Diary of a virtual particle guitarist

Paparazzi

2011-11-22T00:39:00.000+01:00

Zrobiłem kiedyś przegląd muzyki nad którą "pracuję".. i wyszło mi tego coś ze 30 kawałków. Trochę przeróbek, trochę własnych, trochę niedokończonych kawałków Yokashin. No więc trzeba było coś z tym zrobić. W Paparazzi wokale gotowe były już od wakacji, trzeba było tylko nagrać i dopisać do końca gitary i bas, zagrać solo... potem klip. W międzyczasie ciągnąłem kilka innych projektów, ale stwierdziłem, że trzeba się skupić na tym bo jest najbliżej ukończenia. Także rzutem na taśmę - oto klip:

Video funkcjonuje już od kilku dni w internecie i wywołuje sporo pozytywnych reakcji, nie licząc "polskiego internetu" gdzie można się nieźle uśmiać czytając wynurzenia licznych ekspertów. Polecam!

Wiewiórki, Łazienki...

2011-08-22T21:54:00.000+02:00

Wziąłem dziś Karolinkę do warszawskich Łazienek na atrakcję pt. "karmienie wiewiórek orzechami". Maluch miał wielką frajdę bo wiewiórki świetnie znają zasady zabawy i same przychodzą i biorą orzechy z ręki po czym ganiają z nimi po trawniku i zakopują gdzieś. Jedna nawet myślała chyba, że mój aparat to też dla niej do zjedzenia bo podbiegała mi pod same nogi, akutrat jak kręciłem film. Sami zobaczcie:

I jeszcze kilka zdjęć:

Wierzę Ci - teledysk z komórki

2011-08-05T16:15:00.000+02:00

Coś mnie naszło i wrzuciłem na youtube teledysk, który nakręciliśmy z chłopakami z YokaShin w 2005 - pierwszy w historii teledysk z komórki. Niby już był w sieci, ale w słabej jakości - szczególnie dźwięk. Także oto on:

A oto parę ciekawostek, wziętych (prawie) żywcem z yokashin.pl:

Pomysł na teledysk pojawił się w lipcu 2005. Podczas jednej z zespołowych narad Tomek zaproponował, żeby nagrać teledysk kamerą wbudowaną w telefon komórkowy, gdyż do tej pory nikt tego jeszcze nie dokonał.
Przez kilka tygodni zespół (konkretnie to ja) przeczesywał internet w celu wyboru najodpowiedniejszego telefonu.
W połowie października Zbyszek Bieniak przedłużył umowę ze swoim operatorem, dzięki czemu po kilku dniach kurier dostarczył mu wymarzony aparat. Długo się nim nie nacieszył - zanim zdążył rozpakować przesyłkę, położyłem na niej łapę.
Pierwsze zarejestrowane ujęcie to Zbyszek wysiadający z samochodu. Nakręcone 23 października, chwilę po tym jak przekazałem Tomkowi i Zbyszkowi przygotowany do nagrań telefon wraz z ustną instrukcją obsługi. Chłopaki natychmiast wyruszyli w teren.
Pierwsze nagrania z ochotnikami odbyły się przy stacji Metra Centrum w Warszawie. A wyglądało to tak: obaj panowie rozglądali się po placu i wypatrywali ciekawszych osób. Gdy ktoś pojawił się na horyzoncie Zbyszek pytał czy zgodzi się wziąć udział w teledysku po czym Tomek nagrywał daną osobę telefonem. Za każdym razem trzeba było czekać aż na kilka sekund zza chmur wyjdzie słońce.
W następnych dniach odbyło się jeszcze kilka takich sesji, połączonych z kręceniem plenerowych ujęć z członków zespołu.
Od początku założenie było takie, że w klipie zostaną pokazane wszystkie osoby, które zespół nagrał. Początkowo Tomek chciał nagrać około 120 osób, stanęło na około 70-ciu, gdyż w miarę kompletowania ujęć panowie dochodzili do wniosku, że coraz mniej zostaje miejsca na nowe osoby.
W piątek 29 października zespół nagrał bawiącą się podczas jego występu publiczność w klubie ClubRock.
W sobotę 30 października Zbyszek z Tomkiem dograli ponad 20 osób w warszawskim Klubie 70.
W niedzielę 30 października Tomek i Zbyszek zjawili się u mnie w domu. Wspólnie zaczęliśmy montować klip. Skończyliśmy o 3-ciej nad ranem, już w poniedziałek. Po skończonej pracy zarejestrowaliśmy jeszcze jedno ujęcie, które dodane zostało na końcu teledysku.
Jako, że 1 listopada nie był najodpowiedniejszym dniem na premierę, wrzuciłem teledysk na stronę 2-go listopada.

