ความอินดี้อย่างหนึ่งของ Sony Music ต้นสังกัดของ Nogizaka46 ก็คือว่า ไม่เน้นขายแผ่น ทั้งปีมีคอนเสิร์ตหลายครั้ง อย่างเช่น คอนเสิร์ตทัวร์หน้าร้อนทั่วประเทศ คริสต์มาสไลฟ์ อันเดอร์ไลฟ์ทัวร์ แต่จะมีเฉพาะคอนวันเกิดเท่านั้นที่เอามาลงแผ่นให้ดูกัน

ความพิเศษของคอนวันเกิดปี 2017 ก็คือในวันแรกเป็นคอนจบการศึกษาของ Hashimoto Nanami เมมเบอร์คนสำคัญของวงด้วย อัตราการแก่งแย่งตั๋วคอนสูงมาก และก็ต้องมีคนจำนวนไม่น้อยที่ไม่สามารถไปดูด้วยตัวเองได้ แต่อย่างน้อยก็ยังมีแผ่นออกมาให้ดูปลอบใจ

โดย box set ที่ซื้อมาอันนี้เป็นแบบ Blu-ray 4 แผ่น มีคอนสามวัน วันละแผ่น แล้วก็เบื้องหลังอีกแผ่นนึง

แพ็คเกจจิ้งก็มาแบบเดียวกับคอนวันเกิดปีที่แล้ว วัสดุแทบไม่แตกต่าง

ของแถมในกล่องเป็นโปสการ์ดกับการ์ดรูปเมมเบอร์ เข้าใจว่าสุ่ม

อย่างอื่นในกล่องก็มี booklet และตัวแผ่น Blu-ray

Booklet รอบนี้เกลี่ยๆ รูปเมมเบอร์ได้โอเคดี เมมเบอร์ดังมีเยอะหน่อย เมมเบอร์ไม่ค่อยดังก็มีน้อยลง แต่ก็ไม่มีใครเยอะข้ามหน้าข้ามตาคนอื่น

ส่วนภาพและเสียงก็ตามมาตราฐาน คมชัดดี ไม่มีแตก

ปิดท้ายด้วยโฆษณา

ถ้าใครไม่มีเครื่องเล่น Blu-ray ก็มีเวอร์ชัน DVD ขายอยู่เหมือนกัน ราคาก็ถูกกว่ากันหน่อยนึง แต่ก็จะได้เป็น DVD โซน 2 ซึ่งอาจจะเล่นกับเครื่องเล่นบ้านเราไม่ได้ ถ้าอยากได้ภาพดีๆ เสียงดีๆ เล่นได้แน่นอน ก็จัด Blu-ray ดีกว่า

The post แกะกล่อง Nogizaka46 5th Year Birthday Live appeared first on pittaya.blog.

เวอร์ชันที่ซื้อมาเป็นแบบ Blu-ray 1 แผ่น + Audio CD 2 แผ่น + Photobook 1 เล่ม สั่งจาก Amazon มาในราคา 7,437 เยน จากราคาเต็ม 10,800 เยน ส่งไวมาก ไม่ถึงอาทิตย์นึงก็มาถึงเมืองไทยแล้ว

ตอนได้ห่อพัสดุมาก็ตกใจว่าขนาดใหญ่กว่าที่คิด ก็เพราะว่า photobook ข้างในเล่มใหญ่ + หนาใช้ได้เลย

แจ็คเก็ตข้างนอกเป็นพลาสติกแข็ง ถอดออกมาแล้วมี photobook และกล่องใส่แผ่นอยู่ข้างใน

ข้างในบุฟองน้ำ ดูดีทีเดียว

ด้านในมี 3 แผ่น เป็นบันทึกการแสดงสด 1 แผ่น (สีแดง) และอีก 2 แผ่นเป็น Audio CD

Photobook จะเป็นรวบรวมภาพตั้งแต่ช่วงก่อนวันเล่น Live จริง จนกระทั่งจบการแสดง ถ่ายออกมาสไตล์ documentary หน่อย ไม่ใช่แนวเน้นสวย

ในส่วนของ Blu-ray แผ่นญี่ปุ่นจะเป็นโซนเดียวกับประเทศไทย ดังนั้นก็ดูกับเครื่องเล่นบ้านเราได้ไม่มีปัญหา

ตอนที่ดูสามารถเลือกฟังเสียงปกติ หรือเลือกฟังคอมเมนต์จากเมมเบอร์ก็ได้

ในช่อง official ของ avex มีตัวอย่างบางส่วนตัดมาให้ดู

ถ้าใครอยากดู แต่ไม่อยากซื้อเวอร์ชัน Blu-ray ก็มีเวอร์ชัน DVD ขายเหมือนกัน ถูกกว่า แต่ก็ไม่มีแผ่น audio และ photobook ให้นะ

The post แกะกล่อง BiSH – NEVERMiND TOUR RELOADED THE FiNAL “REVOLUTiONS” appeared first on pittaya.blog.

ประเภทของงานจับมือ

ก่อนอื่นเลยต้องรู้ก่อนว่า งานจับมือของไอดอลตระกูล 46 ทั้ง Keyakizaka46 และ Nogizaka46 มีอยู่ด้วยกัน 2 แบบคือ

1. งานจับมือทั่วประเทศ / 全国握手会 – ใครๆ ก็สามารถเข้าร่วมได้ เพียงแค่ซื้อซีดีซิงเกิ้ล Type A/B/C จากร้านทั่วไป จะออฟไลน์หรือออนไลน์ก็ได้ ในกล่องจะมีบัตรเข้าร่วมงานจับมือแถมมาให้ด้วย ในงานสามารถเลือกจับมือกับเมมเบอร์คนไหนก็ได้, เมมเบอร์แต่งเครื่องแบบของซิงเกิ้ลนั้นๆ, มีแสดง Mini Live ก่อนจับมือ
2. งานจับมือเดี่ยว / 個別握手会 – ต้องสั่งซื้อซีดีซิงเกิ้ล Type Regular ผ่านเว็บ Fortunemusic.jp และระบุเมมเบอร์ที่เราจะจับมือด้วย พอซีดีมาส่ง เราก็จะได้บัตรจับมือแถมมาในกล่อง (หรือจะเรียกว่าซื้อบัตรจับมือแถมซีดีก็ได้), เมมเบอร์แต่งตัวตามใจ, ไม่มี Mini Live

