Önemli Gelişme: 2026 YKS’de TYT ve AYT Oturumları Farklı Okullarda Yapılacak

ÖSYM, 2026 Yükseköğretim Kurumları Sınavı (YKS) yerleştirme sisteminde yaptığı değişikliğe göre TYT ve AYT oturumlarında adayların büyük çoğunluğu farklı okul ve binalarda sınava girecek.

Sınavlar 20-21 Haziran 2026 tarihlerinde yapılacak. (TYT ve AYT farklı günlerde ve büyük oranda farklı okullarda gerçekleştirilecek.)

Adaylar, ÖSYM’nin Aday İşlemleri Sistemi’nden (ais.osym.gov.tr) her iki oturumun bina, salon ve sıra bilgilerini ayrı ayrı görüntüleyebiliyor.

Bu Dünya Kupası’nda ilk kez 48 takım yer alacak. Avrupa’dan 16, Güney Amerika’dan 6, Afrika’dan 9, Asya’dan 8, Kuzey Amerika’dan 6 ve Okyanusya’dan 1 takım mücadele edecek. Grup aşaması 12 grupta (her grup 4 takım) oynanacak; ilk iki takım ve en iyi 8 üçüncü tur atlayacak.

Neler değişiyor?
Futbolun kurallarında da önemli yenilikler var. Sarı kart gören oyuncular 10 dakika boyunca sahadan çıkacak (sin bin uygulaması). Ek süre hesaplamalarında “topun oyunda kaldığı süre” daha sıkı takip edilecek. Hakemler elektronik tahtada net ek süre gösterecek. Bu kurallar, oyunu daha akıcı ve adil hale getirmek için getiriliyor.

Favoriler kim?
Şampiyonluk için en güçlü adaylar arasında Fransa, İngiltere, Brezilya ve son şampiyon Arjantin öne çıkıyor. İspanya ve Almanya da iddialı takımlar arasında. Yeni format nedeniyle sürpriz takımların şansı da artıyor.

Nereden izleyeceğiz?
Türkiye’de maçlar TRT ve beIN Sports üzerinden yayınlanacak. Tüm maçlar ücretsiz veya abonelikle izlenebilecek. Maç saatleri Türkiye saatiyle akşam ve gece saatlerine denk gelecek.

Geçmişten akılda kalanlar
2022’de Messi’nin Arjantin’i şampiyon yapması, 2014’te Almanya’nın Brezilya’yı 7-1 yenmesi, 2010’da İspanya’nın zaferi ve 2006’da Zidane’ın kırmızı kartı hâlâ konuşuluyor. 2026’da ise hem yeni kurallar hem de 48 takımlı formatla bambaşka bir turnuva bizi bekliyor.

Bu Dünya Kupası, sadece futbolseverler için değil, herkes için unutulmaz bir şölen olmaya hazırlanıyor.

Oyuncu değişikliği sırasında sahadan çıkan oyuncunun en yakın kenar çizgisinden 10 saniye içinde çıkması gerekiyor. Bu süreyi aşarsa yerine giren oyuncu en az 60 saniye bekleyecek ve takım bu süre boyunca 10 kişiyle oynayacak.

Fizyoterapist müdahalesi sonrası tedavi gören oyuncunun en az 60 saniye saha dışında kalması zorunlu olacak. Bazı istisnalar dışında bu kural geçerli.

Throw-in ve goal kick için hakem 5 saniye sayacı başlatacak. Topu bu süre içinde oyuna sokmayan takıma ceza uygulanacak.

Rakiple yüz yüze tartışma sırasında ağzını kapatan oyuncuya doğrudan kırmızı kart gösterilebilecek. Bu uygulama hakemi aldatma ve küfür gizlemeyi önlemeyi amaçlıyor.

VAR sisteminde corner kararları ve ikinci sarı kart incelemeleri genişletilecek. Bu sayede hatalı kararlar daha hızlı düzeltilebilecek.

Bu değişiklikler modern futbolda artan zaman kaybı şikayetlerine yanıt olarak geliyor. Amaç maçların daha akıcı ve disiplinli olmasını sağlamak. Kurallar 2026/27 sezonundan itibaren liglerde de uygulanacak.

Klasik 10 dakika sin-bin uygulaması ise Dünya Kupası için onaylanan kurallar arasında yer almıyor.

