Parapolitiki.com

Αν δεν τα βρεις έτοιμα, δεν μπορείς να είσαι ο Batman για καιρό

2019-06-06T22:09:00.000+03:00

Η ιστορία του Batman με συναρπάζει, είτε στο χαρτί είτε στη μεγάλη οθόνη. Δεν είναι τυχαίο ότι πρόκειται για έναν ήρωα που αγαπήθηκε παντού στον κόσμο, μεγάλωσε γενιές και γενιές.

Τα θαυμαστά του επιτεύγματα όμως κάνουν τον αναγνώστη ή τον θεατή να υποτιμά μια από τις πλέον σημαντικές διαστάσεις της διαδρομής του: ο Bruce Wayne μπόρεσε να γίνει ο Batman επειδή γεννήθηκε ο Bruce Wayne. Είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα τα είχε καταφέρει αλλιώς.

Όλοι μπορούμε να ζήσουμε για λίγο σαν τον Batman. Προσωπικά, ανήκω στη γενιά που είχε την τύχη να καβαλήσει το κύμα των νέων τεχνολογιών, να πετύχει αλά ελληνικά το περίφημο «disrupt the system» και να ζήσει λίγο σαν τον Batman. To «λίγο» στην δική μου περίπτωση κράτησε ακριβώς 10 χρόνια. Μετά διακοπή για διαφημίσεις (χωρίς διαφημίσεις). Συχνά Batman, σχεδόν ποτέ Bruce Wayne.

Και μετά η περίφημη φάση του rebound -όπως συνήθως συμβαίνει με τους μεγάλους έρωτες. Δεν αρκεί όμως να πάρεις το rebound. Πρέπει να βάλεις και το σουτ. Κι ακόμα κι αν το βάλεις, δεν θα είναι ποτέ ξανά το ίδιο. Είχα παρακολουθήσει στενά την επιστροφή του Michael Jordan στους Washington Wizards και ξέρω.

Λοιπόν, να προσέχετε εκεί έξω. Θα τα λέμε από εδώ κι από εκεί.

Νίκος Αλιβιζάτος για τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ: Με πληγώνει η αβάσταχτη αυταρέσκεια των μετριοτήτων (ηχητικό)

2019-06-05T19:59:00.001+03:00

«Με πληγώνει η αβάσταχτη αυταρέσκεια των μετριοτήτων». Αυτή ήταν η φράση που ήρθε στο μυαλό του Νίκου Αλιβιζάτου στο τέλος της απάντησης του στη σχετική ερώτηση της Νόνης Καραγιάννη για τις εξελίξεις στο Κίνημα Αλλαγής.

Είχε πρώτα τονίσει ότι ανέλαβε επικεφαλής του εγχειρήματος για να προκύψει κάτι που θα ενώσει και θα μεγαλώσει τον χώρο κι όχι θα τον συρρικνώσει. Τόνισε μάλιστα ότι πλέον «έχει αποκοπεί» από τον χώρο χωρίς όμως να το έχει επιδιώξει ο ίδιος.

Το σχόλιο του για τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ μετά το 31ο λεπτό του ηχητικού που ακολουθεί:

Η τέχνη του να χάνεις το δίκιο σου

2019-06-04T11:37:00.001+03:00

Από την πρώτη στιγμή που προέκυψε το ζήτημα Βενιζέλου στο Κίνημα Αλλαγής, η Παραπολιτική προσπάθησε να θέσει το θέμα στη σωστή του διάσταση: δεν είναι θέμα προσώπων, είναι θέμα εσωκομματικής δημοκρατίας αλλά και πολιτικού πολιτισμού.

Κατά τα λοιπά, η χθεσινή παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΙ υπενθύμισε σε όλους ότι κανείς άλλος δεν κατέχει καλύτερα την τέχνη του να χάνει το δίκιο του από ότι ο ίδιος. Τρεις δεκαετίες και κάτι μετά την πρώτη εμφάνιση του στα κοινά, ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν έχει αλλάξει σε τίποτα. Παραμένει το ίδιο νάρκισσος, το ίδιο αλαζόνας και δυσκολεύεται πάρα πολύ να δεχθεί ότι η ανθρωπότητα δεν τον...αποθεώνει στο σύνολο της.

Επανέλαβε δεκάδες φορές ότι ο ρόλος του «είναι άλλος», ότι «ασχολείται με τα μεγάλα» και ότι στο τέλος της ημέρας «δεν είναι πολιτευτής». Το θέαμα για τον απλό πολίτη ήταν αποκρουστικό καθώς στην οθόνη του κυρίως έβλεπε έναν άνθρωπο που έχει από μόνος του αυτοανακηρυχθεί σε κάτι φοβερά σπουδαίο και μεγάλο και ζητάει τώρα την αναγνώριση από τους δυνητικούς υπηκόους τους.

Αποτυγχάνοντας να ελέγξει το μυθικά τεράστιο εγώ του, ο Ευάγγελος Βενιζέλος κατάφερε για ακόμα μια φορά να χάσει το δίκιο του ως προς το σκέλος της αληθινά απαξιωτικής συμπεριφοράς της Φώφης Γεννηματά προς το πρόσωπο του. Κατάφερε να γίνει τόσο εντυπωσιακά αντιπαθής που ακόμα και οι πλέον καλοπροαίρετοι διαπίστωσαν για ακόμα μια φορά το εύρος της πολιτικής τοξικότητας του.

Να σπάσει το αριστερό καλούπι «Ρένα Δούρου» και να μην εμφανιστεί ποτέ ξανά τέτοια πολιτικός

2019-06-03T13:57:00.001+03:00

Βρίσκω πολιτικά αποκρουστικό τον Γιώργο Πατούλη αλλά εδώ και εβδομάδες έχω πιάσει τον εαυτό μου να μονολογεί «Χίλιες φορές Πατούλης».

Ξεκίνησα δεκάδες φορές να γράψω κάτι εναντίον της Ρένας Δούρου αλλά κάθε φορά σταματούσα και μονολογούσα «είναι πολύ χοντρό να γράψεις κάτι τέτοιο». Δεν έβρισκα όμως άλλες λέξεις, αυθόρμητα το κάθε κείμενο ήταν γεμάτο μπινελίκια.

Χαίρομαι όμως φοβερά με την ήττα της, θεωρώ απόλυτα δίκαιο τον διακομματικό χλευασμό προς το πρόσωπο της. Δεν θυμάμαι ποτέ να έχει εμφανιστεί πολιτικός με μεγαλύτερο θράσος άλλα και με μεγαλύτερη περιφρόνηση σε πολύ βασικές ανθρώπινες αξίες και ευαισθησίες. Δεν ξέρω πραγματικά τι άνθρωπος πρέπει να είσαι για να βγάλεις προεκλογικό σποτ στο οποίο εμφανίζεσαι με φόντο τα καμμένα στο Μάτι. Αλήθεια, δεν ξέρω. Νιώθω ανήμπορος να το σχολιάσω.

Αν το πρόβλημα ήταν απλώς η ίδια η Δούρου, η εκλογική της πανωλεθρία θα μας είχε απαλλάξει από αυτό. Το βαθύτερο πρόβλημα όμως είναι ότι η συμπεριφορά της εκπορεύεται από μια γενικότερη νοοτροπία «αριστερού κουτσαβακισμου», από μια αποκρουστική λογική που λέει «εμείς είμαστε αριστεροί και δεν απολογούμαστε σε κανέναν».

Τέτοιες συμπεριφορές πληγώνουν την Αριστερά και στον βαθμό που επηρέασαν την ποιότητα της διακυβέρνησης της χώρας, πλήγωσαν και την Ελλάδα. Ως εδώ. Ο τελείως διαφορετικός τρόπος που πολιτεύτηκε ο Νάσος Ηλιόπουλος στην Αθήνα δειχνει ήδη τον δρόμο.

Η Αθήνα έχει δήμαρχο ξανά

2019-06-03T12:16:00.001+03:00

Η Παραπολιτική νιώθει ιδιαίτερα χαρούμενη για την ευρεία επικράτηση της...επιλογής της για τον δήμο της Αθήνας, μιας και ο Κώστας Μπακογιάννης σάρωσε στον χθεσινό δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών.

