http://pranitee.exteen.com/<link rel="shortcut icon" href="http://pranitee.thport.com/praniteeexteen/favicon.ico">enhttp://pranitee.exteen.com/avatar.jpghttp://pranitee.exteen.com/noemail@noemail.org (pranitee)Sat, 25 Feb 2012 01:29:56 PSTexteen.com atom generator v4.0 http://pranitee.exteen.com/atomnoemail@noemail.orgnopraniteeexteenhttp://feedburner.google.comhttp://feedproxy.google.com/~r/praniteeexteen/~3/WKSNCxwVoKg/entryโทรศัพท์Sat, 25 Feb 2012 01:29:56 PSThttp://pranitee.exteen.com/20120225/entry<div><a href="http://guru.google.co.th/guru/thread?tid=20454d9213a6724e&amp;table=%2Fguru%2Fuser%3Fuserid%3D04998322401865451016" target="_blank">เป็นเรื่องที่อยากระบาย ถึงขั้นไปถามกูรูเลยอ่ะ เพราะเราเครียด </a><br />เราอยากได้เงินไง (หารายได้จากการใช้สมองและความรู้ที่เรียนมา)<br /><br />แบบสองสามวัน แม่เล่าว่าครูที่โรงเรียนบอกให้เขาเออลี่รีไท เพราะเห็นว่าเขาเดินไม่ค่อยได้ <br />แม่โกรธเพื่อนเขามาก ด่าให้เราฟังใหญ่เลย -*- (เบื่อจะฟังอ่ะ เพราะแม่เขาเดินเซจริง ๆ ไม่ดูแล นวดยา กายภาพ ไม่ทำอะไรทั้งนั้น เราจะทำให้ก็ไม่ให้ทำ เขามั่นใจว่าเขาปกติดี เราก็อืม ตามใจ)<br />แล้วเขาก็พูดว่า "ออกมาแล้วใครจะเลี้ยงฉัน! ใครจะเลี้ยงแม่ฉัน (ก็คือยายเรา)" <br />เราได้ยินอย่างนั้นแล้วก็อืม เหมือนด่าเราเลยว่ะ เพราะเราน่ะยังไม่ได้กลับไปทำงานประจำ <br />(เราไม่ได้ทำงานเพราะแม่ไม่ให้ไปไหนเองเลยต่างหาก เข้าใจปะ <br />ออกจากบ้านไปไหนเองไม่ได้ ถ้าเขาไม่อนุญาต หากที่เขาพูดงี๊ เป็นการเจตนาว่าเรา <br />ก็เหมือนแม่เขาว่าตัวเขาเองด้วยแหละ <br />(ลึก ๆ แม่อยากให้เราเป็นข้าราชการครู แต่เราไม่อยากเป็น บังคับจิตใจมาก ๆ)<br />แต่เรื่องไม่ให้เดินทางเนี่ย สำคัญสุด จนเรารากเริ่มงอกง่อยแล้วแหละ 555)<br /><br />(ปล.เวลาใครด่าเราเรื่องนี้ ""เรื่องไม่ออกไปทำงาน"" เราไม่คิดมากแล้วแหละ<br />ก็ในเมื่อเราตามใจแม่ แม่ไม่ให้ไปก็ไม่ไป เขาไม่ให้เราไปไหนเองทั้งนั้น<br />เขาจะไปกับเรา จะพาเราไป ไปห้างกับเพื่อนผู้หญิงที่สนิทมากก็จะไปด้วย<br />เราก็โอเค ความสุขของแม่ เราให้ได้ เพราะเราก็ไม่ได้ทุกข์อะไร ตอนนี้เรามีอะไรต้องทำ เราก็ทำไป <br />เราไม่ชอบมีปัญหาแรง ๆ กับใคร โดยเฉพาะกับผู้มีพระคุณ และครอบครัวเรา <br />คนอื่น ยังไงก็คือคนอื่น เราไม่มีทางเห็นคนอื่นดีกว่าครอบครัว ก็พยายามทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดไปเรื่อย ๆ ทำดีกับคนที่อยากดีด้วย เท่าที่จะทำให้ได้ ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใครโอเคแล้ว)<br /><br />พูดยาก เราไม่ได้จะมาว่าแม่ให้พวกคุณผู้อ่านฟังนะ เราแค่จะเล่าเรื่องอื่น ๆ ที่มันเกี่ยวข้อง</div> <div>&nbsp;</div> <div>เนื่องจากเราออกไปไหนไม่ได้<br />เราจึงเริ่มจะหางานที่ทำทางเน็ตได้</div> <div>&nbsp;</div> <div>นั่นคือ การทำเว็บบล็อก และการโปรโมตสินค้าบริการทางพวกโซเชียลเน็ตเวิร์ค<br />(คิดอย่างอื่นแล้วด้วย แต่ยังไม่ค่อยมีความรู้ ขอไปศึกษาก่อน)<br />เพราะเคยมีคนจ้าง</div> <div>และเคยทำให้ญาติ<br /><br />อยากทำให้กับคนที่ไม่มีความรู้เรื่องพวกนี้ (ทำไม่เป็นเลย)<br />แต่แค่เขาใช้เวิร์ด แนบภาพ แนบข้อมูลมาให้เราได้ ก็โอเคแล้ว<br /><br /><br />ที่คิดทำงี้เพราะอะไร</div> <div>เพราะว่า เห็นญาติบอก (ญาติเราเองที่เราทำให้) ว่า ถ้าไม่ได้รายได้จากลูกค้าที่ซื้อกันประจำ (มีราย สองราย) ก็ได้จากเว็บที่เราทำให้ เขาบอกเลยว่ามีโทรมาตลอด แต่ไม่มีของให้เท่านั้นเอง (ขายห่าน)<br />เราเลยเข้าใจได้ว่า<br />มันไม่สำคัญเลยว่าเว็บจะต้องสวยหรูดูดีมีชาติตระกูลแค่ไหน (เพราะใช้บล็อกเกอร์ ฟรี ๆ ทำ ธรรมด๊า ธรรมดา)<br />แค่ทำเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีคนอื่นทำ ถ้าคนเขาต้องการสิ่งนั้น เขาก็ต้องค้นหาจนเจอได้อยู่แล้ว (คำค้นตรง เป็นชื่อเรื่อง) และเมื่อไม่มีคนทำ ไม่มีคู่แข่ง ก็ขายได้เรื่อย ๆ อยู่แล้ว <br />และใช้บล็อกเกอร์ธรรมดา โหลดก็ไว เราไม่ได้เน้นขายความสวยงาม (ห่าน มันจะสวยแค่ไหนกัน) <br />ดังนั้น ใช้อะไรก็ได้ ที่เรียกหน้าง่าย ๆ มือถือก็เรียกได้ไว (ส่วนตัวเราเกลียดเว็บที่ภาพใหญ่ อลัง แฟลช กินแบนด์วิธเรา เกลียดมาก ๆ ถ้าเราดัดจริตอยากทำเว็บตัวเองแบบหรูหรา เราจะทำสองแบบ คือ หรูมาก สำหรับคนชอบความหรู กับแบบใช้มือถือเข้า เห็นเนื้อหาเหมือนกัน แต่ตัดความเวอร์ออกไปให้หมด)<br />เพราะสำหรับคนที่ตามหาของที่อยากได้จริง ๆ แล้ว (ที่ไม่ต้องเลือกดีไซน์)<br />แค่เห็นข้อมูลที่ต้องการ กับภาพเล็ก ๆ สักภาพ เขาก็ตัดสินใจซื้อแล้ว (แต่แน่นอน ต้องเป็นของที่ไม่ค่อยมีคู่แข่ง ไม่ค่อยมีคนขาย)<br /><br />เลยมองว่า ถ้ามีคนติดต่อมาให้ทำเว็บอลัง อาจไม่รับ (ไม่เชี่ยว)<br />แต่ถ้าติดต่อมาแค่ให้ทำเว็บร้าน มีแสดงข้อมูลบริการ แบบ การติดต่อ ไม่กี่หน้า</div> <div>เราทำแบบนี้ให้ได้แน่นอน คิดโคตรถูก (คนทำเว็บมืออาชีพน่ะ หน้าแรกเขาคิดกันมากกว่าพันห้านะ เรื่องจริง ตั้งแต่ ปี 2549 แล้ว ตอนนี้อาจจะขึ้นราคาแล้วก็ได้ มันแพงมาก แต่เราไม่ทำงานเรตนั้นหรอก พวกนั้นคือแบบอลังการงานสร้าง สวยเลิศ เราทำงานไม่เน้นอลัง เอาแค่สวยเรียบ ๆ ธรรมดา แต่ทำให้คนตามมาเข้าได้จริง แม้บางทีเราเองอาจต้องเปลืองตัวโปรโมตให้เขาเองด้วย (คือเขียนถึง ส่วนตัวไม่ชอบเขียนถึงสิ่งที่ไม่ชอบจริง ๆ นะ ถ้ามันไม่ดีจริง เราก็เสียชื่ออ่ะ) เพราะเราถือว่าเรามีกลุ่มผู้ติดตามอยู่บ้าง จากบล็อก ไรเงี๊ย ก็อาจจะมีคนเข้ามากดดูที่ตามมาจากเราสักร้อยสองร้อยคน/เดือนเนี่ย เราว่าเรามีปัญญาทำได้ แบบไม่เปลืองเงินไรมาก เพราะทุกอย่างไม่ได้เน้นเงิน)<br /><br />เราเคยทำบล็อกขายเครื่องสำอางบล็อกนึง คิดเขาพันเดียว (บล็อกห้าหน้า มีแฟนเพจ ทวิตเตอร์ ตัวนับ แล้วก็แนะนำเท่าที่เรารู้) <br />ไม่อะไรมาก คือเขาทำไม่เป็นเลยไง เลยไม่ได้เน้นอะไรมาก<br />ติดต่อกันแค่ทางอีเมล <br />ก็ทำงานจบมาได้ ไม่มีปัญหาอะไร<br />ไม่รู้ว่าเขาพอใจมากน้อยแค่ไหน เพราะเขาก็ไม่ได้คอมเม้นต์อะไรนอกจากว่าโอเคเขาพอใจ และเราก็ไม่ได้ถาม<br />ขี้เกียจ เพราะส่วนตัวไม่ได้ชอบเครื่องสำอางอยู่แล้ว เลยไม่คิดจะผูกพันอะไรกับลูกค้า<br />แต่นี่ทำให้เรารู้ว่า เราทำงานแบบนี้พอได้ หรือลูกค้าคนนี่ไม่เรื่องมากก็ไม่รู้ โอเคมากเลยอ่ะ<br />บล็อกนั้นก็มีคนเป็นหลักพัน คนไลค์สองสามร้อย (เขาทำเขาเอง เราไม่ได้ทำ เราทำแต่หน้าเว็บให้แค่นั้นแหละ)<br />ไม่ได้ติดต่อกันอีก<br />เราถือว่าจบงานตามที่ตกลงกันแล้ว พอได้เงิน พาสเวิร์ดทุกอย่างเราก็ส่งให้เขาหมด บอกเขาว่าถ้ากลัวไม่ปลอดภัยก็เปลี่ยนซะ ไม่ต้องห่วงเราไม่ไปจัดการแล้วแน่นอน&nbsp;</div> <div><br /><br />ลองเซิร์ชกูเกิล ชื่อร้าน ติดนะ หน้าแรกเลย แต่เขาขายเครื่องสำอาง<br />ค้นคำว่าเครื่องสำอาง ไม่มีทางติดหน้าหนึ่ง