Normalde değindiğim veya çok bildiğim bir konu olmamasına rağmen World Endurance Series gittikçe daha çok ilgimi çekiyor. Özellikle son yıllarda Audi ile Peugeot’nun çekişmeleri, La Sarthe ve Nürburgring pistleri, insan ve makine sınırını başka herşeyden daha çok sınadığı için ilgimi çekiyor.

Tam konuya ısınıyorken bir anda Peugeot’nun bu yoldaki bütün aktivitelerini durdurduğu ve fabrika takımını kapadığı haberi geldi. Bahane ise bir kaç yıl öncesinin favorisi: Kaynaklarımızı motorsporlarına şu an için ayıramayacağız. Işin enteresan tarafı, trendin tam tersine dönmüş olması. F1′e 3 yeni takım geldi (1′i yokolmak üzere ama yine de), WRC’ye yeni bir takım geldi, diğeri yolda. Ve Peugeot, seriden tam ayrıldığı sırada, bir kaç sene önce aynı bahanelerle F1′den ayrılan Toyota, Endurance serisinde ve Le Mans 24 Saat’te yer alacağını açıkladı.

Aslında garipsenmemesi gereken bir hamle belki de. Toyota’nın kanında yarışmak her zaman vardı; hatta belki de bütün motorsporları çeşitlerini denemişlerdir bile. Bunun yanında çok büyük bir yatırım gerekmiyor. Köln’deki Toyota Motorsporları, zaten bir sürü firma için rüzgar tüneli, şasi ve motor üretimi gibi konularda yardımcı oluyordu. Yani ellerinde bir yarış aracı yapmak için gereken bütün malzemeler var. Ayrıca hem yarışmak hem de endurance serilerinin know-how’ı da var. Neden olmasın ki? Ayrıca F1′deki gibi 5-6-7. olmak da yok; en kötü Audi’nin arkasından ikinci olabilirsiniz.

Toyota’nın aracı belki görüntü olarak Audi’ninki kadar güzel değil ama aslında çok önemli bir noktası var: Araç hibrid. Yani hem elektrik hem benzin ile çalışıyor. Hatta videoda da görüldüğü gibi, pitten çıkarken elektrikle gidiyor, sonrasında benzine geçiyor. Bunun, FIA’nin yeşil hedeflerinin promosyonu dışında çok daha işlevsel bir tarafı var ki, o da benzin tasarrufu ile zaman farkı yaratmak. Malum, endurance serilerinde pite gelen aracın motorunun durması gerekiyor. Pilot değişimi, benzin ikmali derken aslında pitstopların oldukça önemli bir etkisi var yarışlarda. Bu haftasonu koşulan Rolex 500 yarışında galibi belirledi bile diyebiliriz belki de. Toyota da elektrikli hibrid teknolojisi sayesinde daha uzun pistte kalmayı amaçlıyor.

Bunun rekabet dışındaki önemli bir tarafı da artık otomobil üreticilerinin motorsporlarına girmek için klasmanlara bakarken, hangisinin yol aracı yapımında test olabileceğine bakmaları. Şu andaki gidişat, bir süre sonra elektrikli araçların pazarda önemli bir yere geleceği ve Toyota da bu sayede elindeki teknolojiyi geliştirecektir. 2014′te F1′in de bu teknolojiye geçtiğini, araçların pitteyken sadece elektrik enerjisi ile yol alacağını hatırlatmakta fayda var. Bu hibrid teknolojisi ve daha küçük motorların gelişi, hem F1′in masraflarını kısacaktır hem de yeni üreticilerin spora girmesini sağlayacaktır; aynen Endurance Series-Toyota gibi.

Toyota’nın yeni Le Mans macerasına yollayacağı araç TS030, ilk olarak Nürburgring 6 Saat’te piste çıkacak. Henüz tek araçla girişi olan aracı eski F1 pilotları Alex Wurz, Nakajima ve Lapierre kullanacak. Hem aracın gelişimini hem de motorsporları dünyasına yapacağı etkiyi yakından takip ediyor olacağız.

