Το σωτήριο 2009, ο σοφός λαός επέλεξε για τρενοδηγό της Ελλάδος ένα σοσιαλιστή. Τον πρώτο ανάμεσα τους. Ο συγκεκριμένος οδήγησε τη χώρα και μάλλον το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα πιο γρήγορα στη σήψη και στην καταστροφή του.
Το 2010, ο σοφός λαός επέλεξε να δώσει και άλλο χρόνο στον τρενοδηγό ώστε να ολοκληρώσει το έργο του και να μην υπάρχει επιστροφή. Ταυτόχρονα ξεκίνησε να μελετά οικονομία
Το 2011 άρχισε να κάνει πρόβα όντας πάνω από 2 μήνες συνολικά στους δρόμους, με απεργούς από τη Χαλυβουργία & το alter για μήνες. Ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός έφυγε από το τιμόνι της χώρας και έβαλε στη θέση του έναν τραπεζίτη, ώστε ο ίδιος να γλυτώσει την κρεμάλα.

Ας είναι το 2012, όπου ο σοφός λαός της Ελλάδος θα συνεχίσει τις σωστές κινήσεις του, και θα δώσει την εξουσία σε αυτούς που παράγουν πλούτο, θα κρεμάσει τον τραπεζίτη, στέλνοντας παγκοσμίως ένα μήνυμα για το τέλος του τραπεζικού συστήματος.

photo by stevendepolo

Δεν έχω δει τον Κυνόδοντα ακόμα όμως από σκηνές που είδα αναφέρονται οι ηθοποιοί σε λέξεις γνωστές σε όλους που σημαίνουν άλλα πράγματα και αυτοί καταλαβαίνουν άλλα. Ένας τέτοιος παραλληλισμός γίνεται στη σημερινή κοινωνία έχοντας πείσει τους πάντες πως η τρομοκρατία είναι κάτι εγκληματικό δεν μπορούμε πια να χρησιμοποιούμε την έκφραση αυτή με την ετυμολογία της!
Η δημοκρατία θα ήταν αν είχαμε ελεύθερους πολίτες να αποφασίζουν. Όμως τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει. Η εξουσία τους πηγάζει από τον τρόμο. Πως αλλιώς εκτός από ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ μπορείς να ονομάσεις ένα πολίτευμα που βαρά ασύστολα τους πολίτες του, πετά χημικά ασύστολα σε όποιον διαφωνεί, τρομοκρατεί πως θα βγουν τα τανκς, και όλη την ώρα του θέτει στους πολίτες διλήμματα εκβιαστικά για να συντηρήσουν κάποιοι την εξουσία τους;  Πως μπορείς να θεωρήσεις πως έχεις δημοκρατία όταν ο εργαζόμενος φοβάται να απεργήσει γιατί θα χάσει τη δουλειά του, φοβάται να μιλήσει γιατί γύρω του οι άλλοι πεινούν και πως μπορείς να βρεθεί με μια κουβέντα δίπλα τους, και το χειρότερο φοβάται να ζήσει, να κάνει οικογένεια, παιδιά και να δει παιδικά χαμόγελα μιας και φοβάται πως αύριο θα είναι χωρίς δουλειά. Σε ένα κόσμο χωρίς ασφάλεια το μόνο που μπορεί να επιβιώσει είναι οι  κυβερνήσεις όπου επιβιώνουν λόγω της τρομοκρατίας. Όμως αυτό είναι και το λάθος τους… Όσο αυξάνουν το φόβο, τόσο πιο εύκολο είναι τα θύματα να μην έχουν να χάσουν τίποτα πέρα από τις αλυσίδες τους…Να σπάσουν το φόβο τους!

Στην ειδησεογραφία αναφέρθηκε πρόσφατα ότι οι αδελφοί Κάστρο τάραξαν τα σοσιαλιστικά νερά του νησιού. Ο ένας ο Φιντέλ, είπε ότι ‘ο σοσιαλισμός δεν μας υπηρέτησε’ ή κάτι τέτοιο και ο άλλος ο Ραούλ εξήγγειλε ότι 500,000 με 1,000,000 εργαζόμενοι του δημοσίου τομέα θα περάσουν στον ιδιωτικό τομέα, και ότι θα επιτρέπονται οι προσλήψεις από ιδιώτες.
Έψαξα εναγωνίως να βρω σχόλια του ΚΚΕ (αλλά και του
ΣΥΡΙΖΑ) και δεν βρήκα τίποτα.
Έχετε κάποιους συνδέσμους για να παρακολουθήσουμε τον αριστερό σχολιασμό σε αυτές τις εξελίξεις;

photo via Nikos Drandakis

Μπορεί, λοιπόν, να διαπιστώσει κανείς πως το εφοπλιστικό κεφάλαιο ξεκίνησε ήδη αυξήσεις στα εισητήρια των επιβατικών πλοίων, που ξεκινά από 5% και φτάνει μέχρι και 26%! Βέβαια, οι νέες αυξήσεις των εισητηρίων δεν είναι ξεκομμένες από παλαιότερες: Το εφοπλιστικό κεφάλαιο επέβαλλε την τελευταία δεκαετία αυξήσεις στα εισητήρια που αγγίζουν το 441%! Δηλαδή, οι εφοπλησταράδες ξεζουμίζουν τον λαό εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του για διακοπές.

Στη συνέχεια, θα δει κάποιος πως μια σειρά από εφοπλιστικούς ομίλους έχουν προχωρήσει σε τεραστίων διαστάσεων αγορές και ναυπηγήσεις πλοίων στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή που τα ελληνικά ναυπηγεία φυτοζωούν και οι Έλληνες ναυτεργάτες αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τις γιγάντιες επιδοτήσεις στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, τις προκλητικές φοροαπαλλαγές υπέρ των εφοπληστών και την καλπάζουσα ανεργία στο χώρο των Ελλήνων ναυτικών και ναυτεργατών συγκροτούν το θλιβερό παζλ ενός εργασικού χώρου που θα μπορούσε να εξασφαλίζει ένα αξιόλογο βιοτικό επίπεδο για τους εργαζόμενούς του, αντί να του πετάει στο βούρκο της ανεργίας.

