In 1926 opende de Bijenkorf Den Haag haar deuren. Het gebouw, in de stijl van de Amsterdamse School, werd door architect Piet Kramer omgedoopt tot ‘het paleis der levensvreugde’. Nu, één eeuw later, is ons toonaangevende warenhuis nog steeds een onmiskenbaar symbool van stijl en een weerspiegeling van de rijke geschiedenis van de stad. Een bijzonder jubileumjaar en trap samen met ons de volgende 100 jaar af. Daarnaast is het City Café volledig aangekleed in een bijzonder 100 jaar Den Haag-design en opent in het trappenhuis tijdelijk Museum de Bijenkorf Den Haag, waar bezoekers meer ontdekken over de rijke geschiedenis van het warenhuis.

De Bijenkorf algemeen

De Bijenkorf is een luxe warenhuisketen met zeven vestigingen in Nederland in 2026. In het verleden waren er acht vestigingen meer. Warenhuis De Bijenkorf werd in 1870 opgericht door Simon Philip Goudsmit (1845-1889). Hij begon aan de Amsterdamse Nieuwendijk met een zaakje in garen en band. Na zijn dood bouwden zijn weduwe en een neef de zaak uit. De Bijenkorf-ondernemers bedachten ook de formule van de HEMA. Het bedrijf werd opgericht in 1870 en groeide uit van een kleine fourniturenwinkel in Amsterdam tot een landelijke warenhuisketen. De Bijenkorf verkoopt met name kleding, modeaccessoires, cosmetica en parfum; in de grotere warenhuizen ook meubels en woonaccessoires, sport- en reisartikelen en kookartikelen. Ook hebben de warenhuizen een gebakafdeling en een of meerdere horecagelegenheden. Het bedrijf is sinds 2022 eigendom van de Thaise Central Group en het Oostenrijkse Signa.

De Bijenkorf in Den Haag

Op 1926 werd het filiaal in Den Haag geopend, waarvoor in 1923 een bouwterrein aan de Grote Marktstraat was aangekocht. Eveneens in 1926 richtten de stichters de HEMA op, die bedoeld was voor financieel minder bedeelden. Dit bedrijf was aanvankelijk in de Kalverstraat in Amsterdam gevestigd. De HEMA groeide de eerste jaren voorspoedig, mede doordat gebruik gemaakt kon worden van de kennis van de Bijenkorf-inkopers. In 1930 werd de Bijenkorf lid van de Internationale Warenhuisvereniging (waar onder andere Le Printemps in Parijs en Harrods in Londen lid van waren).

De Bijenkorf in Den Haag is gevestigd in een gebouw aan de Wagenstraat en de Grote Marktstraat, naar een ontwerp van de architect Piet Kramer. Het is een van de laatste gebouwen met alle stijlkenmerken van de Amsterdamse School, gebouwd met een frame van gewapend beton en plastische baksteenvormen.

Het trappenhuis, gemaakt van gebeeldhouwd tropisch hout met art-decovormen, is voorzien van glas-in-loodramen waarvoor onder meer Pieter Hofman tekende, en van beeldhouwwerk van onder anderen Hildo Krop en John Rädecker. Ook bevat het de eerste roltrap van Nederland. Het pand werd in 1926 opgeleverd en is in 1962 en 1997 gerenoveerd. Veel van de renovaties uit 1962, die toen als modern en onontbeerlijk golden, zijn tijdens de grote verbouwing in de jaren 90 weer teruggedraaid. Zo is bijvoorbeeld de lichthal in een meer eigentijdse vorm teruggekomen (overigens zonder vide). Grote warenhuizen hadden een eigen postkantoor als serviceverlening voor het winkelend publiek. Daar kon men ook aangetekende post (R-) versturen. Zie de twee verschillende R-aantekenstroken van de vestiging Den Haag.

Letters en logo’s

In de periode 1950-1960 veranderde het logo van een complete, in dunne lijntjes weergegeven Bijenkorfje, naar een verticale lijn van onbepaalde lengte, met daarin het gestileerde halve korfje, naar een ontwerp van de Zwitserse vormgever Josef Müller-Brockmann. In het najaar van 1953 werd dit logo voor het eerst gebruikt. Voor de advertenties, affiches en bij de correspondentie werd het in twee vormen gebruikt: de langgerekte halve korf en een vierkant zwart vlak, met in het wit de halve korf. Deze twee versies zouden tot en met 1959 in gebruik blijven. Het logo werd later door Total Design verder ontwikkeld tot de iconische zeshoek, die De Bijenkorf nog steeds gebruikt.

Tentoonstelling in De Bijenkorf (1943)

Tentoonstelling in De Bijenkorf (1943): Op een kaart uitgegeven door N.V. Magazijn “Bijenkorf” staat het warenhuis De Bijenkorf uit Amsterdam. Op de adreszijde, die niet beschreven is, met een rode 2 cent “vliegende duif” postzegel afgestempeld met een kortebalk-stempel AMSTERDAM-BIJENKORF 1943 / 11.III.2N. Zowel op beeld- als adreszijde staat een paars rond stempel met de tekst: “Tentoonstelling prentkaarten en postzegels verzamelen. Hoe en waarom? Maart 1943 in De Bijenkorf, Damrak, Amsterdam.” Ook staat op beide zijden een stempel met de handtekening N.A. Zilver. De tentoonstelling bleef tot 27 maart 1943 geopend.

In 1947 werd weer een PTT-Tentoonstelling gehouden in De Bijenkorf – Den Haag. Zie de bijzondere afstempelingen hieronder.

De Bijenkorf in Amsterdam

De Bijenkorf in Amsterdam staat aan de Dam, het Damrak, het Beursplein en de Warmoesstraat. Het ontwerp is van de architecten J.A. van Straaten en B.A. Lubbers; de realisatie vond plaats tussen 1912 en 1915. Het gebouw, sinds 2001 een rijksmonument, is gebouwd in een historiserende stijl, onder andere refererend aan het schuin tegenoverliggende Paleis op de Dam.

De Amsterdamse Bijenkorf is met ruim 20.000 m² de grootste en meest luxueuze vestiging van de warenhuisketen. In 2008 werd de vijfde etage geopend met onder andere het restaurant Bijenkorf Kitchen. In 2016 heropende de 4300 m² grote parterre, die volgens het store in store concept is verbouwd en heringericht. Hiervoor werden onder andere de ingangen vergroot, de etalages transparanter gemaakt en de accessoireafdeling uitgebreid met diverse merkenshops van onder andere Louis Vuitton, Hermès, Gucci, Céline, Prada en Michael Kors. Later dat jaar werden ook de heren- (1e etage) en damesafdeling (2e en 3e etage) volgens hetzelfde principe heringericht.[16] In 2017 werden de openingstijden verruimd, waardoor de winkel dagelijks tot 21 uur geopend is.

De Bijenkorf in Rotterdam

Het voorgaande gebouw van de Rotterdamse Bijenkorf werd in 1930 geopend en stond aan het toenmalige Van Hogendorpplein en de Schiedamsesingel, op de plek van het huidige Churchillplein, ter hoogte van het Schielandshuis. Het was ontworpen door architect Willem Dudok. De grondwerkzaamheden begonnen in 1929 en de eerste paal werd geslagen op 13 juni van dat jaar. De opening op 16 oktober 1930 was een gebeurtenis waar 70.000 mensen op afkwamen. De Bijenkorf van Dudok was voor de oorlog het eerste gebouw in Rotterdam dat de beschikking had over roltrappen en een elektrische vloermat voor het automatisch vegen van schoenzolen. Tijdens het bombardement van 14 mei 1940 werd het gebouw voor twee derde deel verwoest.

Het huidige gebouw dateert uit 1956 en is een symbool van de wederopbouw van de stad Rotterdam. Het verrees een stuk verderop aan de Coolsingel en werd ontworpen door de Hongaars-Amerikaanse architect Marcel Breuer (1902–1981), in samenwerking met de Nederlandse architect Abraham Elzas (1907-1995), die destijds de vaste architect van het Bijenkorfconcern was.

Met dank aan Peter Janssen van www.frankeerstempel.nl voor de stempels in deze blog.

Meer info:

De Bijenkorf: 

Cultureel Erfgoed De Bijenkorf:

Ontdek de betoverende wereld achter de muren van de Leidse hofjes, waar intieme tuinen en verborgen plekjes wachten om verkend te worden. Tijdens het Leidse Hofjes Festival openen de mooiste hofjes van Leiden hun deuren voor twee dagen vol concerten van topniveau. Laat je verrassen door een scala aan bijzondere muzikale ontdekkingen te midden van deze verborgen parels. De vele hofjes die Leiden rijk is, zijn altijd weer een sfeervol en verrassend openluchtpodium voor een grote variëteit aan concerten. De organisatie heeft zich al die jaren vol overgave ingezet om Leiden ieder jaar dé plek te maken waar historie, muziek en cultuur samenkomen. De komende editie van het Leidse Hofjes Festival vindt plaats op 24 en 25 mei 2026. Beide dagen van 13:00 – 18:00 uur. Zien we je dan?

Leidse hofjes

De hofjes in Leiden zijn een voorbeeld van sociale zorg in de middeleeuwen. Het zijn dicht bij elkaar staande huisjes aan een gemeenschappelijke binnenplaats, bij testament gesticht door particulieren en bestemd voor arme, oude mensen. De resterende hofjes in Leiden zijn bijna allemaal te vinden in het centrum van de stad.

