جنبش سبز ایران

کروبی در انفرادی به سر می برد

2012-01-26T13:43:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

کروبی در انفرادی به سر می برد

via جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه on 1/26/12

فاطمه کروبی در عیادت از احمد قابل اعلام کرد

جرس: همسر مهدی کروبی برای عیادت از احمد قابل، پژوهشگر دینی، به منزل وی در مشهد رفت.

به گزارش سحام، در این دیدار فاطمه کروبی ضمن اطلاع از وضعیت جسمی آقای قابل، از مقاومت و پایداری ایشان برای دفاع از حقوق مردم و نیز پایداری و مجاهدت در راه حق تقدیر نمود.

در ادامه نیز احمد قابل متقابلا نگرانی خود را از وضعیت آقای کروبی اعلام کرد و ابراز امیدواری نمود تا مردم به زودی شاهد آزادی رهبران و سایر زندانیان سیاسی دربند باشند.

در ادامه این دیدار، خانم کروبی در خصوص آخرین وضعیت همسرش خاطرنشان کرد: " به دنبال اعلام نظر آقای کروبی مبنی بر عدم شرکت در انتخابات، ملاقات من با ایشان کاملا قطع شده است و مقامات امنیتی اجازه رفتن به منزل خودم را نیز از من سلب کرده اند."

فاطمه کروبی ضمن ابراز ناراحتی و نگرانی از ادامه این وضعیت، در پایان در خصوص رفتار ماموران امنیتی گفت: " ماموران طی این مدت متاسفانه برخورد بسیار بی ادبانه و هتاکانه با من داشته اند. "

همسر مهدی کروبی دقیقا یک ماه قبل در مصاحبه با سحام، نظر مهدی کروبی در خصوص انتخابات را به اطلاع مردم رساند. آقای کروبی یک ماه قبل در خصوص انتخابات گفته بودند: برای اینکه از این بیشتر آبروی اسلام و روحانیت نرود و مردم و فعالان سیاسی دلسوز نظام، مجددا گرفتار نشوند، بهتر است جمع اندکی که مورد قبول آقایان هستند؛ به عنوان شورای عالی انتخابات منصوب شوند و افرادی را به عنوان نماینده ملت انتخاب (منصوب) کنند و تیر آخر را به پیکره جمهوری اسلامی که در سال ۵۸ با رأی قاطع و بی سابقه مردم تصویب و تاسیس شد؛ بزنند تا انشاله مردم در فرصتی مناسب، ارزش های موجود در قانون اساسی سال ۵۸ را، البته با اصلاحاتی که در گذر زمان ضروری می‌نماید؛ احیا کنند."

آقای کروبی در آن دیدار به همسرش گفته بود: "موضع‌گیری‌هایی که از دبیر شورای نگهبان و وزیر اطلاعات و برخی دیگر از مسئولان و مخصوصا صدا و سیما شنیده‌ام حاکی از آن است که به اعتقاد "آنان" دشمنان انقلاب و نظام می‌خواهند از فرصت انتخابات استفاده کنند و امنیت کشور را برهم زنند! من از این دیدگاه‌ها استنباط کردم که آقایان از تداوم قهر و نارضایتی مردم به خوبی مطلع‌اند و می‌خواهند انتخاباتی فرمایشی و دستوری ترتیب دهند و با رد صلاحیت و ابطال برخی حوزه‌ها و پرکردن صندوق‌های رای از رای‌های بدون صاحب، و سپس برخورد و دستگیری و به وجود آوردن رعب و وحشت و امنیتی کردن کشور، پروژه تکراری انتخابات ۸۸ را بار دیگر پیاده کنند."

با نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات مجلس، و تلاش حکومت برای جذب حضور حداکثری مردم، و برگزاری یک انتخابات نمایشی؛ سران و حامیان جنبش سبز و اصلاحات، احزاب و گروه های اصلاح طلب و طیف های گسترده ای از فعالین مدنی و سیاسی ضمن تحریم انتخابات، از مردم خواستند دراین انتخابات نمایشی شرکت نکنند.

Things you can do from here:

Subscribe to جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

تقدیم به دکتر محمد ملکی شیر پیر ومبارز خستگی ناپذیر

2012-01-25T09:08:00.001+03:30

دکتر محمد ملکی نخستین رییس دانشگاه تهران پس از انقلاب از طرف دادستان عمومی انقلاب تهران به زندان اوین فراخوانده شده است. بر پایه گزارشها روز دوشنبه در احضاریه ای از وی خواسته شده که طی سه روز خود را به بخش اجرای احکام زندان اوین معرفی کند.
محمد ملکی که 78 سال دارد، پس از رویدادهای خرداد 88 در منزل خود بازداشت شد و بیش از شش ماه را در زندان اوین گذراند. وی در دوران زندان بدلیل مشکلات جسمی و حمله قلبی چند بار در بیمارستان بستری شد.
در مرداد ماه سال جاری، دادگاه دکتر محمد ملکی بطور غیرعلنی برگزار شد که وی دراعتراض به غیرقانونی بودن آن، از خود دفاع نکرد. با این حال دادگاه، او را به اتهام تبلیغ علیه نظام به یکسال حبس تعزیری محکوم کرد.

تحریم فعال؛ راهبرد جنبش سبز در انتخابات
آیا برای آزادی موسوی و کروبی درخواست خودتان را ثبت کرده اید؟ اینجا
سبز مي مانيم، تا هميشه

شورای راه سبز: حکومت مسوول ترورهای زنجیره ای است

2012-01-23T16:23:00.001+03:30

شورای راه سبز: حکومت مسوول ترورهای زنجیره ای است

شورای هماهنگی راه سبز امید سلسله ترورهای اخیر را محکوم کرد و تاکید کرد: " تأمین امنیت شهروندان از وظائف ذاتی حکومت‌هاست؛ و حاکمیت سیاسی در ایران باید در قبال انجام چنین تروزهایی مسئول و پاسخگو باشد."

در بیانیه این شورا آمده است: نهادهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی که مدعی احاطه بر امور و متولی حفظ امنیت شهروندان هستند، باید توضیح مستدل و مستندی در خصوص این ترورها و اقدامات ضدانسانی مشابه به افکار عمومی نگران ارائه کنند.

در ادامه این بیانیه یادآوری شده: این نهادها بجای تلاش برای سرکوب منتقدان و معترضان وضع موجود و ارعاب مخالفان، موظف و مکلف به تأمین امنیت شهروندان (صرف‌نظر از عقیده، جنس، دین، نژاد، زبان و فرهنگ) هستند. افسوس که تلاش برای تداوم اقتدار نامشروع، جایی و مجالی برای توجه به جان انسان‌ها و توجه به امنیت و منافع و سرمایه‌های ملی، نگذاشته است.

متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:

متاسفانه زمان چندانی از انجام عملیات تروریستی در تهران، که جان مصطفی احمدی روشن از مدیران تأسیسات هسته‌ای نطنز را گرفت نمی‌گذرد که سوگمندانه شاهد دو عملیات تروریستی دیگر، یکی در خرم‌آباد (با هدف قرار دادن افرادی از ارتش)، و دیگری در استان سیستان و بلوچستان (ترور یک روحانی اهل سنت) بودیم . این ترورها در سالروز ترور دکترمسعود علی محمدی و دکتر مجید شهریاری، نشان‌دهنده‌ی تداوم ناامنی برای پژوهشگران و نخبگان هسته‌ای و دیگر شهروندان کشور است.

انجام این جنایات ضدانسانی و تمسک به ترور، از سوی هر شخص حقوقی و حقیقی که انجام شده باشد، اقدامی خلاف موازین اخلاقی، حقوق بشر، و غیرقابل توجیه است. ترور، مستقل از آن‌که با چه انگیزه و هدفی صورت می‌گیرد یا توسط کدام فرد یا گروه و کشوری مدیریت می‌شود، بازتولیدکننده‌ی چرخه‌ی غیرقابل دفاع خشونت و ناامنی در جامعه و عرصه‌ی بین‌المللی؛ و نیز مخدوش کننده‌ی روندهای مبتنی بر گفت‌وگو و تعقیب‌کننده‌ی صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز است.

شورای هماهنگی راه سبز امید با ابراز تأسف عمیق از وقوع اینگونه ترورها و جان باختن نخبگان و شهروندان ایران، و ضمن تسلیت به خانواده بازماندگان و هموطنان، امیدوار است با پیگیری و مشخص شدن ریشه‌های این ترورها توسط حاکمیت و مراجع بین‌المللی، گام شایسته‌ای برای مهار خشونت و رسوایی خشونت‌طلبان در هر کجای جهان، برداشته شود.

تأمین امنیت شهروندان از وظائف ذاتی حکومت‌هاست؛ و حاکمیت سیاسی در ایران باید در قبال انجام چنین تروزهایی مسئول و پاسخگو باشد. نهادهای اطلاعاتی و امنیتی جمهوری اسلامی که مدعی احاطه بر امور و متولی حفظ امنیت شهروندان هستند، باید توضیح مستدل و مستندی در خصوص این ترورها و اقدامات ضدانسانی مشابه به افکار عمومی نگران ارائه کنند. این نهادها بجای تلاش برای سرکوب منتقدان و معترضان وضع موجود و ارعاب مخالفان، موظف و مکلف به تأمین امنیت شهروندان (صرف‌نظر از عقیده، جنس، دین، نژاد، زبان و فرهنگ) هستند. افسوس که تلاش برای تداوم اقتدار نامشروع، جایی و مجالی برای توجه به جان انسان‌ها و توجه به امنیت و منافع و سرمایه‌های ملی، نگذاشته است.

شورای هماهنگی راه سبز امید

۲ بهمن ۱۳۹۰

دعوت دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران در آستانه سالروز ۲۵ بهمن۱۳۹۰

2012-01-23T12:45:00.001+03:30

دعوت دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران در آستانه سالروز ۲۵ بهمن۱۳۹۰

چند این شب و خاموشی, وقت است که برخیزم
این آتش سوزان را با صبح در آمیزم
گر سوختنم باید افروختنم باید

ای عشق بزن در من کز شعله نپرهیزم
چون کوه نشستم من با تاب و تب پنهان
صد زلزله برخیزد آنگاه که برخیزم

سالی را به تماشا نشسته ایم. وقت آن است که همراه شویم با یاد آلاله های عاشق, محمد مختاری و صانع ژاله که خونشان برسنگفرش خیابان به گل نشست و نوید ایستادگی و استواری را بر جان و دلهایمان حک کرد .
در سالروز ۲۵ بهمن بر آنیم که طرحی نو در اندازیم.می ایستیم در برابر سیاهی وآنچنان شهر را از فریاد خود پرکنیم که شب از ظلمت خود وحشت کند!!

ما دانشجویان با نقش محوری قشر آگاه و پیشقراولان جامعه در این روز به پا می خیزیم . و با رساترین صدا, در برابر چنین سیاهی و بی عدالتی و چپاولگری بی حد و حصری ,که مردم را بیش از بیش در تنگنای ماکزیمم قرار داده است, فریاد عدالتخواهی سر میدهیم.همچنان که در این سالیان نیز به جهانیان ثابت کردیم که با سیاهی و شب آشتی نداریم . و همه با هم برای آزادی ایران و ایرانی از این همه ظلم و سیاهی,که تا فراسوی طاقت انسانی آن را امتداد داده اند , پیش میرویم.. روزی دیگر می سازیم, روز آزادی و روز اعتراض … و به شب صفتان این پیام را می دهیم که پایان دیکتاتوری نزدیک است …

زنده باد آزادی
درود بر شهدای ۲۵بهمن

دانشجویان دانشکده فنی دانشگاه تهران -تیر ماه ۱۳۹۰

وضعیت وخیم غذایی، قطع وسایل گرمایشی و کمبود دارو در زندان اوین

2012-01-22T16:31:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

وضعیت وخیم غذایی، قطع وسایل گرمایشی و کمبود دارو در زندان اوین

via جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه on 1/21/12

جـــرس: در حالی که شهر تهران روزهای سرد و برفی را سپری می‌کند در زندان اوین زندانیان با قطعی وسائل گرمایشی و نبود دارو مواجه شده‌اند و مسئولان زندان اوین قطعی وسائل گرمایشی مثل شوفاژهای زندان را به دلیل نبود گازوئیل و نداشتن بودجه کافی برای خرید آن اعلام کرده‌اند.

