Tot nu toe verloopt alles wel goed, moet ik zeggen. De eerste weken van de voorbereiding hield ik me bewust wat op de achtergrond. Vooral veel kijken, luisteren en de groep leren kennen. Al snel haal je er de "typetjes" uit die je int oog moet houden.

We proberen combinatievoetbal te spelen. Zuiver, over de grond, van achteruit. Lekker ballen zou Boskamp zeggen. Dat ligt me wel, daar kan je leuke oefeningen op verzinnen. De afspraak is dat ik de opwarming van ongeveer 25 minuten volledig voor mijn rekening neem. In die 25 minuten probeer ik dus zo veel mogelijk basisoefeningen in te bouwen. Daarnaast moet het, zeker in 4e provinciale, vooral nog plezant blijven.

Gedurende de volledige voorbereiding, wat neerkomt op een 14-tal trainingen, ben ik er in geslaagd om telkens dezelfde thema's te gebruiken en toch niet dezelfde oefeningen te moeten gebruiken. Daar hecht ik persoonlijk wel belang aan. Je mag spelers niet de indruk laten krijgen dat ze telkens hetzelfde doen. Een kegeltje wijzigen of een looplijn veranderen kan een oefening al een heel andere beleving uitlokken bij de groep. Ze doen wel telkens hetzelfde, maar ze merken het amper. Eens de verveling toeslaat, vervalt de concentratie en heeft de oefening nog weinig nut.

Hier en daar las ik een pauze-moment in binnen de opwarming. Die tijd gebruiken we om ons lichaam te verstevigen en aan wat blessurepreventie te doen. Ik maak er weinig woorden aan vuil, kwestie van de lachende reactie niet uit te lokken. Ik maak gebruik van de F-Marc 11 oefeningen. De oefeningen zijn simpel en doeltreffend. Vooral als het wat warm weer is, zijn het leuke oefeningen om de sleur van het zweten wat te breken.

Voor mij verliepen de eerste weken als T2 van Halle VV in elk geval positief. Ikzelf heb, zowel van de groep als van de andere leden van de technische staf, al veel bijgeleerd. Uiteraard hoop ik dat de groep ook al iets aan mijn bijdrage gehad heeft.

Zondag is het dus zover, de eerste test. Dan kunnen we bekijken of we goed gewerkt hebben de afgelopen 6 weken. Ik heb er het volste vertrouwen in maar het blijft toch altijd spannend. Tegenstander voor morgen is VS Kortenaken B.. Wat we van hen kunnen verwachten, weet ik al helemaal niet. Naast m'n kennis als hulpcoach zal ik m'n kennis van de reeks ook serieus moeten bijwerken. Nu, we gaan uit van onze eigen sterkte, en bloc, en knallen!

T wordt pas leuk als je ziet dat op het hoogte niveau men hetzelfde advies hoort. Luister naar Mike Phelan, assistent manager bij Manchester Utd

Met dank aan Nike Football voor de tip!

Seizoen 2010-2011 brengt weer wat nieuwe zaken naast enkele oude herinneringen.
Zo zal ik weer m’n plaatsje als assistent moeten innemen, zoals ik dat enkele jaren geleden al deed aan de zijde van Bart Vandewalle bij de dames van KWS Alken.

Grootste nieuwigheid voor mij zal zijn om leiding te geven aan mannen die doorgaans even oud-ouder zijn. Daarnaast zal de druk ook een stukje hoger liggen, wat altijd gevaarlijk is voor het nemen van beslissingen.

Ik kijk er in elk geval naar uit. Morgen om 19u30 beginnen we er weer aan en ik heb er goesting in!

Het was al snel duidelijk dat er éénrichtingsvoetbal gespeeld zou worden. De Spanjaarden drukten de Zwitsers van bij het begin op hun eigen helft. Met snelle pasing kwam de Zwiterse verdediging al snel onder druk. Na 10 minuten dribbelde Villa zich voorbij Lichtsteiner, maar de bal ketste te ver van de zijn voet om nog voor een grote dreiging te zorgen.
Spanje kon dan lang geen grote kansen meer creëren. Ze tikten de bal goed rond, maar in de zone van de waarheid liep het altijd weer mis. Die beslissende laatste goeie pas was altijd net niet goed genoeg.
Na 23 minuten kregen we wel een grote kans. Iniesta met een pas door de verdediging naar Piqué. Die kapte zijn man makkelijk uit, maar de Zwitserse keeper, Bernaglio, komt goed uit en kan het schot afblokken.
Spanje krijgt nog enkele kansen met onder andere Iniesta, die goed wordt gelanceerd, maar Grichting trekt hem professioneel voor de 16 neer, wat hem een gele kaart oplevert. Ook een kansje van Villa, maar die kan zijn schot niet kadreren. Zwitserland stelde daar niets tegenover. Enkel een flauwe vrijtrap die Casillas gemakkelijk kan pakken.

