all from politikoblog

Θα πέσει πολλή “προστασία” του Πολίτη

Mon, 12 Oct 2009 10:17:29 -0700

photo via papagandalf “Όποιος αστυνομικός τολμήσει και ακουμπήσει παράνομα πολίτη και λαθρομετανάστη θα αποβληθεί απο το Αστυνομικό Σώμα με συνοπτικές διαδικασίες και με δική μου πρωτοβουλία [...]Η Αστυνομία δεν θα κάνει γιουρούσια και επιχειρήσεις σκούπα.Δεν ενοχοποιούμε ούτε χώρους, ούτε ιδέες. Είμαστε απέναντι σε φαινόμενα βανδαλισμών και χουλιγκανισμού. [...]Από τη δεύτερη ημέρα του επόμενου έτους ο αστυνομικός [...]

Η ελπίδα στην αλλαγή

Sun, 11 Oct 2009 02:22:09 -0700

Στον Έλληνα λένε “Δώσ’ του αλλαγή και παρ’του τη ψυχή“. Ο Γιώργος υποσχέθηκε αυτήν την αλλαγή και κέρδισε! Δεν κέρδισε μόνο τις εκλογές αλλά και την ελπίδα του κόσμου. Κέρδισε κάτι που έχει λείψει καιρό πολύ καιρό από την πολιτική σκηνή. Την εμπιστοσύνη σε ένα κόμμα πως κάτι μπορεί να αλλάξει. Δεν είναι τυχαίος ο [...]

Που πάνε οι ψήφοι από τα μικρά κόμματα και τα άκυρα;

Sat, 03 Oct 2009 11:25:36 -0700

photo via kaltsovrako Αν και είναι η δεύτερη φορά που ψηφίζουμε με τον ισχύων εκλογικό νόμο υπάρχει μια παρεξήγηση για το που πάνε τα λευκά και τα άκυρα όπως επίσης και για τις ψήφους στα κόμματα τα οποία δεν μπαίνουν στη βουλή. Πολύς κόσμος πιστεύει πως όλα πηγαίνουν στο πρώτο κόμμα. Όπως είχα γράψει κάτι τέτοιο [...]

Θα αφήσεις να ψηφίσουν αυτοί για σένα;

Tue, 29 Sep 2009 03:17:45 -0700

photo via Επειδή ακούω αρκετούς νέους που έχουν σιχαθεί την κυρίαρχη πολιτική σκηνή και τους καταλαβαίνω, όταν όμως βλέπω πως άνθρωποι που αντέδρασαν στην καταστολή του κράτους και στην ασυδοσία της αστυνομίας, δεν θα κατέβουν να ψηφίσουν σκέφτομαι πως στην πραγματικότητα αφήνουν τους υπολοίπους να διαλέξουν για αυτούς. Και μου έρχεται το ερώτημα του τίτλου, θα [...]

Προετοιμάζοντας το έδαφος για τη Ντόρα

Sun, 27 Sep 2009 12:07:03 -0700

σκίτσο του Κώστα Ρουγγέρη Αν παρακολουθήσει κανείς τις τηλεοπτικές διαφημίσεις της Νέας Δημοκρατίας θα δει πως είναι η πρώτη φορά που επιλέγεται να τονισθεί το όνομα του αρχηγού στο τέλος του διαφημιστικού σποτ. Μπορεί κάποιοι να πουν πως το κάνουν αφού ο Καραμανλής παραμένει το ισχυρό χαρτί της Νέας Δημοκρατίας ώστε να δώσουν περισσότερα πλεονεκτήματα στον [...]

Όταν η αριστερά σκοντάφτει στην καρέκλα…

Fri, 25 Sep 2009 09:20:30 -0700

Διαβάζοντας το blog της υπερτασικής αριστεράς και βλέποντας το slideshow για τη “σωστή ψήφο” στο ΣΥΡΙΖΑ άρχισα να σκέφτομαι πως ήδη βγήκαν τα μαχαίρια για λίγες βουλευτικές έδρες. Ο Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής αριστεράς “σκάλωσε” τελικά στο ποιος θα πάρει τα λεφτά και θα εκφράσει τις απόψεις της συνιστώσας του… Συνασπισμός δηλαδή μόνο κατ’ όνομα, αφού [...]

Όταν οι πολίτες είναι απλώς τα πιόνια…

Mon, 21 Sep 2009 12:11:13 -0700

Πριν κάποια χρόνια έγραφα πως η πολιτική σκηνή στην Ελλάδα μου θυμίζει πολύ, παρτίδα σκάκι. Δυστυχώς αυτό επαληθεύεται συχνά όμως όχι σαν μια παρτίδα που στόχος τους είναι η ανάπτυξη και το στρατηγικό πλεονέκτημα, αλλά ο τζόγος και το λάθος του αντιπάλου… Την αλλαγή της πολιτικής που ως τώρα ασκείται, την ήθελε η μεγάλη πλειοψηφία του [...]

Φάνηκε τελικά ποια είναι η συμμετοχική δημοκρατία

Mon, 14 Sep 2009 11:33:46 -0700

Όλοι μιλούσαν με τον ερχομό του Γιώργου όταν παρέλαβε το δακτυλίδι της αρχηγίας για τις νέες διαδικασίες που έφερε,τις “πρωτοπόρες” για τα ελληνικά δεδομένα που ήταν ριζοσπαστικές για τα ελληνικά δεδομένα. Η συμμετοχική δημοκρατία που θα έφερνε την αλλαγή στο πολιτικό σύστημα. Που θα περιόριζε τους κομματικούς μηχανισμούς, θα βοηθούσε περισσότερο τη συμμετοχή του κόσμου [...]

Αυτοδυναμία ή Χάος;

Sat, 12 Sep 2009 05:29:01 -0700

Έχοντας ελάχιστη ενημέρωση για τη πολιτική ζωή βλέπω πως το θέμα που απασχολεί όλους τους πολιτικούς των κομμάτων εξουσίας είναι η αυτοδυναμία, όμως είναι προς το συμφέρον του λαού η αυτοδυναμία; Τι λένε και τα δύο κόμματα εξουσίας; “Αυτοδυναμία ή χάος”,όμως είναι η αυτοδυναμία καλύτερη λύση από το χάος; Γιατί ένας πολίτης να επιβραβεύσει την [...]

Πιστεύοντας τις σκευωρίες

Fri, 24 Jul 2009 08:09:44 -0700

Ιστορικά ο ρόλος των μυστικών δυνάμεων και της εξωτερικής πολιτικής κάτω από το τραπέζι ήταν πάντοτε αμφιλεγόμενος και ύποπτος. Μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης μυστικότητας άλλες φορές αποφεύγουν τα χειρότερα και άλλες φορές προκαλούν προβοκάτσιες για να εξυπηρετήσουν διάφορα συμφέροντα. Και όλα αυτά κάτω από την κάλυψη της”εθνικής ασφάλειας” που δεν επιτρέπει την αποκάλυψη παραπάνω [...]

