Καλή χρήση της βίας έχουμε όταν ο Ηγέτης κάνει τις ωμότητες όλες μαζί, με στόχο τη χρηστή διοίκηση, δεν εμμένει σε αυτές και δεν τις συνεχίζει, αντιθέτως καταβάλει κάθε προσπάθεια, ώστε από τα αποτελέσματα του να ωφεληθούν αυτοί των οποίων ηγείται.

Κάτι τέτοιο φανταζόταν ο Ποροσένκο όταν βομβάρδιζε το αεροδρόμιο του Ντονέτσκ
Όμως οι ωμότητες αυτές δεν ήταν αρκετές και τελικά βλέπουμε πως συνεχίζει και σταδιακά τις αυξάνει. Και αυτό γίνεται είτε από δειλία είτε από ανικανότητα να διοικήσει όπως γράφει ο Μακιαβέλι 500 χρόνια πριν…Δυστυχώς η αιματοχυσία συνεχίζεται και ο Ποροσένκο έχει σταθεί πολύ μικρός.

2 απλά γεγονότα μπορούν να εξηγήσουν πολλά από τα τελικά γεγονότα.

Πρώτο η άρνηση των 600 εκ. € σε δάνειο στην Ουκρανία από τον έκπτωτο πρόεδρο Γιανούκοβιτς. Την ίδια στιγμή η Ρωσία έδινε 1.2 δις $ άτοκα. Αυτό οδήγησε στις διαδηλώσεις και στην άνοδο των αντιρωσικών αισθημάτων από διάφορα ΜΜΕ της δυτικής Ουκρανίας που οδήγησαν σε αιματηρές διαδηλώσεις που όπως φάνηκε αργότερα τους θανάτους τους προκάλεσαν Ουκρανοί νεοναζί θέλοντας να γενικευθεί η κατάσταση.
Το δεύτερο γεγονός είναι το δάνειο από το ΔΝΤ που ήταν η πρώτη ουσιαστικά απόφαση που πήρε η διορισμένη και χωρίς εκλογές νομιμοποιημένη κυβέρνηση που οι Ανατολικοί Ουκρανοί δεν αναγνωρίζουν και οι Δυτικοί απογοητεύθηκαν από το διορισμό της (παρόλο που σταμάτησαν να διαδηλώνουν αφού έπεσε ο Γιανουκόβιτς).

Στην Ανατολική Ουκρανία έπαψαν να αναγνωρίζουν την κυβέρνηση που πήρε τέτοιες αποφάσεις και φυσικά εφόσον βλέπουν πως η πλούσια περιοχή της Ουκρανίας, η οποία μιλά Ρώσικα είναι παράνομη ζητά να φύγει. Η Ευρώπη και το ΔΝΤ φυσικά και δεν το αφήνει αυτό Και για αυτό σκοτώνουν κάθε βδομάδα πάνω από 200-300 Ρωσόφωνους. Και φυσικά κανείς στην Ελλάδα δε μιλά για πογκρόμ εναντίον των Ρωσόφωνων…

Τα λεφτά είναι ο λόγος της αιματοχυσίας. Και αυτό είναι το δόγμα του ιμπεριαλισμού. Η Ευρωπαϊκή ένωση είναι αυτή τη στιγμή ο χειρότερος ιμπεριαλιστής και έφερε έναν πόλεμο στα σύνορα της Ευρώπης…

Τα τελευταία χρόνια στην Ευρωπαϊκή ένωση, που όπως φάνηκε δεν είναι των λαών, γίνεται μια κουβέντα για την εξίσωση του κομμουνισμού και του φασισμού…Τεχνηέντως αυτή η κουβέντα έχει έρθει και τα ελληνική κοινωνία που κάποιοι χωρίς ντροπή δηλώνουν αντικομμουνιστές.

Όμως μπορεί να λέμε πως είναι το ίδιο ο κομμουνισμός με το φασισμό, ώστε τελικά κάποιος να μην έχει ντροπή να δηλώνει αντικομμουνιστής;

Για να κάνουμε μια τέτοια σύγκριση θα πρέπει να δούμε τα αιτήματα του εθνικοσοσιαλισμού και τα αιτήματα του κομμουνισμού καθώς και τις ρίζες του.

Ο εθνικοσοσιαλισμός ριζώνει στην ατεκμηρίωτη άποψη πως οι άνθρωποι δεν γεννιούνται με τις ίδιες περίπου δυνατότητες, και ο κύριος διαχωρισμός τους προέρχεται από την εθνική τους καταγωγή. Οι εθνικοσοσιαλιστές ανά τον κόσμο γενικώς μισούν κυρίως τους Εβραίους, τους μαύρους τους άμεσους εχθρούς του έθνους και γενικότερα όποιος “αντιστέκεται” στην παραδοχή της μεγάλης ανωτερότητας του δικού τους είδους.

Όταν ένα έθνος είναι πιο ισχυρό από το κράτος τους φταίνε οι ντόποιοι και ξένοι προδότες… Για αυτό άλλωστε δηλώνουν πως οι περισσότεροι πλουτοκράτες είναι εβραίοι. Κάτι που κανονικά θα έπρεπε να τους προβληματίζει αφού κρίνοντας εκ του αποτελέσματος (με βάση τις δηλώσεις τους) το πιο ισχυρό έθνος είναι οι Εβραίοι.

Η λύση σε αυτό είναι φυσικά είναι ο θάνατος. Χωρίς να υπάρχει καμιά επιλογή για τους εχθρούς τους…
Και το όραμα του εθνικοσοσιαλισμού είναι ένα κράτος-έθνος απαλλαγμένο από αιμομιξίες και διαφοροποιήσεις το οποίο θα είναι το μόνο κυρίαρχο στον κόσμο…
Μια θεωρία που από όπου και αν την δεις είναι βαμμένη στο αίμα, και είναι άκρως αντιεπιστημονική.

Είναι πολύ εύκολο να αποδείξεις πως οι περισσότερες τους εικασίες είναι 100% αντιεπιστημονικές. Δεν είναι σκοπός του άρθρου να αναδείξει το σωρό αντιεπιστημονικών αντιλήψεων όμως άγνοεί τα βασικά της ανθρώπινης εξέλιξης, πχ η διαφορετικότητα είναι για να επιβιώσει ο άνθρωπος στις διάφορες αντιξοότητες, ή πως άνθρωποι που έχουν βρεθεί σε καλό περιβάλλον έχουν διαπρέψει άσχετα με την καταγωγή τους. Δεν είναι τυχαίο που ο εθνικοσοσιαλισμός ακμάζει σε χαμηλού μορφωτικού επιπέδου άτομα.