Βέβαια, οι εφοπλησταραδες-ή μάλλον τα ανεπίσημα όργανά τους, Μ.Μ.Ε. όπως το Σκάι και η Καθημερινή- σε μια ένδειξη «μεγαλοπρέπειας», «πατριωτισμού» και «υπευθυνότητας» προτείνουν ως λύση τον ανταγωνισμό. Βάζουν στο στόμα τους εν ολίγοις τη γνωστή, λιωμένη πια, καραμέλα. Καθώς όπως είναι γνωστό, στη Ν.Κορέα που ναυπηγεί τα πλοία του ο Αλαφούζος ή στην Κίνα, τα μεροκάματα των εργαζόμενων είναι εξευτελιστικά. Στο όνομα του ανταγωνισμού κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στην Ελλάδα. Γιατί οι διάφοροι ψευτοπατριώτες Αλαφούζοι θέλουν με τα εξευτελιστικά μεροκάματα να εξασφαλίζουν όσο το δυνατό περισσότερα κέρδη. Καθόλου περίεργο για καπιταλιστές.

«Πατριώτες» οι καπιταληστές που δεν επενδύουν φράγκο στην πατρίδα τους. Και «προδότες»και «ανεύθυνοι» οι ναυτεργάτες που διεκδικούν καλύτερα μεροκάματα, δουλειά και αξιοπρέπεια, τη στιγμή κιόλας, που το εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει αστρονομικά κέρδη. Οι εφοπλιστές έχουν μόνο χρήματα μόνο για μισθοφόρους όπως ο Παπαδημητρίου, ο Πορτοσάλτε, ο Μανδραβέλης και άλλοι αντιλαϊκοί αστέρες της αστικής ρυπαρογραφίας. Ας είναι. Οι αγώνες είναι μπροστά. Ο κόσμος της εργασίας είναι μπροστά. Τίποτα δε θα είναι όπως πριν.

photo via Telstar Logistics

Μέχρι το 2012 θα έχει καταργηθεί ο χαμηλός-τρόπος του λέγειν- συντελεστής του ΦΠΑ! Όλα τα προϊόντα θα ενταχθούν στην κατηγορία του 23%. Πολύ ωραία. Το ψωμί θα έχει ξεπεράσει τα 2 ευρώ, μπορεί να οδεύει και προς τα 3. Το ίδιο και όλα τα τρόφιμα. Το ίδιο και τα φάρμακα. Θα πρέπει να κάνουμε οικονομία και στα DEPON.

Την ώρα που οι περισσότεροι μεγαλοκαρχαρίες σε αυτή τη χώρα συνεχίζουν να μετράνε αμύθητα κέρδη, ο λαός της σύρεται σε καταστάση πρωτοφανούς εξαθλίωσης. Είναι βέβαιο ότι αυτό θα συμβεί τα επόμενα χρόνια. Κάποιοι λένε ότι θα γυρίσουμε στην Ελλάδα του 1950. Διαφωνώ. Στην Ελλάδα του 1950 υπήρχε φτώχεια και οι ανάγκες ήταν διαφορετικές. Στην Ελλάδα του 2010 οι ανάγκες είναι σαφώς μεγαλύτερες και με αυτά τα μέτρα δεν οδηγούμαστε στη φτώχεια, αλλά στην εξαθλίωση! Όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς την ελληνική γλώσσα μπορεί να αντιληφθεί τη διαφορά.

Αυτή η ελεεινή κυβέρνηση και αυτό το τραγικό πολιτικό οικοδόμημα πρέπει να ανατραπούν γρήγορα. Όπως όλες οι δοσίλογες κυβερνήσεις ανατράπηκαν στο παρελθόν, έτσι πρέπει να ανατραπεί και αυτή. Λένε ότι τα μέτρα είναι προσωρινά, αλλά λένε ψέματα! Ο ίδιος ο Στρος Καν μίλησε για μέτρα με ισχύ δεκαετιών. Η διάλυση του λαϊκού εισοδήματος θα είναι άνευ προηγουμένου. Οι εργαζόμενοι μια επιλογή έχουν: αντίσταση κι ανατροπή αυτής της πολιτικής! Αλλιώς σε 5 χρόνια θα μετράμε όχι χασούρα στα εισοδήματά μας, αλλά χασούρα στο ίδιο το δικαίωμα να ζούμε αξιοπρεπώς. Κι αυτό είναι ότι πιο προσβλητικό και προκλητικό για μια κοινωνία στην οποία ο πλούτος που παράγεται είναι τεράστιος!

photo via PetitPlat by sk

“Όχι εγώ”, είπε η πάπια.

“Όχι εγώ”, είπε το γουρούνι.

“Όχι εγώ”, είπε η χήνα.
“Θα το κάνω τότε μόνη μου”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Ο σίτος ψήλωσε κι ωρίμασε, κι έγινε χρυσό σιτάρι. “Ποιος θα με βοηθήσει να θερίσω το σιτάρι;” ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.
“Όχι εγώ”, είπε η πάπια.

“Είναι εκτός της κατηγορίας μου”, είπε το γουρούνι.

“Θα χάσω την αρχαιότητά μου”, είπε η γελάδα.

“Θα χάσω το επίδομα ανεργίας”, είπε η χήνα.
“Θα το κάνω τότε μόνη μου”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Έφτασε επιτέλους η ώρα να φτιαχτεί το ψωμί. “Ποιος θα με βοηθήσει να ζυμώσω το ψωμί;” ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.
“Θα ήταν υπερωρία αν σε βοηθούσα”, είπε η γελάδα.

