https://surrealist.blogfa.com fa blogfa.com Mon, 20 Dec 2010 19:37:00 +0330 https://surrealist.blogfa.com/post/136 داستان نُه سال بعد از شانزده سالگی و اوج آرزوهای دورانِ نوجوانی شروع می‌شود. جایی که درست در اواسط بیست‌وپنج‌سالگی یک روز صبح با این احساس که دیگر به تمام آرزوهایت رسیده‌ای بیدار می‌شوی و هر چه به ذهنت فشار می‌آوری می‌بینی انگار هیچ‌ آرزویی برای برآورده شدن باقی نمانده است. انگار که چراغ جادو کنارت باشد و تو حتی رغبت نکنی دست بکشی تا غولِ چراغ ظاهر شود و تو را به هر چه می‌خواهی برساند. این حسِ گندِ بی‌آرزویی دلایل مختلفی می‌تواند داشته باشد. Mon, 20 Dec 2010 19:37:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/136 https://surrealist.blogfa.com/post/135 بايد زمين گذاشت قلم‌ها را ديگر سلاحِ سردِ سخن كارساز نيست بايد سلاحِ تيزترى برداشت بايد براى جنگ از لوله تفنگ بخوانم -با واژه فشنگ- قیصر امین‌پور نوحه‌خوان شور می‌گیرد: «ذوق و شوق نینوا كرده دلم...». و من ناخودآگاه یاد روزی می‌افتم که توی صفِ نفت بودیم و کیف مادر را زدند، که تمام کوپن‌ها توی کیف بود. من گریه می‌کردم. مادر مضطرب مرا به دنبال خود می‌کشید و زیر دست و پای آدم‌های توی صف به دنبال کیف می‌گشت. Wed, 29 Sep 2010 16:31:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/135 https://surrealist.blogfa.com/post/134 همه‌ی ما آدم‌ها یک یا چند باری در طولِ زندگی‌مان «گیم‌ اوور» شده‌ایم. درست در لحظه‌ای که اصلا انتظارش را نداریم و ساده‌تر از آن‌چه در تصورمان بگنجد. همین چند روز پیش و با یک تلفن برای من هم اتفاق افتاد. مسئول آموزش دانشگاه تماس گرفته بود که برنامه ترم آینده را بدهد. داشت آن طرفِ خطِ تلفن توضیح می‌داد که می‌توانم علاوه بر«ترجمه‌ی انفرادی»،«ترجمه‌ی شفاهی» را هم بردارم،‌ من اما این سمت در حال مرور تمام اتفاقات و ماجراهای پیچیده‌ی زندگی‌ام بودم؛ این‌که Wed, 15 Sep 2010 18:43:08 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/134 https://surrealist.blogfa.com/post/133 جام‌جهانی 1994 آمریکا، شاید هم 1990 ایتالیا. من گریه کرده بودم که چرا زمینِ فوتبالِ تلویزیون ما مثل مال همسایه بالایی سبز نیست! خانم همسایه هم شنیده بود و گفته بود بروم شب‌ها با او و شوهرش جام‌جهانی را خانه‌ی آن‌ها تماشا کنم. خوب واقعیتش وضع مالی ما خوب نبود ولی من آن موقع‌ها این را نمی‌فهمیدم، اصولا قرار نبود یک پسربچه دبستانی سر از حساب و کتاب دربیاورد. شب‌های جام‌جهانی خانم همسایه من را وسط خودش و شوهرش می‌نشاند و هی قربان صدقه‌ام می‌رفت و برایم خوراکی Mon, 21 Jun 2010 18:47:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/133 https://surrealist.blogfa.com/post/132 اگر سی سال پیش پرسیده بودی از هر آستینم برایت چند تعریف آماده و کامل که مو لای درزش نرود بیرون می‌کشیدم در این سن و سال اما فقط می‌توانم دستت را که هنوز بوی سیب می‌دهد بگیرم و بازگردانمت به صبح آفرینش از