல எழுதிக்கொண்டிருந்த தமிழ் ஃபோரம்களுக்கே திரும்பிவிட்டேன். அதில் கீதம்.நெட் இப்போது இருக்கிறதா என்று கூட தெரியாது! மையம் இருக்கிறது. தினம் நண்பர்களுடன் அரட்டை விஜய்-அஜித்/ ரஹ்மான்/ராஜா கேங்வார்கள் பட்டையைக்கிளப்புகின்றன. ஆர்க்குட்டிலும் பட்டறையை போட்டிருந்தேன். 2007-ல் பொதுப்பரீட்சை வந்ததால் பள்ளிக்கூட/ட்யூஷன் செண்டர் ஆணிகள் அதிகமாகிவிட்டன. டவுன்லோட் தவிர அவ்வப்போது சில தகாத காரியங்கள் செய்வதோடு இணையப்பணி முடிந்துவிட்டது. அப்புறம் நுழைவுத்தேர்வுகள் பற்றிய தேடலும், கல்வியும். கல்லூரியில் சேர்ந்தப்புறம் மடிக்கணிணியும், இணையத் தொடர்பும் கிடைப்பதற்குள் ஒரு செமஸ்டர் முடிந்தே போயிருந்தது.

அடுத்த செமஸ்டரில் கையில் கொஞ்சம் காசு சேர்த்து மொபைல் வாங்கியிருந்ததால் அதை நோண்டுவதிலும், ஹேக் செய்து ஃபர்ம்வேர் எல்லாம் டிங்கரிங் செய்வதுமாய் பொழுதுகள் கழிந்தன. முழுக்க ஃபோரம்களிலேயே அலைந்து கொண்டிருந்தேன் (மாட் மை மோடோ, மோடோ டெவ்., ஜி.எஸ்.எம் அரேனா, மொபைல் 9, இன்னபிற). அப்புறம் கம்ப்யூட்டரின் சாப்ட்வேர், இணையதளம், தரவிறக்கம் குறித்த அறிவு சற்றே விரிவடைந்துகொண்டிருந்த போது தான் ஹாலிவுட் சினிமா மீது பைத்தியமும் பிடித்தது. ஒரு நாளைக்கு ஒரு படம், வாரக்கடைசி ஐந்தாறு என்று ஃபிலிம் ஸ்கூல் மாணவன் போலவே ஆகிவிட்டிருந்தேன். ஆர்க்குட்டிலிருந்து ஃபேஸ்புக்கிற்கு குடிபுகுந்தேன். அட்டண்டென்ஸ் குறைந்து விடுமுறைகள் மறுக்கப்பட்ட போது தான் பித்தம் உறைத்து கவனம் கலையின் மீது சென்றது. ஓவியங்கள், புகைப்படங்கள் என்று அடுத்த வியாதி தொற்றிக்கொண்டது. இடையில் சிலபல அலைபேசிகளும், ஒரு ஐ-பாடும் வேறு கிடைத்துவிட இணையம் மீதான ஈர்ப்பு குறைந்து பிராண்ட் மோகமும், சாப்பாட்டில் வெறியும் வந்துவிட்டது. ஏராளமாக சாப்பிட்டு தொந்தியும் போட்டாச்சு. தமிழகத்துடன் தொலைபேசி தவிர இணைப்பில்லாமல் போயிருந்ததால் படங்களில் கூட அவுட் டேட்டடாக ஆகிவிட்டிருந்தேன். எதிலும் சீரும், கவனமும் இன்றி விட்டேத்தியாக அலைந்துகொண்டிருந்தேன். இதையெல்லாம் மறக்க பழைய நினைவுகளைக் கிளறி ஃபோரம்களில் எழுதிவந்தேன். நல்லவேளை சென்னை வர ஓரிரு வாரங்கள் அனுமதி கிடைத்தது. இல்லாவிட்டால் 'நான் கடவுள்' ரேஞ்சுக்கு ஆகிவிட்டிருப்பேன். மணிப்பால் எதுக்கு ஃபேமஸ்னு தெரியுமில்ல?

மூன்றாம் செமஸ்டர் முழுக்க அலைபேசியிலும், இரவல் வாங்கிய கேமராக்களிலும் புகைப்படங்கள். டூருக்கெல்லாம் போகையிலும், மனிதர்களே இல்லாமல் அஃறிணைகளை எடுத்துக்கொண்டிருந்ததில் கூட வந்தவர்கள் எல்லோரும் இரவு ஹோட்டல் ரூம் சேர்ந்தப்புறம் கும்மிவிட்டார்கள். எடுத்த படங்களையெல்லாம் போடவும், இரண்டு ஆண்டுகளாக கிறுக்கிய உருப்படிகளைக் கோக்கவும் திண்ணை தேடிக்கொண்டிருந்தேன். வேர்ட்ப்ரெஸ், ப்ளாகர் தவிர எம்.எஸ்.என் ஸ்பேசஸ் டைப் பேட், லைவ் ஜர்னல், மூவபிள் டைப், யாஹூ, கூகுள் பேஜஸ், ட்ரைபாட், ஸ்க்வேர் ஸ்பேஸ், ஹாக்கர், ப்ளாக்ஸ்மித் ஆகியவற்றிலெல்லாம் தமிழர்கள் இருக்கிறார்களா? வேர்ட்ப்ரெஸ் என்று முடிவெடுத்து ஆங்கில வலைப்பூ ஒன்றிற்கு பால் காய்ச்சி ரிப்பன் எல்லாம் வெட்டி பதிவுலகிற்கு ஒழுங்கா வந்தாச்சு. காலேஜ் சகா ஒருத்தனும் கிடைச்சான். இரண்டு பேரும் போராடி தொடர்புகள் தேடினோம். அதுவும் அப்பிக்கொண்டது. தேறாமல் போனாலும் இன்னும் குற்றுயிரும் குலையுயிருமாய் இருக்கிறது. (ஆதாரம்: இந்த ஆண்டு ஃபிலிம்ஃபேர் விருது வாங்கிய பிறவி நடிகர் ஷாந்தனுவின் விருதுக்குரிய அறிமுகத்திரைப்படம் சக்கரக்கட்டியின் விமர்சனம்) பாவம், அந்த சகா மட்டும் இன்னும் யாருமே இல்லாத கடையில டீ ஆற்றிக்கொண்டிருக்கிறான். பெரும் கடுப்புடன் தமிழுக்கு மாறி இங்கு போக்குகளை கவனித்த பின்னால் கடை திறக்கலாம் என்று முடிவு செய்தேன். அன்று பிடித்தது தான்.

டிஸ்கி: எனக்கே என் பழைய பதிவுகளைப் படிக்க இஷ்டமில்லை. எதற்கும் இருக்கட்டுமே என்று, ஒரு நுண்சரிதை. தவிர, யார் நீங்க.. யார் நீங்க என்று கேட்பவர்களுக்கு சுருக்கமாக லிங்க் தர ஒரு பதிவு உடனடியாகத் தேவைப்படுகிறது.

மறு இதயம்.

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Fri, 22 Apr 2011 19:06:00 +0000

நூறு குற்றவாளிகள் தப்பிப்பதை விட, ஒரு நிரபராதி தண்டிக்கப்படுவது சட்டத்திற்கு சரிவராது என்பது சுத்த பேத்தல்

எஸ்.ஏ.சந்திரசேகர் கற்றுக்கொடுத்தது.

விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா-வை பதின்பருவத்தினர் முதல் முதிர்கன்னிகள் வரை அவரவர் காலகட்டங்களின் காதல் காவியமாகவே ஏற்றுக்கொண்டுவிட்டது பெருகிவரும் ஜஸ்டின் பீபர் ரசிப்புத்தன்மயைப் போன்றே இளைஞர் சமுதாயத்தின் சீர்கேடேயன்றி வேறொன்றுமில்லை. பத்து வருஷங்களுக்கு முன் கார்த்திக் என்றழைக்கப்பட்ட நாயகனை வைத்து மிஸ்டர் மணிரத்னமும் ஒரு படம் எடுத்தார். என்ன, ஒரே வித்தியாசம் மணிரத்னம் எப்போதாவது சுமாராக ஒரு படம் எடுத்து தொலைப்பார். கௌதம் பீட்டர் மேனன் எப்போதுமே சுமாராகத்தான் படம் எடுத்துத் தொலைப்பார். காலக்கொடுமையே சுமாரான மணிரத்னம் படம் கூட, கடும் உழைப்பிலும், பன்மடங்கு பெரிய பொருட்செலவிலும் உருவான விதாவ-விற்கு எவ்வளவோ பரவாயில்லை. எனக்குத்தெரிந்தவரை வி.தா.வ தான் இப்போதைக்கு கௌதமின் ஆகச்சிறந்த படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. Contemporary Classsic. மண்ணாங்கட்டி.

அலைபாயுதேவில் சிலிர்க்க வைத்த Late 90s இசைப்புயல் பத்து வருடங்களுக்குப் பிறகு அந்நியப் படங்களில் ஆர்வமாகிவிட்டார் என்ற குற்றச்சாட்டு அபத்தமானது. ராவணனில் ரஹ்மான் அதே கம்பீரத்தோடு இன்னமும் இசையமைக்கத்தான் செய்கிறார். பி.சி.ஸ்ரீராம்? அட, மனோஜ் பரமஹம்சா எல்லாம் சும்மா பின்றார்பா.. முதல் படம் மாதிரியா தெரியுது அவர் செதுக்கிய ஈரம்? த்ரிஷா ஷாலினியை விட கவர்ச்சியானவர் என்பது சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை. ஒரு அறிமுக நாயகனை விட ‘ஐ யாம் ஸ்டில் எ யங்’ சூப்பர்ஸ்டாரை வைத்துக்கொண்டு, கௌதம் மேனனால் ஆனதெல்லாம் இந்த சூர மொக்கை தானா? இதுக்கு ஏன் சார் இவ்ளோ சீனு? அலைபாயுதே முழுக்க டப்பிங்-எடிட்டிங் சொதப்பல் தெரியும். பச்சை நிறமே பாட்டில் கூட தப்புத்தப்பாக வாயசைப்பார்கள். காதல் சடுகுடுவிற்கு பிறகு வரும் பெரிய சண்டையில் காட்சி முழுக்க வேறு ஏதோ பாஷையில் உதடுகள் உளறுவது கண்கூடு. சுஜாதா என்ற காரணத்தை வேண்டுமானால் ஒரளவுக்கு ஒப்புக்கொள்ளலாம். மில்லினிய ஆண்டு தமிழ் சினிமாவிலும், ”சந்திச்சு பேசணும்”, ”சிதைஞ்சு போயிடுச்சு” என்றெல்லாம் எழுதினாலும் கூட, தாத்தா Paranoia என்று கூடவே எழுதுவதால் ஒண்ணுக்கொண்ணு சரியா போச்சு. ஆக, கௌதம் இன்னொரு Wannabe-மணிரத்னம், அவ்வளவே.

முதல் காட்சி. சுறுசுறுப்பான பைக், தெறிக்கும் இசை, டெனிம் ஜீன்ஸ் சட்டை. 90கள். *போல்ட், அண்டர்லைன்ட்*. ஒரு சின்ன விபத்து காரணமாக, திருப்பிவிடப்படும் வண்டி. விபத்து யாருக்கு என்று இப்போது சொல்லித் தெரியவேண்டியதில்லை. கதையின் களம், மெட்ராஸ். மறுபடியும் *போல்ட், அண்டர்லைண்ட்*. கட். வி.தா.வ. கௌதமின் அக்மார்க் டுபாக்கூர் டயலாக்குகள் + இலக்கின்றி அலையும் காட்சிகள். தேவாலயம், அந்த வெள்ளைக் கதவு, த்ரிஷா மாண்டேஜ், ஏ.வி.எம் உருண்டை, ஜெயில் செட், கிரிக்கெட் மட்டை. ஐ.பி.எல் விளம்பர ரகம். காட்சி ஊடகத்தில், சுருக்கமாக சில ஃப்ரேம்களிலேயே கிட்டத்தெட்ட அங்கு கதையே முடிந்துவிட்டது. படம் முடிந்த பிறகு ‘அட!’ சிண்ட்ரோமுக்காக, விமர்சனம் எழுத நாலாவது வரிசையில் இருட்டில் ரெனால்ட்ஸ் பேனாவை பிடித்துக்கொண்டிருக்கும் பத்திரிக்கைக்காரனுக்காக, ஒட்டுகிற போஸ்டரில் இருக்கும் த்ரிஷாவை வெள்ளித்திரையில் கண்டு விசிலடிக்கும் பையனுக்காக, அட யாருக்காகவாவது பார்த்து பண்ணியிருக்கலாமே சேட்டா!

கணேஷின் நகைச்சுவைக் காட்சிகளைப் பற்றி பலரும் பெரிதாக சொல்கிறார்கள். அலைபாயுதேவில் விவேக் ஒரு சின்ன கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருந்தது பலருக்கு நினைவில்லை. திக்குவாய்,, வெளியே விட்ட முழுக்கை சட்டையின் பட்டன் போட்ட, திருநீறு வைத்த, தொல்லைக்கார அக்கா போன்ற க்ளிஷே கதாபாத்திரத்தின் மகனாகிப்போன பாவப்பட்ட ஜீவன். இதே மாதிரி கணேஷுக்கு சொல்லுங்க பார்ப்போம்? க்ளைமேக்ஸுக்கு முன்னாடி மருத்துவமனையில் சக்தியைப் பார்த்து, வீட்டாரை கூட்டிவரும் வேலை. அவ்வளவுதான். ராமாயண அணில் மாதிரி. ஆமாம், கணேஷ் வி.தா.வ-வில் என்ன செய்கிறார். ஒரு தினுசாக பேசுகிறார். படகுச்சவாரி அழைத்துச் செல்கிறார், ட்ராலியில் ஏறி இறங்குகிறார்.. எதுக்கு? அதுசரி. யாராவது ஒருத்தர் இப்படி ஒப்புக்கு சப்பாணியாக இருந்தால் பரவாயில்லை. அத்தனை பேருமே லுலுவாயிக்கு வந்துபோனா கணேஷ் மட்டும் என்ன செய்வார் பாவம்! இன்னும் கௌதம் குரல் கொடுத்த அந்த அண்ணன், அந்த கனகன்றாவியான பாக்ஸிங் சண்டையைப் பற்றியெல்லாம் நான் விரிவாக திட்ட விரும்பவில்லை. ‘பிரமிட்’ நடராஜன், ராகசுதா, அந்த வீட்டுக்கார மலையாளி.. இரண்டு மூன்று காட்சிகளில் மட்டுமே வரும் அந்த ரெண்டு ரூபாய் டெலிஃபோன் பாப்பா, பக்கத்து சீட்டு ‘பாவம் புருஷன்’ ஆண்ட்டி, மளிகைக் கடைக்காரர்… இது பாத்திரப் படைப்பு. மொட்டை கிட்டி, லொட லொட தங்கை, த்ரிஷாவின் உசரமான ‘பூவிழிவாசலிலே’ அப்பா, தெலுங்கு நாயக-நாயகி.. வீண் விரயம்.

பாடல்கள் வரும் இடைவெளி ரொம்பவே கொடுமையானது. புகைபிடித்தல் உடல்நலத்திற்கு தீங்கானது என்று கொட்டை எழுத்துகளில் பெட்டிகளின் மேல் எழுதிவைத்திருந்த போதும் குடும்பப்பெண்களே கூட்டம் கூட்டமாக வந்து தம்மடிக்க நேரிடுவதை தவிர்க்க இயலவில்லை. தியேட்டருக்கு தாமதமாக வரும் மேன்மக்கள் காலை மிதித்து “Sorry” கேட்டு செல்வதிலும், தவறான சீட்டுகளில் உட்காரும் மடசாம்பிராணிகளை மாற்றி அமர்த்தி வைப்பதிலுமே ஹோசனாவைத் தவற விடுவது மேலும் வேதனையான விஷயம். ஷேக்ஸ்பியரைப் பொறுத்த வரை, மூன்று அங்கம் என்பது நாடக இயலின் பிரதான் விதி. பெரும்பாலும், இந்த விதியொற்றியே சுஜாதா பணியாற்றிய படங்கள் பயணம் செய்வதைக் காணமுடியும். கட்டாயம் இல்லாவிட்டாலும், இடைவெளி ஐஸ்கிரீம்-பப்ஸ் வியாபாரிகளின் நலன் கருதி, ஒரு அறிமுகம், ஒரு முடிச்சு, ஒரு முடிவு என்றாவது இருப்பது நலம். சரி, பாம்பே ஜெயஸ்ரீ பாடல், கவுதம் மேனன் வாய்ஸ்-ஓவர் எல்லாம் கூட சேர்த்துக்கலாம். கதையே இல்லாமல், களமும் இல்லாமல், முடிவும் இல்லாமல்.. படுத்துறீங்க சார்!

Reservoir Dogs போன்ற டாப்-ரேட்டட் மேற்கத்திய படங்களின் போஸ்டர்களை சிம்பு சுவரில் மாட்டி வைத்திருக்கிறார். ஃபேஸ்புக் பற்றி த்ரிஷாவும் சிம்புவின் தங்கையும் கதைக்கிறார்கள். கே.எஃப்.சி-யில் சாப்பிட வரும் த்ரிஷாவை சைட்டடித்துக்கொண்டே சிம்பு பிரியாணி கேட்கிறார். Attention to detail. Contemporary depiction. ஷாலினி ஸ்டிக்கர் பொட்டை கண்ணாடியில் ஒட்டுகிறார். வக்கீல் எக்கனாமிக் டைம்ஸ் ஒரு ஓரத்திலிருக்கும் கட்டிலில் படுத்திருக்கிறார்.. பக்கத்து அறையில் அவரும்-அவரது மனைவியும் இருக்கும் படம் அடைத்த பீரோவிலிருந்து அவரது மனைவி பணத்தை மாதவனுக்கு தருகிறார். ஷாலினியின் வீட்டைக் காட்டுகையில் சுவரில் ஒவ்வொரு காட்சியில் ஒவ்வொரு பொருள். மஞ்சள் பை, பீங்கான் புத்தர் முறம், பழைய குடை, அழுக்கு சட்டை, ஃப்ரேம் செய்த புகைப்படங்கள், ப்ளாஸ்டிக் பைகளில் காய்கறி. ஷாலினி வீட்டை விட்டுவிட்டு ஆட்டோவில் போகும்போது, ஆட்டோவின் பின் ஜன்னல் வழியாக எட்டிப்பார்க்கும் கேமிரா, அங்கிருந்து தெருவோரம் வந்து “ஷக்தி அக்கா! எங்கே போறீங்க?” என்று கத்தும் காலனிச் சிறுமிகள். ஸ்ரீராம், ரஹ்மான், மணிரத்னம் – எங்குமே தனித்தனியாக தென்பட்டுவதேயில்லை. செம்ம கெத்து.