“Θα έχανα το επίδομα της Πρόνοιας”, είπε η πάπια.

“Το παράτησα το σχολείο και δεν ξέρω πως”, είπε το γουρούνι.

“Θα ήτανε ρατσιστικό να ήμουν εγώ ο μόνος βοηθός”, είπε η χήνα.
“Θα το κάνω τότε μόνη μου”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Ζύμωσε κι έψησε πέντε φρατζόλες και τις έδειξε στους γείτονές της. Όλοι θέλανε, για την ακρίβεια απαιτούσαν μερίδιο απ’ το ψωμί. Αλλά η μικρή κόκκινη κλώσα είπε, “Όχι, μπορώ να φάω και τις πέντε μοναχή μου”.
“Κερδοσκοπία!”, φώναξε η γελάδα.

“Καπιταλιστική βδέλλα!”, ούρλιαξε η πάπια.

“Απαιτώ ίσα δικαιώματα!”, διαμαρτυρήθηκε η χήνα.

Και το γουρούνι, απλώς γρύλισε.
Και γράψανε “Αδικία” σε πλακάτ, και κάνανε πορεία γύρω από τη μικρή κόκκινη κλώσα φωνάζοντας βωμολοχίες. Όταν ήρθε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης, είπε στη μικρή κόκκινη κλώσα. “Δε πρέπει να είσαι τόσο άπληστη.”

“Μα, το κέρδισα με τον ιδρώτα μου αυτό το ψωμί”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα.

“Ακριβώς”, είπε ο αντιπρόσωπος. “Αυτή είναι η ομορφιά της ελεύθερης αγοράς. Καθένας μπορεί να κερδίσει όσο θέλει. Αλλά, με τους σύγχρονους κυβερνητικούς κανονισμούς, οι παραγωγικοί εργάτες πρέπει να μοιραστούν τα προϊόντα τους με τους τεμπέληδες.”
Και ζήσαμε εμείς καλά, κι αυτοί – συμπεριλαμβανόμενης και της μικρής κόκκινης κλώσας – ακόμα καλύτερα. Κι από τότε, η μικρή κόκκινη κλώσα χαμογελούσε και κακάριζε. “Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ.” Οι γείτονές της όμως αναρωτιόταν γιατί δεν έφτιαξε ποτέ ξανά άλλο ψωμί.

photo via Maxey

Γερμανικό Πολεμικό Βιβλίο

Ανάμεσα στος υψηλά ιστάμενους
Το θεωρούν ταπεινό να μιλούν για φαγητό
η αλήθεια είναι αυτή: πάντα έχουν φάει κιόλας.

Οι ταπεινοί θα αποχωρήσουν από αυτό τον κόσμο
χωρίς να έχουν γευτεί ποτέ καλό κρέας

Καθώς αναρωτιούνται από που έρχονται
και που πηγαίνουν,
οι ωραίες βραδιες τους βρίσκουν πολύ εξαντλημένους

Δεν πρόλαβαν να δουν
τα βουνά και τον ωκεανό
και ο καιρός τους έχει περάσει ήδη.

Αν οι ταπεινοί δε σκέφτονται αυτό που είναι ταπεινό
ποτέ δεν θα σηκωθούν.

Το κρέας έγινε άγνωστο. Χαμένος πήγε
ο ιδρώτας του λαού που χύθηκε.
Τις δάφνες στα άλση τις κλάδεψαν.
Από τις καμινάδες των εργοστασίων των όπλων βγαίνει καπνός.

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί.
Οι έμποροι φωνάζουν για αγορές.
Οι άνεργοι πεινούσαν. Τώρα, πεινούν οι εργαζόμενοι.

Αυτοί που παίρνουν το ψωμί από το τραπέζι
Μας διδάσκουν να ευχαριστιόμαστε με τα λίγα.
Εκείνοι που γι’ αυτούς προορίζεται η πλούσια διανομή
ζητούν θυσίες.
Εκείνοι που τρώνε μέχρι σκασμού μιλούν στους πεινασμένους
για τους ωραίους καιρούς που θα έρθουν.
Εκείνοι που οδηγούν τη χώρα στην άβυσσο
λένε πως η διακυβέρνηση μιας χώρας
είναι πολύ δύσκολη για τους κοινούς ανθρώπους.

Ο πόλεμος που έρχεται
Δεν είναι ο πρώτος. Υπήρξαν άλλοι πόλεμοι πριν απ’ αυτόν.
Όταν ο τελευταίος τέλειωσε
υπήρχαν νικητές και ηττημένοι.
Ανάμεσα στους ηττημένους οι κοινοί άνθρωποι πεινούσαν.
Ανάμεσα στους νικητές οι κοινοί άνθρωποι πεινούσαν κι αυτοί.

Στρατηγέ, το άρμα μάχης είναι δυνατό όχημα.
Συντρίβει δάση και συνθλίβει εκατοντάδες ανθρώπους,
αλλά έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται οδηγό.

Στρατηγέ, το βομβαρδιστικό σου είναι ισχυρό.
Πετά πιο γρήγορα και από θύελλα και
αντέχει περισσότερο κι από ελέφαντα.
Αλλά έχει μια ατέλεια: χρειάζεται μηχανικό.

Στρατηγέ, ο άνθρωπος είναι πολύ χρήσιμος.
Μπορεί να πετάξει και μπορεί να σκοτώσει.
Αλλά έχει ένα ελάττωμα: μπορεί να σκέφτεται

Ερώτηση: Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τη συνταγματικότητα διατάξεων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Πώς θα το αντιμετωπίσετε;

Απάντηση: Σεβόμαστε τους θεσμούς του κράτους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει συγκεκριμένη θεσμοθετημένη αρμοδιότητα και εν προκειμένω εκφράζει μη δεσμευτική γνώμη. Θα τη μελετήσουμε και θα τη λάβουμε σοβαρά υπόψη, όπως θα λάβουμε υπόψη μας και άλλες γνώμες που διατυπώνονται ή θα διατυπωθούν. Πολιτική μας επιλογή είναι να προωθήσουμε μια συγκεκριμένη τομή που βοηθάει στην εξοικονόμηση δαπανών και στον εξορθολογισμό του συστήματος: Ολοι οι μισθωτοί να ασφαλίζονται στο ίδιο ασφαλιστικό ταμείο, είτε εργάζονται στο Δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Και η απόφασή μας αφορά όλους τους μισθωτούς του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των δικαστών. Αυτό ισχύει στις περισσότερες χώρες. Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό, το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες.

