پیکرتراش - وبلاگی درباره هنر مجسمه سازی

یک پرتره‌ی در حال اتمام

noreply@blogger.com (حبیب) — Tue, 10 Nov 2009 00:44:00 +0400

امیدوارم این کار شروعی باشه بر مجموعه جدیدی از کار های پرتره (پرتره به کار از صورت گفته میشه)
یه توضیح کوچیک هم بدم که نقاشی روی دیوار کار من نیست!!!
کار رو به زودی تمام می کنم و با گچ قالب می گیرم، این روز ها سرم حسابی شلوغه و به کمتر کاری می رسم، بعد از اتمام و قالب گیری کار در باره اش بیشتر توضیح خواهم داد.
فعلا فقط این رو بگم که پرتره رو از روی مدل زنده (یکی از دوستانم) و در چهار جلسه تقریباً نیم ساعته کار کرده ام.
از تمام دوستانی که (هنوز هم) این وبلاگ رو دنبال می کنند خیلی تشکر می کنم. سعی خواهم کرد که به این وبلاگ بیشتر برسم!

سخنی چند در باره تحصیل در باکو

noreply@blogger.com (حبیب) — Wed, 14 Oct 2009 23:01:00 +0500

درست همون شبی که تصمیم به باز گشایی این وبلاگ نیمه تعطیل گرفتم کامپیوترم دچار مشکل شد و تقریباً یک هفته ای وقت نکردم تا درستش کنم، به همین دلیل امشب اولین پست از سری جدید رو می فرستم.

اول از همه در باره وضعیت تحصیل در باکو و دانشگاه هنر اینجا چند کلمه.

الان دو سالی هست که ایران مدرک “آکادمی هنر” آذربایجان رو قبول می کنه، حتی یکی از بچه ها از اینجا انتقالی گرفت به دانشگاهی در ایران .(اطلاعی ندارم کدوم دانشگاه)

برای ورود به دانشگاه مثل ایران احتیاج به مدرک پیش دانشگاهی دارید، البته از اونجایی که اینجا همه چیز با پول حل و فصل میشه با چند میلیون رشوه میتونید با دیپلم هم ثبت نام کنید مبلغ دقیقش هم بسته به چونه زدنه البته!!

غیر از این باید زبان ترکی یا روسی هم بلد باشید. طبق قانون اینجا، احتیاجی به امتحان دادن ندارید ولی باید یک سال دوره آموزش زبان (موسوم به حاضرلیق) بگذرونید که شامل درس های تاریخ و طراحی هم هست. در عمل این یک سال برای کسی که زبان بلد باشه به جز وقت تلف کردن چیزی نیست با مبلغی در حدود یک میلیون رشوه میتونید این یک سال رو هم یه شبه پاس کنید!!!

شهریه دوره حاضرلیق هر سال عوض میشه ولی در حدود 600 دلار هستش.

شهریه تحصیل یک ساله در رشته مجسمه سازی 1400 دلار هست البته هر سال اضافه میشه ولی هر سالی که ثبت نام کنید تا آخر تحصیلتون ثابت می مونه.

هزینه زندگی در باکو و اجاره خونه بالاست، تقریباً در حد شهر های متوسط اروپا، کرایه یک اتاق یک خوابه با یک سالن تقریباً ماهی 360 دلار میشه و چیزی در حدود 300 دلار هم حداقل هزینه مورد نیاز ماهانه برای زندگیه.

ضمناً اشاره کنم که اینجا همه چیز با پول حل و فصل میشه و از بورسیه و این حرف ها کلاً خبری نیست…

در مورد سطح تحصیل هم باید بگم که رشته گرافیک اینجا از ایران خیلی عقب تره و ارزشش رو نداره که از ایران برای تحصیل به باکو اومد. در رشته مجسمه سازی هم خبری از کار مدرن نیست و فقط کار آکادمیک و کلاسیک از بدن رو یاد میدند. رشته نقاشی هم همینه مدرنیسم هم بی مدرنیسم!

امیدوارم که این اطلاعات مفید واقع بشه.