Για το 18ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Thu, 19 Feb 2009 07:08:31 -0800

Το 18ο συνέδριο του ΚΚΕ βρίσκεται σε εξέλιξη τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές. Ένα συνέδριο που λοιδωρήθηκε περισσότερο κι από τα προηγούμενα συνέδρια του ΚΚΕ. Δεν προκαλεί όμως έκπληξη σε όσους παρακολουθούν από κοντά την τακτική του αστικού τύπου, ιδιαίτερα του ηλεκτρονικού και του γραπτού. Το ίδιο το ΚΚΕ γνώριζε καλά τι είχε να ακουστεί κατά τη διάρκεια της προσυνεδριακής διαδικασίας. Πόση χολή είχαν να εκτοξεύσουν όλοι οι “φίλοι” του ΚΚΕ, που χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το γεγονός ότι σε συνθήκες υποχώρησης του κινήματος και σαρώματος των λαϊκών δικαιωμάτων το ΚΚΕ επιμένει να μην αποκηρύσσει τα ιδανικά του. Επιμένει να χαλάει τη σούπα της συναίνεσης. Να προβάλλει σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης πρόταση διεξόδου για τους εργαζόμενους και όχι για τους πλουτοκράτες που υπηρετούν ορισμένοι κονδυλοφόροι με παχυλούς μισθούς.
Αλλά σε αυτό το συνέδριο πέραν από τον κλασικό απολογισμό δράσης συζητείται και η αντίληψη του ΚΚΕ για τον σοσιαλισμό που γνωρίσαμε αλλά και για το σοσιαλισμό στον 21ο αιώνα. Κι αυτό το ΚΚΕ…Χάθηκε να σερβίρει το σοσιαλισμό με “δημοκρατία” και “ελευθερία” όπως κάνουν οι όπου γης αναθεωρητές; Σαν το Λαφοντεν στη Γερμανία, σαν το ΚΕΑ, σαν το ΣΥΡΙΖΑ; Δε μπορεί να αποκηρύξει τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού του 20ου αιώνα; Να ευθυγραμμιστεί εν τέλει με την Ε.Ε. και την σκοταδιστική της προπαγάνδα; Με την πολιτική αυτή που έχει φορτώσει όλα τα βάρη στον κοσμάκη; Γιατί συνεχίζει να δίνει το κακό παράδειγμα, να καλεί την εργατική τάξη σε απειθαρχία, να δείχνει το δρόμο και να κρατά το όνειρο ζωντανό;
Δεν τα γράφουν βέβαια έτσι οι απολογητές της κεφαλαιοκρατικής πολιτικής. Όχι, αυτοί τα γράφουν γιατί κόπτονται για το καλό του ΚΚΕ. Γιατί το βλέπουν συντηρητικό ,παρωχημένο και απομονωμένο και στεναχωριούνται. Αν δε στεναχωριούνταν δηλαδή πόσα άλλα κοσμητικά επίθετα θα του προσάπτονταν; Αλλά έτσι είναι, αφού δεν κατάφεραν στο 13ο συνέδριο να το διαλύσουν και να το μετατρέψουν σε ένα μικρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, από τότε η τακτική άλλαξε. Τα επιχειρήματα όμως τα τελευταία 18 χρόνια είναι ίδια και απαράλλαχτα, γενικά και αόριστα, ενίοτε στη λογική του Γκαίμπελς.
Όπως κι αν έχει, το συνέδριο του ΚΚΕ έχει στόχο να βγάλει το κόμμα ακόμα πιο δυναμωμένο, ακόμα πιο μαχητικό, για να εκπληρώσει το καθήκον που έχει έναντι των εργαζομένων και των μικρομεσαίων στρωμάτων που κατοικούν στο χωριό και στην πόλη. Και αυτό θα γίνει με σοβαρές εσωκομματικές διαδικασίες, με θέσεις που δημοσιεύθηκαν και συζητήθηκαν και ψηφίστηκαν σε όλες τις κομματικές οργανώσεις, με αιρετούς και όχι “φυτευτούς” αντιπροσώπους, με το βλέμμα στα λαϊκά προβλήματα και όχι στις κάμερες που -δεν- θα υπάρχουν στο χώρο. Γι’ αυτό κιόλας ήταν εκατοντάδες οι συσκέψεις που πραγματοποιήθηκαν προσυνεδριακά, με τη συμμετοχή πολλών ανθρώπων που προσβλέπουν στο ΚΚΕ και την πολιτική του.
Το συνέδριο του ΚΚΕ δεν πραγματοποιείται ούτε για να γίνει show και να δημιουργηθούν εντυπώσεις, ούτε για να εκλεγεί “αρχηγός”, όπως σε κάποια άλλα κόμματα. Εξάλλου ο επικεφαλής του ΚΚΕ είναι η Κεντρική του Επιτροπή, και αυτή δεν υποκαθίσταται ούτε καπελώνεται από κανένα γενικό γραμματέα. Αυτό διαβάστε το και προσπαθήστε να το “χωνέψετε” όλοι οι “αδέσμευτοι” δημοσιογράφοι που αναγάγετε σε νούμερο ένα θέμα του συνεδρίου το αν θα επανεκλεγεί στη θέση του γ.γ. η Αλέκα Παπαρήγα ή αν θα έχουμε αλλαγή.
Το ζητούμενο είναι το ΚΚΕ να μπορεί από την επομένη του συνεδρίου του να παίξει το ρόλο του. Και σε αυτό θα κριθεί από το λαό, από το αν θα μπορέσει να τον βοηθήσει να αντέξει στην επίθεση που θα δεχθεί με πρόσχημα και την οικονομική κρίση, από το αν θα μπορέσει να βοηθήσει αποφασιστικά στην οργάνωση των λαϊκών αγώνων. Όλα τα άλλα είναι αποπροσανατολιστικά και δεν αφορούν ούτε το ΚΚΕ ούτε πολύ περισσότερο το λαό της χώρας μας.

Οι Άγιοι Βασίληδες της πλουτοκρατίας!