எது எப்படி இருந்தாலும், அலைபாயுதே மணி சாரின் ஆகச்சிறந்த படைப்புமல்லை, படைப்புகளில் ஒன்றுமல்ல. நமது காலகட்டத்தின் காதல் காவியமா என்றால், தெரியவில்லை. ஆனால் நிச்சயம் விண்ணைத்தாண்டி வருவாயா நிச்சயம் காதல் காவியம்.. ம்ஹூம் ஒரு ’சுமார்’ தமிழ் படம் கூட கிடையாது.

நூறு நல்ல படங்களை கலாய்ப்பதை விட, ஒரு மொக்கை படத்தை பாராட்டுவது ஒரு பாவச்செயல், ஒரு பெருங்குற்றம், ஒரு மனிதநேயமற்ற செயல்.

கௌதம் மேனன் கற்றுக்கொடுத்துக்கொண்டிருப்பது.

கொலாஜ் 2009

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Wed, 06 Jan 2010 07:17:00 +0000

\|m|
நல்லாண்டு.

பிற்சேர்க்கை இல்லாத, அசல் படம்.
தலைப்பு : நகரவாழ்வின் நெருக்கடி

பன்னெடுங்காலம் முன்னால் சென்று வந்த ‘09 தென்னிந்திய கட்டிடக்கலை மாணவர்கள் ஒருங்கிணைப்பு விழா மாதிரி போன வருட இறுதியில் தேசிய கட்டிடக்கலை மாணவர்கள் ஒருங்கிணைப்பு விழா நடைபெற்றது. சென்றோம், வந்தோம். புகைப்படப் போட்டியில் கடைசி பட்டியலில் வந்தேன், வெல்லவில்லை. தவிர, சமர்ப்பித்த பிற வடிவமைப்பு போட்டிகள் எதிலும் எம் கல்லூரி தேறவில்லை. 102 கல்லூரிகள் (பாகிஸ்தான், இலங்கை, ஹாங் காங், சீனம், வங்கதேசம், இன்னபிற சேர்த்து) கலந்துகொண்ட SAARC விழாவாக இருந்தமையால் எஸ்.ஆர்.எம் பல்க்லைக்கழகமே கோலாகலமாக இருந்தது. குறிப்பாக பங்குகொண்ட ஆளுமைகள் ஹஃபீஸ் காண்ட்ராக்டர், ஜெய்சிம், கரண் க்ரோவர், மனித் ரஸ்தோகி அனைவரும் எளிமையாகவும், அன்பாகவும் நடந்துகொண்டனர். பெரிதும் எதிர்பார்க்கப்பட்ட ஸாஹா ஹதீத் வரவில்லை. மாணவர்களின் கைவண்ணமும் பெரிய அளவில் சோபித்தது என்றுதான் சொல்லவேண்டும். தரப்பட்டியலில் தென்னிந்தியக் கல்லூரிகள் பல டாப் 10ல் இடம்பெற்றது குறிப்பிடத்தக்கது. மதுரை தியாகராஜா கல்லூரி 8வது இடம், சத்யபாமா 5வது இடம், அண்ணா பல்கலைக்கழக SAP 2வது இடம் என்றால் பார்த்துகொள்ளுங்கள். நான்கு நாட்கள் நடைபெற்ற திருவிழாவின் முக்கிய நிகழ்ச்சி பென்னி தயாள் வந்து சிறப்பித்த இசை இரவு.
புகழ்பெற்ற ராப் இசைக்கலைஞர் எமினெம் மாதிரி தோட்டா தரணியின் தெறிக்க வைக்கும் அரங்கிற்குள் நுழைந்தவர் தொடர்ச்சியாக அதிரடிப் பாடல்களை தெம்பு குறையாமல் பாடினார். துணைக்கு ”சூப்பரே..” பாடல் பாடிய சூப்பர் ஃபிகர். கோடான கோடி பாடலுக்கு ரெண்டு பேரும் போட்ட ஸ்டெப்பை பெரிய லென்சுடன் ட்ராலி மேலேறி பார்க்க கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும். மனிதர் அரங்கில் சங்கர் மகாதேவனை மிஞ்சுகிறார். பெரிய எதிர்காலம் இருக்கிறது!

ஆட்டம், பாட்டம், கொண்டாட்டம் என்று கால்கள் நோக நோக ஆடி முடித்து கிளம்பியும் வந்தாச்சு. அடுத்த தென்னிந்திய கூட்டமைப்பு மலையாளக்கரையோரம் எங்கோ நடக்கும் போலத் தெரிகிறது. தேசியக் கூட்டமைப்புக்கு ஸ்ரீநகர் கல்லூரி ஒன்று ஏலத்தில் முன்னால் இருக்கிறதாம். செல்வோம் வெல்வோம் என்ற நம்பிக்கையுடன் இந்த ஆண்டிற்குள் அடியெடுத்து வைக்கிறேன்.

கடந்த மூன்றாண்டுகளாக சும்மா பின்னாடி ரெஃபரன்சுக்காவது இருக்கட்டும் என்ற ரீதியில் எழுதிவைத்த கட்டுரைகள் இருக்கின்றன : 2006, 2007, 2008.
2009 பற்றி பகுதிவாரியாக எழுத விஷயமும் இல்லை, விருப்பமும் இல்லை. கட்டுக்கடங்காத காட்டெருமையாக என்னை அலைக்கழித்து, வாழ்க்கையின் விளிம்பிற்கு அழைத்துச் சென்ற இரண்டு விஷயங்கள் நேர்ந்தன. ஒன்று: சொல்லத் தேவையில்லை, வயசில் எல்லோருக்கும் நிகழ்வதே. இரண்டாவது: உடல்நிலை படுமோசமாகி, படிப்பே கேள்விக்குறியாகி வாழ்க்கை ஸ்தம்பித்துவிட்டதைப் போலக் கடந்து சென்ற இரண்டு மாதகாலம். அதைப்பற்றி யோசிக்கையில், என்னாலேயே இந்த ஆண்டு அதைக்கடந்துவந்து இன்னொரு கல்லூரியில் கடலைப் போட்டுக்கொண்டிருப்பேன் என்று நம்பமுடியவில்லை. போகட்டும். ஆங்கிலமும் சரி, தமிழும் சரி உருப்படியான படங்கள் ஐந்து கூட தேறவில்லை. நானும் படங்கள் பார்ப்பதைக் குறைத்துக்கொண்டுவிட்டேன். போன வருடம் மட்டும் 400 படங்கள் பார்த்தவன், அதில் கால்வாசிகூட இந்தாண்டு தொட இயலவில்லை. ஹிந்தியில் வெளிவந்த தேவ்-டி தான் எனக்கு ரொம்ப ஆதர்சமாகவும், அற்புதமாகவும் படுகிறது. பாடலும் அதே படம்:

தமிழைப்பொறுத்தவரை ஆட்டுமந்தைத்தனம் எரிச்சலூட்டியது. பிடித்த படம் வெண்ணிலா கபடிக்குழு. சசிக்குமார் அடுத்த படத்திலும் சொதப்பினால் லிங்குசாமி லிஸ்டில் அவரைச்சேர்க்கவேண்டியதுதான். பெரிதும் எதிர்பார்த்த ரஹ்மான் படமோ, தல படமோ இவ்வருஷம் வராமலே போனது பெரும் சோகம். பாடல்களும் ஏப்பை சாப்பை தான். வருடக்கடைசியில் துளித்துளி வராவிடில் நிலைமை ரொம்ப மோசமாகியிருக்கும். ஆயிரத்தில் ஒருவன் பாடல்களின் காட்சியமைப்புகள் பயங்கர கடியாய் இருக்கின்றன. ஆதவனில் வடிவேலு பின்னியெடுத்திருக்கிறார். சந்தானம் 2010 வரை தாக்குபிடிப்பார் போல, சிவா மனசில் சக்தி நம்பிக்கை தருகிறது. கனவுக்கன்னி சந்தேகமேயின்றி அனுஷ்கா செல்லம் தான். குளித்துவிட்டு எழுந்து வருகையில்... மந்திரக்காரி! அயல் சினிமாவுக்கும் வருவோம்: ரஹ்மான் ஆஸ்கர் வாங்கியது நான் சொல்லித்தெரியவேண்டியதில்லை. "It was written." நான் எதிர்பார்த்த டார்க் நைட், இன் ப்ரூஜ்ஸ் பெரிதும் சோபிக்கவில்லை, வெளிநாட்டுப் பிரிவிலும் இஸ்ரேலியப் படமான வால்ட்ஸ் வித் பஷீர் வெல்லவில்லை (பிற விருது விழாக்களிலும்). கான்(ஸ்)-இல் க்வெண்டினும் ஏமாற்றிதான் விட்டார். ஆனால் கேட் வின்ஸ்லெட்டும், பெனலோப் க்ரூஸும் விருதுகள் வாங்கியதில் மிக்க மகிழ்ச்சி.

அலைபேசிகளில் என்னுடைய தேர்வு, ரொம்ப தேடித்தேடி வாங்கிய என்னுடைய ஃபோன் தான், நோக்கியா 5730. சோனி வயோ பார்க்க சிக்கென்று ஸ்ரேயா மாதிரி இருந்தாலும், பாவம் பெர்ஃபாமென்ஸில் பணாலாகிவிடுகிறது. மேக்புக் நம்ம மைலாப்பூரில் கிடைத்தாலும் கூட எனக்கென்னவோ எச்.பி பெவிலியன் / டெல் ஸ்டுடியோ தேவலை என்றே தோன்றுகிறது. ஐ-பாட், பிற PMP எனப்படும் போர்ட்டபிள் ம்யூசிக் ப்ளேயர்களுடன் வரும் இயர்ஃபோன்கள் எத்த்னை டுபாக்கூர் என்று விளங்கியது. க்ரியேட்டிவ், போஸ், சென்ஹைசர் முதலியவர்களது இயர்போன்கள் ஏதும் கொஞ்சம் செலவு செய்து வாங்கி இசை கேட்கவும். ”கும் சும் கும்...” சும்மா உயிர்பெற்று எழுந்து செவிகளை நிரப்புகிறது. சீப் & பெஸ்ட் க்ரியேட்டிவ். EP-635 எழுநூறுக்கு கிடைக்கிறது. என்.எச்.எம் ரைட்டர். ரொம்ப நன்றி, பத்ரி சார். அழகி, ஈ-கலப்பை இரண்டையும் விட சௌகரியமாக இருக்கிறது. நெருப்புநரி உலவியின் நீட்சிகள் சிலவற்றை எப்போதிலிருந்தோ பயன்படுத்துகிறேன். ட்விட்டருக்கான பவர்ட்விட்டர் இந்தாண்டின் கண்டாய்வு. ட்விட்டர்+ஃபேஸ்புக் பயனர்களுக்கென டிக்ஸ்பி இருக்கிறது. இதையும் ‘08 முதலே பயன்படுத்துகிறேன். இந்த வருடம் ட்விட்டருக்கும் விரிவுபடுத்தியிருக்கிறார்கள். மெயில்/ஐ.எம்/ட்விட்டர்/சோஷியல் நெட்வொர்க்கிங் என்று இணையப் பயன்பாட்டையே புரட்சிகரமாக மாற்றும் கருவி! ஆர்க்கிகேட் v.13 வெளிவந்தது. பட்டையைக்கிளப்பும் வேகம். என்றுமே ரெவிட் எனக்கு பிடித்ததில்லை. எல்லாவற்றுக்கும் மேல், விண்டோஸ் 7. பிரித்து மேய்கிறது! வேகமென்றால் வேகம் அப்படி ஒரு அபரிமிதமான வேகம்! 80 mb/sல் காப்பி/பேஸ்ட் அடிக்கிறது. தளங்களைப் பொறுத்தவரை பைத்தியமாக்கும் ட்விட்டர். நாலு மாசத்துக்குள் 1900 குறும்பதிவுகள் அடித்தாயிற்று. பெரும் பதிவர்கள், எழுத்தாளர்கள், அயல்தேச டிசைனர்கள் என்று தொடர்பு எல்லைகளை நீட்டிக்கிறது, சுலபமாகவும் வேகமாகவும் இருக்கிறது. கவர்ந்த புகைப்படங்கள் நிறைய உண்டு. இந்தத் தொகுப்பை அதி சிறந்ததாகச் சொல்லலாம். முக்கியமான விஷயத்துக்கு வருவோம். நான் ஒரு யூட்யூப் பைத்தியம். வீடியோக்கள் காண்பதுதான் பிரதான பொழுதுபோக்கு. இந்தாண்டு டிசம்பர் திங்கள் 26ம் தேதி என்னையும், ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக் புண்ணியத்தில் ஒரு சில வட்ட சதுரங்களைக் கலங்கடித்த ட்சுனாமி வீடியோ:

தொல்லைக்காட்சியுடனான உறவு ஏறத்தாழ முறிந்தே விட்டபடியால் எப்போதும் பார்க்கும் டாப் 10 எல்லாவற்றையும் தவற விட்டாச்சு. பொதிகையின் டாப் 10 பாடல்கள், என்.டி.டி.வியின் டாப் 10 விளம்பரங்கள், பிபிசியின் டாப் 100 நிகழ்வுகள், ஈபர்ட்டின் டாப் 10 படங்கள்... நிறைய. சுஜாதா அவார்ட்ஸ் நினைவுக்கு வருகிறது. ப்ச். நானும் பட்டியல்கள் எழுதியதுண்டு: நான்காண்டுகளுக்கு முன்னாடி பைத்தியமாக இருந்த ஆர்குட் பக்கம் இப்போதெல்லாம் போவதேயில்லை. நெட்ஸ்கேப் நாவிகேட்டர் வைத்து இணையம் உபயோகித்ததும், யாஹூவில் மெசஞ்சர் தந்த ஸ்மைலிகளின் ஆச்சரியமும் இன்னும் அடிமனசில் எங்கோ இருக்கிறது. ஹாட்மெய்ல் ஐ.டி ஒன்றின் கடவு எண் மறந்துபோய் அண்மையில் லைவ்.இன் ஐ.டி ஒன்று திறந்தது, யாஹூ.காம் கடவு எண்ணும் மறந்துபோய் கோ.இன் முகவரி ஒன்றும் வைத்திருப்பது எல்லாம் டைரிக்குறிப்புகளில் இடம்பெற்ற வரலாற்று நினைவுகள். ஃபேஸ்புக்கில் 400 நண்பர்கள் தாண்டியதும், ட்விட்டரில் 250 ஃபாலோயர்கள் கடந்ததும் தான் இவ்வாண்டின் வெற்றிவாகைகள். இணையம் என்ற மாய உலகத்தின் கவர்ச்சி அடங்கிப்போகும் காலம் வெகுதொலைவில் இல்லை என்று சென்ற வருடம் மாதிரியே இந்த வருடமும் தோன்றுகிறது. எல்லாரையும் பிரபலங்களைப் போல லைம்லைட்டிலேயே வைத்திருப்பதாக நம்ப வைக்கும் இந்த கண்கட்டு வித்தை நல்ல சம்பாதியம் ஈட்டுகிறது. இன்றைய தேதிக்கு அன்றாடம் உலவும் தளங்களே பத்தைத் தாண்டிவிட்டன: ஃபேஸ்புக், ட்விட்டர், மன்றமையம், ஃப்ளிக்கர், புஷ்-புல் பார், அமினஸ்3, யூட்யூப், ஜிமெய்ல், ஃபைல்ஹிப்போ, ப்ளாகர், டாரண்ட், அமேடர்ஃபோரம்... (தவிர இவற்றிலிருந்து தாவிச்செல்பவை தனி) 2009ல் நான் அதிக நேரம் செலவழித்தது இந்தப் பெட்டியோடும், நகல் நட்புகளோடும் தான் என நினைக்கையில் என் தங்கையுடனும் தந்தையுடனும் இன்னும் சில நேரம் பேசியிருக்கலாமோ என்று தோன்றுகிறது. 2010ல் எனது ஒரே ரெசல்யூஷன் இதுதான்.

அநாமதேயன்

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Thu, 24 Dec 2009 20:09:00 +0000

”நீயி மூத்தவனாப் பொறக்காம தம்பிப் பாப்பாவா பிறந்திருந்தா விக்னேஷ்னு பேர் வைச்சிருப்பேன்” - அம்மா அடிக்கடி சொல்வதுண்டு. அதனாலோ என்னவோ, ரொம்ப செல்லமாக கொஞ்சும் போது விக்னேஷ் என்றே கொஞ்சுவாள். பண்டிகை நாட்களில் தவறாமல் வீடு வரும் மாமா காதலித்து கட்டிக்கொண்ட விசாகப்பட்டின அத்தை என்னை விக்ட்டரி வெங்கடேஷ் என்பார். அவர்கள் ஊரில் சரத்குமார் மாதிரியாம். நல்ல உயரமாம், நல்ல உடற்கட்டாம். அவள் வழிந்து தொலைப்பதற்கு என்னை தொடையில் நிமிட்டுவார் மாமா. அடிக்கடி க்ரிக்கெட் ஸ்கோர் என்ன என்று கேட்கும் பக்கத்துவீட்டு ரமேஷ் அங்கிள் ’எங்க வீட்டு கண்ணாடியை உடச்ச’ வெங்கடேஷ் பிரசாத்... எப்படி இருக்கே ‘ம்பார். அப்பாவிடம் நன்கொடை வாங்க வரும் கோவில் குருக்கள் ஸ்ரீஸ்ரீ ப்ரசன்ன வெங்கடேஸ்வர ஸ்வாமிகள் என்று என்னைப் பார்த்து அசட்டு சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டே புள்ளையாண்டான் எப்படியிருக்கான் நல்லாயிருக்கானா என்று அவரே கேள்வி பதில் எல்லாம் சொல்லிக்கொள்வார். ”இளையராஜா தான்யா தெய்வம்! ஜனனி ஜனனி... சே! பாட்டுக்கு இன்னொருத்தன் வரணும்யா!” என்று உச்ச ஸ்தாயியில் பேசும் சித்தப்பாவின் சிகரெட் சிநேகிதர் என்னை வெங்கிடு வெங்கிடு என்பார். யார் அவர் என்று கேட்டால் தொடையைத் தட்டிக்கொண்டு ஏதாவது பாடிக்காட்டுவார். பதினொன்றாவது படிக்கும் பெரியப்பா மகள், ”ஆமா நீ பெரிய சர்.சி.வெங்கட்ராமனாடா? சாப்பாட்டு ராமா!” கெக்கேபெக்கே என்று இளிப்பாள். சோஷியல் ஸ்டடீஸ் க்ளாசில் மாஸ்டருக்கு குச்சி முடி, வால் எல்லாம் வைத்து ஜோடனையாக வரைந்துவிட்டு மங்கி பை வெங்கி என்று போட்டேன். கிண்டல் பண்ணினதுமில்லாம பேர் எல்லாம் வேற வச்சுக்குறியான்னு கைவிரலையெல்லாம் ஸ்கேலாலேயே நொறுக்கிட்டாங்க. இதையெல்லாம் விட நேத்து ரோட்டில ட்ராஃபிக் போலீஸ்கார், ”ஏம்பா கட்டம் போட்ட யூனிஃபார்ம் தம்பி சீக்கிரம் க்ராஸ் பண்ணு!” என்றார். யார் எப்படிக் காதுபடக் கூப்பிட்டாலும் அதற்கு மறுசெய்கை காட்ட பழகிக்கொண்டேன். என்னவோ இப்போதெல்லாம் ராக்கேஷை நாலு வாட்டி சத்தமாக ”ராக்.. ராக்கி கம் ஆன்!” என்று செல்லமாக கூப்பிட்டாலும் வாலைக் கூட அசைக்கமாட்டேன்கிறான்.