مقامات زندان گفته‌اند که این مسأله به زودی نیز حل نخواهد شد و تا مدت‌ها ادامه خواهد شد.

به گزارش «خانه حقوق بشر ایران» از ابتدای پاییز سال جاری و شروع فصل سرما این چندمین باری است که وسائل گرمایشی زندان اوین به دلیل نبود گازوئیل و سوخت کافی قطع شده و زندانیان را با مشکلات جدی مواجه کرده است.

بسیاری از زندانیان در زندان اوین به خاطر قطعی مداوم وسائل گرمایشی دچار بیماری شده‌اند، با این حال کمبود دارو در زندان اوین نیز موجب تشدید و طولانی شدن بیماری آن‌ها شده است.

بهداری زندان اوین نیز از رسیدگی پزشکی کافی به زندانیان خودداری کرده و در بسیاری مواقع از معاینه بیماران نیز سرباز زده و پزشکان به خاطر نبود دارو از تجویز دارو نیز خودداری می‌کنند.

زندانیان محبوس در زندان اوین از تغذیه مناسبی هم برخوردار نیستند، به همین دلیل با عدم وجود وسائل گرمایشی و دارو فصل پاییز و زمستان را عمدتا با بیماری سپری می‌کنند.

این مشکلات در سال‌های گذشته نیز به کرات اتفاق افتاده بود، اما هیچ‌گاه این مشکلات به صورت جدی از سوی مسئولین زندان اوین پیگیری و برای رفع آن تلاش نشده است.

در ماده ۲۶ «قواعد حداقل استاندارد برای رفتار با زندانیان» مصوبه اولین گنگره «مجازات مجرمین و جلوگیری از جنایت» سازمان ملل متحد در ژنو در سال ١٩۵۵ و مصوبه شورای اقتصادی و اجتماعی در ژوئیه ١٩۵٧ و مه ١٩٧٧ آمده است که
مسئول مراقبت‌های پزشکی باید بطور مرتب بازرسی انجام داده و مدیرمسئول زندان را در جریان امور زیر قرار دهد:
(آ) کمیت، کیفیت، و پخت و سرویس غذا؛
(ب) بهداشت و تمیزی زندان و زندانیان؛
(پ) بهداشت، گرما، نور و تهویه زندان؛
(ت) مناسب بودن و تمیزی لباس و رختخواب زندانیان؛
(ث) رعایت مقررات مربوط به تربیت بدنی و ورزش، در مواردی که مسئول فنی برای چنین فعالیت‌هایی وجود ندارد.

مدیر زندان باید گزارش‌ها و توصیه‌های مسئول مراقبت‌های پزشکی را که براساس ماده ٢۵ بند ٢ و ماده ٢۶ به وی ارائه می‌شود، مورد توجه قرار داده و در صورتی که با توصیه‌های ارائه شده موافق باشد، بایستی بی درنگ اقدامات لازم را در راستای عملی شدن این توصیه‌ها انجام دهد؛ اگر انجام این توصیه‌ها در حوزه اختیارات وی نیست و یا وی با آنها موافق نیست، بایستی بی درنگ گزارش خود را همراه با توصیه‌های مسئول مراقبت‌های زشکی به مقامات بالاتر ارائه نماید.

Things you can do from here:

Subscribe to جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

میرحسین موسوی بار دیگر در زندان خانگی عزادار شد

2012-01-22T16:30:00.003+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

میرحسین موسوی بار دیگر در زندان خانگی عزادار شد

via جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه on 1/21/12

تشییع جنازه یکشنبه خیابان مولوی تهران

جـــرس: به گزارش منابع خبری، حاج میر عباس موسوی عموی بزرگ میر حسین موسوی، درگذشت.

به گزارش کلمه، مرحوم میر عباس موسوی از بزرگان خاندان موسوی بوده و روحیات عرفانی و معنوی و اخلاق وی زبانزد خاص و عام بوده است.

این گزارش می افزاید میرحسین موسوی در دوران جوانی، هنگامی که از آذربایجان به قصد تحصیل راهی تهران شد، حدود یک سال نزد خانواده میرعباس موسوی زندگی کرد.

مراسم تشییع عموی میرحسین موسوی، فردا ۷ صبح از خیابان مولوی در جنوب تهران برگزار خواهد شد.

میرحسین موسوی پدر خود را نبز در حالی که به همراه همسرش در زندان خانگی بود از دست داد، که در جریان مراسم تشییع و تدفین وی که با محدودیت های زیادی همراه بود، داماد میرحسین موسوی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و تعدادی بازداشت شدند.

جرس مصیبت وارده را به میرحسین موسوی و خانواده محترم ایشان تسلیت می گوید.

Things you can do from here:

Subscribe to جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

تحریم فعال انتخابات

2012-01-22T16:30:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

تحریم فعال انتخابات

via جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه on 1/21/12

محسن صالحی

در این نوشتار دو موضوع مورد برسی قرار می‌گیرد.

یک- چرا تحریم فعال انتخابات
دو- چگونگی‌ انجام این کار

یک .چرا تحریم فعال انتخابات ؟ مطالعات یک نظریه پرداز روسی نشان داده است که می‌توان با شاخص " رای دادن"، جمعیت را به دو بخش « جمعیت فعال» و «جمعیت غیر فعال» تقسیم کرد.

مبنای این نظریه مطالعه رفتار ۶۰۰۰۰ واجد شرایط رای دادن در شهر هایدلبرگ آلمان در ساله ۱۹۳۲ است. بر ای اساس :

جمعیت فعال:۵۰۰۰ نفری هستند که به صورت مرتب در جلسات سیاسی حزبهای سوسیال دمکرات،کاتولیک،لیبرال و نازی شرکت میکنند.
جمعیت غیر فعال شامل ۵۵۰۰۰ نفری میشوند که در خانه‌های خود نشسته و علاقه زیادی به سیاست ندارند. افرادی که در گروه غیر فعال قرار دارند در مرحله اول نمی‌دانند رای بدهند یا نه و در مرحله دوم نمی‌دانند به چه کسی‌ رای بدهند .

اگر این نظریه را با علمِ به اینکه آماری از جمعیت فعال و غیر فعال در کشور ایران در دسترس نیست، با شرایط حال حاضر تطبیق بدهیم ،جمعیت فعال شامل تمام کسانی‌ میشود که تصمیم خود را مبنی بر شرکت (موافقان رژیم) و یا عدم شرکت (مخالفان رژیم) گرفته و جمعیت غیر فعال شامل افرادی میشوند که هنوز هیچ تصمیمی نگرفته اند .

با توجه به این شرایط اگر فعالان سیاسی تحریم غیر فعال را انتخاب کنند در مثل به کسانی‌ می‌مانند که برّه را در اختیار گرگ قرار داده اند.

فعالان سیاسی موافقِ تحریم باید تلاش خود را انجام دهند تا جمعیتِ غیر فعال، تصمیم به عدم مشارکت در انتخابات بگیرد.

دو- چگونه این کار را باید انجام داد؟ باید به وسیله تمام رسانه‌‌هایی‌ که در اختیار است جمعیت غیر فعال را هدف اطلاع رسانی قرار داد و به شیوه‌های مختلف پیام های زیر را به آنها فرستاد:

1. تاکید بر این نکته که خواستار تحریم انتخابات نیستند، ولی‌ مسئولین کشور نمی‌خواهند انتخابات آزاد برقرار کنند و بر اساس تجربه انتخابات گذاشته ثابت شده آنها درست کار نیستند.

2. باید تمام مسئولیت عدم شرکت در انتخابات را متوجه حکومت کردو از خود سلب مسئولیت. با ذکر این موضوع که مسوول عواقب تحریم انتخابات نیستند.

3. نقاط ضعف سیاسی،اقتصادی و اخلاقی‌ رهبران حکومت را نشان داد. مانند: پخش نامه‌های اعتراضی به رهبر،تخلفات مالی و ....مساوی قرار دادن شرکت در انتخابات با تایید این تخلفات هزینه شرکت در انتخابات را بالا برد.

4. نشان دادن این موضوع که هدف تحریم، رسیدن به حق آزاد انتخاب کردن و حق آزاد انتخاب شدن است نه منافع شخصی‌.

5. اشاره به این حقیقت که حکومت به صورت سیستماتیک و برنامه‌ریزی شده تخطی می‌کند از مفاد قانون اساسی‌(میثاق بین مردم و حکومت) و تاکید بر این نکته که ما برای اولین بار می‌خواهیم انتخابات را تحریم کنیم.

6.مردم را قانع کرد که حکومت از تمام ابزار که در اختیار دارد استفاده می‌کند برای فریب و کشاندن آنها به پای صندوق رای.

7. توجه به این نکته که کسانی‌ که در انتخابات شرکت نمی‌‌کنند چیزی را از دست نمی‌‌دهند،حکومت است که اعتبار و مشروعیت خود را زیر سوال میبرد.( هزینه عدم شرکت را پایین آوردن.)

8. اکثریت هنرمندان و روشنفکران جامعه با تحریم موافق هستند و از ارزش‌های مردمی دفاع میکنند.(تحریم کنندگان تنها نیستن،حکومت است که تنهاست.)

9.هدف تحریم را مقدس نشان دادن،در واقع تحریم برای بدست آوردن آزادی،برابری،حقوق بشر،ارزشهای اسلامی و ... است.

10.گرفتن مواضعی روشن در مقابل کسانی‌ که مخالف تحریم فعال انتخابات هستند،باید یک پیام واضح به مردم فرستاد و آنهارا دچار سردرگمی نکرد.

نظرات وارده دریادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.

Things you can do from here:

Subscribe to جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

در پاسخ به فراخوان دوم محمد نوری زاد

2012-01-22T16:29:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

در پاسخ به فراخوان دوم محمد نوری زاد

via جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه on 1/21/12

بسيجي دهه شصت

آقاي حجت الاسلام صادق آملي لاريجاني قاضي القضات جمهوري اسلامي ايران :

با سلام:

نظر به وظيفه شرعي و قانوني شما بدينوسيله متن شكايت نامه يك بسيجي ٤٢ ساله و جانباز زمان جنگ از لشگر ١٠ سيدالشهداء (عليه السلام) از آقاي سيد علي خامنه اي رهبر جمهوري اسلامي ايران به شرح زير ايفاد مي گردد. بديهي است بر اساس آموزه هاي علوي وسيره عملي اولياي الهي، همه ی آحاد ملت از ضعيف ترين مردمان، فارغ از رنگ پوست، دين و جايگاه اجتماعي با یکدیگر در برابر قانون مساوي بوده و هيچ مقام و مسند و جايگاهي باعث مصونيت افراد در پاسخگويي به شكايت شاكيان نخواهد بود. شما نيز بدون شك در برابر خداوند و مردم مسئول بوده وهرگونه سستي و اهمال و بي توجهي شما به انجام وظيفه شرعي، عرفي و قانوني تان از هيچ توجيهي برخوردارنمی باشد. شما در پيشگاه الهي در روز حسابي كه همين نزديكي هاست بازخواست خواهيد شد، باشد كه وجدان و خداجویی هنوز در وجودتان خاموش نشده باشد و شما را به نجات فراخواند!