Etap Üstü:

Efsanevi Casablanca’nın son sahnesidir: “Round up the usual suspects!” Monte Carlo Rallisi de biraz öyle oldu bu sene. Tecrübenin, özellikle doğru lastik seçiminde, yarışı kazandırıp veya kaybettirdiği bir yer sonuçta burası. Belki de o yüzden çok şaşırmamak lazım Loeb’ün buradaki 6. galibiyetine. Latvala kaza yapıp yarış dışı kaldıktan sonra arkasına bakma lüzumunu bile hissetmedi. Etap üstüne etap kazanarak, bir de üstüne özel seyirci etabını kazanarak sezonun ilk yarışı maksimum puan bile kapadı. Her ne kadar en büyük hayranı olmasam da bu adama şapka çıkarmamak olmaz.

Arkasında kendisini Citroen fabrika takımına kadar getiren asfalt formunu MINI’de tekrar bulmuş bir Sordo vardı. Her ne kadar bir ara aracının sağ önünü vurup yampiri yampiri etabı tamamlasa da Petter Solberg’i arkasında tutmayı başardı ve Prodrive ile MINI’yi podyumla sezona başlattı. Kris Meeke yerine geçen Fransız Campana ise aldığı 7.lik ile dikkatleri üzerine çekti. Hatta bazı etapları ilk üçte bile bitirdi, ki aşık attığı adamları göz önüne alınca büyük başarı.

Petter Solberg ise Ford ile (12 yıl sonra) ilk yarışında podyuma çıkarak cümle aleme bir mesaj vermiş oldu. Latvala’nın daha yarışın başında yarışdışı kalmasıyla omzunda oldukça büyük bir yük vardı. Tatlı Norveçli ise hem takıma puan getirme sorumluluğunu aldı hem de uzun bir süre ikincilik için Sordo ile kapıştı. Henüz bitmediğini, azıcık testle bile podyuma oynayabileceğini herkese gösterdi. Takıma verdiği mesaj ise galiba yerine ulaştı, bunu da Malcolm Wilson’ın sözlerinden anlayabiliriz: “Son bir kaç yıldır genç Fin pilotlarla yarıştıktan sonra şampiyonluk kazanmış biri ile yarışmanın keyfini yaşadık, herşey çok daha kolay ilerliyor. Bütün baskıya dayanıp çok iyi bir iş çıkardı Petter”. Buraya yazmış olalım, Latvala daha çok rallide yarışdışı kalır ve Petter bu takımı sırtlar. Eğer hızını biraz daha arttırırsa (ki toprak rallileri her zaman daha çok sevmiştir) Ford’un şampiyonluk adayı da olabilir.

Ogier’e de bir paragraf açılmalı. S2000 sınıfı bir Skoda ile uzun bir süre ilk 5′te tutunmak, hem de WRC’lere karşı, önemli bir başarı. Daha sonra belki büyük bir kaza yaptı ama en azından hem Ogier hem de copilotu Ingrassia iyiler ve Isveç Rallisi’nde boy gösterecekler.

Bir de M-Sport’un üçlüsü var. Eski kurt François Delecour, genç Rus Novikov ve bir kaç seneye Ford fabrika takımına geçmesini beklediğim Ott Tanak, 5-6-8. sıraları alarak hiç de yabana atılmayacak bir performans gösterdiler. Hatta öyle ki, Latvala’nın yarışdışı kalmasıyla beraber M-Sport, Ford fabrika takımının önünde şu anda sıralamada. Bütün sene böyle devam edeceğini zannetmiyorum ama bunu da not etmekte fayda var. Citroen, Hirvonen akmaz kokmaz dördüncülüğü ile şimdiden liderliğe oturdu. Böyle devam ederse bu sene de oldukça rahat bir şampiyonluk kazanabilirler. MINI de muhtemelen Ford’dan ciddi puan çalacaktır. Bu seneki çekişmenin markalardan çok pilotlarda olmasını bekliyorum açıkçası.

Etap Dışı:

Bir yandan da etapların dışına çıkalım. Monte Carlo Rallisi, herkesin sevgilisi ve bir klasik olmasına rağmen bu sene 5 gün üzerinden yapılarak herkesi fazlasıyla yormuş durumda. Valence ve Monaco olarak iki merkezi bulunuyor an itibariyle rallinin ama seneye bu sayı bire düşebilir. Böylece de ralli, maksimum 4 gün olur ve ekipler etaplar arasında çok fazla yol geçmek zorunda kalmaz.