பி.கு: இது உரையாடல் கவிதைப் போட்டிக்கான முயற்சி தோல்வியுற்றதின் வினைப்பயன். ட்விட்டர் என்னை ரொம்ப கெடுத்துவிட்டிருக்கிறது.

முகங்கள்

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Thu, 10 Dec 2009 12:58:00 +0000

இரவுகளில் தனியாக நடந்து சென்று சென்னையை அனுபவிப்பது பள்ளிக்காலங்களில் வாரக்கடைசி கடமைகளுள் ஒன்றாக இருந்தது. பெயர் தெரியாத தெருக்களில் நாலைந்து பேர் கத்திக்கொண்டும் சிரித்துக்கொண்டும் சைக்கிள்களில் வலம் வந்ததுண்டு. கல்லூரியில் சேர்ந்த பின்னால், இரவு பகல் பேதங்கள் எல்லாம் சுத்தமாக மறைந்தே போய்விட்டன. தூங்காமலிருந்த நாட்கள் என்றே அரை வருடம் கடந்துபோயிருக்கலாம். சென்னை வரும் போதெல்லாம் நண்பர்களுடன் பைக்குகளில் அர்த்தஜாமத்தில் உலாத்துவது ஒரு தனி சுகம்! மீண்டும் துளிர்த்தெழுந்த ஆசையில், ரொம்ப நாள் கழித்து சென்னையை பாதசாரியாக அனுபவிக்க நேர்ந்தது. சென்னை ராமாவரம் பாலம் முதல் தோமையர் மலை வரை வந்து, ஏர்போர்ட் ரோட்டில் ராடிசன் விடுதி வரைக்கும்! மீனம்பாக்கம் ரயில் நிலையத்திலிருந்து எழும்பூர் சேர்ந்து, திருவல்லிக்கேணியிலும் இரவெல்லாம் சுற்றியலைந்து, நண்பன் ஒருவனின் வீட்டிலேயே உறங்கிவிட நேர்ந்தது. எத்தனை முகங்கள்! இந்த நகரம் முழுக்க முகங்களால் தான் நிரம்பியிருக்கிறது. சென்னையின் வரைபடத்தை இன்றும் என்னால் முகங்களின் கூடாகத் தான் பார்க்க முடிகிறது. அப்படி, என்னை பாதையெங்கும் பாதித்த சில முகங்கள், இதோ.

ப்ரொமோஷன்.

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Mon, 07 Dec 2009 15:50:00 +0000

ஆபீஸின் பக்கத்து சீட்டு பாஸ்கர் (கேண்டீனில் மாலை வெஜிடபிள் கட்லெட் ஸ்பான்ஸர்) காய்ந்த ரோஜாவுடன் சாலையை வெறித்துக்கொண்டிருந்தான். மாலினி செருப்பைக் காட்டியிருக்கிறாள். பின்னே, நிச்சயமான பெண்ணிடம் க்ரீட்டிங் கார்டும் ரோஜாவும் தந்தால், மெட்ராஸ் கண்ணகிகள் குறைந்தபட்சம் டி.எல்.எஃப் வளாகம் எரியுமளவிற்காவது பார்ப்பார்கள். வேறு வழியில்லாததால் (அன்று மாலை கட்லெட்டுடன் ஒரு பெப்சி வேறு), ஒரு டீச்சர்ஸ் விஸ்க்கி வரைக்கும் (என் பர்ஸிலிருந்து) சமாதானம் செய்ய நேரிட்டது. ஒழுங்காக அம்மா சொன்ன குலாப் ஜாமுன் மிக்ஸும், சிநேகிதியும் (மறக்காம அந்த 30 வகை உப்புமா கேட்டு வாங்கிட்டு வாப்பா!) வாங்கிக்கொண்டு வீடு சேர்ந்திருக்கலாம். இரண்டு நாட்களில் பாஸ்கர் பேக் டு ஃபார்ம் (ப்ராஜக்ட் மேனேஜர் ட்ரில் எடுத்திருக்கிறார்). மேற்படியெல்லாம் சுமூகமாக முடிந்து மாலினியின் கல்யாண ரிசப்ஷனில் (ஊஞ்சலாடும் குழந்தையுடன் கூடிய) கடியாரமெல்லாம் கிஃப்ட் ராப் செய்து தந்தும் முடிந்தது. அந்த மாசமே இன்னும் இரண்டு காய்ந்த ரோஜாக்களும் (ஒருத்தி அறைந்திருக்கிறாள். இன்னொருத்தியால் ஆட்டோ ஸ்டாண்ட் அருகில் தர்ம அடி) சில கோப்பைகளும் (என் செலவல்ல, அதனால் 60 மில்லி ஃபெக்குகளில் ரம்) காய்ந்தன. கடைசி ரவுண்டுக்கு முன்னால் பாஸ்கர், "மாலினி ரொம்ப மாறிட்டா மாப்ளே! இப்போல்லாம் முறைக்கிறதில்லை.." என்றான். மறுநாள் காலை லிஃப்டிலிருந்து பாஸ்கரும், மாலினியும் வெளியே வந்தார்கள். அவளது சேலை கலைந்திருந்தது.

ஏதாவது செய்யணும் பாஸ் - II

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Sun, 06 Dec 2009 16:13:00 +0000

சென்ற பகுதியின் தொடர்ச்சி...

இந்தியக் கல்லூரிகளை சௌகரியம் கருதி மூன்றாகப் பிரிக்கலாம்:

1. மத்திய அரசின் நிதிபெறும் கல்லூரிகள்:
நாட்டில் மாகாண (Zone) வாரியாக ஐ.ஐ.டி (இந்திய தொழில்நுட்பப் பயிலகம் / Indian Institute of Technology), மாநிலம் வாரியாக என்.ஐ.டி (ஆதியில் ஆர்.இ.சி) (தேசிய தொழில்நுட்பப் பயிலகம் / National Institute of technology) இவையிரண்டும் மிகக்குறைந்த கட்டணத்தில் உலகத்தரக்கல்வி பாலிக்கின்றன. சந்தேகமேயின்றி, இந்தியாவின் தலைசிறந்த கல்லூரிகள். நுழைவுத்தேர்வின் மூலம் சேர்க்கை நடைபெறும்- ஜாயிண்ட் எண்ட்ரென்ஸ் எக்ஸாம் (J.E.E), அகில இந்திய பொறியியல் நுழைவுத் தேர்வுகள் (A.I.E.E.E) இவற்றை சில தனியார் கல்லூரிகளும் ஏற்றுக்கொள்கின்றன, ஏ.ஐ.ட்ரிபிள் இ தேர்வினை என்.ஐ.டி-கள் தவிர இன்னும் சில பங்குகொள்ளும் கல்லூரிகளும் ஏற்றுக்கொள்கின்றன, உதா- ஐ.டி- பி.எச்.யு எனப்படும் பனாரஸ் இந்து பல்கலைக்கழகம், தன்பாத் ஸ்கூல் ஆஃப் மைன்ஸ், ஏனைய பல்கலைக்கழகங்கள்.

2. மாநில அரசின் நிதிபெறும் கல்லூரிகள்:
அண்ணா பல்கலைக்கழகம், பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழகம், ஜவஹர்லால் நேரு பல்கலைக்கழகம் (J.N.T.U) - ஆந்திரம், விஸ்வேஸ்வரய்யா பல்கலைக்கழகம் (V.T.U) - கர்நாடகம், தில்லி பல்கலைக்கழகம் (D.U) மாதிரி மாநில, ஒருங்கிணைந்த பிரதேசங்கள் எல்லாவற்றிலும் ஒரு பல்கலைக்கழகமும், அதன் கீழ் பலக் கல்லூரிகளும் இயங்குகின்றன. இங்கும் கட்டணம் குறைவுதான். சேர்க்கை பெரும்பாலும் பொதுத்தேர்வு மதிப்பெண்கள் மட்டுமின்றி நுழைவுத்தேர்வும் கூடுதலாக அவசியமாகிறது. நம்மூர் போல சில இடங்களில் நுழைவுத்தேர்வை ரத்து செய்தாயிற்று. இவை அடுத்த நிலை. ஐ.ஐ.டி, என்.ஐ.டி அளவிற்கு இல்லாவிட்டாலும், மிகச்சிறந்த கல்வி பாலிக்கும் பல்கலைக்கழகங்களே.

3. தனியார் சுயநிதிக் கல்லூரிகள்:
பிர்லா தொழில்நுட்ப மற்றும் அறிவியல் கேந்திரம் எனப்படும் பிட்ஸ், தாபர் பல்கலைக்கழகம், ஜாதவ்பூர் பல்கலைக்கழகம், மணிப்பால் பல்கலைக்கழகம், வேலூர் தொழில்நுட்பப் பயிலகம் போன்ற தனியார் பல்கலைக்கழகங்கள். இங்கு கல்விக்கட்டணம் சற்றே உயர்வு. ஆனால், கல்வித்தரம் மாநில மத்திய அரசுக்கல்லூரிகளுக்கு சில மாற்றுகள் குறைவே. இத்தகு தனியார் கல்லூரிகளில் இன்ஃப்ராஸ்ட்ரக்ச்சர் எனப்படும் தொழில்நுட்ப வசதிகள், வாழும் சூழல் ஆகியன முதல் தரத்தில் இருந்தாலும், ஆசிரியர்கள் அரசுக்கல்லூரிகளுக்கு நிகராகாது. இங்கு பயிலும் மாணவர்களும் ஏ.ஐ.ட்ரிப்பிள் இ / ஜே.இ.இ ஆகிய தேர்வுகளை சில புள்ளிகளில் கோட்டை விட்டவர்களாகவே இருப்பார்கள்.

நாலாவதாக, இருக்கும் மிச்சசொச்ச கல்லூரிகள் மற்றும் (பணபலத்தால் கல்லூரிகளாய் இருந்து இப்போது) பல்கலைக்கழகங்கள். இவை நமக்கு வேண்டாம். மேற்சொன்ன மூன்று பிரிவுகளில் தமிழக மாணவர்கள் பெரும்பாலும் தேர்ந்தெடுப்பது நம்மூருக்குள்ளேயே இருக்கும் அண்ணா பல்கலைக்கழகத்தின் கீழ்வரும் கல்லூரிகளை மட்டுமே. தமிழர்களின் எண்ணிக்கை பிற ஐ.ஐ.டி/என்.ஐ.டிகளில் மிகவும் குறைவு. விகிதாச்சார அடிப்படையில் பார்த்தாலும் சி.பி.எஸ்.சி எனப்படும் மத்திய பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயிலும் மாணவர்களே மெட்ராஸ் ஐ.ஐ.டியின் மாநில ஒதுக்கீட்டு அடிப்படையில் நுழைகிறார்கள். ஒரு உதாரணத்துக்கு, என் கல்லூரியில் என் பிரிவில், மாநில பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயின்ற தமிழ் மாணவர்கள் என்னைத்தவிர யாருமே இல்லை. பிற பிரிவுகள் எல்லாவற்றையும் சேர்த்து (70 சொச்சம்) மணிப்பால் பல்கலைக்கழகத்தில் பயின்ற தமிழ் மாணவர்கள் இருநூறு பேரில் மாநில பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயின்றவர்கள் கை மற்றும் கால்விரல்களுக்குள் அடங்குபவர்கள் தாம்! ஸ்டேட் போர்ட் மாணவர்கள் ஏன் தேசிய அளவில் பெயர்பெற்ற தரம் உயர்ந்த கல்லூரிகளைத் தேர்ந்தெடுக்க அஞ்சுகின்றனர்?

1. அக்கல்லூரிகளில் சேர மத்திய அரசுப் பள்ளிக்கல்வி முறையில் பயின்றால் மட்டுமே முடியும் அல்லது, பயிற்சி நிலையங்களுக்கு சென்றால் மட்டுமே முடியும் என்ற மாயை. கோட்டா, ஹைதராபாத் முதலிய இடங்களுக்கு சென்று விடுதிகளில் தங்கி நுழைவுத்தேர்வுக்கென படிக்கும் மடையர்கள் உண்டு. அந்த பயிற்சி நிலையங்களில் சேரவே தனித்தேர்வுகள் இருப்பதும், அதற்கு தனி பயிற்சி நிலையங்கள் இருப்பதும் தனிக்கூத்து.

2. அறியாமை. (எந்தெந்த கல்லூரிகளில் எந்தெந்த பிரிவு சிறந்து விளங்குகிறது என்பது வரை தெலுங்கர்கள் கூர்ந்து கவனிக்கின்றனர். அண்மைய வருடங்களில் பி.எஸ்.ஜி, சாஸ்திரா, வேலூர் மற்றும் எஸ்.ஆர்.எம் பல்கலைக்கழகங்களில் சேரும் ஆந்திர மாணவர்கள் அதிகரித்துக்கொண்டே இருக்கின்றனர்) நம் ஆட்களுக்கு எந்தெந்த ஐ.ஐ.டி எந்தெந்த ஊர்களில் இருக்கிறது என்பது கூட தெரியாது. கிராமப்புறங்களில், மாணவர்கள் அண்ணா பல்கலைக்கழகம் தாண்டி சிந்திப்பதே இல்லை. நகர்ப்புற மாணவர்களும் பொத்தாம்பொதுவாக Peer pressure-ஆல் உந்தப்படுகிறார்கள்.

3. அவ்வளவு பாடுபட்டு அங்கு படிக்கவேண்டுமா என்று ஒதுக்கிவிடுதல். இங்கில்லாத எது அங்கிருக்கிறது என்ற அலட்சியம். பேரம் பேசி எப்படியேனும் பிள்ளைகளை கல்லூரிகளுக்கு தாரை வார்த்துவிடலாம் என்ற தைரியம். அங்கு செலவுகள் அதிகமாகும், பிள்ளைக்கு விடுதி சாப்பாடு ஒத்துக்காது போன்ற நொண்டி சாக்குகள். அப்ளிகேஷன்கள் வாங்குவதில் கஞ்சத்தனம்.

4. கல்வி ஆலோசகர்கள் அத்தனை திடமான வழிகாட்டிகளாக இருப்பதில்லை. அவர்களின் வட்டங்களும் மிகக் குறுகலாகவே இருக்கின்றன. பெரும்பாலும், துறையை கண்டுபிடிப்பதோடு அவர்கள் பணியும் முடிந்துவிடுகிறது. கல்லூரிகள் சாளர முறை தேர்ந்தெடுப்பில் நிமிட நேர முடிவின்படி அமைந்து தொலைக்கிறது.

5. கண்காணிப்பு இன்றி பிள்ளைகள் கெட்டுவிடுவார்கள் என்ற பொதுபுத்தி. இது நம்மூரில் கொஞ்சம் ஜாஸ்தி. இல்லாவிட்டால், அடித்து துவைத்து அரசுத்தேர்வில் மதிப்பெண் பெறவைக்கும் இயந்திரபுரிகளுக்கு பிள்ளைகளை நேர்ந்து விடுவதும், லகரங்கள் பல செலவு செய்து வனவிலங்கு காட்சியகம் மாதிரி பிள்ளைகளை துன்புறுத்தும் கல்லூரிகளில் பிள்ளைகளை கொண்டு அடைப்பதும் நடக்குமா?

இதற்கு என்ன தான் தீர்வு? போன பதிவில் சில விளக்கங்கள் இருக்கின்றன. அடுத்த பதிவு என் பார்வையில் இந்திய பொறியியல் கல்லூரிகளின் தரவரிசைப் பட்டியல் . இன்னும் விளக்கமான விளக்கங்களோடு.
__________________________________________________________________________________________________________

கொலாஜ் 9/11/09

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Sat, 07 Nov 2009 15:39:00 +0000

போன மாசம் தொடர்ச்சியாக பதிவிட முடியவில்லை. கல்லூரி வேலைகளில் மூழ்கி முத்தெடுத்தாச்சு. ஒரு கல்லூரியை வடிவமைப்பது தான் வேலை. நத்தை வடிவில் ஒரு கட்டிடம் கட்ட முயன்று ஒரு மாதிரியாக முடித்துக் கொடுத்தேன். வடிவம் நல்லா இருந்தாலும் வட்டத்தின் அடிப்படையில் உருவானதால் இடம் விரயமாவதாக சொன்னார் எக்ஸ்டெர்னல் வாத்தி... பார்த்துக்கலாம்.அடுத்த அசைன்மெண்ட், சென்னை நகரில் ஒரு பூங்கா. வெறும் பூங்கா என்றில்லாமல், கூடவே உபயோகப்படும் இடங்களாகவும் வடிவமைப்பது. அதில் விசேஷம் என்னவென்றால், இது ஒரு தேசிய அளவிலான போட்டி. வெற்றிபெறும் வரைபடம் அநேகமாக கட்டமைக்கப்படும். எனவே, சென்னையில் எந்த இடத்தில் பூங்கா கட்ட இடமருக்கிறது என்று சொல்லவும் (மொக்கை பதில்கள் வேண்டாம், ப்ளீஸ். மொத்த இடம் 4 ஹெக்டேருக்குள் இருக்கவேண்டும்)

சென்னையில் பெரிய பெரிய கட்டிடங்கள் வரப்போகின்றன. ஸ்பென்சருக்கு எதிரில் இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ் எஸ்டேட்ஸ் பக்கம் போயிருப்பீர்கள். சென்னையில் மீதமிருக்கும் பெரிய காலியிடங்கள் வெகுசில. அவற்றில், சற்றே பெரிய ஏரியா. நிச்சயம் 50C-க்கு விக்கலாம், கால்வாசிக்கும் கம்மி இடத்தை. சத்யம் சினிமாஸின் 8 ஸ்க்ரீன் மல்ட்டிப்ளெக்ஸ், ஏறத்தாழ 60 அயல்தேச ப்ராண்ட்களின் பிரத்தியேகக் கடைகள்... முழுக்க முழுக்க பச்சைக் கட்டிடம் (Eco-friendly) என ஏகப்பட்ட முஸ்தீபுகளோடு வருகிறது. தேனாம்பேட்டையில் கட்டுமானப்பணிகள் நடந்துகொண்டிருப்பதையும் பார்த்திருக்கலாம். அது ஒரு ஐந்து நட்சத்திர விடுதி.. நம்ம சோழா தான். அறுநூறு அறைகள் உண்டாம்! அதே வீதியில் ஒன்றரை கி.மீ தொலைவில் ரமீ மால் என்றொன்றும் வருகிறது. அம்பா ஸ்கைவாக் வந்து சற்று ஏமாற்றியதைப் போலில்லாமல், இவை இன்னும் கெத்தாக இருக்கப் பிரார்த்திப்போம். சென்னையின் இரண்டாம் ட்ராஃப்ட் வரைபடம் தயாராகிக்கொண்டிருக்கிறது. பூந்தமல்லி தாண்டியும் நீண்டு விரிகிறது. ஸோ, சென்னையின் மக்கள்தொகை மட்டுமே 80 இலட்சமாம்!