Hofjes werden gebouwd op kleine stukjes grond, die in de volgebouwde stad nog tussen de huizenblokken waren overgebleven. Ze zijn daarom compact gebouwd en in eerste instantie nog niet symmetrisch in een vierkant of rechthoek om een gemeenschappelijke tuin. Dat gebeurde pas vanaf de 17e eeuw. De oudste hofjes zijn heel verschillend: een enkele of dubbele rij huisjes aan een tuin, of in een haakse, dan wel U-vormige opstelling. 

Door de ligging binnen een huizenblok zijn de huisjes meestal aan de achterzijde geheel gesloten, met ramen alleen aan de kant van de gemeenschappelijke tuin. Daar stond altijd een pomp voor de watervoorziening. Ook waren er één of twee gemeenschappelijke toiletten (ook wel gemak of privaat genaamd), dat wil zeggen hokjes met een ton voor de uitwerpselen, die regelmatig geleegd moest worden. De huisjes zelf waren klein en sober. Pas bij de veel latere renovaties werden ze voorzien van eigen sanitair en soms samengevoegd of voorzien van een extra verdieping om ruimte te winnen.

De oudste hofjes in Leiden dateren van voor de Reformatie (in 1572 koos de stad de zijde van de anti-Spaanse opstand en werd officieel een gereformeerde stad). Het aantal huisjes was – zeker bij de oudste hofjes – ten minste twaalf. Dat was gerelateerd aan de twaalf apostelen. Omwille van Jezus en Maria kon er dan ook een dertiende en veertiende huisje bij komen. De (katholieke) stichters gaven ‘hun’ hofje de naam van een heilige of van een Bijbelse plaats. Bij deze hofjes werd meestal een kapel toegevoegd, die nu bijna allemaal verdwenen zijn. De latere hofjes werden vaak naar de stichters vernoemd. En hoe aanzienlijker, dat wil zeggen hoe rijker de stichter of de regenten, des te fraaier werd de poort naar het hofje. Daar kon dan ook nog een representatieve rijk uitgevoerde regentenkamer aan worden toegevoegd.

Leidse Hofjes Concerten locaties

De Leidse binnenstad telt in totaal 35 hofjes. Hofjes hebben een historisch verleden, waarbij de mensen die daar woonden (en wonen) zich afschermen van het drukke verkeer in de stad. In ruim 25 van deze hofjes vinden dit jaar de Leidse Hofjes Concerten plaats. Daarnaast zijn er extra optredens op een aantal binnen locaties én een aantal (gratis toegankelijke) buitenlocaties. Hieronder een selectie van de hofjes en bijzondere locaties met de bijbehorende zegels.

Het Bethlehemshof is in 1630 gesticht door de Leidse koopman Gerrit Frankens van Hoogmade, die ook de naam van het hofje koos. In 1701 sloten de doopsgezinden van dit hofje zich aan bij het hofje De Houcksteen gelegen aan de Levendaal, maar het bestuur bleef nog gescheiden. In 1811 werden om financiële redenen de beide hofjes samengevoegd onder de naam Bethlehem. In 1897 werd het gedeelte aan de Levendaal voorzien van een eigentijdse gevel met een bovenverdieping en het hofje werd in 1978 volledig gerestaureerd.

Het Brouchovenshof is een initiatief van Anna van Brouchoven. Zij vroeg haar broer Jacob om een paar huisjes gratis te laten bewonen door arme bejaarden. Jacob respecteerde die wens van zijn zus en stichtte een hofje. Rond 1640 werd er begonnen met de bouw. Het hofje bestond uit twaalf nieuwe huisjes plus twee huisjes die Anna van Brouchoven had nagelaten. Destijds waren de huisjes één verdieping hoog, pas aan het einde van de 18e eeuw werd er een tweede bouwlaag aangebracht. Het poortgebouw toont nog altijd de initialen van Anna en Jacob van Brouchoven.

In de Middeleeuwen stond op de plek van Hof Meermansburg een klooster. Dit werd in 1596 vervangen door een complex van 63 kleine rug-aan-rug arbeiderswoningen. Deze waren in 1680 zo bouwvallig geworden dat Maerten Meerman de woningen liet afbreken om er een hof te bouwen. Dit hof heeft een prachtige regentenkamer en op de binnenplaats ziet u de waterpomp met als bekroning een burcht met daarop een meerman. Dit is een verwijzing naar de stichters Helena Verburg en Maerten Meerman. In 1977-1979 werd het hof ingrijpend gerestaureerd.

Het Pieter Loridanshofje is gebouwd op het achtererf van de vroegere herberg De Vergulde Wagen. Tijdens de Tachtigjarige Oorlog vluchtte Pierre Loridan voor de Spaanse Inquisitie uit de Zuidelijke Nederlanden. Tijdens een grote pestepidemie in 1655 verloor hij familie en geloofsgenoten en besloot, bij wijze van goed werk, een hofje te stichten. Korte tijd na het maken van zijn testament werd ook hij slachtoffer van de pest. Zijn executeurs testamentair kochten de eerder genoemde herberg, waar in 1656 het hofje gebouwd werd.

Jean Pesijn was een uit Noord-Frankrijk afkomstige vluchteling. Nadat hun enige dochter overleden was tijdens een pestepidemie in 1655, besloten zijn vrouw Marie de Lannoy en hij een hofje te stichten. Na de dood van Jean kocht Marie enkele huisjes in de Engelse poort aan de Kloksteeg. Die poort heette zo omdat hij kort na 1611 gebouwd werd door enkele leden van de groep Engelsen rond ds. John Robinson. Deze groep zou later bekendheid krijgen onder de naam Pilgrims, de stichters van een van de oudste en belangrijkste kolonies in Amerika.

Bijzondere locaties

De Burcht van Leiden is een van de oudste nog bestaande voorbeelden van een burcht in Nederland. De Burcht staat op een motte, een kunstmatige heuvel, en maakte deel uit van een zogenaamd motte kasteel. Bovenop de heuvel stond een ronde muur en een, tegenwoordig verdwenen, toren. Al in de veertiende eeuw verloor de Burcht zijn militaire functie. Deze mooie plek is één van de bekendste locaties van Leiden. Na het beklimmen van de vele treden wacht er een prachtig uitzicht over de stad.

De grootste pleinruimte van het Pieterskerkhof, het Pieterskerkplein, bevindt zich aan de westkant van de kerk. Dit is de zijde waar ooit de toren stond. Aan deze pleinruimte ligt ook het Gravensteen, de voormalige stadsgevangenis, dat aan de andere zijde aan het Gerecht ligt. Totdat ruimte werd gemaakt op de bolwerken was het Pieterskerkhof in gebruik als begraafplaats. De graven werden hier halverwege de 17e eeuw geruimd. Hieronder de Pieterskerk zegel met oude (2012) en nieuwe logo (2014).

Met dank aan de info van de site Leidse Hofjes Concerten, waar u voor 27,50 euro per persoon per dag. Twee dagen kost 49,50 euro per persoon kunt genieten van de concerten. Er zijn nog andere tarieven voor studenten en kinderen. Ook dank aan Frans Hemelop voor het gebruiken van zijn ‘Leidsche zegels’ ontwerpen. Op zijn site kunt u nog een aantal van deze prachtige Leidse zegels bestellen.

De inhoud van deze blog is eerder verschenen in 2022 en aangevuld met nieuwe informatie.

Meer info:

Leidse Hofjes Concerten: 

Frans Hemelop Leidse zegels: ]]> https://www.postzegelblog.nl/2026/05/20/leidse-hofjes-festival-op-24-en-25-mei-2026/feed/ 1 https://www.postzegelblog.nl/2026/05/20/stripdagen-haarlem-30-en-31-mei-2026-kritisch-kijken/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=stripdagen-haarlem-30-en-31-mei-2026-kritisch-kijken https://www.postzegelblog.nl/2026/05/20/stripdagen-haarlem-30-en-31-mei-2026-kritisch-kijken/#respond Wed, 20 May 2026 10:50:41 +0000 https://www.postzegelblog.nl/?p=656906 Het is weer zover. Stripliefhebbers uit Nederland en België bezoeken massaal Haarlem dit weekend. Op 30 en 31 mei 2026 verandert Haarlem in één groot podium voor het beeldverhaal tijdens […]]]>

Het is weer zover. Stripliefhebbers uit Nederland en België bezoeken massaal Haarlem dit weekend. Op 30 en 31 mei 2026 verandert Haarlem in één groot podium voor het beeldverhaal tijdens Stripdagen Haarlem. Van het station tot De Koepel en ver daarbuiten, door de hele stad zijn tentoonstellingen, makers en live tekeningen te ontdekken. En in De Koepel de uitgeversbeurs. Twee dagen struinen langs tekenaars en de stripmarkt.

Stripdagen Haarlem 30 en 31 mei 2026: Kritisch Kijken

Stripdagen Haarlem: het grootste festival van de Benelux gewijd aan strips, het beeldverhaal, de graphic novel, kortom de 9e Kunst. Elke twee jaar feestelijk en gratis, met tekenaars van alle generaties in de hoofdrol. In de Koepelgevangenis onze drukbezette beurs voor uitgevers en tekenaars, met debatten, interviews, workshops voor kinderen, jongeren en veel meer. En natuurlijk een reeks tentoonstellingen verspreid over de hele stad, ook in de openbare ruimte. Stripdagen Haarlem is een initiatief van Stichting Beeldverhaal Nederland (SBN). SBN heeft tot doel het bevorderen van de ontwikkeling en de kwaliteit van het Nederlandse beeldverhaal en de daarmee verbonden cultuur in en buiten Nederland.