Η θερμή υποδοχή που του επιφύλαξαν οι φίλοι του αλλά και η ενθουσιώδης ομιλία του προς τους πολίτες της Αθήνα επιβεβαιώνουν ότι ο Κώστας Μπακογιάννης και το θέλει πολύ και το μπορεί. Η Αθήνα έχει ξανά δήμαρχο που θέλει κάτι να κάνει κι όχι απλώς να εξηγεί στους πολίτες ότι είναι...αναρμόδιος. Έναν δήμαρχο με ακτιβιστική διάθεση και όχι με νοοτροπία παθητικής διεκπεραίωσης των γραφειοκρατικών καθηκόντων του.

Καλή επιτυχία Κώστα!

Όλη η Ελλάδα είναι μπλε (και κάποιοι φταίνε γι'αυτό)

2019-06-02T21:44:00.000+03:00

Όλη η Ελλάδα είναι μπλε. Μετά τον εκλογικό της θρίαμβο στις Ευρωεκλογές και λίγο πριν τον θρίαμβο της στις προσεχείς εθνικές εκλογές, οι εκλεκτοί της Νέας Δημοκρατίας αναλαμβάνουν να κυβερνήσουν σχεδόν όλες τις περιφέρειες της χώρας.

Πρόκειται για μια πολύ δύσκολη βραδιά για τους προοδευτικούς πολίτες και για τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς. Η ταπείνωση αυτή έχει δυστυχώς πολλούς πατέρες και θα πρέπει κανείς να είναι φοβερά αισιόδοξος για να διακρίνει σήμερα το φως στην άκρη του τούνελ.

Η κύρια ευθύνη ανήκει στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος μέσα από την αλλοπρόσαλλη διακυβέρνηση του και τον ανερμάτιστο πολιτικό λόγο του, έφερε πίσω τη Δεξιά και μάλιστα πιο ισχυρή από ποτέ, τουλάχιστον από το 2004 και μετά.

Μερίδιο ευθύνης αναλογεί όμως και στις αμιγώς κεντροαριστερές δυνάμεις όπως στο Κίνημα Αλλαγής, το οποίο απέτυχε πολλαπλώς να εμπνεύσει τους προοδευτικούς πολίτες που απογοητεύτηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, ωθώντας τους τελικά στην αγκαλιά της Δεξιάς.

Ακολουθούν πέτρινα χρονιά, γι'αυτό και τώρα είναι η ώρα τολμηρών αποφάσεων.

Δεν θα χειροκροτήσουμε ποτέ καμία πράξη πολιτικού κανιβαλισμού

2019-06-01T16:43:00.000+03:00

Η Παραπολιτική εδώ και χρόνια αγωνίζεται και...προπαγανδίζει υπέρ της ριζοσπαστικής ανανέωσης του χώρου της Κεντροαριστεράς. Εξασφαλίζοντας τις ύβρεις όλων των πλευρών του ΠΑΣΟΚ, έχουμε εδώ και καιρό ταχθεί κατά της συμμετοχής Βενιζέλου-Παπανδρέου στα ψηφοδέλτια του Κινήματος Αλλαγής υπέρ νεότερων υποψηφίων.

Σήμερα όμως, νιώθουμε την ανάγκη να εκφράσουμε την απόλυτη διαφωνία μας τους χειρισμούς της Φώφης Γεννηματά στην περίπτωση του Ευάγγελου Βενιζέλου. Δεν πρόκειται ποτέ να χειοκροτήσουμε καμία ανήθικη πράξη πολιτικού κανιβαλισμού και δεν πρόκειται ποτέ να βαφτίσουμε «ηγετική» μια τυχοδιωκτική συμπεριφορά...καισαρισμού.

Το Κίνημα Αλλαγής δεν ιδρύθηκε για να αποτελεί το προσωπικό μαγαζί της κ. Γεννηματά. Αν θεωρεί ότι συντρέχουν πολιτικοί λόγοι απομάκρυνσης ενός πρώην προέδρου της παράταξης, οφείλει την απόφαση αυτή να την παραπέμψει στα πολιτικά όργανα του κόμματος. Το ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να διοικείται όπως οι Ανεξάρτητοι Έλληνες και η Ένωση Κεντρώων.

Σε κάθε περίπτωση, τώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει να τα έχει χαμένα και η Ν.Δ έχει στο τσεπάκι την αυτοδυναμία, είναι απόλυτα ανόητο να επιλέγει κανείς να ανοίξει ένα εσωκομματικό μέτωπο εντός προεκλογικής περιόδου, πόσο μάλλον σε ένα κόμμα με μονοψήφιο ποσοστό που δεν διαθέτει την πολυτέλεια του 40%-45%. Εξάλλου, είναι άλλο να διώχνεις τον Βενιζέλο υπέρ κάποιου νεότερου ταλαντούχου υποψηφίου που δεν μπορεί ακόμα να δοκιμαστεί στη μάχη του σταυρού κι άλλο υπέρ ενός προσώπου που ουδέποτε έχει προτιμηθεί από τους ψηφοφόρους του κόμματος για καμία από τις θέσεις που διεκδίκησε.

Ο τρόπος λήψης της απόφασης της Φώφης Γεννηματά είναι αποκρουστικός, το timing απόλυτα λανθασμένο και το ρίσκο για την Κεντροαριστερά πολύ μεγάλο. Αν το Κίνημα Αλλαγής διχαστεί τώρα, η Νέα Δημοκρατία θα εκτοξευτεί στο 40% και ο ΣΥΡΙΖΑ θα αρχίσει να προπαγανδίζει ξανά ότι διαθέτει το μονοπώλιο εκπροσώπησης της Κεντροαριστεράς.

Το ερώτημα είναι πια σαφές: ως πότε η προοδευτική παράταξη θα υποφέρει από την ανεπάρκεια της σημερινής ηγεσίας της;

Υ.Γ Αν τελικά ο κ. Βενιζέλος καταλήξει στη Ν.Δ ή αξιοποιηθεί από τη Ν.Δ, δεν θα δικαιωθεί η Φώφη Γεννηματά. Αντίθετα, η Φώφη Γεννηματά θα πρέπει να κατηγορηθεί και γιατί δεν προσπάθησε να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο αλλά αντίθετα τον «απελευθέρωσε» και ουσιαστικά τον ενθάρρυνε.

Δείγμα πρόωρης κυβερνητικής αλαζονείας η επισημοποίηση της σχέσης ΣΚΑΙ-Νέας Δημοκρατίας

2019-05-31T18:16:00.000+03:00

Πριν από μερικές εβδομάδες, όταν και στη Νέα Δημοκρατία επικρατούσε μια κάποια γόνιμη ανασφάλεια για το ποσοστό του κόμματος στις Ευρωεκλογές, η Μαρία Σπυράκη είχει ανακοινώσει με αποφασιστικότητα το «κόψιμο» Μπογδάνου από το ευρωψηφοδέλτιο του κόμματος.

Σήμερα, στη Νέα Δημοκρατία θεωρούν ότι δεν υπάρχει πια λόγος να τηρούν τα προσχήματα και μέσα σε μια μέρα ανακοίνωσαν την...απορρόφηση των πάνελ του ΣΚΑΙ. Υποψήφιος και ο Μπογδάνος, υποψήφιος και ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, υποψήφιος και ο Δημήτρης Μαρκόπουλος. Μένει να δούμε αν θα αξιοποιηθούν σε άλλους ρόλους και οι κ.κ Αυτιάς και Πορτοσάλτε.

Ο τόσος στενός εναγκαλισμός ενός συγκεκριμένου τηλεοπτικού σταθμού με έναν συγκεκριμένο πολιτικό κόμμα είναι πολιτικά αποκρουστικός, πόσο μάλλον όταν οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι εδώ και καιρό λειτουργούν πρακτικά ως εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας.

Τι να τις κάνουμε λοιπόν τις υποσχέσεις Μητσοτάκη περί «κυβέρνησης όλων των Ελλήνων» όταν δίνει το πράσινο φως για τις υποψηφιότητες προσώπων που έχουν διχάσει με το θράσος και την αμετροέπεια τους τον ελληνικό λαό;

Για δες μια Αριστερά που κατηγορεί τον λαό για τα χάλια της!

2019-05-31T12:15:00.000+03:00

Σε αντίθεση με τα υπόλοιπα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που επιχειρούσαν να το θέσουν πιο...κομψά, ο Αλέκος ο Φλαμπουράρης το έθεσε ευθέως: βρε μπας και οι ψηφοφόροι δεν είχαν συνειδητοποιήσει τι ακριβώς ψηφίζουν;

Όσο εξοργιστικό κι αν ακούγεται, αυτή είναι η «γραμμή», εκεί κατέληξε η αυτοκριτική των πρώτων ημερών. Ότι φταίει ο λαός και όχι η κυβέρνηση. Φταίει η κοινωνία που δεν κατανόησε το μεγαλείο του ΣΥΡΙΖΑ και όχι ο ΣΥΡΙΖΑ.