ஜன்னலோரம்

நீல லாரி

சிதறுதுளி

மோபியஸ் ரிங்

வர்ல்பூல்

எங்க ஏரியாவிலும் மழை பொத்துக்கொண்டு கொட்டுகிறது. நல்லவேளையாக போரூர் ஏரியை பழுது பார்த்து, மேடுகள் எல்லாம் அமைத்திருக்கிறார்கள். போன வருடமெல்லாம் இடுப்பளவு நீரில் சைக்கிள் மிதித்தது நினைவிருக்கிறது. தீபாவளிககு வந்து போனதிலேயே செம காண்டாகிவிட்டது. பதிவர் சந்திப்பு ஏற்கனவே பணால் ஆயிருச்சு. சரி, படத்துக்கு போலாம்னு பார்த்தா, அதுவும் புட்டுக்கும் போலத்தெரியுது. ஒரே பயன் ட்விட்டரில் ஹாஸ்யமான, சுவாரஸ்யமான ட்வீட்டுகள் வாசிக்க கிடைத்தது மட்டுமே. ஃப்ளிக்கர் அன்பர்கள் ஏற்பாடு செய்திருந்த ஃபோட்டோ வாக்கும் டுமீல். எப்போதாவதுதான் ஃப்ளிக்கரில் மொக்கை படங்கள் பார்க்கலாம். மலையாளத்தில் 'அடிபொளி' என்கிறார்கள். அவை மட்டுமே அங்கு கிடைக்கின்றன. சமீபத்தில் மணிக்கணக்கில் ரசித்த திரி இது.

சத்யம் சினமாஸின் ப்ளர் போயிருந்தேன். அட்டகாசமான இடம்! குறிப்பாக நிண்டெண்டோவின் WII. ஏற்கனவே போட்டிருந்தாலும், மறுபடி இதைப் பாருங்கள்.

சல்லிசான தொழில்நுட்பம் எத்தனை பராக்கிரம் படைக்கவல்லது என்றும், தெற்காசியர்கள் எப்படி இதில் பணம் பண்ணுகிறார்கள் என்பதும் விளங்கும். அதைவைத்தே எவ்வளவு எழவெடுக்க முடியும் என்பதற்கு அன்று பார்த்த ஷார்ட்ஸ் என்றொரு திராபை எ.கா. குழந்தைகள் படத்திருவிழா என்று போட்டிருந்தார்கள், ராபர்ட் ராட்ரிகெஸ் என்றும் போட்டிருந்தார்கள். சின் சிட்டி எடுத்த பிரகஸ்பதி நல்லா பண்ணியிருப்பார்னு நம்பி போனேன். கோட்டைச்சுவரில் நடக்கும் முதலைகள், மூக்குச்சளி அரக்கன், வானவில் கூழாங்கல், வேற்றுக்கிரக காமெடி பீஸ்கள்.... த்தா! படமாடா இது? திரையரங்கில் நான் பார்த்த மிகக் கேவலமான (படம் என்று சொல்லமுடியாது) சனியன் இது தான்.

கிரிக்கெட் டென்ஷன்ஸ் ஆஃப் இண்டியா ஆகிவிட்டது. முன்பெல்லாம் ஹர்ஷா போக்லேவும் பார்த்தோ முகர்ஜியும் மொக்கை போடுவதையெல்லாம் கூட கேட்டுக்கொண்டிருப்பேன். இப்போது க்ரிக்கின்ஃபோவோடு மட்டுமே சரியாப்போச்சு. சித்து எல்லாம் பேசுவதை கேட்பதற்கு, "சார் ரன் கே லியே", "சௌக்கா... பஹூத் அச்சா ஷாட் ஹே!" க்களை கேக்கலாம் போலிருக்கிறது. பிட்ச் ரிப்போர்ட், டாஸ் எல்லாம் கடைசி உலகக்கோப்பையில் பார்த்தது. அடுத்த கோப்பை இந்தியால இல்லை? இணையத்தில் சச்சின் vs. பாண்ட்டிங் சண்டைகளும் கடுப்பைக் கிளப்புகின்றன.. என்ன விதமான கேள்வி இது? ரஜினிகாந்தா விஷாலா என்பது மாதிரி? ஹ!

இளையராஜா 'பா' என்ற பிக்பி படத்திற்கு இசையமைத்திருக்கிறாராம். ட்ரெய்லர் வயலின்கள்... யானைகள் நெஞ்சில் மிதித்தல்!

பல நாட்கள் தலைமறைவாக இருந்தாலும், விதூஷ் தோண்டித் துருவி விருது ஒன்று கொடுத்திருக்கிறார். அன்புக்கு நன்றி. நந்தா டெத் ட்ரைலாஜி பற்றி எழுத சொல்லியிருக்கிறார். அவசியம் செய்றேன் சகா.
_________________________________________________________________________________________________________________

மெட்ராஸ் மழை

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Sat, 31 Oct 2009 07:44:00 +0000

கயாஸ் தியரி. அப்படித்தாங்க கமல் தசாவதாரத்துல சொல்றாரு.
ட்விட்டரில் ட்ரெண்டிங் டாபிக்ஸ் ரொம்ப சுவாரசியமானவை. லக்கிலுக் ட்விட்டரில் அடிக்கடி தென்படுகிறார். லக்கிலுக் சென்னையில் மழை பெய்வதைப் பற்றி ஒரு பதிவு போட்டிருந்தார். மழைத்துளிகளை படம் எடுப்பது எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். இப்போ படம் போட்டு பதிவு எழுதுறது ட்ரெண்டாம். பரிசல் ஆரம்பித்த ட்ரெண்டை ஆதியும் அனுவும் தொடர்ந்தார்களாம். மழையும் இப்படி சங்கிலி போன்ற இணைப்புகளால் உருவாவது தானே? நானும் ஜோதியில் ஐக்கியம் ஆகிறேன்.

பல்ப் ஃபிக்ஷன் (1994)

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Tue, 27 Oct 2009 06:06:00 +0000

அனுஜன்யா சாருக்கு நன்றி!

Pulp Fiction (1994)

பெயர்: பல்ப் ஃபிக்ஷன்
மொழி: ஆங்கிலம்
வகை: குற்றம்
இயக்குநர்: க்வெண்ட்டின் டாரண்ட்டினோ
நடிகர்கள்: சாமுவேல் ஜாக்ஸன், ஜான் ட்ரவோல்ட்டா, உமா த்தர்மன், ப்ரூஸ் வில்லிஸ்

pulp /'p&lp/ n.
1. A soft, moist, shapeless mass of matter.
2. A magazine or book containing lurid subject matter and being characteristically printed on rough, unfinished paper.
American Heritage Dictionary
New College Edition

ஹாலிவுட்டின் மிகப்பிரலமான படத்தைப் பற்றி எழுதுவதாக பாலா அண்ணனிடம் வாக்குமூலம் தந்துவிட்ட பிறகுதான் இது ஹாலிவுட்டிலேயே மிகுந்த வாக்குவாதங்களையும் விதைத்த படம் என்பதும் ஞாபகம் வந்தது. படத்தைப் பற்றி மாற்றுக்கருத்து என்றே எக்கச்சக்கமாக இருக்கின்றன. வினைகள், எதிர்வினைகள், அதற்கு துணைவினைகள், மீண்டும் எதிர்வினைகள், முரண்கள் என்று இணையத்திலும், பிற ஊடகங்களிலுமே குழாயடிச் சண்டை குடுமிப்பிடி சண்டை எல்லாம் இன்னமும் நடந்துகொண்டிருக்கின்றன. படத்தின் தனித்துவமான திரைக்கதை தான் முக்கால்வாசி இம்சைகளுக்குக் காரணம். ஸ்டோரி-போர்ட் என்று கேள்விப்பட்டிருப்பீர்கள். படத்தின் ஸ்டோரி போர்ட்டை கார்ட்டூன் படங்கள் நிரம்பிய ஃப்ளிப் புத்தகம் போன்ற ஒன்றில் பதித்துப் புரட்டினால், கதை உங்களுக்கு மையமாக புரியவேண்டும். மூன்று-அங்க அமைப்பை பின்பற்றும் படங்களுக்கு இது பொருந்தும். பல்ப் ஃபிக்ஷன் இங்கு மாறுபடுகிறது. அதாவது நிரல் நிரை எல்லாம் கிடையாது. க்வெண்ட்டின் இயக்குநர் ஆவதற்கு முன்னர் வீடியோ கடையொன்றில் வேலை பார்த்த சமயம் வெவ்வேறு படங்களின் சுருள்களை இணைத்து படம் ஒன்றை ஏரியா பொடிசுகளுக்கெல்லாம் காட்டி கைதட்டல் வாங்கியிருப்பதாக வரலாறு சொல்கிறது. அதன் பாதிப்பாகவே அவரது நான்-லீனியர் திரைக்கதை முறையை நான் பார்க்கிறேன், இதில் நிபுணத்துவம், அறிவுஜீவி, கலைநுட்பம் போன்ற இத்தியாதிகள் இருந்தாலும் கூட. இந்த வடிவத்தைப் பற்றி அதிகம் பேச அவசியமே இல்லை. எழுபதுகளில் பிரபலமான அமெரிக்க நாவல்கள் என்றெல்லாம் போட்டிருப்பார்கள், தற்போது வரும் மெகாசீரியல்களைப் போல என்று உருவகப்படுத்திக்கொள்ளவும், போதும். இவரது பிற படங்களில் எனக்கு மிகப்பிடித்தது கில் பில் - அங்கம் I & II : அதைப் பற்றி ஆங்கிலத்தில் எழுதிய கட்டுரை.

ட்ரிப்ளிகேண் டைம்ஸில் கணவனை அம்மிக்கல்லால் அடித்துவிட்டு கள்ளக்காதலனுடன் ஓடிய பெண் என்று எட்டாம் பக்கத்தில் பத்து மார்க் விடையளவில் பக்கத்தில் இருந்து பார்த்தது போல எழுதியிருப்பார்கள். கூடவே தலை நசுங்கிய அந்த அப்புராணிக் கணவனின் ரத்தம் படிந்த ஃபோட்டோ கருப்பு-வெள்ளையில் பல்லிளிக்கும். பல்ப் என்றால் அந்த மாதிரி தரம் தாழ்ந்த சாணி பேப்பர் செய்திகள். குவெண்டினின் கதைகள் சாதாரணமானவை. அப்பா தந்த தாத்தாவின் கைக்கடிகாரத்தை பொக்கிஷமாக மதிக்கும் ஒரு குத்துச்சண்டை வீரன் ஒரு தாதாவிடம் மாட்டிக்கொள்வது ஒரு கதை. அந்த தாதாவை ஏமாற்றிய பார்ட்னரைக் கொல்ல சென்று திரும்பும் இரண்டு அடியாட்களின் கதை இரண்டாவது கதை. இரண்டு அடியாட்களில் ஒருவன் தனது பாஸின் மனைவியை ஒரு நாள் கவனித்துக்கொள்வது இதன் கிளைக்கதை. இரண்டு அடியாட்களில் இன்னொருவன் உணவு விடுதியில் பிக்பாக்கெட் தம்பதியை மெர்சலாக்குவது இன்னொரு கிளைக்கதை. இதுதான் ஃபிக்ஷன். குவெண்டின் இந்த மாதிரி ஸ்டீரியோடைப்பிக் பாத்திரங்களை அன்றாட நிகழ்வுகளில் உலவவிடும்போது, என் கதைகள் உருவாகின்றன என்கிறார். அப்படி, இந்தக்கதையில் இருக்கும் பாத்திரங்களின் போக்கை அவர்கள் இஷ்டத்துக்கு விட்டு, முன்பின்னாக மாற்றி, சிதறடிக்கும் இசையும், தோட்டா தெறிக்கும் வசனங்களும் படம் பார்ப்பதை ஒரு ரோலர் கோஸ்டர் அனுபவம் ஆக்குகின்றன. இந்த அணுகுமுறை ஒவ்வொரு முறை படம் பார்க்கும்போதும், புதிதாகத் தெரியவைக்கிறது.

குவெண்டின் ஒரு உலக சினிமா ரசிகர். பல்வேறு பிராந்திய, பாஷைப் படங்களை பார்த்து, பிடித்திருக்கும் பட்சத்தில் அமெரிக்க வினியோகமெல்லாம் செய்பவர். கொரியப் படமான ஓல்ட்பாய், ஹாங்காங்கின் வொங்க் கர் வாய் இயக்கிய சங் கிங் எக்ஸ்ப்ரெஸ் முதலிய பற்பல படங்களை உலகிற்கு அறிமுகம் செய்தவர். இந்த சர்வதேச கலாச்சார தாக்கங்களை இவரது படங்களில் பார்க்கலாம். உதாரணத்திற்கு, ப்ரூஸ் வில்லிஸ் தோன்றும் அத்தியாயங்கள் ஒருவித ஸ்பானியத் தன்மை கொண்டதாகவே எனக்கு பட்டது. 'Restless' என்ற நிலையற்ற தன்மையுடன் ஓடிக்கொண்டேயிருப்பது, காட்டமான, வெக்கையான சூழலிலேயே அந்த அங்கம் நகர்ந்துகொண்டிருந்தது. அதுவே, உமா தர்மன் தோன்றும் அத்தியாயங்கள் ஒரு பிரிட்டிஷ் படத்தைப் போல கள-கதாபாத்திர அறிமுகம், மெல்லிய நகைச்சுவை, சின்ன நடன அங்கம், திடீரென்று ஷேக்ஸ்பியர் சொல்கிற 'பிரச்சனை' பின்னாடி அதன் 'தீர்வு' என்று சம்பிரதாயமாக நடந்து முடிக்கிறது. முடிக்கப்படாத ஜிக்ஸா புதிர் பார்க்க ஒரு தினுசான கிளர்ச்சியைத் தரும். என்ன படம் என்று அடுக்காமல் இருந்தாலும் தெரியும் அந்த அழகியலின் பால் பல்ப் ஃபிக்ஷன் உச்சத்தை தொட்டிருக்கிறது. படத்தில் நான் ரசித்த இன்னொரு விஷயம் இந்த 'பேஸிங்'- காட்சிகள் நகரும் வேகம். வெஸ்டர்ன் எனப்படும் அமெரிக்காவின் தென் பகுதி பாலைவனங்களை மையமாகக் கொண்டு பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதிகளில் நடக்கும் கதைகளைப் போன்ற வேகம். (இது பற்றி இன்னும் விரிவாக அடுத்த பகுதியில் சொல்கிறேன்.)

படத்தின் இன்னொரு முக்கிய அம்சம் வசனம். பொதுவாகவே நீண்ட வசங்களுக்கு பேர்பெற்றவர் குவெண்டின். குறிப்பாக இஸகீல் 25:17 என்ற விவிலிய வசனமும் அந்த மொத்த காட்சியுமே சரவெடி! இது தவிர அய்யனார் அண்ணன் குறிப்பிட்டிருந்த ஸெட்'ஸ் டெட் வசனமும் ரொம்ப சுவாரஸ்யமானதே. படத்தில் எனக்கு (அனேக இளைஞர்களுக்கு) பிடித்தமானவர் ஜூல்ஸ் வின்ஃபீல்டாக வரும் சேமுவல் ஜாக்ஸனே. படத்தின் தனித்துவமான கலர் டோன், படத்தின் அணுகுமுறைக்கேற்ற எடிட்டிங் மற்றும் கேமிரா கோணங்கள் (படத்தின் முதல் காட்சியிலேயே ஜான் ட்ரவோல்ட்டா பிண்ணனியில் மங்கலாக நடந்து செல்வார், இஸகீல் 25:17 இரண்டாவது முறையாக ஒலிக்கையில் மாறும் பாய்ண்ட் ஆஃப் வ்யூ, இன்னபிற) எல்லாவற்றையும் ப்ளு-ரே அல்லது எச்.டி-யில் கண்டுகளியுங்கள். நாம் நாளெல்லாம் என்ன செய்கிறோம்? ஆதவன் குப்பையா இல்லையா என்று வாதாடுகிறோம், உ.போ.ஒ ஹிந்துத்வ படமா இல்லையா என்று கும்மியடிக்கிறோம். படம் நெடுக இப்படி முக்கியத்துவமே இல்லாத விஷயங்களைக் கூட தன் கூர்மையான வசனங்களால் சிதறடிக்கிறார் குவெண்டின். ஃபுட் மஸாஜ் ஆகட்டும், ஆம்ஸ்டர்டாமும் ரொயா(ல்) வித் சீஸ் ஆகட்டும், 5$ மில்க்ஷேக் ஆகட்டும், டிவைன் இண்டெர்வென்ஷன் ஆகட்டும்..! அமெரிக்க குற்ற உலகை நுணுக்கமாக விவரிக்கும் பல்ப் ஃபிக்ஷன வெறித்தனமான பிரத்தியேக ரசிகர் கூட்டத்தையும் பெற்று கல்ட் க்ளாசிக் என்று போற்றப்படுகிறது. படம் வெளிவந்த 94ம் ஆண்டு ஃபாரஸ்ட் கம்ப் (5 ஆஸ்கர் விருதுகளை அள்ளிய டாம் ஹேண்க்ஸின் மாஸ்டர்பீஸ்), ஷஷாங்க் ரிடெம்ப்ஷன் (IMDb #1 ஆண்களையும் அழவைத்த படம் என்ற பெருமைக்குரிய) ஆகிய இரண்டு ஜாம்பவான்களுக்கிடையில் தன் திரைக்கதைக்காக ஆஸ்கர் வென்றார் க்வெண்டின் டரண்ட்டினோ.