Thema 2026 – ‘Kritisch Kijken’

?Het beeldverhaal anno 2026 heeft zich ontwikkeld tot ‘de 9e kunst’ en biedt een volwassen en breed scala aan genres voor allerlei publieksgroepen. Steeds opvallender is de rol van de Graphic Novel in de journalistiek, in maatschappijkritiek, geschiedschrijving en activisme. Grote namen als Art Spiegelman en Joe Sacco krijgen steeds meer navolgers, ook in Europa en Nederland. Een andere indrukwekkende trend is de autobiografie of het dagboek in stripvorm. Deze getekende bekentenisliteratuur toont ons persoonlijke en eerlijke verhalen waarin soms zware thema’s aan bod kunnen komen. Dergelijke stripverhalen kunnen bijdragen aan emancipatie en het doorbreken van taboes. Hoog tijd dus om ‘Kritisch Kijken’ als motto te nemen voor Stripdagen Haarlem 2026.

De campagneposter is dit jaar ontworpen door stripmaker Milan Hulsing, winnaar van de Stripschapprijs 2026. Hulsing is onder meer bekend van boeken als Voetsporen, Stad van Klei en de indrukwekkende stripbewerking van De Aanslag van Harry Mulisch. Met zijn herkenbare en verhalende beeldtaal sluit zijn werk naadloos aan bij het festivalthema. De bezoeker wordt als het ware uitgenodigd om met een kritische blik naar de wereld én naar beeldverhalen te kijken.

De beurs in de Koepel

Een belangrijke plek in de programmering van Stripdagen Haarlem wordt ingenomen door de beurs in de Koepel. In en rond de Koepel presenteren zowel gevestigde uitgevers als Small Press uitgevers hun werk aan het publiek, maar ook aan elkaar. Makers maken sinds 2024 vast onderdeel uit van het programma en laten zien hoe ze te werk gaan. De beurs is een interactieve schakel tussen het beeldverhaal en de makers. Dit biedt ook een kans aan jonge makers om ervaring op te doen in het verkopen en om in contact te komen met hun publiek, maar ook andere makers en uitgeverijen.

Het festival

Stripdagen Haarlem mag zichzelf het grootste tweejaarlijkse stripfestival van noordelijk Europa noemen. Het festival positioneert zich als hét hybride festival waar cultuur en evenementbeleving samenkomen: een gratis toegankelijk stadsfestival waar beeldverhalen tot leven komen. Verspreid door de stad ontdekt de bezoeker hoe strips, graphic novels, cartoons en illustraties niet alleen vermaken, maar ook raken, uitdagen en verbinden.

Stripdagen Haarlem werkt nauw samen met de belangrijkste culturele instellingen in de Haarlemse stad. Op meer dan twintig locaties vinden tijdens het festival tentoonstellingen, lezingen, workshops, masterclasses, muziekoptredens en filmvoorstellingen plaats. Tijdens deze achttiende editie van het festival vormt de voormalige koepelgevangenis voor de derde keer het hart van het festival.

Geschiedenis

Het festival heeft voor het eerst plaatsgevonden in 1992 en is opgericht door o.a. Joost Swarte en Martijn Daalder. De Haarlemse publicist en journalist Joost Pollmann, bij velen bekend als De Stripprofessor, organiseerde tussen 1994 en 2014 maar liefst 10 edities van de Haarlemse Stripdagen.

Sinds 2002 wordt er gewerkt op basis van één of meerdere hoofdthema’s waarmee een podium geboden wordt aan beeldverhalen uit een onderbelichte regio of land. In eerdere edities stonden uiteenlopende thema’s centraal, variërend van digitalisering, oorlog en wereldgeschiedenis tot internationale stripculturen en invloedrijke makers.

Thema’s uit voorgaande edities waren onder meer: Strips onder Stroom, Waar Gebeurd, Scandinavië, Wheels & Wallonië (en Brussel), Oost-Europa, Arabische Beeldverhalen & Stripatlas, De Eerste Wereldoorlog, Underground in beeld & De schilder getekend, De Maakbare Mens, Wereldbouwers, Chris Ware en de extra editie rond 80 Jaar Vrijheid.

Huisstijltekenaars door de jaren heen

Voor iedere editie van Stripdagen Haarlem vragen wij een (bekende) illustrator om de huisstijl en het campagnebeeld van het festival vorm te geven. Voorgaande edities waren dit onder meer: Ever Meulen, Martin Lodewijk, René Windig & Eddy de Jong, Hein de Kort, Joost Swarte, Erik Kriek, Barbara Stok, Lamelos, Roel Smit, Joost Veerkamp, Peter van Dongen, Typex, Hanco Kolk, Schwantz (Hans Klaver), Dieter van der Ougstraete, Chris Ware en Erik de Graaf. Voor Stripdagen Haarlem 2026 is het campagnebeeld gemaakt door Milan Hulsing.

IM Dick Matena. De wereld van stripverhaal en literatuur treurt om het overlijden van tekenaar Dick Matena. In een lange en rijke carrière door alle domeinen van het beeldverhaal heeft Matena een onvergetelijk oeuvre tot stand gebracht. Het woord ‘verstripping’ van literatuur hebben we aan hem te danken. Stripdagen Haarlem bewaart bijzondere herinneringen aan de editie van 2004, toen de volledige, door Matena gemaakte reeks tekeningen van Reve’s ‘De Avonden’ te zien was in de monumentale Vleeshal aan de Grote Markt. Gedurende het Stripdagen-weekend lazen vele bekende Haarlemmers en Amsterdammers daar het boek ‘De Avonden’ integraal voor aan het publiek, omringd door Dick’s indrukwekkende originelen. Stripdagen Haarlem denkt in dankbaarheid terug aan Dick Matena en wenst zijn nabestaanden en vrienden alle sterkte toe.

Meer info:

Stripdagen Haarlem 30 en 31 mei 2026: 

Eerdere strips blogs: ]]> https://www.postzegelblog.nl/2026/05/20/stripdagen-haarlem-30-en-31-mei-2026-kritisch-kijken/feed/ 0 https://www.postzegelblog.nl/2026/05/20/50e-internationale-beatles-verzamelaarsbeurs-op-31-mei-2026-in-leiden/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=50e-internationale-beatles-verzamelaarsbeurs-op-31-mei-2026-in-leiden https://www.postzegelblog.nl/2026/05/20/50e-internationale-beatles-verzamelaarsbeurs-op-31-mei-2026-in-leiden/#respond Wed, 20 May 2026 10:09:57 +0000 https://www.postzegelblog.nl/?p=656895 The Beatles zijn al meer dan 55 jaar ‘uit elkaar’, maar nog steeds houdt hun muziek miljoenen over de hele wereld bezig en zijn de verkopen van hun platen en […]]]>

The Beatles zijn al meer dan 55 jaar ‘uit elkaar’, maar nog steeds houdt hun muziek miljoenen over de hele wereld bezig en zijn de verkopen van hun platen en CD’s gigantisch. Elk jaar gaan er wereldwijd nog miljoenen over de toonbank. En ook in de download lijsten staan de Beatles in de hoogste regionen. Beatles fans, verzamelaars en liefhebbers kunnen op zondag 31 mei 2026 terecht in Scheltema Leiden aan de Marksteeg 1 (hoek Oude Singel) in Leiden (dicht bij station Leiden Centraal en met ruime parkeergelegenheid in de buurt) waar, al voor de 50e keer, de ‘BEATLES-MEETING’ plaats vindt.

50e Internationale Beatles Verzamelaarsbeurs op 31 mei 2026 in Leiden

De muziek van John Lennon, Paul McCartney, George Harrison & Ringo Starr mag ondertussen klassiek genoemd worden. Het nummer ‘Yesterday’ werd zelfs verkozen tot ‘song van de (twintigste) eeuw’. 55 jaar na het uiteenvallen van The Beatles, blijkt er nog steeds een grote belangstelling te bestaan voor alles wat de ‘Fab Four’ gedaan hebben. En Paul McCartney en Ringo Starr spelen wereldwijd nog steeds voor uitverkochte zalen! En zowel Paul McCartney (83) als Ringo Starr (85) komen dit voorjaar met nieuwe LP/CD’s.

Op deze Beatlesbeurs kunnen fans, liefhebbers en verzamelaars lekker snuffelen tussen de duizenden LP’s, singletjes, CD’s, DVD’s, boeken, bladen,video’s en memorabilia die te kijk, te koop of te ruil zijn. Er zijn ook stands van de Beatles Fanclub en de Paul McCartney Fanclub. Beatles audio specialist Bob de Jong laat een aantal van zijn unieke Beatles mixen horen en legt in een ‘mini college’ uit hoe ze ontstaan zijn. En na de succesvolle vorige edities presenteren Ron Bulters (Velvet/Nederlandse Beatlesfanclub) en Tim Op Het Broek (Radio DJ/Nederlandse Beatlesfanclub) weer een Beatles Pubquiz ! Max Bokking verkoopt en signeert zijn splinternieuwe boek over opgroeien met de muziek van The Beatles en zijn ontmoeting met John Lennon. Yorick van Norden is deze keer de gehele dag aanwezig om zijn bestseller over De Platenkast Van Paul McCartney te signeren.  Beatles & Sixties Live muziek wordt verzorgd door Xavier Baudet.

