Veel mensen gebruiken bijvoeglijke naamwoorden die een positieve lading hebben om hun product of dienst aan te prijzen. Voorbeelden van positieve bijvoeglijke naamwoorden zijn bijvoorbeeld: leuke, mooie, onweerstaanbare, boeiende, sublieme. Je snapt het wel.

Onlangs las ik een wervende tekst waarin een nieuwe dienst, een workshop, werd aangeprezen. “Mis deze onvergetelijke dag niet”. Ik erger me daaraan. De gedachte die bij me opkomt is: ‘hoe kan een dag die nog moet komen, nu al onvergetelijk zijn?’ Maar ben me er ook van bewust dat ik een extreem kritische lezer ben. Bovendien vroeg ik me af of dit nou een typisch Nederlandse reactie van mij is…

Daarom heb ik er eens wat vakliteratuur bijgezocht. Ik vroeg me af of er wel eens onderzoek was gedaan naar die positief getinte adjectieven. En ja hoor, ik stuitte op een onderzoek van Hans Hoeken uit 1996. Hij liet proefpersonen twee soorten reisbeschrijvingen lezen.

In de eerste versie stonden allemaal bijvoeglijke naamwoorden die een positieve evaluatie gaven:
“We lopen langs mooie bergmeren, prachtige sneeuwvelden en magnifieke rotsmassieven”.

De tweede versie was veel informatiever van aard:
“We lopen langs blauwe bergmeren, besneeuwde velden en zwarte rotsmassieven”.

Nu moet je weten dat niet elke lezer op eenzelfde manier leest. Er zijn kritische lezers die argumenten kritisch afwegen. En je hebt mensen die minder kritisch lezen. Hoeken liet in zijn onderzoek beide groepen lezers de twee verschillende teksten lezen.

De uitkomst was dat kritische lezers meer overtuigd werden door de informatieve tekst. Ze reageerden zelfs negatief op de tekst met de positief getinte bijvoeglijke naamwoorden. Dat verbaasde mij natuurlijk niets, want zoals ik al schreef: ik ben zo’n kritische lezer.

Maar wat veel interessanter is, was dat de groep lezers die minder kritisch leest, geen onderscheid maakte tussen de beide teksten. Ze werden door beide teksten evenveel overtuigd, of er nu positieve of informatieve bijvoeglijke naamwoorden stonden!

Wat betekent dit voor jouw wervende tekst? Je kunt in een tekst waarmee je alle lezers wilt overtuigen beter informatieve bijvoeglijke naamwoorden gebruiken dan positief getinte. Op die manier bereik je namelijk al je lezers, ook de kritische.

Je kunt die positieve bijvoeglijke naamwoorden overigens wel uit de mond van een ander laten komen. In mijn artikel over testimonials schreef ik al hoe je dat kunt doen. Dat is geloofwaardiger dan als jij zelf zegt dat je een geweldige dienst aanbiedt!

(c) Suzanne Meijles, ProTaal

Je reactie op dit artikel is zeer welkom! Je kunt je reactie hieronder achterlaten.

Welke woorden kun je het beste gebruiken om te overtuigen? is a post from: ProTaaLog

Bij sommige teksten die je schrijft, weet je niet precies wie je lezer is. Je wilt gewoon iedereen bereiken met je tekst. Eigenlijk wil je bij voorbaat niemand uitsluiten. Je gaat voortvarend van start: je beschrijft wat de aanleiding was voor de tekst. Maar kort daarna begint het al: hoe sluit je aan bij je lezer?

Het resultaat is een tekst vol algemeenheden en vage taal die niemand aanspreekt. Zie daar de paradox: in je wil om iedereen te bereiken, voelt niemand zich meer aangesproken.

Schieten met hagel noem ik dat. Misschien raak je toevallig iemand die in jouw vuurlijn van woorden loopt, maar de kans op een voltreffer is klein. Een beetje zuur als je bedenkt hoe veel tijd je in je tekst hebt gestoken.

Het is net als in het echte leven. Je kunt niet iedereen tevreden stellen, je kunt niet ieders vriend zijn. Ook in een tekst is dat onmogelijk. Hoe zie jij dat voor je? Als je zowel overheidsorganisaties als telecommedewerkers wilt aanspreken? Het is op zijn zachtst gezegd erg moeilijk, zo niet vrijwel onmogelijk.

In mijn ogen schrijf je het meest efficiënt met één lezer voor ogen. In marketingtermen is dit een ijkpersoon. Een ijkpersoon is een fictieve persoon, met alle kenmerken die een persoon die symbool staat voor jouw doelgroep. Denk aan geslacht (man of vrouw), leeftijd, opleiding, beroep en interesses. En als je een wervende tekst schrijft, kun je ook beschrijven welke problemen of wensen deze persoon heeft.