Hardronic 2011 - Video

2011-08-01T16:28:00.000+02:00

A oto i obiecane filmiki:

Hardronic 2011

2011-07-26T20:44:00.000+02:00

W ostatni weekend odbył się kolejny CERNowy festiwal muzyczny, znany jako Hardronic. W odróżnieniu od zeszłego roku wystąpiłem tylko w jednym zespole (Miss Proper and the Moving Targets), ale za to przekwalifikowany z powrotem na gitarę.

Muszę powiedzieć, że grało się bardzo dobrze. Publiczność mięliśmy chyba największą w naszej krótkiej historii, bawiła się świetnie, szczególnie przy Fear of the Dark, które zagraliśmy na koniec.

Filmiki będę po kolei dodawał, a póki co kilka fotek (thx Julia!):

Film z Pointe Percée

2011-07-22T16:38:00.000+02:00

Wrzuciłem na youtube filmik z naszej ostatniej wspin-wycieczki na Pointe Percée - link i opis TU.

Rio c.d.

2011-07-09T20:20:00.000+02:00

Dalej siedzę w Rio na konferencji LISHEP 2011. Wczoraj miałem w końcu swoją prezentację więc chociaż to z głowy. Dodatkowo, wreszcie wyszło słońce. Tak więc w przerwie obiadowej zająłem się odrabianiem zaległości:

na obiad była feijoada,
do tego do picia caipirinha,
a po obiedzie poszedłem na spacer na plażę..

..i po raz kolejny doceniłem jak tu jest pięknie. Zresztą sami zobaczcie:

Rio again

2011-07-06T20:05:00.000+02:00

Po raz drugi zostałem wysłany na konrefecję LISHEP w Rio de Janeiro. Przyleciałem wczoraj wieczorem i piszę pierwsze wrażenia po hotelowym śniadaniu. A więc:

Bagaż mi tradycyjnie zgubili, mam nadzieję, że dziś dotrze do hotelu bo ile można chodzić w tych samych ubraniach..
Pogoda - upału nie ma (hurra!!), jest koło 16 stopni i leje deszcz.
Hotel to jak zwykle przedziwne połączenie facetów w garniturach, odźwiernych, basenu, sauny itp rzeczy, które powodują że czuję się trochę nie na miejscu... oraz lekko obdrapanych pokoi. Ogólnie spoko.
Śniadanie hotelowe standardowe. Smaczne. Sok pomarańczowy przypomina gdzie jestem, smakując trochę w stronę tego co miałem okazję pić w Maroku.

cdn

Pointe Percee - Voie du Trou

2011-06-25T19:21:00.001+02:00

Dziś wybrałem się po raz pierwszy na prawdziwą wspinaczkę w górach. Mój brat Wojtal od tygodnia przemierza wraz z kolegą Zbyszkiem Szwajcarię i okolice i wdrapują się (albo nie) na różne góry i skałki. W weekend zaszczycili moje skromne progi i wybraliśmy się we trzech na Pointe Percee. Najwyższy szczyt masywu Aravis, 2750m. Byłem tam już niecałe trzy lata temu, drogą turystyczną - tym razem spróbowaliśmy jednej z dróg wspinaczkowych.

Pierwotnie miało to być 11 wyciągów Ça rigole dans les cannelures ale nie byliśmy pewni gdzie droga się zaczyna, a poza tym wyglądała na mokrą, więc zmieniliśmy plan na Voie du Trou - trochę łatwiejszą drogę odrobinę na lewo. Obie widać na powyższym zdęciu po lewej stronie ściany, startują z lewej strony widocznego tam podłużnego pola śnieżnego.

Po około 2h podejścia wbiliśmy się w ścianę 3-osobowym zespołem. Po pierwszym wyciągu było trochę zamieszania z liną, ale szybko doszliśmy do ładu i poruszaliśmy się w górę czwórkowo-piątkowym terenem.