8 Haziran 2026’da Kuzey Belfast’ta meydana gelen bıçaklı saldırı, 9 Haziran’dan itibaren başlayan ve 11 Haziran itibarıyla devam eden protesto ve şiddet olaylarını tetikledi. 40’lı yaşlarında yerel sakin Stephen Ogilvie’nin uğradığı saldırının ardından bölgede göç karşıtı protestolar düzenlendi; eylemler kısa sürede polis müdahalesine ve bazı bölgelerde çatışmalara dönüştü.

Saldırıyı gerçekleştiren 30 yaşındaki Sudan uyruklu Hadi Alodid, 2023 yılında İrlanda’ya Paris-Dublin rotası üzerinden giriş yapmış ve sığınma başvurusu kabul edilerek leave-to-remain statüsü almıştı. Polis (PSNI), olayın terör bağlantılı olmadığını açıkladı. Alodid, “kasten öldürmeye teşebbüs” suçlamasıyla tutuklandı ve tutuklu yargılanıyor. Mağdur Ogilvie ağır yaralı olarak hastaneye kaldırıldı.

Saldırının ardından 9 Haziran sabahı olay yerine yakın mahallelerde küçük gruplar toplanmaya başladı. “Adalet istiyoruz” ve “Belfast bizim” sloganlarıyla başlayan eylemler, öğleden sonra sayıca arttı ve yürüyüşlere dönüştü. Akşam saatlerinde ise bazı noktalarda barikatlar kuruldu, araçlara zarar verildi ve polisle tartışmalar yaşandı.

10 ve 11 Haziran’da olaylar tırmanış gösterdi. Maskeli grupların katıldığı eylemlerde araçlar ve bazı mülkler hasar gördü; polis su topu kullandı. Newtownabbey ve kuzeybatı Belfast’ta yaşanan çatışmalarda güvenlik güçleri taş ve şişe gibi cisimlerle karşılaştı. Yetkililer, okulların erken kapatılması, toplu taşıma seferlerinin azaltılması ve dükkanların erken kapanması gibi önlemler aldı.

Olayların bu boyuta ulaşmasında, saldırının vahşeti ve mağdurun yerel bir sakin olması etkili oldu. Bölgede uzun süredir biriken göç, entegrasyon ve güvenlik kaygıları, sosyal medya üzerinden hızla yayılan haberlerle birleşince protestoların ilk gününden itibaren geniş kitleleri harekete geçirdi. Mağdurun ailesi ise barışçıl eylem çağrısı yaparak şiddeti reddetti.

Kuzey İrlanda’da 1998 Good Friday Anlaşması sonrası dönemde de çeşitli protesto dalgaları yaşanmıştı. Brexit sonrası protokol tartışmaları ve son dönemde artan iltica başvuruları, mevcut gerilimi daha da yükseltmişti. 9 Haziran’daki ilk gösteriler sakin başlasa da, akşam saatlerinde şiddet olayları arttı ve polis bölgeyi geniş güvenlik önlemleriyle sardı.

Son günlerde sosyal medyada ve haberlerde Airbnb tarzı günlük/haftalık kiralamalarla ilgili Danıştay kararı konuşuluyor. Birçok kişi “izin alma zorunluluğu kalktı mı, yoksa sadece vergiyle mi ilgili?” diye karışıklık yaşıyor. İşte işin aslı, net ve açık şekilde:

Danıştay Kararı Ne Anlama Geliyor?

4 Haziran 2026’da Danıştay’ın ilgili daireleri, Gelir İdaresi’nin kısa süreli kiralamaları “ticari kazanç” olarak kabul eden genel yazısının yürütmesini durdurdu.

Bu karar şu anlama geliyor:
– Sadece evini kiraya veren (ekstra hizmet sunmayan) kişiler için gelir, “ticari kazanç” değil, normal kira geliri (gayrimenkul sermaye iradı) olarak değerlendirilecek.
– Bu sayede bazı vergi cezaları ve KDV yükümlülükleri için dayanak zayıfladı.
– Karar, geçmiş dönemlere yönelik bazı cezaların uygulanmasını şimdilik durduruyor.

Önemli: Bu karar sadece vergi tarafıyla ilgili. İzin belgesi alma zorunluluğunu hiçbir şekilde kaldırmıyor.