Αντίθετα ο κομμουνισμός ξεκινώντας από τον ανθρωπισμό θεωρεί πως όλοι άνθρωποι έχουν περίπου τις ίδιες δυνατότητες και όσοι γεννιούνται με λιγότερες δεν θα πρέπει να τιμωρούνται για αυτό.

Για αυτό κιόλας η γνωστή ρήση “Ο καθένας ανάλογα με τις δυνατότητες του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του!”

Υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται με αναπηρία, όποιος δεν είναι μισάνθρωπος θεωρεί πως είναι λογικό κάποιος που χρειάζεται  περίθαλψη να εργάζεται λιγότερο και να αμοίβεται καλύτερα.

Άρα αυτό που λέει πως στον κομμουνισμό κάθε άνθρωπος άσχετα με την καταγωγή του, την οικογένεια που γεννήθηκε, το μέρος και ό,τι άλλο δεν μπορεί να επιλέξει κατά τη γέννηση του θα έχει τις ίδιες ευκαιρίες με οποιοδήποτε άλλον.

Αν δώσεις σε ένα παιδί 10 χρονών να διαβάσει αυτές τις δύο θεωρίες, φυσικά και δεν θα καταλάβει πως γίνεται κάποιοι να τις ταυτίζουν. Πως γίνεται κάποιοι να κατηγορούν τον κομμουνισμό ως θεωρία βίας.
Και όμως γίνεται, και όσοι λασπολογούν για τον κομμουνισμό, εξηγούν πως για να επιτευχθεί ο κομμουνισμός θα πρέπει να γίνει μια αιματηρή επανάσταση…Μια επανάσταση που θα μπορούσε να αποφεχθεί αν όσοι έχουν τα μέσα παραγωγής παραιτηθούν οικιοθελώς των δικαιωμάτων τους για το καλό της κοινωνίας. Όμως κάτι τέτοιο είναι ουτοπία, όπως ήταν ουτοπία οι Λουδοβίκοι να αφήσουν τους βασιλικούς θωκούς χωρίς τη γαλλική επανάσταση.

Και με βάση αυτή τη διαπίστωση (της αναγκαστικής επανάστασης) πάνε να συνδέσουν μια θεωρία μίσους από μια επιστημονική θεωρία μιας πιο δίκαιας κοινωνίας.
Ο καπιταλισμός , το καλύτερο σύστημα που γνώρισε το ανθρώπινο είδος μέχρι τον 19ο αιώνα εγκαθιδρύθηκε με βάση την επανάσταση, συντηρείται μέσα από τον ιμπεριαλισμό και την καταστροφή των μέσων παραγωγής που συνοδεύεται από το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπινων ζωών. Αυτοί που προσπαθούν να ταυτίσουν ένα δίκαιο σύστημα με μια θεωρία μίσους φυσικά το ξεχνούν, αφού συνεχίζουν να έχουν τις πολυτέλειες τους, στερώντας από κάποιους τα αγαθά για να επιβιώσουν…

Χθες είδα το 12 χρόνια σκλάβος. Βλέποντας την ταινία που είναι πολύ συγκινητική δεν μπορούσα παρά να αναρρωτηθώ αν τελικά η δουλεία έχει καταργηθεί και τι κάνουμε για αυτό…
Όταν είναι κοινό μυστικό πως γυναίκες αγοράζονται και δεν μπορούν να κινηθούν ελεύθερα εκβιάζοντας τες, πως θα σκοτώσουν μέλη των οικογενειών τους.
Τι κάνει η κοινωνία μας για αυτό; Τίποτα.
Το σώμα κατά του trafficking πριν κάποια χρόνια είχα ενημερωθεί πως έχει τους περισσότερους αποσπασμένους αστυνομικούς…
Τι κάνουν οι περισσότεροι σήμερα; Ακόμα και αυτοί που είναι υποτίθεται δημοκρατικοί, φιλελεύθεροι και πολλές φορές αριστεροί… διαιωνίζουν σιωπηλά μια κατάσταση που διατηρεί ακόμα και σήμερα τη δουλεία.

Πολλοί από τους παραπάνω έχουν μια τάση να μιλούν για “ρωσιδάκια” κτλ λες και είναι εκ γενετής πουτάνες αυτές οι γυναίκες και αποσιωπόντας τον βίαιο τρόπο που βρέθηκε η ΕΣΣΔ στον καπιταλισμό και το τι κακά έφερε ο καπιταλισμός σε αυτές τις χώρες.

Άφωνα εγκρίνουν στην πραγματικότητα αυτή τη παραφιλολογία πως η πορνεία είναι φυσική εξέλιξη της κακής οικονομικής κατάστασης των χωρών αυτών.

Χωρίς κανένα συνειδησιακό πρόβλημα είναι πελάτες και θαμώνες σε καταστήματα που εμπορεύονται με την ώρα, την συνουσία των γυναικών ή τον σεξουαλικό χορό.

Όμως ξεχνούν πως με αυτόν τον τρόπο ασυναίσθητα συνεργούν στο έγκλημα που διενεργείται καθημερινά.

Το υψηλό κέρδος σε συνδυασμό με την υψηλή ζήτηση που αυτοί οι “προοδευτικοί” δημιουργούν δίνει το πράσινο φως σε κάποιους καπιταλιστές να εμπορεύονται ανθρώπους και να μένουν αδίκαστοι για χρόνια…

Και δυστυχώς το χειρότερο είναι πως έχουν το θράσσος να το περηφανεύονται κιόλας…

Όταν είχα διαβάσει μια τέτοια δήλωση από τον Μπουτάρη μόνο αηδία για τον γέρο “προοδευτικό” μπορούσα να έχω…
Πολλοί θα μιλήσουν για τη νομιμότητα πολλών από αυτούς τους οίκους…Οι ομοιότητες με την εποχή του Αμερικανικού εμφυλίου δυστυχώς πάρα πολλές, οι άνθρωποι μιλούσαν για νομιμότητα της δουλείας ενώ θα έπρεπε να αναρωττιούνται για την ηθική του νόμου…
Τελικά πάντοτε οι άρχοντες υποστήριζαν πως “ό,τι είναι ηθικό, είναι και νόμιμο”

“Μα και η επανάσταση είναι μια επιχείρηση“.