Redacties van tijdschriften maken er gebruik van, maar ook winkels of organisaties. Ze geven deze ijkpersonen ook nog een naam. In mijn zoektocht op internet kwam ik ‘Marc de Groot’ tegen, een uitgewerkte ijkpersoon die twee studenten maakten voor BREIN (je weet wel, die stichting die kopiëren van cd’s en dvd’s tegengaat).

Ga er eens voor zitten en maak een profiel van jouw ijkpersoon. Geef je ijkpersoon een naam en gebruik hem als check bij de tekst die je schrijft. Wat zou jouw ‘Johan’, ‘Wesley’ of ‘Samantha’ van jouw (wervende) tekst vinden?

Een aansprekende tekst schrijf je met een lezer voor ogen die als voorbeeld dient voor je doelgroep. Als je deze lezer weet je raken, zal dat voor meer mensen in die doelgroep gelden. Door deze focus kun je gemakkelijker inspelen op de vragen en problemen van jouw doelgroep.

Maar misschien zie jij het anders. Is het een groot misverstand dat iedereen zo hamert op focus? Denk jij dat het mogelijk is om verschillende doelgroepen met één tekst aan te spreken? Ik lees graag hoe jij dat doet of welke voorbeelden jij kent, en hoe dat volgens jou werkt. Ook lees ik graag hoe jij jouw ijkpersoon noemt!

© Suzanne Meijles

Hoe schrijf je één tekst voor een grote, diverse doelgroep? is a post from: ProTaaLog

Zo denken veel schrijvers: korte tekst is goede tekst. Toch is het nodig om dat te nuanceren. Er schuilt namelijk een gevaar in korte teksten. In je drang om zo kort mogelijk te zijn, sluipen containerbegrippen de tekst binnen.

Wat is een containerbegrip? Van Dale zegt: “een begrip zonder scherp afgebakende betekenis waaraan de taalgebruiker zelf nader invulling kan geven en dat op veel verschillende toestanden, gebeurtenissen of zaken wordt toegepast.”

Een woord als ‘ding’ is misschien wel het het meest gebruikte containerbegrip. Het laat de lezer (of luisteraar) volledig de ruimte om te bedenken wat dat dan precies is. In die zin is het woord ‘containerbegrip’ trouwens ook een containerbegrip.

Wat bestempelen mensen zelf als containerbegrip? Even googlen op het woord ‘containerbegrip’ leverde de volgende resultaten op: ‘dialoog’, ‘klantgerichtheid’, ‘crossmedia’, ‘competentie’. Voor de duidelijkheid: het gaat hier om teksten waarin de schrijvers deze woorden containerbegrippen noemden.

Misschien denk je: wat is nou precies het probleem? Het probleem is dat containerbegrippen algemeen zijn en abstract. Ze laten veel ruimte voor de beoordeling van de lezer. Dat lijkt een voordeel. Maar je maakt het je lezer moeilijk. Hij moet namelijk gaan nadenken over wat jij (misschien wel) hebt bedoeld. En dat kost tijd.

Je maakt je tekst dus juist vaag door algemene woorden te gebruiken. Dus wel lekker kort en bondig, maar niet helder!

Een voorbeeld. Op een website vond ik de onderstaande zin:
“Door te leren reflecteren, houd je zelfstandig je eigen ontwikkeling in relatie tot je werk op gang.”

Theo en Thea zouden zeggen “waar gaat tut eigenlijk over?” Deze zin is echt niet extreem lang te noemen met 17 woorden. Maar weet jij wat de schrijver precies bedoelt?

De woorden ‘reflecteren’ en ‘ontwikkeling’ zijn veelomvattende, abstracte begrippen. En het woord ‘zelfstandig’ maakt het niet gemakkelijker om deze zin te begrijpen.

Hoe maak je abstracte begrippen toegankelijk? Door ze concreet te maken. Het enige dat je daarvoor nodig hebt, zijn woorden. Een beetje meer woorden dan het ene begrip. Leg uit wat je bedoelt, vertel een verhaal. Mij helpt het om de vraag te beantwoorden: ‘hoe ziet het er uit?’

De voorbeeldzin die je hierboven las, zou je dan ook als volgt kunnen formuleren:
“Je kunt je ontwikkelen in je werk als je af en toe eens stilstaat en nadenkt over hoe jij omgaat met bepaalde zaken. Bijvoorbeeld over hoe jij communiceert met je collega’s, of hoe je een vergadering voorbereidt.”

Ik ga hier volledig uit van wat ik denk dat er met de zin wordt bedoeld… Maar dat begrijp je vast wel.

Dit artikel is overigens geen pleidooi voor lange teksten. Maak een tekst echter zo kort mogelijk. Zolang het maar duidelijk is wat je wilt zeggen. En bedenk dat je daarvoor soms meer woorden nodig hebt dan je in eerste instantie denkt.