ในเว็บ Official ของวงจะมีบอกวันเวลาไว้ว่างานจับมือแต่ละครั้งจัดที่ไหน ดูได้จากหน้า Schedule ปกติก็จะจัดกันในวันเสาร์อาทิตย์และวันหยุดราชการของญี่ปุ่น

อีเว้นท์ครั้งนี้เป็นงานจับมือของซิงเกิ้ลที่ 2 ที่ชื่อ 「世界には愛しかない」 (Sekai niwa Ai shika nai) ครับ

สถานที่เข้าร่วมงานจับมือ

สถานที่แถบคันโตก็จะมี Makuhari Messe (จิบะ), Pacifico (โยโกฮาม่า) ถ้าเป็นคันไซมักจะจัดที่ Pulse Plaza (เกียวโต) ส่วนที่นาโงย่าที่ไปเข้าร่วมมาครั้งนี้ จัดที่ Port Messe

การเดินทางจากตัวเมืองนาโงย่าก็ไม่ยากอะไร นั่งรถไฟสาย Aonami มาลงที่สถานี Kinjofuto ซึ่งเป็นสถานีสุดท้ายก็ถึงแล้ว ถ้านั่งจากสถานีนาโงย่าก็ 24 นาที, 350 เยน

สถานีแถวนั้นค่อยข้างห่างไกลตัวเมือง ไม่ค่อยมีอะไรขายเท่าไหร่ ถ้าจะเตรียมอะไรมาก็ซื้อมาจากในตัวเมืองให้เรียบร้อย

กิจกรรมในงานจับมือทั่วประเทศ

ในงานจับมือทั่วประเทศ ช่วงเช้าจะมี Mini Live ให้ดู แล้วเป็นจับมือจริงๆ ช่วงบ่าย ต่างกับงานจับมือเดี่ยวที่จะมีแต่จับมืออย่างเดียว ไม่มี Live

ก่อนวันงานในเว็บ official จะแจ้งรายละเอียด บอกว่างานเริ่มกี่โมง เปิดให้เข้ากี่โมง ถ้าใครมาก่อน ก็ต่อคิวรอกันหน้าฮอลล์ไป

รอบที่นาโงย่า เปิดให้เข้าตอน 9:30 คนที่เข้างานต้องผ่านเครื่องสแกนโลหะ + มีตรวจกระเป๋า จังหวะนี้ถ้าใครพกเครื่องดื่มมาก็ต้องจิบให้ staff ดูด้วย หลังจากนั้นเอาบัตรจับมือ 1 ใบยื่นให้ staff เพื่อแลกเป็นบัตรเข้า Mini Live

ในบัตรจะระบุไว้ว่าเราจะได้อยู่โซนไหน (สุ่มเอา) อย่างในรูปคือได้ block B โซน B-1 (ถ้า block A จะอยู่หน้าสุด) แต่สำหรับแฟนๆ ผู้หญิงจะได้บัตรเป็นโซนผู้หญิงที่ติดเวทีด้านหน้าเลย

หลังจากเข้าไปรอได้พักใหญ่ Mini Live ก็เริ่มเล่นตรงเวลาที่ 11:30

เพลงที่เล่นใน Mini Live ก็จะเป็นเพลงในซิงเกิ้ลนั้นๆ ครบทุกเพลง สลับกับพักเบรกให้เมมเบอร์ได้พูดชักชวนคนมาจับมือเลนตัวเอง รวมเวลาก็ประมาณชั่วโมงนึง หลังจากนั้น staff จะเคลียร์คนออกจากฮอลล์ เพื่อจัดสถานที่สำหรับจับมือ

ส่วนบัตร Mini Live นี่ต้องเก็บไว้ เพราะจบ Live แล้วถึงเวลาจับมือ เราจะเอาบัตรนี้ใช้ยื่นแทนบัตรจับมือด้วย

ระหว่างนี้จะไปหาอะไรกินก่อนก็ได้ เพราะงานจับมือจะเริ่มตอน 13:30 ใครจะซื้อสินค้า official ก็มีบูธขายของมาตั้งพร้อม

ที่ Port Messe มีร้านอาหารอยู่ร้านนึง แล้วก็ร้านแผงลอยอีกร้านนึง มีตู้กดน้ำอัตโนมัติกระจายอยู่ทั่วไป บางคนก็ซื้อกิน บางคนก็พกข้าวปั้นมากินเองตามสะดวก

ได้เวลาจับมือ

พอถึงเวลา เราก็จะสามารถเข้าไปในฮอลล์เพื่อร่วมงานจับมือได้ ซึ่งก็ต้องผ่านจุด security เหมือนเดิม อันนี้ใครที่ออกมานอกฮอลล์ จะกลับเข้าไปก็ต้องผ่านตรงนี้ทุกครั้ง

โซนที่เป็น Free Area แค่ผ่าน security check ก็เข้าไปเลย แต่โซนจับมือต้องโชว์บัตรจับมือก่อน ถึงจะเข้าไปได้ (ถ้าจัดงานที่อื่น อาจจะจัดพื้นที่ไม่เหมือนแบบในรูป ขึ้นอยู่กับความเหมาะสมของสถานที่)

ในงานจับมือทั่วประเทศ เมมเบอร์จะอยู่กันเลนละสองคน หรือบางเลนก็มีสามคน (ถ้าเป็นของ Nogizaka46 จะมีเลนที่มีคนเดียวด้วย) แต่งชุดเครื่องแบบของซิงเกิ้ลนั้นๆ ใครอยู่เลนไหน จะประกาศ 1-2 วันก่อนงานจับมือ ในงานก็มีป้ายบอกไว้ชัดเจน สิ่งที่ต้องทำคือแค่จำชื่อที่เขียนเป็นคันจิของเมมเบอร์แต่ละคนให้ได้