WRC’nin asıl derdi ise bir yayıncı kuruluş sıkıntısı. Monte Carlo için, etaplarda IRC’den tecrübesi bulunan Eurosport, acil olarak gelip işi oldukça iyi kotardı. Ama bu ralliden sonra daha uzun süreli bir anlaşma yapması lazım FIA’nın; tahminim Eurosport’un aynen devam edeceği. Bilinen ve bu işi daha önce yapmış bir firma; North One Sports’un sahipleri gibi ne olacakları belli olmayan insanlar değiller. FIA başkanı Jean Todt da konu ile bu hafta bir basın toplantısı düzenledi, onu da buradan okuyabilirsiniz.

Todt’un değindiği önemli konulardan biri de SupeRally sistemi. Bu sistem sayesinde pilotlar, yarışdışı kaldıktan sonra sürelerine belli bir ceza süresi eklendikten sonra ertesi gün yarışa dönebiliyor ve puan alabiliyorlar. Bu da onları yanlış yapmaktan çok korkutmuyor aslında. Ama Monte Carlo’da bu sistem uygulanmadı ve, belki Latvala hariç, herkes bundan mutluydu. Yeni pilotların yarışdışı kalmaktan korkarak, kendilerini daha iyi eğitmelerini söylüyor Jean Todt. Bunun önemli savunucularından biri de rahmetli Richard Burns’ün copilotu Robert Reid. Bu sistemin kalkmasıyla pilotların kendilerini daha iyi eğiteceklerine inandığını kendi twitter hesabından paylaştı ralli sırasında.

Ve Col de Turini’yi, extra farların geceyi aydınlatmasına vurgulu “kılıçların savaşı” etabını geride bırakarak 2012 sezonuna başlamış olduk, hem de son derece büyük bir heyecanla. 9-12 Şubat’taki Isveç Rallisi’ni büyük bir hevesle bekliyoruz!

WRC sezonu biteli ne kadar oldu? Neredeyse hiç. Ama bu arada yaşanan bir sürü gelişmeye bu blogda yer verdik; Hirvonen, Solberg ve Ogier’in takım değiştirmeleri, North One Sport’un başına gelenler vs. Ama yeni sezonun başlamasıyla sonunda hasret giderdik. Hem WRC ile hem de bir süredir takvimde olmayan, efsanevi Monte Carlo Rallisi’yle…

SupeRally kurallarının işlemeyeceği, yani yarışdışı kalanın tekrar başlayamayacağı rallide bu değişikliğin en büyük kurbanı *sürpriz sürpriz* Jari Matti Latvala oldu. Solberg’in desteğiyle takım içinde birinci pilot statüsünde olan Uçan Fin, maalesef sanki hala bu rolünü üstlenebilmiş değil. Hızından kimsenin şüphesi yok, zaman zaman Loeb’ü zorlayacak kadar hızlı ama istikrarı bir türlü bulamıyor. 2011 gibi sezon içinde şampiyonluk şansını çok erken kaybettiği bir yılda bile en iyi etap zamanlarında hep en yukarılardaydı. Veya cümleyi tersten okuyalım; çoğu rallide tonla en iyi etap zamanı elde ettiği bir yılda bile JML, şampiyonluk yarışına erkenden havlu attı. Evet, Ogier aslında JML kadar hızlı ve daha istikrarlı, hem de daha genç. Ama dönüp bakınca sanki Malcolm Wilson’ın Solberg kararını anlıyorum. Hem bir başka genç alarak Latvala’nın önünü kapamıyor hem de Latvala’nın kronik DNF’lerinden birinde (1′de 1 diyebiliriz) en azından podyum şansı yüksek ikinci pilotu var. Eminim ki yıllardır kendi takımını yaşatmakla mücadele eden Solberg, bu sene Ford’da çok ciddi işler başaracaktır. Bu onun son şanslarından biri ve o hala ralli ateşiyle yanıp tutuşuyor.