เพราะคู่แข่งเยอะมากกกกกกกกกกกกกกก</div> <div>แต่แน่นอนว่า ร้านเขาได้อยู่บนเน็ตแล้ว (โดยเขาเสียเงินจ้างเราเพียงหนึ่งพันบาท และไม่ต้องเสียค่าโปรแกรมไรเลย ทุกอย่างฟรี) โฮะ ๆ<br /><br /></div> <div><br />แต่เมื่อไม่กี่วันนี้ มีอีกราย รุ่นน้องแนะนำมา</div> <div>บอกว่า พี่ที่น้องคนนี้รู้จัก เขาอยากทำเว็บร้านซีรอกของเขา</div> <div>จะทำแค่ 4-5 หน้า</div> <div>รุ่นน้องเราทำไม่ค่อยเป็น แค่บล็อกมันยังบ่น (ต๊ายนินทา เดี๋ยวเจ้าตัวมาอ่านแน่เลย)<br />เราเลยบอกว่าโอเค เดี๋ยวทำบล็อกให้ รับรองคิดไม่แพง โปรโมตได้จริง<br />น้องมันบอกว่า โทรไปคุยกับเขาดิ</div> <div>เราก็บอกว่าไม่คุย ขออีเมล เดี๋ยวอีเมลไปบอกรายละเอียด<br />แล้วเราก็ถามว่า เขาเป็นใคร รู้จักกับน้องยังไง (คือเราอยากรู้ว่า น่าไว้ใจแค่ไหน)<br />น้องก็บอกว่าเป็นฟรีแลนซ์ที่รู้จักกัน<br /><br />เราอีเมลไป ละเอียดมาก <br />บอกขั้นตอนการป้องกันการโกงของทั้งสองฝ่ายเป็นขั้น<br />ประมาณว่า <br />ทางเขาให้ข้อมูลมา รูปแบบ<br />เราคำนวณเงิน <br />ต่อรอง<br />ตกลงเงิน<br />โอนมาครึ่งนึงก่อน<br />เราทำงานให้เสร็จ<br />ตรวจงาน โอเค<br />โอนมาอีกครึ่งนึง คือครบตามที่ตกลง<br />เราจะส่งพาสเวิร์ดทั้งหมดไปให้ เป็นอันจบงาน<br /><br />มันต้องประมาณนี้แหละ แล้วอีกอย่าง ถ้าเขาจะมองว่าเราไม่น่าเชื่อถือนี่ ก็แล้วแต่<br />เพราะเราน่ะชื่อจริงสกุลจริง มีเมล มีข้อมูลในเน็ตเพียบบบบบบบบบบบ<br /><br />เขากลับอีเมลมาหาเราว่า ขอเบอร์ คุยกันสะดวกกว่า<br />และให้เบอร์เขามา<br /><br />เราเห็นเสร็จ อารมณ์เสียมาก<br />เพราะการทำเว็บน่ะ คุยทางโทรศัพท์ ไม่รู้เรื่องนะ<br />ข้อมูลมา ก็ต้องจด เสียเวลาเรา เขาไม่เข้าใจที่เราส่งไปตรงไหน<br />มันยากมากเลยเหรอ คนอื่นยังเข้าใจเลย<br /><br />*การขอเบอร์มันมีความเสี่ยง<br />ถ้าเขาไม่ได้โทรแค่เรื่องงาน เขาโทรมาระรานเรา มาจีบ (อย่าหาว่าดัดจริต แต่กลัวมาก ตั้งแต่กรณีน้องเค้ก ที่โดนสาดน้ำกรดอ่ะ) เราว่ากับงานข่ายอื่นอาจจำเป็น แต่งานทำเว็บ ไม่จำเป็นเลยนะ ถ้าไม่ไว้ใจก็ไม่ต้องจ้าง แต่เราบอกได้เลย ว่าถ้าจะเอาเบอร์เรา เราก็ไม่รับจ้างโว้ย เดี๋ยวได้ไม่คุ้มเสีย <br />แล้วถ้าเขาโทรมาจิกงานเรา เราก็รำคาญ ยังไงเราสะดวกทางอีเมล (เล่นเน็ตแทบจะตลอดเวลา)<br />แล้วจะมาเอาเบอร์โทรทำไมอีก ห่านี่ กวนส้นตีนมาก ๆ ยังไม่เริ่มงานก็กวนตีนกูขนาดนี้แล้ว ไม่ทำแน่ ๆ ไม่ได้ตังค์ก็ดีกว่าหาเรื่องใส่ตัว เราไม่ไว้ใจคนนะ บอกตรง ๆ กับเคสลักษณะนี้ เราว่าผิดปกติ เงินพันของเขาอาจมีค่ามาก แต่ถ้ามากจนต้องขอเบอร์เราเพราะไม่ไว้ใจเรา ก็ไปหาจ้างคนอื่นเหอะ เพราะเราก็ไม่ไว้ใจเขาเหมือนกัน เราเป็นผู้หญิง อาจเดือดร้อนง่ายกว่าผู้ชาย <br /><br /><br />(ล่าสุด เรามีเรื่องที่ช่วยเสริมความหลอนเรื่องโทรศัพท์นะ<br />คือ เรามีโทรศัพท์อยู่ 3 เบอร์<br />วันทูคอล คือเบอร์แรก และหลัก ๆ เลย ถ้าใครคุกคามเบอร์นี้ เราขอสาปแช่ง เพราะเบอร์นี้เรารักมาก เบอร์แรกในชีวิต ท่องได้<br />ทรู เอาไว้เวลาต้องติดต่อทางเน็ตเช่นซื้อของขายของนิดหน่อยในเว็บ และบอกในเฟส เผื่อให้เพื่อนที่เบอร์หาย ได้ใช้ติดต่อได้ เบอร์นี้บางทีก็จำไม่ได้ ไม่ค่อยมีคนโทรน่ะ ถ้าจะโทรขอให้เป็นธุระ เผื่อเพื่อนในเฟสบุ๊คอ่าน กูไม่ได้ว่างขนาดนั้น<br />ดีแทก เราไว้คุยกับขวัญใจช่างภาพสื่อมวลชนของเรา -*- เพราะเขาใช้ดีแทก เบอร์นี้เราจำเบอร์ไม่ได้ ไม่เคยคิดจำด้วยว่ะ เพราะเราไม่ได้แจกเบอร์นี้<br />แต่เบอร์ดีแทกนี่แหละ ที่น่ากลัวมาก เพราะเจ้าของเดิม คงชื่อน้ำ <br />เราใช้มาได้สัก สี่เดือนแล้ว แรก ๆ ไม่มีอะไร<br />มีคนโทรมาหาว่าเราเอารถไปซ่อมน้ำท่วมบ้างแหละ (กูไม่มีรถ)<br />ผู้หญิงโทรมาหาว่าเราชื่อน้ำ เสียงเหมือนน้าสะใภ้เรา แต่ไม่น่าใช้<br />แล้วจากนั้นก็มีผู้ชายเสียงเมาเหล้าโทรมาหาน้ำ แต่พูดเหมือนไม่ใช่คนไทย เสียงแปลก น่ากลัวมาก ๆ เหมือนพูดไม่รู้เรื่องด้วย<br />เมื่อสองวันที่แล้ว ใช้เอสเอมเอสมาว่า เงินหมดให้โทรกลับ<br />เราไม่โทรอยู่แล้ว<br />เราไปโพสต์ พี่ในเน็ตคิดว่าเป็นโปรของดีแทก เราก็เลยเฉย ๆ <br />พอเมื่อวานก็เอสเอมเอสเงินหมดมา เวลาที่มันชอบเอสเอมเอสคือ สองทุ่ม สามทุ่ม สี่ทุ่ม ประมาณนี้<br />เมื่อเช้าหลอนสุด โทรมา เราไม่รับ นึกว่าเป็นโปร<br />ก็เอสเอมเอสมา <br />แล้วก็โทร ๆ ๆ รวมแล้วสิบสิบรอบ แบบจิก <br />พี่สาวเราบอกว่า เฮ้ย ถ้าโปรก็รับไปดิ (พอดีก่อนนั้นเรารับเบอร์ทรู (เราแยกซิมใส่โทรศัพท์คนละเครื่องแล้ว เครื่องจอแตก แบบเครื่องเหลือ จะพังมิพังแหล่) เป็นโปร พอรับ มันก็หยุดโทร)<br />มันจะได้หยุดโทรสักที<br />พอรับเท่านั้นแหละ<br />เหว หวา หา พูดไรฟังไม่รู้เรื่อง เหมือนเมาอ่ะ แต่เสียงอ่ะใช่เลย ที่เคยโทรมาหาน้ำอ่ะ<br />เราไม่พูดอะไรสักคำเลยนะ รู้สึกว่า เฮ้ย มันไม่ปกติแน่ ๆ อ่ะคนนี้ เพราะคราวก่อน<br />เราบอกเขาไปแล้วว่า ไม่ใช่นะคะ เพิ่งซื้อเบอร์มาใหม่ค่ะ ประมาณนี้<br />เขาไม่เชื่อเหรอ แล้วทำไมต้องโทรกระหน่ำคุกคามเราแบบนี้ เราหลอนอ่ะ<br />เรากดวาง<br />มันก็โทรมาอีก ข้อความมาอีก จนข้อความเต็มซิมแล้ว แต่ก็เข้าเครื่องต่อ<br />เราปิดเครื่องเลยอ่ะ น่ากลัวมาก ๆ อ่ะ รู้สึกเหมือนจะถูกตามฆ่าเลย หลอน บอกตรง ๆ ตอนนี้ยังไม่กล้าเปิดมือถือเลยอ่ะ ตัดสินใจอยู่ว่าจะทิ้งเบอร์เลยดีไหม เราหลอนอ่ะ<br />เพราะคนที่โทรหาเบอร์นี้มีคนเดียว แต่คนรู้ว่าเบอร์นี้คือเบอร์เรามีสองคนคือขวัญใจเรากับเพื่อนรักของเรา <br />เพื่อนรักของเรามันโทรเข้าเบอร์วันทูคอล มันใช้วันทูคอล แต่เราให้เผื่อไว้ พอดีตอนได้เบอร์มาใหม่ มันมีปัญหาชีวิต เราเลยบอกว่าโทรหาเราได้ทุกเบอร์ที่เรามี<br />มีรุ่นพี่เม้นในเฟสว่าให้ศูนย์ล็อกเบอร์นั้นได้ไหม เราไม่รู้วะว่าได้ไหม แต่เราไม่อยากยุ่งกับเบอร์นี้แล้วอ่ะ <br /><br />ในชีวิตเคยมีคนโทรผิด คนโทรมาด่า คนโทรมาหื่น บ้าง แต่คุกคามขนาดนี้ ก็เพิ่งเจอเนี่ยแหละ<br />หื่นที่ว่าคือ เป็นญาติของเพื่อนที่ห่างมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก เขาบอกว่าเขาเป็นน้าของ"ชื่อเพื่อน" ซึ่งเราจำได้ว่าเป็นเพื่อนทางจดหมายสมัยป.6 ของเรา (วิชาภาษาไทย)<br />น่ากลัวไหมล่ะ เราให้เบอร์บ้านกับเพื่อนคนนั้นไง เขียนจดหมายกันสามสี่ครั้งก็หายไป เพื่อนผู้หญิงนะ เป็นคนโคราช หลังจากนั้น หลายปีอ่ะ มีผู้ชายโทรเข้าเบอร์บ้าน ขอสายเรา (แม่เรารับ งงมากบอกว่าผู้ชายเสียงแปลก ๆ ขอสายแอม) เขาพูดว่า นี่เป็นน้าของ"ชื่อเพื่อน"นะ แอมเป็นไง สบายดีไหม คุยด้วยได้ไหม // ตอนนั้นเราอยู่ ม.ปลายหรือ ปีหนึ่งไม่แน่ใจ เราตอบว่า หนูไม่ได้ติดต่อกับ"ชื่อเพื่อน"เป็นสิบปีแล้วค่ะ ขอโทษนะคะ ไม่ว่างคุย ยุ่งมาก รายงานเยอะ คือบ่น ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ แล้วก็วาง มันยังดีอย่างคือ ไม่ได้โทรมาอีกเลย น่ากลัวเนอะ เขาโทรมาเนี่ย เจตนาไม่น่าดีแล้วแหละ แต่ยังดีที่ไม่คุกคามไง เขาคงไม่รู้รายละเอียดด้วยมั้ง