Φταίνε οι πολίτες που δεν ψήθηκαν να φτιάξουν «αντιδεξιό» μέτωπο με την Κουντουρά, τον Γεωργούλη και τον Κόκκαλη, φταίνε οι πολίτες που κυρίως έβαλαν τα γέλια με τη στρατολόγηση κάθε λογής Θεοχαρόπουλων!

Για γέλια και για κλάματα.

6 σημειώσεις για τη μέτρια εκλογική επίδοση του Κινήματος Αλλαγής στις Ευρωεκλογές

2019-05-30T17:00:00.003+03:00

Με την ενσωμάτωση του 100% των ψήφων ανά την Ελλάδα, το ποσοστό του Κινήματος Αλλαγής διαμορφώνεται στο 7,72% και η Παραπολιτική καταθέτει τη γνώμη της για την επίδοση του κόμματος που στήριξε σε αυτές τις Ευρωεκλογές.

Να μερικές σημειώσεις:

1) Το Κίνημα Αλλαγής είναι πλέον το τρίτο κόμμα της χώρας κι αυτό είναι από μόνο του θετικό, πόσο μάλλον όταν σε αυτή τη θέση βρισκόταν για χρόνια η συμμορία των νεοναζί δολοφόνων. Από την άλλη όμως, η τρίτη θέση...δεν οδηγεί στα προκριματικά του Champions League, η σειρά κατάταξης δεν είναι και τόσο σημαντική.

2) Το ποσοστό του Κινήματος Αλλαγής μειώνεται ελαφρώς σε σχέση με τις Ευρωεκλογές του 2014, όταν και το εγχείρημα της Ελιάς είχε λάβει 8,02%. Σε απόλυτο αριθμό ψήφων, το Κίνημα Αλλαγής υποχωρεί από τις 458.514 στις 436.732. Χάνει δηλαδή περίπου 20.000 ψήφους. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι η Φώφη Γεννηματά είχε σχολιάσει αρνητικά το αποτέλεσμα της Ελιάς δηλώνοντας ότι δεν συμβιβάζεται με το 8%.

3) Η απώλεια 20.000 ψήφων θα ήταν ασήμαντη αν οι πολιτικές συνθήκες ήταν παρόμοιες με εκείνες του 2014 -αλλά δεν ήταν. Το 2014 η Ελιά είχε να διαχειριστεί τη μεγάλη κυβερνητική φθορά της συμπόρευσης με τη Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά, την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και την εμφάνιση ενός ευθέως ανταγωνιστικού κόμματος, του Ποταμιού, που στις Ευρωεκλογές του 2014 έλαβε 6,61%. Σε αυτές τις Ευρωεκλογές, το Κίνημα Αλλαγής προσήλθε με το πλεονέκτημα της αποχής από την εξουσία, είδε τον ΣΥΡΙΖΑ να καταρρέι και το Ποτάμι να εξαφανίζεται. Παρ'όλα αυτά, όχι μόνο δεν κατάφερε να αυξήσει τις δυνάμεις του αλλά έχασε και κάτι ψιλά.

4) Οι προσωπικές επιλογές της ηγεσίας του Κινήματος Αλλαγής αποδοκιμάστηκαν έντονα από τους ψηφοφόρους του κόμματος. Η Φώφη Γεννηματά για μήνες προσπαθούσε να «κόψει» από τα ψηφοδέλτια τον Νίκο Ανδρουλάκη και την Εύα Καϊλή, οι οποίοι όμως τελικά επανεκλέγονται. Πρωτοφανής ήταν και η στήριξη της κ. Γεννηματά στην υποψηφιότητα Καμίνη, τον οποίο μέχρι και πήρε μαζί της την ώρα που ψήφιζε ενώ τον έβγαλε με το ζόρι πρώτο σε σταυρούς στο πολιτικό συμβούλιο του κόμματος. Τελικά ο Γιώργος Καμίνης λαμβάνει την 4η θέση, σημαντικά πίσω και από τον 3ο Νίκο Παπανδρέου.

5) Η προσωπική επίδοση του Νίκου Ανδρουλάκη είναι κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή. Στο 71,26% της ενσωμάτωσης των σταυρών, λαμβάνει 124.134 σταυρούς και ο αριθμός αυτός ενδέχεται να προσεγγίσει τους 170.000 σταυρούς. Όταν λαμβάνεις 170.000 σταυρούς σε σύνολο 436.732 ψηφοφόρων, κάτι έχεις κάνει πάρα πολύ καλά -πόσο μάλλον όταν έχεις απέναντι σου τον μηχανισμό της ηγεσίας του κόμματος.

6) Η σημαντική άνοδος της Ν.Δ, παρά την παράλληλη άνοδο ακροδεξιών σχημάτων στα δεξιά της, δείχνει ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν κέρδισε σχεδόν τίποτα από τους ψηφοφόρους που μετακινήθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ και το Ποτάμι προς το Κέντρο. Φαίνεται ότι πήγαν όλοι κατευθείαν στη Νέα Δημοκρατία χωρίς το Κίνημα Αλλαγής να καταφέρει να τους γοητεύσει.

Συνοψίζοντας, η εκλογική επίδοση του Κινήματος Αλλαγής είναι κάτι παραπάνω από μέτρια. Το Κίνημα Αλλαγής μοιάζει να έχασε μια πολύ μεγάλη ευκαιρία να επαναπατρίσει ένα σημαντικό μέρος των απογοητευμένων προοδευτικών ψηφοφόρων, οι οποίοι ακόμα και τώρα που εγκατέλειψαν μαζικά τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν προτίμησαν να «επιστρέψουν».

Κατά συνέπεια, οι εκλογές της 7ης Ιουλίου λαμβάνουν ιστορικό χαρακτήρα για το Κίνημα Αλλαγής ή τουλάχιστον για τη σημερινή εκδοχή του. Με τον ΣΥΡΙΖΑ να δείχνει να μην μπορεί να διαχειριστεί το σοκ της ήττας και να κλείσει την ψαλίδα, το Κίνημα Αλλαγής έχει την ευκαιρία να πάρει κάτι παραπάνω από ότι στις Ευρωεκλογές και να εδραιωθεί ως ένα αξιοπρεπές πολιτικό αντίβαρο απέναντι στην αυτοδύναμη Νέα Δημοκρατία.

Αν δεν τα καταφέρει ούτε τώρα, ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ πότε οι συνθήκες θα μπορούσαν να είναι ακόμα ευνοϊκότερες.

Η μεγάλη νίκη για τη Νέα Δημοκρατία ήρθε, ας έρθει τώρα και η...μεγάλη ψυχραιμία

2019-05-30T11:00:00.001+03:00

Η νίκη της Νέας Δημοκρατίας στις Ευρωεκλογές της Κυριακής είναι καθαρή και τόσο μεγάλη, που είναι ουσιαστικά δεδομένο ότι θα καταφέρει να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία στις εκλογές της 7ης Ιουλίου.

Η ευρεία επικράτηση έναντι του κόμματος που την είχε κερδίσει τρεις συνεχόμενες φορές προσφέρει μια ευκαιρία στην κεντροδεξιά παράταξη να ηρεμήσει, να ξεπεράσει τις ανασφάλειες της και να αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας με όρους σοβαρότητας και μετριοπάθειας.

Ο εκλογικός θρίαμβος της Νέας Δημοκρατίας δεν αλλάζει τίποτα στην αξιολόγηση μας για το ιδιαίτερα χαμηλό επίπεδο της προεκλογικής καμπάνιας της. Κοτερολογία, fake news για την οικογένεια Τσίπρα, κραυγές για τις Πρέσπες και διαδοχικές επικοινωνιακές γκάφες του Κυριάκου Μητσοτάκη. Σήμερα είναι μια άλλη μέρα μεν αλλά οι εντυπώσεις μένουν.

Για το καλό του τόπου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης οφείλει να ανακτήσει την ψυχραιμία του, να πάψει να «τσιμπάει» στις προβοκάτσιες της απέναντι πλευράς, να πάψει παριστάνει κάτι που δεν είναι (και δεν χρειάζεται να γίνει) και να στείλει ένα σαφές μήνυμα προς όλες τις πτέρυγες του κόμματος του για το ποιος κάνει κουμάντο.