(அடுத்த பகுதியோடு நிறைவு பெறும்)

கொலாஜ் 21.9.09

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Sun, 20 Sep 2009 11:33:00 +0000

வெள்ளி விழா!
தனித்தளம் தொடங்கி வெற்றிகரமான 25-வது வாரம்! தோழர்களுக்கு இனிய ரமலான் வாழ்த்துகள்.
~
சத்யபாமா பல்கலைக்கழகத்தில் வருடாவருடம் கட்டிடக்கலை மாணவர்களுக்கான இந்தியக் கூட்டமைப்பான NASA National Association for Students of Architecture-இன் தென்னிந்திய கலந்தாய்வு, போட்டிகள் இன்னபிற நடைபெற்றது. கேரளம், கர்நாடகம் மற்றும் தமிழகத்தின் 17 கல்லூரிகள் பங்குகொண்டன. முக்கியப் போட்டியின் சாரம் 'Blob'-itecture எனப்படும் வடிவில்லா வடிவங்கள் கொண்ட கட்டிடக்கலை. இதற்கான எங்கள் கல்லூரி மாணவர்களின் கட்டிட வடிவமே குஜிலிபான்ஸாக எனக்கு பட்டது... இரண்டு மரங்கள் அருகருகே இருப்பதாக வைத்துக்கொள்வோம்- பனித்துளிகள் படர்ந்த இரண்டு மரங்கள். இங்கே மரங்களை அகற்றினால், வெறும் பனித்துளிகள் படிந்திருந்த வெளி நமக்கு கிடைக்கிறது, கட்டிட வடிவமாக அந்த வடிவற்ற வடிவத்தைக் கற்பித்துக்கொண்டு கவின்கலை காட்சியரங்கம் ஒன்றை வடிவமைத்தோம். இப்போட்டியில் இரண்டாம் பரிசை எங்கள் கல்லூரி மாணவர்கள் பகிர்ந்து கொண்டோம். ஆட்டம்-பாட்டத்தில் நாங்கள் க்ராண்ட் சாம்பியன்கள்! மைக்கேல் ஜாக்ஸனின் வாழ்க்கை வரலாற்றை நடன-நாடகமாக அரங்கேற்றிய போது, திரையைக் கிழித்துக்கொண்டு எம்.ஜே-வின் மூன்வாக் செய்த கணம் அரங்கமே அதிர்ந்தது! ஒட்டுமொத்த தரவரிசையிலும் இரண்டாம் இடத்தை எங்கள் பல்கலைக்கழகமே பிடித்தது. இது தவிர, புகைப்படப் போட்டி ஒன்றும் நடந்தது. 'Power and control' என்ற தலைப்பில் எனது படத்தையும் அனுப்பினேன். மீட்டருக்கு மேல் போட்டுக்கொடுத்தார்கள்.

தாரை, தப்பட்டை, சங்கு சகிதம் கல்லூரி வளாகம் கலகலக்க மூன்று நாட்களும் டப்பாங்குத்து ஆடிவிட்டு வந்தோம். ஜல்ஸா விளையாட்டுகள், டப்ஸா சண்டைகள், நச் ஃபிகர்கள், குஜால் பிரியாணி, டக்கர் கொண்டாட்டங்கள் என்று அல்லோலகல்லோலப்பட்டு வந்த அடுத்த நாள் விடுமுறை வேறு!

~

உன்னைப்போல் ஒருவன் படம் பார்க்க ஆவலாய் இருக்கிறது. இன்னொரு காரணம் சதிலீலாவதி, மே மாதம் போன்ற படங்களில் கு.ந-வாக இருந்து இப்போது ரீ-எண்ட்ரி தந்திருக்கும் ஆனந்த் கிருஷ்ணமூர்த்தி. அவரது சுவாரசியமான பதிவு ஒன்று இங்கே.

~

எனக்கு மிகப்பிடித்த 'கண்கள் இரண்டால்' பாடலை மிஞ்ச ஒரு பாடல் அதற்குப்பின் வரவில்லை, IMO. ஏற்கனவே ஷெபின் கித்தாரில் செய்த அற்புதத்தை நண்பர்கள் தினப்பதிவில் சொல்லியிருந்தேன். படத்தில் இடம்பெறும் புல்லாங்குழல் மெட்டு ஐஸ்க்ரீமில் வழியும் தேன் ரகம். கூடவே ஹிந்தி வீடியோ ஒன்றினுக்காக டி.ஜே ரீமிக்ஸ் வடிவம் ஒன்றும், கவர் மற்றும் குழல் வடிவங்களும் இதோ. நன்றி ஜேம்ஸ் வசந்தன் சார்!

~

டெட்.காம் உலகப்புகழ்பெற்ற மனிதர்களின் பேச்சுகளை தொகுக்கும் ஒரு வலைத்தளம். சுஜாதா க.பெ-வில் இதைப் பற்றி சொல்லியிருந்தார். கிருபா சார் ட்விட்டரில் இதன் சென்னை அத்தியாயம் பற்றி எழுதியிருந்தார். வி.எஸ்.ராமச்சந்திரனின் பேச்சு டெட்.காமில் சேர்க்கப்பட்டிருக்கிறது. டெட்.காமில் டாப் 10 வீடியோக்களைப் பார்த்திருக்கிறேன், அதிலும் குறிப்பாக ஜானி லீ வழங்கிய சொற்பொழிவில் Wii ரிமோட் என்ற 50$ சமாச்சாரத்தைக்கொண்டு அவர் செய்யும் வித்தைகள் ரொம்ப ரொம்ப விந்தையாக இருந்தது! ஆறு நிமிஷம் மட்டுமே பேசி, வாய்பிளக்க வைத்துவிட்டார்!

~
விநாயகர் சதுர்த்தி முடிந்து அடுத்து ரமலான் விடுப்புகள் வந்துவிட்டன. ஆயுத பூஜை விடுமுறைகள் வேறு வேகமாக வருகின்றன. சீரியல், பெர்ஃபார்மென்ஸ், ரியாலிட்டி, டாக், விமர்சனம், வெட்டிப்பேச்சு எல்லாம் பார்ப்பதை நிறுத்தி மூன்று ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டது. கே தொ.கா அல்லது செய்திகள் பார்ப்பேன். கவுண்டமணி என்ற நிகரற்ற கலைஞன் தோன்றினால் மட்டும் நகைச்சுவை. கடந்த வி.ச.வி-யில் அப்படி இப்படியென்று 20-25 படங்கள் வளைத்து வளைத்து பார்த்தாச்சு. அடுத்த அசைன்மெண்ட் இப்போது ரெடி. பார்க்க ஆசைப்படும் திரைப்படங்கள்: முகவரி, அலைபாயுதே, சத்யா, ஆஹா என்ன பொருத்தம், ரமணா, இருவர், முதல்வன், ஆண்பாவம், கண்ட நாள் முதல், கில்லி, நெற்றிக்கண். மூன்று படங்களாவது காணக்கிடைத்தால் திருப்தியடைவேன். தீபாவளிக்கு சந்திரமுகியாமே?

~

நர்சிம் அண்ணன் 'ஏதாவது செய்யணும் பாஸ்' பதிவை அவரது என்'ணங்கள் பதிவில் லிங்கியிருந்தார். 180 பேர் அங்கிருந்து மட்டும் அந்த பதிவு வந்து சேர்ந்திருக்கின்றனர். நன்றிண்ணே! அவருக்காகவாவது அந்தப் பதிவின் தொடர்ச்சியை எழுதவேண்டும். இப்போது ஹை-ஸ்பீட் படங்களின் மேல் பித்து பிடித்ததுபோல துளி, நகரும் வாகனங்கள், பறவைகள் எல்லாவற்றையும் எடுத்துத் தள்ளிக்கொண்டிருக்கிறேன். டிப்ஸ் வெல்கம். பதிவுலகத் தொடர்புகள் அதிகரித்துக்கொண்டிருப்பதாலும், பதிவுகள் படிப்பதும் படிப்படியாக ஜாஸ்தியாவதலும் சும்மா ஒரு சேஞ்சுக்கு வலைப்பக்க விமர்சனங்கள் எழுதலாமென்று பார்க்கிறேன். எனி கமெண்ட்ஸ்? ஹாலிவுட் பாலாண்ணே நான் எழுதுவதாகச் சொன்ன பல்ப் ஃபிக்ஷன் பதிவை ரொம்ப எதிர்பார்ப்பதாக சொன்னார். பயமாக இருந்தாலும், சத்தியமா எழுதுறேன் பாஸ்! பல்கலைக்கழகக்காரர்கள் புரிஞ்சுக்க மாட்டேங்குறாங்களே!

பி.கு: கேபிள் சங்கர் அண்ணன் தனது படத்தின் போஸ்டரில் மேலே இருக்கும் உறைந்த துளியை உபயோகிக்கப்போவதாக சொல்லியிருக்கிறார். பதிலுக்கு என்ன கேட்கலாம்?
____________________________________________________________________________________________________

செல்ஃபோன் படங்கள் - III சில்ஹவுட்

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Fri, 04 Sep 2009 06:31:00 +0000

பிட் குழுவினரின் இம்மாதப் போட்டித்தலைப்பு சில்ஹவுட். எந்தப் படத்தையும் கிம்ப்பில் சில்ஹவுட்டாக எப்படி உருமாற்றம் செய்வதென்று பயிற்சிப்பதிவும் அங்கு காணக்கிடைக்கிறது. கூகுளின் பிக்காசாவைக்கொண்டும், இதே போல் சில்ஹவுட் செய்ய இயலும். பிக்காஸா 3-யை பொறுத்தவரை, அதன் மிகச்சிறந்த அம்சமாக நான் கருதுவது புள்ளிகள் (Noise) அதிகமின்றி ஒளியளவை (Exposure) சரிசெய்ய முடிவதைத்தான். ட்யூனிங் என்ற டேப்பில் (Tab) , இருக்கும் ஃபில் லைட், ஹைலைட்ஸ், ஷேடோஸ் ஆகிய மூன்று மானிகளை விருப்பத்திற்கேற்ப ற்றுகையில், படத்தின் ஒளி மெருகேறுவதோடு இவ்வகை சில்ஹவுட்களையும் செய்ய முடியும். ஏற்கனவே பழைய பதிவுக்கிடங்கில் இருக்கும் படங்களையும் தந்திருக்கிறேன் (கடைசி ஐந்து). உங்கள் விமர்சனத்தின் அடிப்படையில் ஒரு படத்தை அனுப்பலாம் என்றிருக்கிறேன். இதில் முதல் படம் மட்டும் புதுக் கேமராவில் எடுத்தது. மீதியெல்லாம் அலைபேசியில் எடுத்தவைதான், பெரும்பாலும் சோனி எரிக்சன் ஜி-700. Let the best shot win!

சிறகுகள்

தென்னங்கீற்று.

சூரியக்கதிர்

கூரையின் கீழ்

அந்திமாலை

ஜன்னலோரம்

இது ஒரு பொன்மாலைப் பொழுது!

நீலவான ஓடை

காஞ்சிபுரம் தேரடி வீதி

சன்செட் பாய்ண்ட்

கருப்பு வெள்ளை

ஆகும்பே அஸ்தமனம்

பி.கு: இவை டைனிபிக்கில் இணைக்கப்பட்டு, அங்கிருந்து உரல் தந்து பதிவிட்டவை. இதனால், நம் தனிப்பட்ட ப்ளாகர் கணக்கின் சேமிப்பு அளவும் பாதிக்கப்படுவதில்லையாம், வாசகர்களுக்கும் அதிக பளு இன்றி படங்கள் திறக்க வசதியாய் இருக்குமாம்... செவிவழிச்செய்தி.
______________________________________________________________________________________________

ஏதாவது செய்யணும் பாஸ்!

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Tue, 01 Sep 2009 10:03:00 +0000

இளநிலை பட்டப்படிப்புகளும், நுழைவுத்தேர்வுகளும் குறித்த பதிவு ஒன்றினை எழுதவேண்டும் என்ற எண்ணம் கடந்த சில வாரங்களாக இருந்தது. சமச்சீர் கல்விமுறையை உயர்நிலைப் பள்ளி அளவில் அமல்படுத்த மத்திய அரசு முன் வந்திருப்பது பெருமகிழ்ச்சி அளிக்கும் இந்தத் தருணத்தில், இது குறித்த எனது புரிதலை விவாதம் கருதி முன் வைக்கிறேன். இதெல்லாம் பாதி அப்பாக்களுக்கும், முக்கால்வாசி அம்மாக்களுக்கும் தெரிவதில்லை/புரிவதில்லை என்பது பெரும் சோகம். நர்சிம் அண்ணனின் 'ஏதாவது செய்யணும் பாஸ்' சங்கிலிப் பதிவுகளின் பாணியில் எனக்குத் தோன்றிய யோசனையையும் இடுகையின் முடிவில் சொல்லியிருக்கிறேன்.

பள்ளிகளில் பனிரெண்டாம், பத்தாம் வகுப்புத் தேர்வுகளின் மூலம் மாணவர்களை வடிகட்டுகிறார்கள். முன்னர் எட்டாம் வகுப்பிலும் ஒரு தேர்விருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. அதுவரை கடைநிலை ஊழியர்களுக்கு குறைந்தபட்ச தகுதியாக (Minimum eligibility criteria) எட்டாம் வகுப்புத்தேர்ச்சியே இருந்து வந்தது. தவிர டி.வி மெக்கானிக் போன்ற ஆறு மாதகால பயிற்சி அடிப்படையிலான பணிகளுக்கு அந்தத் தேர்வே அளவுகோலாக இருந்தது. தற்போது, அதுவே பத்தாம் வகுப்பு தேர்வுகளாக ஆகியிருக்கிறது. பாலிடெக்னிக் எனப்படும் டிப்ளோமா படிப்புகளுக்கு பத்தாம் வகுப்பில் கட்டாயத்தேர்ச்சி அவசியமாகிறது. விருப்பத்தின் பேரில், டிப்ளமோ பட்டதாரிகள் லேட்டரல் எண்ட்ரி முறையில் மூன்றாண்டு கால படிப்பிற்குப்பின்னர் இரண்டாமாண்டு பொறியியல் படிப்பில் சேர வழியுண்டு.

பனிரெண்டாம் வகுப்பு வரை படிக்கும் மாணவர்களுக்கு வாய்ப்புகள் சற்றே ஜாஸ்தி. கலை, அறிவியல், பொறியியல், மருத்துவம் பிரிவுகள் உட்பிரிவுகள் எல்லாம் தவிர ஏனைய துறைகளிலும் வாழைத்தார் மாதிரி குவித்து கூவிக்கூவி அழைக்கிறார்கள். இதில் நம்மூரில் ஸ்டேட் போர்ட், சென்ட்ரல் போர்ட் தவிர மெட்ரிக், ஆங்கிலோ இந்தியன், மாண்ட்டசோரி என்று எல்லாம் குழப்படிகள் உண்டு. பத்தாவது வரை தான் மெட்ரிக் முதலிய பிற சிலபை (Syllabi), அதற்கு மேலே மெட்ரிக் பள்ளிகளிலேயே ஸ்டேட் போர்ட் முறைமையில் படிக்க வேண்டியது தான். தனியார் பள்ளிகள் வசதிகளிலோ (Facilities), வகுப்பு நேரங்களிலோ (Contact hours), கட்டணங்களிலோ (Fee) அரசின் கட்டுப்பாடுகளை முக்கால்வாசி இடங்களில் கடைபிடிப்பதில்லை. பல இடங்களில் அனுமதியே வாங்காமல் ஓட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.

இப்போது, பத்தாம் வகுப்புத்தேர்வை ரத்து செய்வதன் மூலம், தென்னிந்தியாவில் மிகப்பரவலாக செயல்பட்டு வரும் பாலிடெக்னிக் கல்லூரிகள், ஐ.டி.ஐ-க்கள் பாதிக்கப்படுகின்றன. ஏற்கனவே பத்தாம் வகுப்பு வரையே சிரமத்துடன் படித்து முடிக்கும் ஒருவருக்கு இன்னும் இரண்டு ஆண்டுகள் பொருளாதாரச்சுமை. ப்யூர் சயின்ஸ், கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ், காமர்ஸ், பிசினஸ் மேத் பகுப்புகளுள் தேர்ந்தெடுப்பதில் மாணவர்களுக்கும், பள்ளிகளுக்கும் குழப்பம் ஏற்படும். மின்கம்பிகளில் பழுது பார்க்கும் லைன்மேன்/ கூட்டல்-பெருக்கல் குமாஸ்தா போன்ற பணிகளில் அமரக்கூட கேல்குலஸும் ஐன்ஸ்டைனையும் படிக்க வேண்டிய சாபக்கேடு. தேர்ச்சி விகிதம் அனாசாயமாக குறைந்து இன்னும் சில பெட்டிச்செய்தி தற்கொலை சிறுவர்கள் உற்பத்தியாவார்கள். பெண்களின் தனிப்பட்ட தேர்ச்சி விகிதத்திலும் வீழ்ச்சி இருக்கலாம்.

அதிமுக்கியமாக இந்த மாற்றத்தினால் நிகழ்வது யாதெனில், பம்மாத்து காட்டிக்கொண்டிருக்கும் தனியார் பள்ளிகளை பெருமளவில் ஒழிக்க முடியும். தனியார் பள்ளிகளில் படிக்கும் மாணவர்கள் அரசுப்பள்ளிகளிலேயே படிக்கலாம், கல்வித்தரம் என்று பொய் சொல்லி வியாபாரம் செய்ய முடியாது . சட்டீஸ்கர், திரிபுரா, ராஜஸ்தான், கேரளம் என்று எங்கிருக்கும் ஏழாம் வகுப்பு மாணவனும் நிகர்நிலைக் கல்விமுறையிலேயே பயிற்றுவிக்கப்படுகிறான், சோதிக்கப்படுகிறான். கட்டணங்களும், மாணவர்களுக்கு கிடைக்கும் சலுகைகளும் சமமாகவே இருக்கும். (பாடங்களின் எண்ணிக்கை, கடினம்/சுலபம், மதிப்பெண் வழங்கும் வழிமுறைகள், பிற செலவுகள், கூடுதல் பயிற்சிகள்) பணிமாற்றம், கல்லூரி நுழைவு ஆகியவற்றின் போதும் சிக்கல் இராது. ஒட்டுமொத்தமாக பார்க்கையில் பள்ளிப்படிப்பிற்கென ஒரே சான்றிதழ் இருக்கும் பட்சத்தில் மொத்தமாக தேர்வினை எழுதும் மாணவர்களின் எண்ணிக்கை உயர வாய்ப்பிருக்கிறது.

மேலும், மதிப்பெண்களுக்கு மாற்றாக க்ரேடிங் முறையை அறிமுகப்படுத்த அரசு இசைந்துள்ளது. இது வகுப்புத்தேர்வுகள் முதலிய சிறு அளவிலான பரீட்சைகளில் குதிரைப்பந்தய மனப்பான்மையை போக்க உதவுமே தவிர, விண்ணப்பிப்போரின் எண்ணிக்கை இலட்சங்களில் இருக்கையில் ஏகப்பட்ட இம்சைகளுக்கே வழிவகுக்கும். ஒவ்வொரு கல்லூரிக்கும் விண்ணப்பிக்கும் மாணவர்களிடையே மதிப்பெண் அடிப்படையிலான பட்டியலின்படியும் இட ஒதுக்கீட்டின்படியும் சேர்க்கை நடைபெறுகிறது. க்ரேட் பத்து மதிப்பெண் ரேஞ்சில் (Range) வழங்கப்பெறும், ஆனால் தற்போது கடைபிடிக்கப்படும் மிக்கக்குறைந்த மதிப்பெண் வேறுபாடு (Minimum difference in marks between two students) 0.01% வரை இருப்பதால், க்ரேட்டில் இதைக்கொண்டுவர சாத்தியமில்லை. பொதுத்தேர்வைப் பொறுத்தவரை க்ரேடிங் மதிப்பெண் உதவாது என்பதே என் தாழ்மையான கருத்து.