خوانده: آقاي سيد علي خامنه اي رهبر جمهوري اسلامي ايران

خواهان: بسيجي دهه ٦٠ وجانباز دفاع مقدس

خواسته: بازگرداندن اخلاق، كرامت انساني وآزادي به عنوان تنها بسترکمالات انسانی، به همه آحاد مردم وجوابگويي خوانده نسبت تبعات نامطلوب مديريت فرهنگي ايشان طي23 سال زمامداري به عنوان رهبر جمهوري اسلامي و فصل الخطابی در همه امور مهمه مملکتی به ویژه تدوین سیاست های فرهنگی کشور .

شرح:

شكي نيست كه انقلاب اسلامي مردم ايران با رهبري امام خمینی به منظور دستيابي به استقلال ، آزادي با هدف بنا نهادن نظامي الهي كه در آن كرامت انسان و اخلاق بزرگترين وجه قالبش باشد، يكي از ژرف ترين حركت هاي اجتماعي تاريخ معاصر بوده است. متأسفانه علي رغم رشادت ها و خون هاي پر بهايي كه براي استقرارش هزينه شده اكنون در اوايل دهه چهارم آن از منظر حصول اهدافش در حوزه اخلاق، ادب، آزادی و كرامت انسانی نه تنها به آن افق های زيبا نزديك نشده ايم بلكه دردمندانه نشانه های متعددي از سقوط ارزش های انسانی و اضمحلال فرهنگ و اخلاق در كشور شاهديم ،

- فاصله گرفتن پر شتاب جوانان از هنجارهاي اسلامي و هويت ملي

- گسترش تند خويي و خشونت

- برمصدر کارنشاندن فرصت طلبان و دروغگویان و اراذل اوباش بر جان و مال وناموس مردم

- افزايش آمار جرم وجنايت در كشور

- رواج فساد اقتصادي ، رشوه خواري، ربا، دروغ و تظاهر

- سست شدن پايه هاي خانواده، افزايش آمار طلاق وروگردان شدن بخش قابل توجهي از جوانان از ازدواج

- افزايش فساد جنسي وكاهش سن فحشاء در كشور

- افزايش آمار اعتياد به مواد افيوني ورواج انواع مختلف مواد مخدر در كشور

- .......

نيازي به ليست كردن بيشتر نيست كه مخاطب اين نامه خود بواسطه تكيه زدن بر مسند قاضي القضاتي و دسترسي به آمار هاي مربوط خود بيش از هر كسي واقف به اين دردهاي خانمان برانداز بوده و مي دانند وضعيت اخلاقي كشور در چه پايه اي است. هم اوست كه مي داند در قم كه قرار بود پايتخت معنوي كشور وهدايت مردم به ديانت و اخلاق باشد آمارهاي محرمانه ي قتل، طلاق، شرب خمر، مواد مخدر، سقط جنين غيرقانوني، لواط، كوري به دليل شرب الكل صنعتي و... چه حرفهايي براي گفتن دارد.

جناب قاضي القضات: براستي آيا شما انسان منصفي را مي شناسيد كه آگاهي از پيش از انقلاب داشته باشد و در مقایسه با زمان حکومت ستم شاهی وضعيت اخلاق و ادب روز جامعه مان را بهتر از گذشته بداند؟ آيا كسي را مي شناسيد كه عالمانه روندامروز جمهوري اسلامي و جامعه مان را رو به اخلاقي شدن و استقرارکرامت انسانی وعده داده شده در افق های ارزشی، ارزيابي كند؟

مگر نه اينكه ما براي انقلابمان اسلامی را مي خواستيم که ميوه استقرار آن گسترش نهايت اخلاق در جامعه بايد باشد؟ كه همان هدف بعثت رسول خاتم صلي الله عليه واله وسلم بوده و هست؟ كدام راه را غلط رفتيم؟ كه دين داريمان، اخلاق برايمان نياورده است؟ كدام مسئولی سياست هاي كلان فرهنگي جامعه مان را تدوين كرد كه به اينجا رسيديم؟ آيا بر آنچه بر اخلاق در جمهوري اسلامي آمده كسي مسئول تر رهبر نظام سراغ داريد كه بر اين وانفساي فرهنگي تأثير گذار بوده باشد؟

من از رویه به ظاهراسلامی و در باطن غير اسلامي جاري و ساري در روش وسياست گذاري رهبري فعلي جمهوري اسلامي طي بيست و سه سال گذشته شكايت دارم، رسيدگي به اين شكايت را حق خود مي دانم، جوابگويي به شكايتم وظيفه رهبري نظام بوده و شما هم به عنوان قاضي اسلامي مكلف به پيگيري هستید.

آقاي قاضي القضات؛

حريت بستر كمالات انساني است، آزادمنشي نقطه مقابل رقيت وبندگي است، انسان به هر اندازه كه از غير خدا آزاد شود به مرتبه ای از حريت دست پيدا مي كند و انسان به همان اندازه كه آزاد مي گردد اخلاق حاصل مي كند و هر چه حريت فراگيرتر شود انسان و جامعه صورتی اخلاقي تربه خود ميگيرند. حريت با عقل در ارتباط است و انسان با هر چه رابطه ى پست برقرار كند، نوعي اسارت است. انسان حتي اگر با نماز رابطه اي پست برقرار كند برايش اسارت مي آورد، نماز ريايي و يا اجباري "تنها عن الفحشاء" نيست كه نوعي اسارت است و ثمرش نه دين است نه اخلاق. حجاب اجباري هم مثل نماز اجباري است اخلاق نمي آورد، حيا و عفت نمي آورد، چون به انسان حريت نمي دهد........

در سياست گذاري آقاي خامنه اي سالهاست كه كرامت انساني و آزادگي جايي ندارد و اين امر علت العلل همه معضلات اخلاقي امروز ماست كه ثمري جز اضمحلال فرهنگ ادب در جامعه مان نداشته است، طبیعی است حريت با عقلانيت همراه است وعقلانیت جايي براي فرمانبرداري مطلقه نمي گذارد لذا تمامیت خواهان مستبد امروز رسما در تريبون هاي حكومتي رندانه آزادى را بي بند باري ترجمه مي كنند و آن را بي ديني تلقي كرده و ميكوبند غافل از اينكه بر سر شاخه نشسته و بن مي برند. و با حریت ستیزی و تحمیل می خواهند به زعم خود اسلام را مستقر سازند نا گفته محرزاست که تجربه این سالهای طولانی شکست سنگینی را برای این قرایت از دین رقم زده و ثمره ای جز اضمحلال ادب و اخلاق ودین گریزی مردم و جوانان را در پی نداشته است.

اميرمؤمنان على(عليه السلام) فرموده اند:

"أيّها الناس؛ إن آدم لم يلد عبداً ولا أمة، وإن الناس كلهم أحرار؛

اى مردم، آدم هرگز كسى را بنده و كنيز نزاد؛ بى ترديد همه مردمان آزادند"

آقاي قاضي القضات:

امروز دامنه تحدید آزادی های قانونی و شرعی که از طرف گروه های فشار وابسته به رهبری آنچنان گسترش یافته که هیچ حد و محدودیتی برای خود قایل نیستند. سرکشی در امور خصوصی خانواده ها ، ممانعت از تحصیل دانشجویان ، شنود های غیر قانونی، زندان و فحاشی وشکنجه وحصررویه جاری شده و دیگرخواب شیرین قاضی القاضات را نمی آشوبد.

اين درد را كجا بايد برد كه در جمهوري اسلامي آزادي براي خواندن دعاي كميل و عزاداري سيداشهداء واحياي شب قدر وجود ندارد؟

تعطيلي اجباري شب هاي قدر حسينيه ارشاد وعزاداري محرم و صفر بيت الزهراء، هيات احياي فضيلت و... ايا شايسته نظام است؟

آيا ميليون ها نفر زاير امام غريبی كه الان در ايام شهادتش به سر مي بريم فقط و فقط مجبورند نمازشان را به امامت كسي كه ايشان را گاو و بزغاله مي خوانند يا مريدان او اقتداء كنند؟ عزيزي مي گفت در حرم امام رضا علیه السلام از خادم باصفای کفشداری پرسيدم كدام يك از امامان جماعت حرم حكومتي نيستند و مي شود به ايشان اقتدا كرد آن خادم امام غريب گفت هیچ کدام نمازت را فرادا بخوان!!!

اجبار هيات هاي حسيني به نصب عكس آقاي خامنه اي چه معني دارد؟

الزام دعا كردن امر و زيد به وعاظ و مداحان در مجالس عزای حسینی چه محمل شرعي دارد؟

از راندن اجباري بيش از ٨٠ درصد جوانان مملكت كه به آقاي خامنه اي انتقاد دارند، از مجالس مذهبي چه سودي عايد اسلام و نظام مي شود؟

از شبيه سازي سردار علايي محبوب به شمر و احمدي نژاد به مالك اشتر چه هدفي دنبال ميشود؟! جز تطهير شمر و تخريب مالك اشتر؟

......

تا زماني كه دين داري نظام و رهبريش بر اين پاشنه بچرخد و مریدان ایشان برداشت خود از دین را عین اسلام بدانند و چونان خوارج زمان مولای متقیان هر قرایتی جز برداشت خود را منکوب کنند و هر مخالفی را تکفیر، اميدي به بازگشت ادب و اخلاق و كرامت انساني به جامعه نخواهد بود و شما جناب قاضي القضات دراین ظلم بزرگ شريك خواهي بود مگراينكه به وظيفه ات عمل كني و .....

ای کاش شما به این حریت رسیده باشید و به جبران مافات و جرایمی که مهر تایید شما در بر دارد تا فرصتی برایتان باقی است به خود آیید و چشم طمع از دنیا برکشید و کمی به آخرت خود بیاندیشید.

عَلِيّ بْنُ إِبْرَاهِيمَ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الْقَاسِمِ عَنِ الْمِنْقَرِيّ عَنْ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللّهِ ع قَالَ إِذَا رَأَيْتُمُ الْعَالِمَ مُحِبّاً لِدُنْيَاهُ فَاتّهِمُوهُ عَلَى دِينِكُمْ فَإِنّ كُلّ مُحِبّ‏ٍ لِشَيْ‏ءٍ يَحُوطُ مَا أَحَبّ

اصول كافى جلد 1 صفحه: ٥٨

امام صادق فرمودند: چون عالم را دنيا دوست ديديد او را نسبت بدينتان متهم دانيد (بدانيد دينداريش حقيقى نيست) زيرا دوست هر چيزى گرد محبوبش مى‏گردد،

والسلام

بسيجي دهه ٦٠ وجانباز دفاع مقدس

Things you can do from here:

Subscribe to جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

محمدرضا معتمدی نیا از رفتن به بیمارستان، با دست بند و پابند خودداری کرد

2012-01-22T16:28:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

محمدرضا معتمدی نیا از رفتن به بیمارستان، با دست بند و پابند خودداری کرد

via جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه on 1/21/12

جرس: محمد رضا معتمدی نیا، زندانی سیاسی حامی جنبش سبز که نیازمند درمان فوری پزشکی و اعزام به بیمارستان است، همچنان با ممانعت مسوولان زندان برای درمان خود روبرو است.وی 62 سال دارد و اوضاع جسمی اش چندان مناسب نیست.

به گزارش منابع خبری جرس، مسوولان زندان اوین در اقدامی غیرقانونی قصد داشتند معتمدی نیا را با دست بند و پا بند به بیمارستان اعزام کنند که این زندانی سیاسی ضمن اعتراض شدید به نحوه برخورد مقامات و ماموران اوین و این رفتار غیرقانونی، از رفتن به بیمارستان خودداری کرد.

