Ik ben geen studiofotograaf, maar gebruik weleens flitsers om deels of volledig met kunstlicht foto’s te maken. Voor wat ik doe zijn geen zware studioflitsers nodig. Met enkele klassieke opzetflitsers heb ik ruim voldoende kracht om een mooi portret of product te fotograferen. Compact en dus zeer draagbaar, geen stroomkabels of stopcontact nodig (of dure studioflitser met zware batterij) en ook budgettair zeer interessant.

Het voordeel is ook een nadeel. Je werkt met klassieke AA batterijen en de kracht is beperkt. Als je met de flitsers op volle kracht (1/1) schiet, dan duren de herlaadtijden lang en is de batterij snel leeg. Ik heb wel enkele setjes kwalitatieve batterijen, maar het is toch een gepruts. Als je iemand portretteert en je klikt een paar keer snel achter elkaar, zit je bij je tweede of derde beeld zonder licht.

Er is een manier om de herlaadtijd (recycle time) van je flits te verkorten: een externe batterij of voeding toevoegen. Zo kan je ongegeneerd op volle kracht flitsen of een paar beelden snel achter mekaar maken. Ik werk met Nikon en zij bieden oa de Nikon SD-9 Battery Pack aan: een externe behuizing waar je tweemaal vier AA batterijen in steekt en met een kabel aan je flits koppelt.

Je betaalt voor dit toestel, zonder beschermhoesje en zonder batterijen, betaal je quasi tweehonderd euro. (Nikon SD-9 bij Studio73.be) Een behoorlijke prijs voor een plastieken behuizing. En dan moet je steeds de batterijen er uit halen en per set opladen. Het blijft gepruts. Ik heb het toestel al een paar keer overwogen, maar toch nooit gekocht.

Een tijdje geleden zag ik in de nieuwe winkel van Foto Rubens, die niet ver uit mijn buurt ligt, een gifgroene batterij van een mij onbekend merk. Ik stond er niet lang bij stil, tot ik op de blog van Frederik Herregods een bespreking las van de http://frederikherregods.be/blog/?p=2286 een voorstelling van de Godox ProPac 820 las.

Het is in feite een plastieken behuizing met een grote batterij in. Je kan een verbindingskabel voor ieder merk van opzetflitser bij kopen (extra kost) en krijgt er een stekker en autostekker bij om op te laden. Het ding doet wat het moet doen: externe voeding geven aan je flits waardoor je flitsers sneller herlaadt en je langer met een batterij kan doen.

Het merk Godox is van Chinese oorsprong maar mij niet bekend. Het zou een betrouwbaar merk moeten zijn of op zijn minst betrouwbaar dan andere minder bekende Chinese merken. Het toestel is volgens mij vooral aantrekkelijk om zijn nut, gebruiksgemak en vooral: prijs. Zonder verbindingskabel betaal je er € 129 voor. (Godox ProPac 820 op Studio73.be)

Waar ik anders steevast alles van het cameramerk koop (in mijn geval Nikon) ben ik hier toch vreemdgegaan. Ik weet dat cameramerken grote marges voorzien op accessoires en het verschil is hier zeer groot. Ik zal de Godox testen vooraleer ik een tweede koop. Wat moeilijk in te schatten is na hoeveel tijd de batterij aan vermogen begint te verliezen, zoals je bij een laptop ervaart. Wanneer ik het toestel uitgebreid heb getest, laat ik weten hoe tevreden ik er van ben.

Op bovenstaand beeld zie je de Nikon SB-900 met een ouderwets PocketWizard en de Godox Propac. Hoewel het oorspronkelijk het doel was om ‘compact’ met flits te fotograferen, wordt dit als wat ‘bulky’. Zeker als je alle elementen steeds moet assembleren. Maar de stap naar een volwaardige studioflitsers met batterij, zoals de Elinchrom Ranger serie, is nog wel groot.

Als je zelf andere battery packs, andere systemen of een andere manier van werken verkiest, mag je dit steeds delen in de reacties. Ik ben altijd geïnteresseerd om te weten hoe andere het aanpakken.

Procirep

Procirep is de hersteldienst bij Nikon België. Je kan er terecht om je fotomateriaal te laten onderhouden of herstellingen uit te voeren. Ik liep er afgelopen week langs, om rubbers op mijn camera te laten vervangen. Tijdens de openingsuren ben je zo binnen en buiten.

De dienst heeft in hetzelfde gebouw een nieuwe ruimte ingenomen. Je kijkt nu binnen in een grote open ruimte met veel licht, waar technici aan camera’s en lenzen werken. Zeer knap om te zien. Indien je een probleem hebt met je Nikon materiaal moet je er zeker eens binnenlopen. Je bent er snel en vriendelijk geholpen.

Het niet hebben van die ruimte is na verloop van tijd een rem. Je gaat niet experimenteren met studiomateriaal als je die iedere keer van nul moet opbouwen en weer afbreken. Dan is het plezier er snel af. Dit voor het opzetten van een tafel voor packshots. En waarom je scherp goed proberen calibreren, als je de lichtomstandigheden niet kan beheren?