© Suzanne Meijles, ProTaal

Waarom je soms niet beknopt moet schrijven is a post from: ProTaaLog

Daarom wilde ik het liefst niet praten over geld, maar direct laten zien wat ik kon. Na een maand stuurde ik mijn eerste factuur. Toen weigerde mijn opdrachtgever opeens te betalen. Hij vond dat ik de opdracht niet goed had begrepen. Bovendien wist hij niet dat het “zo veel” geld zou kosten.

Na tussenkomst van een brief van een bevriende advocaat, maakte mijn opdrachtgever uiteindelijk wel het geld over. Ik was mijn opdracht kwijt. Maar een onbetaalbare ervaring rijker: ik ga nooit meer een opdracht aan zonder vooraf duidelijke afspraken te maken.

Maar een offerte schrijven is voor veel mensen de combinatie van twee zaken waar ze niet voor hebben geleerd. In de eerste plaats is het een juridisch document: het moet duidelijk zijn welke afspraken tegen welke voorwaarden gelden. Daarnaast moet je die juridische materie formuleren in een toch nog leesbaar document.

Het resultaat is vaak een tekst met soms houterige zinnen en opsommingstekens waarachter algemene informatie staat. Veelal overduidelijk geknipt-en-geplakt uit andere offertes. Want het maken van een offerte kost tijd. Tijd die je niet kunt declareren.

De teleurstelling is dan ook groot als een potentiële opdrachtgever niet voor je kiest. Het kan je het gevoel geven dat het helemaal voor niets is geweest. Zeker bij een opdracht die je graag had uitgevoerd, kan die afwijzing ook pijn doen. Soms voelt het alsof niet alleen je aanbod wordt afgewezen, maar indirect ook jij! Rationeel weet je misschien dat dit niet waar is, maar het kan zo wel voelen…

Waarom maakt de ene dienstverlener van bijna elke offerte een opdracht?En wordt een ander het elke keer net niet? Natuurlijk zijn er meer factoren die meespelen, maar ik ben ervan overtuigd dat sommige ondernemers denken dat een offerte over de prijs en over de voorwaarden gaat. En dat is een inschattingsfout.

Natuurlijk is een offerte een juridisch document met een prijsvoorstel. Maar daar houdt het niet op. Eigenlijk begint het daar pas. En dat is het geheim van een klantmagnetische offerte: het gaat veel minder over de prijs dan je denkt.

Wat moet een offerte dan nog meer bevatten om klanten aan te trekken? Het antwoord is even simpel als doeltreffend: je offerte is ook een relationele tekst. Een offerte is een document waarmee je kunt bouwen aan je een relatie met je klant.

Veel mensen denken echter dat ze nog geen relatie hebben met een potentiële klant. Maar zodra jij een potentiële klant hebt gesproken, heb je een relatie met hem. Behandel elke prospect alsof hij al jaren een goede klant van je is. Door te laten zien dat je zijn (of haar) vraag begrijpt en dat jij hebt nagedacht over een passende oplossing. Zo wordt het gemakkelijker om van je offerte een relationeel document te maken.

Dit geldt in mijn ogen zeker voor dienstverleners: mensen die ‘zichzelf, inclusief dienst’ verkopen. Maar het gaat ook op voor andere offertes. Onlangs hadden we hier twee loodgieters over de vloer. Ze stuurden allebei een offerte op. De eerste offerte was beknopt. Ergens halverwege de pagina stond: loodgieterwerkzaamheden 1^eetage. Met het bedrag erachter. Daaronder stond een opsomming met verwijzing naar algemene voorwaarden, dat het inclusief btw was etc.

De andere offerte was iets uitgebreider. Ook had de loodgieter een aantal foto’s toegevoegd van de leidingen die vervangen moesten worden. Verder had hij precies samengevat waar wij welke aanpassing wilde. Inclusief de niet-zo-standaard-oplossing die wij hadden bedacht voor de kruipruimte.

De prijs was weliswaar iets hoger, maar toch hebben we voor deze tweede offerte gekozen. Want de laatste offerte gaf ons het vertrouwen dat deze loodgieter ons had begrepen. Laat ik eerlijk zijn: als de prijs heel erg veel hoger zou zijn geweest dan die in de eerste offerte, zou ik waarschijnlijk toch voor de eerste hebben gekozen. Maar nu was er een acceptabel verschil in prijs.

Een offerte is – naast een juridisch document – dus een manier om klanten aan te trekken. Je kunt je ermee onderscheiden van andere aanbieders. En alvast bouwen aan de relatie met je klant. Zodat de drempel om voor jou te kiezen, lager wordt.

Wat je daarvoor moet doen? Praat met je potentiële klant! Niet alleen tijdens een acquisitiegesprek of aan de telefoon. Ook op papier. Vertel wat je ziet en hoort, vat samen waarover je hebt gesproken en overtuig je klant van de oplossing die jij biedt. En welk resultaat dat geeft. Geef je potentiële klant de kans je te leren kennen en geef hem het vertrouwen dat jij degene bent die de klus moet klaren.