به زودی...

noreply@blogger.com (حبیب) — Tue, 29 Sep 2009 00:21:00 +0500

noreply@blogger.com (حبیب) — Sat, 27 Jun 2009 22:25:00 +0500

۱) ما، گروهی از وبلاگ‌نویسان ایرانی، برخوردهای خشونت‌آمیز و سرکوب‌گرانه‌ی حکومت ایران در مواجهه با راه‌پیمایی‌ها و گردهم‌آیی‌های مسالمت‌آمیز و به‌حق مردم ایران را به شدت محکوم می‌کنیم و از مقامات و مسوولان حکومتی می‌خواهیم تا اصل ۲۷ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران را -که بیان می‌دارد “تشکیل‏ اجتماعات‏ و راه‌ پیمایی‌ها، بدون‏ حمل‏ سلاح‏، به‏ شرط آن‏‌که‏ مخل‏ به‏ مبانی‏ اسلام نباشد، آزاد است” رعایت کنند.

۲) ما قانون‌ شکنی‌های پیش‌آمده در انتخابات ریاست جمهوری و وقایع غم‌انگیز پس از آن را آفتی بزرگ بر جمهوریت نظام می‌دانیم و با توجه به شواهد و دلایل متعددی که برخی از نامزدهای محترم و دیگران ارائه داده‌اند، تخلف‌های عمده و بی‌سابقه‌ی انتخاباتی را محرز دانسته، خواستار ابطال نتایج و برگزاری‌ی مجدد انتخابات هستیم.

۳) حرکت‌هایی چون اخراج خبرنگاران خارجی و دستگیری روزنامه‌نگاران داخلی، سانسور اخبار و وارونه جلوه دادن آن‌ها، قطع شبکه‌ی پیام کوتاه و فیلترینگ شدید اینترنت نمی‌تواند صدای مردم ایران را خاموش کند که تاریکی و خفقان ابدی نخواهد بود. ما حکومت ایران را به شفافیت و تعامل دوستانه با مردم آن سرزمین دعوت کرده، امید داریم در آینده شکاف عظیم بین مردم و حکومت کم‌تر شود.

پنجم تیرماه ۱۳۸۸ خورشیدی

بخشی از جامعه‌ی بزرگ وبلاگ‌نویسان ایرانی

اگر با این بیانیه موافق هستید آن را در وبلاگتان بگذارید.

Igor Mitoraj ايگور ميتوراژ

noreply@blogger.com (حبیب) — Sun, 16 Nov 2008 21:06:00 +0400

ايگور ميتوراژ در سال 1944 از پدر و مادري لهستاني در شهر اودران آلمان متولد شد.
سپس تحصيلاتش را در آکادمي هنر خارکف در لهستان به پايان رساند.
در سال 1967 بعد از برگزاري چندين نمايشگاه مشترک موفق به برگذاري اولين نمايشگاهش انفرادي از نقاشي هايش در گالري موزه تاريخ در خارکف شد.
در سال 1968 به فرانسه رفت تا در دانشگاه بين المللي پاريس به تحصيلاتش ادامه دهد.
کمي بعد تحت تاثير هنر و فرهنگ آمريکاي لاتين قرار گرفت و حتي سفري يک ساله هم به مکزيک داشت. در همين زمان بود که شروع به پرداختن به مجسمه سازي کرد.
در سال 1974 به پاريس برگشت و دو سال بعد يک نمايشگاه انفرادي ديگر در برگيرنده چند مجسمه برگذار کرد. از ابن نمايشگاه بود که ايگور خودش را به عنوان يک هنرمند پيشرو در حيطه مجسمه سازي مطرح کرد.

ايگور که تا اين زمان از گل رس و برنز به عنوان ماتريال استفاده مي‌کرد يعد از سفري که در 1983 به ايتاليا داشت مرمر را به عنوان ماتريال اصلي براي کار انتخاب کرد و کارگاهي رو در شهر پيتراسانتا در ايتاليا براي کار انتخاب کرد.( که البته هر کسي که مرمر ايتاليايي رو از نزديک ديده باشه کاملا درکش مي‌کنه!)
در سال 2006 او چند در برنزي و مجسمه اي از «يحيي تعميد دهنده» براي کليساي سانتا ماريا در رم ساخت. البته نصب این مجسمه ها مقابل کلیسای سنت ماریا در آن زمان باعث مباحثه های زیادی شد چون ممکن بود مجسمه مانع برگذاری مراسم مذهبی بشه. به همین دلیل مجسمه در ۱۱ آگوست جابجا شد.