Tue, 23 Dec 2008 05:54:03 -0800

Λες είναι γιορτινές(;) οι μέρες, θες να χαλαρώσεις λίγο, αλλά δεν σε αφήνουν και οι εξελίξεις να αγιάσεις. Εξάλλου το σύστημα δουλεύει καθημερινά, όλο το 24ωρο καθώς τα κέρδη δεν μπορούν να περιμένουν.
Τους τελευταίους μήνες, όλοι όσοι ασχολούνται με τις πολιτικές εξελίξεις έχουν διαπιστώσει μια τάση πτώσης των δύο ισχυρότερων κομμάτων της χώρας, ανεξάρτητα με το ποιο από τα δύο είναι πρώτο. Επίσης, με βάση τα μέχρι στιγμής διαφαινόμενα ποσοστά τους και με πιθανή την ύπαρξη βουλής έξι κομμάτων, αυτοδυναμία δεν προκύπτει όσο κι αν θα το ήθελαν.
Τι γίνεται λοιπόν; Θα μείνει ή χώρα στο έλεος του Θεού- όπως λένε συνήθως όσοι σπέρνουν πανικό στον κοσμάκη; Πως θα συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις χωρίς ισχυρή κυβέρνηση; Πως θα ξηλωθούν και τα τελευταία δικαιώματα των εργαζομένων προκειμένου να μην πέσει το μέσο ποσοστό κέρδους του κεφαλαίου παρούσης και της οικονομικής κρίσης; Πρέπει να βρεθεί λύση. Αν είναι να μην έχουμε αυτοδύναμη κυβέρνηση τουλάχιστον ας έχουμε κυβέρνηση συνεργασίας. Θα είναι άραγε ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ; Θα είναι ΝΔ-ΛΑΟΣ; Θα είναι ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ;
Το ΠΑΣΟΚ βέβαια βλέποντας τον τελευταίο μήνα την “κουτάλα” της εξουσίας να πλησιάζει μετά από καιρό κοντά του, απορρίπτει μετά βδελυγμίας κάθε συζήτηση για συγκυβέρνηση με τη ΝΔ. Κι η ΝΔ με τη σειρά της σου λέει “έχω την πίτα ολόκληρη, γιατί να τη μοιραστώ με άλλους;”. Και με αυτό το σκεπτικό και οι δύο προσπαθούν να αποδείξουν- μάλλον να διαφημίσουν, μόνο ατάκες ακούμε- στο λαό ποιος είναι ο περισσότερο “ικανός” να κυβερνήσει αυτή τη χώρα.
Όταν όμως είσαι ενεργούμενο και εντολοδόχος της οικονομικής ολιγαρχίας, πέραν του ότι ασκείς πολιτική κατά παραγγελία και κομμένη στα μέτρα της, όταν νιώσει ότι έχει ανάγκη για κάτι διαφορετικό από αυτό που επαγγέλλεσαι, θα σε εκθέσει, απλά και χωρίς πολλές περιστροφές.
Αυτό λοιπόν έκανε και ο πρόεδρος του ΣΕΒ την περασμένη εβδομάδα. Εξέθεσε την προσπάθεια των δύο κομμάτων εξουσίας να αποδείξουν τη διαφορά του ενός έναντι του άλλου. Ιδού τι δήλωσε: “Καλή θα ήταν μια κυβέρνηση συνεργασίας για να δώσει λύσεις. Αν όμως δεν μπορεί να γίνει αυτό, μπορεί να έχουμε συνεργασία των κομμάτων σε συγκεκριμένα θέματα. Εξάλλου, άμα βάλουν τα κόμματα τα προγράμματά τους το ένα πάνω στο άλλο, σε πολλά σημεία δεν ξεχωρίζουν. Είναι τα ίδια” Με λίγα χρόνια ” ξεχάστε αυτά που ξέρατε, το αφεντικό έχει ανάγκες, κοιτάξτε να τα βρείτε στη μοιρασιά για να περάσετε και τα μέτρα που θέλουμε χωρίς πολλές αντιδράσεις”.
Αλίμονο όμως, υπάρχουν και συγκεκριμένοι πολιτικοί από αυτούς τους δύο φορείς, που αποφάσισαν να ντυθούν άγιοι βασίληδες της πλουτοκρατίας κι έσπευσαν να υπερθεματίσουν των προτάσεων του ΣΕΒ. Από το ΠΑΣΟΚ πρώτος και καλύτερος ο Πάγκαλος κι από τη ΝΔ οι Ψωμιάδης και Βαρβιτσιώτης, έσπευσαν να διαλύσουν τις όποιες ψευδαισθήσεις μπορεί να υπήρχαν για δήθεν διαφορές ανάμεσα στα δύο κόμματα, ζητώντας συνεννόηση και πολιτική σύμπλευση στα κεντρικά πολιτικά ζητήματα.
Είναι εμφανές ότι το σύστημα έχει ανάγκη από μια κυβέρνηση, όχι απλά ισχυρή, αλλά και με ευρύτερη συναίνεση, ώστε να περάσουν όλα τα αντιλαϊκά μέτρα και να μην ανοίξει ρουθούνι. Αυτό είναι σίγουρο. Κι οι εργαζόμενοι όμως ας κρατήσουν αυτές τις εξελίξεις καλά στο μυαλό τους. Όταν σε λίγους μήνες-εκλογές γαρ- θα προσπαθούν να τους παραμυθιάσουν αυτοί οι δύο ότι τα προγράμματά τους δήθεν διαφέρουν και ότι δήθεν το ενδιαφέρον τους στρέφεται στα φτωχά λαϊκά στρώματα, ας θυμούνται αυτές τις δηλώσεις που ούτε τυχαίες είναι ούτε εκφράζουν απλά προσωπικές απόψεις. Κόμματα που υπηρετούν το κεφάλαιο δεν μπορούν να υπηρετήσουν και τον λαό. Έχει αποδειχθεί πλέον και ιστορικά. Όπως λέει καμιά φορά κι ο λαός μας ” ή με το διάβολο θα είσαι, ή με το θεό, και με τους δύο δε γίνεται”.

Photo via Dora_Bakoyannis

Οι θεσμοί δεν εκδημοκρατίζονται,αλλάζουν

Sun, 21 Dec 2008 04:18:23 -0800

photo by karpidis

Οργή, αγανάκτηση, μίσος και μανία είναι τα αισθήματα των τελευταίων εβδομάδων.
Μάλλον είμαι εκτός πραγματικότητας γιατί τις τελευταίες εβδομάδες αισθάνομαι μία ανία και βαριεστημάρα.
Ανία και βαριεστημάρα γιατί όλα αυτά που έγιναν και που ειπώθηκαν επαναλαμβάνονται με βαρετή ακρίβεια και έχω την κατάρα να έχω καλή μνήμη. Από τον φόνο του Καλτεζά, στο κάψιμο του άγνωστου στρατιώτη, στις κινητοποιήσεις για τα πανεπιστήμια, στα επεισόδια με τους χρυσαυγίτες, οι μέν θα εστιάσουν και θα στηλιτεύσουν την αστυνομική δράση, παρουσία και το δεξιό παρακράτος και οι δέ θα καταδικάσουν το αριστερό παρακράτος και τους πάσης φύσεως ταραξίες που θα τα σπάσουν.
Ανία και βαριεστημάρα από τις πάσης φύσεως διαμαρτυρίες και αναλύσεις, χωρίς καμία πρόταση και σκέψη για το πώς θα λυθούν τα βαθύτερα προβλήματα που πηγάζουν από το πρόσφατο περιστατικό φόνου ενός πολίτη από όργανο της τάξης.
Ανία και βαριεστημάρα τέλος, από τα γενικόλογα ευχολόγια που κατατίθενται ώς προτάσεις όταν αυτές τελικά αρθρώνονται. Τι σημαίνει ‘να αναμορφωθεί η αστυνομία’; Τί σημαίνει να ‘επιβληθεί η τάξη και να εφαρμοστεί ο νόμος;’ Ποιος δεν θέλει ‘τον εκδημοκρατισμό των θεσμών‘. Πώς θα γίνουν όλα αυτά; Πιστεύω ότι το πρόβλημα με τον φόνο δεν θα λυθεί ακόμα και άν βάλουν τον ειδικό φρουρό φυλακή. Χρειάζονται και συστημικές αλλαγές.
Εδώ και μερικές μέρες κατέθεσα τις δικές μου προτάσεις που επαναλαμβάνω εδώ, ακριβώς επειδή έχω βαρεθεί την προβλεψιμότητα με την οποία εκτυλίσσονται τα γεγονότα.

1. Κατάργηση των ΜΑΤ και ‘των ειδικών φρουρών’ και οποιονδήποτε άλλων παρα-αστυνομικών δυνάμεων. Είναι ένας θεσμός τόσο φθαρμένος που δεν έχει κανέναν σεβασμό από κανένα, και τελικά δεν είναι και αποτελεσματικός.

2. Κατάργηση της οπλοχρησίας των αστυνομικών.
Οι αστυνομικοί θα έχουν όλα τα κατάλληλα εργαλεία για να αμυνθούν και να προστατευτούν, αλεξίσφαιρα γιλέκα, γνώση πολεμικών τεχνών, εργαλεία εύκολης και άμεσης επικοινωνίας, αντε μέχρι και γκλομπ ή τεηζερ επαφής.