محمد رضا معتمدی نیا، از اعضای ستاد میرحسین موسوی، از سوی قاضی پیرعباسی، رییس شعبه 26 دادگاه انقلاب تهران به یکسال حبس تعزیزی محکوم شده است.معمتدی نیا در تیرماه 1388 توسط سپاه پاسداران بازداشت و به مدت دو ماه در سلول انفرادی بند دو الف به سر برده است.وی سپس به قید وثیقه آزاد و شش ماه قبل برای گذراندن دوران محکومیت خود به زندان اوین احضار و به بند 350 اوین منتقل شد.

کارشکنی مقامات زندان اوین در اعزام زندانیان سیاسی به بیمارستان به تدریج تبدیل به یک رویه شده است.

Things you can do from here:

Subscribe to جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

خواهان آزادی فوری احسان هوشمند و سایر زندانیان سیاسی هستیم

2012-01-22T16:26:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

خواهان آزادی فوری احسان هوشمند و سایر زندانیان سیاسی هستیم

via جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه on 1/21/12

بیانیه جمعی از فعالان ملی و سیاسی

جـــرس: در پی ادامه بازداشت احسان هوشمند، پژوهشگر و روزنامه نگار، گروهی از فعالان ملی و کنشگران سیاسی، خواستار آزادی فوری وی و زندانیان سیاسی شدند.

بنا به گزارش جرس، احسان هوشمند با حمله چند مامور لباس شخصی شامگاه شنبه، هفدهم دی ماه در منزل مسکونی خود دستگیر شد.

بنا به گزارش های رسیده به جرس، متن بیانیه جمعی از کنشگران سیاسی جهت درخواست آزادی فوری احسان هوشمند به شرح زیر است:

اطلاع یافتیم که ماموران اطلاعات سپاه آقای احسان هوشمند کارشناس ارشد جامعه شناسی را در روز هفدهم دی ماه با حمله به منزل ایشان بازداشت نموده اند. آقای هوشمند آزادیخواه و از محققان برجسته قوم شناسی در ایران هستند و همواره قاطعانه برای همبستگی کردها و دیگر مردم ایران تلاش نموده اند. ما امضا کنندگان زیر خواهان آزادی فوری آقای هوشمند و سایر زندانیان سیاسی ایران می باشیم.

ابوالفضل اردوخانی، هومن اسکندری، علیرضا افشاری، کورش افطسی، اوژن اکبری، فرهاد باغبانی، امیررضا امیربختیار، تیرداد بنکدار، حسن بهگر، منوچهر تقوی بیات، مرتضی ثاقب ‌فر، محمد حسین جعفری، محمد حسیبی، محمود خادمی، اسفندیار خلف، محمدرضا، خوبروی پاک، احمد رناسی، غلامرضا شاهمرادی، شهلا شفیق، حسین شهریاری، محمد شیرزاد، حمید صدر، ابراهیم عبدالله زاده، رویا عراقی، منوچهر فاضل، محمد فرهادی، کامبیز قائم مقام، محسن قائم مقام، مهدی قاسمی، مسعود کاظم زاده، رضا کرمانی، عزیز کرملو، یوسف کریمی، محمد کسائی زاده، حجت کلاشی، آرش کیخسروی، بهمن مبشری، محمد علی متحیر، سرور متین، تراب مستوفی، روشنک مسیبیان، مهدی ملکی، حمیدرضا مسیبیان، فرید مصلحیان، محمد علی مهرآسا، محمود مهران ادیب، فریده مهمنش، همایون مهمنش، انور میرستاری، شیوا نوجو

اول بهمن 1390 بابر با بیست و یکم ژانویه 2012

گفتنی است؛ احسان هوشمند، زاده بیجار کردستان وکارشناس ارشد رشته جامعه شناسی است.

وی علاوه بر فعالیت های روزنامه نگاری، انجام پژوهش های فراوانی را در زمینه تحلیل و بررسی مسائل اجتماعی و به ویژه مسائل اقوام، هویت ملی، توسعه ایران و آسیب های اجتماعی در کارنامه خود به ثبت رسانده است.

هوشمند پیش از این نیز یک بار دیگر در دی ماه سال ۱۳۸۸ دستگیر شده بود.

هنوز از علت دستگیری مجدد، محل بازداشت و سرنوشت و وضعیت این فعال مطبوعاتی و محقق، خبری منتشر نشده است.

Things you can do from here:

Subscribe to جنبش راه سبز - همه گزارش‌ها : متن خلاصه using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

نامه نوزدهم به رهبری - محمد نوری زاد

2012-01-21T14:07:00.001+03:30

نامه نوزدهم به رهبری - محمد نوری زاد

اگر رهبرشدن آسان باشد، رهبرماندن حتماً به فرسودن می انجامد.

درد یک چیز است و غصه چیز دیگر.

دردِ جسمانی را اگر بشود تحمل کرد، تحملِ دردِ ناشی از غصه دشوار است. با این همه، لایه‌های دردِ ناشی از غصه، گاه آنقدر بر هم سوار می‌شوند که در یک جاهایی به لذت می‌انجامند. در این وضعیت، درد می‌پژمرد و لذت گل می‌کند. اینجاست که می‌بینید دیگر از درد خبری نیست. و این لذت است که مطالبه افزون‌تری دارد. که: «غم از هر دل که بستانی به ما ده».

اینجا درست فصل زایمان است. اینجاست که آدم دردمند، می‌زاید. اما: بهتر از خود را. تولدی نه با درد، که با لذتی عمیق. همه به ظاهر درد می‌بینند و او لذت. مثل پرنده‌ای که خونین‌بال از یک قفسِ شکسته بیرون می‌زند. وقتی قفس دریده می‌شود، همه، پر و بالِ خونین می‌بینند، اما پرنده: پرواز.

جامعه ما نیز چنین شده است. کم کم از دردی که می‌کشد لذت می‌برد. فصل زایمان او فرا رسیده است.

قبول می‌فرمایید اگر رهبر شدن آسان باشد، رهبر ماندن حتماً به فرسودن می‌انجامد. بیست و سه سال پیش، جماعتی دست به دست هم دادند و شما را برای رهبری این کشور برگزیدند. بله، این، به یک نشست صورت پذیرفت. آنان کوهی از امانت را بر شانه‌های شما وانهادند و بلافاصله به سروقت کار و کسب خود رفتند. شما تا رهبر نبودید، افق مسؤولیت‌هایتان در محدوده‌ای مختصر فرو می‌نشست، اما به محض رهبر شدن، آن افق مختصر، وسعت گرفت و به خانه تک تک ایرانیان و حتی نسل‌های برنیامده پای نهاد. بی‌خبری شما از هر آنچه که در این وسعتِ نفس‌گیر دست به دست می‌شود، شانه‌های شما را از حمل مسؤولیتی که به رویش آغوش گشوده‌اید، به در نمی‌برد. از آن روز تا کنون امضای شما پای هر اخم و لبخند و حادثه نشسته است و این امضاها نه تنها در آن دنیا که در همین دنیا شما را به «عرصه مطالبه» فرا می‌خوانند. مگر این که شما از ظهور خطاها و آسیب‌ها و فاجعه‌ها برائت بجویید و به همگان خبر بدهید: نقش من در این فاجعه هیچ است. یا: سهم من در این خطا این است.

این نیز بگویم و بگذرم که: دستِ دستگاه اختراعی ما، کج است. دزدی‌های کلان به او این اختیار را داده که به هر خانه که داخل می‌شود، از اموال مردم بردارد و با خود به مخفیگاه ببرد. اکنون بیش از دو سال است که دستگاه اختراعی ما چه در اطلاعات و چه در سپاه، اموال شخصی مرا و بسیاری را برده‌اند و تا کنون، به ما بازنگردانده‌اند. لطفاً به این دستگاه‌ها بفرمایید حسابرسی از دزدی‌های کلان را به بعد از آن زایمان سرشار از لذت موکول می‌کنیم، فعلاً این بساطی را که از نوری‌زاد و دیگران برداشته‌اید و برده‌اید، به آنان باز بگردانید.

والسلام.
بدرود تا جمعه‌ای دیگر.

منبع : سایت نویسنده

Fwd: مانا نيستانی----خانجان تابوشکن و اصغر فرهادی

2012-01-21T13:45:00.001+03:30

"First they ignore you, Then they ridicule you, Then they fight you, Then You Win!"

عرف دیپلماتیک - مانا

2012-01-21T09:18:00.001+03:30

عجب! این سینماگران ایران هم عرف دیپلماتیک نمی دانند. چرا از دانشجویان بسیجی حمله کننده به سفارت انگلیس یاد نمی گیرند؟

تصویر - راست می گفت او

2012-01-21T09:13:00.001+03:30

عکس و پوستر [آگاهی و اطلاع رسانی]، ارتش ما هستند.

(میر حسین موسوی)

تصویر - راست می گفت او

راست می گفت، دارد یک سال می شود و او تسلیم آن «صحنه آرایی خطرناک» نشد.

با قامتی سرافراز گرچه مجروح و حبس کشیده ایستاده است، چرا که جزاحقاق حق ملت چیزی نمی خواهد!

جدائی مدونا از مارادونا

2012-01-17T18:31:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

جدائی مدونا از مارادونا

via Iran Green Voice Feed - Persian on 1/17/12

ابراهیم نبوی

یک: اصغر فرهادی در هفته گذشته برای دومین بار به یک جایزه بزرگ سینمایی دست یافت. او که در اوایل هفته گذشته جایزه انجمن منتقدین را برای فیلم " جدایی نادر از سیمین" گرفته بود، در روز یکشنبه ۲۵ دی ۱۳۹۰ برنده جایزه بهترین فیلم خارجی کره طلایی یا گلدن گلاب سال ۲۰۱۲ شد. این جایزه تقریبا معادلی برای اسکار است، کمتر پیش می آید که فیلمی برنده گلدن گلاب بشود و اسکار نگیرد.

از سوی دیگر این جایزه اهمیت ویژه ای دارد، پسری با دوچرخه( برادران داردن از بلژیک)، گلهای جنگ( ژانگ ییمو از چین)، پوستی که در آن زندگی می کنیم( پدرو آلمادووار از اسپانیا) رقبای آن بودند. اگرچه فیلم پسری با دوچرخه تجربه تازه برادران داردن است، اما فیلم بسیار خوب و مهمی بود، اما مهم تر از آن دو فیلمهای " ژانگ ییمو" و " آلمادووار" است که هر کدام غولی در سینمای امروز جهان بشمار می روند. در حقیقت فیلم " جدایی...." نه در بی رقابتی بلکه حداقل در فاصله دو رقیب مهم موفق شد تا یک جایزه مهم جهانی را به دست بیاورد. جایزه ای که در سالهای اخیر بارها سینمای ایران به آن چشم دوخته بود. فیلمهای «زیر درختان زیتون» عباس کیارستمی، «بادکنک سفید» جعفر پناهی، «گبه» محسن مخملباف، «بچه‌های آسمان» مجید مجیدی، ۷۸ «رنگ خدا»مجید مجیدی، «زمانی برای مستی اسبها» بهمن قبادی ، «باران» مجید مجیدی ، «من ترانه ۱۵ سال دارم» رسول صدرعاملی ،‌ «نفس عمیق» پرویز شهبازی‏، «لاک‌پشتها هم پرواز می‌کنند» بهمن قبادی، «خیلی دور خیلی نزدیک» رضا میرکریمی، «میم مثل مادر» رسول ملاقلی‌پور، «آواز گنجشکها» مجید مجیدی،« درباره الی» اصغر فرهادی و «بدرود بغداد» مهدی نادری به عنوان نماینده سینمای ایران به اسکار معرفی شدند. معرفی این فیلمها به اسکار از سوی ایران پس از انقلاب نشان می دهد که ایران دوست دارد چنین جایزه ای را بگیرد. پس روبرمی گردانیم از کسانی که گرفتن جایزه از اسکار را یک اتفاق سیاسی می دانند.