Μα το Δία, ποιος κομμουνιστής, ποιος εργαζόμενος απεργός που δε σέβεται το Σύνταγμά μας δήλωσε κάτι τέτοιο; Όχι κύριοι. Ούτε κομμουνιστής, ούτε κάποιος απεργός δήλωσε κάτι τέτοιο. Αυτός που το δήλωσε είναι ο ίδιος ο “πρωθυπουργός” της χώρας. Ναι, ο κύριος Παπανδρέου. Ο άνθρωπος του οποίου η παράταξη όλες τις προηγούμενες μέρες έπρηξε τα αυτιά μας για την αντισυνταγματικότητα των ναυτεργατικών κινητοποιήσεων, αυτοί που “ομνύουν” στο αντιδραστικό Συνταγμά τους, είναι οι ίδιοι που πρώτοι το καταπατούν όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Όταν πρόκειται να παρθούν μέτρα που τασκίζουν τα λαϊκά δικαιώματα μετατρέπουν το Σύνταγμά τους σε κουρελόχαρτο. Όταν οι εργαζόμενοι απειθαρχούν σε αποφάσεις δικαστηρίων, γίνονται εγκληματίες και επικίνδυνοι.

Ο άνθρωπος που πούλησε τη χώρα στο ΔΝΤ, που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε μπανανία, έχει το θράσος να μιλάει για Σύνταγμα. Άσε ρε Γιωργάκη…Στα παλιά υποδήματά σου έχεις το Σύνταγμα και τα πάντα. Η κερδοφορία του κεφαλάιου να προχωρά. Ποιο σύνταγμα και ποιες δημοκρατικές ελευθερίες; Κι αυτά έγιναν υποθήκη -μαζί με όλα τα άλλα- στη νεοταξική βαρβαρότητα. Θυμάσαι εκείνες τις ωραίες μέρες που χάιδευες τα αυτιά των “ιθαγενών” περί συμμετοχικής δημοκρατίας και εκστόμιζες άλλα τέτοια εύηχα λογύδρια; Πόσο μακρινά φαίνονται πλέον όλα αυτά! Τόσο μακριά όσο μακριά θα βρεθεί και η δική σου κυβέρνηση-καμικάζι σύντομα. Θα μπεις στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, όπως έλεγε μια ψυχή για την επάρατο δεξιά κάποτε…

photo via Kirk Siang

Σε συνέντευξή του λοιπόν ο κ.Πάγκαλος αναφέρει πως το ΚΚΕ «όπλισε με τα κυρήγματα του τους δολοφόνους της Marfin από κοινού με τον Συνασπισμό» (!) και πως θέλει να υπάρξουν θύματα στις κινητοποιήσεις για να μπορέσει να εφαρμόσει «την αδιέξοδη πολιτική του».

Ωστόσο, «πλανάται» ο κ.Πάγκαλος και οι κύριοι ακροδεξιοί μπαμπουίνοι που τον σιγοντάρουν. «Ξεχνούν» άραγε πως ιστορικά σε κινητοποιήσεις οι θύτες ήταν πάντα η ίδια η αστική εξουσία και οι δυνάμεις καταστολής και τα θύματα οι εργάτες που ασκούσαν τα ίδια τα δικαιώματά τους; Ξεχνούν πως το πάνω χέρι το έχει η αστική εξουσία;

Εντούτοις, δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε. Όλο το φάσμα των κοπροκάνθαρων της αστικής τάξης βρίσκεται σε εγρήγορση. Φοβούνται πως ο κόσμος της εργασίας ριζοσπαστικοποιείται. Ξέρουν πως ο λαός διαφωνεί με το μνημόνιο και τα εγκληματικά μέτρα της εξουσίας. Και θέλουν εκ των πρωτέρων να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας εις βάρος των αντιδράσεων του. Θέλουν τον κόσμο φοβισμένο, να μην τολμήσει να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν, και την ελευθερία που του στερούν οι αστοί.

Πίσω από τα λόγια του Πάγκαλου και τις άναρθρες κραυγές των ακροδεξιών κρύβεται μια τρομερή απειλή: «Μαζευτείτε, βουλώστε το γιατί έτσι και διεκδικήσετε τίποτα θα φτύσετε αίμα». Και αυτό με τη δικαιολογία πως κάποιες δυνάμεις «παραέχουν ριζοσπαστική διάθεση».
Το ζήτημα είναι τώρα άλλο. Να αφαιρέσει ο εργαζόμενος λαός κάθε νομιμοποίηση από την αστική εξουσία, την Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Να νομιμοποιήσει ο ίδιος το πρόταγμα της Ελευθερίας του. Και της δυνατότητας να εξασφαλίζει για τον ίδιο-και όχι για τους καπιταληστές- αυτά που παράγει. Αυτό ακριβώς είναι πλέον το θέμα και αυτό φοβούνται όλοι οι γκαιμπελίσκοι του αστισμού.

photo via Nikos Drandakis

Μόνο τους όπλο είναι το ψέμα, η συκοφαντία και ο πολιτικός χαμαιλεοντισμός. Θυμήθηκαν ξαφνικά πάλι την υπόθεση “Γερμανός” με την όποια είχαν γίνει ξεφτίλα πριν δύο χρόνια. Μίλησαν για μειώσεις μισθών και απολύσεις στο Ριζοσπάστη και στον 902, κάτι το οποίο είναι ψευδές πέρα για πέρα-άσε που η προσφορά των κομματικών μελών στο ΚΚΕ διαμορφώνεται με άλλους όρους από αυτούς που έχετε συνηθίσει στο σινάφι σας, κάποτε ζητούσατε έναν τενεκέ λίρες για να βγείτε στα βουνά με τον ΕΔΕΣ ή τρέχατε να ενταχθείτε στους χίτες.