Ralliye dönecek olursak… Loeb, Monte’deki klasik üstünlüğünü bir kez daha ortaya koyuyor. Bu dağları ben yarattım dercesine iki gün sonunda arkasındakilerden 1.5 dakika önde. Hem de perşembe günkü 6 etabın 5ini kazanaraktan. Ama onun en büyük şansı da, yukarıda bahsettiğimiz gibi, Latvala’nın liderken yarışdışı kalması. Eğer ikisi hala galibiyet için çekişiyor olsalardı mükemmel bir Monte Carlo geri dönüşü izliyor olacaktık.

Ama aksiyon ararsanız hemen bir arka sırada bulabilirsiniz. Dani Sordo ve Petter Solberg, ikinci sıra için inanılmaz bir mücadele içindeler. Gün içinde hemen hemen her etap ikinci sıranın sahibi değişiyor. Aralarında 3-5 saniyeden fazla da hiç olmadı. Biri Citroen’deki hayal kırıklığından sonra MINI’de ikinci baharını yaşıyor, diğeri yıllar sonra bir fabrika takımına ikinci pilot olarak dönüp ikinci baharını başlatıyor. Bu mücadeleyi görmek ise bana büyük keyif veriyor.

Ford’un eski demirbaşlarından Hirvonen, Citroen kariyerine fena bir başlangıç yapmamış durumda ve 4. sırada. Aslına bakacak olursanız ne akan ne kokan bir performans: Nadir galibiyetler dışında buralarda takılmayı sever Hirvonen, aynen de devam ediyor. Ama geçen seneki performansıyla dikkatleri üstüne çeken genç Rus yıldız Novikov ile de burun burunalar. O mücadelede kaza yapana kadar Skoda Fabia’sıyla ilk yarışa çıkan Ogier de vardı aslında. Ama Fransız’ın kazasıyla üçlü, ikiliye düştü.

Onların arkasında ise sürpriz bir isim, eski toprak François Delecour var. Hem kendisi hem de M-Sport’un 3 Ford’u (Novikov, Delecour ve Tanak) yarışa gayet iyi devam ediyorlar. Aralarında ise MINI’nin ikinci pilotu, yerel kahraman Campana var. MINI’nin “parayı getiren koltuğu kapar” stratejisi sayesinde Kris Meeke yerine bu yarışlık yarışıyor olsa da fena bir iş çıkarmıyor sanki.

Ilk iki günün en basitinden özetiydi bu; bugün ve yarın Monte Carlo aynı şekilde devam edecek. Bakalım kimler Monte cehenneminden sağ sağlim çıkacak, kim yolda kalacak!

Önden ufak bir not: Bu post ile Lotus Renault’ya Lotus, eski Team Lotus’a da Caterham demeye başlıyorum. Isim değişikliklerini FIA’dan sonra ben de onayladım.

James Allen’ın bir yazısı oldukça dikkatimi çekti. Autosport’un haberine göre Lotus, fren altında aracın yüksekliğini ayarlayan, böylece virajlara girerken aracı daha stabil yapan ve lastikleri koruyan bir sistem için Charlie Whiting’den oluru almış gözüküyor. Açıkçası bu onlara çok büyük bir avantaj sağlayabilir, bu sene görüldüğü gibi lastiklerini daha iyi kullananlar, arayı bir anda açabiliyorlar yarış içinde. Bu tip bir şeyi Red Bull ve ardından Ferrari de flexiwing denilen olayla yapmıştı.

Tabi bu sistem, ön kanatın önemini daha da arttırıyor. Bu seneye kadar Red Bull bu alanı gayet iyi kullanmıştı ama hatırlayacaksınızdır, Renault da bir sene içinde zilyon tane yeni ön kanat varyasyonu yaratabilen ve kullanan bir potansiyele sahip. Yani kuralların gittikçe sıkılaştığı bu yıllarda inovasyon açısından geri kalan takımların ileride çok zorlandığı aşikar. Evet, belki geçen sene Renault, önden çıkan egzostuyla başta bir çığır açmış gibi gözükse de sezon içinde dezavantaja dönüşmüştü ama risk alan Renault dizayn ekibi mi daha başarılı sizce, yoksa hiç risk almayan Ferrari dizayn ekibi mi? Mclaren’den transfer edilen Pat Fry ve arkasından gelen yeni elemanlara bakacak olursa Maranello da aynı şekilde düşünüyor. Konu açılmışken bugün Ferrari, Hamashima’nın takıma katıldığını duyurdu. Bridgestone’un lastik sorumlusu olan Japon, Italyan takımda lastikleri daha iyi anlamak ve dizayn aşamasında lastiklerle şasinin uyumunu arttırmaktan sorumlu. Etkisini zamanla göreceğiz ama bence önemli bir transfer.