In dit artikel geef ik je een paar kleine tips om betere offertes te schrijven. Als je nu echt een stap verder wilt maken, nodig ik je van harte uit om je aan te melden voor mijn eendaagse training “Effectieve, klantmagnetische offertes schrijven“.

 © Suzanne Meijles, ProTaal

Wil je reageren op dit artikel? Dat stel ik zeer op prijs. Gebruik hiervoor het onderstaande formulier.

Het geheim van een klantmagnetische offerte is a post from: ProTaaLog

Gedachten kunnen ervoor zorgen dat je niet eens begint aan een artikel. Je denkt dat het veel te veel tijd kost, dat je nooit een schrijver bent geweest, of dat je geen goed onderwerp kunt bedenken. Het kan zijn dat je je niet van je stuk laat brengen door die gedachten. Maar de meeste mensen staan niet zo stevig in hun schoenen. Veel artikelen blijven daarmee ongeschreven.

Als je graag jouw visie op het vakgebied wilt verspreiden, kun je er natuurlijk over spreken. Dat doe je wellicht al. Maar schrijven… dat voelt opeens als iets heel anders. Het grote verschil tussen spreken en schrijven is dat je bij een artikel dat je schrijft, de controle kwijt bent.

Je hebt jouw ideeen de wijde wereld ingestuurd. En je kunt er niets meer aan doen. Anderen gaan er iets van vinden: positief of negatief. Misschien betrappen ze je wel op een feitelijke onjuistheid. Artikelen maken je zichtbaar: je staat in de etalage. En dat kan best eng zijn.

Artikelen kunnen je echter ook veel brengen. Dat weet ik inmiddels. Een artikel geeft je lezer vertrouwen: je kunt laten zien wat je weet. Dat maakt je tot expert. Daarnaast scherp je je gedachten door te schrijven. Het dwingt je na te denken over hoe je zaken uit jouw vakgebied toegankelijk kunt maken voor mensen die minder weten van jouw vak. Maar die wel geïnteresseerd zijn.

Maar dan weer die gedachten: ‘Is het wel de moeite waard om mijn ideeen te verspreiden? Ben ik wel zo vernieuwend?’ Ik geef je drie tips hoe je de drempel kunt overwinnen om je ideeen openbaar te maken:

1. Begin met een onderwerp dat je goed ligt, waar je eenvoudig iets over kunt vertellen. Beantwoord bijvoorbeeld een vraag die je vaak krijgt als je vertelt over je vak..

2. Verbeter je schrijftechniek. Veel mensen missen als het ware het gereedschap om te schrijven. Daar kun je een paar dingen aan doen. Het belangrijkste is: lees bewust artikelen van anderen. Hoe is dat artikel in de krant opgebouwd? Hoe heeft die persoon zijn e-zine samengesteld? Of koop een boek over het schrijven van artikelen. Of volg een cursus (bijvoorbeeld Aantrekkelijke artikelen schrijven binnen 1 uur).

3. Maak helder wat je artikel kan opleveren. Beschrijf vooraf wat lezers met jouw tekst kunnen bereiken. Dat kan zijn dat ze informatie krijgen over een stedenbouwkundig plan, of dat ze tips lezen voor het opzetten van een goede wervingscampagne. Artikelen moeten de lezer namelijk iets opleveren. Als je weet wat dat is, dan kun je de gedachte ‘Wie zit er op mij te wachten’ ook pareren. Je kunt vast iemand bedenken die jouw artikel zal waarderen. Laat dat de persoon zijn voor wie jij schrijft!

Mijn eerste artikel verzond ik met zweet in mijn handen. Pas toen ik een aantal enhousiaste mails kreeg, durfde ik erop te vertrouwen dat ik mijn lezers iets te melden had. Dat vertrouwen gun ik jou ook. Je komt er echter pas achter als je het doet. Misschien helpt het je om je artikel eerst onder een kleine groep mensen te verspreiden. Ook dat is publiceren. NRC Handelsblad kan altijd nog.

(c) Suzanne Meijles, ProTaal

Wil je reageren op dit artikel? Graag! Je kunt hieronder je reactie achterlaten.

Wat weerhoudt jou om artikelen te schrijven? is a post from: ProTaaLog

Sommige zelfstandige dienstverleners vinden het echter moeilijk om zichzelf op die manier te promoten. Hoe komt dat? En wat doe je eraan? In dit artikel lees je daarover. Ook geef ik een aantal tips om kwalitatief goede testimonials te verzamelen.

Waarom ervaren sommige mensen een drempel bij het vragen om een testimonial? Er zijn grofweg twee antwoorden. Allereerst moet je om hulp vragen, en dat is niet altijd gemakkelijk. Je moet je kwetsbaar maken. Ook ik twijfelde lang over het vragen om testimonials. Ik vroeg me af of die klant die zo tevreden was over mijn dienst, dat wel met naam en toenaam op mijn website of op Linkedin wilde vertellen.