چند عکس از این کار:

اما در ۲۰ آگوست مجسمه دوباره مشکل ساز شد، اهالی شهر عریضه‌ای بر علیه نصب مجسمه شامل ۴۸۰۰ امضا جمع آوری کردند و اعتقاد داشتند که مجسمه کاملاً ناهماهنگ با تاریخ و معماری محل است. به احتمال زیاد در آینده نزدیک این مجسمه از محل برداشته شود.

ایگور در حال حاظر در پاریس و ایتالیا زندگی و کار می‌کند

نظر شخصی‌ام در باره کار های این مجسمه ساز رو در پست جداگانه‌ای خواهم نوشت.

منابع و لینک به گالری های عکس از آثار این هنرمند:

گالری عکس در آرت‌ نت:

http://www.artnet.com/artist/11916/igor-mitoraj.html

مجموعه‌ای از سایت هایی در رابطه با هنرمند:
http://www.artcyclopedia.com/artists/mitoraj_igor.html

ویکی‌پدیا:
http://en.wikipedia.org/wiki/Igor_Mitoraj

آموزش ساخت پرتره

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 5 Sep 2008 02:25:00 +0500

در یک سال گذشته من و یکی از دوستانم در دانشگاه سعی می کردی امتحان کنیم که میتونیم در مدتی در حدود ۱۵ دقیقه یک پرتره کامل رو از مدل زنده کار کنیم یا نه. مدتی هر ۱۵ دقیقه جامون رو عوض می کردیم و مجسمه نصفه کاره رو خراب می‌کردیم تا دوباره در ۱۵ دقیقه یکی بسازیم.
البته بعد از مدتی متوجه شدیم که برای این کار حداقل ۲۰ دقیقه زمان لازم داریم وگرنه هیچ به ساختن گوش ها هم نمیشه رسید!
مدتی بعد دوستم خسته شد و من تنهایی به کار ادامه دادم و هر کسی که از راه می‌رسید یک پرتره می‌ساختم. اول به بهانه ۱۵ دقیقه «مدل» رو راضی می‌کردم بعد که کار پیش می‌رفت این دفعه مدل بود که خیال نداشت بره و کار تا نیم ساعت یا بیشتر ادامه پیدا می‌کرد.
در یک سال گذشته تقریبن ۳۰ تا مجسمه پرتره کار کردم و این باعث شد که در این زمینه مهارت و سرعتم رو افزایش بدم.
خیال داشتم روش ساخت این پرتره های «۱۵ دقیقه‌ای» رو اینجا آموزش بدم ولی این کار مفصلی هست و مطمئن نیستم که ارزش این همه وقت گذاشتن داشته باشه.
به هر صورت اگر شما این مطلب رو میخونید و علاقه دارید که در این باره یاد بگیرید لطفن در کامنت ها یا به وسیله ایمیل مطلعم کنید.

Jesus Moroles جسوس مورالس

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 5 Sep 2008 01:58:00 +0500

آقای جسوس مورالس مجسمه ساز آمریکایی متولد ۱۹۵۰ در تگزاس هستند و همون طوری که از عکس ها استنباط میشه ایشون گرانیت میخورند و گرانیت می‌آشامند!
اکثر کار های این مجسمه ساز از سنگ گرانیت ساخته شده. البته تا کسی با گرانیت کار نکرده باشه متوجه نمیشه که منظور من از خوردن سنگ چیه!
سنگ گرانیت بر خلاف مرمر که راحت برش میخوره و نرم هست، از استحکام بسیار زیادی برخورداره و سخت ترین ماتریال سنگ برای مجسمه سازی به شمار میاد.(سختی به معنی استحکام)
بنابر این مجسمه هایی رو که عکسش رو در زیر می بینید برای هر برش ۳۰ سانتیمتری ناقابل حداقل بیست دقیقه زوزه دیسک سنگ بر رو به آسمون بلند کرده!

