Pınar Altuntaş

Taşınıyoruz...

noreply@blogger.com (Pınar Altuntaş) — Thu, 03 Mar 2016 22:02:00 +0000

yeni yayımlarımızı pinaraltuntas.com.tr adresinden takip edebilirsiniz.

Haberci Kuş - Turna -

noreply@blogger.com (Kına Yasavul) — Tue, 01 Mar 2016 22:29:00 +0000

Karakalem - Mandala Büyütülmüş Detay
02/2016 - K.Y.

Buraların 'Turna'sı ilan ediyorum kendimi.
Turna müzikte, daha doğrusu, THM'de haberci kuş demekmiş biliyor musunuz ?
- ben bir şey daha öğrendim "TEŞEKKÜRLER PINAR" -

Teknoloji sayesinde devasa boyutta görüntü alabildiğim bu fotoğrafta 10/04/16 'da Pınar'ın yayımlayacağı yazının hem ipucu hem de benim yorumuma bırakılmış görsel yansıması olacak tamamlandığında.
Bütün mütevazılığımız ile, her yönü ile yeni yayımın fazla güzel olacağını düşünsek de eleştiriye açığız. Zaten eleştiriden korksak burada olmaz emeklerimiz.

Renklerin Dili

noreply@blogger.com (Kına Yasavul) — Sat, 20 Feb 2016 15:02:00 +0000

Şaka değil, takma isim de değil, benim adım Kına.

Tüm bir okul hayatı, adı nedeni ile alt üst edilmeye uğraşılan insanlardanım. Buna rağmen adını çok seven sayılı kişilerdenim herhalde. Sevgili Pınar ile hikayemiz de, kendisinin bundan yedi yıl önce adım ile ilgili yaptığı ilginç bir araştırma ve o dönemde yayımladığı yazısı sayesinde kesişti. Her fırsatta o, kendisinin bu rastlantı nedeni ile çok şanslı bir insan olduğunu dile getirse de, zaman geçtikçe ben daha fazla hisseder/anlar oldum bu ayrıcalığı. İsmi ile müsemma, şaşırtıcı, derin, nesli tükenmeye yüz tutmuş bir "insan" türüdür benim için kendisi.

Burada olma sebebim, öncelikle buranın sahibi.

Hiç bir sosyal paylaşım ağını kullanmayan ve artık blog yazmaya vakit ayıramayan bana, ancak özel bir sebep vesile olabilirdi renklerimi ve fırçalarımı bırakıp yeniden yazı kalemini (her ne kadar klavye olsa da) tutmama.

- özgürsün, ne istersen içinden geldiği gibi yaz, gerçekten istediğin zaman, istediğin gibi. demiş olsa da, ben kelimelerden çok renklerin alfabesini kullanacağım anlatmak için (...) renklerle daha rahat, daha özgürüm ben çünkü. Ve bu yazı da burada benim tarafımdan paylaşılan en uzun yazı olarak tarihe geçebilir.

Bir küçük sır olarak:
Şimdi de ben Pınar'ı o müthiş tablolarını görücüye çıkarması için ikna etmeye çabalıyorum. Fakat bu konuda da oldukça inatçı. Aşık olduğu Ege'nin yöresel dans figürlerini siyah tuval üzerine muazzam canlılıktaki renklerle düşürmüş. Orjinal boyutlarda çalıştığı her yönü ile çok kaliteli, kişilikli, tuvalin içinden çıkıp cân'a bürünecekmiş gibi duran bir koleksiyonu çıkarmış ortaya. Ne var ki, kıskanmamak mümkün değil aslında. Pek çok otoriteyi gölgede bırakıp alışılmışın dışında, ezber bozan bir yansıma olmuş "Ruhumun Dansı" adını verdiği "hazinesi"
İlk gören ve birer birer inceleme şansını yakalamış kişi olarak; İrkildim, şaşırdım, çarpıldım, demek hayranlığımı ifade etmeme az da olsa yardımcı olur belki.

Sevgili Pınar, size sesleniyorum: SANAT, SANAT İÇİN Mİ YOKSA TOPLUM İÇİN MİDİR ?

Doğum Sancıları

noreply@blogger.com (Pınar Altuntaş) — Tue, 16 Feb 2016 08:51:00 +0000

"...üç noktaya sığar(mı) söylemediklerimiz."

Oldukça uzun zamandır yazmaya ara vermiş bir blog yazarı olarak endişelerim var elbette... Yazmaya yeniden küsmek gibi. Bunun dışında bir endişem yok. Çünkü örnek olmak - hata yapmak lüksümden şimdilik vazgeçmek istemiyorum- , büyük bir okuyucu kitlesine ulaşmak - kime göre, neye göre - veya bilinmek gibi bir amacım -kaynak belirtmek adına bağlantı verilmesi gerekli noktalar dışında reklam almayan/yapmayan ticari amaç gütmeyen bir alandasın çünkü şu an- veya arayışım "ironik görünüyor belki ama" zerrece yok. Bu alan dışında da olduğu üzre; İddalı olmayı sevmiyorum ancak bir şey yapacaksam da hakkını vermeye çabalıyorum sadece... Aksi halde ruhum huzur bulmuyor. ~~(böyle çok yaşar mıyım acaba)~~
Bu nedenle de bir ara; Daha başlamadan içime fenalık geldiğini hissettim :) Günlerce tema araştırmak, seçmek ve incelemekten midem bulandı mesela. Gözlerim karardı, efkardan kimi zaman kaymaklı şöbiyete , kimi zamansa yeşil domates ve mor lahana turşusuna vurdum kendimi...Ve sonunda bir kaç değişiklik ve temizlik ile tasarımcısının kalbi kadar temiz ve beyaz bu temayı benim gibi sadelikten yana olanları düşünerek yazdığını düşünerek, teşekkür yolladım kendisine.