Το ότι μετεκλογικά ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίζεται στα τηλεπαράθυρα ως κήρυκας των χαμηλών τόνων, των μη προσωπικών επιθέσεων και του πολιτικού πολιτισμού (!), αποτελεί μια κάποια ένδειξη ότι στη Νέα Δημοκρατία κατανόησαν ότι τώρα δεν είναι η ώρα για «νταηλικία».

H ήττα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν αναμενόμενη, έκπληξη αποτελεί η προσωπική πανωλεθρία Τσίπρα

2019-05-30T10:17:00.002+03:00

Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ στις Ευρωεκλογές ήταν απόλυτα αναμενόμενη. Αυτό που στην πραγματικότητα αποτελεί έκπληξη είναι ότι η ήττα αυτή ήρθε, και μάλιστα με πολύ μεγάλη διαφορά, παρόλο που ο Αλέξης Τσίπρας «το πήρε πάνω του».

Μιας και λίγο-πολύ όλοι αναλυτές συμφωνούν ότι «κόμμα ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει, υπάρχει μόνο Τσίπρας», είναι πραγματικά εντυπωσιακό ότι αυτή τη φορά η εκλογική πανωλεθρία φέρει την προσωπική υπογραφή του απερχόμενου πρωθυπουργού. Αυτό δεν το περίμενε κανείς και γι'αυτό σήμερα κανείς δεν ξέρει ποια μπορεί να είναι η επόμενη μέρα του κόμματος του.

Όλα δείχνουν ότι με την εξωφρενική παροχολογία των τελευταίων εβδομάδων, ο Αλέξης Τσίπρας δικαίωσε πλήρως εκείνους που τον περιγράφουν ως έναν πολιτικά αδίστακτο τύπο που μπορεί να υποσχεθεί τα πάντα στους πάντες για λίγες ψήφους παραπάνω. Από τη στιγμή μάλιστα που και ο ίδιος υπήρξε διακινητής fake news ως προς τη διαφορά των δυο μεγάλων κομμάτων, το πλήγμα στην αξιοπιστία του είναι ακόμα μεγαλύτερο.

Εξάλλου, το εντυπωσιακά εγωπαθές και αλαζονικό διάγγελμα του τον βράδυ των εκλογών δείχνει ότι ο ίδιος αποτελεί πολύ μεγάλο μέρος του προβλήματος και πολύ δύσκολα μπορεί κάποιος να του εμπιστευτεί μια εσωκομματική αποστολή τύπου «Αλέξη προχώρα, άλλαξε τα όλα». Η εικόνα ενός «αφελούς» ηγέτη που πότε παρασύρεται από τα μαγικά Βαρουφάκη και πότε από τις δημοσκοπήσεις Βερναρδάκη είναι μια εικόνα ατιμωτική για κάποιον που κυριάρχησε στην εγχώρια πολιτική σκηνή κατά την τελευταία δεκαετία.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Ένα μεγάλο και απρόσμενο μπράβο στις εταιρείες δημοσκοπήσεων

2019-05-27T10:35:00.002+03:00

Μετά από μια μακρά και εξαντλητική νύχτα, η Παραπολιτική ξύπνησε, έφτιαξε 3 λίτρα καφέ και ξεκινά να επιμορφώνεται ώστε να σχολιάσει τα εκλογικά αποτελέσματα. Μέχρι να μπούμε στα μεγάλα πολιτικά διακυβεύματα, ας ξεκινήσουμε από κάτι βασικό.

Όπως τόσες άλλες φορές τους έχουμε ασκήσει σφοδρή και δίκαιη κριτική για τις αποτυχίες τους, έτσι και σήμερα οφείλουμε να συγχαρούμε τις περισσότερες εταιρείες δημοσκοπήσεων. Η κάλπη των Ευρωεκλογών έδειξε ότι τις μεγάλες διαφορές μεταξύ της Νέας Δημοκρατίας και του ΣΥΡΙΖΑ δεν τις έβγαζαν από το κεφάλι τους αλλά πράγματι αυτό ήταν το κλίμα στην ελληνική κοινωνία.

Ιδιαίτερα εταιρείες όπως η Metron Analysis, η MRB και η MARC κατάφεραν να εκτιμήσουν σε μεγάλο βαθμό το χθεσινό αποτέλεσμα, σε αντίθεση με «άγνωστες» εταιρείες χαμηλού κύρου που έχουν ταυτιστεί είτε με το σύστημα εξουσίας ΣΥΡΙΖΑ και έδειχαν τη διαφορά «στα όρια του στατιστικού λάθους» και άλλες που έχουν ταυτιστεί με τη Νέα Δημοκρατία και έδειχναν τον ΣΥΡΙΖΑ να κινείται κάτω από το 20%.

Αν και κακώς στην Ελλάδα δίνουμε τόσο μεγάλο βάρος στις δημοσκοπήσεις, το να αποτυγχάνουν...λιγότερο στις εκτιμήσεις του βοηθά στη διαμόρφωση ενός πιο υγιούς πολιτικού κλίματος με λιγότερη καχυποψία.

Ένας καλός δήμαρχος με ισχυρή εντολή θα διώξει τους ναζί από τις γειτονιές, όχι η «στρατηγική ψήφος»

2019-05-24T22:08:00.000+03:00

Από το 2012, όταν και η Χρυσή Αυγή εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο, μια σεβαστή μερίδα των προοδευτικών πολιτών και πολιτικών καλεί σε «στρατηγική ψήφο», έτσι ώστε να μην δείχνει μεγάλη η εκλογική δύναμη της συμμορίας των νεοναζί.

Διαφωνώ κάθετα με αυτή την προσέγγιση. Το ζήτημα δεν είναι η κατάταξη των πολιτικών δυνάμεων αλλά ο απόλυτος αριθμός των ψήφων τους. Για να δώσω ένα μη ρεαλιστικό παράδειγμα, αν στις Ευρωεκλογές λάβει το Κίνημα Αλλαγής 15% και η Χρυσή Αυγή 14,5%, τι θα πούμε; Ότι «θετικό ότι έπεσαν από την τρίτη θέση οι ναζί»; Μακάρι να αναδειχθεί σε τρίτο κόμμα το Κίνημα Αλλαγής αλλά αν η Χρυσή Αυγή παραμένει στο 7%-8% το πρόβλημα δεν έχει λυθεί.

Πάμε τώρα συγκεκριμένα στην περίπτωση της Αθήνας. Το επίπεδο του πολιτικού διαλόγου για την Αθήνα ήταν πράγματι διαίτερα υψηλό. Ο Κώστας Μπακογιάννης κινήθηκε σε έναν τόνο τελείως διαφορετικό από αυτόν της Νέας Δημοκρατίας και απέδειξε για ακόμα μια φορά ότι είναι ένας μετριοπαθής πολιτικός, που αντλεί πολιτικά διδάγματα όχι μόνο από την σημαντική κληρονομιά του παππού του αλλά κι από τη σπουδαία παρακαταθήκη συναίνεσης και μετριοπάθειας του δολοφονηθέντος πατέρα του. Σε προσωπικό επίπεδο, τον θαυμάζω πραγματικά για το ότι συνεχίζει να χαμογελάει ακόμα κι όταν βανδαλίζουν το εκλογικό περίπτερο του συνδυασμού του εκείνοι που έχουν ως είδωλο τον δολοφόνο του πατέρα του.

Από την άλλη, εξαιρετική ήταν και η παρουσία του Παύλου Γερουλάνου, ενός εκ των πραγματικά καλύτερων στελεχών του ΠΑΣΟΚ της περασμένης δεκαετίας, ο οποίος χάθηκε μαζί με μια ολόκληρη γενιά νέων κεντροαριστερών πολιτικών που κλήθηκαν να διαχειριστούν το πρώτο Μνημόνιο. Σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, πολιτεύτηκε με έναν τρόπο φοβερά ποιοτικότερο και σοβαρότερο σε σχέση με τον τρόπο που πολιτεύτηκε σε εθνικό επίπεδο το κόμμα που εκπροσώπει. Νομίζω ότι η τύχη του θα ήταν καλύτερη αν δεν είχε προηγηθεί η εποχή Καμίνη, κατά τη διάρκεια της οποίας δοκιμάστηκαν και απέτυχαν πολλά από τα όσα ο ίδιος προτείνει. Μοιάζει λίγο απλοϊκό αλλά νομίζω ότι με έναν τρόπο «δεν είναι η σειρά του». Έχει πάντως να δώσει ακόμα πολλά στον προοδευτικό χώρο και ελπίζω η υποψηφιότητα του για τον δήμο της Αθήνας να είναι το πρώτο βήμα της επιστροφής του στα κοινά μετά τη νεκρή περίοδο 2012-2019.