و صیقل دادن هم که به جای خودش! ولی لرومی نداره که نگران آقای مورالس باشیم و بهتره به این فکر کنیم که کارگر های کارخونه سنگ بری بیمه درمانی داشتند یا نه!

هر ماتریالی به اصطلاح زبان خاص خودش رو داره که اگر بتونید زیبایی نهفته در ترکیب و بافت های اون ماتریال رو پیدا کنید این باعث اعتلای نمایشی فرم و زیبایی کار میشه.
و در این سری مجسمه ها همون طور که ملاحظه می‌کنید مجسمه ساز با دادن برش ها و صیقل دادن سطوح بزرگ کار، یا با بریدن و پراندن سطح سنگ هماهنگی بین فرم ها و ماتریال به کار رفته ایجاد کرده که همین باعث تاثیر گذاری هرچه بیشتر این مجسمه ها میشه.

بیوگرافی و عکس های بیشتر در
artnet

کلاس طراحی در هتل!

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 5 Sep 2008 01:43:00 +0500

اگر شما هنرمند ساکن استرالیا هستید بلکه بدتون نیاد به این هتل سری بزنید
چون هر شب برنامه طراحی با حظور مدل زنده برگذار می‌کنند.
به نوشته سایتشون:

Art lovers of all ages can enjoy a relaxed life drawing session in an architectually inspiring space and maybe even the odd glass of wine. All welcome...
0

هتر دوستان از هر سنی (ولی زیرش نوشته که باید بالای۱۸ باشی!) می‌توانند از یک جلسه طراحی از مدل زنده درمحیطی با معماری الهامبخش و بلکه هم با یک گیلاس شراب لذت ببرند. قدم همه به روی چشم (البته اگر پول داشته باشی!)

ورودی سالن فقط ۳ دلار هست.

لینک سایت

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 8 Aug 2008 01:23:00 +0500

The greatest enemy of an artist is an adviser, even a well-wishing one.
He will deprives the artist of his freedom.

Ernst Neizvestny

آغاز به مردن می‌كنی

noreply@blogger.com (حبیب) — Tue, 15 Jul 2008 02:17:00 +0500

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر سفر نكنی
اگر كتابی نخوانی
اگر به اصوات زندگی گوش ندهی
اگر از خودت قدردانی نكنی

به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
زماني كه خودباوري را در خودت بكشی
وقتي نگذاري ديگران به تو كمك كنند

به آرامي آغاز به مردن می‌كنی
اگر برده‏ی عادات خود شوی
اگرهميشه از يك راه تكراری بروی
اگر روزمرّگی را تغيير ندهی
اگر رنگ‏های متفاوت به تن نكنی
يا اگر با افراد ناشناس صحبت نكنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر از شور و حرارت
از احساسات سركش
و از چيزهايی كه چشمانت را به درخشش وامی‌دارند
و ضربان قلبت را تندتر مي‌كنند
دوری كنی

تو به آرامی آغاز به مردن می‌كنی
اگر هنگامی كه با شغلت،‌ يا عشقت شاد نيستی، آن را عوض نكنی
اگر برای مطمئن در نامطمئن خطر نكنی
اگر ورای روياها نروی
اگر به خودت اجازه ندهی
كه حداقل يك بار در تمام زندگي‏ات
ورای مصلحت‌انديشی بروی

امروز زندگی را آغاز كن
امروز مخاطره كن
امروز كاری كن

شعرى از پابلو نرودا- ترجمه از احمد شاملو

از اینجا

یکی از آخری ها...

noreply@blogger.com (حبیب) — Sun, 13 Jul 2008 14:30:00 +0500

Arnaldo Pomodoro

noreply@blogger.com (حبیب) — Sun, 18 May 2008 23:31:00 +0500

چند کار از آثار آرنالدو پومودورو

مجسمه ساز ایتالیایی (متولد ۱۹۲۶)
حتماْ تا به‌حال عکس یکس از کارهای این مجسمه ساز که جلوی مقر سازمان ملل در نیویورک هست رو دیده باشید:

و چند نمونه دیگه از کار های این هنرمند:

بازگشت

noreply@blogger.com (حبیب) — Sun, 18 May 2008 23:22:00 +0500

مدتها بود از نوشتن دور بودم
برگشتم.

lastest...

noreply@blogger.com (حبیب) — Sun, 18 May 2008 23:17:00 +0500

نیمه تمام ۲

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 29 Feb 2008 17:17:00 +0400

کار نیمه تمام

noreply@blogger.com (حبیب) — Sat, 26 Jan 2008 00:08:00 +0400

آخرین عکس من

noreply@blogger.com (حبیب) — Mon, 14 Jan 2008 01:24:00 +0400

به عنوان پست!

strange sculpture

noreply@blogger.com (حبیب) — Sun, 28 Oct 2007 16:55:00 +0400

عکسی که از حیاط کارگاه گرفتم

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 19 Oct 2007 13:46:00 +0500

مجسمه هندی

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 19 Oct 2007 02:04:00 +0500

يک مجسمه قديمی از يک مجسمه ساز گمنام هندی
پر از گرما و زندگی...
(با آثار Gormley تناسبی نداره؟!)

Antony Gormley

noreply@blogger.com (حبیب) — Fri, 19 Oct 2007 01:15:00 +0500

چند روز پيش به توصيه دوستی کمی دنبال کار های مجسمه سازی به اسم Antony Gormley کمی جستجو کردم.
اولش با ديدن کار ها و البته عکس های بسيار خوبی که از کار ها اندخته بودند ذوق زده شدم. در سايت اصلی اين هنرمند
تعداد بسيار زياد (حدود 300-400) عکس از کار های اين مجسمه ساز انگليسی هست، که البته حوصله نکردم همه رو ببينم.

ولی از اونجايی که آثار رو به ترتيب زمان ترتيب کرده بودند ميشد به نحوه تکامل کار ها پی برد.
کار های اوليه رو که نگاه ميکردم فقط تکرار يک چيز بود: فيگور.
فيگوری که از قالب بدن خود مجسمه ساز تهيه شده بود. بعد از مرور کردن حدود 30-40 عکس
کم کم از ديدن همين فيگور تکراری که به انواع وضعيت ها روی زمين، روی ديوار يا حتّا با سر فرو رفته در سقف و يا تکه تکه شده به انواع مختلفی که ممکن بود بر سر يک فيگور آهنی اورد - تکرار شده بود کم کم احساس خستگی ميکردم بعد از مرور کردن 30-40 عکس ديگه کم کم حوصلم شروع به سر رفتن کرد.

ولی مجسمه ساز ظاهراً تمام اون سال ها رو بدون خستگی و با پشتکار قابل تحسين به تکرار و قالب کردن خودش ادامه ميداده، حتی ظاهراً جايزه هايی رو هم در اين رابطه به دست آورده.

چيزی که در آثار اين مجسمه ساز نظرم رو جذب کرد استفاده از محيط بود و البته عکاسی بی عيب و نقص از کار ها که يه کار پيش پا افتاده رو تبديل به يه کار استثنا يی ميکرد.
در حقيقت چيزی که به وسيله کار های اين مجسمه ساز القاء ميشه بی روحی و تنهايی؛ و همچنين موافق با اسم کار ها "بيگانگی" هست.

که البته چيز جديدی نيست و قبلاً به وسيله جاکومنتی (و اعقابش در ايران!) بسيار زياد کار شده.
البته ايشون پا رو يک قدم فراتر گذشتند و مجسمه های "غريب" رو از گالری ها بيرون اوردند وارد زندگی واقعی کردند، که البته در بعضی از موارد اين محيط های به شدت سرد و نا مأنوس باعث به وحشت افتادن بعضی از بچه هايی شده که اونقدر بزرگ نشده اند که با اين آثار هنری ارتباط برقرار کنند...!

در برّرسی آثار پايانی آلبومی که در سايت اين مجسمه ساز بود (البته به علت حجم زياد عکس ها من يک سره رفتم آخر آلبوم) متوجه شدم که بالاخره حوصله خود هنرمند هم از قالب زدن بدن خودش خسته شده و اين بار همون فيگور رو با انواع کره، مکعب، سيم و.... کار کرده تا به اين صورت پا به مرحله جديدی از ديد خودش به دنيا و زندگی (و البته فيگور) بگذاره.