Όμως στην πραγματικότητα το πιστεύω απόλυτα. Μπορεί επίσης σε χιουμοριστικό ύφος να λέω πως

“Ο Λένιν ήταν ο πρώτος entrepreneur“

Και θα εξηγήσω γιατί το λέω αυτό. Για όσους δεν γνωρίζουν τη λέξη “entrepreneur”, στην πραγματικότητα είναι ο επιχειρηματίας που εισάγει καινοτομία, έχει για υψηλό ρίσκο και μάλλον και υψηλή απόδοση.
Και τα 3 στοιχεία τα περιείχε η Οκτωβριανή επανάσταση, υψηλό ρίσκο καινοτομία και τεράστια οφέλη.

• Υψηλό ρίσκο: Όλοι αναγνωρίζουν πως η επανάσταση είχε μεγάλο ρίσκο, δε ρισκάραν απλώς κάποια κέρδη αλλά τις ίδιες τις ζωές τους, όσοι επαναστάτησαν εναντίον της εξουσίας του Τσάρου καθώς και της ιδιότυπης νέας αστικής τάξης της Ρωσίας
• καινοτομία: Ήταν η πρώτη φορά που ο εργάτης εκμεταλλευόταν ο ίδιος την υπεραξία της εργασίας. Η πρώτη φορά που ίδιος αποφάσιζε για την παραγωγή και όχι κάποιο αφεντικό
• Υψηλή απόδοση: Όσο και κάποιοι να προσπαθούν να το αποκρύψουν, τα κέρδη για τους λαούς που άρχισαν να οικοδομούν το σοσιαλισμό ήταν τεράστια. Το βιοτικό επίπεδο ανέβηκε, μαζί με αυτό το μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων των χωρών αυτών.

Όμως τα παραπάνω δεν τα γράφω για να παινέψω τα αποτελέσματα της Οκτωβριανής επανάστασης αλλά για να αναδείξω ένα κατά την γνώμη μου πρόβλημα της σημερινής επαναστατικής αριστεράς. Αν δεν αντιμετωπίζεις την επανάσταση ως επιχείρηση τότε δεν μπορείς να πετύχεις. Πρέπει να έχεις επιχειρηματικό πλάνο, στόχους και καλό μάρκετινγκ. Ο Λένιν και η επαναστατική του ομάδα τα είχε όλα.

Για τους στόχους θα αναφέρω κάτι που άκουσα στην παρουσίαση του Νίκου Κακαβούλη  για την επιτυχία του Daily Secret είπε κάτι πολύ απλό που δυστυχώς η αριστερά στην Ελλάδα δεν έχει καταλάβει.
Θα με συγχωρέσει ο κ. Κακαβούλης για την παράφραση των λεγομένων του αλλά μετά από ένα χρόνο θυμάμαι μόνο το νόημα των λεγομένων του.

Πρέπει να έχετε ένα πλάνο, πρέπει όταν βγείτε να ζητήσετε λεφτά να ξέρετε ακριβώς το ποσό που θα ζητήσετε από έναν επενδυτή, αλλιώς δεν θα σας ακούσει. Είναι σαν το λαβύρινθο στα σταυρόλεξα, πρέπει να ξεκινήσεις από το τέλος για να βρεις το σωστό μονοπάτι. Πρέπει να ξέρεις που θες να πας για να σε στηρίξουν

Όσο η επαναστατική αριστερά δεν έχει ξεκάθαρο το που θέλει να φτάσει, η επανάσταση και ο κομμουνισμός θα είναι σαν τη Δευτέρα Παρουσία των χριστιανών. Ξέρουν πως θα συμβεί αλλά δεν ξέρουν πότε και πως. Αντίθετα ο Λένιν είχε ξεκάθαρο πως η επανάσταση θα καθαιρέσει τον τσάρο, πως η εξουσία θα πάει στα σοβιετ και γενικότερα στο “Κράτος & Επανάσταση” περιέγραφε πλήρως το κράτος που θα καταλυόταν. Μπορεί να μην μπόρεσε να αποτελειώσει το έργο του. Μπορεί κάποιες αποφάσεις να οδήγησαν στο αντίθετο αποτέλεσμα αλλά ο κόσμος είχε όραμα και ελπίδα. Τους υποσχέθηκε πρώτα από όλα ψωμί και μετά όλα τα υπόλοιπα. Και το ψωμί το έδωσε.

Άρα είχε και επιχειρηματικό πλάνο και στόχους.

Όσο για το μάρκετινγκ; Εκείνη την εποχή εκμεταλλευόταν όλα τα μέσα που του είχε δώσει η εποχή. Προπαγάνδα των κομμουνιστών στους χώρους εργασίας, μοίρασμα προκηρύξεων σε μια εποχή που ο κόσμος δεν είχε μπουχτίσει από φείγ-βολάν που τα παίρνει και τα πετάει πριν ακόμα τα κοιτάξει, εκτύπωση βιβλίων και συγκεντρώσεις σε μια εποχή που ο κόσμος δεν είχε ούτε τηλεόραση ούτε ίντερνετ.

Ποια θα ήταν η σωστή δράση όμως για τη σημερινή επαναστατική αριστερά;

Φυσικά και δεν καταργείς τη δράση στους χώρους εργασίας, όμως με 25% άνεργους που θα βρεις ανθρώπους να μιλήσεις; Στους τρομοκρατημένους εργαζόμενους που δε σηκώνουν κεφάλι;
Μήπως το μοίρασμα φυλλαδίων στα ΜΕΤΡΟ και η διανομή του Ριζοσπάστη την εποχή που ο κόσμος αποδεδειγμένα τα φυλλάδια τα πετάει και φυσικά σκέφτεται τα 1-2€ για μια εφημερίδα;

Στη τηλεόραση και στο ραδιόφωνο που ελέγχεται από μια μικρή μερίδα καπιταλιστών; Ακόμα και έχοντας τη δική σου συχνότητα το κόστος για ένα πρόγραμμα ανταγωνιστικό και ταυτόχρονα και επαναστατικό είναι αρκετά μεγάλο.

Ο Λένιν στην εποχή μας μάλλον θα είχε χρησιμοποιήσει το ίντερνετ. Γιατί θα έβρισκε εύκολα ώτα ευήκοα. Σχετικά ανώνυμα ή με μια αίσθηση ανωνυμίας την ώρα που οι προλετάριοι μπορούν να ακούσουν. Σίγουρα θα έμπαινε και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφού εκεί βρίσκεται ο κόσμος. Το να τα αφορίζεις επειδή ανήκουν σε καπιταλιστές  και ελέγχονται ίσως από μυστικές υπηρεσίες είναι σα να μην πηγαίνεις στα καφενεία να κάνει δράσεις γιατί ανήκουν σε αστούς.