พอเลือกได้แล้วว่าจะเข้าเลนไหนก็เดินไปต่อแถว ก่อนจะเข้าไปจับมือ ตรง (2) จะมีที่ให้วางกระเป๋า เสร็จแล้วเดินเข้าไปด้านในจะมี staff รับบัตรจับมือ และให้เราแบมือ พลิกสองข้างให้ดูว่าไม่มีอะไรอันตราย แล้วถึงเข้าไปจับมือที่ (3) ได้ พอเรียบร้อยแล้วก็เดินออกมาหยิบกระเป๋าที่ (4) แล้วเดินออกจากเลนนี้ไปต่อแถวเลนอื่นได้เลย

ถ้าเลนไหนเป็นเมมเบอร์ดัง คิวก็จะยาวเป็นเรื่องปกติ เช่นในงานครั้งนี้ เลนของ ฮิราเทะ ยูรินะ + โอดะ นานะ ต้องต่อกันนานถึง 80 นาทีเลยทีเดียวกว่าจะได้จับมือ แต่เมมเบอร์ที่ไม่ดัง บางทีไปต่อปุ๊บได้จับมือเลยก็มีเหมือนกัน

งานนี้มีบัตรมา 6 ใบ ที่ได้จับมือด้วยก็มี ซาโตชิ x ซือมิน / โอดะนานะ x เทะจิ / โอเซกิ x เบริกะ / นิจิกะ x นาโกะ x อาคาเน็น / อุเอมุระ x ยุยป้ง / ยุกก้า x คุริทาโร่

สำหรับคนที่บัตรจับมือหมดแล้วแต่อยากจับเพิ่ม ในงานก็มี Tsutaya มาตั้งบูธขายซีดีด้วย เรียกว่าดูดเงินกันทุกทาง

ตามกำหนดการคืองานจับมือเลิกตอน 18:00 คนที่ไปก็เผื่อเวลากันให้ดีด้วยครับ

The post การเข้าร่วมงานจับมือทั่วประเทศของ Keyakizaka46 appeared first on pittaya.blog.

• ทำไมไทเป – น้ำส้ม / Bun Books
• OK Go Tokyo 2 – พยูณ วรชนะนันท์ + ภาคภูมิ ลมูลพันธ์ / Sunday Afternoon
• ในสาธารณรัฐไวมาร์ ฮิตเลอร์ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง – ภาณุ ตรัยเวช / มติชน
• The Selfish Gene ยีนเห็นแก่ตัว – Richard Dawkins เขียน + รศ.ดร.เจษฎา เด่นดวงบริพันธ์ แปล / มติชน

รวมค่าเสียหาย 1,044 บาท

จริงๆ แล้วงานหนังสือคราวนี้ไม่ได้ตั้งใจจะไปเท่าไหร่ แต่พอดีมีธุระในเมืองเลยมีเวลาแวะไปวันสุดท้ายช่วงค่ำ ก่อนเค้าเก็บบูธกันเลย มีเวลาเดินประมาณชั่วโมงเดียวก็ได้มาประมาณนี้แหละ

หลังๆ นี่ไม่ค่อยได้มีโอกาสไปเดินหาซื้อหนังสือมากเท่าเมื่อก่อน ถ้ามีเล่มที่อยากอ่านก็มักจะจดเอาไว้ รวมให้ได้ 3-4 เล่มแล้วค่อยสั่งออนไลน์เอา สะดวกกว่า

The post Book Fair April 2016 appeared first on pittaya.blog.

ช่วงปลายเดือน ม.ค.ที่ผ่านมา ผมได้จับพลัดจับผลูต้องไปธุระเรื่องงานที่ Seattle ราวๆ อาทิตย์นึง ระหว่างที่อยู่โน่นพอมีวันว่างนิดหน่อย ก็เลยหาโอกาสไปแวะชมสำนักงานของ Microsoft ที่เปิดให้คนทั่วไปแวะเข้ามาเยี่ยมชมได้

สำนักงานของ Microsoft ในรัฐ Seattle นี่เป็นสาขาใหญ่ ตั้งอยู่ในเขตเมือง Redmond ต้องนั่งรถออกจากตัว Downtown Seattle ไปพักใหญ (เวลาในวงการไอทีเรียก Microsoft ด้วยชื่อเล่น ก็มักจะเรียกว่า “Redmond” ตามชื่อเมืองนี่แหละ)

การเดินทางจากตัวเมือง Seattle ไปสำนักงาน Microsoft สำหรับคนไม่มีรถที่ง่ายสุดก็คือนั่งรถเมล์ มีหลายสายให้เลือก เปิดดูจาก Google Maps ได้เลย (หรือจะใช้ Bing Maps ก็น่าจะได้เหมือนกัน) ใช้เวลาประมาณ 50 นาที

ลงจากรถเมล์แล้วก็มองหาตึกหมายเลข 92 ไว้

บริเวณสำนักงานใหญ่ของ Microsoft ประกอบด้วยตึกมากมายหลายตึก บรรยากาศคล้ายๆ เดินเข้าไปในมหาวิทยาลัยเมืองนอก

เดินมาจนถึงทางเข้าของตึก Visitor Center ก็จะเจอกับป้ายบริษัท Microsoft ชักชวนให้เข้าไปถ่ายรูปด้วย

ตึกหน้าตาแบบนี้ ถ้าหันหลังกลับไปจะเป็นลานจอดรถ

เดินเข้าไปในตัวตึก ตรงล็อบบี้มีโมเดลจาก Halo ขนาดเท่าคนจริงตั้งอยู่

เดินผ่านโมเดล Halo ไปแล้วจะเจอ Microsoft Company Store ที่ขายของสารพัดอย่าง

ฝั่งตรงข้ามของ Company Store ก็คือ Visitor Center ตรงทางเข้าจะมีพนักงานต้อนรับให้ลงทะเบียนก่อนเข้า หลังจากนั้นก็เดินเข้ามาดูได้เลย (ฟรี!)