Συμπαθέστατος αποδείχθηκε και ο Νάσος Ηλιόπουλος, χωρίς όμως σε καμία στιγμή της καμπάνιας του να πείσει ότι διαθέτει τα ηγετικά εκείνα χαρακτηριστικά που θα του επέτρεπαν να αναλάβει τις τύχες της Αθήνας. Είναι νέος, διαβασμένος και ευγενικός, ακριβώς δηλαδή εκείνος ο πολιτικός που θα έπρεπε να παρουσιάζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ ως το «πρότυπο στελέχους» της νέας εποχής απέναντι σε κάθε λογής Πολάκηδες και...Σπηλιωτόπουλους. Το σπάνιο στην περίπτωση του Νάσου είναι ότι τα ίδια καλά λόγια τον συνοδεύουν από τα φοιτητικά του χρόνια και φαίνεται ότι η εξουσία δεν τον άλλαξε καθόλου. Μπράβο του.

Τα ευχάριστα όμως τελειώνουν εδώ. Είναι εξαιρετικά πιθανό στον δεύτερο γύρο να μην είναι ούτε ο εξαιρετικός Παύλος ούτε ο συμπαθέστατος Νάσος. Το φαβορί για τον δεύτερο γύρο είναι ο φυσικός ηγέτης της Χρυσής Αυγής Ηλίας Κασιδιάρης, ο οποίος εκκινά(;) από το τρομερά υψηλό 16,12% που έλαβε στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2014.

Ποια είναι η λύση λοιπόν; Να κινηθεί μέρος των δυνητικών ψηφοφόρων του Κώστα Μπακογιάννη προς τον Γερουλάνο ή τον Ηλιόπουλο ώστε να μην κερδίσει αυτή τη συμβολική μάχη η Χρυσή Αυγή; Κι αν ναι, πώς είμαστε σίγουρο ότι κάτι τέτοιο θα είναι αρκετό; Αν αποδυναμωθεί ο Μπακογιάννης και τελικά πάλι περάσει δεύτερος ο Κασιδιάρης, τι ακριβώς θα έχουμε κερδίσει;

Η θέση της Παραπολιτικής είναι καθαρή: ένας καλός δήμαρχος θα ξεριζώσει τους νεοναζί από τις γειτονιές, η αποτελεσματικότητα του θα καταστήσει λιγότερο ελκυστικές τις κραυγές της Χρυσής Αυγής που πείθουν τους απελπισμένους κατοίκους. Καθόλου δεν θα κινδυνέψει η Χρυσή Αυγή αν η πολυδιάσπαση της δημοκρατικής ψήφου κρύψει κάτω από το χαλάκι το πρόβλημα. Εξάλλου, 4ος βγήκε ο Κασιδιάρης το 2014 και να που είναι εδώ και διεκδικεί πολύ βάσιμα τη 2η θέση.

Αξίζει μάλιστα να επισημανθεί το εξής: ο Κασιδιάρης μπορεί να περάσει στον β' γύρο με λιγότερες ψήφους από την προηγούμενη φορά. Ας μην σπεύσουν τα ΜΜΕ να του χαρίσουν την εικόνα ενός θριάμβου. Μπορεί να περάσει και με 14% στον δεύτερο γύρο κι αν τα καταφέρει, η βασική ευθύνη θα βαραίνει το Μέγαρο Μαξίμου που δεν είχε το πολιτικό θάρρος να στηρίξει από την αρχή τον Παύλο Γερουλάνο ή να κατεβάσει έναν υποψήφιο που θα μπορούσε να συμβολίσει κάτι ευρύτερο από ότι ο Νάσος Ηλιόπουλος. Η εμμονή του ΣΥΡΙΖΑ να πάρει ένα σκληρά δικό του ποσοστό ώστε να το «αξιοποιήσει» στον δεύτερο γύρο ενδέχεται να είναι τελικά αυτή που θα διευκολύνει την είσοδο Κασιδιάρη στον δεύτερο γύρο.

Ας συνοψίσουμε. Η Παραπολιτική σας προτείνει να ψηφίσετε αυτόν που πιστεύετε ότι θα είναι ο καλύτερος δήμαρχος για την Αθήνα. Τους ναζί δεν θα τους διώξει η στρατηγική ψήφος αλλά μια καθαρότερη, φωτεινότερη και τελικά ασφαλέστερη Αθήνα. Κατά τη γνώμη μας, ο Κώστας Μπακογιάννης έχει «το πακέτο» Το θέλει, το μπορεί και δείχνει να θέλει να το προσπαθήσει με έναν τρόπο «ντεμοντέ» σε σχέση με τις διεθνείς τάσεις της Δεξιάς: χωρίς κραυγές, χωρίς διχασμό, με γόνιμη αυτοπεποίθηση και συσσωρευμένη γνώση από το «αγροτικό» του στο Καρπενήσι και στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας.

Το σύνθημα του είνα «Αθήνα Ψηλά», ένα σύνθημα που σήμερα εμπνέει και αύριο θέτει ψηλά τον πήχη για την αξιολόγηση του. Κώστα, ψήνεσαι να μην μας απογοητεύσεις; Όχι ότι θα είσαι ο πρώτος αλλά έτσι, για την αλλαγή...

Είναι αναστρέψιμο το PASOKification; 6 σημειώσεις για τον θρίαμβο του Εργατικού Κόμματος στην Ολλανδία

2019-05-24T12:44:00.000+03:00

Οι πρώτες κάλπες των φετινών Ευρωεκλογών άνοιξαν χθες στην Ολλανδία και παραδόξως τα νέα ήταν αρκετά ευχάριστα για τις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις. Αν και τα επίσημα αποτελέσματα θα ανακοινωθούν την Κυριακή, το βασικό σενάριο των exit polls δείχνει ότι στην πρώτη θέση τερματίζει το Εργατικό Κόμμα (PvdA) με 18,1%, σχεδόν διπλασιάζοντας το ποσοστό του σε σχέση με το 9,4% που είχε λάβει στις Ευρωεκλογές του 2014.

Να μερικές σημειώσεις με βάση τα όσα δείχνουν τα χθεσινά exit polls:

1. Ο θρίαμβος του Εργατικού Κόμματος είναι απόλυτα απρόσμενος. Καμία δημοσκόπηση δεν έδειξε ότι έχει σοβαρές πιθανότητες για την πρώτη θέση και το βασικό σενάριο ήταν ότι θα πάρει κάτι ελάχιστα καλύτερο από το 9,4% των προηγούμενων Ευρωεκλογών. Πέντε μέρες πριν τις εκλογές, σε μέτρηση της (αξιόπιστης) εταιρείας που διεξήγαγε το exit poll των εκλογών βρισκόταν στην 4η θέση με μόλις 10,4%. Είναι ίσως η πρώτη φορά που ένα «συστημικό» κόμμα διαψεύδει προς τα… πάνω τις δημοσκοπήσεις, κάτι που αποτελεί μια ακόμα ένδειξη ότι παντού στον κόσμο είναι πια δύσκολη η εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος.

2. Η άνοδος του PvdA είναι τόσο αναπάντεχη που οι περισσότεροι αναλυτές εκτιμούν ότι αυτή κυρίως οφείλεται στον Φρανς Τίμερμανς, ο οποίος τέθηκε επικεφαλής του ψηφοδελτίου ενώ παράλληλα είναι ο υποψήφιος των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών για την Προεδρίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο Τίμερμανς απολαμβάνει μεγάλη αποδοχή από ένα ευρύ φάσμα φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων εντός Ολλανδίας, έχοντας επιδείξει «προοδευτικό ρεαλισμό» ως ιδιαίτερα πετυχημένος αντιπρόεδρος της Επιτροπής Γιούνκερ. Όχι τυχαία, η άνοδος του Εργατικού Κόμματος συνοδεύτηκε από τη σημαντική μείωση του ποσοστού του D66, ενός υβριδικού κόμματος που κινείται μεταξύ φιλελευθερισμού και σοσιαλδημοκρατίας. Όλα δείχνουν ότι η αριστερή πτέρυγα του D66 προτίμησε να δώσει ψήφο εμπιστοσύνηςπροσωπικά στον Τίμερμανς κι έτσι το ποσοστό του D66 συρρικνώθηκε στο 6,3% από το 15,5% των προηγούμενων Ευρωεκλογών.