Een tweede reden is de angst om arrogant gevonden te worden. Aanbevelingen zijn toch een soort reclame. Alsof jij in de etalage staat. En dat kan eng zijn: ze maken je zichtbaar. Want je tevreden klanten vertellen wat ze van jou en je diensten vinden. Soms in bewoordingen die je zelf niet zou durven gebruiken.

Waarom zou je testimonials gebruiken? Het volgende voorbeeld kan dat illustreren. Stel je voor dat je een hulp in de huishouding hebt. Maar op een dag stopt ze ermee. Wat doe je dan? Hang je een briefje op in de supermarkt? Plaats je een advertentie op marktplaats? De meeste mensen blijken in eerste instantie in hun omgeving te vragen of ze iemand kennen die hen kan helpen. Een buurvrouw, of een vriend(in) die in dezelfde stad woont. Herkenbaar?

Testimonials zijn geschreven mond-tot-mondreclame. Mond-tot-mondreclame is de manier van marketing die het minst wordt gewantrouwd. Als je buurvrouw zegt dat zij een supergoede hulp heeft, dan durf jij het ook wel aan met die hulp. Want je kent haar.

Maar het werkt ook als complete vreemden iets vertellen. Steeds meer internetwinkels gebruiken de ‘review-functie’. Bij bol.com zie je bijvoorbeeld wat anderen zeggen over een boek wat je misschien wel, misschien niet wil kopen. Ook bij bed and breakfast-adressen zie je het veel.

Ik weet niet hoe het bij jou zit, maar ik laat me erdoor leiden. In ieder geval gedeeltelijk. De reviews vertellen me namelijk meer dan de beschrijving van het boek of het b&b-adres. Ze helpen me kiezen.

Stel je voor dat er bij een bed and breakfast adres staat: “We waren vooral aangenaam verrast door het leuke gezin waar we in terecht kwamen.” Sommige potentiële bezoekers zullen zich daardoor extra bevestigd voelen in hun idee dat dit het leuke b&b-adres is dat ze zoeken. Maar anderen zullen precies op hetzelfde moment denken dat ze daar liever niet naar toe gaan.

Hoe pas je testimonials nou toe als zzp’er? Want bij reviews is het duidelijk: er is een optie om een beoordeling achter te laten. Maar bij de testimonials die een zelfstandige wil gebruiken, is die optie er niet. Op Linkedin merk ik overigens dat er steeds meer mensen sneller een testimonial achterlaten, ook als je daar niet specifiek om vraagt.

Maar aan de andere kant ken jij misschien ook wel klanten die toezegden een aanbeveling te schrijven, terwijl je nog steeds op de tekst wacht. Wat kun je doen om toch die aardige testimonial in handen te krijgen?

Als je vraagt om een aanbeveling, is het handig dat je dat niet in algemene bewoordingen doet. Als je vraagt: wil je een testimonial voor me schrijven? Is er een kans dat je een tekst ontvangt met de strekking: ‘leuk mens, goede tips, heeft me verder gebracht’. Aardig om te lezen, maar in veel gevallen niet genoeg om een potentiële klant over de streep te trekken.

De oplossing? Stel een aantal gerichte vragen, zodat je testimonial ook interessant wordt voor andere, potentiële klanten.

Er zijn eigenlijk drie essentiële vragen die een aanbeveling moet beantwoorden:

(1) de verleden-vraag: hoe was de situatie voordat je mij inhuurde?

“Ik zag altijd erg op tegen het laten maken van foto’s. Het maakte me erg nerveus. Ik vond dat ik nooit op een foto stond zoals ik mezelf zag.

(2) de interventievraag: wat heb ik gedaan of wat sprak je het meeste aan in mijn benadering?

Toen liet ik foto’s door X maken. Ze stelde me enorm op mijn gemak en gaf me het gevoel dat ik mezelf kon zijn. Ze zei ook niet de hele tijd dat ik anders moest gaan zitten. En ik mocht gewoon blijven praten.

(3) de heden-vraag: hoe is de situatie nu? Wat is er veranderd?

Nu liggen er meer dan tien prachtige foto’s van mij, waarop ik ontspannen mezelf ben. Het is misschien wel voor het eerst dat ik naar een zakelijke foto van mezelf kan kijken, zonder me opgelaten te voelen.”

Het grote voordeel van testimonials plaatsen is dat je zelf niet hoeft te zeggen dat je het zo goed doet. Dat doen je klanten voor je. Daarnaast geef je je lezer de kans om jou en je dienst te leren kennen door de beschrijvingen in de aanbeveling.