இவற்றைக் குறித்து, நமக்கு அருகாமையில் இருக்கும் பள்ளி நிர்வாகத்திற்கு(வாகங்களுக்கு) ஒரு மடல் எழுதலாம். ஐம்பது பதிவர்கள் எழுதினால் ஐம்பது பள்ளிகளின் பிள்ளைகளுக்கு விஷயம் தெரியும், பரவும். தெரிந்த ஆசிரியர்களிடம் விவாதிக்கலாம். சென்னை, கோவை, மதுரை, நெல்லை, திருச்சி போன்ற பெரு/சிறு நகரங்கள் தவிர்த்து இந்திய அளவிலான கல்லூரிகளின் தரம்/ நுழைவுப்படிவம் குறித்த விவரங்கள் கிராமப்புற மாணவர்களுக்கு தெரிவதில்லை. அந்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த நாம் முயலவேண்டும் என்பதே என் விழைவு. அதற்கென கல்லூரிகளே விழிப்புணர்வு முகாம்கள் நடத்துகின்றன. அக்கல்லூரி நிர்வாகங்களுக்கு மின்னஞ்சல் மூலம் தெரிவிக்கலாம். நாம் பயின்ற பள்ளியைத் தொடர்பு கொள்ள முயன்று நிச்சயம் விவரிக்க இயலும் என்று நம்புகிறேன். ஒரு உறவினரின் அல்லது நண்பரின் பிள்ளையிடம் இது குறித்து தொலைக்காட்சிகளிலும், பிற ஊடகங்களிலும் கிடைக்கும் தகவல்களை சொல்லி, அவர்களைப் பின்தொடரச் சொல்லலாம்.

ஆக, இந்திய மாணவர்கள் அனைவருக்கும் ஒரே குடையின் கீழ் விதிகள் பட்டியலிடப்பட்டு, ஒரே பாடதிட்டத்தில் புத்தகங்கள் விநியோகித்து, ஒன்று முதல் பனிரெண்டு வரை அட்டவணை சகிதம் கல்வி பயிலச்சொல்வது மிகவும் வரவேற்கப்பட வேண்டிய ஒன்றே. இதனால் நுழைவுத்தேர்வுகள் வரை ஒரு மாணவனின் எதிர்காலத்தை சீர் செய்ய முடியும். இந்தியாவில் பொறியியல்/ மருத்துவப் படிப்புகளுக்கான நுழைவுத்தேர்வுகள் குறித்து அடுத்த பதிவில் பார்க்கலாம்.

சென்னைக்கதைகள் - I

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Wed, 26 Aug 2009 06:25:00 +0000

போரூர்.

குறிப்பு: மேலே உள்ள படம் போரூர் ஏரியிலிருந்து ஏரியாவை நோக்கி. அடியேன் எடுத்ததே. பயன்பாடு க்ரியேட்டிவ் காமன்ஸ் காப்புரிமைக்கு உட்பட்டது.

டேப்பை பொருத்திவிட்டு திரையை நோக்கினேன். கருப்பு வெளியில் வெள்ளைப் பொத்தல்கள் விழுந்தமாதிரி இருந்தது. பின்னணியில் இசையா சத்தமா என்று தரம் பிரிக்க முடியாத ஒரு ஒலி. சிவப்புப் புள்ளி ஒன்று தொலைக்காட்சியின் ஓரத்தில் கண்சிமிட்டிக்கொண்டே ஆர்.இ.சி என்று அறிவித்தபடி நொடிகளை எண்ணிக்கொண்டிருந்தது. ஜெ.ஜெ டிவியின் சென்னை மவுண்ட் ரோட் அலுவலக செய்திப்பிரிவில் வேலை செய்துகொண்டிருக்கும் நானும் என் அலவன்சில் கம்பெனி தந்த பேஜரும் பெருமூச்சு விட்டுக்கொண்டிருந்தோம். தமிழகக் கழகங்கள் ஸ்பான்சர் செய்யும் செய்திகளை குளியல் சோப்பு விளம்பரங்களுக்கு இடையில் முடிந்து வைக்கும் பிலிம்சுருள் தையல்காரன் நான். நாளை காலை செய்திகளுக்கு வந்திருந்த பிலிம்களை பரிசீலித்து காஜா போடவேண்டியிருக்கிறது, தம்பியிடம் இருந்து ஓயாமல் பேஜரில் குறுந்தகவல்கள் கொட்டிக்கொண்டே இருக்கின்றன.
8:28 p.m <>
8:33 p.m <>
எடிட்டரின் க்யூபிக்கிளில் வீடியோ வில்லைகள் எல்லாவற்றையும் சமர்ப்பித்துவிட்டு கிக்கரை உதைத்தேன். சிகப்பு விளக்குகள் ஏதும் இல்லாமலேயே போரூர் ரவுண்டானா பயங்கர நெரிசலாக இருந்தது. என்னை நோக்கி வந்த ஒரு உருவம் பைக்கின் ரியர்-வ்யூ கண்ணாடியை தன் இடுப்பால் உடைத்துவிட்டு மறைந்தது. கெட்டவார்த்தைகளை உதிர்த்துக்கொண்டிருக்கும் என் உதடுகள் இருபதாய் பிரதிபலித்துக்கொண்டிருந்தது.
[20.2.97]

தெருவோர விநாயகர் கோயில். கோடம்பாக்கம் டிபன்ஸ் காலனி ஏரியாவில் யாரும் இவளை பார்த்ததில்லை. நார் நாராக இருந்த கந்தலால் அவள் மூடப்பட்டிருந்தாள். கேசத்தில் சிமெண்டும் சிடுக்கும் மீதி இருந்தன. வரப்பட்டினி, ஆனால் பற்களில் இருந்த கறைகளில் ஈயாடிக்கொண்டிருந்தது. ஏரியாவிற்கு புதியவர்கள் இவளிடம் விலாசம் கேட்கப்பார்த்தார்கள். நாய்கள் அவளை வெறித்தும் குரைத்தும் விரட்டப்பார்த்தன. அம்மாக்களுக்கு ஒரு புதிய பூச்சாண்டி கிடைத்திருந்தாள். வரவர அந்த ஏரியாவில் ஒருத்தியாகிவிட்டாள், மீதி சோற்றை இவளுக்கு கொட்டினர். எப்போதாவது அந்த வீதியில் வந்துபோகும் பச்சை நிற பல்லவனைப்பார்த்தால் மட்டும் வீறுகொண்டு எழுந்து விளங்காத பாஷையில் திட்டி மண்ணைத்தூற்றினாள். பள்ளிக்கூட பொடிமாஸ் எல்லாம் இவளை சுற்றி சுற்றி விளையாடின. அவர்கள் பஸ் பொம்மையை கிட்டே எடுத்துவந்தால் மட்டும் சுக்குநூறாக உடைத்துவிடுவாள்.
[20.3.97]

"லவ்வு சிகரெட் மாதிரி!"
"போதையை குடுக்குறாப்ல கொடுத்திட்டு கடைசியில கொல்லுறதாலயா?"
"ச்சீய்! இல்ல!"
"பின்ன... என்ன ஃபிலாசஃபி?"
"போதைக்கு அடிமையாக்கிட்டப்புறம் விடவே முடியாது. அப்படியே ஒரு ஒரு வாரம்.. இல்ல மாசம் இல்லாம போனாலும், திரும்ப தம் அடிக்கும் போது போதை ரெண்டு மடங்காயிரும்!"
"ஓஹோ.. அப்போ டெஸ்ட் பண்ணிருவோம். ஒரு மாசம் நாம பேசிக்கவோ பார்த்துக்கவோ வேண்டாம். ஃபோன், பேஜர் ஒண்ணும் கெடையாது."
"நீ தோத்துருவடா!"
"ஜனவரி 20, இன்ன தேதியிலருந்தே பந்தயம் வச்சுப்போம்."
"சீரியசாவா சொல்ற?"
“I do smoke. I do love. I’m addicted.”
"சரி.. உன் இஷ்டம். என்னைய ஐயப்பன்தாங்கல் டிப்போவுக்கு முன்னாடி ட்ராப் பண்ணிரு. பரீட்சைக்கு முந்தின ராத்திரியெல்லாம் படிக்கிற மாதிரி இன்னைக்கெல்லாம் லவ்விருவோம்."
"நீ கெளம்பு. ஒரு மாசம் கழிச்சு லவ்வலாம். நான் பஸ்-ல வந்தேன் தாயீ.. திரும்பவும் 88-கே பஸ்ஸுக்கு வெய்ட் பண்ணனும்"
[20.1.97]

முழுக்கை சட்டையின் மடிப்பில் செருகியிருந்த கடைசி பத்து ரூபாய்த்தாளில் கோபாலகிருஷ்ணா தியேட்டர் அருகில் ஸ்டேஷன் ரைட்டருக்கு டீயும் பன்னும் நெய்வேத்யம் படைத்தார் பெரியவர். அதிர்ஷ்டவசமாக, அல்லது துரதிர்ஷ்டவசமாக அவரது மகள் முன்தினம் புறநகர்ப்பகுதியில் கண்டெடுக்கப்பட்ட உடல்களுக்கிடையில் இல்லை. குவார்ட்டர்ஸ் வாட்ச்மேன், இஸ்திரிக்காரன், சுற்றத்தார் கேவலம், தெருவில் விளையாடும் பொடிசுகள் கூட இவரை சட்டை செய்யவில்லை. சும்மா போலியான புன்னகை கூட இல்லை. அவரது மனைவி அண்மையில் மாரடைப்பு ஏற்பட்டு இப்போதுதான் வீடு திரும்பியிருக்கிறார். அக்கம்பக்கத்து சண்டியர்கள் அடுப்படியிலிருந்த சோற்றை எடுத்து தெருநாய்களிடம் வீசிக்கொண்டிருந்தனர். குடன் தொகை தந்த சௌகார்பேட்டை குல்லாக்கள் வாசலில் மூக்கால் அழுதுகொண்டிருந்தனர், சவரக்கத்தி துரு ஏறியிருந்தது, காக்கி சட்டையில் சிலந்தி வலை. முக்குக்கடை அண்ணாச்சி பாமாயில் கணக்கில் தரமாட்டேன் என்கிறார். கைக்கடிகாரமும் துடிப்பதை நிறுத்திவிட்டது. என்ன போச்சு... யூனியன் ஸ்ட்ரைக்கின் போது எதற்கு நேரம் பார்க்க வேண்டும்?
[27.2.97]

கால்களை தட்டிவிட்டு அவருக்கு முன்னால் ஓடிக்கொண்டிருந்தது நேரம். நேற்றிரவே ப்ரேக் வால்வை டைட் செய்திருக்க வேண்டும், பாவம் ஓவர்ட்யூட்டிக்கு பின் மெக்கானிக்கை பிடிக்கமுடியவில்லை. இன்று தாமதமாகிவிட்டது. சீக்கிரம் வண்டியை ஐயப்பன்தாங்கல் டிப்போவிலிருந்து கிளப்பவேண்டும். சிட்டியின் ட்ராஃபிக் சாகரத்தில் சங்கமித்துவிட்டு பின்னால் ட்ரிப்பில் சுதாரித்துக்கொள்ளலாம் என்ற நினைப்பில் சிவசிவ சொல்லிவிட்டு 37-ஜி ஆக்சிலரேட்டரால் உறுமினார். என் தம்பி ஈ-மெயில் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். நான் டை கட்டியபடி ஷூவிற்கு பாலிஷ் போட்டுக்கொண்டிருந்தேன். டிவியில் பெப்சி உமா யாருடனோ விளம்பரச்சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்.

<7:20> "ஆன்லைன்ல இருக்கியா? நீ ஜெய்ச்சுட்டே. லவ்வு சிகரெட் மாதிரி தான்! பதில் சொல்லுற வரைக்கும் ஆன்லைன்லயே இருக்கேன்... லவ் யூ!"
<7.45> "லவ் யூ டூ! சாயந்தரம் ரவுண்டானாவுக்கு பக்கத்துல மெக்ரன்னெட் வந்துரு."

"நான் என்று சொன்னாலே
நான் அல்ல நீ தான்
நீயின்றி வாழ்ந்தாலே நீர் கூட தீ தான்!"
"என்னடா.. பாட்டு எல்லாம் பயங்கரமா இருக்கு!"
"ஒரு மாசம்.. மீட்டருக்கு மேல ஏதாச்சும் போட்டு குடுங்க மேடம்!"
"இங்கேயா? உங்க காலனி பக்கம் எங்கயாச்சு போலாண்டா.. "
"நாளைக்கு பார்க்கலாம். அண்ணன் சீக்கிரம் வர சொன்னான். பஸ்-ல வந்தேன் தாயீ.. திரும்பவும் 88-கே பஸ்ஸுக்கு வெய்ட் பண்ணணும்", கையசைத்தபடியே நீங்கள் கேட்ட பாடல் விஜய் ஆதிராஜ் மாதிரி பின்னோக்கி நடந்தான்.
[20.2.97]

"பஸ்-ல வந்தேன் தாயீ.. திரும்பவும் 88-கே பஸ்ஸுக்கு வெய்ட் பண்ணணும்", கையசைத்தபடியே நீங்கள் கேட்ட பாடல் விஜய் ஆதிராஜ் மாதிரி பின்னோக்கி நடந்தான்.
"தோடா! புடிச்சுக்கோ!"
காற்றின் அலைகளில் பயணித்த அந்த முத்தத்தை டென்னிஸ் வீரனைப்போல எதிர்நோக்கித் திரும்பினான். பரவசம் பரவும் அந்த நொடியில் இருவருக்கும் இடையில் முத்தங்கள் சரமாரியாக பொழிந்தன. புன்னகையில் தோய்ந்து கண்களை வினோதமாக சிமிட்டி கைகளை அவன் விரிக்க காதலில் நனைந்து நனைந்து நமுக்கும் நிலையில் இருந்தது மவுண்ட் பூந்தமல்லி சாலை. அந்த நொடி வரை பஸ்சின் அங்குசம் அவர் காலில் தான் இருந்தது. சிக்னல் பச்சையிலிருந்து பழுத்து செம்மையாகும் நேரத்தில் அனாவசியமாக நிறுத்தி ட்ரிப் தள்ளிப்போய்விடுவதைத் தடுக்க சீராகவே செலுத்தினார் ஓட்டுனர். அரைவேக்காட்டு 'எல்' போர்ட் ஒன்று திடீரென்று ப்ரேக் போட லேன் மாற்றும் போது... பாவம்! இப்படி சாலையைக்கடக்க அவன் நிச்சயம் எண்ணியிருக்கமாட்டான். அலறல் சத்ததோடு அந்தப் பெண் கீழே சரிந்தாள். அதிர்ச்சியிலிருந்து எழுந்து எதையோ துரத்துவது போல ஓடி ஒரு பைக்கின் கண்ணாடியைத் தகர்த்தாள். பைக்கிலிருந்து இறங்கிய நான் என்னதான் நடக்கிறது என்று பார்க்க போனேன். நடந்த விபத்து மீனாட்சி கல்லூரி மாணவர்களுக்கும், பேருந்து ஓட்டுனர்களுக்கும் இடையில் பிரச்சனையாகிவிட்டது. சகா ஒருவன் இறந்ததை அடுத்து ஓட்டுனரை மாணவர்கள் குமுறியிருக்கிறார்கள். பஸ் பெருசுகளோ கௌரவம் இழந்ததால் ஸ்ட்ரைக்கில் குதித்தனர். சாலையோரம் கேட்பாரற்று கிடந்தது... என் தம்ம்ம்ம்பீ! தூக்கிக்கொண்டு ஆட்டோவில் இராமச்சந்திரா மருத்துவமனைக்கு ஓடினேன். அவனது வெள்ளை சட்டை மிச்சமின்றி சிவப்பாகி என் தோளில் துவண்டது. காவல்துறை காகிதங்களில் ஒப்பமிட்டுக்கொண்டிருக்கையில் நான் ஒட்டிய காலை செய்திகள் திரையில் ஓடிக்கொண்டிருந்தன. விபத்து வீடியோவை சற்றுமுன் என்று கார்டு போட்டு அசிஸ்டெண்ட் எவனோ சேர்த்திருக்கிறான். மேசையில் ஒரு செய்தித்தாள் கிடந்தது. தலைப்புச்செய்தியில் போலீசார் சொன்ன அந்த பேருந்து ஓட்டுனர். அடுத்த பக்கத்தில் நான் தந்திருந்த தமிபியின் இரங்கல் கட்டம். அடுத்த பக்கத்தில் ஏதோ பெண்ணொருத்தி காணவில்லை என்ற விளம்பரம். அவளை சமீபத்தில் எங்கேயோ பார்த்த மாதிரி இருந்தது.
[21.3.97]

டிஸ்கி: இது ஒரு தொடரின் முதல் அத்தியாயம்: சென்னையைப்பற்றிய சிறுகதைச் சங்கிலி.
_____________________________________________________________________

வனவிலங்கு புகைப்படங்கள்

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Mon, 17 Aug 2009 08:28:00 +0000

புகைப்படங்களை இணையத்தில் வெளியிட நிறைய ஜகா இருக்கிறது. ஃபோட்டோ ப்ளாக் எனப்படும் Genre (ஸான்ரு / பகுப்பு?) இந்த நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலிருந்து வழக்கில் இருக்கிறதென்று கூகுளாண்டவர் சொல்கிறார். இன்னமும் அனேக இந்தியர்கள் ஃப்ளிக்கரிலேயே ஏன் விழுகிறார்கள் என்று புரியவில்லை. அது பதிவு மாதிரி அல்ல, வெறும் ஒரு ஆல்பம் தான். பட டிசைனர்கள் டீவியண்ட் ஆர்ட்-டில் கூடுகிறார்கள், அதுவும் ஒரு விதமாய் கலெக்ட் செய்து ஒத்த துறையினரிடம் சஜெஷன் கேட்பதற்கு மட்டுமே. தீவிர ஆர்வலர்களும், புகைப்பட வித்தைக்காரர்களும் பிக்சல் போஸ்டில் இருக்கிறார்கள். என்ன தான் தரம் கூடியதெனினும் இது வேர்ட்பிரஸ்.ஆர்க் போல பர்ஸை பதம் பார்க்கும் வழிவகை (வொய் ப்ளட்? சேம் ப்ளட்). இவை தவிர ப்ளாகர், வேர்ட்பிரஸ் (அந்த மோனோக்ரோம் தீம் சும்மா நச்!), மூவபிள் டைப் (இதில் தமிழ்ப்பதிவர்கள் யாரும் இருக்கிறார்களா? வியத்நாம், கொரியா மக்கள்ஸ் எல்லாம் இங்குண்டு!) என்றுமே கூட ஃபோட்டோக்காரர்கள் இருக்கிறார்கள், நம்ம பிட் குழுவினர் மாதிரி. இதுவும் தவிர நண்பர்களின் கூடாரங்களான ஆர்குட், ஃபேஸ்புக்கிலும் மக்கள் கோடிக்கணக்கான படங்களை வெளியிடுகிறார்கள். என்னுடைய பெர்சனல் சாய்ஸ் அமினஸ்3. ரொம்ப குறைச்சலாகத்தான் பயனர்கள் இருக்கிறார்கள், ஆனாலும் அட்டகாசமான இலவச சேவை. அவசியம் போய்ப்பாருங்கள். டைனி பிக்கிலோ ஃபோட்டோ பக்கெட்டிலோ போடுவதை விட இங்கு போட்டு லிங்க்கலாம் என்பது திண்ணம். போப்பா... ப்ளாகரில் தான் போடுவேன் என்று அடம் பிடிப்பவர்கள் இந்த தீம் முயன்று பாருங்கள், அமினஸ்3, பிக்சல் போஸ்ட் மாதிரி இண்டர்ஃபேஸ் கொண்டுவரப் பார்திருக்கிறார்கள்.