เพื่อนเราอาจจะเขียนเบอร์ไว้ในสมุด หรือไรงี๊เปล่า ที่ไม่คุกคามต่อเพราะอาจจะกลัวว่าเผื่อเรามีพ่อเป็นตำรวจ ทหาร ไรเงี๊ย เพราะนามสกุลเราก็เยอะมากในระยอง ((เกี่ยวไหม?)) ถ้าไปเจอผู้หญิงแบบ ยอมคุยด้วย อาจโดนหลอกได้เลยนะ แม่งมามั่วมาก น่ากลัว ไม่มีคนปกติคนไหนกล้าทำแบบนี้หรอก ไม่รู้จัก เสือกโทรมาคุย -*-)<br /><br /><br />และเราไม่อยากคุยโทรศัพท์กับผู้ชาย ขอบอกเลย ไม่อยากคุย เพราะผู้ชายบางคนแม่ง พอเจอคนดีด้วยก็หาว่าเราชอบมัน (เพื่อนสมัยเรียน) ทั้งที่ไม่ได้เป็นงั้น เราเป็นคนดีอ่ะ เข้าใจป่ะ หลัง ๆ เลยพยายามไม่คุย และไม่อยากจะดีกับคนด้วย เพราะถ้าดีเดี๋ยวแม่งเข้าใจผิด เราดีกับใคร เพราะเราเป็นคนดี เราเห็นเขาเป็นคนดี เราก็เลยดีด้วย ถ้าเราชอบใคร เราบอกเขาเอง ไม่ต้องเดา เราจะให้ความสำคัญกับเขามากกว่าคนปกติ แน่นอน ชัดเจน เราไม่ชอบใ้ห้คนเข้าใจผิด แล้วมาว่าเรา ดังนั้นเราจะใจแคบ ใจร้ายใส่คนบ้าง ถ้าเป็นการป้องกันการเข้าใจผิด เราก็พอใจจะทำ เพราะเราไม่ได้เกิดมาเพื่อทำตามใจทุกคน ถ้าเขาเป็นคนดี เขาต้องเข้าใจเรื่องนี้ เพราะเขาย่อมรู้ว่า คนดี ๆ จะต้องรู้จักปกป้องตนเอง ต่อเรื่องที่อาจจะทำให้เกิดผลเสีย หรือการเข้าใจผิดได้</div> <div>&nbsp;</div> <div>อีเคสที่จะจ้างทำงาน เรากลัวแม่งคิดว่าเราอยากได้งานซะเต็มประดา <br />เปล่าเลย ที่อยากทำให้เพราะพอทำได้ไง ก็แค่อยากหารายได้เพิ่ม<br />แต่ถ้าต้องแลกกับความไม่สบายใจของเรา (เรามีเซนส์เรื่องนี้)<br />เราไม่เสียดายงานหรอก ไม่ได้ก็ไม่เป็นไร<br /><br />เมื่อคืนเราถามพ่อเรา ว่า เราแย่ไหมที่ไม่รับงาน <br />คุณป๋าฟังเราบ่นแล้ว ตอบมาว่า "ดีแล้วที่ไม่รับ ไม่ต้องไปให้เบอร์มันหรอก <br />ป๋าก็เป็นห่วงเรื่องนี้เหมือนกัน เดี๋ยวจะได้ไม่คุ้มเสีย" <br />เรารู้สึกดีใจมาก ใช่เลย คำว่าได้ไม่คุ้มเสีย มันก้องมาก ๆ ในหัวเรา</div> <div>&nbsp;</div> <div>เอาวะ เดี๋ยวก็ดู ๆ ไปเรื่อย อย่างที่บอก ถ้าเราจะไม่ได้เรื่องเลย<br />อีกห้าปี เราก็ไปทำสวนกับป๋าแล้ว วันนั้น คุณอาจจะรู้จักเราในฐานะชาวสวนที่ขี้บ่น(ลงบล็อก)ที่สุดก็เป็นได้</div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/praniteeexteen/~4/WKSNCxwVoKg" height="1" width="1"/>http://pranitee.exteen.com/20120225/entrynonadult