Większość wyciągów szedłem na drugiego, a chłopaki zajmowali się na zmianę wyszukiwaniem drogi - opis mieliśmy, ale nie tej drogi (tylko tej którą mielśmy pierowtnie iść) a spity były różnie - czasem co 2 metry jak na sztucznej ściance, czasem bardziej co pięć. Droga była połoga, wiła się między strukturami lekkiego wybrzuszenia którym prowadziła, dzięki czemu miałem względny komfort psychiczny - coś o co się trochę obawiałem, to była moja pierwsza próba podjęcia górskiej wielowyciągowej wspinaczki i nie byłem pewien jak zareaguje mój lęk wysokości. Z początku było ok, potem.. było róznie, ale o tym za moment.

Ostatni wyciąg przed granią dostałem do poprowadzenia bo wyglądał na prosty. Rzeczywiście trudny nie był, choć np po wyjściu 5m nad drugi przelot w poszukiwaniu kolejnego spita zobaczyłem go zupełnie gdzie indziej niż szedłem i musiałem się wycofać - ale nie było źle i doszedłem do końca, który okazał się być przy "dziurze" w górze, od której zresztą bierze ona swoją nazwę - percee znaczy "przedziurawiony" czy coś w tym stylu.

Tam zaczął się lekki hardkor jak wyjrzałem na drugą stronę i kolana mi się trochę ugięły - no ale nic. Trzeba było napierać dalej. Droga wychodziła czwórkowym wyciągiem na grań i stamtąd samym wierzchem grani na czubek widoczny poniżej:

Dojście do niego wymagało paru metrów spaceru szczytem grani - bez niczego do złapania się rękami. Było wesoło ale jakoś przeszedłem. Ale... następny wyciąg wyglądał jeszcze gorzej bo biegł pionowo po ścianie wywieszającej się nad urwisko. Nie wiem czy dałbym na to radę się wdrapać, na szczęście postanowiliśmy zacząć odwrót, bo robiło się powoli późno. Zaczęliśmy więc serię zjazdów drogą, którą mieliśmy pierwotnie wchodzić - bo na jej końcu właśnie się znaleźliśmy.

Ze zjazdami też było trochę zabawy, co się Wojtal naszukał stanowisk to jego - ale w końcu znaleźliśmy się u stóp ściany i powędrowaliśmy do samochodu.

W sumie zatem na szczyt nie weszliśmy, ale mieliśmy kawał przepięknej wspinaczki i ogólnie wycieczkę można zaliczyć do bardzo udanych. Komplet zdjęć Zbyszka i moich jest na mojej picasie, a filmik poniżej.

Dzięki dla chłopaków za wspólny wypad!

Aiguillette d'Argentiere

2011-06-20T14:44:00.006+02:00

Plan na miniony weekend zakładał wypad z Jaśkiem i Tomciem na Aiguilles Rouges żeby poćwiczyć trochę proste wielowyciągowe drogi w górach. Niestety w sobotę lało i skała zmokła więc skończyło sie na wykonaniu planu zapasowego, czyli kilku jednowyciągowych drogach na pobliskiej Aiguillette d'Argentiere.

Plan może i był zapasowy, ale bynajmniej nie był kiepski. Pierwszy raz w życiu wspinałem się na tego typu formację skalną i ciekawiło mnie czy będę w stanie np. stanąć na szczycie i zapozować do standardowej pozerskiej fotki. No i okazało się, że bez problemu. Przypięcie się liną sporo redukuje mi lęk wysokości i pozwala rozkoszować się niesamowitym uczuciem towarzyszącym staniu na szczycie skalnej iglicy w otoczeniu alpejskich czterotysięczników.

A oto filmik:

i jeszcze parę zdjęć:

Nowe gry

2011-05-21T22:24:00.000+02:00

Będąc w Polse przeszedłem się z moim bratem Krzysiem po Media Markcie czy innym Saturnie i w efekcie zakupiłem dwie nowe gry komputerowe - mimo, że i tak nie gram bo nie mam czasu. Starą (Stalker) i nową (Wiedźmin 2). Względnie stare gry mają tą zaletę, że pociągnie je laptop - faktycznie w Stalkera dało się normalnie grać na baterii w samolocie przy wysokich detalach w 1920x1080. Wiedźmina próbowałem odpalić w 2560x1600 przy wysokich detalach na PC-cie ale troszkę slideshow wyszedł.

Zresztą i tak nie mam czasu w to grać.