İzin Belgesi (Turizm Amaçlı Konut İzin Belgesi) Hala Zorunlu mu?

Evet, zorunlu. 7464 sayılı Kanun (2023’te çıktı, 2024’ten beri uygulanıyor) hâlâ geçerli.

100 gün ve daha kısa süreli kiralamalar (Airbnb, Booking gibi platformlar üzerinden yapılanlar dahil) “turizm amaçlı kiralama” sayılıyor. Bu tür kiralama yapmak için Kültür ve Turizm Bakanlığı’ndan Turizm Amaçlı Konut İzin Belgesi almak zorunlu.

Airbnb de 1 Nisan 2026’dan itibaren Türkiye’deki ilanlar için bu izin belgesi numarasını zorunlu hale getirdi. Numara girilmeyen ilanlar yayından kaldırılıyor.

İzin Belgesi İçin Ne Gerekli?

• e-Devlet üzerinden Kültür ve Turizm Bakanlığı’na başvuru yapılıyor.
• Apartman dairesi ise tüm kat maliklerinin oybirliğiyle onay vermesi gerekiyor (tek bir kişi bile karşı çıkarsa izin çıkmıyor).
• İzin alındıktan sonra binaya plaket asmak zorunlu.
• İzin olmadan kiralama yapmak yasadışı. Cezası 100.000 TL’den başlıyor, tekrarında çok daha yüksek oluyor.

100 günden uzun süreli kiralamalarda bu izin belgesine gerek yok. O normal uzun dönem kiralama sayılıyor.

Vergi Konusu Ne Durumda?

• İzin belgeniz varsa ve kiralama yapıyorsanız geliriniz vergiye tabi.
• Danıştay kararıyla basit kiralamalarda “ticari kazanç” yerine “kira geliri” olarak vergilendirilme eğilimi güçlendi. Bu, daha az bürokratik yük anlamına geliyor (KDV, defter tutma gibi yükümlülükler azalıyor).
• Ancak Maliye itiraz edebilir ve süreç devam edebilir. Yani vergi tarafı henüz tamamen netleşmedi, mahkeme süreci sürüyor.

Özetle Durum Nedir?

• İzin belgesi alma zorunluluğu devam ediyor. Kalkmadı, gevşetilmedi.
• Danıştay kararı vergiyle ilgili ve ev sahiplerine vergi tarafında rahatlama getiriyor.
• Airbnb gibi platformlar izin numarası istemeye devam edecek.
• İzin almadan kiralama yapmak hem para cezası hem de ilanların kaldırılması riski taşıyor.

Kısaca: Son günlerde konuşulan karar, “artık herkes serbestçe Airbnb yapabilir” anlamına gelmiyor. İzin belgesi hâlâ şart. Vergi tarafında ise Danıştay’ın kararıyla işler ev sahipleri lehine ilerliyor gibi görünüyor, ama izin konusu ayrı bir yasal zorunluluk olarak yerinde duruyor.

Seçilen astronotlar, Artemis programının ilk insanlı Ay inişini gerçekleştirecek ekip olarak tarihe geçecek. Görev, 2026 veya 2027’de planlanıyor ve Ay’ın güney kutbuna iniş hedefleniyor.

Ekip üyeleri, ticari mürettebat programı kapsamında SpaceX’in Crew Dragon kapsülüyle ISS’ye giden astronotlara benzer kıyafetler giyiyor. Bu, NASA ve SpaceX arasındaki derin işbirliğinin bir göstergesi olarak yorumlanıyor.

Artemis III, Apollo 17’den sonra ilk kez insanları Ay’a indirecek. Görev, bilimsel araştırmalar, kaynak keşfi ve gelecekteki Mars yolculukları için kritik öneme sahip.

Astronotların isimleri ve detaylı biyografileri ilerleyen günlerde açıklanacak. Şu an paylaşılan tek görsel, ekibin toplu portresi.

Bu seçim, ABD’nin uzay yarışındaki liderliğini pekiştirecek adımlardan biri olarak görülüyor.

Mutabakat kapsamında, Türkiye’den başlayarak Suriye, Ürdün ve Suudi Arabistan üzerinden Akabe Limanı’na, oradan da Umman’a uzanacak bir demiryolu hattı öngörülüyor. Hat, hem yük hem yolcu taşımacılığını kapsayacak şekilde tasarlanıyor. Özellikle Mersin Limanı’ndan Akabe Limanı’na uzanacak bağlantı, bölgedeki limanlar arası ticareti hızlandırmayı hedefliyor.