Η συνέχεια της ανάλυσης του Μάκη Μυλωνά στην Athens Voice.

Παίρνουμε θέση: Ψήφος υποστήριξης στους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές μέσω του Κινήματος Αλλαγής

2019-05-23T11:15:00.001+03:00

Πάγια άποψη της Παραπολιτικής είναι ότι στις Ευρωεκλογές ψηφίζουμε για την Ευρώπη. Οι Ευρωεκλογές δεν είναι ούτε δημοψήφισμα ούτε δημοσκόπηση. Είναι η στιγμή που εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες έχουν την ευκαιρία να καθορίσουν το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον τους.

Μέσα από μια σειρά στοχευμένων αναρτήσεων, η Παραπολιτική σε αυτές τις Ευρωεκλογές θα πάρει θέση. Εξηγήσαμε γιατί δεν μπορεί να υποστηριχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και γιατί δεν μπορεί να υποστηριχθεί η Νέα Δημοκρατία. Σήμερα, τοποθετούμαστε θετικά και τασσόμαστε στο πλευρό του Κινήματος Αλλαγής των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών. Για τρεις βασικούς λόγους.

1ος λόγος: Ψήφος στο Κίνημα Αλλαγής σημαίνει ψήφος στο κόμμα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών. Οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές δεν συμμερίζονται καμία από τις ανησυχίες των λαϊκιστών και των εθνικιστών. Πάντοτε πρότειναν ως λύση την εμβάθυνση της ευρωπαϊκής συνεργασίας και ποτέ την περιχαράκωση πίσω από τα εθνικά σύνορα. Συνεχώς καλούν για περισσότερη αλληλεγγύη στο προσφυγικό και ζητούν ποινές για τις χώρες που δεν συμμετέχουν στη διαχείριση του. Στήριξαν την Ελλάδα και απέναντι στις ακραίες λογικές λιτότητας της ευρωπαϊκής Δεξιάς αλλά κι όταν οι μαθητευόμενοι μάγοι του ΣΥΡΙΖΑ πήγαν να την ρίξουν στα βράχια.

Στην ομάδα των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών ανήκει ο πετυχημένος προοδευτικός πρωθυπουργός της Πορτογαλίας Αντόνιο Κόστα αλλά και ο νικητής των εκλογών στην Ισπανία Πέδρο Σάντσεθ. Ο υποψήφιος του κόμματος για την Προεδρία της Επιτροπής Φρανς Τίμερμανς είναι ένας μετριοπαθής πολιτικός, λάτρης του «προοδευτικού ρεαλισμού» και των συναινέσεων, με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος στις Βρυξέλλες. Καμία σχέση με τον μέτριο και διχαστικό Βέμπερ του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

2ος λόγος: Τώρα που τα άκρα κάνουν πάρτι, η Ελλάδα και η Ευρώπη έχουν ανάγκη από μετριοπαθή κόμματα που έχουν αποδείξει ότι μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. Ναι, το Κίνημα Αλλαγής είναι ένα άχρωμο, βαρετό και εν πολλοίς παλαιομοδίτικο κόμμα, το οποίο μάλιστα παραμένει αρχηγοκεντρικό χωρίς να διαθέτει μια χαρισματική ηγεσία. Παρ' όλα αυτά, το Κίνημα Αλλαγής παραμένει στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Δίστασε στις Πρέσπες αλλά τουλάχιστον δεν δίστασε όταν χρειάστηκε να βάλει πλάτη για τη χώρα -και όταν την διέλυσε ο Νέρωνας Καραμανλής και όταν την δίχασε ο ανεύθυνος Σαμαράς και όταν την έριξε στα βράχια ο...περήφανα διαπραγματευόμενος Τσίπρας.

3ος λόγος: Αφού δοκιμάσαμε τα πάντα και απέτυχαν, αφού οι βαρόνοι και οι δεινόσαυροι εξακολουθούν να κάνουν κουμάντο, ίσως τελικά η λύση για να αλλάξει κάτι στο Κίνημα Αλλαγής είναι να αυξήσει τις δυνάμεις του, να μεγαλώσει τόσο που δεν μπορούν να το κρατάνε πια δέσμιοι οι κάθε λογής διαδρομιστές. Η συμμετοχή του Νίκου Ανδρουλάκη στο ευρωψηφοδέλτιο του Κινήματος Αλλαγής προσφέρει μια ευκαιρία στους προοδευτικούς πολίτες να ενισχύσουν όλους όσους προσπαθούν ακόμα κάτι να αλλάξουν στον προοδευτικό χώρο. Αν κανείς δει το υπόλοιπο ψηφοδέλτιο ή τα ψηφοδέλτια των εθνικών εκλογών του κόμματος, θα διαπιστώσει ότι οι 40αρηδες με πολιτικό λόγο αποτελούν είδος προς εξαφάνιση, πόσο μάλλον 40αρηδες που έχουν λόγο στα εσωτερικά του κόμματος.

Με λίγα λόγια, το Κίνημα Αλλαγής δεν πείθει μεν αλλά δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για τη χώρα αν δεν αποτελούσε μια μικρή νησίδα μιας κάποιας ψυχραιμίας μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας. Καλύτερα να υπάρχουν και να γκρινιάζουμε παρά να εξαφανιστούν και να καταλήξουμε να ψηφίζουμε ΜΛ-ΚΚΕ από απελπισία.

Οι τρεις βασικοί λόγοι που δεν μπορεί να υποστηριχθεί η Νέα Δημοκρατία σε αυτές τις Ευρωεκλογές

2019-05-22T19:15:00.003+03:00

Πάγια άποψη της Παραπολιτικής είναι ότι στις Ευρωεκλογές ψηφίζουμε για την Ευρώπη. Οι Ευρωεκλογές δεν είναι ούτε δημοψήφισμα ούτε δημοσκόπηση. Είναι η στιγμή που εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες έχουν την ευκαιρία να καθορίσουν το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον τους.

Μέσα από μια σειρά στοχευμένων αναρτήσεων, η Παραπολιτική σε αυτές τις Ευρωεκλογές θα πάρει θέση. Ξεκινήσαμε παραθέτοντας τρεις βασικούς λόγους για τους οποίους σε αυτές τις Ευρωεκλογές δεν μπορεί να υποστηριχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα είναι η σειρά της Νέας Δημοκρατίας.

1ος λόγος: Ψήφος στη Νέα Δημοκρατία σημαίνει ψήφος στο Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και στήριξη στην υποψηφιότητα του Μάνφρεντ Βέμπερ για την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η ίδια όμως η υποψηφιότητα του κ. Βέμπερ επιβεβαιώνει τα τεράστια αδιέξοδα με τα οποία είναι αντιμέτωπο το μεγαλύτερο κεντροδεξιό κόμμα της Ευρώπης.

Ο Μάνφρεντ Βέμπερ είναι ένας πολιτικός ιδιαίτερα χαμηλού διαμετρήματος, που κινείται στα όρια του ευρωσκεπτικισμού. Τάσσεται υπέρ της περιορισμένης αναδιανομής του πλούτου εντός της Ευρωζώνης και υπέρ της λιγότερης αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών ως προς τη διαχείριση του προσφυγικού. Η υποψηφιότητα του επιλέχθηκε μπας και περιοριστούν οι απώλειες του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος προς τα δεξιά και επειδή λόγω του ότι δεν αποτελεί κάποιο σπουδαίο πολιτικό μέγεθος μπορεί εύκολα να «θυσιαστεί» υπέρ ενός μεγάλου συνασπισμού με τους Σοσιαλιστές και τους Φιλελεύθερους.