Άρα σήμερα όσοι κατηγορούν την αριστερά για το ότι δεν έχει δώσει ένα όραμα, μάλλον έχουν δίκιο. Γιατί αυτή η αριστερά έχει βολευτεί μέσα στη νομιμότητα…Με το φόβο να μην τη χάσει δεν κινείται. Έτσι ακριβώς όπως ένας δημόσιος υπάλληλος βολεύεται στη ασφάλεια της εργασίας και αφήνει την πιθανότητα του επιχειρείν και των μεγαλύτερων κερδών έτσι, σήμερα και η κομμουνιστική αριστερά φοβάται το επιχειρείν για να μη ρισκάρει.

Αλλά χωρίς υψηλό ρίσκο δεν μπορείς να έχεις απαιτήσεις για υψηλές αποδόσεις…

photo By MDGovpics

Ας τρέμουν οι κυρίαρχες τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση. Οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν σ’ αυτήν τίποτε άλλο, εκτός από τις αλυσίδες τους. Έχουν να κερδίσουν έναν κόσμο ολόκληρο.

Όμως το θέμα, είναι πως ο προλετάριος δεν έχει μάθει να κερδίζει, για αυτό και δεν μπορεί να μάθει να παίζει με ρίσκο να χάσει.
Ο Στέλιος Χατζηιωάννου κάθε χρόνο χαρίζει 50.000 σε επιχειρηματίες που έχουν κάνει ήδη τα πρώτα τους βήματα γιατί όπως ο ίδιος δηλώνει στα 28 του είχε την πλήρη στήριξη του πατέρα του, που αν τελικά αποτύγχανε δεν θα τον άφηνε μόνον του. Σε κανέναν δεν αρέσει να χάνει.Είναι όπως με το ποδήλατο αν δεν πέσεις δεν μαθαίνεις να ισορροπείς, και αν δεν πέσεις δεν ξέρεις τον κίνδυνο της πτώσης. Έχω φίλη που δεν κάνει ποδήλατο επειδή φοβάται μην πέσει. Δεν έμαθε από μικρή να πέφτει και τώρα προτιμά τα πόδια.
Έτσι και με τις επιχειρήσεις αν φοβάσαι πως θα χάσεις δεν θα μπορέσεις να επιχειρήσεις. Και ενώ ο Στέλιος Χατζηιωάννου και τουλάχιστον 2 από τις επιχειρήσεις που έχουν βραβευτεί και γνωρίζω τους ιδιοκτήτες είχαν τη στήριξη από τους συγγενείς τους δεν νομίζω πως γνωρίζω εργάτες που θα μπορούσαν να πουν πως αν δεν πάνε να βρουν δουλειά θα έχουν τη στήριξη των συγγενών τους.
Αντίθετα ο προλετάριος φοβάται να επιχειρήσει γιατί φοβάται μην πέσει. Μα όταν βρεθεί κάτω πραγματικά, δεν θα έχει να χάσει τίποτα. Σε αυτό το σημείο που πια ο εργάτης θα έχει πραγματικά μόνο έναν δρόμο. Το δρόμο της κοινωνικής προόδου. Και τότε δυστυχώς για όλους αυτούς που σήμερα τον κατηγορούν πως δεν επιχειρεί θα είναι πως θα χάσουν όσα τόσα χρόνια έκλεβαν από τον εργάτη…

photo By MShades

• Είναι όλοι όσοι τους ψηφίζουν ακόμα για να εξασφαλίσουν τη συνταξούλα τους υποθηκεύοντας το μέλλον όχι των επόμενων γενιών αλλά όλων σε 3-4 χρόνια.
• Είναι όλοι όσοι τους ψηφίζουν γιατί δεν έχουν άλλη επιλογή.
• Είναι όλοι όσοι τους ψήφίζουν γιατί παρόλες τις μειώσεις θεωρούν πως τους έχουν υποχρέωση αφού έχουν οι ίδιοι ακόμα δουλειά
• Είναι όλοι όσοι δεν κατεβαίνουν στο δρόμο για να απαιτήσουν την ελεύθερη ανάπτυξη της χώρας.
• Είναι όσοι ζητούν από το κράτος να συμπεριφερθεί στους εφοπλιστές σαν αναξιοπαθούντες την ίδια στιγμή που η αύξηση της συμβολής τους είναι μικρότερη από τις περικοπές για τους αναπήρους
• Είναι όλοι όσοι για την χρεωκοπία της χώρας στοχοποιούν τους μετανάστες, αντί για όσους είναι οι πραγματικά υπεύθυνοι για την οικονομική κατάσταση της χώρας.
• Και φυσικά όποιος στοχοποιεί αόριστα τη διεθνή συγκυρία και την άσχημη διαχείριση της χώρας.

Οι υπεύθυνοι για την καταστροφή της χώρας έχουν όνομα. Κανείς από όσους παρήγαγαν δεν αποφάσισε να καταστραφεί η χώρα. Απλώς σε αυτό το σύστημα δεν είχαν φωνή αρκετά δυνατή και όταν αυτή η φωνή εκφραζόταν με κάποια απεργία, στο τέλος την καθιστούσαν παράνομη.

Όμως εφοπλιστές,μεγαλοεργολάβοι, τραπεζίτες, μεγαλοεκδότες, μεγαλοβιομήχανοι και μεγαλοιδιοκτήτες γης αδημονούσαν να κερδίσουν όλο και περισσότερα. Αυτοί ήταν που πανηγύριζαν για την ένταξη της Ελλάδος στην ΕΟΚ, για το κάθε πακέτο Ντελόρ, για την ενιαία αγροτική πολιτική, για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Και αυτοί ήταν που στήριζαν τις προδοτικές κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ-ΝΔ τόσα χρόνια. Αυτοί είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι.