Czwarte urodziny Karolinki

2011-05-14T21:54:00.000+02:00

Maluszek skończył już cztery latka. Coraz większa rośnie młoda dama :-)

Wszystkiego Najlepszego Karolinka!

Karolinka w ZOO

2011-04-29T17:36:00.009+02:00

Dziś z Karolinką poszliśmy do warszawskiego ZOO, w towarzystwie Babci. Nie ujrzałem niestety Forfitera ale i tak było bardzo fajnie. W szczególności musiałem zjeść sporą część waty cukrowej wielkości prawie mojego dziecka, bo Mała zażyczyła sobie ale po paru kawałkach znudziła się i pobiegła na zjeżdżalnię i watą musiałem się zająć ja.

Tatusiu, dziękuję za fantastyczny prezent!

2011-04-29T15:25:00.001+02:00

Ja z Maluszkiem

2011-03-17T13:42:00.000+01:00

Adventures of Bumblefoot

2011-02-02T19:45:00.005+01:00

Wziąłem ostatnio do ręki gitarę i stwierdziłem, że jakoś obco leży w dłoni... miałem taką przerwę że zniknęło to znajome uczucie gryfu pod palcami. Trzeba było coś z tym zrobić więc wmusiłem w rozkład dnia minimum 10 minut ćwiczeń - codziennie.

Ale postanowiłem pójść dalej i cofnąć się do lat nastoletnich. W tym celu zakupiłem świeżo wznowioną płytkę "Adventures of Bumblefoot" (z autografem, hehe) w komplecie z kompletną transkrypcją wszystkiego co jest na płycie przygotowaną przez samego autora, a na dokładkę - koszulkę. Cóż - ćwiczyć po 5 godzin dziennie nie będę w stanie jak kiedyś, ale przynajmniej jakieś pozory są.

No i motywacja żeby spróbować swoich sił w kaskaderskich partiach z Adventures. Zobaczymy co z tego wyjdzie.

Zderzak w 206tce

2010-12-20T00:18:00.004+01:00

Od jakiegoś czasu chodził mi po głowie taki mały projekt.. W autku Gosiaka zderzaki i listwy boczne są "wykończone" jako na-wpół matowy czarny plastik. Podobnie jak w większości 206tek. Ale po okolicy jeździ też kilka ze zderzakami lakierowanymi na kolor nadwozia. Któregoś dnia zastanawiałem się co bym tak naprawdę wolał jakbym zamawiał taki samochód, a nie kupował używany - zostawić plastiki, czy dopłacić do lakierowanych zderzaków.

No i doszedłem do wniosku, że - przynajmniej w srebrnym aucie - wolę zderzaki na czarno. Srebrne jakoś odbierają kontrast i wyglądają jakoś tak nudno. Więc doszedłem do wniosku, że najlepiej to by było je polakierować... ale na czarno. Popytałem na forach, kupiłem czarny lakier w areozolu, przyjrzałem się zderzakom... no i potem nie miałem czasu (to wszystko było pod koniec lata).

Wreszcie jakiś tydzień czy dwa temu postanowiłem się za to zabrać. Akurat było na chwilę cieplej w weekend, z kilkoma osobami myliśmy auta w CERNowym auto-klubie.. wziąłem papier ścierny i wyrównałem cały przedni zderzak - miał delikatną fakturę a do lakierowania musi być gładki. Namachałem się trochę, ale wyszło.

No i w końcu w ostatni weekend dokończyłem projekt.

Oto auto gotowe do pracy - z takim zderzakiem jeździłem przez ostatnie 2 tygodnie :-)

Przód wokół zderzaka okleiłem taśmą, samochód przykryłem folią i prysnąłem kilka warstw czarnego koloru z aerozolu na zderzak (wcześniej jeszcze był podkład do plastiku nałożony zwykłym pędzlem):

Po godzinie z kawałkiem nałożyłem jeszcze lakier bezbarwny (też w aerozolu) i po kolejnych dwóch godzinach delikatnie zdjąłem folię i taśmy - oto efekt:

Zaczyna już wyglądać.. dałem mu jeszcze trochę przeschnąć po czym wystawiłem na powietrze i następnego dnia przyjechałem dokończyć robotę. Bezbarwny oczywiście wysechł nie do końca gładko, trochę sie zakurzył - amatorska robota w końcu. Więc przed polerowaniem przejechałem jeszcze całość na mokro papierem ściernym 2000. Ostatni etap to polerka maszyną. Na zdjęciu pod spodem - połowa zderzaka po papierze, połowa wypolerowana:

A oto efekt końcowy:

Moment prawdy będzie oczywiście za rok - dwa, jak się okaże na ile to jest trwałe, ale póki co wygląda super. Pozostał tylko jeszcze tylni zderzak i listwy z boku...