Goed nieuws: wij hebben een huis gekocht. Mooi meegenomen: er is een klein kamertje op het gelijkvloers op overschot voor mij. En er is een garage die als garage zal functioneren, maar gecombineerd als studio kan dienen. En nog wat ruimte die niet voor mij is, maar toch deuren opent. Een mijlpaal.

Natuurlijk zijn de eerste prioriteiten familiaal. Het werk zal gaan naar slaap-, kinder- en eetkamers. Leefruimtes en opbergdingens. Maar tegelijkertijd kan ik praktisch nadenken over de inrichting van een kleine bureauruimte en het multifunctioneel aanpakken van de garage. De eerste stap: belichting & schilderwerken.

Ik zal eerst op zoek gaan naar welk type lichtbron ik moet gebruiken om foto’s kleurcorrect te kunnen bewerken. Ik vermoed een soort neutraal witte TL opstelling. Maar hoeveel lampen om voldoende licht te hebben? En rechtstreeks of achter een grote matte plexi tegen het plaffond? En daarna een muur in neutraal grijs? Of een streep grijs? Of toch wit?

Tijd om zaken uit te zoeken. Alle tips zijn welkom, eerst en vooral over licht & verf. Later wordt een volgend item aangesneden.

Vier jaar geleden waren we er een eerste keer uit interesse gegaan. Twee jaar geleden werkte ik met het agentschap voor een cameramerk en was het bezoek werkgerelateerd. Dit jaar gingen we opnieuw uit interesse. Het was een miezerige vrijdagmiddag en de grote lanceringen & workshops waren al voorbij.

Onderin enkele snapshots vanop de beurs. Ik was bijzonder moe en dat gold ook voor het gezelschap. We zijn niet zolang gebleven. Zowieso denk ik niet dat ik de volgende keer ga. Het nieuws lees je toch meteen op www.dpreview.com en de standen zij zodanig druk bevolkt dat je het materiaal niet zo snel in de hand hebt.

De hybride camera van Samsung. Zogezegd de kleinste in zijn genre, maar ik vind hem niet opvallend klein. Vooral het design sprak me niet aan. Hybride camera’s an sich zijn wel een aanrader en worden sterk naar voren geschoven bij de cameramerken die zelf geen reflexcamera’s op de markt brengen.

Heel wat mensen bezoeken de Photokina tot de tand bewapend met cameramateriaal. Fotografische rambo’s. Vaak amateurs met erg duur materiaal. Zelf had ik enkel een compacte hybride camera op zak voor snapshots. Ik begrijp nog steeds niet waarom je foto’s van standen met modellen maakt als je een vakbeurs bezoekt. Vreemd volkje.

Fujifilm kondigde een prachtige retrocamera aan. Een hybride model met een meetzoeker, oldskool style. Een prachtig ontworpen toestel met een voldoende grote sensor en een 35mm equivalent lens. (niet verwisselbaar). Zelfs de diafragmaring kan je manueel instellen. Ik heb even door de zoeker gepiept en het zag er goed uit. Prachtig.

De videocamera die Panasonic aankondigde met het 4/3 formaat. Boeiend hoe dat evolueert.

De Canon stand. Mooi ingericht aan de binnenzijde. Geen noemenswaardige nieuwe producten die mij als Nikon gebruiker boeiden.

Iets van Panasonic met 3D tv. Ik ben geen fan van 3D tv, ik zie er het nut niet van in.

De Nikon stand. Ruim en open ingericht met een podium voor sprekers. Wel veel volk bij de camera’s, waardoor ik de nieuwe D7000 niet in handen heb gehad. Ook de 24, 35 & 85mm 1.4 niet kunnen testen. Mijn eigen vermoeidheid speelde daar wel een rol bij. Zowieso voorlopig geen opvolger van de D700. Ik verwacht een D4 lancering in januari op de Amerikaanse PMA beurs en een D700 opvolger in juni.

De Nikon P7000. Jaren nadat professionals de Canon G-serie als compactcamera prefereerden heeft Nikon dit toestel gecopieerd. Vandaag kiezen veel mensen voor een hybride camera. Ik hoopte op een Sony NEX5 model of Panasonic GF1 achtig model bij Nikon, waar je Nikon lenzen op kan schroeven. Helaas, voorlopig niets van dat.

Sprekers op de Nikon stand. Zowieso een fijne trend op de beurs. Chaqe Jarvis was er eerder deze week, maar die heb ik dus gemist.

Een mooie retrocamera van Leica. Helaas helemaal in plastiek. Zonde.

Een duur speeltje van Leica. Leuk om eens te zien, maar met fotografie heeft dat voor mij niet veel te maken.

De Hasseblad stand, met wat volgens mij een vent was.

Opnieuw dat rare volkje dat gepakt en gezakt de Photokina bezoekt om daar beelden te maken van modellen op de standen van fabrikanten.

Mooie verlichting op de Leica stand. Wil ik thuis ook wel.