Ve sonra, nereden, nasıl başlasam yazmaya telaşı düştü peşime.
Aslında kimliğimi gizleyerek devam etmeyi düşünüyordum, yeniden blog yazmaya karar verdiğimde.

Sonra;

Birbirinden güzel Marilyn Monroefotoğraflarının arkasına gizlenip; Aslında Kore’li bir çizgi film karakteri olan, sevgilisine "kör - sağır" bir hâlle aşık -fiziksel olarak da görme ve duyma yetisi yok- ve oldukça şeker mi şeker küçük bir kız çocuğu olan Pucca’nın ise adını kullanan Selen Pınar Işık geldi aklıma.

Ne gerek var...

Sonuçta kimliğimi gizlememi gerektirecek bir içeriğe veya tamamı ile kişisel konulara dokunulan, ağda/makyaj/takı/moda ayinleri ve kahrolasıca "!?" :)) eski sevgililerin, tartışmasız bir haklılık hali içinde kulaklarının kan-revan-gözyaşı içinde çınlatıldığı bir alan olmayacak bu blog.
Tüm bunlar ve bunlardan ziyade ; Kaldı ki eğer bir gün, olumlu veya olumsuz; ikinci veya üçüncü şahıs, kurum veya kuruluş 'un doğrudan veya dolaylı olarak mahremiyetlerini veya söz konusu olabilecek haklarını etkileyecek bir şeyler yazacak olursam, bunu da o kimselerin söz hakkını; hangi yaptırım veya ifade şekli ile kullanacakları ile ilgili her türlü durumu göze alarak, baştan kabul ederek ve hazırlıklı olarak yaparım şüphesiz.

Şu an için tek isteğim; ayda bir veya misafir blog yazarı arkadaşlarımın da yazılarına yer vermeyi planladığım yazılar ile, iki veya üç konu paylaşılacak bu blogda, geri dönüp baktığım(ız)da güzel izlere rastlamak...anımsamak...gülümsemek aslolan. Aslolan emek/anlamak, aslolan insan.

İçerik ile ilgili detaylı bir açıklama şu an için dile getirmek istemiyorum, herhangi bir kategoriye koymam mümkün değil çünkü.
Ancak bizler kadar; Tesadüf edip de okuyan sizlerde de aynı heyecanı, merakı, isteği, keyfi uyandırabilir ve belleğinizde aynı hoş tadı bırakırsa burada karşılaşacaklarınız, ne alâ.
Ama ara sıra zülfiyâre dokunmak da gerek elbet... ;) Kimi zaman taşın altına eli koymak, taşları yerinden bazen oynatmak, bazen de her şeyi yerli yerine koyup yola devam etmek.

Bu arada; Marilyn, Selen Pınar, Pucca deyince içimden, Atilla İlhan'ın o meşhur şiiri; "Ne kadınlar sevdim, zaten yoktular.." geçti.
Lezbiyen değilim, cinsel tercihim "Adam"dan yana, farklı bir izlenim olmasın daha ilk yazımdan.
Hoş... olsa bile çok da şeyimde, yani umurumda değil açıkçası ancak bu şiiri aklımdan geçiren sebepleri sıralamaya kalksam başlı başına bir konu 'KADIN', hatta ansiklopedik bir çalışma olacağından, şimdilik sadece "içimden geçti işte.." demek daha iyi olacak ;)

Sözün özü; Tanıyan, tanımayan. Bile bile gelen, tesadüfen rastlayan... HOŞGELDİN !

Böylelikle; Merhaba,

" ve şimdi düşün.. 10.04.2016 'da buraya tekrar geldiğinde ne bulacağını merak etmiyor musun gerçekten ?! "Merak" her zaman iyidir. Bu konuda sakın atasözlerine itibar etme bence ;)
Gel diye demiyorum inan!
Hayatta meraklı olabilmek güzel şey! Dozunu tuttur sadece ve merak etmenin leziz özgürlüğünü yaşa... tutturamazsan atasözlerine mahkûm edilirsin yoksa ;) "

Bir sonraki yayım tarihi, konusu nedeni ile birazcık uzun bir süre sonrasında olacağından 06.03.2016 yı beklemeden hasbihâl olalım istedik.*

06.03.2016 'da burada buluşalım.

noreply@blogger.com (Pınar Altuntaş) — Sun, 07 Feb 2016 17:29:00 +0000

Dünyanın ortası burasıdır !

İnanmayan ölçüvesin. ;)

Az kaldı..

Yine Yeni Yeniden

noreply@blogger.com (Pınar Altuntaş) — Thu, 14 Jan 2016 16:15:00 +0000

2007-2011 vay canına !
Yazmayı bırakalı 5 yıl olmuş bile...

Sayfada (tema,kodlama,bağlantılar,güvenlik duvarları, vs vs nedenlerle) tadilat, tamirat ve güncellemeler olacak bir süre... Belki burası değil de farklı bir adresle devam ederim, bilmiyorum şu an... "İçerik durumumuza bağlı, daha buna karar vereceğiz"

Şimdilik sadece bir selam çakayım dedim..
Görüşürüz... :)