Praktische tips: BEATLES-MEETING 31 mei 2026 in Leiden.

Open voor het publiek: van 11:00 – 16:00 uur.

Locatie: Scheltema Leiden aan de Marksteeg 1 (hoek Oude Singel).

Prijs 8 euro – aub gepast en contant betalen, pinnen kan niet. De meeste standhouders zijn particulieren en ook daar geldt: ‘cash is king’.

Bezoekers kunnen tevens Beatles platen of memorabilia meenemen om te ruilen/verkopen of vrijblijvend te laten taxeren. Deze dag wordt georganiseerd in samenwerking met de Nederlandse Beatlesfanclub.

Programma BEATLES-MEETING 31 mei 2026:

(Aanvangstijden onder voorbehoud/Times subject to change).

11:00 – Open for visitors.

11:00 – 16:00 : BEATLES COLLECTORS MARKET.

11:00 – 16:00 : Meet the Fanclubs : www.Beatlesfanclub.nl & Paul McCartney Fanclub.

11:00 – 16:00 : Singer-songwriter Yorick van Norden signs his book “De platenkast van Paul McCartney”.

11:00 – 16:00 : Max Bokking signs his book about growing up with the Beatles and meeting John Lennon.

12.30 – 13:00 : Live music by Xavier Baudet.

13:15 – 13:45  : Bob de Jong presents his unique Beatles remixes.

13:00 – 14:00: Live music by Xavier Baudet.

14:00 – 15:30: Beatles Pubquiz met Ron Bulters (Velvet/Beatlesfanclub.nl) & Tim Op Het Broek (Radio DJ/Beatles Fanclub.nl).

15:30 – 16:00: Live music by Xavier Baudet.

16.00 – The end.

(Aanvangstijden onder voorbehoud/Times subject to change).

Meer info:

Eerdere The Beatles blogs:

475 jaar Willem & Anna is een tweedaags evenement op 10 en 11 juli 2026 waarin de bezoekers terugkeren naar het jaar 1551. Op 8 juli 1551 trouwde Willem van Oranje in de St. Lambertuskerk in Buren met Anna van Egmond, later bekend geworden onder de naam Anna van Buren. Weet u waarom de stad Buren een Oranjestad is? Onze prins Willem-Alexander reed de Elfstedentocht onder de naam W.A. van Buren. Bent u ooit in Buren geweest?

Buren (Algemeen)

Buren is een stad in de provincie Gelderland. Buren is gelegen in de streek Neder-Betuwe en ligt centraal nabij de grotere plaatsen Tiel en Geldermalsen. Buren telt 2.655 inwoners (CBS: 1 januari 2023).

Wapen van Buren

Het wapen is officieel verleend op 7 oktober 1818, vermeerderd op 14 september 1978 en gewijzigd op 24 augustus 1999. De oorsprong van het wapen is niet bekend. Het is in ieder geval afgeleid van het wapen van de familie van Buren. Of er een relatie bestaat met de van Arkels is niet bekend. Het wapen werd oa gevoerd door Allard van Buren (1345-1402) en Anna van Buren, de vrouw van Willem van Oranje. Als stadswapen is het bekend sinds de 16e eeuw. Ook het gelijknamige graafschap voerde het wapen. Van den Bergh noemt een zegel van het graafschap uit 1633 en een zegel van de stad uit 1669 en 1745, beide met het wapen, en gedekt met respectievelijk een vijfbladige en elfpaarlige kroon.

De leeuwen in het tweede wapen dragen de oude wapens van Beusichem en Zoelen. Deze zijn na de samenvoeging met Maurik en Lienden weer verwijderd. Bij de aanvraag van het laatste wapen wilde de gemeente de vijfbladerige kroon vervangen door een kroon van drie bladeren en twee parels. De gemeente beschouwde dat als een gravenkroon en dus als een goed symbool voor het Graafschap Buren. Kronen op overheidswapens kennen echter geen vergelijk in adellijke kronen en daarom is de vijfbladerige kroon gehandhaafd.

Buren (historie)

Buren verkreeg stadsrechten in 1395 van ridder Allard, heer van Buren en Beusichem. In 1435 begon hertog Arnold van Egmont met het beleg van Buren, de stad werd ingenomen en heer Willem van Buren werd verdreven, dit omdat hij zich tot vijand van de hertog had uitgesproken in 1418. De hertog was zo ingenomen met zijn verovering, dat hij de volgende befaamde uitspraak deed: Buuren zal men beste goede wezen, echter, ironisch genoeg zou de Hertog in 1465 door zijn eigen zoon gevangen zijn genomen en naar Buren zijn overgebracht waar hij 6 jaar in gevangenschap zou leven. In 1572 sloot Buren zich aan bij de Unie van Dordrecht. in 1575 volgde het Beleg van Buren door Gilles van Berlaymont. De vestingwerken van Buren zijn nog grotendeels intact. Er zijn nog wallen, muren en één stadspoort; de Culemborgse- of Huizerpoort.

In Buren stond een van de grootste kastelen van Nederland het huis Buren, waarvan de laatste bewoner Frederik Hendrik, prins van Oranje was. Het kasteel werd in de 19de eeuw stukje bij beetje gesloopt en ornamenten en bouwstenen werden verkocht. Stenen van het Burense kasteel zijn onder meer gebruikt bij de aanleg van de Hondsbossche Zeewering. De stad Buren raakte in de loop der eeuwen ernstig in verval. Pas in 1946, met de komst van burgemeester Rudolf van Sandick, werd begonnen met de restauratie van de stad, die bijna een halve eeuw in beslag zou nemen. Restauratie-architect Kees Royaards maakte namens Monumentenzorg de plannen voor de restauratie, waarbij de middeleeuwse stad werd benaderd als een geheel, als een ensemble van monumenten, krotten en nieuwbouw. Het oorspronkelijke stratenplan uit 1395 werd behouden. Van Sandick en Royaards hebben, met steun van de inwoners, Buren van de sloop gered. Over de achtergronden van het restauratieproces verscheen in 2021 het boek ‘De rijkdom van een arme stad’ van Coosje Berkelbach en Menno Schenke.

Relatie met de Oranjes

Buren mag zich Oranjestad noemen, vanwege de band met de koninklijke familie. Willem van Oranje trouwde er in 1551 in de Sint-Lambertuskerk met Anna van Buren. Aan de kerk staat het standbeeld van Willem van Oranje en Anna van Buren. Prinses Beatrix en koning Willem-Alexander zijn hierdoor gravin en graaf van Buren. De korenmolen op de wallen draagt dan ook de toepasselijke naam De Prins van Oranje. In het Oude Raadhuis op de Markt bevindt zich het “Museum Buren & Oranje”.

De Oranjes gebruiken soms de schuilnaam Van Buren als ze incognito willen zijn. Dat gebeurde onder meer bij de Elfstedentocht van 1986, waaraan Willem-Alexander meedeed onder de naam W.A. van Buren.

Anna van Egmond / Anna van Buren

Anna van Egmond, vooral bekend als Anna gravin van Buren (Grave, maart 1533 — Breda, 24 maart 1558), gravin van Buren, Lingen en Leerdam; vrouwe van IJsselstein, Borssele, Grave, Cranendonck, Eindhoven, Jaarsveld, Kortgene, Sint-Maartensdijk en Odijk, was de enige dochter van Maximiliaan van Egmont en Françoise de Lannoy en was de eerste echtgenote van Willem van Oranje.

Na het overlijden van haar vader Maximiliaan in 1548 werd Anna de nieuwe gravin van Buren. Op zijn sterfbed had Maximiliaan al het huwelijk tussen haar en Willem geregeld. Op 8 juli 1551 werd het huwelijk gesloten, waarmee Willem de titel graaf van Buren ontving. Overigens bleef Anna erfrechtig en kon Willem dus geen aanspraak maken op de bezittingen van het graafschap. Na het huwelijk ging het echtpaar op het kasteel in Breda wonen.

Uit het huwelijk zijn drie kinderen geboren:

• Maria van Nassau (1553-1554)
• Filips Willem (1554-1618)
• Maria van Nassau (1556-1616)

Het was de bedoeling dat het echtpaar in 1558 naar Dillenburg zou reizen, maar Anna werd ziek en de reis werd afgezegd. In maart overleed zij aan de gevolgen van de ziekte, op 25-jarige leeftijd. Zij ligt begraven in een grafkelder onder het praalgraf van Engelbrecht II van Nassau in de Grote of Lieve Vrouwe Kerk te Breda. Het graafschap Buren werd geërfd door haar zoon Filips Willem.

Uit de brieven die Willem en Anna aan elkaar schreven, blijkt dat sprake is geweest van een goed huwelijk. De bijnaam die de prins had voor zijn vrouw was Tanneke. Voor de Sint-Lambertuskerk in Buren staat het standbeeld van Willem van Oranje en Anna van Buren.