البته کار field (پهنه) که اولين بار در مکزيک از يک تن گل رس به وسيله 60 نفر تبديل به 35،000 فيگور کوچک (8-26 سانتيمتر) شد و موفقيت بزرگی نصيب طراحش کرد رو نبايد فراموش کرد.
کار field بعداً در برزيل (24،000 فيگور)
و انگلستان (40،000 فيگور)
همينطور سوئد (40،000 فيگور)
چين (190،000 فيگور!)
و ژاپن (200،000 فيگور!!)
به نمايش گذاشته شد. که در مورد آخری (2003)تقريباً 125 تن گل رس به کار رفته بوده.

از ديگر کار های مروف اين مجسمه ساز ميشه به angel of the north (فرشته شمال)
و پروژه another place (مکان ديگر) هم اشاره کرد.

از آخرين کار های اين مجسمه ساز ميشه به the waste man هم اشاره کرد (2006) که يک مجسمه 25 متری بود که از 30 تن ضايعات قابل احتراق در عرز شش هفته ساخته شد، و البته در پايان کار به آتش کشيده شد تا 32 دقيقه نور و گرما رو تقديم تماشاچی هايی کند که خودشون هم درجمع آوری اين ضايعات سهيم بوده اند.

resources

تکمیلی: نوشته بی بی سی فارسی در باره این مجسمه ساز

Fallen angel by Rodin

noreply@blogger.com (حبیب) — Wed, 26 Sep 2007 17:06:00 +0500

یک کار زیبا از رودن (مجسمه ساز شهیر فرانسوی)
موزه ویکتوریا آلبرت

Auguste Rodin (1840-1917)
'The Fallen Angel'
1895
Bronze
Height 53 cm

چرخ کهنه

noreply@blogger.com (حبیب) — Sat, 22 Sep 2007 02:33:00 +0500

دوباره اين چرخ کهنه يک دور ديگر هم گرد خود زد، برايم اهميتی ندارد که چه مسيری را طی کرده، هميشه دور می زند و هر بار تغيير ميکند...
آمدن پاييز برای من هميشه حس نوستالژی غير قابل وصفی رو با خودش به همراه داشته...

اميدوارم باز شدن دوباره دانشگاه بتونه جريان خلاق کارم رو دوباره به حرکت در بياره، دانشگاه، همون آکادمی قديمی با معلم های کله خشکی که قسم خوردند چيزی از کمپوزسيون به زبون نياورند...
و شيطان مدرنيسم در دور دست ها...
جايی که بايد لبخند تعنه آميز رو از معلم بی گناه دريغ کرد!

ظاهراً هيچ چيزی در اين آکادمی قصد عوض شدن رو نداره، صدای من فقط در راهرو های خاليست که می پيچد...

پاییز

noreply@blogger.com (حبیب) — Sun, 16 Sep 2007 01:07:00 +0500

کم کم ميتونم نفس پاييز رو در هوا حس کنم...
نميدونم چرا اومدن پاييز حس غريبی رو در وجودم بيدار ميکنه...دلتنگی زياد و اشتياق به کار...

برگی از دفترم

noreply@blogger.com (حبیب) — Sat, 18 Aug 2007 18:00:00 +0500

بعد از اين همه مدت که اينجا رو آپديت نکردم گفتم بد نميشه که يه چند کلمه اي از جسته گريخته هايی که توی دفترم يادداشت کردم اينجا بنويسم:

در تکاپوی اين لحظه آنچنان از دوباره يافتن اين خود خويشتن شتابزده ام که تحفه گرانبهايم را بر اولين کاغذ دم دست شتابان می نشانم.
و آن هم ذات و گوهره ی اصلی است، که من، زندگی ام را بر آن بنا نهاده ام، وه که چه آسان از دست ميرود اين اولين گام و جوهره هنر.
پس اگر روزی اين نوشته را دوباره بخوانم به خودم ياد آوری خواهم کرد: خلّاق باش!
آفريننده بودن گوهره هر چيزيست، باقی فقط ساز و برگی است که هر کسی ميتواند فراهم آورد...
2007/7/30