En ten slotte kunnen je lezers hun eigen wensen of problemen herkennen in de beschrijving van jouw klanten. Als ze daardoor meer vertrouwen in je krijgen, komen ze naar je toe. Als ze zich door (een deel van) de testimonial niet aangesproken voelen, zoeken ze misschien verder.

Maar ook dat is niet erg. Met testimonials van je leukste klanten, trek je mensen aan die zich in die beschrijvingen herkennen. Op die manier krijg je meer leuke klanten. Had je ooit op die manier nagedacht over aanbevelingen? Misschien helpt het je je schroom van je af te werpen en het toch een keer te vragen…

(c) Suzanne Meijles, ProTaal

Wil je reageren op dit artikel? Graag! Je kunt hieronder je reactie achterlaten.

Hoe laat je anderen zeggen hoe goed je bent? is a post from: ProTaaLog

Tijdens een kleine inventarisatie naar ervaringen met het vak Nederlands op de middelbare school, kwamen een paar trauma’s naar boven: de d’s en t’s, gebiedende wijs, hen en hun, kennen en kunnen. Blijkbaar denken we vooral terug aan de regels van wat wel en niet mag. Op woordniveau.

In mijn trainingen zie ik dat ook vaak. Deelnemers verontschuldigen zich soms al in het intakeformulier: dat ze niet zo goed in Nederlands waren. Dat ze stoeien met d’s en t’s. Dat ze dyslectisch zijn. Ze beginnen een beetje bang aan de training, omdat ze niet geloven dat ze kunnen schrijven.

Tijdens de training komen ze tot het inzicht dat schrijven eigenlijk maar voor een heel klein gedeelte gaat over d’s en t’s. Of over lijdende voorwerpen. En al helemaal niet over of je een zin wel mag beginnen met “En…”.

Leren schrijven van teksten waar je klanten mee krijgt, heeft veel te maken met afleren. Onderstaand lees je 7 dingen die je moet afleren als je teksten wilt schrijven om klanten te werven.

1. Denk niet te veel aan wat niet mag
Laat je niet belemmeren door wat wel en niet zou mogen. Het gaat er in eerste instantie om dat de inhoud die je wilt overbrengen, duidelijk is. Als je van jezelf weet dat je moeite hebt met d’s en t’s, laat je je tekst voordat je hem publiceert, eerst even nakijken door iemand die wel precies weet hoe het zit.

2. Beschrijf niet te veel de methode.
Wat jou onderscheidt van je concurrenten, is in jouw ogen met name de manier waarop je het doet. Maar met het beschrijven van ‘het hoe’ werf je geen klanten. Potentiële klanten zijn voornamelijk geïnteresseerd in het resultaat wat jij te bieden hebt.

3. Denk niet dat je tekst kort moet zijn.
Veel mensen denken dat teksten niet lang mogen zijn. Ze denken dat lezers veel liever korte teksten lezen. Maar met een korte tekst is het voor een lezer lastig om vertrouwen in je te krijgen. Misschien geldt dit niet helemaal 100% voor fotografen, architecten en illustratoren. Maar ook zij kunnen niet zonder tekst. En zolang een tekst waardevol is voor de lezer, zal hij het niet erg vinden om meer te lezen. Help hem echter wel om snel je tekst te kunnen scannen, bijvoorbeeld met witregels, en door de kernzinnen vet te maken.

4. Schrijf niet voor iedereen.
Als je probeert te schrijven voor iedereen, bereik je niemand. Je hoeft ook niet iedereen te bereiken. Schrijf voor je droomklant: de klant die jij het liefste bedient. Een klant die enthousiast over jouw diensten gaat zijn. En jou gaat doorverwijzen naar andere klanten. Voor die klant schrijf jij je tekst. Dat maakt het gemakkelijker om je in te leven en aan te sluiten bij wat er bij je doelgroep speelt. Als je in je tekst laat zien dat je je doelgroep begrijpt, zul je vertrouwen wekken. En vertrouwen is een van de belangrijkste dingen bij het werven van klanten.

5. Overschat je lezer niet.
Misschien denk je dat je doelgroep al heel veel weet van het onderwerp waar jij over schrijft. Maar vergis je niet! De meeste lezers weten vooral veel over hun eigen expertise. Leg dus veel uit, maak niet te grote stappen in je argumentatie en ga er niet klakkeloos van uit dat ze die ene afkorting wel kennen.

6. Wees niet te bescheiden.
In een calvinistische samenleving als de Nederlandse, is bescheidenheid een deugd. Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Het resultaat is dat ondernemers spreken over hun ‘bedrijfje’. Dat wekt geen vertrouwen. Wees zelfbewust. Weet welke expertise jij in huis hebt, en vertel daarover, zonder te bescheiden te zijn. Dan roep je ook geloofwaardigheid en respect op. Mensen kunnen je serieus nemen.