دو: یکی از نکاتی که همواره درباره اسکار و طبیعتا گلدن گلاب گفته می شود، رویکرد سیاسی آن است، معمولا گفته می شود که هالیوود در اعطای جوایزش به فیلمها جهت گیری سیاسی دارد. آیا انتخابهای اسکار، چه در حوزه سینمای آمریکا و چه انتخاب فیلم خارجی معمولا به دلیل شرایط سیاسی حاکم بر هالیوود و سینمای آمریکا تعیین می شود؟ آیا این نظر درست است؟ و آیا انتخاب فیلمها توسط اسکار به گفته بسیاری از چپ های جهان و یا دولت های سانسورچی و یا منتقدین مستقل، متاثر از نگاهی خاص است؟ از نظر من پاسخ قطعی به آن نمی توان داد اما آنرا نادیده هم نمی توان گرفت. کمتر پیش می آید که اسکار یا گلدن گلاب تنها به دلیل کیفیت و ارزشهای زیبایی شناسی فیلم به آن جایزه بدهند. اما می خواهم بگویم این اتفاق فقط منحصر به اسکار و گلدن گلاب نیست. تقریبا اکثر جشنواره های جهانی تمایلات سیاسی را هم در ملاحظات خود در نظر می گیرند. شاید به همین دلیل است که کارگردان خوبی مثل امیر کوستاریکا، کارگردان ضد کمونیست صربستان( یوگسلاوی سابق) چهره جهانی می شود و نخل طلای کن را می گیرد، در حالی که اکثر مردم کشورش از او متنفرند و معتقدند او چهره زشتی از کشور آنان به جهان نشان داده است. یا حتی کارگردانی مانند تارکوفسکی به دلیل نگاه مخالفش به مسائل شوروی توسط جشنواره های جهانی مطرح شد. یا کارگردانی مانند آموش گیتای کارگردان بزرگ اسرائیلی که منتقد جدی سیاستهای اسرائیل است و تندروهای اسرائیل از او متنفرند، جایزه نخل طلای کن و شیرطلایی جشنواره ونیز را به دست می آورد. این موضع گیری سیاسی نه فقط در جشنواره های غربی بلکه در جشنواره هایی مثل جشنواره فیلم فجر خودمان هم دیده می شود. بسیاری از بهترین فیلمهای سینمایی کشور علیرغم قابلیت های تصویری و برتری های سینمایی به دلیل جهت گیری سیاسی شان نه تنها جایزه جشنواره فجر را نمی گیرند، بلکه حتی نمایش هم داده نمی شوند. حتی در انتخاب فیلمهای خارجی جشنواره فیلم فجر نیز تنها فیلمهای خارجی ای ستایش می شوند و به نمایش در می آیند که چهره ای زشت از دنیای غرب را نشان دهند.

اما سینمای هالیوود امروز برخلاف تمایلات دو دهه قبل خود، نه تنها دیگر به ستایش فیلمهای آمریکایی پسند نمی پردازد که دقیقا برخلاف آمد عادت همیشه این سینما عمل می کند. کارگردانانی مانند شان پن پسر آرتور پن، برادران کوئن، جورج کلونی، الیوراستون، وودی آلن و جیم جارموش که همیشه به عنوان کارگردانان چپ مورد نفرت تهیه کنندگان هالیوود بودند، امروز نقش اصلی را در سینمای آمریکا دارند. مصداق بارز چنین انتخابی را می توان در فیلم " قفسه درد" ساخته کاترین بیگلو که شش جایزه اسکار به دست آورد ذکر کرد، در حالی که فیلم آواتار فقط موفق به دریافت سه جایزه اسکار سال ۲۰۱۰ شد. فیلم " قفسه درد" اتفاقا فیلمی بود علیه جنگ عراق و تصویری زشت از سیاستهای آمریکا در عراق نشان می داد، در حالی که آواتار فیلمی عظیم و رویایی بود که بطور طبیعی با آن همه هزینه و کارگردانی مانند جیمز کامرون که دوبار برنده بهترین کارگردان گلدن گلاب شد باید جایزه می گرفت، جیمز کامرون که تقریبا پرفروش ترین فیلمهای دو دهه گذشته را برای سینمای آمریکا ساخت. فیلمهایی مانند تایتانیک، ترمینیتور، آواتار، بیگانه ها، رمبو که تمام آنها پرفروش ترین فیلمهای زمان خود و نماد واقعی هالیوود بودند. به دست آوردن جایزه بهترین کارگردان که دو نامزد آن جیمز کامرون و همسر سابقش بودند، توسط کاترین بیگلو، نشان داد که هالیوود بطور جدی از فیلمهای منتقد سیاست های آمریکا حمایت می کند. در اسکار ۲۰۰۹ دریافت هشت جایزه توسط فیلم "میلیونر زاغه نشین" و فقط سه جایزه توسط فیلم بسیار برجسته " سرگذشت عجیب بنجامین باتن" باز هم از گریز هالیوود از رویکردهای کلاسیک آمریکایی حکایت می کند. این درست است که سینمای هالیوود همیشه یا غالبا رویکرد سیاسی دارد، اما حالا دیگر مانند دوره رونالد ریگان و بوش پدر یا حتی کلینتون نیست که سینمای هالیوود در تملک تهیه کنندگان غول آسایی باشد که با جلوه های ویژه و با تکنیک برتر همه جوایز را درو می کنند. اصغر فرهادی در حقیقت جایزه خود را از گلدن گلاب در زمانی گرفت که هالیوود بیش از هر زمان دیگری حامی سینمای مستقل و گریزان از نسخه های کلاسیک آمریکایی است. شاید به همین دلیل است که امروز برخلاف همیشه اسکار نه تنها سینمای راستگرای اصلی جهان نیست، بلکه بسیار چپ تر از جشنواره های اروپایی است.

سه: زمانی یکی از کارگردانان ایرانی گفته بود " گرفتن جایزه از جشنواره های اروپایی کاری ساده است، فقط یکی دو فیلم را که جایزه می گیرند ببین و مثل آنها بساز." نسخه سینمای جشنواره ای حداقل در دو دهه مختلف لطمه بزرگی به سینماهای ملی زد و باعث شد مدل فرانسوی- جشنواره ای در فیلمسازی بشدت رایج شود.

نمایش فلاکت، مردمی با چهره های زشت، خیابانهای کثیف، زنانی در حال کتک خوردن، بچه هایی که مگس دورشان پرواز می کند، معتادان و هزار بیچارگی دیگر، در فیلم جا می گرفت و کارگردان با نمایش فلاکت جامعه خودش برنده جوایز جشنواره ای می شد. بعد می ماندی که این پاپیون کارگردان چه ربطی به آن بچه ای دارد که دائم با آستین اش مف اش را از دماغ پاک می کند؟ واقعیت این است که فیلمسازی داخلی کشور هم همین الگو را در پیش گرفته است. چه فیلمی بیشتر از فیلم " فقر و فحشاء" مسعود ده نمکی و "اخراجی ها" بدبختی های جامعه ایران را نشان می دهد؟ کدام فیلم مثل آثار مجید مجیدی و ابوالقاسم طالبی بدبختی های جامعه ایران را نشان داده است؟ کدام فیلم مثل فیلمهای مسعود کیمیایی و امیر نادری و محسن مخملباف( قبل از سلام سینما) به نمایش فقر و فلاکت و جرم و جنایت در سینمای ایران پرداخته است؟ اینکه فیلمی منتقد شرایط اجتماعی کشور باشد، البته که کار درستی است، اما اگر چنین فیلمهایی ساخته شده است، این دقیقا سیاست خود جمهوری اسلامی و اتفاقا فیلمسازانی است که امروز مورد حمایت دولت و حکومت هستند. فیلمهایی مثل " هامون"، " درباره الی"، " پری"، " جدایی نادر از سیمین" از آن دست فیلمهایی است که زندگی مردم شهرنشین ایران را چنانکه هست نشان دادند. فیلمهای حاتمی کیا و کمال تبریزی و کیارستمی و بهرام بیضایی نیز همین شیوه روایت را در پیش گرفتند.

سینمای مورد ستایش حکومت همیشه همان فیلمهایی بودند که تصویر باغ وحشی از مردم ایران نشان می دادند. بقول یکی از روزنامه نگاران زرد ایرانی " صفحه شهرستانها" در روزنامه مثل ستون باغ وحش است، گاوی دو سر در همدان به دنیا آمد، مردی زنش را تکه تکه کرد، دختر دانشجو مادربزرگش را بخاطر پول کشت. وقتی مردم شهرهای بزرگ دوست دارند شهرهای کوچک را مثل باغ وحش ببینند، روزنامه به فروش می رود. همین وضع در مورد سینما هم رایج است. چرا فیلم " فقر و فحشاء" مسعود ده نمکی فیلم پربیننده تمام شبکه های لس آنجلسی شد؟ چون او کشور ایران را کشوری غرق در فلاکت نشان می داد.

چهار: فیلم "جدائی..." از قضای روزگار تصویری بسیار محترمانه و درست از همه نشان می دهد، حتی زن مذهبی و شوهر دیوانه اش هم آدمهایی هستند که گرفتار وضعیتی بد شده اند، وضعیتی که نشان داده نمی شود. اتفاقا انتخاب کادرهای اصغر فرهادی چنان است که شما اصلا تصویری از خیابانهای تهران را نمی بینید، حتی پلیس و قاضی هم بد نیستند. نه اینکه فیلمساز می خواهد به نفع وضعیت موجود تبلیغ کند، اتفاقا فیلمساز منتقد وضعیت موجود است. اما او به مردم احترام می گذارد، به آنهایی که در همین وضع تلخ و دردناک می خواهند شریف و درستکار باشند. فیلم " جدائی..." اتفاقا نسخه بیرون رفتن از کشور را به دست مردم نمی دهد، بلکه کاملا برعکس، به نفع ماندن و درستکار ماندن در شرایط بد موضع می گیرد. از این منظر فیلم " جدائی..." یک تصویر واقعی از ایران است، تصویری که نه در آن به نمایش پارتی های شبانه و گروههای زیرزمینی موسیقی می پردازد و دختران اسکی باز و زنان قهرمان اتومبیلرانی را نشان می دهد، نه معتادان و دزدان و اخراجی ها و فاحشه ها و کتک خورده ها را سوژه فیلم می کند. شاید علت اصلی موفقیت فیلم " جدائی..." در فروش داخل ایران و فروش در سراسر جهان نیز همین است. من فیلم را در سالنی مملو از جمعیت اروپایی دیده ام، جمعیتی که در فیلمی پر از دیالوگ با آن همه نشانه های ایرانی سکوت کرده بودند و فیلم را با دقت دنبال می کردند و فیلم را دوست داشتند. اصغر فرهادی قبل از آنکه فیلمش اثری جشنواره پسند باشد، اثری تماشاگر پسند و منتقد پسند بود. هر سه گروهی که می توانستند درباره فیلم قضاوت کنند به آن رای مثبت دادند.