ส่วนแรกที่เจอจะเป็นพัฒนาการของ Microsoft ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน

รวมพนักงานยุคก่อตั้งพร้อมลายเซ็น กำแพงด้านหลังจะมีประวัติให้อ่านรายคน (คนซ้ายล่างหน้าตาคุ้นๆ มั้ย)

Altair 8800 คอมพิวเตอร์ยุคโบราณ

ต่อจากส่วนที่เป็นประวัติก็จะเป็น Microsoft ในยุคปัจจุบัน มีการแสดงสินค้าและนวัตกรรมในกลุ่มต่างๆ เช่นโซน PC ทีจัดแสดง PC จากผู้ผลิตหลายๆ ค่าย

โซน Windows Phone ที่เงียบเหงาและไม่มีใครสนใจ

แท็บเล็ต Lenovo Yoga สักรุ่นนึง ขนาดใหญ่มาก

โซน Wearables ก็จะมี Microsoft Band ให้ลองเล่น

Surface มีให้ลองเล่นทั้งรุ่น 3 และ 4

ของที่น่าสนใจจริงๆ คือ Surface Book ที่หาเล่นที่อื่นไม่ค่อยได้ ที่นี่มีตัวจริงให้จับ วัสดุดูดี สวยเนี้ยบมาก

ถอดจอออกมาเล่นได้อย่างในโฆษณา ตัวล็อคจอกับคีย์บอร์ดก็ทำได้แข็งแรงดี ดูพรีเมียม

ต่อมาเป็นโซน Xbox มีเด็กๆ นั่งเล่นเกมกันอยู่เยอะมาก

ส่วนเด็กผู้หญิงก็มาเล่นเกมเต้นที่ใช้ Kinect กัน

ของเล่นจาก Microsoft ที่อยากเล่นที่สุด แต่ไม่มีให้เล่นก็คือ HoloLens แว่น Augmented Reality ที่เปิดตัวไปพักใหญ่แล้ว (แต่ยังไม่วางขายสักที) มีแค่ตัวโชว์อยู่ในตู้กระจก

แถวๆ HoloLens มีของเล่นอื่นโชว์ ก็เป็นพวกงานวิจัยด้าน AI + Image Recognition ของ Microsoft เช่น เดาอายุจากใบหน้าของเรา หรือเกมแต่งตัวที่ให้เราไปยืนเป็นแบบแล้วใช้ hand gesture เลือกหยิบเสื้อผ้าแบบต่างๆ มาใส่

อีกโซนนึงที่ร้างไร้ผู้คนก็คือ App Showcase ของ Windows Store ที่ไม่ค่อยจะมี App ดีๆ เหมือนอย่างชาวบ้านเค้า

Skype เป็นบริการที่พอจะเชิดหน้าชูตาของ Microsoft ได้บ้าง

สรุปส่วน Microsoft Visitor Center นี่ก็ไม่ใหญ่มาก เดินเร็วๆ 15 นาทีก็หมดละ (ดูในรูปพาโนรามาด้านล่างได้) ถ้าเป็นคนไอทีที่ตามข่าวอยู่ตลอดอยู่แล้วก็คงไม่มีอะไรน่าสนใจเท่าไหร่

Visitor Center ปกติจะเปิดวันจันทร์-ศุกร์ เวลาที่แน่นอนควรตรวจสอบจาก Official website อีกทีเพื่อความชัวร์

เดินออกมาจาก Visitor Center ก็จะกลับมาเจอ Company Store อีกรอบนึง ด้านในมีสินค้าสารพัดแปะแบรนด์ Microsoft วางขาย สำหรับที่นี่ ใครๆ ก็สามารถเดินเข้ามาซื้อของได้เลย ต่างจาก Company Store ของ Google ที่ต้องให้พนักงานพาเข้าไปซื้อ

สินค้าหลักที่ขายในนี้ส่วนใหญ่คือเสื้อ มีทั้งเสื้อยืด เสื้อเชิ้ต เสื้อกันหนาว เสื้อแจ๊กเก็ต เสื้อเด็ก เสื้อกีฬา ฯลฯ ส่วนใหญ่เป็นลาย Windows, Office, Xbox

ลาย Windows Logo 4 ยุค ราคา 12.50 USD (ยังไม่รวมภาษี)

เนื่องจาก Xbox เป็นสปอนเซอร์ของทีมฟุตบอล Seattle Sounders ก็จะมีเสื้อทีมวางขายในร้านด้วย

สายคล้องคอสำหรับพนักงานออฟฟิศ

แก้วน้ำมีลายให้เลือกเยอะมาก แต่พอพลิกดูดัน Made in Thailand ซะงั้น

กระติกน้ำหลากสีหลายแบบหลายราคา

แบตสำรอง USB-Hub สายชาร์จ ลำโพง ฯลฯ

Power Bank ลาย Windows สำหรับแฟนตัวจริง

สมุดโน้ต ไดอารี Post-It ฯลฯ

สินค้าอื่นๆ นอกจากนี้ยังมีหมวก ร่ม ขนม ของกิน ของเล่น ไปจนกระทั่งลิปมัน! เรียกว่ามาแล้วยังไงก็น่าจะมีของติดมือกลับบ้านมาบ้าง

เลือกเสร็จแล้วก็เข้าแถวไปจ่ายตังค์ได้

สำหรับคนที่มีเวลาเหลือ สามารถเดินเที่ยวชมบรรยากาศรอบๆ campus ของ Microsoft ได้ ลองสอบถามเจ้าหน้าที่ด้านหน้า Visitor Center ดู เค้าจะให้แผนที่แนะนำเส้นทางมาเลยว่าถ้าอยากเดินไกลให้ไปทางไหน ถ้าเดินไม่เยอะให้ไปทางไหน ถ่ายรูปได้ตามมารยาท (คือถ่ายวิว ถ่ายตึกได้ แต่ถ่ายคน หรือถ่ายทะลุกระจกเข้าไปในตึกอาจจะไม่เหมาะ)