2ος λόγος: Η προεκλογική εκστρατεία της Νέας Δημοκρατίας αποτελεί μαύρη σελίδα στην ιστορική διαδρομή της μεγάλης κεντροδεξιάς παράταξης της χώρας. Ένα τυφλό αντιΣΥΡΙΖα μένος και τίποτα άλλο. Από την προβολή του μέτριου Βέμπερ ως Μεσσία που θα μας σώσει από τα πρωτογενή πλεονάσματα, μέχρι την κοτερολόγια και τα fake news για την οικογένεια Τσίπρα, το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης εξέπεμψε ένα τεράστιο εκνευρισμό και μια φοβερή λύσσα για τη νίκη. Κανείς δεν έχει να θυμηθεί μια σοβαρή θέση των μετριοπαθών στελεχών του κόμματος για την Ευρώπη αλλά όλοι θυμούνται κάποια από τις πολλές ακραίες δηλώσεις του ακροδεξιού αντιπροέδρου του κόμματος. Έχουμε ακούσει την άποψη του Άδωνι μέχρι και για τους βαθμούς που (δεν) μας έδωσε η Βόρεια Μακεδονία στην Eurovision και δεν έχουμε δει σχεδόν καθόλου τη Ντόρα, τον Δένδια, τον Χατζηδάκη και άλλους.

Όλα δείχνουν ότι στη Νέα Δημοκρατία πράγματι είχαν πιστέψει ότι προηγούνται 15-20 μονάδες και είχαν πράγματι θεωρήσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί από τη μια μέρα στην άλλη να εξαφανιστεί. Ίσως γιατί διαβάζουν μονάχα τις εφημερίδες και τις ιστοσελίδες που τους αποθεώνουν. Ίσως γιατί πιστεύουν ότι το τι γράφουν 15-20 παλαβοί στα social media είναι αυτό που πράγματι συζητά η μέση ελληνική οικογένεια.

3ος λόγος: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης μοιάζει όμηρος της προσωπικής του έπαρσης και της αδυναμίας του να ελέγξει τα άγρια ένστικτα του κόμματος του. Ξεκίνησε να σαρώσει στις Ευρωεκλογές και κατάφερε ο ίδιος να καταστήσει ως talk of the town το αν μπορεί πράγματι να γίνει πρωθυπουργός. Οι προσωπικές του γκάφες είναι αυτές που έβαλαν ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ στο παιχνίδι. Είναι η δική του μοιραία απόφαση να θέσει το κόμμα «σε προεκλογική ετοιμότητα» εδώ και 3 χρόνια αντί να προσπαθήσει να το αλλάξει και να το ανανεώσει.

Όλα δείχνουν ότι είναι τόσο βαθύς ο ελιτισμός του που αποτυγχάνει να τον κρύψει, έστω για τα μάτια του κόσμου. Δεν διεκδικεί με ταπεινότητα την ψήφο μας αλλά αντίθετα μοιάζει να θεωρεί ότι μας κάνει και χάρη που ασχολείται με εμάς, τους φτωχούς και άσχημους ιθαγενείς. Το ότι επιχειρεί να εκφράσει μια κοινωνία την οποία εμφανώς δεν γνωρίζει είναι σχεδόν θεμιτό. Το πρόβλημα είναι ότι το προσπαθεί με έναν τρόπο φανερά σκηνοθετημένο από άλλους και με φοβερά βαρύγδουπα τσιτάτα που δεν ανταποκρίνονται στην εικόνα που έχουν σχηματίσει οι πολίτες γι' αυτόν. Πολιτεύεται ως φοβερά «πολύς» αλλά προς το παρόν μοιάζει λίγος.

Οι τρεις βασικοί λόγοι που δεν μπορεί να υποστηριχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις Ευρωεκλογές

2019-05-22T12:03:00.000+03:00

Πάγια άποψη της Παραπολιτικής είναι ότι στις Ευρωεκλογές ψηφίζουμε για την Ευρώπη. Οι Ευρωεκλογές δεν είναι ούτε δημοψήφισμα ούτε δημοσκόπηση. Είναι η στιγμή που εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίοι πολίτες έχουν την ευκαιρία να καθορίσουν το κοινό ευρωπαϊκό μέλλον τους.

Μέσα από μια σειρά στοχευμένων αναρτήσεων, η Παραπολιτική σε αυτές τις Ευρωεκλογές θα πάρει θέση. Ξεκινάμε σήμερα εξηγώντας γιατί σε αυτές τις Ευρωεκλογές δεν μπορεί να υποστηριχθεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

1ος λόγος: Ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ σημαίνει ενίσχυση της κοινοβουλευτής ομάδας του κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (GUE/NGL). Πρόκειται για ένα απόλυτα χαοτικό κόμμα στο οποίο συμμετέχουν κάθε λογής μικρά αριστερά κόμματα ανά την Ευρώπη, τα οποία παραδοσιακά αποτυγχάνουν να συμφωνήσουν μεταξύ τους -ακόμα και στα βασικά. Χωρίς αυτό να είναι αναγκαία κοπλιμέντο για τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι τόσο άσχημα τα πράγματα για τη GUE που το πλέον σοβαρό κόμμα της είναι...ο ΣΥΡΙΖΑ, γι'αυτό και τα περισσότερα άλλα κόμματα δεν τον θέλουν πλέον στις τάξεις του.

Αν αποτελεί μια φορά πρόβλημα το χαοτικό πολιτικό στίγμα της GUE, αποτελεί ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει εμμονικά να αποτελεί κομμάτι της. Ο ΣΥΡΙΖΑ του τρίτου Μνημονίου και του (ορθού) παθιασμένου αγώνα για την ευρωατλαντική προοπτική της Ελλάδας δεν έχει απολύτως καμία σχέση με τη GUE και είναι σχεδόν κωμικό το ότι επιθυμεί να φέρει τον υποκριτικό μανδύα μιας δήθεν αριστεροσύνης.

2ος λόγος: Το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ για τις Ευρωεκλογές είναι φοβερά κακό. Για την ακρίβεια, από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ θα γεννηθούν κάποια από τα τέρατα της βραδιάς των Ευρωεκλογών. Δεν ξέρω αν έχουν συνειδητοποιήσει στην Κουμουνδούρου ότι ενδέχεται να καταλήξουν με μια ευρωομάδα που θα αποτελείται από μια εμβληματική φυσιογνωμία της ψεκασμένης Ακροδειάς, από έναν απολιτίκ ηθοποιό που δεν προσπαθεί καθόλου να δείξει ότι σκαμπάζει από Πολιτική, από έναν χαρακτηριστικό εκπρόσωπο του βαθέος ΠΑΣΟΚ που χαριεντίζεται με τον Αμβρόσιο κι από έναν...δισεκατομμυριούχο.

Αν κάποιος από αυτές τις προσωπικότητες βγάζει άκρη για το πολιτικό στίγμα του ΣΥΡΙΖΑ, ας μας το εξηγήσει κι εμάς. Και μην ακούσω «υπάρχουν και σοβαροί στο ευρωψηφοδέλτιο» γιατί η απάντηση είναι η προφανής: το κόμμα δεν κάνει την παραμικρή προσπάθεια να τους βοηθήσει ή να τους αναδείξει, επιλέγει συνειδητά να εκλεγούν οι άλλοι.

3ος λόγος: Ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να θέτει τα σωστά ερωτήματα αλλά να δίνει λανθασμένες απαντήσεις. Ναι, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε σε αυτές τις Ευρωεκλογές να στριμώξει τη Νέα Δημοκρατία και να ωθήσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη να αποκαλύψει κάποια από αυτά που πραγματικά πιστεύει -και αυτά είναι πολύ τρομακτικά.

Η απάντηση όμως στον κίνδυνο παλινόρθωσης της Δεξιάς δεν μπορεί να είναι η ταύτιση του κοινωνικού κράτους με μια εφάπαξ προεκλογική γενναιοδωρία. Η γραμμή «όσο με ψηφίζετε, κάτι θα σας δίνω όποτε μπορώ» ίσως αποδώσει κάποια βραχυπρόθεσμα εκλογικά οφέλη για τον μηχανισμό εξουσίας του ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν μπορεί να εμπνεύσει κανέναν. Δεν υπάρχει τίποτα το «προοδευτικό» ή το «ριζοσπαστικό» στο να μαζεύεις λεφτά για 3,5 χρόνια για να τα σκορπίσεις από το μπαλκόνι πριν τις εκλογές.

Το κέντρο της Αθήνας δεν μπορεί να είναι έρμαιο σκατόψυχων και παραφρόνων

2019-05-21T23:12:00.000+03:00

Δεν ξέρω και στο τέλος της ημέρας δεν με ενδιαφέρει και να μάθω πόσο άρρωστος πρέπει να είναι κάποιος για να διαδηλώσει υπέρ ενός τρομοκράτης βανδαλίζοντας το εκλογικό περίπτερο του γιου ενός εκ των θυμάτων του.