3. Μόνο επίλεκτες ομάδες θα έχουν δικαίωμα οπλοχρησίας και για να φτάσεις εκεί θα πρέπει να περνάς συγκεκριμένα τέστ (από ψυχολογικά μέχρι ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων). Θα καλούνται μόνο σε περίπτωση που υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι συγκεκριμένοι εγκληματίες μπορεί να οπλοφορούν

4. Αναμόρφωση του δικαστικού πλαισίου προστασίας μαρτύρων ώστε να μπορεί ο αυτόπτης μάρτυρας να αισθάνεται ασφάλεια όταν καταθέτει στο δικαστήριο ενάντια σε εκπροσώπους της εξουσίας. Επειδή αυτόπτες μάρτυρες (ή μη) μίλησαν στα κανάλια δεν σημαίνει ότι οι μαρτυρίες τους θα σταθούν και στο δικαστήριο

5. Ανάληψη του υλικού των βιντεοκαμερών σε δημοσίους από την Αρχή Προστασίας προσωπικών Δεδομένων ή οποιονδήποτε άλλο θεσμό που οι Έλληνες θα θεωρήσουν άφθαρτο (ας είναι και η Ευρωπαϊκή Ένωση, ή υπηρεσία που θα υπάγεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων). Τότε θα μπορέσουν να τοποθετηθούν οι κάμερες σε περισσότερους δημόσιους χώρους και τότε και ο αναρχικός και ο αστυνομικός θα ξέρουν ότι θα υπάρχουν ακράδαντα ντοκουμέντα για τις παρανομίες που θα κάνουν.
Με αίτηση του δικαστηρίου το υλικό αυτό θα είναι διαθέσιμο για συγκεκριμένες υποθέσεις.
Μιλάμε πάντα για δημόσιους χώρους.

6. Εκπαίδευση των ίδιων των αστυνομικών στον χειρισμό καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης, και πλήθους με εχθρικές προθέσεις .

Δηλαδή να μην υπάρχουν ξεχωριστές ομάδες για τον χειρισμό του πλήθους. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζει ο πολίτης ότι ο αστυνομικός που γνωρίζει στην γειτονιά θα είναι αυτός που θα τον προστατέψει απέναντι σε κάποιον καταστροφικό όχλο.
Εδώ παίζουν ρόλο και οι αριθμοί. Η ισχυρή αστυνομική (αλλά πάντα άοπλη) δύναμη που σχεδόν θα συναγωνίζεται τον αριθμό των διαδηλωτών (στο μέτρο του δυνατού) είναι το κλειδί για να τελειώνουν τα επεισόδια πρίν αρχίσουν. Σε κάποιες από τις πρόσφατες διαδηλώσεις ‘αντιπαγκοσμιοποιημένων’ στο Λονδίνο, 3000 αστυνομικοί, αντιμετώπισαν 5000 διαδηλωτές. Οι διαδηλωτές κατάφεραν να σπάσουν τις βιτρίνες ενός μόνο μαγαζιού (ειρωνικά του John Lewis του μόνου απο τα μεγάλα καταστήματα που οι εργαζόμενοι έχουν συμμετοχή στην διοίκηση και στα κέρδη)

Τα παραπάνω δεν λύνουν καθολικά το πρόβλημα. Αν θέλει ο Αστυνομικός μπορεί να σκοτώσει και με το γκλόμπ. Αλλά τουλάχιστον περιορίζει τις πιθανότητες για περιστατικά σαν και αυτά. Και όσο και παράξενο και αν φαίνεται οι βιντεοκάμερες στους δημόσιους χώρους που τόσο έχουν κατηγορηθεί μπορούν να αποτελέσουν σημαντικότατο εργαλείο εναντίον της αστυνομικής αυθαιρεσίας και φυσικά των εγκληματικών στοιχείων που καίνε και καταστρέφουν.

Κούνια που σας κούναγε…

Fri, 19 Dec 2008 02:39:39 -0800

Αρχικά είχα σκοπό να βάλω πιο σκληρό τίτλο που θα απευθυνόταν προς τους εμπνευστές της νέας χθεσινής δολοφονικής επίθεσης εναντίον του μαθητή από το Περιστέρι. Ξέρω, θα πείτε δεν ξέρουμε ποιος είναι, μπορεί να το έκανε κάποιος γείτονας κτλ, κτλ. Ναι…δεν ξέρουμε. Μπορεί όμως να μας δώσει κάποιος από την κυβέρνηση πειστικές απαντήσεις στα παρακάτω;

1ον) Όλως τυχαίως σημάδεψαν μέλος 15μελούς συμβουλίου μαθητών, που συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις των τελευταίων ημερών; Είναι τυχαίο ότι ο πατέρας του είναι συνδικαλιστής εκπαιδευτικός;

2ον) Είναι τυχαία η συγχορδία του μαύρου μετώπου (ΝΔ- ΠΑΣΟΚ- ΛΑΟΣ-Εκκλησία όπως εκφράζεται από τους πιο αντιδραστικούς της κύκλους) με σκοπό να σταματήσουν οι κινητοποιήσεις των μαθητών, των φοιτητών, του εργαζόμενου κόσμου; Γιατί στάλθηκε σήμα στα στρατόπεδα να κηρύξουν “κίτρινο συναγερμό” και να είναι σε ετοιμότητα;

30ν) 38άρι το όπλο, ε; Κι η αστυνομία έκανε έρευνα 14 ώρες μετά το περιστατικό, έ; Να δω ποιος φουκαράς θα την πληρώσει…

4ον) Για ποια κοινωνική ειρήνη μιλάτε κύριε Παυλόπουλε; Την κοινωνική ειρήνη που θα επιτρέπει στον κάθε αστυνομικό να σηκώνει ένα όπλο και να στέλνει στα ραδίκια όποιον γουστάρει; Την κοινωνική ειρήνη του παρακράτους που θα μπορεί να δρα ανεξέλεγκτα εναντίον λαϊκών αγωνιστών; Την κοινωνική ειρήνη των 600 ευρώ; Την κοινωνική ειρήνη όπου ο εργαζόμενος θα δουλεύει από το πρωί μέχρι το βράδυ κι αν τολμά να σηκώσει κεφάλι θα βρίσκεται στο δρόμο; Την κοινωνική ειρήνη στην οποία οι ασφαλίτες θα κάνουν όποιον θέλουν μαύρο στο ξύλο και στο δικαστήριο θα αθωώνονται; Αυτή δεν είναι κοινωνική ειρήνη, είναι ΞΕΚΑΘΑΡΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ της πλουτοκρατίας!

Επίσης:

1ον) Δεν δικαιούνται να μιλούν για παρακράτος ούτε η Νέα Δημοκρατία ούτε το ΠΑΣΟΚ! Όπως το παρέλαβαν από το μετεμφυλιακό κράτος και τη χούντα των συνταγματαρχών, έτσι το διατήρησαν έως σήμερα. Όσο για την ΟΝΝΕΔ τι να πεις; “Καταδικάζουμε οποιαδήποτε πράξη βίας”… Έτσι, στο τσουβάλι όλοι μαζί, μήπως και δεν πάρουν οι νέοι χαμπάρι το πόσο ελεεινοί είμαστε και ότι το μόνο που μας νοιάζει είναι να σώσουμε τις καρέκλες της κυβέρνησής μας. Στην ίδια γραμμή πλεύσης και το ΛΑΟΣ, ο κολαούζος της κυβέρνησης.