வேண்டுகோள்: தமிழில் கதை, கவிதை எல்லாம் எழுதுபவர்கள் கூடவே எங்கிருந்தாவது சுட்டு படம் போடுகிறீர்கள், அவசியம் புகைப்படக்காரரின் பெயரையோ, லிங்கையோ கொடுங்கள். இன்னும் ஒரு படி மேலே போய், படம் எடுக்கும் பதிவர்கள் சீவீயார், கருவாயன், அனந்த் ஏனையோரின் படங்களைப் போடலாம், பொருத்தமாக (அனுமதியோடவே தான்). நல்லா இருக்கும்ல?

நிக்கான் டி-40ல் எடுத்த ஆரம்பப் படங்கள், கிண்டி பூங்காவிலிருந்து.
Click on photos to enlarge. People who want photos with original resolution shall mail me.

டிஸ்கி: ப்ளாகருக்கு கிறுக்கு பிடித்திருக்கிறதா? எல்லா தளங்களிலும் முதலில் அப்லோடு செய்யும் படம் முதலில் பப்ளிஷ் ஆகும், இல்லையா? இங்கு ஏன் ரிவர்ஸ் ஆகிவிடுகிறது? சரி, இங்கிருக்கும் விலங்குகள் வாயிலிலிருந்து கொல்லை வரை எடுத்து, வைசி-வெர்ஸா பப்ளிஷ் ஆகிவிட்டன. மயில், வெள்ளைக்கழுகு, சிலந்தி, துரு ஏறிய பெஞ்சு, இந்தியக்குரங்கு, ஆந்தை, லெமூர் குரங்கு, பெலிகன், நாரை, கல் பறவை என எல்லாம் ஒரு தினுசான தலைகீழ் நிரலில் இருக்கின்றன.
_____________________________________________________________________

ட்ரிவியா

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Mon, 17 Aug 2009 04:00:00 +0000

Trivia

வெளிவரும் மூச்சுக்காற்றிலிருந்து ஒரு சூறாவளி பிறக்கிறது. ரேடியோவின் ஒலியலைகள் என் டம்மாரத்தைக் கிழித்துவிட்டு மூக்கில் சிவப்பாக சுரக்கிறது. அக்கா மகனின் சின்னசின்ன ஹெலிகாப்டர் பொம்மைகள் நிலாவில் மோதி உடைகின்றன. ஊற்றிக்கொண்டிருக்கும் வோட்கா கோப்பையின் விளிம்புகளைப் பெயர்த்து எரிமலைப் பிரவாகம் போல அறையெங்கும் தெறிக்கிறது. எழுந்து காலை எடுத்து ஒரு எட்டுவைக்க அதலபாதாளத்திற்குள் தள்ளப்படுகிறேன். கண்ணீரும், வியர்வையும் கலந்து உடலெங்கும் அருவியாய் கொட்டுகிறது. எல்லாமே பெரிசு பெரிசாக தெரிகிறது. சாவித்துவாரம் வழியாக வெளியே வந்து உடல் பொத்தென்று தபால் பெட்டிக்குள் விழுகிறது. கைவிரல்கள் கண்களின் கோணம் தாண்டி நீள்கிறது. பயத்தில் ஓடத்துவங்கும் போது உலகம் வேகமாக சுழல்கிறது. நிலைகுலையும் நான் ஏதுமற்ற வெற்றிடத்தில் விழுந்துகொண்டே இருக்கிறேன். மிட்டாய் வாங்கலாம் கைவீசு, ராஜா தேசிங்கு குதிரை, குரு ப்ரும்மா குரு தேவோ குரு ஷாக்ஷாத், மைல்ஸ் டு கோ பிஃபோர் ஐ ஸ்லீப், பரிசுத்த ஆவியே! பரம பிதாவே! She sells sea shells on the seashore, நாட் தட் ஐ லவ் சீசர் லெஸ், ஐ லவ் ரோம் மோர், வானம் எனக்கொரு போதி மரம், வீ டோண்ட் நீட் நோ எட்ஜுகேஷன், வேன் காஹ், அய்ன் ராண்ட், மகேந்திரனின் உதிரிப்பூக்கள், ஆர்ட் ஆஃப் லிவிங்... எல்லாம் பெரிசு பெரிசாக கண்மணிகளில் நிழலாடின. சிலபல தாவணிகளும் பஃப் கை வைத்த சுடிதார்களும், ஸ்லீவ்லஸ் ஜாக்கெட்டுகளும் பாஸ்போர்ட் சைஸ் புகைப்படங்களில் பல்லைக்காட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். என்னைத்தவிர எல்லாரையும் ஊதிப் பெரிசாக்கிவிட்டார்களா இல்லை என்னை கசக்கி சிறுசாக்கிவிட்டார்களா என்று பிடிபடவில்லை. புத்தக அலமாரிகளில் எழுத்துகள் எல்லாம் என் ***னை விட பெரிசாக இருக்கின்றன. எல்லாம் ஒரு புகைமூட்டத்திற்குள்ளேயே நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கிறது. ஈக்களும் ஈசல்களும் என்னை விழச்செய்கின்றன. கற்றாழையின் பசையில் சிக்கிக்கொண்டு ஏ ஸ்பேடு சீட்டின் மேல் பக்கவாட்டாக ஒட்டிக்கொள்கிறேன். புகைமூட்டத்துடன் இப்போது ஒரே நீர்க்குமிழிகள் வேறு. சகிக்கமுடியாத வாசனையில் கிடத்தப்படுகிறேன். குளிரத்தொடங்குகிறது, தொண்டை எல்லாம் எரிகிறது. எங்காவது ஏதேனும் விளக்கிலிருந்து பூதம் வருமென்ற நம்பிக்கையில் புழுக்கைகளின் குவியல்களில் மேரியோவைப்போல தாவித்தாவி கோரப்பற்கள் கொண்ட நச்சுச்செடிகளில் இருந்து தப்பியோடுகிறேன். அலமாரியின் ஓரத்தில் ஒரு புக்மார்க் தடுக்கி நறுமணமும் துர்நாற்றமும் சரிபாதியாக கலந்திருந்த அந்த ஏதோவுக்குள் நீந்தி அகழியின் கரைசேர்ந்தேன். கடைசி சொட்டோடு இழுத்துச்செல்லப்பட்ட நான் தின்ற அரை பாக்கெட் சிப்ஸ், கோழித்தொடை, ஸ்ப்ரைட்டோடு மேஜை மீது வழிந்துகொண்டிருந்தேன்.
_____________________________________________________________________

கொலாஜ் 04.08.2009

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Mon, 03 Aug 2009 17:59:00 +0000

நேற்று நர்சிம் அண்ணன் என்னை பதிவில் ரெஃபர் செய்திருந்தார் (சுஜாதா டயலாக் வேறு). செம குஜாலாகிவிட்டேன். கிருஷ்ணப்பிரபு, சேரல், நேசமித்ரன் எல்லாரும் கூகுள் ஸ்டேட்டஸ் மெசேஜ் பற்றி LOL போட்டார்கள். ரிக்வஸ்ட் அனுப்பியவுடன் நாடோடி இலக்கியன், ஜ்யோவ்ராம், கேபிள் சங்கர் என்று பலர் சாட்டில் அக்செப்ட் செய்துவிட்டனர். அனுப்பும் மடலுக்கு மாதவராஜ், எம்.பி.உதயசூரியன், சீவீயார், லக்கிலுக் எல்லோரும் பதில் போடுகிறார்கள். ட்விட்டரில் பினாத்தல் சுரேஷ், என்.சொக்கன், பா.ராகவன், புருனோ என்று பலர் டி.எம், ரிப்ளை எல்லாம் செய்கிறார்கள். ஃபேஸ்புக்கில் மணிபாரதி, ஓசை செல்லா, ஆசிப் மீரான் எல்லாரும் நட்பு பாராட்டுகிறார்கள். வண்ணத்துப்பூச்சியார், அகநாழிகை எல்லாரும் தொலைபேசியில் அழைக்கிறார்கள். தமிழர்களின் ஆங்கிலப்பதிவு வட்டங்களில் இது நடக்காது. பின்னூட்டத்திற்கு பதில் சொல்லக்கூட கவுரதை பார்ப்பார்கள். பேசாமல் ப்ளாக்கை டெலீட்டிவிடலாமா என்று பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன். இத்தனை குறுகிய காலத்தில் இப்படி ஒரு விருந்தோம்பலுக்கு நன்றி நண்பர்களே!

நேற்று நண்பர்கள் தின வாழ்த்தோடு கரோக்கே மாதிரி தமிழ்ப்பாடல்களின் கித்தார், பியானோ வார்ப்புகளை கொடுத்திருந்தேன். அதில் குறிப்பாக ஷெபின் என்ற இளைஞர் ஏகப்பட்ட பாடல்களுக்கு அப்படி போட்டிருக்கிறார். கண்கள் இரண்டால் தான் என்னுடைய ஃபேவரிட். கம்பியிலேயே வார்த்தை மாதிரி துல்லியமாக வருகிறது. ரிப்பீட்டுகிறேன், இவர்களையெல்லாம் சப்ஸ்க்ரைப் செய்தால் சந்தோஷப்படுவார்கள்(வேன்). யூடியூப் ரொம்ப சுவாரசியம் நிரம்பியது. வைரல் எனப்படும் மில்லியன் பார்வையாளர் கணக்கைத்தாண்டிய வீடியோக்கள் மாதம் ஒன்றாவது வருகிறது. பேட்டில் அட் க்ரூகர், க்றிஸ்டியன் த லயன், பென்னி லாவா வரிசையில் கேட்பரீஸ் விளம்பரம், சமீபமாக. இது இப்படியிருக்க சோபிக்கண்ணை வைத்து தமிழில் எதற்கு காமெடி, கீமெடி பண்ணிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்?

உரையாடல் போட்டி முடிவுகளை ஆர்வமாக எதிர்நோக்குகிறேன். அதுல பாருங்க, இதை விட பெருசா அடுத்த நிகழ்வை செய்யுறது தான் சவாலே! உலக சினிமா, போட்டிகள், இன்னும் விரிவடையும் அமைப்பிற்கும் ஆதரவுக்கரம் நீட்டும் அனைவருக்கும் வாழ்த்துகளும், நன்றிகளும். அங்கு போட்ட பின்னூட்டம்:
எந்தப்படத்தை திரையிடுவது என்பது பற்றி ஒரு கலந்துரையாடல் வைக்கலாம், உங்கள் பதிவிலேயே. மேலும் மாதாமாதம் தமிழிலும் ஒரு படம் திரையிடப்பார்க்கலாம்... அக்ரஹாரத்தில் கழுதை, மோகமுள் மாதிரி அரிய, பலரும் பார்த்திராத படங்கள் என்று. சப்-டைட்டிலில் ஏகப்பட்ட டீட்டெய்ல்ஸ் தொலைந்துவிடும் அபாயம் இருப்பதால் பெரும்பாலும் உலக சினிமா (ஆங்கிலம் தவிர்த்து) அவ்வளவு எடுபடுவது கஷ்டமே. இங்கு யாத்ரா சொன்னதை வழிமொழிகிறேன். மேலும், முதல் ஞாயிறு என்பதை விட எந்த ஞாயிறு நிறைய பேருக்கு சௌகரியமாக இருக்கும் என்று ஒரு வாக்கெடுப்பும் வைப்பது நலம். இதுகுறித்து தனியாக ஒரு தளம் நிறுவலாமே சார்? இப்படி விஷ் லிஸ்ட் எல்லாரும் சொன்னால் பிரயோஜனப்படும்.

எஸ்.எல்.ஆர் வாங்கி விட்டாலும், முன்னே அலைபேசியில் இருந்த வேகமும் மொபைலிட்டியும் வரவில்லை. பழக்கமும் இல்லாததால், வ்யூஃபைண்டரில் ஒன்றும், எல்.சி.டி-யில் ஒன்றும் விழுகின்றன. ஐ.எஸ்.ஓ என்பது ஒரு தொழில்நுட்ப ஆச்சரியம். வெளிச்சம் மிகக்குறைவான அல்லது இரவுகளில் புகைப்படம் எடுக்க உதவும் காம்பென்சேஷன். இப்போதைக்கு பி/ஏ/எஸ் மோட்களில் தான் பயின்றுகொண்டிருக்கிறேன். இரவு இரண்டு மணிக்கு எடுத்த இரண்டு படங்கள் இவை. ஐ.எஸ்.ஓ உடன்/இல்லாமல். இது ஒரு டெஸ்ட் ஃபோட்டோ. இதைப்பற்றி ஒரு இழவும் தெரியாமலேயே சோதிக்கையில் அகப்பட்டது. என்ன, ட்ரைபாட் அல்லது நல்ல திட அடித்தளம் இல்லாமல் எடுக்கமுடியவில்லை. எஸ்.எல்.ஆர் குறித்த டிப்ஸ் வரவேற்கப்படுகின்றன. (படங்களை கிளிக்கிப் பெரிதாக பார்க்கவும்)

க்விக் கன் முருகன் என்று ஒரு ஹிந்திப்படம் தயாராகிறது. அதிகாரப்பூர்வமான தளம், ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக், வலைப்பூ என்று எல்லா வட்டாரங்களிலும் வக்கிரக் குப்பை. தென்னிந்திய சினிமா நாயகர்களை நையாண்டி செய்யும் பெயரில் வழக்கம் போல நம்மைக் கேவலப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். ஆரியர்கள்-திராவிடர்கள் என்ற முன்ஜென்ம பாக்கியதைகள் எல்லாம் களைந்து பார்த்தால், நாம் என்ன அவர்களை விட மட்டமாகிவிட்டோம்? நமக்கிருக்கும் ஆங்கில உச்சரிப்பு, தோல் நிறம், ரசனை, தொழில்நுட்பம் என்று எதில் இளைத்தவர்கள் நாம்? இந்த சேடிசத்தில் சிரிக்க என்ன இருக்கிறது என்று புரியவில்லை. எதற்கு இந்த பொச்சரிப்பு? படத்தில் நாசர் போன்ற ஆளுமைகளும் இருப்பது தான் எரிச்சலைக்கிளப்புகிறது. நு.க.பி.நி என்று லேபிள் போட்டு பதிவுலகம் கொஞ்சம் கிழிக்கக்கடவது. சைட்பாரில் இருப்பது சாட்சியாக சென்ற வாரம் மூன்று படங்கள் பார்த்தேன். அதில் டர்டி ஹேரியின் க்ளிண்ட் ஈஸ்ட்வுட் சொல்லும் பீபுள்ஸ் ஃபேவரிட் பட்டாசு வசனம் இது:

I know what you're thinking. "Did he fire six shots or only five?" Well, to tell you the truth, in all this excitement I kind of lost track myself. But being as this is a .44 Magnum, the most powerful handgun in the world, and would blow your head clean off, you've got to ask yourself one question: Do I feel lucky? Well, do ya, punk?

டிஸ்கி 1: அந்த படத்தின் ப்ளாக்கில் QGM-இன் ஃபேவரிட் நடிகர் க்ளிண்ட் ஈஸ்ட்வுட் என்று போட்டிருப்பதற்கும், இதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.
டிஸ்கி 2: முதல் பத்தியில் குறிப்பிட்டிருக்கும் பதிவர்களின் பெயருக்கு முன்னால் அண்ணன், சகா, குரு, தல, வாத்தியார், பாசு எல்லாம் சேர்த்தே படிப்பது உங்கள் கடமை.
_____________________________________________________________________

நண்பர்கள் தின வாழ்த்துகள்!

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Sun, 02 Aug 2009 10:35:00 +0000

ஜென்சி அம்மாவின் மேன்மை குணங்களை அண்ணன் ரவிஷங்கர் எழுதியிருந்தார். பின்னூட்டத்தில் இழை இழையாக பிரியாத குரல் அது என்று போட்டிருந்தேன். அதற்கு பதிலாக, அது ராஜாவின் ரெக்கார்டிங் தரம் என்று சொன்னார் ரவி. எனக்கு இதில் டெக்னிக்கல் பட்டறிவு சுத்தமாக கிடையாது. திரையிசையைத் தவிர பெரிய ஞானமும் இல்லை. எப்போதாவது சிம்பொனி, ராக் எல்லாம் கேட்பேன். பாப் சுத்தமாக பிடிக்காது. மெட்டல் தான் என்னுடைய ஃபேவரிட். வீடியோவுக்காக சிற்சில பாடல்கள் பிடிக்கும். தொடையைத்தட்டி தட்டி வீட்டுப்பெரியவர்கள் எல்லாரும் கேட்பார்கள். தங்கை பரதம் கூட ஆடுவாள். நமக்கு தான் ஒன்றும் உருப்படியில்லை. வலைப்பூ தொடங்கிய புதுசில் பிடித்த பாடல்களை கிழமைக்கொரு கீதம் என்ற பெயரில் சிலாகித்தேன். பின்னாளில் பிடிக்காமல் போய் டெலீட்டிவிட்டேன். இப்போதெல்லாம் ஒலக சினிமா சவுண்ட் ட்ராக்குகள் பிடிக்கின்றன. உபயம்: என்னியோ மொரிக்கோனி. யூடியூபில் சமீபத்தில் சுட்டவை இவை. நம்மூர் இளைஞர்கள் இமிடேட் செய்கிறார்கள். சும்மா சொல்லக்கூடாது.. சூப்பர்ப். இவர்கள் எல்லாம் கண்டுகொள்ளப்படாமலேயே போய்விடுவது தான் துயரம். அன்பர்கள் சப்ஸ்க்ரைப், பின்னூட்டம் எல்லாம் போட்டால் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்(வேன்).

அப்புறம் இது, நண்பர்கள் தின ஸ்பெஷல்! உளங்கனிந்த வாழ்த்துகள் நண்பர்களே!