Μίλησαν για εγκληματίες συνδικαλιστές. Ξεχάσατε να πείτε κύριε Γεωργιάδη ότι οι “εγκληματίες” απεργοί εμφανίζονται χωρίς κουκούλα στις απεργίες. Κινούνται τη μέρα και όχι στο σκοτάδι σαν αυτούς που στέλνουν στο νοσοκομείο τους μετανάστες στον Αγ. Παντελεήμονα. Ξεχάσατε επίσης ότι εσείς εγκληματίσατε εναντίον του ελληνικού λαού με τη στάση σας όλα αυτά τα χρόνια, όχι οι απεργοί εργαζόμενοι. Το ξέρουμε ότι νοσταλγείτε την εποχή του Μανιαδάκη, της ΕΑΤ-ΕΣΑ, των βασανιστών και των ταγματασφαλιτών. Έτσι κι αλλιώς για το 95% του ελληνικού λαού, δεν είστε τίποτα παραπάνω από αυτό που σας αποκαλεί: φασίστες, ακροδεξιοί, εθνικιστές, επιλέξτε εσείς ποια λέξη από τις παραπανω σας…τιμά.

Όμως, ο πραγματικός σας καημός είναι άλλος. Δεν είναι απλά το πλήγμα στην ηθική υπόσταση του ΚΚΕ. Είναι το γεγονός ότι οι ιδέες του και οι αξίες που πρεσβεύει επιβίωσαν. Και δεν επιβίωσαν απλά αλλά επηρεάζουν ανθρώπους πέραν του χώρου που αντιπροσωπεύει. Το ομολογεί απροκάλυπτα ο Γιάννης Πρετεντέρης: “Η Ελλάδα έχει καταντήσει η τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης. Οχι επειδή κατοικείται από κομμουνιστές. Αλλά επειδή κατοικείται από ανθρώπους που είτε σκέφτονται σαν κομμουνιστές, είτε έχουν περιέλθει σε εθελοντική ομηρία από κομμουνιστές. Πότε η κοινωνία θα απελευθερωθεί από το σύστημα αξιών, ιδεών και αντιλήψεων εκείνων που πρώτα ηττήθηκαν στον ελληνικό Εμφύλιο και μετά σε όλο τον υπόλοιπο πλανήτη;”. Αυτό είναι που σας πονάει όλους εσάς. Αυτό πονάει το σινάφι σας. Οτι σήμερα πολλοί άνθρωποι συμφωνούν με το σύνθημα “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη”. Κι όσο περνάει ο καιρός τους εφιάλτες δε θα τους βλέπετε μόνο στον ύπνο σας. Θα τους δείτε και στον ξύπνιο σας.

Πάει λέει ένας που πολύτεκνος και παραπονιέται στον Χότζα πως δεν έχει χώρο να κοιμήσει τα παιδιά του και να στεγαστεί γενικότερα ο ίδιος και η οικογένεια του.
Τον άκουσε προσεχτικά ο Χότζα και διατάζει ένα δούλο του να πάει με τον πολύτεκνο να μείνει μαζί τους.
Με το που το ακούει ο καημένος που παραπονέθηκε του λέει:
-Μα Χότζα μου δεν έχω χώρο σου είπα όχι μπορώ να φιλοξενήσω και άλλους
-Πήγαινε τώρα και την άλλη εβδομάδα έλα να μου πεις αν έχεις πρόβλημα, του απάντησε ο Χότζας
Την επόμενη εβδομάδα πάλι τα ίδια, πάει ο ίδιος στο Χότζα και του λέει: Πως δεν έχει χώρο και σαν να μην έφτανε αυτό έχω και το δούλο σου να τον φιλοξενώ.
Τότε ο Χότζα διατάζει άλλον ένα δούλο του να πάει να μείνει μαζί με τον πολύτεκνο.
-Μααα… παραπονέθηκε ο καημένος ο υπήκοος του Χότζα αλλά τελικά υπάκουσε και πήρε και τον 2ο δούλο.
Φεύγοντας του είπε ο Χότζα να περάσει την επόμενη εβδομάδα για να μάθει νέα του.
Την 3η εβδομάδα πια ο πολύτεκνος με το μικρό σπίτι αποφασισμένος πως ο Χότζα δεν θα του λύσει το πρόβλημα πηγαίνει και του λέει πως εντάξει είναι βολεύτηκαν τελικά όλοι.
Τότε ο Χότζα του λέει πες στους δούλους μου να επιστρέψουν και να σου αδειάσουν τη γωνιά. Τώρα νομίζω θα έχεις μπόλικο χώρο αφού θα φύγουν.
Ο πολύτεκνος σκέφτηκε πως πια έφευγαν 2 άτομα από το σπίτι του και λέει “Πράγματι ναι! τώρα θα έχω ελεύθερο χώρο”
“Είδες; ” του λέει ο Χότζα, “Δεν ήθελες μεγαλύτερο σπίτι, να εκτιμήσεις τον χώρο που είχες χρειαζόταν”.
Αυτό το ανέκδοτο μάλλον έχουν στο νου τους οι κυβερνώντες και μας κόβουν συνέχεια μέχρι να πούμε εντάξει δεν πειράζει θα ζήσουμε και έτσι. Άλλα πλανώνται οικτρά αν πιστεύουν πως ο λαός θα μείνει άπραγος εναντίον της εξουσίας.
photo by Chrissy Olson