2ον) Αν νομίζουν ορισμένοι ότι οι λαϊκοί αγωνιστές, το οργανωμένο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα κάμπτονται από τέτοιες ενέργειες, τότε θα τους απαντήσω, ότι απλά δεν ξέρουν και ενδεχομένως έχουν αρκετό καιρό να διαπιστώσουν την πραγματική του δύναμη. Το μόνο που καταφέρνετε με τέτοιες ενέργειες είναι να συσπειρώνετε κόσμο εναντίον σας. Συνεχίστε έτσι και θα βρεθείτε συντόμως προ εκπλήξεως. Εμείς από τη μεριά μας συνεχίζουμε απτόητοι τους αγώνες μας.

Η φώτο από το ριζοσπάστη

Μιλούν ο Τσε κι ο Μπρεχτ…

Mon, 15 Dec 2008 10:44:14 -0800

Για τα γεγονότα των τελευταίων ημερών δε θέλω να κάνω κάποια μακροσκελή πολιτική ανάλυση. Θα μπορούσε κάποιος να γράψει σελίδες ολόκληρες. Δε χρειάζεται όμως.

Πρώτα θέλω να δώσω μια απάντηση σε αυτούς που θέλησαν να μας πείσουν ότι οι κουκουλοφόροι ταυτίζονται με το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα. Πολύ περισσότερο σε αυτούς που έσπευσαν να αναγορεύσουν τους κουκουλοφόρους σε κίνημα του 21ου αιώνα και ειδικά σε αυτούς που είχαν το θράσος να τους εντάξουν δίπλα στους αγωνιστές του πολυτεχνείου και της Αντίστασης Μάλλον η απάντηση έρχεται από το παρελθόν.Ο Τσε τους απαντά σε τρεις μόλις γραμμές:

“Αν τρέμεις από αγανάκτηση για κάθε αδικία, είσαι σύντροφός μου. Οι πραγματικοί επαναστάτες δεν κυκλοφορούν με κουκούλες, για έναν επιπλέον λόγο: Γιατί τον καιρό της επανάστασης ο λαός θα πρέπει να αναγνωρίζει στα πρόσωπα των επαναστατών την πρωτοπορία του. Ο λαός δε θεωρεί τιμή του να συναναστρέφεται με κουκουλοφόρους”

Τη δεύτερη απάντηση θα τη δώσει ο Μπρεχτ, με δύο σύντομα αποσπάσματα.
Σε αυτούς που καλούν τους μαθητές και τους φοιτητές να σταματήσουν να αγωνίζονται. Σε αυτούς που προσπαθούν να πείσουν τον λαό να απεμπολήσει όλα τα δικαιώματά του για το κοινό καλό- το καλό του κεφαλαιοκράτη δηλαδή. Σε αυτούς που την κοινωνική αδικία την μετατρέπουν σε δήθεν ατομική αποτυχία.

“Αυτοί που παίρνουν το ψωμί από το τραπέζι

Μας διδάσκουν να ευχαριστιόμαστε με τα λίγα

Εκείνοι που γι αυτούς προορίζεται η πλούσια διανομή ζητούν θυσίες

Εκείνοι που τρώνε μέχρι σκασμού μιλούν στους πεινασμένους

για τους ωραίους καιρούς που θα έρθουν.

Εκείνοι που οδηγούν τη χώρα στην στην άβυσσο

λένε πως η διακυβέρνηση μιας χώρας

είναι πολύ δύσκολη για τους κοινούς ανθρώπους.

…..

Αυτοί που σας πήραν το βιβλίο από το χέρι

σας κατηγορούν γιατί μείνατε αδιάβαστοι!”

ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών: Η κυβερνητική αναλγησία σε όλο της το μεγαλείο

Wed, 26 Nov 2008 11:54:03 -0800

Για σκέψου. Εκεί έξω υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που έφαγαν μια ζωή στα θρανία γιατί κάποια στιγμή ήθελαν να μπουν σε τάξη να διδάξουν οι ίδιοι. Όχι απλά για να έχουν μια μόνιμη εργασία και ένα σταθερό μισθό- όπως θα πουν κάποια γνωστά “παπαγαλάκια”- αλλά γιατί το εκεί τους οδηγούσε η συνείδησή τους και τα όνειρά τους.

Κι όμως αυτοί οι άνθρωποι στην Ελλάδα- και στην Ευρώπη- του 2008 θεωρούνται περιττοί και γίνονται αθύρματα στα χέρια του κάθε υπουργού και της κάθε κυβέρνησης. Δεν ξέρω πόσοι έχουν παρακολουθήσει το τι έχει συμβεί με τον διαγωνισμό εκπαιδευτικών του ΑΣΕΠ, αλλά πραγματικά τα όρια ξεπεράστηκαν κατά πολύ. Ενώ λοιπόν ο πρόεδρος του “ανεξάρτητου” ΑΣΕΠ είχε δηλώσει δημόσια ότι ο διαγωνισμός θα γίνει το πρώτο δίμηνο του 2009, τώρα καλεί τους υποψηφίους να προσέλθουν άρον-άρον στις 20 Δεκέμβρη. Το ίδιο χάλι είχε προκύψει πιο νωρίς με την- χαοτική- εξεταστέα ύλη, η οποία δεν ανακοινωνόταν, κι απλά σερνόταν ως φήμη(!) μέχρι να δεήσουν να την επισημοποιήσουν. Παράλληλα, ενώ τα οργανικά κενά στα σχολεία είναι τεράστια, ο αριθμός των διοριστέων μειώθηκε κατά 40%!

Ήδη πολλοί εκπαιδευτικοί εκφράζουν στις ιστοσελίδες τους σοβαρές αμφιβολίες για το κατά πόσον ο συγκεκριμένος διαγωνισμός είναι όντως αδιάβλητος, και αν όλη αυτή η παρελκυστική τακτική του προηγούμενου διαστήματος δεν ήταν παρά ένα καλοστημένο σχέδιο ώστε να διαμορφώσουν ένα διαφορετικό πρόγραμμα μελέτης οι “έξω από τα πράγματα”, την ώρα που οι “ημέτεροι” θα γνώριζαν τα πως και τα πότε. Μάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι που πλέον ξέροντας ότι δεν προλαβαίνουν να προετοιμαστούν ή δεν πρόκειται να πάνε ή θα πάνε με τη λογική “ότι βρέξει ας κατεβάσει”.

Εγώ για να μην μείνω στην περιγραφή των γεγονότων να δώσω και κάποιες άλλες διαστάσεις στο όλο ζήτημα:

1ον) Η Πανελλήνια Ένωση Αδιορίστων Εκπαιδευτικών ξεκίνησε κινητοποιήσεις με αφορμή το συγκεκριμένο θέμα. Κατά τη γνώμη μου πολύ καλά κάνει. Το δίκιο κερδίζεται στο δρόμο.Αρκεί να συνεχιστεί και μετά τις εξετάσεις αυτή η κινητικότητα.

2ον) Η ΟΛΜΕ που είναι ρε παιδιά; Αυτοί δεν ασχολούνται με το αν στα σχολεία υπάρχουν ελλείψεις και το τι μάθημα γίνεται στα παιδιά; Δε τους ενδιαφέρει για τους αδιόριστους συναδέλφους τους; Αλλά ξέχασα, όταν μια ολόκληρη ομοσπονδία εδώ και χρόνια με τη στάση της εκφράζει την κυρίαρχη πολιτική, είναι λίγο δύσκολο να εκφράσει διαφορετική άποψη.

3ον) Γιατί να υπάρχει ΑΣΕΠ; Το ίδιο το κράτος δεν δίνει τα πτυχία στους εκπαιδευτικούς; Αν λοιπόν τους ζητάει να πιστοποιήσουν τις γνώσεις που το ίδιο-ΔΕΝ- τους δίνει, τότε απλά ομολογεί τη ΔΙΚΗ ΤΟΥ χρεωκοπία και όχι την ελλειματικότητα αυτών των ανθρώπων.