கொசுறு: யூட்யூப் காணொளிகளை தரவிறக்கம் செய்ய இரண்டு சுலபமான வழிகள் உள்ளன. ஒன்று, இந்த யூட்யூப் டௌன்லோடர். தரவிறக்கம் மட்டுமின்றி, எம்.பி3, ஐபாட் போன்ற கருவிகளுக்கு ஏற்றார்போல் உருமாற்றமும் செய்யலாம். மற்றொன்று ஐ.டி.எம் எனப்படும் இண்டர்நெட் டௌன்லோட் மேனேஜர். கிட்டத்தெட்ட தரவிறக்க நேரத்தை பாதியாக்குகிறது. அபரிமிதமான வேகம்.
_____________________________________________________________________

ஊமைவீணை

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Mon, 27 Jul 2009 03:30:00 +0000

மு.மேத்தாவையும், அப்துல் ரகுமானையும், ஈரோடு தமிழன்பனையும் தீவிரமாக வாசித்துக்கொண்டிருந்த பனிரெண்டாம் வகுப்பு நேரம், இயற்பியல் பரீட்சையை ரொம்ப மோசமாக எழுதிவிட்டு அந்த கேள்வித்தாளுக்கு பின்னால் எழுதியது. கிட்டத்தெட்ட அதே போன்றதொரு கையறு நிலையில் தற்போது இருப்பதால் சில தினங்களுக்கு பதிவுகளும் பின்னூட்டங்களும் எழுதமுடியாத சூழல். கூடிய விரைவில் சந்திக்கலாம். நட்புக்கு நன்றி. _____________________________________________________________________

செல்ஃபோன் படங்கள் - II

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Thu, 23 Jul 2009 03:20:00 +0000

மெகாபிக்சல் என்பதில் இன்னும் பலருக்கு தவறான புரிதல் இருந்து வருகிறது. அது ஒரு விளம்பரத் தந்திரம் மட்டுமே. ஒரு ஆறு மெகாபிக்சல் படத்தையும் ஒரு பத்து MP படத்தையும் ஒரே அளவு காகிதத்தில் (20"X30" வரை) அச்சிட்டால் எந்தவித வேறுபாடும் நம் கண்களுக்கு புலப்படாது என்பதே மெய். சாதாரணமாக செல்லும் இடத்தின் நினைவாக படம் பிடிப்பதற்கு 5 MP கேமராக்களே போதுமானது. சற்றே உயர் தரத்தில் ப்ரிண்ட் போட மட்டுமே 6 முதல் 12 வரை MP தேவைப்படும். அதற்கும் மேல் செமி-ப்ரொஃபெஷனல், ப்ரொஃபெஷனல் ஆசாமிகளுக்கு மட்டுமே தேவை. மெகா என்றால் ஒரு மில்லியன் என்ற கணக்கே. முன்னாளில் படத்தை பிலிம் சுருளில் விழும் ஒளியாக பதிவு செய்து அதை இருட்டறையில் டெவலப் செய்தனர். இன்று ப்லிம் சுருளுக்கு பதில் சிலிக்கான் வந்துவிட்டது. அந்த சின்ன சென்சாரில் மேல்-கீழ், இட-வலம் என்று கோடுகள் ஒரு க்ரிட்-டை உருவாக்குகின்றன. இந்த சின்ன சின்ன சதுரங்களில் ஒளி டிஜிட்டல் மெகாபைட்களாக சேமிக்கப்படுகிறது. இந்த சதுரங்களின் எண்ணிக்கையையே மெகாபிக்சல் என்று குறிப்பிடுகின்றனர். பத்து மில்லியன் குட்டி குட்டி சதுரங்கள் அந்த சிறிய தகடில் இருந்தால் பத்து மெகாபிக்சல் கேமரா, அவ்வளவே. கடைக்காரர் விசாரிக்கையில் எத்தனை மெகாபிக்சல் என்ற ரீதியில் வித்தியாசம் காட்டி விற்க முயன்றால் கபர்தார்!
கொசுறு: பி&எஸ், எஸ்.எல்.ஆர் வகை கேமராக்களில் படம் பிடிப்பவர்கள் கருப்பு வெள்ளையில் படம் பிடிக்கத்தோன்றினால் கலரிலேயே முதலில் பிடித்துவிட்டு, பின்பு கணிணியில் ஃபில்டரிங் மாற்றுவது நலம். கேமிராவின் சென்சார் தன் வலுவை சில மாற்றுகள் குறைத்துக்கொண்டே டீஃபால்ட்டாக கருப்பு வெள்ளையில் படம் பிடிப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். கணிணியில் நிறம் மாற்றுவதால், கருப்பு-வெள்ளையின் ஷேட்கள் இன்னும் மெருகேறி ஷார்ப்பாக இருக்கும் என்றும் சொல்கிறர்கள். இனி, கருப்பு-வெள்ளைப்படங்கள் இரண்டாம் தவணையாக.

ஒரு மரத்தக்கை

ஷிண்ட்லர்ஸ் லிஸ்ட் போஸ்டர் பார்த்திருக்கிறீர்களா?

பெர்ஸ்பெக்டிவ்!

உணவு விடுதி ஒன்றில்

வரைகலை அறை

மேக்ரோ

சீப்பு!

உடுப்பி மடம் - சிற்பங்கள்

உடுப்பி மடம் - கல் தூண்

பாதம்!

CAD Laboratory

இவற்றில் கடைசி சில படங்கள் மோனோக்ரோம் வகையைச்சார்ந்தவை. ஆனால், வெறும் கருப்பு வெள்ளை அல்ல.
_____________________________________________________________________

இ.பி.அ

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Tue, 21 Jul 2009 12:34:00 +0000

"அதை யாருப்பா அசிங்கமா வாங்கி கையில எல்லாம் மாட்டிகிட்டு... உள்ள வாங்கி வெளிய வித்துற வேண்டியதுதான்!"
-கிருஷ்ணன் (எ) கவுண்டமணி, எம்.ஏ.. எம்.ஏ.. ஃப்ளாஸஃபி ஃப்ளாஸஃபி!

தேவையில்லாமல் நீட்டி முழக்க அவசியமிருக்காது என்று நம்புகிறேன். நிச்சயம் இந்த விருதுச் சங்கிலியில் கோத்துவிடும் அந்த ஆறு பேராவது வந்து பார்த்து பின்னூட்டமிட்டு, இணைப்பும் தரப்போகிறார்கள். ஹிட்டுகள் உத்தரவாதம். பின்ன என்னதுக்கு வியாக்கியானமும், உபந்நியாசமும்? மேட்டர் இதுதான். பேரன்பும் பெருங்கோபமும் கொண்ட அண்ணன் செ.ரவி (சோடா எங்கப்பா?) அவர்கள் தொடங்கிவைத்த இந்த இண்டரஸ்டிங்க் ப்ளாக் அவார்ட் (ஏன் சார், அதை தமிழிலேயே எழுத வேண்டியதுதானே?) ஒருவழியாக இந்த பக்கம் காற்றோடு வந்து சேர்ந்துவிட்டது. (நானும் ரவிடிதான்..!) அளித்த கவிஞர் சேரல் அவர்களுக்கு நன்றிகள். ரூல்ஸ் அண்ட் ரெகுலேஷன்ஸ்படி, அதை அறுவருக்கு தரச்சொலியிருக்கிறார்கள். (எவ்வளவோ பண்றோம்.. இதப் பண்ணமாட்டமா?) பெரும்பாலும் இந்த கௌரவம் (அப்படித்தானே?) போய்ச்சேராத திசைகளுக்கு இதை தரப்பார்க்கிறேன். இவர்களையும் வாழ்த்துவீர்களாக. (ஏன்பா... நீங்களும் இதை ஆறு பேருக்கு கொடுத்துருவீங்களாம்பா)

1. பிரபு ராம்: இணைய நண்பர் தாம். சுருக்கமாக, நகைச்சுவையாக ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் பதிபவர். தீவிர கவுண்டமணி ரசிகர். உள்ளூர் முதல் உலகப்படம் வரை அங்கலாய்ப்பவர். வயசுக்கு சற்றும் பொருந்தாத இண்ட்டெசெக்சுவல்.

2. ஹாலிவுட் பாலா: ஆங்கிலப் பட விமர்சகர். நான் பார்த்தவரையில் தொடர்ந்து இந்த தளத்தில் இயங்கிவரும் வெகுசில தமிழ்ப்பதிவர்களில் ஒருவர். ஆழ்ந்த ரசனையும், அற்புதமான மொழிநடையும் உடையவர்.

3. சுபாங்கன்: டெக் ப்ளாகர். இயல்பான தமிழில் கஷ்டமான கணிணி சமாச்சாரங்களை என் போன்ற மட்டிகளுக்கு புரியவைப்பவர். இலங்கைத்தமிழர்.. ஒரே வயதுக்காரர் வேறு. ஏற்கனவே ஹா.பா-விற்கு சொன்னதே தான். இந்த தளத்தில் இயங்கிவரும் வெகுசிலரில் ஒருவர்.

4. அனந்த்: புகைப்படக்காரர். அருமையான கோணங்களில் தனித்துவமான நிறங்களை சிறைபிடிப்பவர். இன்ஸ்பிரேஷன். இத்தனைக்கும், பலர் வெறும் விடுமுறையில் சம்பிரதாயமாக கொண்டுசெல்லும் பி&எஸ் வகை கருவி ஒன்றினால் முழுவருமானம் ஈட்டுமளவிற்கு படங்களைச் சுட்டுத்தள்ளுபவர்.

5. காம்ப்ளிக்கேட்யூர்: இவரையும் 'மையம்' என்ற ஃபோரமின் மூலமே அறிவேன். இசை, படங்கள், இலக்கியம் என்று ஏகப்பட்ட துறைகள் சார்ந்து ஆராய்ச்சிக்கட்டுரைகள் எழுதும் அளவிற்கு படிப்பாளி. சமீபத்தில் கமலஹாசன் நடத்திய திரைக்கதை பயிற்சிப்பட்டறைக்கு தேர்வானவர். இவரது ஆங்கிலம்... ஒரே குஷ்டமப்பா!

6. வினித்: நல்ல நண்பர். இசை விமர்சனங்கள் எழுதிக்கிழிப்பவர். துல்லியமான கணிப்புகள், தனது ப்ளேலிஸ்டுகள், விரிவான விமர்சனங்கள், பாடல்களினூடே சுவாரசியமான ப்ரிலூட், இண்டர்லூட், போஸ்ட்லூட்களை வெட்டி விமர்சிப்பவர். சென்னைவாசி, தமிழிலும் எழுதினால் தேவலை.

மற்றபடி இதை முதுகுசொறிதல் என்றெல்லாம் லேபிள் ஒட்டவேண்டாம். அப்படியே தன்னிச்சையாக தோன்றி செய்ததே, இவருக்குத்தான் தரவேண்டும் என்று திட்டமிட்டெல்லாம் தரவில்லை. விடுபட்டவர்கள் என்றே ஒரு பெரிய பட்டியல் உண்டு: ப்ரொஃபைலுக்கு சென்று பார்க்கவும்.
_____________________________________________________________________

Vicky Christina Barcelona [2008]

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Wed, 15 Jul 2009 06:56:00 +0000

மொழி: ஆங்கிலம்
வகை: காதல்
இயக்குனர்: வூடி ஆலன்
நடிகர்கள்: ஜேவியர் பார்டெம், ஸ்கார்லெட் ஜோஹான்சென், பெனலோப்பி க்ரூஸ்.

மரியா எலீனா: "நீ எல்லா பெண்களிடமும் என்னைத்தான் தேடுகிறாய்!" ழான் அண்டோனியோ: "முழுமையாகாத காதல் தான் ரொமாண்டிக்காக இருக்க முடியும்" விக்கி: "நீ என் கண்ணில் வந்த கண்ணீரை பார்த்தியா?" (முத்தமிடுகிறாள்) க்றிஸ்டினா: "ஆமாம், நான் மரியாவை காதலிக்கிறேன். பைசெக்ஷுவல்...? ஆனா என்னாத்துக்கு எல்லாத்தையும் 'லேபிள்' பண்ணனும்?"

இப்படி படம் நெடுக காமமும் கலையும் வழிந்தபடியே இருக்கின்றன. மகனிடம் "உன் மனைவி இன்னும் என் கனவுகளில் வருகிறாள்!" என்கிறார் தந்தை. கிட்டார் இசையை கேட்டுவிட்டு அங்கேயே ஒரு புதரில் புணர்கிறார்கள் ழானும், விக்கியும். எல்லா காட்சிகளிலும் விரலிடுக்கில் புகையோ வைன் புட்டியோ வளையவந்துகொண்டே இருக்கிறது. கட்டுடைப்பு கண்றாவியெல்லாம் பரிச்சயமில்லாதவர்கள் இவர்கள். பிறரைப் பற்றிய பிரக்ஞையே இன்றி தத்தம் இஷ்டப்படி வாழ்வது தான் ஐரோப்பிய லைஃப்ஸ்டைல். இசை, மது, கட்டிடங்கள், காதல், கடற்கரைகள் - ஸ்பெய்னின் அப்பட்டமான ஆனால் ரம்மியமான வாழ்க்கை முறையை அவரது பாணியில் சொல்லியிருக்கிறார் வூடி ஆலன். நகைச்சுவைக்கு புகழ்பெற்ற வூடி ஆலன் (சுருக்கமாக சொன்னால், நம்ம பாக்யராஜ் மாதிரியே தான்.. அதே மாதிரி நீள்சதுர கண்ணாடி + பெல்பாட்டம்மை மாட்டிகிட்டு நடிச்சிக்கிட்டும் இருந்தார்) ஐரோப்பிய கலை மற்றும் கலாச்சாரத்தை பின்புலமாகக் கொண்டு இயக்கிய படம் தான் விக்கி க்றிஸ்டினா பார்சலோனா.

கதை என்றெல்லாம் ஒரு இழவும் கிடையாது. இரண்டு மாத விடுமுறையை கழிக்க விக்கியும் க்றிஸ்டினாவும் பார்சலோனாவுக்கு வருகிறார்கள், திரும்புகிறார்கள். அவ்வளவே. வந்த இடத்தில் ழான் ஆண்டோனியோ என்கிற ஓவியக்கலைஞனின் மீது க்றிஸ்டினாவுக்கு இனம்புரியாத ஈர்ப்பு ஏற்படுகிறது. ஓவியனுக்கு ஏற்கனவே மணம் முடிந்துவிட்டதென்பதும், மனைவி அவனை கொல்ல முயற்சித்திருப்பதும் அவர்கள் அறிந்ததே. விக்கி, க்றிஸ்டினா, ழான், மரியா, பார்சலோனா- பகடையின் ஐந்து முகங்களாக இருக்க ஆறாம் முகத்தில் இருந்தது யார் என்பது தான் படத்தின் கடைசி ட்விஸ்ட். திரைக்கதையில் மனிதர் பின்னியெடுத்திருக்கிறார். இவரது சற்றே பழைய பெர்பிள் ரோஸ் ஆஃப் கெய்ரோ என்ற படத்தைப் போலவே இந்த படத்தின் முடிவும்... ம்ஹூம் சொல்லமாட்டேன். படத்தில் என்னை குறிப்பாகக் கவர்ந்தது ஜேவியர் பார்டமின் நடிப்பு. ஆமாம், அவரே தான் - நோ கண்ட்ரி ஃபார் ஓல்ட் மென்-னில் வில்லனாக வருவாரே, அவரே தான். தத்ரூபம்.

உலகின் முக்கியமான ஆர்க்கிடெக்ட்களில் ஒருவரான ஆண்டோனியோ காடியின் படைப்புகள் படத்தில் மிக முக்கியமான அம்சமாக இருக்கிறது. சிற்பங்கள், ஓவியங்கள், இசைக்கோவைகள் என கலை ஆங்காங்கே தூவப்பட்டிருக்கிறது. முதல் ஃப்ரேம் Vignette-டில் ஏர்ப்போர்ட் சுவரில் இருக்கும் ஓவியம் முதலே படத்தில் கலையின் ஆக்கிரமிப்பு தொடங்குகிறது. குறிப்பாக ஸ்பானிய படங்களின் சாயலிலேயே கேமிரா டோனும், ஸ்பானிய இசைக்கருவிகளும் மனதில் ரொம்ப நேரத்துக்கு ரீங்காரமிட்டுக்கொண்டேருக்கின்றன. ஒளிப்பதிவும் சும்மா சொல்லக்கூடாது, ஆர்ப்பரிக்கும் கடற்கரை, ஐரோப்பிய கிராமம், கலைப்பொருட்கள், லேண்ட்ஸ்கேப்புகள் என்று எல்லாவற்றையும் நல்லாவே பிடித்திருகிறார்கள். வசனங்களில் ஒளிந்திருக்கும் நகைச்சுவை முதல் பாதி முழுக்க இழையோடுவது வூடி ஆலனின் Trademark. சிறந்த துணை நடிகைக்கான ஆஸ்கர் விருதை பெனலோபி க்ரூஸ் வாங்கியதை உங்களுக்கு சொல்லித்தான் தெரிய வேண்டுமா?

படத்தின் Diametrically opposite கேரக்டரைசேஷன் தான் மிகச்சாதாரணமான ஸ்டோரிலைனை Masterstroke-காக மாற்றுகிறது. விக்கி சராசரியான அமெரிக்கப் பெண். பாய்ஃப்ரெண்ட், கடிவாளக் கம்மிட்மெண்ட், மாலை நேர வகுப்புகள் என்று நேரம் கழிப்பவள். க்றிஸ்டினா மெட்ரோ-செக்ஷுவல் யுவதி- கலைகளில் ஈடுபாடு, பாய்ஃப்ரெண்டுகளை மாற்றிக்கொண்டேயிருப்பது, நிலையற்ற மனநிலை. ழான் ஒரு ப்ளேபாய் - ஒரு கோணத்தில் வாலி அஜித்தைப்போல தன் மனைவி மரியா என்று தொடங்கி அடிச்சு ஊத்துறார், இவர்கள் இருவரை மயக்கி படுக்கைக்கும் அழைத்துச்சென்று விடுகிறார். மரியா எலீனா எக்சென்ட்ரிக்-கான பெண். இவர்களைத் தவிர ழானின் தந்தை, விக்கியின் அமெரிக்க காதலன், தங்க இடம் தரும் தம்பதி, ஸ்பானிஷ் வகுப்பில் விக்கியின் கையைப் பிடித்து இழுக்கும் அரை வேக்காடு என சின்னச் சின்ன கதாபாத்திரங்களில் கூட வூடி ஆலனின் அனுபவச்செறிவும், Craftmanship-பும் தெரிகிறது.

ஞாயிற்றுக்கிழமை மாலை சிகரெட் புகையும், தேநீருமாய் கழிகிற அழகான நிமிடங்களில் காதலியுடன் பார்க்க பலமாக பரிந்துரை செய்யப்படுகிறது.
_____________________________________________________________________

ஆறாம் அறிவு

noreply@blogger.com (வெங்கிராஜா | Venkiraja) — Fri, 10 Jul 2009 12:35:00 +0000

கௌரியை
கௌரி என்றும் வாசிக்கலாம்
கௌரி என்றும் வாசிக்கலாம்.

இத்தனை அழகென்று
எதிர்ப்பார்க்கவில்லை

கருப்பு வெள்ளைப் புகைப்படத்தில்

வானவில்.

கண்டுபிடிப்பவர்க்கு சன்மானம்
காலையில் சோலையிலிருந்த

"பனித்துளிகளைக் காணவில்லை"

வேண்டாமென

வெட்டி எறிந்த

பால் பாக்கெட் நுனியில்

உயிர் வாழ்கின்றன

சில எறும்புகள்.

கொஞ்சம்

விளையாட்டுக்கு பிறகு

மழையை ரசித்தபடி

குடையை

தூக்கி வீசுகிறது

குரங்கு .

கண்ணன் பாதத்தை

வினோதமாய் பார்த்து

வாலாட்டுகிறது

சங்கிலி பூட்டிய நாய்.

_____________________________________________________________________