پنج: امیدوارم همانطور که فیلم " جدائی..." برنده گلدن گلاب شد، برنده بهترین فیلم خارجی اسکار هم بشود. جایزه فیلم خارجی اسکار، فهرستی است رنگارنگ از بهترین آثار تاریخ سینما، بعید نیست که از صد فیلم برتر تاریخ سینما، حداقل پنجاه فیلم آن جایزه بهترین فیلم خارجی اسکار را گرفته باشند. نگاهی سریع به برخی از برگزیدگان بهترین فیلم خارجی اسکار این واقعیت را نشان می دهد. فیلمهای واکسی( ایتالیا-۱۹۴۸)، دزد دوچرخه( دسیکا، ایتالیا، ۱۹۵۰)، راشومون( کوروساوا، ژاپن، ۱۹۵۲)، " هفت سامورایی( کوروساوا، ژاپن، ۱۹۵۶)، جاده( فللینی، ایتالیا، ۱۹۵۷)، شبهای کابیریا( فللینی، ایتالیا، ۱۹۵۸)، اورفه سیاه( مارسل کامو، فرانسه، ۱۹۶۰)، چشمه باکره گی( اینگمار برگمن، سوئد، ۱۹۶۱)، همچون در یک آینه( اینگمار برگمن، سوئد، ۱۹۶۱)، هشت و نیم( فللینی، ایتالیا، ۱۹۶۴)، دیروز، امروز، فردا( ویتوریو دسیکا، ایتالیا، ۱۹۶۵)، یک زن و یک مرد( کلود للوش، فرانسه، ۱۹۶۷)، جنگ و صلح( سرگئی باندارچوک، ۱۹۶۹)، زد( کاستا گاوراس، فرانسه و الجزایر، ۱۹۷۰)، جذابیت پنهان بورژوازی( لوئیس بونوئل، فرانسه، ۱۹۷۳)، روز برای شب( فرانسوا تروفو، فرانسه، ۱۹۷۴)، آمارکورد( فللینی، ایتالیا، ۱۹۷۵)، درسواوزالا( کوروساوا، روسیه، ۱۹۷۶)، سیاه و سفید، رنگی( ژان ژاک آنو، فرانسه و ساحل عاج، ۱۹۷۷)، طبل حلبی( وولکر شولندورف، آلمان، ۱۹۸۰)، مفیستو( اشتفان ژابو، مجارستان، ۱۹۸۱)، فانی و الکساندر( اینگمار برگمن، سوئد، ۱۹۸۵)، سینما پارادیزو( جوزپه تورناتوره، ایتالیا، ۱۹۹۰)، زندگی زیباست( روبرتو بنینی، ایتالیا، ۱۹۹۹)، همه چیز درباره مادرم( پدرو آلمادووار، اسپانیا، ۲۰۰۰) برندگان بهترین فیلمهای خارجی اسکار بوده اند. این فهرست با فهرست بهترین های سینمای جهان فاصله کمی دارد. اگر فیلم " جدائی..." به عنوان فیلم خارجی برتر اسکار ۲۰۱۲ انتخاب شود، آنگاه می تواند به پنجمین افتخار بزرگ خودش نائل آید. فیلمی که منتقدان مستقل ایرانی دوستش داشتند، فیلمی که بینندگان ایرانی دوستش داشتند، فیلمی که بینندگان جهانی دوستش داشتند، فیلمی که منتقدان جهانی دوستش داشتند و فیلمی که می تواند در فهرست فیلمهای برتر تاریخ سینما قرار بگیرد.

زمانی مادونا ترانه ای خواند به نام زندگی آمریکایی، به نظرم او مثل شوهر سابقش شان پن که میان چپ چرک و چپ تمیز سرگردان است، گاهی به این سو و گاهی به آن سو می رود. مارادونا اما در اردوگاه چپ چرک قرار گرفته است، به آمریکا فحش می دهد و برای دیکتاتورها پیراهن امضا می کند. من معتقدم که امروز در جهان چپ تمیز و چپ چرک دو طرف معادله ای ایستاده بیرون بازار جهانی وجود دارد، چپ چرک توسط کشورهایی مثل کوبا و ونزوئلا و چین و روسیه و ایران حمایت می شود، همسایه دیوار به دیوار تروریسم است و باکی از پیوند میان بنیادگرایی ضد دینی با بنیادگرایی دینی ندارد، اما چپ تمیز همان است که در جورج کلونی و برادران کوئن و نوام چامسکی و بسیاری از حامیان صلح و آزادی می بینیم. چپ تمیز چند سالی است که بر آکادمی غالب است، امیدوارم آنها جایزه بهترین فیلم خارجی اسکار ۲۰۱۲ را به " جدایی..." اصغر فرهادی بدهند.

Things you can do from here:

Subscribe to Iran Green Voice Feed - Persian using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

پاسخ علایی به نوشته شریعتمداری:به شعور انسانها احترام بگذارید

2012-01-17T18:29:00.001+03:30

Sent to you by Protester via Google Reader:

پاسخ علایی به نوشته شریعتمداری:به شعور انسانها احترام بگذارید

via Iran Green Voice Feed - Persian on 1/17/12

در پی انتشار یادداشت حسین شریعتمداری، مدیر مسوول روزنامه کیهان علیه دکتر حسین علایی، وی در مطلب کوتاهی به این یادداشت پاسخ داد.

به گزارش سایت «بازتاب امروز»، متن این نامه به شرح زیر است:

برادر ارجمند جناب آقای حسین شریعتمداری

باسلام

گرچه بنا نداشتم پس از توضیحی که در روز اربعین حسینی(ع) در باره سوء برداشت از "مقاله قیام ۱۹ دی" منتشر کردم، پاسخی به نوشته های مختلف از جمله نامه بعضی از دوستان و همرزمان دوره دفاع مقدس بدهم، ولی نمی توان به مطلب درج شده در روزنامه کیهان با عنوان "قطره دریاست اگر با دریاست" بی تفاوت بود. بنابراین نکاتی را به این شرح تقدیم می دارم:

۱- این مقاله را من نوشته ام و دشمن و یا کسی آن را به من القا نکرده است. من از افرادی نیستم که دیکته دیگران را به صورت سفارشی بنویسم. متأسفانه بعضی دوست دارند هر مطلبی را که نمی پسندند، کار دشمن و یا ضد انقلاب بدانند.

۲- بهتر است به شعور انسانها احترام گذاشته شود و افرادی را که مثل شما نمی اندیشند مهره یا شکار حریف نخوانید.

۳- این یادداشت صرفا علیه رفتارهای خشن دیکتاتوری رژیم شاه است که سرانجام مردم ایران با انگیزه الهی، انقلاب اسلامی خود را از ۱۵ خرداد ۱۳۴۲ در برابر این پادشاهی سفاک آغاز کردند و آن را در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ به ثمر رساندند. طبیعی است که نوشتن و مخالفت با استبداد و دیکتاتوری نظام شاهنشاهی، مطلب موهنی نیست.

۴- در مورد بکار بردن لفظ "کشته" برای شهدای فاجعه قم، لطفا به صحیفه نور مراجعه فرمائید تا ببینید حضرت امام خمینی چند بار از لفظ "کشته" برای شهدای انقلاب و جنگ استفاده کرده اند(صحیفه نور، جلد ۱، ص ۲۶۷).البته همیشه معتقدیم که: ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله اموات بل احیاء عند ربهم یرزقون

۵- امام خمینی به القاب و عناوین وابسته نبودند و خود می فرمایند: "اگر به من خدمتگزار بگویید بهتر از آن است که رهبر بگوئید". از سوی دیگر در آن سال ها، امام عزیز ما در بین مردم جهان، بیشتر به لقب زیبای آیت الله که نشانه الهی بودن او بود معروف بودند. لازم به ذکر است عنوان مقاله یاد شده "قیام ۱۹ دی از نگاهی دیگر" می باشد که بیان کننده دیدگاه تاریخی این رویداد می باشد.

۶- مسئله تغییر رژیم شاهنشاهی همیشه در نظر حضرت امام خمینی مطرح بوده است، ولی شعار سرنگونی شاه با گسترش سرکوب ها، آرام آرام در بین مردم مسلمان و هوشیار ایران توسعه یافت و خوشبختانه با قیام همگانی به رهبری حضرت امام خمینی رحمت الله علیه این حکومت فاسد برای همیشه از بین رفت.

۷- من همیشه به پاسداری از انقلاب عظیم اسلامی ملت ایران که با تقدیم هزاران شهید عالی مقام، بساط دیکتاتوری و استبداد را برچید افتخار می کنم و همیشه بر روح امام عظیم الشأن امت درود می فرستم و یاد و راه او را در این ایام قیام بر ضد دیکتاتوری ها در جهان عرب زنده می دارم؛ مقاله ۱۹ دی هم از این قاعده مستثنا نبوده و نباید آن را بیراهه قلمداد کرد.

در پایان توجه به این نکته ضروری است که توسعه تفکر اسلامی همچنان در مخالفت با ظلم و یاری از مظلومین است که تضمین می یابد. امام علی(ع) در آخرین وصیت خود می فرمایند:کونا للظالم خصما و للمظلوم عونا یعنی دشمن ظالم و یار مظلوم باشید.

Things you can do from here:

Subscribe to Iran Green Voice Feed - Persian using Google Reader
Get started using Google Reader to easily keep up with all your favorite sites

نامه همسر یک زندانی سیاسی(فخرالسادات محتشمی پور) به همسر یک آقازاده (زهرا حداد عادل)

2012-01-16T14:25:00.001+03:30

نامه همسر یک زندانی سیاسی(فخرالسادات محتشمی پور) به همسر یک آقازاده (زهرا حداد عادل)

همسر مجتبی خامنه ای

سلام زهراجان!
*امیدوارم حالت خوب و خُلقت به جا باشد. راستش را بخواهی دوست نداشتم مخاطب این نامه همسر یک آقازاده باشد اما خوب انگار مقدرات فراتر از خواست و امیال آدم هاست و همیشه چرخ گردون به میل ما نمی چرخد. در واقع علت اصلی نگارش این نامه معرفی آقازاده ای است که به عقیده و طبق اظهار همسرجان، پرونده او و من که همسرجانش باشم، به دست اوست و این آقازاده کسی نیست جز همسرشما، شاگرد پانزده سال یا شانزده سال پیش منِ معلم تاریخ در مدرسه فرهنگ!
باری دست تصادف ما را بار دیگر کنار هم آورد و این بار نه در مدرسه بلکه در محیط مجازی که من این جا در منتهی الیه شمال شرق پایتخت مثل همه شب های تنهایی و بی همسری نشسته ام پشت مونیتورو انگشت بر تکمه های کیبورد می نشانم تا واژگان سرد و بی روح بر صفحه این ابزار دیجیتال جان بگیرند و مفاهیم از مغز فعال من به دل گرم تو در نمی دانم کجای پایتخت، راه یابند. باشد که باز هم مادّه بشود واسطه خیر و ناقل معنا به آدم های جوینده حقیقت!