Şaşılmayacak şekilde bu sene de büyük ihtimalle takımların, bu sistemi kopyalana kadar şikayet etmeleriyle başlayacak demektir. Ama benim bir bakıma hoşuma giden şey, adı artık Lotus olan takımın, Colin Chapman günlerinden kalan bir şekilde değişik şeyler deniyor olması. Ferrari, niye Mclaren elemanlarını dolduruyor ki takıma, belki de buradan biraz ilham almalılar.

Bir kaç ay öncesinde 2012 sezonu, WRC için oldukça güzel geçecek, hevesle beklenen bir sezon gibi duruyordu. Monte Carlo Rallisi’nin geri dönüşü, MINI’nin bir fabrika takımı olmaya başlaması, Ogier’in katılmasıyla vites atan VW gibi yenilikler oldukça heyecan vericiydi. Ama serinin yayın haklarını elinde bulunduran North One Sports’un (NOS) sahibi, Litvanya’nın Sonoras bankasının içinin boşaltılması davasıyla içeri alınınca bir anda sıkıntılar başgöstermeye başladı. FIA, olayların ardından NOS’dan teminat istedi. Katar ile yapılan görüşmelerden bir sonuç çıkaramayan NOS, sonunda çareyi kepenk indirmekte buldu maalesef. Uzun süredir seriyi yayınlayan firma, henüz açıklanmasa da büyük ihtimalle bayrağı Eurosport’a devredecek. Hatırlanacağı üzere Eurosport, geçtiğimiz senelerde IRC’yi canlı yayınlıyordu. Eminim onlar da aynı şekilde iyi bir iş çıkaracaklardır.

NOS’un dertleri, bununla da sınırlı değil. 17′sinde koşulmaya başlayacak Monte Carlo Rallisi’nin zaman tutma ekipmanları da aynı şekilde dertli. Stage One Technology (S1T) adlı şirketin ürettiği ve NOS’a ait olan bu ekipmanlar, şu anda ralli etaplarında bulunsa da henüz kullanılmaları için gereken anlaşma sağlanmış değil. NOS’un S1T’ye olan borcunu ödeyemeyeceğini açıklaması, şu anda ekipmanların nasıl kullanıldığını bilen ekibin boykota gitmesine neden oldu. Her ne kadar Monte Carlo organizastörleri, IRC’yi ağırladığı zamanlarda kullandıkları kendine ait zaman tutma ekipmanlarını kullanabilirlerse de bu konudaki herhangi bir sorun FIA ve takımların oldukça başını ağrıtabilir.

Yine de herşey kapkara değil WRC dünyasında. Serinin en klasik yarışlarından Monte Carlo’nun, takvime dönmesi başlı başına bir sevinç kaynağı. Aynı etapta kuru hava, yağmur ve kar görülebilen, seyircilerinin araçları kartopu ile dövdüğü, yollarının önemli bir bölümünün dağlar ve uçurumlar arasında sıkıştığı bu zevkli yarışta tekrar WRC’leri görmek heyecan verici.

Bunun yanında takımların yeni pilotlarının performanslarını da görme şansını bulacağız. Hirvonen Citroen’de, Solberg Ford’da, Ogier VW’nin yarıştırdığı Skoda’larda ilk kez boy gösterecek. Bunun yanında Jari Matti Latvala ilk defa takımının lideri olacak, Dani Sordo ise ilk defa Kris Meeke’siz yarışacak, onun yerine bu yarışlık takıma sponsor getiren yerel kahraman Campana olacak. Bu yarış aynı zamanda Yves Matton’un da Quesnel’den aldığı Citroen takım patronluğu şapkasını ilk defa kullanacağı yarış olacak. Malcolm Wilson’ın kaç tane Citroen takım patronu eskittiğini hatırlamıyorum bile…

Hem heyecan hem endişe ile nefesler tutulmuş, WRC 2012 sezonunun başlangıcı için geri sayımın bitmesini bekliyoruz kısaca. Umarım bu sene de geçen seneki kadar heyecanlı olur.