4ον) ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΠΑΣΟΚ- ΝΔ: Η αλυσίδα δείχνει ποιος είναι υπεύθυνος γι αυτό το χάλι. Απαξιώνουν προγραμματισμένα τη δημόσια εκπαίδευση και σε λίγο καιρό θα μπει η ιδιωτική πρωτοβουλία στα σχολεία και στις σχολές με όλες τις τιμές του σωτήρα. Ας έχει ο ελληνικός λαός τα μάτια του και τα αυτιά του ανοιχτά. Έρχονται ακόμα πιο δύσκολα, και όχι μόνο για τους εκπαιδετικούς. Ας οργανώσει την πάλη του και τις αντιδράσεις του προτού τον φέρουν προ τετελεσμένων. Γιατί, με αφορμή την κρίση, θα του φορτώσουν ακόμα περισσότερα στην καμπούρα του. Θα τους αφήσουμε;

Ο λογαριασμός στον φορολογούμενο…παρακαλώ!

Wed, 15 Oct 2008 09:09:53 -0700

photo by karpidis

Ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στην αγορά τα τελευταία χρόνια, ήταν κάτι παραπάνω από πασιφανές. Αφενός, η αλόγιστη παροχή κάθε είδους δανείων με επισφαλείς εγγυήσεις από πλευράς δανειοληπτών σε μια εύθραυστη παγκόσμια οικονομία η οποία λειτουργούσε ανεξέλεγκτα και δίχως δίχτυ ασφαλείας. Αφετέρου η δράση των υψηλόβαθμων στελεχών του ιδιωτικού τομέα, οι οποίοι με μόνο στόχο την συσσώρευση ατομικού πλούτου, οδηγήθηκαν στην απληστία η οποία και εν τέλει τους τύφλωσε.

Η κατάρρευση δεν άργησε να έρθει. Το ίδιο και η κρατική παρέμβαση για να σωθεί ο ιδιωτικός τομέας που οδηγήθηκε στην χρεοκοπία. Η τάση αυτή κυριάρχησε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Καταρχήν, μεμονωμένα από τα κράτη μέλη που έσπευσαν να διασώσουν ισχυρές τράπεζες. Ακολούθησαν οι αποφάσεις ισχυρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου η κρατική παρέμβαση επισημοποιήθηκε με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο.

Λειτούργησαν οι αγορές μόνες τους πριν τη κατάρρευση; Όχι. Σε μεγάλο βαθμό υποκινήθηκαν από το κράτος. Οι περιπτώσεις των περιβόητων Freddie Mac και Fannie May στις ΗΠΑ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα κρατικής παρέμβασης. Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει ότι και στην Ελλάδα τα φθηνά στεγαστικά δάνεια αναδείχθηκαν ως πολιτικό επιχείρημα στις ευρωεκλογές του 1999;

Αποτελεί η κρατική παρέμβαση «σανίδα σωτηρίας» για το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα; Η χρηματιστηριακή αγορά αντέδρασε θετικά. Λογικό αφού είδε τον «χάρο με τα μάτια». Στην πραγματικότητα όμως δεν μπορεί να είναι. Για τον απλούστατο λόγο ότι καμμία κρατική οικονομία δεν μπορεί να αντέξει το βάρος τόσων προβληματικών επιχειρήσεων με αμφίβολη, αν όχι μηδενική αξία (ποιος αλήθεια μπορεί να προσδιορίσει την αξία που έχουν σήμερα τα «τοξικά» προϊόντα που παρήγαγαν όλες αυτές οι επιχειρήσεις;). Φοβάμαι αν συνεχιστεί αυτή η τάση, τα κράτη που επιχειρούν να σώσουν χρεοκοπημένες επιχειρήσεις το μόνο που θα πετύχουν είναι να αυξήσουν τον δανεισμό τους. Οπότε μια νέα μεγαλύτερη κρίση θα κάνει την εμφάνισή της και θα απειλεί όχι επιχειρήσεις αλλά χρεοκοπημένα κράτη. Και φυσικά όλους τους φορολογούμενους.

Βασίλης Φεύγας, Πολιτικός Επιστήμονας, Σύμβουλος Πολιτικής Στρατηγικής και Επικοινωνίας

Πώληση Εθνικής Ασφαλιστικής

Sat, 04 Oct 2008 06:25:08 -0700

22 Ιουνίου 1891…

Ένα ταξίδι στην Ελληνική ιστορία ξεκινάει…

Η ίδρυση της Εθνικής Ασφαλιστικής το 1891 από την Εθνική Τράπεζα, δημιούργησε μια Εταιρία που έχει συνδεθεί όσο ελάχιστες με την ιστορία της ίδιας της Ελλάδας.

Σύμφωνα με την ιδρυτική της διακήρυξη: η Εθνική Ασφαλιστική «υπηρετεί το κοινόν συμφέρον, ιδία δια της αποτροπής της εκ του τόπου εξαγωγής χρήματος ην συνεπάγεται η ασφάλισις παρά αλλοδαπαίς εταιρείαις…».

Για 117 χρόνια η Εθνική Ασφαλιστική είναι συνώνυμη με την έννοια της ιδιωτικής ασφάλισης στην χώρα μας.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής το κτίριο που στεγάζονταν τα κεντρικά γραφεία της Εταιρίας μας στην Κοραή 4, επιτάχτηκε από τους κατακτητές και χρησιμοποιήθηκε σαν φυλακές της Κομαντατούρ. Χιλιάδες Έλληνες πατριώτες μαρτύρησαν στα υπόγεια της Κοραή 4, χώρο ιστορικής μνήμης.

Επιπλέον η Διοίκηση της Εθνικής Ασφαλιστικής τα δύσκολα χρόνια δημιούργησε και λειτούργησε συσσίτια, ξοδεύοντας για να τα συντηρήσει, ένα σημαντικό ποσό από τα αποθέματά της σε χρυσές λίρες. Παράλληλα ενίσχυσε οικονομικά τους υπαλλήλους της για να αντέξουν τα δύσκολα αυτά χρόνια.

Τα επόμενα χρόνια η ανάπτυξη της Εταιρίας ήταν ραγδαία. Πράγματι, λοιπόν και με αριθμητικά στοιχεία η Εθνική Ασφαλιστική είναι η πρώτη ασφαλιστική εταιρία στην Ελλάδα.

Έχει χτίσει μια ισχυρότατη πελατειακή βάση που σήμερα αριθμεί πάνω από ένα εκατομμύριο άμεσα ασφαλισμένους και στηρίζεται σε ένα τεράστιο δίκτυο πωλήσεων που απαρτίζεται από 45 διοικητικά υποκαταστήματα, 155 γραφεία παραγωγής, 2400 ασφαλιστικούς συμβούλους και 1200 πράκτορες.

Καλύπτει το 16,70% της συνολικής ασφαλιστικής παραγωγής της χώρας μας, με ετήσια ασφάλιστρα 800.000.000 € και αποθέματα ενάμιση δισεκατομμύριο € (1.500.000.000).

Η φήμη, η ιστορία και το brand name της Εταιρίας μας είναι ένα ανεκτίμητο κεφάλαιο που δεν μπορεί να αποτιμηθεί με ψυχρά μαθηματικά νούμερα από κανέναν.

9 Σεπτέμβρη 2008…

Σήμερα όμως θέλουν η ιστορία να τερματίσει εδώ με την πώλησή της…!