Bu projenin gündeme gelmesinde son dönemde yaşanan gelişmelerin etkisi büyük. İran ile İsrail arasında süren savaş, Hürmüz Boğazı’nı riskli hale getirdi. Bölgeden geçen enerji ve ticaret yollarının güvensizleşmesi, birçok ülkeyi alternatif güzergahlar aramaya itti. Hicaz Demiryolu projesi de bu arayışın somut bir sonucu olarak öne çıkıyor.

Tarihsel olarak Hicaz Demiryolu, Osmanlı İmparatorluğu’nun son döneminde İstanbul’u Medine’ye bağlayan stratejik bir hat olarak inşa edilmişti. Günümüzdeki proje ise bu hattı modern standartlara taşıyarak, hem ekonomik hem de lojistik açıdan daha geniş bir coğrafyayı birbirine bağlamayı amaçlıyor. Hat, Türkiye’nin güneyinden başlayarak Suriye ve Ürdün üzerinden Suudi Arabistan’a, oradan da Umman’a kadar uzanacak.

Projenin en kritik yanı, savaşın yarattığı belirsizlik ortamında alternatif bir kara bağlantısı sunması. Deniz yollarının riskli hale geldiği bir dönemde, demiryolu ile kesintisiz ulaşım imkanı, hem bölge ülkeleri hem de uluslararası ticaret açısından önemli bir seçenek haline geliyor. Özellikle enerji ve yük taşımacılığında bu hattın devreye girmesi, Hürmüz Boğazı’na olan bağımlılığı azaltabilir.

Mutabakatın imzalanması, projenin somut adımlara dönüştüğünün işareti. Ancak hattın tamamlanması için uzun yıllar gerekecek. Güvenlik, finansman ve siyasi istikrar gibi konular, projenin ilerleyişini doğrudan etkileyecek.

Savaşın devam ettiği bir ortamda, Hicaz Demiryolu gibi projelerin önemi daha da artıyor. Bölgedeki ülkeler, mevcut riskleri azaltacak yeni bağlantılar ararken, bu tür altyapı yatırımları hem ekonomik hem de stratejik açıdan kritik hale geliyor.

İlk kez 2021 yılında başlatılan festival, “Türkiye Yüzyılı” vizyonu kapsamında Türkiye’nin uluslararası marka değerini yükseltmek, kültürel zenginliği tanıtmak ve turizmi canlandırmak amacıyla hayata geçirildi. İlk etkinlik İstanbul Beyoğlu’nda yapıldı.

2026 Programı ve Güncel Şehirler

Festival 25 Nisan’da Şanlıurfa ile başladı ve 15 Kasım’da Adana ile sona erecek. Toplam 26 şehirde yaklaşık 234 gün etkinlik düzenleniyor. Mayıs ayı itibarıyla bazı şehirlerin programları tamamlandı.

Haziran 2026 ve sonrası güncel programlar:

• Trabzon: 6 – 14 Haziran
• Samsun: 20 – 28 Haziran
• Bursa: 27 Haziran – 5 Temmuz
• Sakarya: 4 – 12 Temmuz
• Van: 11 – 19 Temmuz
• Konya: 18 – 26 Temmuz
• Nevşehir: 1 – 9 Ağustos
• Malatya: 8 – 16 Ağustos
• Erzurum: 15 – 23 Ağustos
• Ordu: 22 – 30 Ağustos

Eylül, Ekim ve Kasım aylarında da diğer şehirlerde (İstanbul, Ankara, İzmir, Antalya ve kalan iller) etkinlikler devam edecek.

Katılım ve Erişim

Çoğu etkinlik ücretsiz. Programlar şehir bazlı olarak resmi sitede yayınlanıyor. Katılımcılar etkinlik takvimini takip ederek istedikleri şehre gidebiliyor.

Resmi internet sitesi:
https://kulturyolufestivali.com/

Festivalin resmi Instagram hesabı (@turkiye_kulturyolu) üzerinden de güncel duyurular ve programlar paylaşılıyor.