บรรยากาศโดยรอบร่มรื่น ต้นไม้เยอะ เดินได้สบายๆ แต่ในระหว่างเดินก็เห็นมี shuttle car รับส่งระหว่างโซนวิ่งอยู่เหมือนกัน อาจจะมีไว้สำหรับพนักงานที่เร่งรีบ เพราะถ้าเดินจริงๆ ให้รอบ campus ก็กินระยะทางทั้งหมดราวๆ 5 ไมล์ (8 กิโลเมตร)

มีสนามบอลให้เล่น

มีโซนที่หน้าตาคล้ายๆ community mall บ้านเรา จะเป็น common area มีร้านอาหาร ร้านมือถือ ร้านจักรยาน ฯลฯ

เทียบกับ Campus ของ Google ที่ Mountain View แล้วที่นี่จะให้บรรยากาศที่ relax กว่า แต่ไม่ขี้เล่น เข้ากับ theme ของ Microsoft ในปัจจุบันที่พยายามเป็นมิตรกับผู้ใช้ แต่ก็ไม่ถึงกับ playful

ถ้าใครมีโอกาสมา Seattle แล้วมีเวลาสัก 2-3 ชั่วโมง ก็แนะนำให้ลองมาดูกันสักครั้งครับ

The post เดินเล่น Microsoft Visitor Center และ Company Store appeared first on pittaya.blog.

ปกติถ้าซื้อซิงเกิ้ล Type A/B/C ก็จะมีแผ่น DVD ที่เป็น MV ของซิงเกิ้ลนั้นๆ แถมมาให้อยู่แล้ว แต่ความละเอียดมันก็เป็นแค่ 480p ถ้าจะซื้อ box นี้แบบ DVD ก็คงไม่ค่อยมีประโยชน์เท่าไหร่ ดังนั้นก็เลยจัดแบบ Blu-ray มาเลยดีกว่า

เวอร์ชันที่จัดมาเป็นแบบ 4 แผ่น โดยที่ 3 แผ่นแรกจะเป็นรวม MV ทั้งหมด 54 MV เรียงมาตั้งแต่ซิงเกิ้ลแรก + MV ใหม่อีก 3 เพลง และแผ่นสุดท้ายเป็นเบื้องหลัง

ราคาเต็ม 12,000 เยน สั่งพรีออเดอร์จาก Amazon ลดเหลือ 8,879 เยน

กล่องภายนอกหน้าตาแบบนี้

ภายในเป็นกล่องใส่แผ่นกับ booklet อีกเล่มนึง

ใน booklet ก็สวยดี แต่รูปนานาเสะเยอะข้ามหน้าข้ามตาคนอื่นมาก

ภาพจากตอน Oide Shampoo

เปิดกล่องใส่แผ่นออกมาก็จะมีรูปสุ่มให้ 1 รูป เป็นภาพจากใน MV น่ะแหละ แล้วก็บัตรเข้าร่วม event (ที่ญี่ปุ่น) อีก 1 ใบ

สกรีนแผ่น 1 + 2

สกรีนแผ่น 3 + 4

เทียบกับ Documentary ที่ออกมาก่อนหน้านี้แล้ว เหมือนรวม MV อันนี้จะทำ packaging ออกมาดีกว่านิดนึง กล่องใส่แผ่นดูเป็นพลาสติกคุณภาพดีกว่า แต่ของแถมสู้ไม่ได้

สำหรับภาพและเสียงก็คมชัดสมกับเป็น Blu-ray เพลงที่มีการเคลื่อนไหวเร็วๆ มีแสงวูบวาบอย่าง Seifuku no Mannequin ก็ยังภาพคมกริบ ไม่มี artifact แตกๆ ให้เห็นอย่างคลิป bitrate ต่ำที่มีอยู่บนเน็ต หรือเพลงที่ย้อมสีเป็นเรโทรอย่าง Tachinaorichuu ก็ดูดีกว่าเวอร์ชัน DVD มาก

ถึงแม้บางครั้งอาจจะแอบอิจฉาวงอื่นบางวงที่มี MV ให้ดูกันฟรีๆ บน YouTube แถมความละเอียดมีตั้งแต่ FullHD ไปจนถึง 4K แต่สำหรับแฟน Nogizaka46 แล้ว Blu-ray box นี้ไม่ควรพลาดจริงๆ

The post แกะกล่อง Nogizaka46 All MV Collection appeared first on pittaya.blog.

เวอร์ชันที่ซื้อมาเป็นแบบบลูเรย์ Complete Box 4 แผ่น ปกเป็นคอสตูมจาก Oide Shampoo ซิงเกิ้ลที่สองของวง

ราคาเต็ม 13,000 เยน สั่งพรีออเดอร์จาก Amazon ลดเหลือ 10,052 เยน

ในกล่องประกอบด้วยกล่องใส่แผ่นบลูเรย์และ booklet อีกเล่มนึง

กล่องใส่แผ่นเป็นพลาสติกขาวๆ ธรรมดา น่าจะทำได้สมราคากว่านี้สักหน่อย

ภายในกล่องบรรจุ 4 แผ่น เป็นตัวหนังสารคดีแผ่นนึง ที่เหลือเป็นฟุตเตจ, deleted scene, คอมเมนต์ ฯลฯ

รูปแถม 5 ใบได้ มายะ, ฮจจัง, มิเรีย, มาริกะ, ไมยัง

ข้างใน booklet มีรวมภาพเมมเบอร์แต่ละคน, ภาพเก็บตกจาก event นิดหน่อย, Special Talk กับกัปตันเรย์กะ แล้วก็ timeline รวมเหตุการณ์ต่างๆ ของวงตั้งแต่เริ่มออดิชั่น

ส่วนเรื่องฟีเจอร์ภาพและเสียงยังไม่ได้ทดสอบ ต้องไปหาเครื่องเล่นบลูเรย์มาใช้ก่อน

The post แกะกล่อง Documentary of Nogizaka46 appeared first on pittaya.blog.