Ο αφελληνισμός της Ελληνικής Ασφαλιστικής αγοράς θα οδηγήσει στην δημιουργία πολυεθνικών καρτέλ που θα ελέγχουν τις τιμές των ασφαλίστρων και τις προμήθειες των διαμεσολαβούντων.

Η είσοδος όμως των πολυεθνικών ασφαλιστικών εταιριών στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα των κυβερνητικών επιλογών για πέρασμα ενός μέρους της δημοσίας κοινωνικής ασφάλισης στην ιδιωτική.

Δεν έχει καθοριστεί από την ΕΤΕ η επιθυμητή τιμή πώλησης. Γιατί δεν υπάρχει επίσημη αποτίμηση της τιμής της Εταιρίας μας; Σύμφωνα μάλιστα με τη Deutche Bank αν η Εθνική αποτιμηθεί με το συντελεστή P/E (τιμή βάσει κερδών) τότε το τίμημά της μπορεί να πλησιάσει τα 700 εκατομμύρια €, ποσό αστείο για το μέγεθος της Εταιρίας μας.

Αν το πρόβλημα της Τράπεζας είναι απλά ότι έχει δεσμεύσει 550 εκατομμύρια € στην ασφαλιστική, δηλαδή πρόβλημα ταμειακό τότε γιατί δεν εισάγει την Εταιρία μας ξανά στο Χρηματιστήριο για να αντλήσει από εκεί κεφάλαια;

Η πώληση της Εταιρίας δεν είναι σε όφελος του κοινωνικού συνόλου μιας και τα κέρδη από την πώληση δεν θα πάνε στο κρατικό προϋπολογισμό, αλλά θα φύγουν στο εξωτερικό γιατί ήδη το μεγαλύτερο μέρος των μετοχών της ΕΤΕ, του μοναδικού μετόχου δηλαδή, είναι σε funds του εξωτερικού.

Μια από τις υποψήφιες για την αγορά της Εταιρίας η American International Group (Alico) άγγιξε τα όρια της πτώχευσής. Αν σήμερα μας είχε αγοράσει πιθανά θα πτώχευε εν μία νυκτί η μεγαλύτερη ασφαλιστική της χώρας, με ξεκάθαρες συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο. Μία άλλη, η γαλλική AXA είχε το 9,5% της Lehman Brothers της τράπεζας που χρεοκόπησε πριν από λίγες μέρες. Η AIG στην ουσία κρατικοποιήθηκε από την κυβέρνηση των ΗΠΑ.

Η σημερινή οικονομική συγκυρία καθιστά εγκληματική ενέργεια την πώληση της Εταιρίας μας. Για να μην έχουμε και στην χώρα μας Lehman brothers και Bear Sterns.

Εξάλλου, αν η Εθνική Ασφαλιστική πουληθεί, τότε το 78% της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς θα ελέγχεται πια από ξένους ασφαλιστικούς ομίλους, με ό,τι αυτό θα συνεπάγεται για τον καταναλωτή σε σχέση με το κόστος της ασφάλισης.

Χωρίς να είμαστε μάντεις κακών ειδήσεων μπορούμε να θεωρήσουμε σχεδόν σίγουρη την αύξηση των ασφαλίστρων στα επίπεδα των μητρικών εταιριών των χωρών απ’ όπου προέρχονται, αλλά και την εναρμονισμένη πολιτική τιμών που θα ακολουθούν στην Ελλάδα.

Δεν θέλουμε να γίνουν οι ασφαλισμένοι, τα δίκτυα και οι εργαζόμενοι μια ακόμα παράπλευρη απώλεια που θα δημιουργηθεί από την επιδίωξη της ΕΤΕ να μεγιστοποιήσει τα κέρδη της για να φανεί πετυχημένη η διοίκησή της.

Οι εργαζόμενοι και τα παραγωγικά δίκτυα θέλουν όμως να διαβεβαιώσουν όλους τους ασφαλισμένους ότι παρά την πρόθεση της Ε.Τ.Ε. να προχωρήσει στην πώληση της Εθνικής Ασφαλιστικής τα συμβόλαιά τους είναι πλήρως κατοχυρωμένα.

Γι’ αυτό αγωνιζόμαστε να παραμείνει

Ελληνική η ΕΘΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ.

Να παραμείνει θυγατρική της ΕΤΕ.

Να συνεχίσει να πορεύεται

παράλληλα με την ελληνική ιστορία

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ

Σεμνά και ταπεινά…

Thu, 25 Sep 2008 09:19:12 -0700

photo by Rosino

Όχι ότι είχα προσωπικά καμιά αμφιβολία για το πόσο σεμνά και ταπεινά θα κυβερνούσε η Νέα Δημοκρατία όταν ανέλαβε πριν 4 χρόνια. Από λέξεις κι εκφράσεις για να ξεγελάσεις τον λαό, άλλο τίποτα. Παίρνοντας ως αφετηρία την αλαζονεία του ΠΑΣΟΚ, ο νυν πρωθυπουργός έριξε το επικοινωνιακό βάρος τότε στο γεγονός ότι το κόμμα του εφόσον γίνει κυβέρνηση, θα διοικήσει χωρίς σκάνδαλα, σπατάλες κτλ. Έπεισε πολύ κόσμο. Βέβαια το πρόγραμμά του δεν είχε καμιά διαφορά σε σχέση με το αντίστοιχο του ΠΑΣΟΚ (με εξαίρεση κάποιες επουσιώδεις περιπτώσεις), πράγμα που φάνηκε στην πράξη, με τον λαό να βλέπει την τσέπη του να αδειάζει με ταχύτατους ρυθμούς. Με τον καιρό ωστόσο ούτε το σεμνά έμεινε ούτε το ταπεινά και πλέον το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο, με τους γαλάζιους βουλευτές και υπουργούς να κάνουν το κορόιδο.

Σας θυμίζει κάτι; Μάλλον το ΠΑΣΟΚ προ τετραετίας. Και η τωρινή στάση του ΠΑΣΟΚ, με διακηρύξεις περί δουλειάς και αποφυγής πανηγυρισμών, με προτεινόμενα μέτρα-ασπιρίνες για τον καρκίνο (αν εφαρμοστούν κι αυτά), με γενικόλογες διακηρύξεις περί ενδιαφέροντος για τον πολίτη, τι σας θυμίζει; Σωστά, τη Νέα Δημοκρατία προ τετραετίας.

Θέατρο του παραλόγου; Κάθε άλλο, απλή λογική αστικών κομμάτων που προσπαθούν να αιτιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Επειδή όμως θα συνεχίσουν έτσι(οι φίλοι τους οι επιχειρηματίες δε μπορούν να κάνουν παραχωρήσεις στον λαουτζίκο), είτε μόνοι τους, είτε με κυβερνήσεις συνεργασίας, ας έχουν υπόψη τους ότι το γαϊδούρι μπορεί να κάνει υπομονή όσο το φορτώνεις, αλλά ως ένα σημείο. Μετά έχουμε άλλα…Ας συνεχίσουν λοιπόν να σκάβουν μόνοι τους το λάκκο τους. Ο λαός περιμένει στη γωνία, κι ας μη φαίνεται ακόμη…

Για τους Αριστερούς όλων των τάσεων, μία μόνο λέξη: Βιετνάμ

Thu, 21 Aug 2008 15:20:38 -0700

Το άρθρο έχει βασιστεί στο αφιέρωμα του Economist στο Βιετνάμ στις 24 Απριλίου 2008.