زهرای عزیز!
بارها به شما گفته بودم که معلمی را چقدر دوست دارم و معلمی بچه های فرهنگ جور دیگری دوست داشتنی بود. بچه های فهیمی که از خانواده های فرهنگ دوست و فرهنگ شناس به این مدرسه پای گذاشته بودند تا دوره انتقالی از دبیرستان به دانشگاه را به نحو مطلوب طی کنند و من در تمام مدت تدریس، نهایت تلاشم را می کردم تا رشته تاریخ را به رشته مطلوب و منتخب شاگردانم تبدیل کنم و چه کار طاقت فرسایی بود این پروژه آشتی دادن نسل شما با درس تاریخ! من اما خسته نشدم و از پای ننشستم و امیدوارانه کلاس درس را به موزه و کتابخانه و نمایشگاه و نشست های علمی منتقل کردم و جایم را با شما عوض کردم و شاگردوار به شما گوش کردم تا با هم و در کنار هم تاریخ خوان و تاریخ دان شویم!
یادت هست زهراخانم اردوی چند روزه به استان خوزستان را در اولین تعطیلی زمستانی آن سال سرد؟ من علیرغم این که با فرزندانم هم سفر شما شدم، از همان لحظه ورود به قطار، مادری و معلمی را وداع گفته در کسوت دوستی باشما هم دل و هم کلام شدم و در تمام مدت سفر سعی کردم با بهره گیری از جادوی هم زبانی شنونده درددل هایی باشم که سال ها در دل های معصوم شما سنگینی می کرد. خوب یادم هست همه شکوه های آن روزها را از فاصله ای که میان دو نسل و میان بچه ها و اولیاء وجود داشت و همه شکایت ها از فضای بی اعتمادی و تحمیل عقاید و اجبار به پذیرش عرف و عادت و سنت. آن روزها شاید من به اندازه همه سال های معلمی از شماها یاد گرفتم و آموخته هایم تا هم امروز برایم ارجمند و قابل اعتنا و بهره گیری بوده و هست.

زهرا حداد عادل دانش آموز مؤدب و باوقار مدرسه فرهنگ!
یادت هست روزی در مسیر حرکت از اهواز به خرمشهر و یا شاید به سوسنگرد، وقتی بچه ها با شور و هیجان شیطنت های معمول دانش آموزی را در داخل اتوبوس به منصه ظهورآورده بودند و من غوطه ور در افکار خود بودم ناگاه سفره دلت را برایم گشودی و گفتی خیلی سخت است آدم در مدرسه ای درس بخواند که مادرش مدیر آن است؟! من یک آن رمز همه شیطنت های مکتوم و هیجانات مستور و شور و شادی های محذور تو را دانستم و با لبخندی بر لب از تو خواستم که از این فرصت برای انتقال واقعیت های موجود و مطالبات و خواسته های مقتضی استفاده کنی و مادر را مشاور و راهنما باشی برای مدیریت درست بر قلوب و دل های هم کلاسی هایت و تو به افق های دور چشم دوختی و ساکت شدی و من فکر کردم می خواهی به راه ها و شیوه های مؤثر برای پیشنهاد معلمت بیشتر اندیشه کنی و دیگر مزاحم افکارت نشدم.

آن سفر با همه خاطرات شیرینش جزئی از تجربه های ارجمند دوران معلمی من است و وداع با معلمی و تدریس، با خرداد 76 آغاز شد. خردادِ همان سالی که انتخاباتی سرنوشت ساز در آن رقم خورد و اتفاقا خاطره ای نیز از روزهای ماقبل آن انتخابات دارم که قانوناً تبلیغات انتخاباتی ممنوع بود و پدرت در یک گردهمایی دانش آموزان دختر با استفاده از فرصت یک اجتماع فرهنگی قصد تبلیغ برای کاندیدای رقیب آقای خاتمی را داشت و یکی از دانش آموزان که پدرش اینک در بند است و خودش اتفاقا در همین روزها دور از آغوش گرم و مهربان پدر، مزه مادر شدن را می چشد، جسورانه به او اعتراض کرده بود که کار خلاف قانون نکند و رئیس مدارس فرهنگ خجلت زده در مقابل شاگردان عذر خواسته بود و تلویحاً به شکست اخلاقی اعتراف کرده بود! اما چندی بعد در انتخاباتی دیگر و این بار برای ورود نمایندگان واقعی مردم به خانه ملت، اتفاق فجیع تری افتاد که باید شرحش را از پدر بخواهی که نیک بدان آگاه است! همان فاجعه ای که منجر به شکایت همسرجان من از آقای جنتی شد که تا امروز کسی به آن رسیدگی نکرده است و همین بی اعتنایی به حقوق شهروندی هنوز مورد اعتراض ایشان و همه ماست.

دخترم!
آن روزها گذشت و من با استفاده از گنجینه معارفی که در مدرسه شما و از شما آموخته بودم به مرکز امور مشارکت زنان رفتم تا آن تجربیات گرانبها را با تشکیل کمیته دختران جوان و باشگاه دختران جوان با کمک هم نسلی های پرسشگر و مشارکت طلب شما در عرصه عمل به بوته نقد بگذارم و البته از دخترانم که گاهی به مدد و گاه به احوالپرسی می آمدند جویای حال همه عزیزانم بودم و بعدها وقتی شنیدم که تو به عقد ازدواج آقازاده ای درآمده ای یاد آن کلام حسرت گون و آن آه سردی که حکایت از محرومیت هایی ناخواسته داشت افتادم و برای دوام زندگیت و عاقبت به خیری ات دعا کردم و طی این سال ها از تو بی خبر بودم مگر با پراکنده گویی هایی از جانب هم کلاسان با وفا که هرازچندگاهی حالی از معلم خویش می پرسیدند و من نیز مادرانه جویای احوال همه تان می شدم. سال ها از پی هم گذشتند تا آن روز کذایی کودتا از راه رسید و مصائب فراگیر پس از آن که همه را متحیر و متأسف نمود. روزهای باتوم و گاز فلفل و اسلحه و خشونت های شگفت آور. روزهای فرق های شکافته و گلوله های آتشین در برابر سؤال ساده رأی من کجاست؟! و روزهای بازداشت های فله ای و توقیف های فله ای و محدودیت ها و ممنوعیت های گسترده. و نام هایی که در کوچه و خیابان بر دهان ها بود و الله اکبرهای شبانه و ...
من گاهی در خلوت و تنهایی خود یادی از تو می کردم و نمی دانستم در کدام گوشه از این شهر شلوغ گوش به شعارهای روز و شب هم وطنان سپرده ای؟ شعارهای آشنایی که در سال های نوجوانی ما گوش شهر را پر کرده بود و دیر به گوش کسی رسید که باید می رسید!

زهرای عزیزم!
باید کلام را کوتاه کنم. چرا که این قلم اگر مجال یابد مثنوی هفتاد من کاغذ می سراید برای صاحبان سِلم و سلام و برای آیندگان که گوش به امروز ما دارند. کلام را کوتاه می کنم با توصیه ای در همان کسوت معلمی چرا که همسری و مادری را خود تجربه کرده ای و فرزندی مقامی است که تا ابد با انسان می ماند در زمان حیات و ممات والدین گرام. من حالا فارغ از این که تو رشته ارتباطات را انتخاب کرده ای یا هر رشته دیگری را و از آن چه آموخته ای چگونه بهره برده ای در عرصه اجتماع، بار دیگر تاریخ را به رخت می کشانم. و درس های تاریخ را برایت مرور می کنم. درس اقوام پیش از ما و عاقبت ستم گرانی که در زمین خدا فساد کردند و برافتادند و زندگی شان عبرت آیندگان شد به گفته آیات روحانی قرآن. درس شاهانی که پدرت می خواهد نشانشان را از کتاب های درسی محو کند تا لابد هرگز کسی هوس پادشاهی به سرش نزند! و یا شاید کسی عاقبت ستم و گردنکشی ها و عصیان گری های آنان را نداند. من بار دیگر در مقابل تو در کلاسی به بزرگی جامعه ای که در آن زندگی می کنیم تاریخ پیامبران و شاهان را برایت دوره می کنم. از آغاز خلقت تا هم امروز. و حکایت دیکتاتورها و جلادانی را برایت می خوانم که ادعای بزرگی داشتند و جبروت. و تکیه بر جای بزرگان زدند و خوار و کوچک شدند و رفتند. من امروز بار دیگر یادت می آورم که تاریخ آئینه عبرت است و اگر عبرت نمی گیریم عیب از فهم و ادراک ماست وگرنه معلم تاریخ درس خود می دهد و مسئولیت و وظیفه خویش ایفا می کند.
می دانی زهراجان چرا زندگی پیامبران و شاهان با هم پیوند خورده ؟ شاید چون شاهی ریشه در خاک دارد و نبوت ریشه در آسمان. و انبیاء می آیند تا ما را هشدار دهند که روح خدا که در وجودمان دمیده شده یعنی خاک را باید وداع کنیم و برویم به جایی که مأوای همیشگی ماست و خداوند می خواهد به ما بفهماند که آدم از افلاک به خاک افکنده شده تا آسمانی شدن را خود انتخاب کند.

شاگرد دیروز من!
حالا بیا با هم به سرزمین زنان قرآنی برویم و یک یک آنان را سلام گوییم. و از میان آنان به خانه فرعون برسیم و همسرش آسیه را درود بفرستیم. چه بزرگ زنی است آسیه که در قلمرو فرمانروایی مطلقه ستم شویش تنها دعوت خدای را لبیک می گوید و فرمان او را گردن می نهد و موسی را در دامان می گیرد و پرورش می دهد. آری موسی همان طفل شیرخواره ای که مادر به فرمان خدا به آبش سپرده تا سر از کاخ فرعون برآورد با رسالت ویران کردن آن!
بیا دخترم بیا با هم قصه های قرآن را بخوانیم و تاریخ پیامبران و شاهان را. باید نقش زن در تاریخ توسط نسل ما و شما واکاوی شود. تاریخ را که خوب بخوانیم هریک جای خود را پیدا می کنیم. در خانه شاهان و مصلحان!
باید کلام را کوتاه کنم. نامه نباید به درازا بکشد. تاریخ مطول را نسل تو میل به خواندن ندارد.

اما جان کلام این است: می توان در خانه شاهان، پیامبرگونه و خدایی زیست! شاید تنها با پرسشی از همسری که آقازاده است در مورد جوانان گمنامی که به ستم در بندِگران اسیرند و فرزندانی که از آغوش پرمهر پدر یا مادر محرومند و پدران و مادرانی که چشمانشان از گریه های مدام چون چشمان یعقوب به سپیدی گراییده و همسرانی که نور و گرما از خانه هایشان به یغما رفته است. پرسش از سلول های انفرادی و شکنجه های روحی و فیزیکی. پرسش از شکنجه سپید و عواقب و تبعات آن. پرسش از خون های به ناحق ریخته شده. پرسش از امنیت به تاراج رفته و آرمان های به غفلت سپرده شده و آرزوهای به محال گراییده. پرسش از خانواده های فروپاشیده و ارزش های پایکوب شده و انسانیت های له شده و کرامت های لگدمال شده و عزت کتمان شده و ذلت فراگیر شده.

و دست آخر پرسش از بندی شدن مظلومانه و قرنطینه هفدده ماهه و روزه داری چهارده ماهه همسرجانِ معلمت و بازداشت عاشورایی معلمت و معرکه سازی و دروغ پردازی و بازداشت و نگاه داشت در بازداشت گاه منکرات دختر معلمت و دروغ بافی و دغل بازی برای بازداشت و نگاه داشت 45 روزه معلمت در شکنجه گاه انفرادی با محرومیت کامل از حقوق اولیه اش تنها به جرم پی گیری وضعیت غیرقانونی اعمال شده برای همسرجانش و دست آخر محکومیتش به جرم وفاداری و غیرت و بروز عواطف انسانی و مطالبات حقوقی و شرعی و عرفی با حکمی سراپا دروغ، برگرفته از گزارش کار نبوی نامی، معاون حقوقی قرارگاه ثارالله که ادعای رزمندگی و جانبازی دارد و هدفش وسیله را برای همه دروغ هایش توجیه کرده است برای به مذلت کشیدن کسانی که عزتشان را خالقشان می دهد و ذلتشان تنها با ناسپاسی و دست اندازی به حقوق ملت متصور است نه هیچ چیز دیگری.