ศาลเจ้าโนกิ เป็นศาลเจ้าเล็กๆ ในย่านโนกิซากะ (Nogizaka – 乃木坂) คำว่า “ซากะ (坂)” ในชื่อย่านแปลว่า เนิน, ทางลาด ซึ่งก็ตรงกับลักษณะแถบนั้นที่เป็นเนินหลายเนินอยู่ นอกจากโนกิซากะแล้วก็ยังมีโทริอิซากะแล้วก็อาคาซากะด้วย

การเดินทางมาก็ไม่ลำบาก มีรถไฟใต้ดินของ Tokyo Metro สาย Chiyoda วิ่งผ่าน ลงที่สถานี Nogizaka ได้เลย จุดสำคัญคือต้องออกประตู 1 ไม่งั้นเดินไกลมาก

ความสำคัญของศาลเจ้าโนกิและย่านโนกิซากะก็คือ เป็นบ้านเกิดของวง Nogizaka46 นั่นเอง

ถ้าเทียบกับไอดอลคู่แข่งอย่าง AKB48 แล้ว Nogizaka46 เป็นวงที่ไม่มีสถานที่ประจำสำหรับแสดงสดแบบเดียวกับที่ AKB48 มีฐานที่มั่นอยู่ที่อากิฮาบาระ แต่ชื่อ Nogizaka ในชื่อวงมีที่มาจากตึก SME Nogizaka Building ของ Sony Music Entertainment สถานที่ออดิชั่นรอบสุดท้ายของวงซึ่งตั้งอยู่แถวนี้

นอกจากนี้แล้ว Toumei na Iro (透明な色) อัลบั้มแรกของวง ยังใช้ภาพบรรยากาศรอบๆ ศาลเจ้าโนกิประกอบภาพเมมเบอร์ใน booklet ของอัลบั้มด้วย

วันนี้นอกจากจะมาศาลเจ้าโนกิแล้ว ก็ตามมาดูสถานที่จริงใน booklet ด้วยอีกหนึ่งอย่าง

ทางออกสถานี Nogizaka

สถานีโนกิซากะ อยู่ระหว่างสถานี Omotesando ถนนสายแฟชั่นกับสถานี Akasaka ที่เป็นย่านหรูดูมีอันจะกินหน่อย

สถานีเล็กๆ ธรรมดาๆ มีแค่ 2 ชานชาลาเท่านั้น

อีกชานชาลาหนึ่ง

เทียบกับภาพจาก booklet

เรนะซัง นักเรียนแลกเปลี่ยน (ณ ขณะนั้น)

อาจัง

คุณหนูเอริกะ

นอกจากในสถานีแล้ว ใน booklet ยังมีภาพจากบริเวณรอบๆ ด้วย

เซย์ตัน

มายะ

กัปตันเรย์กะ

อาชุ

นาจัง อยู่หน้าทางเข้าศาลเจ้าโนกิเลย

มาริกะ

เดินถ่ายรูปรอบนอกได้สักพัก ก็ได้เวลาเข้าไปชมบรรยากาศในศาลเจ้า

ศาลเจ้าดูเงียบๆ ไม่ค่อยจะมีคน

ด้านในศาลเจ้า

ถึงแม้ว่าวง Nogizaka46 จะไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับศาลเจ้านี้เลยนอกจากมาถ่าย booklet ในอัลบั้ม แล้วก็มีเมมเบอร์มาเข้าพิธีบรรลุนิติภาวะตอนปีใหม่ แต่ด้วยการที่มีชื่อพ้องกับชื่อวง ทำให้เหล่าแฟนๆ มักจะแวะเวียนมาที่ศาลเจ้านี้กัน

แผ่นป้ายขอพรก็มีเขียนเรื่องเกี่ยวกับวง

แผ่นป้ายวาดรูปโดอิยะซัง มาสค็อตของเมมเบอร์คนหนึ่งในวงก็มี

ถ้ามาแล้วเจอคนหน้าตาไม่น่าเข้าศาลเจ้า แต่มีพร็อพสีม่วงๆ ติดตัว ให้เดาไว้ก่อนว่าเป็นแฟนไอดอล

ไมยัง

คีจัง

ยูมิ

มิจัง

มิสะเซ็มไป

ข้ามถนนมาฝั่งตรงข้ามศาลเจ้าบ้าง

ฮินะจิมะ สังเกตว่าตึกซ้ายมือนี่คือตึก SME Nogizaka ของ Sony

ที่ออดิชั่นรอบสุดท้ายของวงก็อยู่ที่ตึกนี้แหละ

รันรัน

เรนะจิ

ที่จริงแล้วยังมีรูปของเมมเบอร์คนอื่นใน booklet อีก แต่ดูไม่ออกว่าไปถ่ายกับวิวแถวไหน ก็เลยเก็บภาพมาได้เท่านี้

ก่อนหน้าที่จะไปประมาณเดือนนึง ทางวงก็ร่วมมือกับ Tokyo Metro จัดแสดงภาพโปสเตอร์ของเมมเบอร์แต่ละคนพร้อมลายเซ็นไว้ในทางเดินของสถานี Nogizaka นี่ด้วย เสียดายว่าตอนที่ไปนี่เค้าเก็บไปหมดแล้ว ภาพบรรยากาศดูได้จาก blog ของกิฟุโตะซัง

สำหรับแฟนๆ ของวง ถ้ามีโอกาส ก็ควรไปสักการะที่นี่ให้ได้สักครั้งครับ

The post เที่ยวญี่ปุ่น: สักการะศาลเจ้าโนกิ appeared first on pittaya.blog.