Val Thorens - otwarcie sezonu narciarskiego

2010-11-21T22:28:00.003+01:00

W ten weekend francuzi budzą się ze snu letniego i rozpoczynają zimowy sezon narciarski. W Val Thorens była z tej okazji promocja - dwa całodniowe ski-passy plus dwa noclegi w apartamencie za raptem 50 Euro. 10-osobowa grupka chętnych do wykorzystania tej taniości znalazła się dość szybko i ja też się przyłączyłem. Pierwotnie nie nastawiałem się na narty przed Świętami no ale taką okazję szkoda przepuścić.

Jak widać strasznych ilości śniegu nie było, otwarte było jakieś 20% ośrodka ale co tam. Znaleźliśmy jakiś stok na którym nasypało tyle, że dało się trochę poza trasę pojechać.. zresztą sama trasa była zamknięta w sumie. Dzięki temu był na niej śniej a nie lodostrada jak wszędzie indziej, więc jeździło się całkiem spoko. Także wyszalałem się trochę przez te 2 dni no i teraz oby do 2011 :-)

Miasto vs góry

2010-10-15T00:17:00.004+02:00

Dziś i jutro jestem w Brukseli na dwudniowym workshopie fizycznym. Drugi raz w życiu odwiedzam to miasto, ale w sumie nie będę specjalnie zwiedzał, bo wracam szybko, a poza tym jak wiadomo - miasta mnie nudzą z reguły.

Choć muszę przyznać, że budynki wokól głównego rynku zrobiły na mnie wrażenie... niby budynki jak budynki, ale gotycki ratusz naprawdę jest niezły. Podświetlane jak zabawki w nocy biurowce w bardziej nowoczesnej częsci miasta też fajne.

Ale ja w sumie nie o tym.

Spacerując po mieście i oglądając potężne budynki po raz nie wiem który zacząłem się zastanawiać jak pokonywane przeze mnie odległości mają się do górskich wycieczek. W sensie: np. ile przecznic przekłada się na przejście z Kasprowego na Przełęcz Świnicką, albo jak duży byłby Kościelec koło Pałacu Kultury.

No i tym razem postanowiłem sprawdzić, przynajmniej w kontekscie odległości. Weźmy na przykład Dolinę Chochołowską - nigdy jej nie lubiłem specjalnie bo nudna, ponura i dłuży się niemiłosiernie. I jak się przekłada spacer doliną na odległości "miejskie"? No więc jest to z grubsza 8km, czyli:

W Genewie odpowiada to np. wyjściu z CERNu (bramą B) i spacerowaniu prosto przez Meyrin aż do mostu Mt Blanc...
Albo jak kto woli w drugą stronę - do wyciągu narciarskiego w Crozet (no dobra, to będzie bardziej 8,5 km)
W Warszawie - trzeba by iść np z Metra Pole Mokotowskie alejami aż do Metra Marymont, a nawet troszkę dalej. Kawałek, nie?

Z Kasprowego na Świnicę jest 2,4km lotem ptaka - czyli tyle co z Zamku Królewskiego na Hotel Mariott (lotem ptaka).

Trochę więcej jest z Refuge du Gouter na Mt Blanc - w poziomie 3,5km... (w pionie też z 1000m)... ale ciągnie się niemiłosiernie... geometrycznie to tak jakby z wlotu Doliny Strążyskiej pójść w linii prostej na Giewont.

:-)

Serial: Nauka lakierowania metodą prób i błędów

2010-09-19T18:18:00.008+02:00

Odcinek 6. Błąd 13: "Zawsze dawaj podkład kur$#%#"

Ponieważ mam chwilowo do dyspozycji oba samochody bo Gosiak z Karolinką są w Polsce, robię z nimi różne zaległe porządki. Na codzień przesiadłem się chwilowo do małego a duży stoi w cernie bez tynego zderzaka - zderzak jest lakierowany. Oboje z Gosiakiem odcisnęliśmy na nim (dosłownie) swoje piętno, patrz np. tu. Malowanie pędzlem kompletnie mijało się z celem, więc postanowiłem prysnąć aerografem cały narożnik - mam już trochę doświadczenia bo robiłem w ten sposób jedne drzwi i maskę (z różnym skutkiem, ale ogólnie ok).