7. Denk niet dat je niet kunt schrijven.
Als je gelooft dat je niet kan schrijven, dan maak je het jezelf erg moeilijk om het goed te doen. Schrijven moet je doen, je moet er niet te veel over nadenken. Het is een vaardigheid. En vaardigheden kun je leren. Lees hierover meer in mijn artikel Help, ik schrijf niet leuk genoeg.

Ik hoop dat de bovenstaande tips je handvatten geven om niet-productieve gedachten achter je te laten. Misschien ga je er anders door denken.

Op het moment dat jij bovenstaande dingen afleert, ontstaat er ruimte voor het schrijven van teksten die waardevol zijn voor jouw doelgroep. En die waardevolle inhoud leidt tot vertrouwen. En vertrouwen in jouw diensten is de basis voor het werven van klanten.

(C) Suzanne Meijles, ProTaal

Ik vind het heel leuk als je reageert op dit artikel. Wat is er voor jou herkenbaar? Je kunt hieronder je reactie achterlaten.

7 dingen die je moet afleren als je klanten wilt krijgen met tekst is a post from: ProTaaLog

Maar wat is dat precies, “het beste wensen”? Laatst vroeg iemand me of ik advies kon geven over wat je op zo’n kerstkaart of in een e-mail kunt zetten. Waar kun je aan denken als je wensen wilt sturen aan je zakenrelaties?

Eerst een vraag. Welke kaart of e-mail ontvang jij het liefst? Een met alleen de naam van de afzender? Of een met een paar regels tekst? Waarschijnlijk de tweede. Ook je zakenrelaties zijn vooral ook gewoon mensen! En over het algemeen vinden mensen kaarten met een paar regels tekst interessanter dan alleen een naam…

Als je ervoor kiest om je zakenrelaties een kerst- en nieuwjaarswens te sturen, verwijs dan even naar wat jullie verbindt. Jullie samenwerking in 2009, bijvoorbeeld. Niet in algemene termen, maar noem specifiek het project waar je aan hebt gewerkt. En vertel wat je daar zo bijzonder aan vond.

Het sturen van een wens is een mooi moment om weer contact te leggen met je relaties. Het dwingt je om na te denken over wat je waardeert in de relatie. En om dat op papier te zetten. Maar dat kun je natuurlijk ook op elk ander moment in het jaar doen. Wat dacht je van een Paaskaart bijvoorbeeld?

(c) Suzanne Meijles

Wat schrijf je op een kerstkaart aan je relaties? is a post from: ProTaaLog

Veel mensen denken dat ze niet leuk genoeg schrijven. Hoe komt dat? Allereerst is er op de meeste middelbare scholen weinig tijd en aandacht voor creatief schrijven. Als het betoog maar een inleiding, een kern en een slot heeft, is menig docent al dik tevreden. Daar komt nog eens bij dat kort en bondig tegenwoordig de toon bepaalt.

Alles het liefst op 1 A4. Dat is het devies. Maar kort en bondig, en ook nog creatief, leuk en lekker leesbaar, dat zijn in veel gevallen te veel eisen om in één tekst aan te voldoen. Natuurlijk ken je die ene geweldige columnist die dat fantastisch kan. Maar het lukt jou nooit op die manier. Je idee dat je niet creatief schrijft, maakt dat je geen enkele tekst afmaakt.

Wat maakt een tekst nu leuk en creatief? In de eerste plaats moet je weten dat creatief niet per definitie leuk betekent. En een leuk en lekker leesbaar stuk wil niet zeggen dat het creatief geschreven is. Dus wat wil je: een creatieve tekst schrijven? Of een tekst die lekker leest? Waarschijnlijk zeg je nu: “allebei”. Hieronder geef ik je een paar tips die je tekst creatiever kunnen maken.

Creatief schrijven is anders schrijven dan de lezer verwacht. Als je feiten bijvoorbeeld anders presenteert dan gebruikelijk. In romans kun je een verhaal lezen dat verteld wordt door een schilderij, of door een vakantiehuisje. Een verandering van perspectief kan een verhaal opeens een heel andere wending geven.

Hoe pas je een verandering van perspectief toe in een zakelijke tekst? De inleiding van dit artikel is hier een voorbeeld van. Ik voer Marc op om mijn verhaal te vertellen. Hij bestaat in de werkelijkheid niet, tenminste, niet als een persoon. Hij is een samenstelling van drie mensen die ik onlangs heb ontmoet. Maar die drie mensen denk ik wel te kunnen helpen met dit artikel (en misschien nog wel een beetje meer mensen).

Mocht je nu denken: ‘dat intro van dit artikel vond ik helemaal niet zo creatief’, dan kan ik me dat goed voorstellen. Ik vind mezelf ook niet supercreatief, laat ik dat voorop stellen. Maar ik laat me er niet door weerhouden mijn artikelen te schrijven . Ik koester de gedachte dat het wel míjn tekst is, met mijn toon. En dat maakt hem in die zin al anders dan alle andere teksten.