Burcu Çetinkaya’ya, Türkiye gibi bir yerde kadın ralli pilotu olmasından çok daha önce bir saygı ve sevgi beslemeye başlamıştım açıkçası. Aynı okuldan mezunuz, bir çok kez pazartesi sabahları veya cuma öğleden sonraları, snowboard’daki başarıları sayesinde sahneye çıkıp bayrak tutmuş ve Istiklal Marşı’nı bizlere söyletmişti. Ben de hem güzel hem başarılı bir insan olmasından dolayı çok takdir ederdim. WRC’nin Türkiye ayağında çalıştığım sıralarda kendisini iş üstünde de yakından görme ve yapmak istediğim bir şeyi başarıyla yaptığından dolayı biraz da gıpta etme şansım olmuştu.

Kariyerinin aslında hızla ilerlediği yıllar bu aralar. Uluslararası bir çok ralliye katılıyor, basında sponsorlarının da yardımıyla oldukça yer buluyor ve genelde biz bize takılan motorsporları camiasını biraz da kendi kabuğundan dışarı çıkarıyordu Burcu. Bir bakıma Danica Patrick gibi. Eninde sonunda her sporun, popüler olmadığı coğrafyalarda gelişmesinin en kısa yolu kahramanlardan geçer. Belki de F1′in Amerika’da uzun zamandır popüler olamamasının sebebi de bu. Burcu Çetinkaya’nın, copilotu Çiçek Güney ile, kırmaya çalıştığı eşik de buydu aslında.

Daha sonra kendisini twitter’dan takip etmeye başladım. Politik ve kuvvetle muhtemel dini görüşlerimiz birbirini tutmasa da yapacak bir şey yok, sonuçta hepimizin kendimiz adına hakkı ve bu hakkı kullanma özgürlükleri var. Ama nolduysa 2011′in son virajlarında oldu diyebiliriz.

Bir anda sanal alem/sosyal medya, BMW-MINI’nin Burcu Çetinkaya’nın TV programına, sunucu arkadaşı tesettürlü diye deneme aracı vermediği ortaya çıktı. Bir heyecan, bir velvele. Bir daha hayatta BMW almayacaklardan MINI’lerini yakacaklara kadar, herkes durumu eleştirmeye koyuldu. Ama tek taraflı dinlenen her hikaye gibi, bunda da kazın ayağının tam olarak öyle olmadığı daha sonradan ortaya çıktı. Sıkıntı, bu sefer kazın ayağının standart bir sapmadan çok daha farklı olması.

Borusan Holding, en başta Burcu Çetinkaya ve/veya kendisinin TV programı ile zaten bir sponsorluk anlaşması olmadığını, bu yüzden böyle bir şeyin iptal edilmesinin söz konusu olmadığını, kaldı ki dini-politik herhangi bir görüşten dolayı böyle bir hareket yapmayacaklarını da açık açık belirttiler. Yetmedi, bir basın toplantısı yaptılar. Tam metnini de buradan bulabilirsiniz.

Politika yazmak haddime değil, kendime göre bir görüşüm olabilir ama kişisel düşüncelerimi bu bloga sokmak gibi bir niyetim yok. Bu yazının amacı da ahkam kesmek değil, aslında yazılmış bazı yazıları buraya koymak ve sizin düşüncelerinizi sormaktı. Okuduğum ve aklıma yatan bir kaç yazıyı aşağıda bulabilirsiniz:

Akay’ın Pit Cafe’de konuyla ilgili yazdığı yazı

Ajansspor’da Bahadır Bektaş’ın yazdığı yazı

Olayların patlamasına sebebiyet veren Yeni Şafak’ın haberi

Postmedya’dan konuyla ilgili haber

Basın toplantısının metniyle toplam 5 link, biraz olsun bizlere konuyla ilgili fikir veriyor. Kişisel olarak maalesef bu kadar takdir ve gıpta ettiğim birinin yaptıklarını samimiyetten uzak buluyorum. Keşke çamur at izi kalsın şeklinde, daha önce kendilerine test için zaten araç veren bir firmayı, sponsorluk vermediği için hedef almasaydı. Bahadır Bektaş’ın da dediği gibi, maalesef bu konu belki kamuoyu tarafından unutulacak, 3-5 sivrizeka hariç kimse BMW’sini MINI’sini satmayacak ama olaylar her zaman Burcu Çetinkaya’ya yapışıp kalacak.