Αυτό που ξέρω είναι ότι δεν είναι δυνατόν τα γνωστά-άγνωστα σκατόψυχα φασιστοιειδή του μαύρου όχλου να εκβιάζουν με τόσο ωμό τρόπο τη Δημοκρατία. Το κέντρο της Αθήνας δεν μπορεί να μετατρέπεται σε κέντρο εκπαίδευσης και εξάσκησης της επόμενης γενιάς των τρομοκρατών.

Όπως τονίσαμε πριν από λίγες εβδομάδες, αν η Αριστερά δεν μας ταράξει στη νομιμότητα, θα μας ταράξουν κάποιοι άλλοι -και η ταραχή θα είναι γενικότερη.

Δημοσκόπηση Pro Rata: Στο 4,9% η διαφορά ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ, παραμένει πολύ ψηλά η αδιευκρίνιστη ψήφος

2019-05-21T17:39:00.001+03:00

Στο 4,9% διαμορφώνεται σήμερα η διαφορά μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ σύμφωνα με δημοσκόπηση της Pro Rata, μιας εταιρείας που κατάφερε να προβλέψει σε μεγάλο βαθμό το αποτέλεσμα των προηγούμενων εκλογικών αναμετρήσεων.

Αυτό που κυρίως εντυπωσιάζει είναι ότι το ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου παραμένει ιδιαίτερα υψηλό (14,8%), αν και πλέον απομένουν μονάχα λίγες μέρες μέχρι την αναμέτρηση της Κυριακής. Κοινώς, το πολιτικό τοπίο παραμένει ρευστό, όχι τόσο ως προς τον νικητή των εκλογών όσο ως προς την τελική διαφορά μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΣΥΡΙΖΑ.

#rescEU, η καλύτερη απάντηση στο προβοκατόρικο ερώτημα «και τι έκανε η Ευρώπη για εμάς;» (video)

2019-05-20T18:07:00.005+03:00

Τώρα που το ευρωπαϊκό όραμα απειλείται από κάθε λογής λαϊκιστές, τώρα είναι η ώρα να γίνουν ευρέως γνωστά τα επιτεύγματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής περιόδου 2014-2019.

Ένα από αυτά είναι σίγουρα η αναβάθμιση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας (#rescEU), η οποία μάλιστα είχε και ελληνικό χρώμα. Αρμόδιος Επίτροπος ήταν ο Χρήστος Στυλιανίδης της Κύπρου και εισηγητής της ομάδας των Ευρωπαίων Σοσιαλιστών και Δημοκρατών ήταν ο Νίκος Ανδρουλάκης.

Στο πλαίσιο της προεκλογικής καμπάνιας του για την επανεκλογή του στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Νίκος Ανδρουλάκης δημοσίευσε το παρακάτω κατατοπιστικό video:

Από τον Άρη Βελουχιώτη στον Άρη Σπηλιωτόπουλο;

2019-05-20T15:09:00.002+03:00

Δείχνοντας ότι εξακολουθεί να τρέφει σοβαρές αυταπάτες περί των πολιτικών πεποιθήσεων των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ, ο Αλέξης Τσίπρας ένιωσε την ανάγκη να αναφερθεί πρόσφατα σε μια ομιλία του Άρη Βελουχιώτη. Σήμερα, την επικαιρότητα απασχολεί ένα άλλος Άρης.

Ο Άρης ο Σπηλιωτόπουλος. Αυτή η τεράστια πολιτική φυσιογνωμία με το τεράστιο έργο στο υπουργείο Τουρισμού κατά την εποχή της τεράστιας ακμής της χώρας υπό την καθοδήγηση του τεράστιου Κώστα Καραμανλή. Σου λέει ο Άρης: εδώ το παίζει αριστερός ο Τέρενς ο Κουίκ, τι μου λείπει εμένα;

Το ερώτημα είναι για πόσο θα συνεχιστεί όλο αυτό. Όσο γελάσαμε, γελάσαμε. Δεν χρειάζεται να βάλουμε και τα κλάματα από την απελπισία.

Άδωνις για συνοριακούς σταθμούς: Δεν θέλουμε να συνεχιστεί ομαλά η εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών (video)

2019-05-20T13:38:00.000+03:00

Η Παραπολιτική ανέδειξε το ζήτημα των νέων συνοριακών σταθμών Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας, στηλιτεύοντας το «ΟΧΙ» της Νέας Δημοκρατίας.

Χθες, αναδείξαμε τη σχετική εύστοχη δήλωση του επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρου Θεοδωράκη και αντίστοιχα σήμερα νιώθουμε την υποχρέωση να αναδείξουμε τη σχετική δήλωση του αντιπροέδρου της Νέας Δημοκρατίας κ. Άδωνι Γεωργιάδη.

Σε αντίθεση με τη δημόσια δέσμευση Μητσοτάκη ότι θα σεβαστεί τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας από τη συμφωνία, ο κ. Γεωργιάδης δηλώνει ότι η Νέα Δημοκρατία δεν επιθυμεί την ομαλή εφαρμογή της. Όσο επικίνδυνη κι αν είναι για τα εθνικά συμφέροντα, η θέση του κ. Γεωργιάδη είναι καθαρή. Το ερώτημα όμως είναι απλό: ποιος εκφράζει τελικά τη θέση της Νέας Δημοκρατίας;

Παραθέτουμε το video από το Κozanimedia.gr με την απάντηση του κ. Γεωργιάδη σε σχετική ερώτηση:

Έπος: Ο Αυτιάς υποδεικνύει στον Άδωνι σε ποια σημεία του προγράμματος της ΝΔ να αναφερθεί (video)

2019-05-20T12:30:00.000+03:00

Μια ακόμα μαγική στιγμή μας χάρισε χθες ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΙ, του οποίου πλέον η ταύτιση με τη Νέα Δημοκρατία είναι σχεδόν απολαυστική.

Στην καθιερωμένη συνέντευξη που παίρνει κάθε σαββατοκύριακο από τον Άδωνι Γεωργιάδη, ο Γιώργος Αυτιάς δεν άντεξε και επιτέθηκε στον αντιπρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας, υποδεικνύοντας του ποια σημεία του προγράμματος της Νέας Δημοκρατίας πρέπει να αναδείξει.

Απολαύστε υπεύθυνα:

Η μέρα που ο Κυριάκος είπε «αλλος υπέγραψε τις Πρέσπες και άλλου οι προγόνοι πολέμησαν για τη Μακεδονία»

2019-05-19T23:01:00.000+03:00

Σε ένα ντελίριο εθνικισμού από τα Χανιά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στον Αλέξη Τσίπρα, ξεστόμισε το ανατριχιαστικό «αλλος υπέγραψε τις Πρέσπες και άλλου οι προγόνοι πολέμησαν για τη Μακεδονία μας».

Το να υιοθετείς πολιτικά τη σύνδεση μεταξύ του αγώνα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας με την ονοματολογική διαφωνία για τη γειτονική χώρα δεν είναι τίποτα άλλο από την υιοθέτηση της ακροδεξιάς ατζέντας των Μακεδονομάχων των τηλεπαραθύρων. Αλλά και σε προσωπικό επίπεδο, το να επικαλείσαι τις θυσίες των προγόνων σου για να ασκήσεις πολιτική κριτική στον αντίπαλο σου είναι εξοργιστικά φτηνό και ανήθικο.

Συγγνώμη αλλά όλο αυτό δεν είναι πια αστείο. Η αδωνοποίηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μοιάζει να έχει ολοκληρωθεί και αυτό είναι φοβερά απογοητευτικό αλλά και επικίνδυνο για τον τόπο. Δεν είχα καταλάβει τόσα χρόνια ότι η φιλοδοξία του κ. Μητσοτάκη ήταν να γίνει Αντώνης Σαμαράς όταν μεγαλώσει.

Κρίμα. Κρίμα. Κρίμα.

Υ.Γ 1 Επειδή ικανούς τους έχω να μας πουν ότι τον παρερμηνεύσαμε και δεν το είπε έτσι, να το σχετικό screenshot από το δελτίο Τύπου της Νέας Δημοκρατίας.

Υ.Γ 2 Αφού έχετε αποφασίσει να το πάτε έτσι, μην το ντρέπεστε. Ας πει στην επόμενη ομιλία «και άλλος πρόδωσε τη Μακεδονία».