No i pojąłem do czego jest podkład (chyba). Zeszlifowałem papierem ściernym miejsca gdzie zderzak się powyginał czy start lakier popękał... dałem podkład do plastiku (takie przezroczyste coś).. i zacząłem radośnie malować na srebrno. I co się okazało? Miejsca gdzie pod spodem był stary lakier i miejsca gdzie pod spodem był plastik wychodziły zupełnie inaczej. Nie dlatego że lakier nie krył - po prostu coś chyba było z fakturą tego na czym malowałem i lakier po prostu inaczej wyglądał.

Także po paru próbach siadłem po raz kolejny z papierem ściernym i zdarłem to co namalowałem, po czym pomalowałem całość podkładem. Przy pomocy pędzla.

Więc jak potem znowu walczyłem papierem to do końca równo nie wyszło, ale już nie miałem siły poprawiać. Wyszło coś takiego:

Jak widać dotarłem do starego lakieru pod spodem, ale przynajmniej goły plastik (prawie) nie wystaje. Po pryśnięciu kolorem nie było już tak źle:

Następnego dnia poszedł lakier bezbarwny, potem były próby polerowania tego.. w sumie to rewelacji nie ma, ale na pewno jest lepiej niż było:

Konferencja SUSY 2010

2010-08-27T10:33:00.010+02:00

Po długiej przerwie wybrałem się w końcu na konferencję coś pokazać. Jako osoba niewierząca w supersymetrię pojechałem oczywiście na konferencję o tejże, a jako osoba z dzikim fartem do podróżowania po świecie trafiłem na konferencję do... Niemiec. Do Bonn konkretnie. Żeby było śmieszniej, trzy lata temu też byłem na konferencji SUSY i też w Niemczech... cóż, bywa. Zwiedzę znowu kawałek świata :-)

To może kilka luźnych refleksji:

Laptop

Od tygodnia mam nowy laptop i właśnie sprawdzam go w "warunkach bojowych". No i muszę powiedzieć, że sprawdza się rewelacyjnie. Wczoraj wytrzymał na baterii cały dzień, tzn od 9:30 do 18:00, z przerwami na obiad i coffee-break'i. Realnie pewnie 7+ godzin non-stop pracy na wirelessie, z otwartym VNC do CERNu i Operą. Bomba! A rozdzielczość 1920x1080 w 13' to do pracy r.e.w.e.l.a.c.j.a!

Hotel

Znalazłem sobie hotel tak żeby nie musieć kombinować z komunikacją miejską - ~20 minut na piechotę mam dojścia na uniwersytet gdzie są wykłady. Wrażenia - całkiem spoko. Pokój przyjemny, wireless działa (trzy lata temu w Karlsrhue nie było internetu w pokoju, chyba że... przez modem), śniadania dobre. Najlepsze śniadania jakie pamiętam to były chyba w Maroku ale to była klasa sama w sobie. Tu całkiem spoko.

Niemcy

Jakie można przez 3 dni z kawałkiem wynieść wrażenia turystyczne ze pobytu w niemieckim mieście...? Można się odnieść do stereotypów - kiełbaski, kobiety typu Helga podające piwo, ulice pełne brzydkich niemieckich samochodów... Z samochodami w sumie się zgadza, reszty nie sprawdzałem. Co ciekawe ponad połowa widzianych przeze mnie Peugeotów to kabriolety. W ogóle pełno tu kabrioletów, no ale może jestem teraz skrzywiony pod tym względem... :-)

Organizacja konferencji

W sumie spoko, ale bez rewelacji. Tzn - wszystko działa ale jedzenie na coffee-breakach jakieś mizerne (codziennie te same ciasteczka), obiady trzeba sobie samemu kupować. Jedzenie na stołówce marne, przynajmniej jak dla mnie. No ale spoko. To może na koniec zdjęcie, jedyne jakie zrobiłem - tęcza nad Bonn, widok z samolotu tuż przed startem:

Nowe autko w rodzinie

2010-08-04T11:33:00.006+02:00

Nadszedł czas, że trzeba kupić Gosiakowi jakieś małe zgrabne autko do poruszania się po okolicy. Akurat na CERN Markecie ktoś wystawił śliczne 206CC z 2001 roku więc umówiliśmy się na oględziny i dość szybko podjęliśmy decyzję o zakupie.