Zaten kör topal ilerleyen, bir avuç insanın emekle yürütmeye çalıştığı ülkemizdeki motorsporları olayları, bu tip konularla değil, elde ettiği başarılarla ilk sayfaları süslediğinde bir yerlere geldik diyebiliriz ancak. Elimizdeki WRC ve F1′i, yine iç çatışmalarımıza kurban vermiş bir millet olarak, belki de boşuna şaşırıyorum. Yine de resimlere bakınca bir şeyi düşünmeden edemedim. Acaba Burcu’nun en önemli sponsoru olan Red Bull, şu anda ne düşünüyordur?

Geçtiğimiz pazar, Pit Girişi’ni temsilen Michelin’in davetine, Point Hotel Barbaros’a giderken kafamda bazı soru işaretleri vardı açıkçası. Daha önce Yokohama ile ilk kahvaltı toplantısını yaparken de benzer şeyler vardı: Lastik firmaları ile blogların entegrasyonu nasıl olacak, neler yapılabilir?

Michelin ve organizasyonu gerçekleştiren MedyaEvi, açıkçası şu ana kadar diğer firmaların göstermediği bir yoldan gitmeye karar vermişler. Bu toplanmayı, firmanın sosyal medyaya integrasyonundan çok, blogger’ları tanımak amaçlı yaptığından, markayı öne çıkarmadan güzel bir pazar günü yaşattılar bize. Öncesinde Point Hotel’in üst katında bir öğle yemeği yerken bir yandan da Michelin’in Pazarlama ve Iletişim Direktörü Sertan Akçagöz ve Kurumsal Iletişim Sorumlusu Selen Dik ile tanıştık. Keyifli bir sohbetin ardından ise aslında baya bir süredir merak ettiğim The Game’e gittik hep beraber. Davetlilerin ikiye ayrıldığı ve iki grubun birbiriyle yaptığı yarışmanın sonunda takım olarak kazandık belki ama Wii’de o kadar iyi hollahoop çevirdim ki kendimden utanıyorum. Yine de Guitar Hero’da Metallica’nın Unforgiven’ını söylerken ve zaten hastası olduğum Gran Turismo’yu oynarken kaybolan karizmamı biraz olsun kendine getirdiğime inanıyorum.

Buradan Michelin’e teşekkürlerimizi iletirken bir not da oyunseverlere; özellikle de Gran Turismo severlere. The Game’e gitmeyin! Veya gidin ama çıkmanın çok zor olduğunu bilerek, ardından program yapmadan gidin. Mesela yanyana özel koltuklu ve ses sistemli Gran Turismo ekipmanları, hele de beraber oynayacak arkadaşlarınız varsa, ciddi alışkanlık yapabilir; nerd’lük seviyesini tavan yapabilir. Benden söylemesi!

Çok güzel geçen bir motorsporları yılını daha geride bıraktık. Sizlerle bu blogda beraber olmak da keyifliydi, umarım siz de aynı şekilde keyif almışınızdır. 2012′nin sağlıklı, mutlu, huzurlu, güzel yarışların olduğu, her zamankinden daha iyisi olması dileğiyle hepimiz için… Aynada kalmayın!

Sezonun bitmesiyle aslında bizim yarışmamız da bitti ama sonuçları açıklamak için biraz bekledim. Aslında niyetim blogun ikinci yılıyla beraber açıklamaktı ama o sırada denk getiremedim, hem de iki olay birbirine kaynamasın istedim. Ama işte yıl sonu puanları ve kazananlar:

Keyser Soze: 75+4=79

Çekirdekçi Tayfa: 70+3=73

Nazlı: 68+0=68

Sinanko: 62+3=65

Sukullacı: 58+0=58

Cihan: 28+0=28

efBir: 12+0= 12

Schumi: 5+3= 8

Yani görüleceği üzere son hafta bir yer değişikliği olmadı ve neredeyse bütün sezon önde giden Keyser Soze, Mali Selışık’tan sonra geleneksel yarışmamızı kazanan ikinci kişi oldu. Kendisini tebrik ediyor ve 2012 sezonunda da bol bol başarılar diliyoruz.