600 jaar stad Buren

In 1995 vierde de Gelderse stad Buren dat zij 600 jaar stadsrechten had. De heer van Buren, ridder Allard, verleende de stad deze rechten in het jaar 1395. Dit historische jubileum werd destijds groots gevierd met diverse festiviteiten en jubileumactiviteiten in de regio. Voor deze gelegenheid werd bovendien het speciale jubileumboek “600 jaar stad in het land van Buren” (geschreven door R.N. van Rijnberk) uitgebracht. De festiviteiten zijn destijds tevens vastgelegd in documentaires en openluchtspelen die de geschiedenis van de stad en haar stadsrechten herdachten.

600 jaar stad Buren, dat is een feest waard! Vanaf januari starten de jubileumactiviteiten die door vele inwoners zijn voorbereid. De nagebouwde stadspoort bij de Kornebrug vormt de entree tot de feestelijk versierde en verlichte stad. De geschiedenis wordt verbeeld in een grote optocht met thematische praalwagens en er wordt gestreden om de eer van de beste stadsomroeper. Vier maal wordt het openluchtspel ‘Buren binnen wal en poort’ opgevoerd.

Lienden

Lienden is een dorp in de Betuwe, behorend tot de gemeente Buren, in de Nederlandse provincie Gelderland. Het dorp staat vooral bekend om zijn fruitteelt. In 2023 telde het 5.905 inwoners en daarmee is het de grootste kern van de gemeente Buren. Lienden was tot 1 januari 1999 een zelfstandige gemeente.

Lienden vormde tot 1999 een zelfstandige gemeente. Het was eertijds een heerlijkheid, waarvan de helft tot 1811 in het bezit was van de abdij te Elten. De andere helft ging diverse malen in andere handen over, het laatst in 1709, van de Rekenkamer van Gelderland. Op 1 januari 1812 werd een gemeente Lienden gevormd, waaronder de buurtschappen en dorpen Aalst, De Marsch, Ingen, Meerten, Ommeren, Kesteren en Lede en Oudewaard vielen. Op 1 januari 1818 werd de gemeente verkleind, Lede en Oudewaard werd met het ten zuiden van de Rijn gelegen deel van de Wolfswaard een zelfstandige gemeente. Kesteren werd samengevoegd met de gemeente Heusden (Gld) onder de naam Kesteren. Op 1 januari 1999 werd de gemeente Lienden opgeheven en bij de gemeente Buren gevoegd.

Met dank aan Peter Janssen van www.frankeerstempel.nl voor de stempels in deze blog.

Meer info:

Feest vieren kunnen ze in Buren als Oranjestad. Op 8 juli 1551 trouwde Willem van Oranje met Anna van Egmond in de Lambertuskerk in Buren. Groot feest op 10 en 11 juli 2026 in Buren. Komt u ook langs?  Details over het feest op 10 en 11 juli 2026:

In 2026 wordt Diemen 800 jaar oud en dat vieren we van 29 maart tot en met 30 september 2026. We starten het jubileumjaar met een feest tijdens de Grote Diemer Verjaardag op 29 maart 2026. In de maanden daarna is er van alles te doen en beleven; grote en kleine activiteiten, van wandeltocht tot festival, van de lancering van een fotoboek tot sporttoernooi. Heeft u nog de column van Marcel van Roosmalen gelezen in de NRC (30 maart jl.)? Daar gaat hij in op het feest van zondag 29 maart, dat de Diemenaren weer met Lange Frans feestvieren. Maar wat weet u van Diemen, de stad die ouder is dan Amsterdam (die in 2025 haar 750e verjaardag vierde)?

Diemen (algemeen)

Diemen is een plaats en gemeente in de provincie Noord-Holland. Binnen de gemeentegrenzen liggen naast de hoofdplaats Diemen en Oud-Diemen ook nog de buurtschappen Over-Diemen en Stammerdijk. Aan de noordzijde van de gemeente ligt het IJmeer. De gemeente grenst in het noorden en zuiden aan de gemeente Amsterdam (in het noorden aan IJburg, in het noordwesten aan de Watergraafsmeer, in het zuiden aan Amsterdam-Zuidoost en het stadsgebied Weesp met inbegrip van het dorp Driemond, in het oosten aan het tot de gemeente Gooise Meren behorende Muiden en in het westen aan het tot Ouder-Amstel behorende dorp Duivendrecht. Diemen maakt deel uit van de Metropoolregio Amsterdam. De gemeente telt in totaal 33.284 inwoners (CBS, per 1 januari 2026).

Vlag van Diemen

De vlag van Diemen is naast het wapen van Diemen een van de officiële symbolen van de Nederlandse gemeente Diemen. De vlag is sinds 6 februari 2009 gelijk aan het wapen van de gemeente, en kan als volgt worden beschreven: De vlag bestaat uit drie banen van gelijke hoogte in de kleuren blauw, wit en blauw. In de witte baan staan drie achter elkaar geplaatste zwemmende zwarte eenden.

In tegenstelling tot de eenden op het wapen zijn deze eenden geheel zwart van kleur. De vlag werd ontworpen omdat meerdere gemeenten in de omgeving (Muiden en Weesp) een vlag voerden die veel leek op die van Diemen, en de gemeente zich wilde onderscheiden.

Wapen van Diemen

Het wapen is officieel verleend op 26 juni 1816 en met kroon op 13 april 1978. In het 18e eeuwse Manuscript Beelaerts van Blokland wordt het wapen vermeld zoals het in 1816 is verleend. Het wapen komt ook voor op bijvoorbeeld de bodebus van Amstelland uit 1765.

De betekenis van het wapen is niet bekend. De heerlijkheid was tot 1731 in bezit van Holland en werd toen gekocht door Amsterdam, die Gerrit Corver aanstelde als ambachtsheer. Het wapen Corver vertoonde 3 manden en had dus geen overeenkomst met districtswapen.

Het kan zijn dat het wapen de Diem (een voormalig riviertje) of de Diemerdam voorstelt en de drie vogels de drie delen van het Ambacht Diemen: Outersdorp, Buitenkerk en Bovenkerk.

Diemen (historie en toekomst)

Diemen ontleent zijn naam aan het riviertje de Diem, dat in de middeleeuwen een verbinding vormde tussen het Bijlmermeer, de Gaasp en de Zuiderzee. Zo’n duizend jaar geleden werd het veenweidegebied ontgonnen en streken de eerste bewoners neer. Waarschijnlijk waren zij afkomstig uit de omgeving van Utrecht. Uit opgravingen is gebleken dat er vanaf de 11e eeuw bewoning was nabij de Diem. De oudste vermelding dateert van 1033, en daarmee is Diemen een van de eerste nederzettingen in deze omgeving en zo’n twee eeuwen ouder dan Amsterdam. In de 13e eeuw werd de Diem afgedamd met de Diemerdam in de Diemerzeedijk. Op 29 maart 1226 gaf bisschop Otto van Lippe Diemen in leen aan heer Gijsbrecht II van Amstel.

Te Oud-Diemen leefden de bewoners op een circa drie meter hoge terp, nabij de huidige nieuwbouwwijk Diemen-Noord, waar een houten kerk en huizen stonden. Restanten van een stenen kerk uit de 15e eeuw zijn bij archeologische opgravingen teruggevonden. De funderingen van de kerk op de begraafplaats ‘Gedenkt te Sterven’ zijn weer zichtbaar gemaakt. In de 17e eeuw was Oud-Diemen de kern, en de bewoners leefden hoofdzakelijk van de veeteelt. Dit dorpje was toen diverse keren onderwerp van etsen en tekeningen van Rembrandt. Na de aanleg van de Muidertrekvaart en Weespertrekvaart in 1638 en 1640 verplaatste het centrum van de gemeente zich naar de Diemerbrug, bij de huidige Hartveldseweg.

In de nieuwe nederzetting Diemerbrug werden in de 18e en 19e eeuw kerken, winkels, bedrijven, scholen en woningen gebouwd. De smederij aan de Ouddiemerlaan uit 1749, de gerestaureerde Schuilkerk De Hoop uit 1787 en het voormalige raadhuis aan de Hartveldseweg uit 1882 zijn nog tastbare herinneringen uit die tijd. De rooms-katholieke kerk Sint Petrusbanden aan de Hartveldseweg dateert uit 1910. Tot 1896 behoorde ook de buurtschap Outersdorp bij Diemen, dat lag op de plaats van het huidige Amsterdamse Flevopark, maar werd geannexeerd door Amsterdam voor de bouw van de Indische Buurt waarbij de buurtschap verdween.

Vanaf halverwege de 20e eeuw begon Diemen sterk te groeien als forensengemeente van Amsterdam. De sindsdien gebouwde nieuwbouwwijken hebben het karakter van het oude agrarische dorp veranderd in dat van een moderne forensenstad. De oude dorpen groeiden aaneen en voorts verrezen Diemen-Noord en Diemen-Zuid. Diemen heeft zich weten te handhaven als zelfstandige gemeente ingeklemd tussen Amsterdam-Watergraafsmeer, Duivendrecht en Amsterdam-Zuidoost.

800 jaar Diemen

Op 29 maart 1226 werd het dorp Diemen in erfpacht gegeven aan ridder Gijsbrecht van Amstel II door bisschop Otto van Utrecht. De akte waarin dit werd vastgelegd, is de eerste geschreven bron waarin het dorp Diemen wordt genoemd. Waarschijnlijk is Diemen zelfs nog ouder. Bij opgravingen zijn resten van eerdere bewoning bij de rivier de Diem rond het jaar 1000 gevonden. Maar de officiële akte uit 1226 zien wij als ons geboortekaartje, en daarom vieren wij in het jaar 2026 onze 800ste verjaardag. Tijd voor een feestje!