Φυσικά και ένα τέτοιο φαγοπότι δεν μπορεί να συντηρηθεί αν δεν έδιναν ένα ξεροκόμματο και στο λαό. Εξαγόρασαν τη συνείδηση ενός μέρους της εργατικής τάξης και οδηγούσαν την χώρα τόσα χρόνια στην καταστροφή.Και τώρα πια που δεν μπορούν να κερδίσουν άλλα κάνουν απεργία του κεφαλαίου. Δεν μοιράζουν τίποτα από τα κέρδη και πτωχεύουν ή μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους στο εξωτερικό…Πλούσιοι ιδιοκτήτες, πτωχευμένες επιχειρήσεις. Και μια τέτοια απεργία δεν είναι φυσικά παράνομη…Κανένας επιχειρηματίας δεν μπήκε μέσα για τους απλήρωτους μισθωτούς και τους απλήρωτους βαπτισμένους “συνεργάτες”.

Ποια είναι η λύση όμως για την πλειοψηφία; Η ικανή να παράγει πλούτο πλειοψηφία το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να συμμετέχει στις διαδηλώσεις και να δείξει πως η πλειοψηφία πια δεν είναι ανοργάνωτη, συσπειρώνεται. Άνεργοι και εργαζόμενοι μαζί κατεβαίνουν για να απαιτήσουν τη φορολόγηση του κεφαλαίου, τη χρήση του πλούτου της χώρας από Έλληνες και την μη εκποίηση του πλούτου μας… Όποιος δεν κατέβει σήμερα και κάθε μέρα σαν σήμερα, είναι συνυπεύθυνος για το “μαζί τα φάγαμε” που κάποιοι ευθαρσώς τολμούν να αρθρώνουν…

photo by Fire At Will [Photography]

Στην Κοκκινιά τους κομμουνιστές σκότωσαν οι Γερμανοί. Αν κάποιος έχει αίμα και τιμή είναι οι κομμουνιστές. Και όμως δεν καπηλεύονται τους νεκρούς τους για να πάρουν ψήφους.

photo by by Anonymous_Shadow

Στην ειδησεογραφία αναφέρθηκε πρόσφατα ότι οι αδελφοί Κάστρο τάραξαν τα σοσιαλιστικά νερά του νησιού. Ο ένας ο Φιντέλ, είπε ότι ‘ο σοσιαλισμός δεν μας υπηρέτησε’ ή κάτι τέτοιο και ο άλλος ο Ραούλ εξήγγειλε ότι 500,000 με 1,000,000 εργαζόμενοι του δημοσίου τομέα θα περάσουν στον ιδιωτικό τομέα, και ότι θα επιτρέπονται οι προσλήψεις από ιδιώτες.
Έψαξα εναγωνίως να βρω σχόλια του ΚΚΕ (αλλά και του
ΣΥΡΙΖΑ) και δεν βρήκα τίποτα.
Έχετε κάποιους συνδέσμους για να παρακολουθήσουμε τον αριστερό σχολιασμό σε αυτές τις εξελίξεις;

photo via Nikos Drandakis

Μπορεί, λοιπόν, να διαπιστώσει κανείς πως το εφοπλιστικό κεφάλαιο ξεκίνησε ήδη αυξήσεις στα εισητήρια των επιβατικών πλοίων, που ξεκινά από 5% και φτάνει μέχρι και 26%! Βέβαια, οι νέες αυξήσεις των εισητηρίων δεν είναι ξεκομμένες από παλαιότερες: Το εφοπλιστικό κεφάλαιο επέβαλλε την τελευταία δεκαετία αυξήσεις στα εισητήρια που αγγίζουν το 441%! Δηλαδή, οι εφοπλησταράδες ξεζουμίζουν τον λαό εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη του για διακοπές.

Στη συνέχεια, θα δει κάποιος πως μια σειρά από εφοπλιστικούς ομίλους έχουν προχωρήσει σε τεραστίων διαστάσεων αγορές και ναυπηγήσεις πλοίων στο εξωτερικό. Την ίδια στιγμή που τα ελληνικά ναυπηγεία φυτοζωούν και οι Έλληνες ναυτεργάτες αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης.

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με τις γιγάντιες επιδοτήσεις στο εφοπλιστικό κεφάλαιο, τις προκλητικές φοροαπαλλαγές υπέρ των εφοπληστών και την καλπάζουσα ανεργία στο χώρο των Ελλήνων ναυτικών και ναυτεργατών συγκροτούν το θλιβερό παζλ ενός εργασικού χώρου που θα μπορούσε να εξασφαλίζει ένα αξιόλογο βιοτικό επίπεδο για τους εργαζόμενούς του, αντί να του πετάει στο βούρκο της ανεργίας.

Βέβαια, οι εφοπλησταραδες-ή μάλλον τα ανεπίσημα όργανά τους, Μ.Μ.Ε. όπως το Σκάι και η Καθημερινή- σε μια ένδειξη «μεγαλοπρέπειας», «πατριωτισμού» και «υπευθυνότητας» προτείνουν ως λύση τον ανταγωνισμό. Βάζουν στο στόμα τους εν ολίγοις τη γνωστή, λιωμένη πια, καραμέλα. Καθώς όπως είναι γνωστό, στη Ν.Κορέα που ναυπηγεί τα πλοία του ο Αλαφούζος ή στην Κίνα, τα μεροκάματα των εργαζόμενων είναι εξευτελιστικά. Στο όνομα του ανταγωνισμού κάτι αντίστοιχο θα συμβεί και στην Ελλάδα. Γιατί οι διάφοροι ψευτοπατριώτες Αλαφούζοι θέλουν με τα εξευτελιστικά μεροκάματα να εξασφαλίζουν όσο το δυνατό περισσότερα κέρδη. Καθόλου περίεργο για καπιταλιστές.

«Πατριώτες» οι καπιταληστές που δεν επενδύουν φράγκο στην πατρίδα τους. Και «προδότες»και «ανεύθυνοι» οι ναυτεργάτες που διεκδικούν καλύτερα μεροκάματα, δουλειά και αξιοπρέπεια, τη στιγμή κιόλας, που το εφοπλιστικό κεφάλαιο έχει αστρονομικά κέρδη. Οι εφοπλιστές έχουν μόνο χρήματα μόνο για μισθοφόρους όπως ο Παπαδημητρίου, ο Πορτοσάλτε, ο Μανδραβέλης και άλλοι αντιλαϊκοί αστέρες της αστικής ρυπαρογραφίας. Ας είναι. Οι αγώνες είναι μπροστά. Ο κόσμος της εργασίας είναι μπροστά. Τίποτα δε θα είναι όπως πριν.

photo via Telstar Logistics

Μέχρι το 2012 θα έχει καταργηθεί ο χαμηλός-τρόπος του λέγειν- συντελεστής του ΦΠΑ! Όλα τα προϊόντα θα ενταχθούν στην κατηγορία του 23%. Πολύ ωραία. Το ψωμί θα έχει ξεπεράσει τα 2 ευρώ, μπορεί να οδεύει και προς τα 3. Το ίδιο και όλα τα τρόφιμα. Το ίδιο και τα φάρμακα. Θα πρέπει να κάνουμε οικονομία και στα DEPON.