پروردگار بخواهم به جای خاک و گِل و دنده ی گمشده‌ی من این‌بار قلم‌مو به دست بگیرد و تو را به شکل آب بکشد رها از زندان پوست و داربست استخوان‌هایت و مرا به شکل یک ماهی خونگرم که بی‌تو بودنش مصادف با هلاکت بی برو برگرد. Thu, 13 May 2010 14:58:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/132 https://surrealist.blogfa.com/post/131 اولین‌بار«دوربُری» به معنی بریدن نقطه‌چین‌های توی کاردستی بود که با چسباندن تکه‌کاغذهای «دوربُری» شده، قایق و خرگوش می‌ساختیم. مدرسه که رفتیم، همان سال‌ اول یا دوم دبستان، خانمِ معلم از ما خواست هر حرفی از الفبای فارسی را که درس می‌دهد برویم توی روزنامه‌ها پیدا کنیم و «دوربُری»اش کنیم و بعد با کنارِ هم گذاشتنِ این حروفِ «دوربُری» شده کلمات جدید بسازیم. مدت‌ها گذشت تا معنی جدید از «دوربُری» را یاد بگیریم؛ همان ماه‌های اولِ عالم نوجوانی که معلم پرورشی در مغز Thu, 29 Apr 2010 20:19:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/131 https://surrealist.blogfa.com/post/130 مرد تا صبح فکر می‌کرد نکند با این کار چهره‌ی خشنی از پدر در ذهنِ بچه ساخته باشد. زن تا صبح نگران و مشوش که نباید جلوی بچه...که حرمتِ مادر بودن...که شاید دیگر بچه‌اش هم از او حساب نبرد . دختربچه تمامِ طول شب آرزو می‌کرد رضا - هم‌بازی مهدکودکش– هیچ‌وقت او را نزند . Sun, 11 Apr 2010 22:55:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/130 https://surrealist.blogfa.com/post/129 اگر زنی را نیافته‌ای که با رفتنش نابود شوی تمام زندگی‌ات را باخته‌ای این را منی می‌گویم که روزهایم را زنی برده است جایی دور پیچیده دور گیسوانش آویخته بر گردن سنجاق کرده روی سینه یا ریخته پای گلدان‌هاش باقی را هم گذاشته توی کمد برای روز مبادا. رضا ولی زاده درست نمی‌دانم کجای فیلم و کدام شخصیت ولی یک جایی هست توی فیلم «مادر» که می‌گوید: "شب را باید بی‌چراغ روشن کرد.". شده است حکایت ما. خورشیدِ روزهای کش‌دار و پر از حسرت یکی پس از دیگری سر بر می‌آورد و باز Mon, 05 Apr 2010 16:07:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/129 https://surrealist.blogfa.com/post/128 درون سینه‌ام، تصویرِ خندانت را بی‌رحمانه به آتش کشیدند. آن طرف‌تر سمتِ چپِ سینه‌ام کمی‌ بالاتر، انقلابی برپاست. وای آتشِ دلت؛ ‌سوزاند تمام خاطراتم را. اشک‌ها حتی نمی‌بارند؛ نکند چشم‌هایم نیز پیشِ دلت جا مانده باشد؟! 88/10/10 Fri, 01 Jan 2010 18:19:00 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/128 https://surrealist.blogfa.com/post/126 با هر زحمتی بود از زمین بلندش کردم. نشاندمش روی ردیفِ بلوکه‌ها و شروع کردم به تکاندن شلوارش؛ همان‌ موقع یک پیرزن در حالی که جعبه‌ی خرما را جلوی ما می‌گرفت، گفت: «خودتان را اذیت نکنید، خاک قبرستان گیراست؛ به این آسانی‌ها نمی‌رود.» و سایه‌اش به آرامی از روی ما رد شد... Sat, 24 Oct 2009 18:14:52 +0330 surrealist surrealist.blogfa.com/post/126