ช่วงที่ไปทริปที่นาโงย่าเมื่อปี 2014 ได้มีโอกาสไป หลงป่า เดินป่าแถวนั้น ตามเส้นทางสาย Nakasendo ซึ่งในอดีตเคยเป็นเส้นทางสัญจรระหว่างเกียวโตและโตเกียวมาตั้งแต่ยุคเอโดะ ปัจจุบันก็ไม่ได้ใช้แล้ว แต่เส้นทางที่อยู่ในแถบนาโงย่า/กิฟุ ช่วง Kiso Valley ยังอยู่ในสภาพดีสามารถเดินเท้าได้

เส้นทางยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวคือช่วงระหว่างเมือง Magome และ Tsumago มีระยะทางประมาณ 8 กิโลเมตร เดินชิลๆ ก็ประมาณ 4 ชม.ถึง จะตั้งต้นจากเมืองไหนก็ได้ที่สะดวก ของผมมาจากนาโงย่า ไปตั้งต้นจาก Magome จะสะดวกกว่า การเดินทางก็นั่งรถไฟไปลงสถานี Nakatsugawa แล้วต่อรถบัสไปอีก 30 นาที

วิวข้างทางก็มีแต่ภูเขาและทุ่งนา

ทริปนี้ผมฝากกระเป๋าเดินทางใส่ไว้ในล็อคเกอร์ที่สถานีนาโงย่า เอาข้าวของติดมาแค่สำหรับพักค้างคืนที่ Tsumago คืนเดียว ตอนที่เดินป่าจะได้ไม่ลำบากแบกของหนักเกินความจำเป็น

ถึงปากทาง Magome แล้ว มีนักท่องเที่ยวเยอะพอสมควร ตรงที่จอดรถก็มีรถบัสของทัวร์มาจอดหลายคันอยู่

Magome เป็นเมืองเก่า บ้านเรือนส่วนใหญ่ก็ยังคงสภาพภายนอกแบบดั้งเดิมไว้ หลายๆ หลังก็เปิดชั้นล่างขายของบ้าง ทำร้านอาหารบ้าง เพื่อต้อนรับนักท่องเที่ยว

ทางเดินในเมืองปูหินสวยงาม

กังหันแลนด์มาร์คที่ใครๆ ก็มาถ่ายรูป เข้าไปดูใกล้ๆ แล้วก็เหมือนจะใช้งานได้จริงนะ

มีจุดแวะพักให้นักท่องเที่ยวแบบเนียนๆ มีห้องน้ำ ตู้ขายน้ำอัตโนมัติ แผ่นพับข้อมูลท่องเที่ยว WiFi ฟรี

กลุ่มเด็กวิ่งไล่จับแมลงในฤดูร้อนอย่างที่เคยอ่านเจอในการ์ตูนก็มีให้เห็น

พอเดินทะลุหมู่บ้าน Magome มาแล้วก็จะเจอป้ายใหญ่ๆ ที่ดูเก่าแก่ แต่ก็ไม่รู้ว่าเขียนอะไรไว้บ้าง

มีจุดแวะพักให้ชมวิวของหุบเขา Kiso ถ้าแดดร่มลมตกก็คงสวย แต่ตอนที่ไปถึงเป็นตอนเที่ยงพอดี แดดหน้าร้อนญี่ปุ่นเผาแรงมาก

จากจุดแวะพักก็เริ่มเดินตามป้ายบอกทางได้เลย ระยะทางอีก 7.6 กิโลเมตรถึง Tsumago

ทางเดินทำไว้ค่อนข้างดี เดินง่าย ไม่มีเข้ารกเข้าพง มีขึ้นลงเนินบ้างแต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไร สิ่งที่น่ากลัวสำหรับเส้นทางนี้ก็คือ…

มันมีป้ายบอกให้ระวังหมีด้วย! ตอนเดินก็มองซ้ายมองขวาให้ดีนิดนึง

ระหว่างทางจะมีระฆังแบบในรูปอยู่เป็นระยะๆ ประมาณกิโลละจุดได้ ประมาณว่าถ้าสั่นระฆังแรงๆ หมีจะตกใจกลัวหนีไป ซึ่งก็ไม่รู้ว่าได้ผลจริงหรือเปล่า

เส้นทาง Nakasendo นี้ไม่ได้ตัดผ่านป่าอย่างเดียว แต่บางจุดก็ผ่านชุมชนหรือตัดกับถนนใหญ่บ้างก็มี แต่ส่วนใหญ่ก็จะเป็นทางเดินในป่าน่ะแหละ

เดินดุ่มๆ ในป่าไม่นานก็ทะลุออกมาเจอท้องนาและบ้านคน

จุดตัดถนนใหญ่ เจอแก๊งค์จักรยานมาแวะพักข้างทาง

อันนี้อะไรไม่รู้ เดินทั้งเส้นทางก็ไม่เจอน้ำแข็งสักก้อนนะ

เส้นทางช่วงที่เดินในป่ามีต้นไม้ขึ้นเยอะ ป้องกันแดดบ่ายได้อย่างดี ช่วยให้เดินสบายขึ้นเยอะ

มีลำธารและน้ำตกเล็กๆ ระหว่างทาง

ห้องน้ำเผื่อใครปวดกลางทาง

ตอนที่เดินๆ อยู่ก็มีสวนกับคนที่เดินป่ามาจากอีกทางนึงบ้างประปราย มีทั้งฝรั่งต่างชาติแล้วก็ลุงๆ ป้าๆ คนญี่ปุ่น

ในที่สุดก็มาถึง Tsumago แล้ว หมู่บ้านหน้าตาคล้ายๆ กับที่ Magome แต่เงียบสงบกว่ามาก

ศาลเจ้าปากทาง

นักท่องเที่ยวน้อยกว่าที่ Magome มากกกก

ในตัวหมู่บ้านจะมีบ้านเก่า หรือคฤหาสน์เก่า เปิดให้เข้าไปดูได้ บางที่ก็ฟรี บางที่ก็เสียตังค์

แมวอ้วน

ผมไปถึงที่ Tsumago ราวๆ สี่โมงเย็น รวมเวลาเดินๆ พักๆ ระหว่างทางทั้งหมดก็ 4 ชม.