Την ώρα που οι περισσότεροι μεγαλοκαρχαρίες σε αυτή τη χώρα συνεχίζουν να μετράνε αμύθητα κέρδη, ο λαός της σύρεται σε καταστάση πρωτοφανούς εξαθλίωσης. Είναι βέβαιο ότι αυτό θα συμβεί τα επόμενα χρόνια. Κάποιοι λένε ότι θα γυρίσουμε στην Ελλάδα του 1950. Διαφωνώ. Στην Ελλάδα του 1950 υπήρχε φτώχεια και οι ανάγκες ήταν διαφορετικές. Στην Ελλάδα του 2010 οι ανάγκες είναι σαφώς μεγαλύτερες και με αυτά τα μέτρα δεν οδηγούμαστε στη φτώχεια, αλλά στην εξαθλίωση! Όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς την ελληνική γλώσσα μπορεί να αντιληφθεί τη διαφορά.

Αυτή η ελεεινή κυβέρνηση και αυτό το τραγικό πολιτικό οικοδόμημα πρέπει να ανατραπούν γρήγορα. Όπως όλες οι δοσίλογες κυβερνήσεις ανατράπηκαν στο παρελθόν, έτσι πρέπει να ανατραπεί και αυτή. Λένε ότι τα μέτρα είναι προσωρινά, αλλά λένε ψέματα! Ο ίδιος ο Στρος Καν μίλησε για μέτρα με ισχύ δεκαετιών. Η διάλυση του λαϊκού εισοδήματος θα είναι άνευ προηγουμένου. Οι εργαζόμενοι μια επιλογή έχουν: αντίσταση κι ανατροπή αυτής της πολιτικής! Αλλιώς σε 5 χρόνια θα μετράμε όχι χασούρα στα εισοδήματά μας, αλλά χασούρα στο ίδιο το δικαίωμα να ζούμε αξιοπρεπώς. Κι αυτό είναι ότι πιο προσβλητικό και προκλητικό για μια κοινωνία στην οποία ο πλούτος που παράγεται είναι τεράστιος!

photo via PetitPlat by sk

“Όχι εγώ”, είπε η πάπια.

“Όχι εγώ”, είπε το γουρούνι.

“Όχι εγώ”, είπε η χήνα.
“Θα το κάνω τότε μόνη μου”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Ο σίτος ψήλωσε κι ωρίμασε, κι έγινε χρυσό σιτάρι. “Ποιος θα με βοηθήσει να θερίσω το σιτάρι;” ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.
“Όχι εγώ”, είπε η πάπια.

“Είναι εκτός της κατηγορίας μου”, είπε το γουρούνι.

“Θα χάσω την αρχαιότητά μου”, είπε η γελάδα.

“Θα χάσω το επίδομα ανεργίας”, είπε η χήνα.
“Θα το κάνω τότε μόνη μου”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Κι έτσι κι έκανε. Έφτασε επιτέλους η ώρα να φτιαχτεί το ψωμί. “Ποιος θα με βοηθήσει να ζυμώσω το ψωμί;” ρώτησε η μικρή κόκκινη κλώσα.
“Θα ήταν υπερωρία αν σε βοηθούσα”, είπε η γελάδα.

“Θα έχανα το επίδομα της Πρόνοιας”, είπε η πάπια.

“Το παράτησα το σχολείο και δεν ξέρω πως”, είπε το γουρούνι.

“Θα ήτανε ρατσιστικό να ήμουν εγώ ο μόνος βοηθός”, είπε η χήνα.
“Θα το κάνω τότε μόνη μου”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα. Ζύμωσε κι έψησε πέντε φρατζόλες και τις έδειξε στους γείτονές της. Όλοι θέλανε, για την ακρίβεια απαιτούσαν μερίδιο απ’ το ψωμί. Αλλά η μικρή κόκκινη κλώσα είπε, “Όχι, μπορώ να φάω και τις πέντε μοναχή μου”.
“Κερδοσκοπία!”, φώναξε η γελάδα.

“Καπιταλιστική βδέλλα!”, ούρλιαξε η πάπια.

“Απαιτώ ίσα δικαιώματα!”, διαμαρτυρήθηκε η χήνα.

Και το γουρούνι, απλώς γρύλισε.
Και γράψανε “Αδικία” σε πλακάτ, και κάνανε πορεία γύρω από τη μικρή κόκκινη κλώσα φωνάζοντας βωμολοχίες. Όταν ήρθε ο αντιπρόσωπος της κυβέρνησης, είπε στη μικρή κόκκινη κλώσα. “Δε πρέπει να είσαι τόσο άπληστη.”

“Μα, το κέρδισα με τον ιδρώτα μου αυτό το ψωμί”, είπε η μικρή κόκκινη κλώσα.

“Ακριβώς”, είπε ο αντιπρόσωπος. “Αυτή είναι η ομορφιά της ελεύθερης αγοράς. Καθένας μπορεί να κερδίσει όσο θέλει. Αλλά, με τους σύγχρονους κυβερνητικούς κανονισμούς, οι παραγωγικοί εργάτες πρέπει να μοιραστούν τα προϊόντα τους με τους τεμπέληδες.”
Και ζήσαμε εμείς καλά, κι αυτοί – συμπεριλαμβανόμενης και της μικρής κόκκινης κλώσας – ακόμα καλύτερα. Κι από τότε, η μικρή κόκκινη κλώσα χαμογελούσε και κακάριζε. “Σας ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ.” Οι γείτονές της όμως αναρωτιόταν γιατί δεν έφτιαξε ποτέ ξανά άλλο ψωμί.

photo via Maxey

Γερμανικό Πολεμικό Βιβλίο

Ανάμεσα στος υψηλά ιστάμενους
Το θεωρούν ταπεινό να μιλούν για φαγητό
η αλήθεια είναι αυτή: πάντα έχουν φάει κιόλας.