Είναι περίπου τώρα 2 μήνες που μας έχουν πρήξει όλοι για το καμποτάζ, και τι κακό μας έχει φέρει που υπάρχει. Καταρχήν κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί υπάρχει το καμποτάζ στην κρουαζιέρα. Το καμποτάζ υπήρχε και είναι καλό να υπάρχει για να μη γίνει ότι έγινε και στην υπόλοιπη ναυτιλία μας, οι Έλληνες εφοπλιστές να αλλάξουν απλώς σημαία στα καράβια τους και ξαφνικά να γεμίζουν με προσωπικό από την νοτιοανατολική Ασία, χωρίς να πληρώνουν κανένα φόρο, και φυσικά χωρίς να αποδίδουν τίποτα στα ελληνικά ταμεία αφού ακόμα και τους Έλληνες αξιωματικούς θα τους έχουν ανασφάλιστους.
Αυτό είναι που φωνάζουν τα σωματεία των ναυτικών. Και είναι λάθος ότι φωνάζουν επειδή είναι με το ΠΑ.ΜΕ και έχουν μικροκομματικές σκοπιμότητες. Το ΠΑ.ΜΕ ελέγχει μόνο τα 3 σωματεία από τα 10 πια (11 ήταν παλιότερα με των ασυρματιστών). Όμως είναι κοινή λογική πως αν αρθεί το καμποτάζ ακόμα και με την υποχρέωση του ελληνικού προσωπικού θα χάσουν πολλοί τη δουλειά τους και την ασφάλιση τους. Και στον αντίποδα τι λένε πως θα κερδίσουμε; Περισσότερη κίνηση στην ελληνική κρουαζιέρα. Όμως δεν είδα καμιά ουσιαστική έρευνα για το τι έσοδα αφήνουν τα ελληνικά κρουαζιερόπλοια στην ελληνική οικονομία και στην ανάπτυξη του τουρισμού. Μόνο λένε τι ποσοστό της κρουαζιέρας υπάρχει στην Αδριατική.
Μπορώ να πω με σιγουριά, ο πατέρας μου ήταν ναυτικός και είχε δουλέψει μια περίοδο σε κρουαζιερόπλοια πως η κρουαζιέρα δεν αφήνει έσοδα στους Έλληνες επιχειρηματίες πέρα από τους εφοπλιστές. Αν γίνει μια έρευνα το τι αφήνει ο κάθε τουρίστας από τα κρουαζιερόπλοια κατά μ.ο την ημέρα, μπορεί το ποσό αυτό να φτάνει και το υπέρογκο ποσό του 1€. Με στάσεις 3 ωρών^[1] που τα πλοίο κάνει στους περισσότερους προορισμούς και οργανωμένα τους μετακινούν στα αξιοθέατα, και τους επιστρέφουν να φάνε στο πλοίο, να τζογάρουν και να αγοράσουν από τα καταστήματα του πλοίου το μοναδικό μέρος που αφήνουν λεφτά σε στεριά οι τουρίστες της κρουαζιέρας είναι στα περίπτερα των μουσείων για νερό και καρποστάλ…
Αυτό που δε λέει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είναι τι έσοδα περιμένουμε από αυτή τη κίνηση. Και τι λεφτά θα χαθούν από την άρση. Το ότι ο ΣΕΤΕ αναφέρει κάτι χιλιάδες € από κύκλο εργασιών κάποιων κρουαζιερόπλοιων δε σημαίνει πως αυτά τα λεφτά θα μπουν στα ελληνικά ταμεία. Ο ΣΕΤΕ ελέγχεται από μεγάλους επιχειρηματίες που αυτοί πράγματι κερδίζουν από την άρση του καμποτάζ (μείωση φορολογίας αλλάζοντας σημαία, φθηνό ευέλικτο προσωπικό από άλλες χώρες, κέρδη από τις μετακινήσεις με τις πανάκριβες άδειες πούλμαν).Όμως τι γίνεται με τους μικρούς επιχειρηματίες και τι γίνεται με το σύνολο. Δεν νομίζω πως η έρευνα που επικαλούνται έχει τρέξει κάποιο μοντέλο εσόδων εξόδων ώστε να πείσουν τον κόσμο. Το μόνο που κάνει είναι να επικαλούνται την ανάγκη για την αύξηση του τουρισμού χωρίς όμως να λένε πως θα μειώσουν τα έσοδα.
Όμως γιατί να κάνουν κάτι τέτοιο; Ας αγνοήσουμε πως οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης είναι υπεύθυνες για πολλά από τα δεινά της χώρας με τα σφάλματα τους – όσο και αν προσπαθούν να ρίξουν τις ευθύνες στους συνδικαλιστές, αφού οι ίδιες έπαιρναν τις αποφάσεις- και να δούμε τα παραδείγματα των υπόλοιπων χωρών όπου πήγε το ΔΝΤ. Όσο και αν θέλουν να το αποκρύψουν, όλες οι μεγάλες οικονομίες παγκοσμίως αναπτύχθηκαν σε συνθήκες υψηλού προστατευτισμού και ανοίχτηκαν όταν πια έπρεπε να βρουν νέες αγορές να πουλήσουν τα προϊόντα τους. Το ΔΝΤ αυτό ακριβώς κάνει, υποχρεώνει τις λεγόμενες αναπτυσσόμενες χώρες να παραδώσουν τον εθνικό τους πλούτο στο ξένο κεφάλαιο και τις αγορές και να άρει όποιους περιορισμούς. Δεν ξέρω αν είναι μέσα στο μνημόνιο η κατάργηση του καμποτάζ αλλά σίγουρα είναι από τις κινήσεις που απαιτήθηκαν για να δοθούν τα χρήματα.
Και ίσως κάποιοι να πουν αν αναπτυχθεί η κρουαζιέρα στην Ελλάδα και οι ελληνικές εταιρείες θα έχουν περισσότερους πελάτες και περισσότερους εργαζόμενους. Όμως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να σταθεί γιατί στην πραγματικότητα είναι αθέμιτος ανταγωνισμός όταν έχεις από τη μια εργαζόμενους ανασφάλιστους και με μισθούς Ουκρανίας και από την άλλη έχεις ναι μεν υψηλά καταρτισμένους εργαζόμενους αλλά με πολύ υψηλό κόστος. Άρα όσοι τώρα κλαίνε για διαφυγόντα κέρδη του τουρισμού ας μελετήσουν τι κέρδη φέρνει η κρουαζιέρα από τα πλοία της Ε.Ε και μετά να πουν να ανοίξει εντελώς…