Met dank aan Peter Janssen van www.frankeerstempel.nl voor de stempels in deze blog.

Meer info:

800 jaar Diemen: 

Toerisme Diemen: 

Postzegelvereniging De Zegelaars: 

Duckstad zegels bestellen: 

Beeldtaal is speciaal van toepassing voor de afbeeldingen op de postzegels. Het moet meteen duidelijk zijn wat het voorstelt zonder uitgebreide uitleg (lees: tekst). Beeldtaal speelt een belangrijke rol in de grafische industrie, dus ook in de design van postzegels, logo’s etc. Bij banken is de herkenbaarheid ook belangrijk. Denk bijvoorbeeld aan de bankpas, de APP, de bankfiliaal etc. Dit keer de Rabobank.

Rabobank

De Rabobank (handelsnaam van de Coöperatieve Rabobank U.A.) is een Nederlandse bank, statutair gevestigd te Amsterdam, met het hoofdkantoor in Utrecht. Oprichting: 1895 eerste lokale kredietvereniging, 1898 centrale organisaties. Uitgaande van 1895 bestaat de bank 131 jaar en gerekend vanaf 1898 bestaat de bank 128 jaar.

Eind negentiende eeuw is de bank begonnen als een verzameling van kleine boerenleenbanken. Rabobank is in 1972 ontstaan uit een fusie tussen de Coöperatieve Centrale Raiffeisen-Bank en de Coöperatieve Centrale Boerenleenbank, die beide in 1898 waren opgericht. Zij fuseerden tot de Coöperatieve Centrale Raiffeissen-Boerenleenbank B.A., met als handelsnaam Rabobank.

In 2016 is de structuur van de Rabobank gewijzigd. De 106 lokale Rabobanken en Rabobank Nederland zijn gefuseerd tot één bank, de Coöperatieve Rabobank U.A. Het heeft sindsdien één bankvergunning van De Nederlandsche Bank.

In 2019 beheerden de 89 lokale Rabobanken 371 vestigingen. Het totale personeelsbestand van de lokale banken omvat ongeveer 24.840 formatieplaatsen. De Rabobank bedient ruim 9,5 miljoen klanten wereldwijd, waarvan bijna 8,8 miljoen in Nederland. 8 miljoen hiervan zijn particulieren. 1,9 miljoen (2019) klanten zijn ook lid van de Rabobank. Wereldwijd hebben de Rabobank en al haar dochterondernemingen 43.822 medewerkers. De Rabobank had in 2004 en 2010 het grootste marktaandeel in de hypotheekmarkt met ongeveer een kwart van alle hypotheken in zijn portfolio.

Ook de Rabobank heeft een kunstcollectie met moderne kunst: Inez van Lamsweerde, Me Kissing Vinoodh, 1999

Met dank aan Peter Janssen van www.frankeerstempel.nl voor de stempels in deze blog.

Meer info:

Rabobank: 

Rabobank Kunst: 

Als bejaarde verzamelaar van postzegels van 88 jaar, raadpleeg ik mijn archief toch maar eens. Beter laat dan nooit. Een bijzonder aantrekkelijke ervaring. Pas nu kom ik tot de ontdekking dat ik een rariteit aan bijzondere en wetenswaardige filatelistische artikelen bezit, waarmee ik gezien mijn leeftijd anderen wellicht kan plezieren.

1) Overfrankering

Op 8 januari 1968 verzond de Filatelistische Dienst deze brief naar de Jeugdpostzegelclubs met een opmerkelijke frankering. De 24 cent porto is wel te hoog voor een brief in 1968 geweest.

2) Moederliefde

In mijn correspondentie met grafisch ontwerper Gerard Hadders van het ontwerperscollectief ‘Hard Werken Design BV’ over zijn ontwerp van de kinderzegelemissie 1991 ontving ik een bijzonder persoonlijke informatie door Hadders zelf geschreven “Zo heet mijn moeder = geheime boodschap!” op de enveloppe. De naam ‘Els’ is aan het laatste deel van het woord ‘kinderpostzegels’ ontleend.

3) Gestempelde, gehalveerde en bedrukte Juliana-postzegels

Handstempel met twee plaatsnamen ‘Irnsum – Leeuwarden’ is in het 15 km ten zuiden van Leeuwarden liggende dorp Irnsum (nu Jirnsum in het Fries geheten) gebruikt om een ongestempeld poststuk alsnog te ontwaarden, zoals dat tegenwoordig met een balpen wordt uitgevoerd.

– Vanaf 1936 kon men met de Kurvers-postzegelautomaat (na geldinworp en draaien-met-de-slinger) na postkantoor-sluitingstijd nog een postzegel bemachtigen en een brief frankeren. Bij onjuiste plaatsing van de zegelrol in het apparaat kreeg men twee gehalveerde postzegels
– Met het zwarte paskruis is het mogelijk geweest de overdruk ‘1953 10 c + 10 watersnood’ op het okerkleurige kruis juist passend en zonder verschuiving van de tekst op de postzegel aan te brengen.

4) Foutief gebouw

Ter gelegenheid van de 500e verjaardag van Karel V (1500 – 1558) is in 2000 een postzegelblok met een filmisch-levens-beeld-verhaal met 17 afbeeldingen uitgegeven. Op de rechter postzegel staat een gebouw dat suggereert dat daarin de Vrede van Augsburg in 1548 is gesloten. Dit renaissancistisch uitgevoerde stadhuis is pas 67 jaar later in 1615 gebouwd.

5) Spiegelbeeld toon eens even …

Door spiegelbeeldig gebruik van dierafbeeldingen (afkomstig uit Brehms Tierleben, ontdaan van de originele achtergrond, uitgave 1886) met natuurlandschappen van de Veluwe, zijn deze Veluwe-postzegels tot stand gekomen.

6) Profielschets

Het gezichtsprofiel van grafisch ontwerpster Saskia Wierinck is in de grote wereldbol van de Ondernemerspostzegel op een clandestiene manier aangebracht!
In de gestileerde wereldbol zijn Australië, Nieuw-Zeeland, Nieuw-Guinea en Japan ongeveer op de juiste plaats herkenbaar terecht gekomen.

Maar in Zuid-Oost-Azië zijn Java, Sumatra, Maleisië en India niet aanwezig. Met de nodige fantasie en inspanning is in het witte gedeelte een gelaatsomtrek te ontdekken. De ontwerpster heeft pas na de postzegeldruk de aanwezigheid van haar profielschets aan TPG Post toevertrouwd.

7) Gepersonificeerde kinderpostzegel

Grafisch ontwerper Julius Vermeulen heeft als ontwerper van het kinderzegelvel 2012 er een heel persoonlijke tint aan weten te geven door zijn handtekening op de velrand te plaatsen.

8) Onvolledige kinderzegel

De kinderpostzegelvellen worden in dubbelvellen (L-vel & R-vel van twee keer 100 postzegels gedrukt. Op de 9e rij en 2e postzegel rechts is een afwijkende zomerzegel terecht gekomen. De rode ‘c’ boven 55 ontbreekt! Deze 92e zomerpostzegel van het L-vel staat bekend als misdruk.

Tussen de 1500 en 2000 afwijkende zegels zijn in de omloop gekomen. De vroegtijdig verzonden zegels zijn naar handelaren en plaatselijke zomerzegel-comité’s verstuurd. De zomerzegelvellen die naar postkantoren zijn verzonden, zijn de misdrukken tijdig verwijderd.

9) Postzegel-personificaties (2x)

Op de gevelsteen van de monumentale, 17 meter hoge stolpboerderij in de Purmer aan de Oostdijk staat de tekst ‘Broedersbouw 1742’. In opdracht van een aantal broers is deze herenboerderij in 1742 gebouwd. In 2015 is dit rijksmonument verbouwd met daarin 9 appartementen.
Grafisch ontwerper Edwin van Praet heeft de tekst vervangen en daarvoor zijn voornaam Edwin met jaartal 2020 opgevoerd.

Grafisch ontwerper Joost Swarte heeft op clandestiene wijze de initialen van zijn naam (J.S.) op de schoen van een van de briefschrijvers van de Decemberpostzegel 1991 weten op te voeren. Op de kaderpostzegel 2007, uitgegeven t.g.v. 100-jarig jubileum Nederlandse Boekverkopersbond (NBb), zijn de initialen J.S. geheel rechts toch openlijk opgevoerd door Swarte.

In 2026 bestaat provincie Flevoland 40 jaar. En dat vieren we! We kijken terug, en vooral vooruit. De provincie Flevoland kenmerkt zich door veel open ruimte met een rechthoekige indeling. De provincie bestaat uit twee delen: de Noordoostpolder, ingepolderd tot aan het vasteland, en de Flevopolder, het grootste kunstmatige eiland ter wereld. Om verwarring met de gemeente Noordoostpolder te voorkomen wordt de Noordoostpolder (de combinatie van deze gemeente en de gemeente Urk) ook wel Noordelijk Flevoland genoemd. Dit keer Dronten.

Vlag van Dronten

De vlag van Dronten is bij raadsbesluit op 27 mei 1982 vastgesteld als de gemeentelijke vlag van Dronten. De vlag is gebaseerd op het gemeentelogo.