Οι ταπεινοί θα αποχωρήσουν από αυτό τον κόσμο
χωρίς να έχουν γευτεί ποτέ καλό κρέας

Καθώς αναρωτιούνται από που έρχονται
και που πηγαίνουν,
οι ωραίες βραδιες τους βρίσκουν πολύ εξαντλημένους

Δεν πρόλαβαν να δουν
τα βουνά και τον ωκεανό
και ο καιρός τους έχει περάσει ήδη.

Αν οι ταπεινοί δε σκέφτονται αυτό που είναι ταπεινό
ποτέ δεν θα σηκωθούν.

Το κρέας έγινε άγνωστο. Χαμένος πήγε
ο ιδρώτας του λαού που χύθηκε.
Τις δάφνες στα άλση τις κλάδεψαν.
Από τις καμινάδες των εργοστασίων των όπλων βγαίνει καπνός.

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί.
Οι έμποροι φωνάζουν για αγορές.
Οι άνεργοι πεινούσαν. Τώρα, πεινούν οι εργαζόμενοι.

Αυτοί που παίρνουν το ψωμί από το τραπέζι
Μας διδάσκουν να ευχαριστιόμαστε με τα λίγα.
Εκείνοι που γι’ αυτούς προορίζεται η πλούσια διανομή
ζητούν θυσίες.
Εκείνοι που τρώνε μέχρι σκασμού μιλούν στους πεινασμένους
για τους ωραίους καιρούς που θα έρθουν.
Εκείνοι που οδηγούν τη χώρα στην άβυσσο
λένε πως η διακυβέρνηση μιας χώρας
είναι πολύ δύσκολη για τους κοινούς ανθρώπους.

Ο πόλεμος που έρχεται
Δεν είναι ο πρώτος. Υπήρξαν άλλοι πόλεμοι πριν απ’ αυτόν.
Όταν ο τελευταίος τέλειωσε
υπήρχαν νικητές και ηττημένοι.
Ανάμεσα στους ηττημένους οι κοινοί άνθρωποι πεινούσαν.
Ανάμεσα στους νικητές οι κοινοί άνθρωποι πεινούσαν κι αυτοί.

Στρατηγέ, το άρμα μάχης είναι δυνατό όχημα.
Συντρίβει δάση και συνθλίβει εκατοντάδες ανθρώπους,
αλλά έχει ένα ελάττωμα:
Χρειάζεται οδηγό.

Στρατηγέ, το βομβαρδιστικό σου είναι ισχυρό.
Πετά πιο γρήγορα και από θύελλα και
αντέχει περισσότερο κι από ελέφαντα.
Αλλά έχει μια ατέλεια: χρειάζεται μηχανικό.

Στρατηγέ, ο άνθρωπος είναι πολύ χρήσιμος.
Μπορεί να πετάξει και μπορεί να σκοτώσει.
Αλλά έχει ένα ελάττωμα: μπορεί να σκέφτεται

Ερώτηση: Το Ελεγκτικό Συνέδριο αμφισβητεί τη συνταγματικότητα διατάξεων του ασφαλιστικού νομοσχεδίου. Πώς θα το αντιμετωπίσετε;

Απάντηση: Σεβόμαστε τους θεσμούς του κράτους. Το Ελεγκτικό Συνέδριο έχει συγκεκριμένη θεσμοθετημένη αρμοδιότητα και εν προκειμένω εκφράζει μη δεσμευτική γνώμη. Θα τη μελετήσουμε και θα τη λάβουμε σοβαρά υπόψη, όπως θα λάβουμε υπόψη μας και άλλες γνώμες που διατυπώνονται ή θα διατυπωθούν. Πολιτική μας επιλογή είναι να προωθήσουμε μια συγκεκριμένη τομή που βοηθάει στην εξοικονόμηση δαπανών και στον εξορθολογισμό του συστήματος: Ολοι οι μισθωτοί να ασφαλίζονται στο ίδιο ασφαλιστικό ταμείο, είτε εργάζονται στο Δημόσιο είτε στον ιδιωτικό τομέα. Και η απόφασή μας αφορά όλους τους μισθωτούς του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων των δικαστών. Αυτό ισχύει στις περισσότερες χώρες. Δεν είναι προφανές για ποιο λόγο το δικό μας Σύνταγμα θα μπορούσε να εμποδίζει κάτι πολύ λογικό, το οποίο ισχύει σε πολλές άλλες χώρες.

Μα το Δία, ποιος κομμουνιστής, ποιος εργαζόμενος απεργός που δε σέβεται το Σύνταγμά μας δήλωσε κάτι τέτοιο; Όχι κύριοι. Ούτε κομμουνιστής, ούτε κάποιος απεργός δήλωσε κάτι τέτοιο. Αυτός που το δήλωσε είναι ο ίδιος ο “πρωθυπουργός” της χώρας. Ναι, ο κύριος Παπανδρέου. Ο άνθρωπος του οποίου η παράταξη όλες τις προηγούμενες μέρες έπρηξε τα αυτιά μας για την αντισυνταγματικότητα των ναυτεργατικών κινητοποιήσεων, αυτοί που “ομνύουν” στο αντιδραστικό Συνταγμά τους, είναι οι ίδιοι που πρώτοι το καταπατούν όταν πρόκειται να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Όταν πρόκειται να παρθούν μέτρα που τασκίζουν τα λαϊκά δικαιώματα μετατρέπουν το Σύνταγμά τους σε κουρελόχαρτο. Όταν οι εργαζόμενοι απειθαρχούν σε αποφάσεις δικαστηρίων, γίνονται εγκληματίες και επικίνδυνοι.

Ο άνθρωπος που πούλησε τη χώρα στο ΔΝΤ, που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε μπανανία, έχει το θράσος να μιλάει για Σύνταγμα. Άσε ρε Γιωργάκη…Στα παλιά υποδήματά σου έχεις το Σύνταγμα και τα πάντα. Η κερδοφορία του κεφαλάιου να προχωρά. Ποιο σύνταγμα και ποιες δημοκρατικές ελευθερίες; Κι αυτά έγιναν υποθήκη -μαζί με όλα τα άλλα- στη νεοταξική βαρβαρότητα. Θυμάσαι εκείνες τις ωραίες μέρες που χάιδευες τα αυτιά των “ιθαγενών” περί συμμετοχικής δημοκρατίας και εκστόμιζες άλλα τέτοια εύηχα λογύδρια; Πόσο μακρινά φαίνονται πλέον όλα αυτά! Τόσο μακριά όσο μακριά θα βρεθεί και η δική σου κυβέρνηση-καμικάζι σύντομα. Θα μπεις στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, όπως έλεγε μια ψυχή για την επάρατο δεξιά κάποτε…

photo via Kirk Siang

Σε συνέντευξή του λοιπόν ο κ.Πάγκαλος αναφέρει πως το ΚΚΕ «όπλισε με τα κυρήγματα του τους δολοφόνους της Marfin από κοινού με τον Συνασπισμό» (!) και πως θέλει να υπάρξουν θύματα στις κινητοποιήσεις για να μπορέσει να εφαρμόσει «την αδιέξοδη πολιτική του».