[1] παράδειγμα κρουαζιέρας που δεν διαφέρει σχεδόν σε τίποτα από τις κρουαζιέρες που είχα κάνει το 92-94 και πραγματικά θυμάμαι πως μόνο στην Τουρκία ήμαστε ελεύθεροι να βγούμε πολλές ώρες επειδή κιόλας κόστιζε λιγότερο η διανυκτέρευση στην Πόλη για τον πλοιοκτήτη

Προχθές τα ξημερώματα το Ισραήλ δολοφόνησε ακτιβιστές και δημοσιογράφους που αν δεχθούμε τη δική τους εκδοχή επιτέθηκαν στους στρατιώτες του. Όμως ο Ισραηλινός στρατός έκανε πειρατική εισβολή σε διεθνή ύδατα στα πλοία της ανθρωπιστικής βοήθειας και παρόλα ταύτα χθες το συμβούλιο ασφαλείας αρνήθηκε να καταδικάσει την ενέργεια αυτή αλλά ζήτησε “ανεξάρτητη έρευνα”. Ανεξάρτητη για ποιο ζήτημα; Για κάτι που ούτε το Ισραήλ αρνείται; Πως έκαναν απόβαση σε πλοία σε διεθνή ύδατα; Για άλλη μια φορά ο ΟΗΕ αποδεικνύεται πόσο ανήμπορος είναι απέναντι στους παγκόσμιους τρομοκράτες, στους ιμπεριαλιστές.
Για το προχθεσινό έγκλημα είναι φανερό πως οι δολοφόνοι μένουν ατιμώρητοι όμως τουλάχιστον οι λαοί το έχουν καταδικάσει.Δολοφονία,πειρατεία, κρατική τρομοκρατία ακόμα και έγκλημα πολέμου είναι μερικοί από τους χαρακτηρισμούς παγκοσμίως για το αποτρόπαιο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Η Τουρκία απέσυρε τον πρέσβη της από το κράτος τρομοκράτη και ο πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν επέστρεψε άμεσα στη χώρα του από περιοδεία στη Ν.Αμερική και έκανε πολύ σκληρές δηλώσεις. Αντίθετα ο δικός μας ήταν στη χώρα, και όχι μόνο δεν απέσυρε τον πρέσβη άμεσα και να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ να επιστρέψουν οι παράνομα συλληφθέντες, αλλά ως υπουργός εξωτερικών είχε εξαφανιστεί όλη την ημέρα και είχε αφήσει τον αναπληρωτή Υπ.ΕΞ να βγάλει το φίδι από την τρύπα και όταν πια έκανε το βράδυ δήλωση έκανε μια τόσο χλιαρή δήλωση που ντράπηκα πως είμαι Έλληνας!

Τα σημερινά τραγικά γεγονότα που ακολούθησαν τη στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ κατά στολίσκου πλοίων ακτιβιστών με κατεύθυνση τη Γάζα, είναι καταδικαστέα και απαράδεκτα.

Η βία που ασκήθηκε κατά τη σημερινή επιχείρηση των Ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων κατά της διεθνούς αποστολής ανθρωπιστικής βοήθειας με προορισμό τη Γάζα, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Είχε τραγικά αποτελέσματα που μας προκαλούν βαθύτατη θλίψη. Στις οικογένειες των θυμάτων εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια.

Ευτυχώς, μεταξύ των θυμάτων και των τραυματιών δεν υπάρχουν Έλληνες. Αναμένουμε από το Ισραήλ να εξασφαλίσει τον άμεσο επαναπατρισμό τους.

Η ασφάλεια του Ισραήλ και όλης της περιοχής, όπως και η αναζήτηση λύσης στα προβλήματα της περιοχής, εξυπηρετείται μόνο μέσω των διαπραγματεύσεων και της συμμόρφωσης προς τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας

_{πηγή Γιώργος Παπανδρέου}
Τη βία την καταδικάζεις και στέλνεις συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων όταν κάτι είναι μακριά. Όταν πεθαίνουν εκατοντάδες από τον αποκλεισμό και τους βομβαρδισμούς στο Ισραήλ. Όταν κάνουν πειρατεία σε ελληνικό πλοίο ενώ πλέει σε διεθνή ύδατα από ένα κράτος τρομοκράτη δεν καταδικάζεις, δρας και απαιτείς τις κυρώσεις και φυσικά σταματάς κάθε διπλωματική σχέση με τους τρομοκράτες.
Όμως όπως και σε όλα τα υπόλοιπα ζητήματα η κυβέρνηση των οσφυοκαμπτών για ακόμα μια φορά προέταξε τους γλουτούς για να ηρεμήσουν τα πνεύματα. Δεν είμαι θερμοκέφαλος να ζητώ αίμα για το αίμα αλλά δεν είμαι και προδότης ώστε να μην καταδικάζω με τον πιο αυστηρό τρόπο την παραβίαση κάθε αίσθησης “διεθνούς δικαίου”.
Κύριε Παπανδρέου όταν ένα κράτος τρομοκρατεί έτσι τους πολίτες της χώρας σας, τους συλλαμβάνει σε διεθνή ύδατα, τους ξυλοκοπεί και δεν αντιδράτε πως περιμένετε να ασκήσετε ουσιαστική πολιτική πίεση για το έγκλημα που τόσα χρόνια μένει ατιμώρητο;