Autko nie najmłodsze, z prawie 130kkm przebiegu, ale dzięki temu względnie tanie - a wersja "full-wypas": dwukolorowa skórzana tapicerka, 140-konny silnik, no i oczywiście - coupe-cabriolet z twadym dachem. Z tym silnikiem to prawdziwa rakieta, choć nie bardzo jest jak to sprawdzić, bo samochód mieszka póki co w CERNie - trzeba załatwić ubezpieczenie, nowe blachy itp.

I oczywiście umyć, wyczyścić, zmienić olej itp. - ale to już inna historia.

To może tymczasem parę fotek:

autko kupiliśmy na zimowych oponach, wraz z kompletem letnich kół na oryginalnych felgach, ale ze zjechanymi oponami. Opony więc zdjąłem no i teraz trzeba będzie się zająć tym:

Alpy: Bishorn i Alphubel

2010-07-31T11:54:00.005+02:00

Zalegam tak bardzo z wpisami, że będzie skrótowo. Tego lata udało mi się wybrać na dwa czterotysięczniki. Na pierwszy ogień poszedł Bishorn (4156m) - łatwa góra, nocleg niewysoko ale za to w namiocie. Poszliśmy w 6 osób, wzięliśmy dwa 3-osobowe namioty, ale doszliśmy do wniosku że zmarzniemy i wpakowaliśmy się w całą szóstkę do jednego. Zimno bardzo nie było ale odwracać na drugi bok trzeba się było na komendę.. w pięć osób byłoby optymalnie, ale za to jest co opowiadać. Troszkę się skatowałem podejściem ale nie ma się co dziwić - był to mój drugi w zasadzie wypad w góry w tym roku.

Galeria ze zdęciami jest TU.

Na drugi wypad w wysokie góry w tym roku udało się zabrać Wojtala, który przyjechał do nas w odwiedziny na tydzień z kawałkiem. Wbrew początkowym obawom spowodowanym przez niekorzystne prognozy pogody, weekend był bardzo ładny (prognozy zmieniły się w piątek wieczorem więc zdecydowaliśmy się iść). I tak odbyła się bardzo udana wycieczka na Alphubel (4206m). Dla odmiany nocowaliśmy w schronisku (zwanym chyba hotelem z tego co pamiętam), dojechaliśmy do niego jak emeryci kolejką. Ale za to wejście na szczyt było bardzo fajne - też łatwe, ale momentami przez labirynt szczelin w lodowcu - coś pięknego. Zresztą zobaczcie sami na zdjęciu poniżej i na reszcie fotek TU.

A przede wszystkim na filmie:

Hardronic 2010

2010-07-16T11:46:00.003+02:00

Na tegorocznym festiwalu muzycznym CERN Hardronic 2010 udało mi się wystąpić z oboma zespołami w których obecnie gram. Wczesnym popołudniem wyskoczyliśmy na scenę z Accent Absent, gdzie gram na gitarze. Premierowo wykonaliśmy jeden kawałek z wokalem, cała trójka śpiewała Ice Cream Man Van Halen'a. A już po północy zagraliśmy z Miss Proper and the Moving Targets. Czy lepiej niż rok temu? Oceńcie sami (na youtube są też inne kawałki - poszukajcie!):

Accent Absent:

Miss Proper:

Alpy: Aiguillette des Houches

2010-07-11T11:48:00.005+02:00

W ten weekend zabraliśmy odwiedzającą nas moją Mamę na wycieczkę w Alpy. Jedną z bardziej malowniczych wycieczek w dolinie Chamonix, dokładnie na przeciwko Mt Blanc. Najwyższym miejscem była Aiguillette des Houches, coś koło 2250m, aczkowliek na najwyższy wierzchołek chyba nie weszliśmy.

Mi się udało nieźle skasować sobie nogi, bo sporą część drogi niosłem w nosiłkach Karolinkę, a jednak koło 900m przewyższenia było... a to dopiero drugi mój wypad w góry w tym sezonie (pierwszy był na Jurę). Ale w sumie nie ma co gadać, lepiej popatrzeć na zdjęcia. Galeria jest TU.