Festival her yıl kapsamını genişleterek Türkiye’nin kültür turizmi alanındaki en büyük projelerinden biri haline geldi. 2026 programı ile rekor sayıda şehre ulaşmış olacak.

Tek Kanal Dönemi: Kültür Mühendisliği ve Yukarıdan Aşağıya Çağdaşlaşma İllüzyonu

Türkiye’de televizyonculuk, dünyadaki pek çok ticari örneğinin aksine, devlet eliyle yürütülen bir yukarıdan aşağıya kültür mühendisliği tasarısı olarak doğdu. TRT’nin tek kanallı o siyah beyaz yılları, toplumu tek bir makbul kimlik potasında eritme, kentsel görgü kurallarını taşraya ve kente yeni göçen kitlelere dayatma amacı taşıyordu. Saat dokuz haberleri ülkenin ortak ritmiydi; ağırbaşlı sunucular, eğitici programlar ve pazar sinemaları toplumun zihinsel sınırlarını çiziyordu.

Toplumbilimsel açıdan bakıldığında bu dönem, kitleleri resmi anlatılara sadık, uslu ve edilgen birer izleyiciye dönüştürmenin ilk aşamasıydı. Devlet, neyin makbul kültür olduğuna tek başına karar verirken, aslında toplumsal dinamiklerin doğal akışını da baskılıyordu. Bu steril ve büyükörnekçi ekran, içten içe kaynayan, göçle bilenen ve kentsel varoluş mücadelesi veren gerçek Türkiye’yi görmezden geliyordu. İşte o yıllarda ekilen bu mutlak itaat ve ekrana teslimiyet tohumları, ileride medyanın çok daha vahşi biçimde kitleleri yönlendirebilmesinin zeminini hazırladı.

Doksanlar: Reyting Diktatörlüğü, Mahremiyetin Sonu ve Talan Ekonomisi

1990 yılında devlet tekelinin yıkılmasıyla başlayan özel televizyonculuk dönemi, toplumsal fay hatlarının ekranda ilk kez bu kadar gürültülü kırıldığı dönemdi. İlk bakışta renkli, özgür ve çok sesli bir demokrasi vadediliyordu. Gece yarılarına kadar süren siyasi tartışmalar, herkesin her şeyi konuşabildiği illüzyonunu yarattı.

Ancak şirketleşen medya düzeniyle birlikte ekranın yeni tanrısı reyting oldu. Vahşi pazar ekonomisi, en çok izleneni en değerli kılarken toplumsal beğeniyi de en alt ortak paydada, yani en ilkel içgüdülerde eşitledi. Skandal haberciliği, canlı yayın kavgaları ve itiraf kültürünün temelleri bu dönemdedir. Televizyon, taşranın ve varoşların kentle kurduğu o melez, sancılı ilişkiyi bir meta haline getirdi. Biri Bizi Gözetliyor ve benzeri ilk büyük dikizleme yarışmaları, toplumbilimsel bir dönüm noktasıydı. Toplum, komşusunu röntgenlemenin, başkasının mahremiyetini tüketmenin hazzını keşfetti. Bu, ortak ahlakın yerini ortak bir röntgenciliğe bırakmasının ilk büyük adımıydı.

Dizilerin Afyon Efekti ve Muhafazakar Zenginliğin Estetiği

İki binli yıllar, ekranın kitleleri eğlendirirken aynı zamanda uyutma görevini yerli dizilere devrettiği dönemdi. Senaryolar öyle bir toplumbilimsel matematikle kuruldu ki, ülkenin gerçek yoksulluğu, sınıfsal uçurumları ve derinleşen adaletsizlikleri lüks yalıların, mafya feodalizminin ve aşiret entrikalarının parıltısı arkasına saklandı. Bu durum, dizilerin afyon efekti olarak adlandırabileceğimiz zihinsel bir anestezi mekanizmasını doğurdu. İzleyici, ekrandaki o üretilmiş lüks hayatı tüketirken, kendi gündelik sefaletini, uğradığı haksızlıkları ve geleceksizliğini birkaç saatliğine de olsa tamamen unuttu.

Aynı zamanda değişen siyasi ve sosyal iklim, ekranın ideolojik kodlarını yeniden yazdı. Televizyon, bir yandan tarihsel kurgularla kitlelerin milli ve muhafazakar duygularını sömürürken, diğer yandan o dizilerdeki aşırı lüks, emeksiz zenginlikleri kutsadı. Kısa yoldan güç kazanma, lüks içinde yaşama arzusu yerli dizilerle adeta estetik bir kural haline geldi.