Πρόσφατα διάβασα πως ευρωπαϊκός νόμος καταργεί τη βία κατά των παιδιών και αναρωτιέμαι αφού είναι τόσο απλό να καταργείς κάτι τόσο άσχημο, βγάζοντας ένα νόμο, γιατί δεν καταργούν με νόμο και τη φτώχεια; Φυσικά αυτό που θέλω να πω πως η Ευρωπαϊκή Ένωση και κάθε κράτος δεν μπορεί να νομοθετεί όσο δεν έχει ανθρωποκεντρικό σύστημα εξουσίας. Και ο καπιταλισμός απέδειξε πως δεν είναι ουμανιστικός.
Πως μπορείς να καταργήσεις τη βία των γονιών όταν αναγκάζεις τις μητέρες να εργάζονται 2 δουλειές και να μην έχουν χρόνο για να κάνουν διάλογο με τα παιδιά τους; Να τις υποχρεώνεις να μην παίρνουν άδεια εγκυμοσύνης για να μην απολυθούν; Πως μπορείς να καταργήσεις την βία που δέχονται τα παιδιά από τους γονείς όταν αυτοί είναι βυθισμένοι στα χρέη και στα προβλήματα που τους κάνουν ασφυκτιούν;
Το μόνο που κάνεις είναι να νομοθετείς χωρίς ουσία. Όπως είναι παράνομο το trafficking και όμως όλοι το επιτρέπουν γιατί κρύβονται μεγάλα κέρδη πίσω από αυτό, έτσι και η νομοθέτηση κατά της βίας κατά των παιδιών είναι ένας φαιδρός νόμος αφού στην πραγματικότητα δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις τους λόγους που τη δημιουργούν…
Όσο η κοινωνία δεν πολεμά για ουμανιστικές λύσεις κανένας νόμος δεν μπορεί να μας σώσει από τα δεινά μας…

photo by aka Quique

Πετούν με ένα ιδιωτικό jet ο Γιώργος Παπανδρέου και ο Αντώνης Σαμαράς και συζητούν για την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα. Λέει ο Γιώργος το θέμα δεν είναι τα λεφτά, αν πετάξω από εδώ 10 χαρτονομίσματα των 500€ θα κάνω 10 Έλληνες ευτυχισμένους, όμως αυτό είναι το ζήτημα;
Απαντά ο Αντώνης, “Ναι δεν είναι αυτό το ζήτημα, και γω αν πετούσα 20 χαρτονομίσματα των 500€ θα έκανα 20 Έλληνες ευτυχισμένους,όμως πράγματι δεν είναι αυτό το ζήτημα”.
Τους ακούει ο πιλότος που συζητούν έτσι άνετα για την ευτυχία των Ελλήνων και γυρνά και τους λέει, “Ναι πράγματι δεν είναι αυτό το ζήτημα. Αν πετάξω εσάς τους δύο κάτω θα κάνω 10 εκατομμύρια Έλληνες ευτυχισμένους!”

photo  by Πρωθυπουργός της Ελλάδας

Ο Πέτρος Παπακωνσταντίνου είναι αρθρογράφος στην Καθημερινή για τα διεθνή και συγγραφέας. Με συντρόφευσαν στο στρατό τα δύο του προηγούμενα του βιβλία και τώρα έβγαλε νέο, το “Επιστροφή στο μέλλον“. Με αφορμή το βιβλίο έδωσε συνέντευξη στο blog αφορμη.
Η σύνέντευξη είναι πολύ καλή αφού αναλύει τη σημερινή κρίση για μια ακόμα φορά πάρα πολύ καλά. Είναι πραγματικά τροφή για το νου και αξίζουν οι συντελεστές του blog συγχαρητήρια.

Παραιτήθηκε η Άντζελα Γκερέκου από υφυπουργός. Από βουλευτής όμως; Δηλαδή πέρα από την κοροϊδία των υπολοίπων ζητημάτων που η κυβέρνηση προσπαθώντας να αποδείξει πως κυβερνά, ζητά να πέσουν κεφάλια “φοροφυγάδων” μας μιλά και για ευθιξία της υφυπουργού. Με συγχωρείτε τα ακούει κανένας νοήμων άνθρωπος και δεν σιχτιρίζει;
Δεν γνώριζε κανείς πως ο Τόλης Βοσκόπουλος χρωστά; Πότε ήταν που είχαν βγάλει και για τη Βίσσυ; Αγόρασε λέει το ζεύγος πρόσφατα και οικεία στο Λίστον. Δηλαδή η ευθιξία της κας Γκερέκου ενεργοποιήθηκε αφού δημοσιεύτηκε το ζήτημα; Δεν το γνώριζε από πριν; Δεν το γνώριζε όταν με την περιουσία του άντρα της κατέβαινε σε χρηματοβόρους προεκλογικούς αγώνες;
Το γνώριζε αλλά το σύστημα της επιτρέπει αυτή τη στιγμή να δηλώνει “ευαίσθητη και εύθιχτη” με 5.5 εκατομμύρια φοροδιαφυγή του άντρα της, που δηλώνει πως πια δεν εργάζεται ενώ μέχρι και πρόσφατα ήταν στις πίστες και έβγαζε ακόμα τεράστια ποσά…

Πριν μερικές ημέρες μου έστειλε ο Άγνωστος Χ το ποίημα του Καβάφη “Περιμένοντας τους βαρβάρους“, το ποίημα δεν το γνώριζα θα το παραθέσω και γω παρακάτω γιατί τελικά είναι πολύ επίκαιρο… Εμένα μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση η φράση που είναι με έντονα γράμματα

— Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

— Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ’ οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

—Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

— Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ’ οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ’ ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

—Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.

— Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

__

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

_{πηγή kavafis.gr}
photo by ugotsoul