Bu sene rookie’lerin üstünlüğü de gözlerden kaçmadı. Keyser Soze’nin yarışmayı kazanmasının dışında Çekirdekçi Tayfa da ikinci olarak yeni gelenlerin tahtını taşıdı. Nazlı ise geçen sezon yarısından girdiği tahmin oynumuza ilk defa tam sezon katıldı ve podyumun son basamağında yer buldu kendine.

Sizleri bir dahaki sene, daha heyecanlı bir 2012 senesinde, işkembelerinizle beraber bekliyoruz! Keyser Soze’ye tekrar tebrikler. Sahi, Keyser Soze kim? :)

Bu blogu yazarken tabi ki her zaman tarafsızlığımı korumaya çalışıyorum ama bazı pilotlara (yarıştıkları seri ne olursa olsun) sempatim olduğunu da belirtmem lazım. Bunlardan biri de Petter Solberg. Norveçli, WRC’nin en yüzü gülen, ayakları yere basan ve aynı zamanda da hızlı pilotlarından biri. Subaru, spordan çekildiğinden beri Citroen’in kanatları altında kendi takımını yarıştıran Solberg, uzun süredir bunun kendisi için maddi-manevi çok zor olduğunu ve artık tekrar bir fabrika takımına dönmek istediğini söylüyordu.

O zamanlar Ogier’in Ford’a geçeceği konuşuluyordu, o yüzden VW’ye de Solberg gider ve tecrübesiyle aracı geliştirir diye düşünüyordum. Ama Ford, gelecek ile ilgili planlarını hızlı bir şekilde kesinleştiremediği için Ogier’i bütçesi dev VW’ye kaptırdı. VW için hiç de fena olmadı aslında; hem çok genç hem de çok hızlı bir pilotu kariyerinin başında kendi taraflarına çekmiş oldular. Ogier de takımı kendi etrafında şekillendirebilecek.

Bu hamleden sonra, bu hafta içinde Ford’un WRC’de kalacağı kesinleşti. Hemen ardından bir diğer haber de Petter Solberg’in Ford’a dönüşü oldu. 2000 sezonunun ortasında pat diye bıraktığı takıma 11 yıl sonra geri dönmüş oldu Norveçli. Autosport’un Ford takımı direktörü Malcolm Wilson ile yaptığı çok başarılı röportajından da anlaşılacağı üzere Solberg, takıma ikinci pilot olarak geliyor ve tek senelik kontratı var. Yani “Mavi Oval” (bu da ne kötü bir takma addır) gelecekleri olarak Jari-Matti Latvala’yı görüyor ve bunu da açık açık sölemişler Solberg’e. Röportajın güzel taraflarından biri de tek senelik kontratı incelemiş olması. Bugün 37 yaşında olan Solberg, seneye 38 olacak. Evet Loeb, belki daha yaşlı ama o şampiyonlukları arka arkaya dizmiş ve dizmeye devam etmekte. Ford da bu seneden sonra Solberg yerine Mads Ostberg’i fabrika takımına alabilir. Ne de olsa genç Norveçli, bu sene oldukça etkileyici bir performans sergilemişti.

Burada benim kafamdaki asıl soru işareti Latvala’nın, takım liderliği pozisyonunu kaldırıp kaldıramayacağı. Hızlı olduğu kesin. Ama bazen fazla hızlı ve her ne kadar 2011 de azaltmış olsa da hala fazla kaza yapıyor. Bu sene bir çok rallide en fazla etap galibiyeti alan pilot olmasına rağmen yaptığı kazalar yüzünden şampiyonluk yarışından oldukça erken koptu. Belki kendine yüklenen bu sorumluluk onu daha olgunlaştırır ve kendine getirir.

Bir de Malcolm Wilson’ın dediğine göre Abu Dhabi, artık Ford takımının sponsorlarından biri değil. Bu önemli kayıptan sonra bile Ford’un WRC’de kalmaya karar vermesini, buradan istedikleri faydayı bulduklarından olduğunu düşünüyorum; beklenen şampiyonlukları kazanamamış olsalar bile.