Ωστόσο, «πλανάται» ο κ.Πάγκαλος και οι κύριοι ακροδεξιοί μπαμπουίνοι που τον σιγοντάρουν. «Ξεχνούν» άραγε πως ιστορικά σε κινητοποιήσεις οι θύτες ήταν πάντα η ίδια η αστική εξουσία και οι δυνάμεις καταστολής και τα θύματα οι εργάτες που ασκούσαν τα ίδια τα δικαιώματά τους; Ξεχνούν πως το πάνω χέρι το έχει η αστική εξουσία;

Εντούτοις, δεν πρέπει να ξεγελιόμαστε. Όλο το φάσμα των κοπροκάνθαρων της αστικής τάξης βρίσκεται σε εγρήγορση. Φοβούνται πως ο κόσμος της εργασίας ριζοσπαστικοποιείται. Ξέρουν πως ο λαός διαφωνεί με το μνημόνιο και τα εγκληματικά μέτρα της εξουσίας. Και θέλουν εκ των πρωτέρων να δημιουργήσουν κλίμα τρομοκρατίας εις βάρος των αντιδράσεων του. Θέλουν τον κόσμο φοβισμένο, να μην τολμήσει να διεκδικήσει αυτά που του ανήκουν, και την ελευθερία που του στερούν οι αστοί.

Πίσω από τα λόγια του Πάγκαλου και τις άναρθρες κραυγές των ακροδεξιών κρύβεται μια τρομερή απειλή: «Μαζευτείτε, βουλώστε το γιατί έτσι και διεκδικήσετε τίποτα θα φτύσετε αίμα». Και αυτό με τη δικαιολογία πως κάποιες δυνάμεις «παραέχουν ριζοσπαστική διάθεση».
Το ζήτημα είναι τώρα άλλο. Να αφαιρέσει ο εργαζόμενος λαός κάθε νομιμοποίηση από την αστική εξουσία, την Ε.Ε., το Δ.Ν.Τ., τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Να νομιμοποιήσει ο ίδιος το πρόταγμα της Ελευθερίας του. Και της δυνατότητας να εξασφαλίζει για τον ίδιο-και όχι για τους καπιταληστές- αυτά που παράγει. Αυτό ακριβώς είναι πλέον το θέμα και αυτό φοβούνται όλοι οι γκαιμπελίσκοι του αστισμού.

photo via Nikos Drandakis

Μόνο τους όπλο είναι το ψέμα, η συκοφαντία και ο πολιτικός χαμαιλεοντισμός. Θυμήθηκαν ξαφνικά πάλι την υπόθεση “Γερμανός” με την όποια είχαν γίνει ξεφτίλα πριν δύο χρόνια. Μίλησαν για μειώσεις μισθών και απολύσεις στο Ριζοσπάστη και στον 902, κάτι το οποίο είναι ψευδές πέρα για πέρα-άσε που η προσφορά των κομματικών μελών στο ΚΚΕ διαμορφώνεται με άλλους όρους από αυτούς που έχετε συνηθίσει στο σινάφι σας, κάποτε ζητούσατε έναν τενεκέ λίρες για να βγείτε στα βουνά με τον ΕΔΕΣ ή τρέχατε να ενταχθείτε στους χίτες.

Μίλησαν για εγκληματίες συνδικαλιστές. Ξεχάσατε να πείτε κύριε Γεωργιάδη ότι οι “εγκληματίες” απεργοί εμφανίζονται χωρίς κουκούλα στις απεργίες. Κινούνται τη μέρα και όχι στο σκοτάδι σαν αυτούς που στέλνουν στο νοσοκομείο τους μετανάστες στον Αγ. Παντελεήμονα. Ξεχάσατε επίσης ότι εσείς εγκληματίσατε εναντίον του ελληνικού λαού με τη στάση σας όλα αυτά τα χρόνια, όχι οι απεργοί εργαζόμενοι. Το ξέρουμε ότι νοσταλγείτε την εποχή του Μανιαδάκη, της ΕΑΤ-ΕΣΑ, των βασανιστών και των ταγματασφαλιτών. Έτσι κι αλλιώς για το 95% του ελληνικού λαού, δεν είστε τίποτα παραπάνω από αυτό που σας αποκαλεί: φασίστες, ακροδεξιοί, εθνικιστές, επιλέξτε εσείς ποια λέξη από τις παραπανω σας…τιμά.

Όμως, ο πραγματικός σας καημός είναι άλλος. Δεν είναι απλά το πλήγμα στην ηθική υπόσταση του ΚΚΕ. Είναι το γεγονός ότι οι ιδέες του και οι αξίες που πρεσβεύει επιβίωσαν. Και δεν επιβίωσαν απλά αλλά επηρεάζουν ανθρώπους πέραν του χώρου που αντιπροσωπεύει. Το ομολογεί απροκάλυπτα ο Γιάννης Πρετεντέρης: “Η Ελλάδα έχει καταντήσει η τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης. Οχι επειδή κατοικείται από κομμουνιστές. Αλλά επειδή κατοικείται από ανθρώπους που είτε σκέφτονται σαν κομμουνιστές, είτε έχουν περιέλθει σε εθελοντική ομηρία από κομμουνιστές. Πότε η κοινωνία θα απελευθερωθεί από το σύστημα αξιών, ιδεών και αντιλήψεων εκείνων που πρώτα ηττήθηκαν στον ελληνικό Εμφύλιο και μετά σε όλο τον υπόλοιπο πλανήτη;”. Αυτό είναι που σας πονάει όλους εσάς. Αυτό πονάει το σινάφι σας. Οτι σήμερα πολλοί άνθρωποι συμφωνούν με το σύνθημα “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη”. Κι όσο περνάει ο καιρός τους εφιάλτες δε θα τους βλέπετε μόνο στον ύπνο σας. Θα τους δείτε και στον ξύπνιο σας.