เดินถ่ายรูปในตัวหมู่บ้านจนพอใจแล้วก็ได้เวลาเข้าที่พัก

ผมใช้บริการจองห้องพักของเว็บ japaneseguesthouses ซึ่งเป็นตัวแทนติดต่อที่พักให้เรา เพราะว่าที่พักแถบห่างไกลผู้คนแบบนี้มักจะไม่ได้ลงประกาศไว้ในเว็บจองโรงแรมพวก Booking, Agoda หรือ AirBNB

ตอนแรกอยากได้ที่พักเป็นเรียวกัง แช่ออนเซ็นธรรมชาติ แต่ว่าพวกนั้นเต็มหมดแล้วก็เลยได้เป็นที่พักโฮมสเตย์ธรรมดาแทน ไม่มีบ่อน้ำร้อน แต่ก็มีห้องอาบน้ำ มีอ่างไม้ให้แช่แก้ขัดได้ อยู่ห่างออกมาจากตัวหมู่บ้านประมาณ 10 นาที

ห้องพักปูเสื่อทาทามิ มีตู้โดราเอมอนเอาไว้เก็บฟูก ถ้าจะนอนก็เอาออกมาปูนอนกับพื้น

พอถึงเวลาอาหาร เค้าจะมาเรียกไปทานในห้องรวม เมนูส่วนใหญ่จะเน้นอาหารบ้านๆ ใช้วัตถุดิบท้องถิ่น เป็นผัก+ปลาซะเยอะ อาหารเย็นกับอาหารเช้ารวมอยู่ในราคาที่พักแล้ว

แขกคนอื่นที่มาพักก็มีกลุ่มคนญี่ปุ่นวัยกลางคนมากัน 5-6 คน กับสาวหมวยสิงคโปร์ที่เดินทางมาเที่ยวคนเดียว คุยไปคุยมาได้ความว่า เป็นแฟน J-Rock ระดับเหนียวแน่น มาญี่ปุ่นเพื่อดูคอนเสิร์ต Luna Sea พอคุยถึงตรงนี้ก็ไม่กล้าบอกเลยว่าตัวเองมางานจับมือไอดอล ;__;

ตอนกลางคืนอากาศเย็นสบายเพราะอยู่ในหุบเขา นอกที่พักมืดมาก ไม่มีแสงไฟอื่นนอกจากป้ายไฟชื่อที่พัก เรื่องจะไปหาซื้อเบียร์จากร้านสะดวกซื้อมากินนี่ไม่ต้องคิดเลย

โชคดีที่ข้างในมีตู้ขายน้ำอัตโนมัติ

มีการ์ตูนให้อ่านแก้เบื่อ แต่เห็นมีแค่ก้าวแรกสู่สังเวียน

ตอนเช้าอากาศดีมาก

อาหารเช้าแบบบ้านๆ เหมือนมื้อเย็น แต่เบาๆ กว่า

พอกินเสร็จ ผมต้องเช็คเอาท์จากที่พักเพื่อกลับไปที่สถานีนาโงย่า ป้ายรถเมล์ใกล้สุดต้องเดินผ่านตัวหมู่บ้าน Tsumago ก็มีโอกาสไปดูบรรยากาศตอนเช้าอีกรอบนึง จากที่เมื่อวานเดินดูตอนเย็นไปแล้ว

ปรากฏว่าเงียบกว่าเมื่อวานตอนเย็นอีก นอกจากนักท่องเที่ยวที่น่าจะพักเรียวกังแถวนี้ 2-3 คนแล้ว แทบไม่มีคนอื่นอยู่เลย (อาจจะยังอยู่ในบ้าน ไม่ได้ออกมาข้างนอก)

ป้ายรถเมล์ก็เงียบเหงา

นั่งรถเมล์ประมาณ 10 นาทีก็มาถึงสถานี Nagiso ซึ่งจะสามารถนั่งรถไฟกลับไปนาโงย่าได้แล้ว หรือถ้านั่งอีกทางนึงก็จะไปถึงเมือง Matsumoto หรือ Nagano ได้ด้วย

เป็นอีกประสบการณ์แปลกใหม่ของการมาเที่ยวญี่ปุ่นครับ

The post เดินป่าญี่ปุ่น : จาก Magome ถึง Tsumago appeared first on pittaya.blog.

การ์ตูนหุ่นเหล็กหมายเลข 28 ออกจะเป็นการ์ตูนเก่าหน่อย เขียนมาตั้งแต่ปี 1956 โดย Yokoyama Mitsuteru ชาวเมืองโกเบ ซึ่งก็เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงมีหุ่นมาตั้งอยู่แถวนี้

พิกัดที่หุ่นเหล็กหมายเลข 28 ตั้งอยู่คือที่สวน Wakamatsu Park การเดินทางง่ายสุดก็คือใช้รถไฟของโกเบ มาลงสถานี Shin-Nagata ออกตรงทางออก 1 จะใกล้ที่สุด

ออกมาแล้วเดินอ้อมตึก block นึงก็ถึงแล้ว

บรรยากาศแแถวนั้น

พออ้อมตึกมาปุ๊บก็จะเห็นด้านหลังหุ่นเลย

เข้าไปถ่ายใกล้ๆ

มุมเงย

มุมเอียง

มุมเต็มตัว สูงประมาณตึกสี่ชั้น ลองเทียบขนาดกับคนที่เดินอยู่แถวนั้นได้

ตอนที่มาเดินดูนี่ไม่เห็นนักท่องเที่ยวคนอื่นสักคน อาจจะเป็นเพราะไม่ใช่การ์ตูนดังขนาดกันดั้ม แล้วก็ไม่ได้อยู่ในย่านที่มีนักท่องเที่ยวชุกชุมนัก คนท้องถิ่นเดินผ่านไปมากันแบบชิลๆ มาก ประมาณว่าเห็นจนเบื่อแล้ว ไม่ได้มีอะไรตื่นเต้น

ถ้าใครมาเที่ยวโกเบแล้วพอมีเวลาเหลือ นั่งรถไฟมาจากสถานี Sannomiya ที่เป็นสถานีหลักของโกเบประมาณ 15 นาทีก็ถึง จะลองแวะมาดูก็ได้ แต่นอกจากหุ่นนี่แล้วแถวนี้ก็ไม่ค่อยมีอย่างอื่นให้ดูเท่าไหร่นะ

The post เที่ยวโกเบ: สักการะหุ่นเหล็กหมายเลข 28 appeared first on pittaya.blog.