De 2de helft is nog maar pas begonnen en Spanje krijgt al meteen het deksel op de neus. Nkufo krijgt de bal goed doorgespeeld en kan richting Casillas trekken. Die komt goed uit en lanceert Nkufo in de lucht. De bal valt via een vallende Nkufo bij Fernandes die alleen maar moet binnentikken. Achteraf gezien in de herhaling was mooi te zien dat dit eigenlijk een buitenspelgoal is, maar enorm moeilijk te zien in de scrimmage.
Del Bosque moet dan ingrijpen en zet er een extra aanvaller in. Torres komt Busquets vervangen en Navas komt in voor Silva. Dit resulteert in een nog grotere druk en meer kansen voor Spanje. De grootste kans is voor Xabi Alonso. Een corner wordt rechtstreeks naar Xabi Alonso gespeeld die van net voor de 16 de bal in 1 tijd op doel trapt. Hij ziet de Jabulani op de deklat uiteen spatten.
De net ingevallen Jesus Navas kan telkens via de rechterflank voor heel wat dreiging zorgen, maar het is een net niet verhaal voor Spanje. De Zwitsers zetten een betonnen blok waar de Spanjaarden toch wat moeite mee hebben. Vaak staat Zwitersland met 10 man achter de bal waardoor erdoor komen er niet gemakkelijk op wordt.
Bijna krijgt Spanje ook nog een 2de om de oren. Derdiyok slalomt zicht door de Spaanse verdediging en besluit zijn run tegen de paal.

De eerste grote verrassing van tornooi is een feit. De Spanjaarden voetbalden uiteindelijk vrij goed, hadden veel kansen, maar als je die niet afmaakt kan je ook niet winnen. De volgende match tegen Honduras moet gewonnen worden om hun kansen op de volgende ronde gaaf te houden.
Voetbal is hard, het is niet altijd de beste die met de 3 punten gaat lopen, dat hebben we vanavond wederom gezien.

Postbodevoetbal

Alweer was het Oranje die de bal monopoliseerde en de Japanners lieten lopen. Maar na de eerste tien minuten was het al een heel stuk minder. Het rondtikken van de bal veranderde in postbodevoetbal. (Even kort uitgelegd: Een speler loopt met de bal aan de voet tot bij zijn ploegmaat en dropt de bal daar af in plaats van de bal gewoon te passen). Steeds meer werd er geopteerd voor de lange bal op de kleine Sneijder.

De enige lichtpunten in de eerste helft vond ik dan ook de balvastheid bij momenten van Van Persie en de eindeloze inzet van Dirk Kuyt. De Japanners wisten natuurlijk waar het moest pressen om de toevoer naar de aanvallende driehoek af te sluiten, bij Mark Van Bommel. Die kwam door het goede stoorwerk maar weinig bij de bal en dus moesten de acties over de 'verzwakte' flanken gebeuren bij Nederland.

Waarom verzwakt? Wel, aan de linkerkant heb je in de eerste plaats niet echt een flank. De omstreden Van der Vaart kwam veel te veel in de zone van Sneijder terecht en bleef daar ook rondzwerven. Aan de rechterkant heb je wel Kuyt die goed tegen zijn lijn blijft plakken, maar daar is er dan nog geen optimale samenwerking tussen hem en Van der Wiel.

De oplossing

Nu beeld ik me even in dat ik, in plaats van Van Marwijk, daar langs de lijn sta in Durban. Hoe zou ik het aanpakken?

Wel, allereerst zou ik opteren voor een andere aanvalsdriehoek. Op links Van Persie, op rechts Kuyt en in de punt Huntelaar. Op de nummer 10 zou ik vervolgens Van der Vaart plaatsen. En Sneijder plaats ik naast Van Bommel op de plaats van Nigel De Jong.

Even verduidelijken: Sneijder wordt naast Van Bommel de infiltrerende middenvelder, die zorgt voor paniek bij de tegenstander omwille van zijn gevaarlijk afstandsschot. Van Bommel wordt zo in een rol gedwongen als verdedigende middenvelder om de ruimte op te vullen die Sneijder achterlaat.

Van Persie plaats ik linksbuiten, omdat die voor snelheid en gevaarlijke acties kan zorgen op de linkerflank. Ook al merkte ik dat er een goed samenspel mogelijk is tussen Van Bronckhorst en Van Persie.

Zijn plaats in de spits wordt dan overgenomen door Huntelaar. De diepgang van de spits van AC Milan is een grote troef als je met een creatieve speler als Van der Vaart op de nummer 10 speelt.

Zoals het in de vorige wedstrijden van Oranje al duidelijk was, speelt Van der Vaart liever meer naar het centrum toe. Mijn oplossing is dus om hem te laten spelen waar hij zich het meest thuisvoelt. Met zijn goed spelinzicht en uitstekende passing is het de ideale nummer 10 in het Nederlands elftal.

Wat met de sterke Japanners?

Als je een goede Sneijder in je elftal hebt moet je hem laten voetballen. En in beide wedstrijden was het moeilijk om hem te bereiken, daarom de simpele oplossing om hem een rijtje achteruit te schuiven en hem zo meer te laten deelnemen in het spel.

De Japanners op hun beurt speelden ook een zeer degelijke wedstrijd, bijna ieder moment werd er stevig doorgedrukt tot op de centrale uitvoetballende verdedigers. Maar toch heb ik een beetje de indruk dat alles rond Honda draait en er verder niet te veel aanvallende kwaliteit aanwezig is. Behalve dan Tulio die altijd gevaarlijk is op stilstaande fases.

Conclusie

Het ziet ernaar uit dat de Nederlanders voorlopig het op z'n Duits doet. Weinig mooi voetbal maar toch wel resultaat. De Japanners daarentegen, die een stevige indruk nalieten na de partij tegen Kameroen, acht ik niet sterk genoeg om door te stoten naar de volgende speelronde.

Geschreven door Pieter-Jan Claeysens