De zeven driehoeken staan voor de zeven meerpalen. In het oorspronkelijke voorstel zou de gemeente zeven dorpen omringen rondom de hoofdstad Dronten, vergelijkbaar met de groendorpen in de Noordoostpolder rondom Emmeloord. De palen vertegenwoordigen onder meer de steden Dronten, Abbert, Biddinghuizen, Burchtkamp, Larsen, Swifterbant en Zeewolde. De middelste paal zou Dronten moeten vertegenwoordigen. De dorpen Abbert, Burchtkamp en Larsen zijn eigenlijk niet opgericht. Zeewolde werd op de kaart weergegeven als een dorp dat zich bevindt tussen Lelystad en Dronten. Dit dorp is eveneens niet gerealiseerd. De naam Zeewolde is uiteindelijk toegepast op de gemeente ten oosten van Almere.

Dronten (historie en toekomst)

Dronten is een plaats in de provincie Flevoland, in Oostelijk Flevoland. De gemeente telt 45.436 inwoners (CBS: 1 januari 2026). De plannen over de gemeente Dronten werden vanaf het begin van de jaren 50 gemaakt. De eerste concrete plannen begonnen in 1958, de bouw startte in 1960 en op 26 april 1962 vestigden zich er de eerste bewoners. Van begin af aan was er discussie of Dronten een dorp of een stad zou moeten worden. In eerste instantie werd uitgegaan van maximaal 15.000 inwoners, latere plannen voorzagen een groei tot 30.000 inwoners. In 2023 presenteerde de gemeente Dronten verdere groeiplannen naar een totaal van 60.000 inwoners in de gemeente. De plaats Dronten wordt aan zowel de zuid-, de oost- als de noordkant uitgebreid met nieuwe wijken. Deze groei moet in 2050 gerealiseerd zijn.

(Wapen van Dronten: De beschrijving van het wapen van Dronten luidt als volgt: Golvend doorsneden: I in azuur een lelie van zilver, II in goud 3 ineengevlochten ringen van keel, de middelste groter en lager geplaatst dan beide andere, over welke heen een meerpaal van sabel met een kop van zilver en komende uit de schildvoet. Het schild gedekt door een gouden kroon van 3 bladeren en 2 parels en gehouden door 2 paarden van sabel met opgeslagen staart. Het geheel geplaatst op een wit voetstuk.

Het wapen is met een golvende lijn in tweeën gedeeld. Het bovenste deel is blauw van kleur met een zilveren Franse lelie. Het onderste deel is goud van kleur met daarin drie rode ringen welke ineengevlochten zijn. De middelste ring is groter en lager geplaatst dan de andere twee ringen. Over de middelste ring is een zwarte meerpaal met zilveren kop geplaatst. De meerpaal komt uit de schildvoet.

Het schild wordt gehouden door twee zwarte paarden. De staarten van de paarden staan omhoog. De paarden en het schild staan op een wit voetstuk. Het wapen wordt daarnaast gekroond door een gouden gravenkroon van drie bladeren met daartussen twee parels.)

In de eerste plannen werd uitgegaan van tien kernen, net zoals in de Noordoostpolder: kleine kernen rondom een centrale hoofdplaats. Door veranderende opvattingen over vervoer (toenemend gebruik van bromfiets en auto) en de ervaring dat de kernen in de Noordoostpolder te klein waren gebleken, werd dit aantal verminderd. In verschillende stappen van de planfase werd het aantal kernen gereduceerd tot uiteindelijk drie: Dronten, Biddinghuizen en Swifterbant. Bij de start van de bouw in 1960 waren de plaatsen Larsen en Zeewolde nog opgenomen in de planning. Ook deze twee plaatsen zijn uiteindelijk niet gerealiseerd. In 1965 werd definitief besloten slechts drie kernen te bouwen. De naam Zeewolde is later gebruikt voor een andere plaats in Zuidelijk Flevoland. Bij de bouw van Dronten werden verschillende wrakken gevonden van vliegtuigen uit de Tweede Wereldoorlog; om de slachtoffers daarvan te herdenken is het Vliegersmonument geplaatst.

Op 1 januari 1972 werd de gemeente Dronten bij wet ingesteld. Dronten ontleent zijn naam aan de Polder Dronthen, een door aangeslibd land ontstane polder bij Kampen, op de grens van de provincies Overijssel en Gelderland. Tot de instelling van de provincie Flevoland in 1986 nam het ministerie van Binnenlandse Zaken de meeste provincietaken waar; sommige taken werden door de gemeente zelf geregeld.

Met dank aan Peter Janssen van www.frankeerstempel.nl voor de stempels in deze blog.

Meer info:

40 jaar Flevoland: 

Toerisme Dronten: 

Canon van Flevoland: 

Eerdere Flevoland blogs: 

In 2026 bestaat provincie Flevoland 40 jaar. En dat vieren we! We kijken terug, en vooral vooruit. De provincie Flevoland kenmerkt zich door veel open ruimte met een rechthoekige indeling. De provincie bestaat uit twee delen: de Noordoostpolder, ingepolderd tot aan het vasteland, en de Flevopolder, het grootste kunstmatige eiland ter wereld. Om verwarring met de gemeente Noordoostpolder te voorkomen wordt de Noordoostpolder (de combinatie van deze gemeente en de gemeente Urk) ook wel Noordelijk Flevoland genoemd. Dit keer Almere, met 232.650 inwoners (per 1.1.2026).

Almere (algemeen)

Almere is een stad in de provincie Flevoland, in de polder Zuidelijk Flevoland. De gemeente telt 232.650 inwoners en heeft een totale oppervlakte van 248,77 km², waarvan 129,19 km² land en 119,58 km² water (CBS: 1 januari 2026). Almere is qua inwonertal de zevende gemeente van Nederland. Almere grenst aan de landzijde aan de gemeenten Lelystad en Zeewolde. Aan zijn waterkant ligt Almere aan het Gooimeer, IJmeer en Markermeer. De stad ligt onder zeeniveau (2 tot 5 meter), en ongeveer evenveel onder het niveau van de genoemde meren.

Almere is in het laatste kwart van de twintigste eeuw opgezet als tweede grotere stad in de provincie Flevoland. Het oudste gedeelte van Almere is Almere Haven; de eerste woningen werden er opgeleverd op 30 november 1976. Almere is Lelystad, de hoofdstad van Flevoland met ruim 85.000 inwoners (2025), in inwonertal ver voorbijgestreefd. Na 25 jaar, in 2001, had Almere al 150.000 inwoners. In 2017 bereikte de stad het inwonertal van 200.000.

Naam Almere

De stad Almere is vernoemd naar het water genaamd Almere. Dit was in de middeleeuwen een meer of binnenzee, ongeveer waar nu het IJsselmeer ligt. Volgens sommigen is ‘Almere’ een Germaanse naam voor ‘groot meer’, waarbij het woorddeel ‘mere’ een Middelnederlandse vorm is van het moderne ‘meer’. Het Germaanse ‘ala’ is zeer verwant met ons woord ‘al’, dat ‘geheel’ betekent (vergelijk: ‘een en al’, ‘geheel en al’), en in samengestelde woorden ‘groot’ of ‘erg’.

Het ‘Aelmere’ wordt voor het eerst genoemd in een heiligenleven over de Angelsaksische bisschop Bonifatius. Daar wordt vermeld dat deze Ierse bisschop in 753 vanaf de Rijn over een water genaamd ‘Aelmere’ richting het huidige Friesland voer. Rond 1100 wordt in een kroniek over het eiland Urk gesproken als ‘Urk in het meer Almere’.

De Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders (RIJP) gebruikte aanvankelijk de werknaam ‘Zuidweststad’ voor de nieuwe stad. In 1970 werd gekozen voor de naam Almere, waarbij alternatieve namen (‘IJmeerstad’, ‘IJdrecht’, ‘Nieuw Amsterdam’, ‘Eemmeerstad’ en ‘Flevostad’) afvielen. De nieuwe naam werd in 1971 voor het eerst gebruikt.

Geschiedenis

Van oorsprong waren de IJsselmeerpolders vooral, of zelfs uitsluitend, bedoeld als landbouwgrond. Na de Tweede Wereldoorlog kwam men echter tot het inzicht dat de snel groeiende bevolking van met name Amsterdam voor een deel elders gehuisvest zou moeten worden. Zo ontwierp men twee steden in de polders Oostelijk en Zuidelijk Flevoland. De stad in Oostelijk Flevoland werd Lelystad. De stad in zuidelijk Flevoland werd op de eerste schetsen nog Zuidweststad genoemd, maar kreeg in de jaren zeventig de naam Almere, naar de vroegmiddeleeuwse naam van de Zuiderzee

(Vlag van Almere: De kleuren van de gemeentevlag van Almere, een eigen ontwerp van het OL ZIJP, zijn ontleend aan het wapen. Alleen is het zwart vervangen door geel, als een vertaling van de gouden achtergrond van het koggeschip in het hartschild van het wapen. De vlag heeft de streekkarakteristiek van het IJsselmeergebied. Dat wil zeggen een kruisvormig patroon, met wisselende kleurvlakken. Ook de vlagmodellen van de Wieringermeer, Noordoostpolder, Marken, Wieringen en Lelystad hebben dit patroon. De officiële beschrijving van de Almeerse vlag luidt als volgt:

“een broeking wit-blauw en een vlucht rood-geel, met in de bovenhals op het wit een zwart koggeschip met een blauw zeil, waarop een witte lelie en komende uit vier golven, gedwarsbalkt van vier stukken, wit en blauw, de gehele figuur gelijk aan 3/10 van de vlaghoogte”.)