Υπάρχει ένα και μόνο ένα Κομμουνιστικό Κόμμα στον κόσμο που νίκησε κατά κράτος την Αμερικάνική στρατιωτική μηχανή στο πεδίο της μάχης.

Υπάρχει ένα Κομμουνιστικό Κόμμα που σχεδόν εξαφάνισε την φτώχεια όσο είναι στην εξουσία. Που πήρε την χώρα από πεινασμένη και ρακένδυτη και την έφερε στο δρόμο για την ευημερία και την πρόοδο. Που ξεπέρασε την εχθρότητα και κατάφερε να διαμορφώσει μια εξωτερική πολιτική φιλικά προς όλες τις χώρες.

Θα περίμενε κάποιος ότι αυτό το ΚΚ θα φιγουράριζε σαν εξαιρετική επιτυχία, παράδειγμα προς μίμηση και ο Ριζοσπάστης (άντε και η Αυγή) να αφιερώνουν καθημερινά δισέλιδα στην χώρα αυτή. Και όμως κάνουν σαν να μην υπάρχει.

Δεν μιλάμε για μια μικρή και ασήμαντη χώρα, μιλάμε για το Βιετνάμ, μια χώρα 80 εκατομμυρίων κατοίκων, μια χώρα που το ΚΚ βαδίζει αισίως στην τέταρτη δεκαετία του και που (Ελληνικής Αριστεράς εξαιρουμένης) έχει γνωρίσει την διεθνή καταξίωση (ακόμη πιο έντονα εκφρασμένη και σε σχέση με το αντίστοιχο ΚΚ της Κίνας).

Η ιστορία μετά τον εμφύλιο το 1975 ξεκίνησε σαν ένα ιδανικό κομμουνιστικό παραμύθι. Κολλεκτιβοποίηση της γης, στενές σχέσεις με την Σοβιετική Ένωση, τα πάντα στον λαό και σύμφωνα με τον Μαρξ.

Τα αποτελέσματα δυστυχώς κάθε άλλο παρά ιδανικά ήταν. Απομόνωση , τέλμα στην οικονομία, το Βιετνάμ έφτασε στα όρια της πείνας, και στα μέσα της δεκαετίας του 80 σε μία σιωπηλή αλλά δραστική στροφή, το ΚΚΒ αποφάσισε να εγκαταλείψει τα μαρξιστικά-λενινιστικά μπλα-μπλα και να εκμεταλλευτεί τον οίστρο και το επιχειρηματικό δαιμόνιο των κατοίκων του.

Εκτοτε το Βιετνάμ έχει εξελιχθεί σαν ένα ιδανικό καπιταλιστικό παραμύθι (δεν θα πούμε φιλελεύθερο). Το ταχύτατο άνοιγμα της αγοράς έφερε την ταχύτατη μείωση της φτώχειας. Ταχύτατη ήταν και η βιομηχανοποίηση αλλά και η άνοδος της αγροτικής παραγωγής.
Το άνοιγμα της χώρας έφερε και την ανάπτυξη του τουρισμού, μίας καλής μορφής ανάπτυξής που φέρνει χρήμα αλλά δεν χρειάζεται άμεσα υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης. Μέχρι και εκείνον τον ενοχλητικό τον Φρίντμαν συμβουλεύτηκαν οι αθεόφοβοι οι σύντροφοι.

Η ηγεσία του ΚΚΒ πολύ έξυπνα απέφυγε την αριστερή ‘αρρώστια’ της δημιουργίας ειδώλων και προσωπικών ‘καλτ’. Η εξουσία είναι κατανεμημένη ανάμεσα στο κόμμα, τον πρόεδρο της χώρας και τον πρωθυπουργό, και παρά το γεγονός ότι όλοι τους αγωνίστηκαν ενάντια στους Αμερικάνους και πρωτοστάτησαν στον εμφύλιο, έχουν κρατήσει ένα αξιοθαύμαστα χαμηλό προφίλ.

Ακόμη και στο θέμα της θρησκευτικής ελευθερίας το ΚΚΒ άφησε τους κατοίκους ελεύθερους να επιλέξουν την θρησκεία τους με αποτέλεσμα η τοπική θρησκεία να αναπτυχθεί σχετικά ανενόχλητη.

Είναι όλα τόσο ρόδινα; Μα πού υπάρχει ο παράδεισος για να υπάρξει στο Βιετνάμ;
Η υποδομή της χώρας (Δρόμοι, σιδηρόδρομοι, τηλεπικοινωνίες, αεροδρόμιο , λιμάνια) προσπαθεί να ακολουθήσει την οικονομική ανάπτυξή του ιδιωτικού τομέα αλλά ακόμα υστερεί.
Η μονοπώληση της εξουσίας απο το ΚΚΒ έχει καλλιεργήσει την διαφθορά στον δημόσιο τομέα, οι δωροδοκίες είναι συχνό φαινόμενο.
Το Βιετνάμ τώρα ανοίγεται στον κόσμο και η οικονομία του δεν έχει δοκιμαστεί σε διεθνείς οικονομικές κρίσεις.Δεν έχουν δυναμώσει οι ανεξάρτητοι θεσμοί που θα ελέγξουν ή θα αποτρέψουν παρεκτροπές στο ανώριμο τραπεζικό και οικονομικό σύστημα. Υπάρχουν πολλά ανοιχτά μέτωπα και πολλά μπορούν να πάνε λάθος, υπάρχουν ακόμα θύλακες φτώχειας και ένα περιορισμένο αλλά όχι αμελητέο μειονοτικό πρόβλημα.
Όμως σε σύγκριση με την διαχείριση της εξουσίας από τα ΚΚ Βόρειας Κορέας, Κούβας και Ανατολικής Ευρώπης (πριν την πτώση τους) το ΚΚΒ έχει καταφέρει όσα ονειρεύεται ο κάθε κομμουνιστής ανά τον κόσμο.

Μόνο που δεν το κατάφερε ακολουθώντας την θρησκεία του Μαρξ και του Ένγκελς ή την ανέμελη επαναστατικότητα του Φιντέλ και του Τσε.
Και αυτό κάθεται άσχημα για όλους τους Έλληνες Αριστερούς. Το δημώδες ‘τουμπεκί’ έχουν εφαρμόσει οι Έλληνες Αριστεροί για το Βιετνάμ. Πολλοί από αυτούς θα σκέφτονται ότι το ΚΚΒ έχει ξεπουληθεί, είναι κομμουνιστές ‘γιαλαντζί’ , δεν είναι γνήσιοι όπως οι Έλληνες σύντροφοί.

Και μόνο ότι οι σημερινοί Έλληνες κομμουνιστές που το μόνο που έχουν κάνει είναι πορείες και διαδηλώσεις , κρίνουν Κομμουνιστές που έχουν νικήσει τους Αμερικανούς (τον ιμπεριαλισμό γενικότερα) στο πεδίο της μάχης, και έχουν διαχειριστεί την εξουσία για 33 χρόνια και έχουν βγάλει τον λαό τους από την φτώχεια με βιώσιμο τρόπο, δείχνει την φαιδρότητα της δήθεν Αριστεράς που έχουμε στην Ελλάδα.

Τι να πει κανείς;….Ας απευθύνουμε έναν χαιρετισμό στον Ελληνάρα Αριστερό. Οι παρωπίδες του και αν σκουριάσουν, το βλέμμα θα παραμείνει κολλημένο στο παρελθόν.Τι κρίμα να μην μπορεί να γίνει και ένα outsourcing και στον χώρο Αριστερά.