Een creatieve tekst is een tekst met kleur, met eigenheid. Die bereik je door je eigen toon, jouw eigen stem. Maar ook door beeldend te schrijven: je schrijft dan op zo’n manier dat je lezer bijna ziet gebeuren wat jij beschrijft, alsof hij naar een foto of een film kijkt. Voor beeldend schrijven heb je meer woorden nodig dan anders. Dus juist niet to the point.

Je kunt schrijven: “In een grote, drukke kantoortuin kunnen mensen zich slecht concentreren.” Niet echt heel beeldend, vind je wel? Hoe kun je dat wel beeldend maken? Bijvoorbeeld zo: “Twintig beeldschermen staan te zoemen in de iets te kleine ruimte. Er gaan twee telefoons. Aan een tafel staan vier mensen te overleggen. Niemand pakt de telefoon. Wie kan zich hier concentreren?” Zie je het voor je?

Niet elke tekst leent zich voor dit beeldende taalgebruik. Maar elke lezer is blij met een tekst die lekker leest. Hoe je dat doet? Bijvoorbeeld door korte en lange zinnen af te wisselen en door woorden te gebruiken die je doelgroep kent.

En als het dan toch niet lukt, laat dan alsjeblieft je gedachte varen dat een tekst creatief of leuk moet zijn. Ga lekker aan de slag met een waardevolle tekst die inhoudelijk goed is. En die ook nog lekker leest. Lezers die een creatieve tekst op prijs stellen, kunnen altijd nog een roman lezen, moet je maar denken.

© Suzanne Meijles, ProTaal

Wil je reageren op dit artikel? Graag! Je kunt hiervoor het reactievak hieronder gebruiken.

Help: ik schrijf niet leuk genoeg! is a post from: ProTaaLog

Wat gebeurt er eigenlijk als je geen inspiratie ervaart? Vaak heeft het te maken met zelfopgelegde druk: er moet een leuk, interessant, waardevol artikel komen. Het liefst ook nog met een beetje humor. En snel graag. Terwijl je ook nog honderdduizend andere kleine en grote dingen wilt en moet doen. Opeens komt de gedachte bij je op: wie zit er nou op jouw ideeën te wachten? Ben ik eigenlijk wel origineel?

Al die gedachten kunnen je verlammen. Probeer ze te vervangen door gedachten die je productief maken. Als je al eerder een artikel hebt geschreven, bekijk dan nog eens de reacties die je daarop hebt gehad. Blijkbaar heb je wel iets waardevols te vertellen.

En als je nog nooit iets geschreven hebt, hoeft je eerste artikel echt niet direct baanbrekend te zijn. Je mag de lat best wat lager leggen. Vaak weet je veel meer dan je lezer. Iets wat voor jou een grote, open deur lijkt, kan voor een ander een eye-opener zijn.

Vraag je ook af hoe reëel is het om heel snel een artikel te schrijven. Wat is snel? Als je het nog nooit gedaan hebt, en je hebt geen cursus gevolgd en je hebt geen boek, alleen wat goede voorbeelden, dan kost het je misschien wel 8 uur. Maar ook dat is geen onoverkomelijke hoeveelheid tijd, toch?

Je kunt jezelf bijvoorbeeld een limiet stellen aan het aantal uur dat je er per dag aan wilt werken. Bedenk ook dat je een artikel echt niet in een hoeft af te maken. Je kunt er de volgende dag nog even aan werken. En de dag erna ook nog.

De volgende anekdote over Simon Vestdijk kan je misschien ook helpen. Elke dag om 9.00 uur begon Simon Vestdijk achter zijn bureau. Hij pakte zijn schrift (ja, voor het computertijdperk) en begon te schrijven, de hele dag door. Tot 17.00 uur ’s middags, elke dag. En als hij ’s middags om 15.00 uur een boek had afgerond, pakte hij gewoon een nieuw schrift. Dan begon hij met de opzet van een nieuw boek. Zo schreef hij 63 boeken!

Ja, zul je misschien denken, Simon Vestdijk had overduidelijk geen gebrek aan inspiratie. Maar dit voorbeeld laat ook zien dat schrijven weinig met inspiratie te maken heeft. Schrijven is vooral beginnen met schrijven. Noeste arbeid, niets romantisch aan.

Zet een kookwekker eens op 15 minuten en dwing jezelf die 15 minuten door te schrijven. En kijk dan eens wat er op papier staat. Doordat je met een artikel bezig bent, zul je opeens dingen om je heen zien die je eerder niet had opgemerkt. Hoezo, inspiratie?

© Suzanne Meijles, ProTaal

Wil je reageren op dit artikel? Graag! Je kunt hiervoor het reactieveld gebruiken dat je hieronder vindt.

Wat te doen bij gebrek aan inspiratie? is a post from: ProTaaLog