De eerste aanzet voor de bouw van Almere werd gegeven op 30 september 1975 en de eerste woningen in Almere werden opgeleverd in november 1976. De stad werd toen nog direct bestuurd door het Openbaar Lichaam Zuidelijke IJsselmeerpolders (Z.IJ.P.), met een landdrost aan het hoofd. Het landelijk voorgeschreven bouwprogramma voor de nieuwe stad bestond voor 70 tot 80 procent uit sociale woningbouw. Als opdrachtgever en voorbereider van de woningbouw in Almere werd in 1975 de Stichting Woningbouw Almere (SWA) opgericht, een onderdeel van de Rijksdienst voor de IJsselmeerpolders.

Eind 1979 werd op initiatief van landdrost Han Lammers de algemene Woningbouwvereniging Almere opgericht. Het idee was dat deze vereniging de sociale huurwoningen van de SWA in eigendom en beheer zou overnemen en de resterende bouwopgave van sociale huurwoningen in Almere voortaan voor haar rekening zou nemen. Geheel tegen de tijdgeest in volgde bijna gelijktijdig de oprichting van de christelijke woningbouwvereniging Goedestede, door gelovige Almeerders die hoopten te bevorderen dat er in Almere meer aanwas zou komen voor de nieuwe lokale protestantse kerkgemeenschap.

Per 1984 werd wat nog over was van het OL ZIJP (behalve het Markermeer) bij wet opgedeeld in de gemeenten Almere en Zeewolde. De gemeente Almere beschouwt zich als de rechtsopvolger van het Openbaar Lichaam en voert ook hetzelfde wapen. Tot 1986, de oprichting van de provincie Flevoland, nam het Ministerie van Binnenlandse Zaken de provincietaken waar.

Oorspronkelijk was Almere opgezet als een stad met meerdere kernen. Dit beleid is gedeeltelijk losgelaten. Almere Buiten en Almere Stad zijn via de wijk Tussen de Vaarten aan elkaar gegroeid. Tussen de oudste en de nieuwste woonwijken ziet men duidelijk een veranderd woningbouwbeleid terug; in de jaren zeventig was dit gericht op gelijkvormigheid en functionaliteit, in de jaren negentig werd het de trend meer exclusieve en opvallende woningen te bouwen, bijvoorbeeld in de Regenboogbuurt en Eilandenbuurt.

Het centrum van Almere Stad, het grootste stadsdeel, breidde hierna sterk uit. Op 1 april 2006 werd het eerste deel van het nieuw gebouwde stadscentrum Citymall Almere opgeleverd. Het voornaamste gebouw hiervan is de Citadel, ontworpen door Pritzker Prize-winnaar Christian de Portzamparc. Begin 2007 werden de nieuwe Kunstlinie in gebruik genomen. Het opvallende pand, gelegen aan het Weerwater, werd op 8 juni 2007 officieel geopend door koningin Beatrix.

Almere is in het laatste kwart van de twintigste eeuw opgezet als tweede grotere stad in de provincie Flevoland. Het oudste gedeelte van Almere is Almere Haven; de eerste woningen werden er opgeleverd in 1976. Almere is Lelystad, de hoofdstad van Flevoland met ruim 80.000 inwoners (2021), in inwonertal ver voorbijgestreefd. Na 25 jaar, in 2001, had Almere al 150.000 inwoners. In 2017 bereikte de stad het inwonertal van 200.000, waarmee zij qua bevolking de achtste gemeente van het land was. Naar verwachting zal de stad kunnen uitgroeien tot een inwonersaantal van 350.000.

Flevolijn

De spoorlijn Weesp – Lelystad, doorgaans aangeduid als Flevolijn, is een spoorlijn door de Nederlandse Flevopolder. De spoorlijn verbindt het oude land vanaf Weesp via Almere met Lelystad. In 2003 heeft de Flevolijn via de aantakkende Gooiboog tevens een directe verbinding met Utrecht gekregen. Sinds 2012 telt de lijn zeven stations, namelijk Almere Poort, Almere Muziekwijk, Almere Centrum, Almere Parkwijk, Almere Buiten, Almere Oostvaarders en Lelystad Centrum. Sinds de verlenging naar Zwolle is het geheel te beschouwen als één spoorlijn; voor het onderscheiden van routes tussen de Randstad en Zwolle spreekt men eerder over de Hanzelijn dan over de Flevolijn. Wel is op de Flevolijn de frequentie waarmee de treinen rijden hoger.

Geschiedenis

Plannen voor de toen genoemde Almere-lijn kwamen onder andere aan de orde bij de Tweede Kamer. Er waren toen nog verschillende varianten voor de ligging.

De bouw van de Flevolijn startte in 1980. Het eerste deel tussen Weesp en Almere Buiten werd officieel geopend op 29 mei 1987. Tegelijkertijd werden de stations Almere Muziekwijk, Almere CS (later hernoemd tot Almere Centrum) en Almere Buiten geopend. Een dag later werd de lijn met deze stations in de dienstregeling opgenomen.

Op 28 mei 1988 werd Almere Buiten – Lelystad Centrum samen met station Lelystad Centrum officieel geopend. De volgende dag kwam ook dit gedeelte in dienst. Oorspronkelijk was het de bedoeling om de Flevolijn dwars door de Oostvaardersplassen aan te leggen. Na protesten van de natuurbeweging werd in 1981 door minister Zeevalking besloten om het tracé te verleggen. Deze omlegging werd het ‘badkuiptracé’ genoemd.

Op 1 februari 1996 werden het station Almere Parkwijk (tussen -Centrum en -Buiten) en het evenementenstation Almere Strand geopend. Dit laatste sloot in oktober 2012 weer in verband met de opening van Almere Poort later in het jaar. Met ingang van 12 december 2004 werd ook het station Almere Oostvaarders bediend. Dit station lag al vanaf het begin van de Flevolijn in ruwbouw klaar.

Hanzelijn

Onder de naam Hanzelijn is de Flevolijn met ingang van de dienstregeling 2013 oostwaarts verlengd naar het oude land, richting Kampen en Zwolle. Deze lijn is op 6 december 2012 officieel geopend en drie dagen later in gebruik genomen. Sindsdien rijden er over de Flevolijn doorgaande treinen naar Zwolle, Groningen en Leeuwarden. Tevens is aan de Flevolijn op 9 december 2012 het station Almere Poort geopend, terwijl de Hanzelijn twee nieuwe stations Dronten en Kampen Zuid heeft gekregen. Het tijdstip van opening van het reeds in ruwbouw aanwezige station Lelystad Zuid is afhankelijk van de ontwikkeling en de bouw van huizen in het omliggende gebied.

Met dank aan Peter Janssen van www.frankeerstempel.nl voor de stempels in deze blog.

Meer info:

40 jaar Flevoland: 

Toerisme Almere: 

Canon van Flevoland: 

Eerdere Flevoland blogs: 

Postzegelblog wordt Freestampmagazine!

Achter de schermen werken wij al maanden aan een nieuwe opzet en concept voor Postzegelblog alsmede voor ons Engelstalig blog Freestampmagazine. Beide websites zullen binnenkort samengevoegd worden in een geheel nieuw opgezet Freestampmagazine. Dit nieuwe blog zal bij de start in zes talen te zien zijn (Nederlands, Engels, Duits, Frans, Spaans en Italiaans). Later kan dit nog uitgebreid worden. Alle artikelen worden automatisch vertaald maar zijn ook altijd te zien in de oorspronkelijke taal waarin het artikel geschreven is. Het blog zal zo een veel internationalere uitstraling en dekking krijgen.

Omdat het overzetten en indexeren van de duizenden artikelen in de nieuwe vorm enige tijd kost en er daarna nog testen en eventuele aanpassingen gedaan moeten worden, zullen vanaf donderdag 21 mei geen nieuwe artikelen meer op Postzegelblog geplaatst worden. Wel is het nog mogelijk om reacties te plaatsen die ook meegenomen zullen worden naar de nieuwe omgeving. Wij hopen de nieuwe site begin juni te kunnen publiceren.

Tot het moment van lancering van de nieuwe website blijft Postzegelblog gewoon zichtbaar, daarna kun je het Nederlandstalige blog naar keuze vinden via postzegelblog.nl of via freestampmagazine.nl.

De nieuwe website biedt straks diverse nieuwe opties, waarbij o.a. een mogelijkheid bestaat om zelf gemakkelijk een blog in te sturen. Door de vertalingen kun je daarmee dan direct een wereldwijd publiek bereiken.

Wij hopen dat e.e.a. spoedig gereed is en wij je verder kunnen informeren over de mogelijkheden van ons nieuwe blog.

Iedere eerste dag van de maand houdt PostBeeld een kleine online veiling met daarin bijzonderheden, persoonlijke zegels, stadspost, gekke dingen en kleine collecties. Kortom allemaal kavels met iets wat in onze normale webshop meestal niet te vinden is.

Vanaf heden kun je weer bieden op de eerst volgende veiling. Klik hier om naar de veiling te gaan en alles te bekijken en eventueel mee te bieden.

Hieronder een paar items uitgelicht van deze veiling.

Klik hier om naar de veiling te gaan.