Televizyon artık iktidarın rıza üreten, kitleleri evcilleştiren en sessiz ama en etkili aygıtıydı.

Gündüz Kuşağı Girdabı: Sistemsel Çürümenin Canlı Yayın Laboratuvarı

Bugün Türk televizyonculuğunun geldiği en radikal ve en karanlık nokta, hiç şüphe yok ki gündüz kuşağı programlarıdır. Dünyada eşine az rastlanır bir toplumsal histeriyle, her gün milyonlarca insanın gözü önünde ensest ilişkiler, aile içi şiddet, canlı yayın itirafları, sahte şeyhler ve dolandırıcılık hikayeleri birer eğlence nesnesi gibi pazarlanıyor.

Toplumbilimsel bir okumayla, bu programlar adalet mekanizmasına olan inancını kaybetmiş, kurumlara güvenmeyen bir toplumun kendi mahkemesini ekranda kurma çabasıdır. Gerçeği açığa çıkarma maskesi takan bu yapımlar, aslında sistemsel çürümenin tam olarak kendisini üretir ve sıradanlaştırır. Seyirci, ekrandaki o uçurumun kenarındaki hayatları izledikce kendi trajedisine şükreder hale getirilir. En ağır ahlaki yıkımlar bile yüksek reyting alan birer teşhir malzemesine dönüştükçe, toplumun doğru ile yanlış arasındaki o hassas terazisi bozulur. Bu durum, kitlelerin empati yeteneğini yok eden, ahlaki reflekslerini köreltip onları tamamen duyarsızlaştiren bir toplumsal kuralsızlık halidir.

Sayısal Platformlar: Seçkin Tüketime Sıkıştırılmış Yeni Tutsaklık

Günü yakaladığımızda karşımıza çıkan sayısal platformlar ise bu büyük yıkımın en cilalı, en entelektüel görünümlü son aşaması. Geleneksel televizyonun sansüründen ve sığlığından kaçan eğitimli, orta-üst sınıftan izleyiciye sunulan bu yeni dünya, aslında çok daha incelikli bir illuzyondur. Çözümleme yöntemleri, izleyicinin neyi tüketmek istediğini ondan daha iyi inceleyerek, onu kendi kişisel yankı odasına, steril dünyasına hapseder.

Sayısal dünyadaki yerli yapımların büyük bir kısmı, memleketin toplumbilimsel sancılarına değiniyor gibi yapıp, aslında o sorunların içini boşaltan, görsel açıdan çok sıkı ama felsefi açıdan bomboş anlatılar üretir. Derin sınıfsal öfkeler, gerçek varoluş krizleri, estetik karelerin, lüks mekanların ve klişe psikolojik tahlillerin arkasına gizlenir. Böylece izleyici, sisteme muhalif ya da entelektuel bir şey izlediğini sanarak büyük bir tatmin yaşar ama aslında o çağdaş, o incelikli afyonun bir parçası olmaktan öteye geçemez.

Son Söz Niyetine

Türk televizyon tarihi, bir toplumun zihinsel aydınlanma ve ortak bir sağduyu üretme imkanının, vahşi pazar dinamikleri ve siyasi amaçlar eliyle nasıl ortadan kaldırıldığının tarihidir. Siyah beyaz ekranın o sert disiplininden, bugünün gündüz kuşağı histerisine ve sayısal platform tutsaklığına uzanan bu yolculuk, kitleleri evcilleştirme ve toplumsal çözülmeyi normallestirme görevini kusursuzca yerine getirdi.

image.png dosyasındaki o pürüzsüz, hiçbir lekeyi içeri almayan yalın çember gibi, bugün televizyon ekranı da çevresindeki ekonomik buhranları, gündelik hayatın gerçek yıkımlarını ve büyük adalet arayışlarını dışarıda bırakarak bizi kendi üretilmiş sahte gerçekliğinin içine hapsediyor. Ekran hiç susmuyor, o gürültü hiç bitmiyor; çünkü kitlelerin gözünü o ekrandan ayırıp gerçeğe dikmesi, bu rıza düzeninin ve kurgulanmış illüzyonun sonu demektir.