آری دخترم!
با تو می گویم ای هم نام دختر نبی اکرم (ص) و هم نام زنی که ظلم را برنتافت و به رغم سکوت شویش بر ستم گران و غاصبان حق او برآشفت! برای شریک ظالم نشدن می توان و باید از ظلم برائت جست.
خداوند عاقبت همه ما را ختم به خیر کند.
فخرالسادات محتشمی پور
معلم تاریخت در مدرسه دخترانه فرهنگ

پ.ن: داخل گیومه را بنده جهت یاد اوری نوشتم.... جهت حفظ اما نت داری عرض شد

زنده باد ايران

2012-01-16T13:48:00.001+03:30

من صحبتم را با زنده باد ايران، زنده باد ايران، زنده باد ايران تمام مي كنم

میرحسین موسوی

بیانیه شماره ۴ شورای هماهنگی راه سبز امید درباره انتخابات مجلس نهم

2012-01-16T11:51:00.001+03:30

بیانیه شماره ۴ شورای هماهنگی راه سبز امید درباره انتخابات مجلس نهم

سحام نیوز: شورای هماهنگی راه سبز امید در چهارمین بیانیه خود پیرامون انتخابات آینده مجلس گفت: "شورای هماهنگی راه سبز امید مجلس نهم را به‌مثابه‌ی سرآغاز مرحله‌ای نوین از حیات جنبش سبز ارزیابی می‌کند. مرحله‌ای که در صورت کنش آگاهانه و سازمان‌یافته‌ی فعالان سبز می‌تواند در مسیر مبارزه مدنی ملت ایران برای استیفای حقوق ازدست رفته‌ی خویش تجربه‌ای‌‌ غنی و پربار به ارمغان آورد و چشم انداز امیدبخشی را برای آینده جنبش رقم بزند. "

به گزارش سحام، شورای هماهنگی در بخش دیگری از بیانیه خود خطاب به مردم ایران گفته است: "اقتدارگرایان می کوشند با استفاده از تمامی امکانات تبلیغاتی، سیاسی، امنیتی و پلیسی خود مردم را به حضور هرچه بیشتر در انتخابات ناگزیر سازند. این تلاش می‌تواند شامل طیفی از اقدامات از جمله عملیات روانی، شایعه‌پراکنی، ایجاد رعب و ترس از عواقب عدم شرکت در انتخابات، محدودیت بیشتر رسانه‌های مستقل و اعمال فشار بیشتر بر تشکل‌های سیاسی و مدنی منتقد و … باشد. اقتدارگرایان حاکم نشان داده‌اند برای حفظ قدرت و تداوم موقعیت خویش، اعتنایی به منافع و مصالح و امنیت ملی نمی‌کنند؛ بنابراین تعجب‌آور نخواهد بود اگر طی مدت باقی‌مانده تا انتخابات شاهد اجرای سناریوهایی همچون تشدید بحران و تهدیدهای خارجی و استفاده تبلیغاتی از آن به منظور تحریک احساسات وطن پرستانه ملت در هنگامه‌ی انتخابات باشیم."

در پایان این نامه، شورای هماهنگی از مردم خواسته است: "رویکرد ضدملی و ضدمردمی حاکمان اقتدارگرا، مسئولیت همراهان جنبش سبز را در آگاهی بخشی به جامعه در قبال انتخابات آینده چند برابر می‌کند. همگامان جنبش سبز می‌توانند نقش مهمی در رسواسازی انتخابات نمایشی و فرمایشی اسفندماه و سناریوهای عوام‌فریبانه‌ی حاکمیت، و نیز تبیین ویژگی‌ها و لوازم و استانداردهای انتخابات آزاد، سالم و عادلانه به عهده گیرند. "

نسخه ای از این بیانیه در اختیار سحام قرار گرفته که متن کامل آن به شرح زیر است:

به نام خدا

راهپیمایی پرشکوه ۲۵ خرداد سال ۸۸ سرآغاز جنبش سبز ملت ایران در ادامه مبارزه مستمر و آگاهانه برای دستیابی به حقوق و آزادی‌های قانونی و دفاع از حق مشارکت در اداره امور و تعیین سرنوشت خویش بود. این حرکت مدنی و حق طلبانه با سرکوب غیرانسانی و خشونت‌بار (از جمله به گلوله بستن اجتماعات و راهپیمایی‌های مسالمت آمیز، بازداشت‌های غیرقانونی گسترده منتقدان و معترضان و شکنجه زندانیان و جنایاتی چون کهریزک و به ویژه فاجعه عاشورای خونین سال ۸۸) روبرو شد. با وجود این همه، حضور پرشور مردم آزاده و حق‌جو در حرکت اعتراضی ۲۵ بهمن سال ۸۹ عزم راسخ ملت ایران را در ادامه این مبارزه انسانی به نمایش گذاشت. اعتراض ۲۵بهمن نشان داد جنبش سبز با زندگی مردم در آمیخته و با آرمان‌های بلند ملت زنده است.

شورای هماهنگی راه سبز امید ضمن گرامی‌داشت یاد شهیدان جنبش سبز، ادای احترام به خانواده‌های داغدار ایشان، تجلیل از زندانیان و همه کسانی که در ماه‌های گذشته متحمل خشونت و سرکوب و محرومیت شده‌اند، انتخابات مجلس نهم را به‌مثابه‌ی سرآغاز مرحله‌ای نوین از حیات جنبش سبز ارزیابی می‌کند. مرحله‌ای که در صورت کنش آگاهانه و سازمان‌یافته‌ی فعالان سبز می‌تواند در مسیر مبارزه مدنی ملت ایران برای استیفای حقوق ازدست رفته‌ی خویش تجربه‌ای‌‌ غنی و پربار به ارمغان آورد و چشم انداز امیدبخشی را برای آینده جنبش رقم بزند. بخش‌های مختلف جنبش سبز در مرحله ثبت نام نامزدهای انتخاباتی، با اتخاذ موضع هماهنگ و منسجم و اعلام عدم مشارکت فعال در انتخابات نشان دادند با وجود همه فشارها و تهدیدها و تطمیع‌های پیدا و پنهان از آمادگی و ظرفیت مطلوبی برای تبدیل انتخابات مجلس نهم به مبارزه‌ای مدنی و تعیین کننده علیه استبداد برخوردارند.

این انتخابات اگر در نگاه ما فرصتی برای نمایش عزم و اراده ملت بر ادامه مبارزه تا تحقق مطالبات خویش تلقی می‌شود، اقتدارگرایان حاکم نیز بدان همچون فرصتی برای مشروعیت بخشی به تداوم حضور خویش در قدرت و حل مشکلات خود در سطح بین الملل می‌نگرند. حاکمیت امیدوار است بتواند رقابت باندهای درون خود را به عنوان رقابت انتخاباتی واقعی میان جریان‌ها و گرایش‌های مختلف اجتماعی تبلیغ کند و به این ترتیب نمایشی از انتخابات به ظاهر رقابتی را به اجرا در آورد. اقتدارگرایان می کوشند با استفاده از تمامی امکانات تبلیغاتی، سیاسی، امنیتی و پلیسی خود مردم را به حضور هرچه بیشتر در انتخابات ناگزیر سازند. این تلاش می‌تواند شامل طیفی از اقدامات از جمله عملیات روانی، شایعه‌پراکنی، ایجاد رعب و ترس از عواقب عدم شرکت در انتخابات، محدودیت بیشتر رسانه‌های مستقل و اعمال فشار بیشتر بر تشکل‌های سیاسی و مدنی منتقد و … باشد. اقتدارگرایان حاکم نشان داده‌اند برای حفظ قدرت و تداوم موقعیت خویش، اعتنایی به منافع و مصالح و امنیت ملی نمی‌کنند؛ بنابراین تعجب‌آور نخواهد بود اگر طی مدت باقی‌مانده تا انتخابات شاهد اجرای سناریوهایی همچون تشدید بحران و تهدیدهای خارجی و استفاده تبلیغاتی از آن به منظور تحریک احساسات وطن پرستانه ملت در هنگامه‌ی انتخابات باشیم. شواهد و قراین این سناریوهای نابخردانه که آثار زیانبار آن بر منافع و مصالح کشور قابل انکار نیست، از هم اکنون قابل مشاهده است. در همین حال و با وجود تبلیغات جاری که عمدتاً مصرف داخلی دارد، تلاش برای رسیدن به توافق و تفاهم با طرف‌های آمریکایی و اروپایی، با اعطای امتیازات چشمگیر در ازای کاهش فشارها و تحریم‌ها، در جریان است.

رویکرد ضدملی و ضدمردمی حاکمان اقتدارگرا، مسئولیت همراهان جنبش سبز را در آگاهی بخشی به جامعه در قبال انتخابات آینده چند برابر می‌کند. همگامان جنبش سبز می‌توانند نقش مهمی در رسواسازی انتخابات نمایشی و فرمایشی اسفندماه و سناریوهای عوام‌فریبانه‌ی حاکمیت، و نیز تبیین ویژگی‌ها و لوازم و استانداردهای انتخابات آزاد، سالم و عادلانه به عهده گیرند.

طیف‌هایی از همراهان جنبش سبز، بازه زمانی بزرگداشت اولین سالگرد ۲۵ بهمن تا روز رأی گیری را فرصتی مناسب برای تبلور و ابراز مجدد جنبش، و تأکید دوباره بر مواضع اصولی آن و نیز پیگیری چشم‌اندازها می‌دانند. شورای هماهنگی راه سبز امید تمامی فعالان و حامیان جنبش سبز به ویژه جوانان و دانشجویان را به همیاری و همفکری در این باره، و نیز برای اخذ تصمیمات بهینه و کنش مؤثر در مقطع انتخابات مجلس آینده، با هدف گسترش و تعمیق و ارتقای جنبش سبز، تعقیب حاکمیت ملی، و مهار خودکامگی در کشور فرامی‌خواند.

شورای هماهنگی راه سبز امید

۲۰/۱۰/۱۳۹۰

نگرانی از وضعیت جسمی زهرا رهنورد

2012-01-16T08:28:00.001+03:30

پس از ماه ها بی خبری و محدودیت ارتباطات عنوان شد

نگرانی از وضعیت جسمی زهرا رهنورد

ملاقات ها و تماس های میرحسین موسوی و زهرا رهنورد بشدت محدود شده و فرزندان وی از وضعیت جسمی مادرشان اظهار نگرانی کرده اند.

به گزارش کلمه، کاهش وزن مشهود ، لرزش دست و حالت رنجور خانم رهنورد زا جمله مواردی بوده است که خانواده را نگران کرده است. این در حالی است که تاکنون هیچ پزشک مستقلی این رهبران دربند جنبش سبز را معاینه نکرده است.

در حالی که نزدیک به یک سال از زندان خانگی غیرقانونی میرحسین موسوی و زهرا رهنورد می گذرد، آنان نه تنها از حداقل حقوق شهروندی خود در ملاقات و صحبت با اعضای خانواده بهره مند نیستند، بلکه ماموران اطراف «زندان اختر» برخورد بسیار نامناسبی با اقوام و نزدیکانی که برای گرفتن کوچکترین خبری به کوچه اختر می روند، دارند.

پیش از این بعد از دیدار میرحسین موسوی و همسرش در دوم شهریور ماه با فرزندان خود که برای بار اول و آخر در خانه یکی از دختران بود و به دنبال انتقال این گفته میرحسین که آینده روشن است و ذکر این مساله که با توجه به شرایط شرکت در انتخابات بی معنی است به مدت بیش از سه ماه کلیه ارتباطات به طور صددرصد با خانواده قطع شده بود.

همچنین در هفته های اخیر به دلایلی مبهم و نگران کننده مجددا کلیه ارتباطات بسیار محدود و کم شمار باز هم بطور کامل قطع شده و ماموران از هرگونه ملاقات یا ارتباط تلفنی یا رسیدن هر خبری جلوگیری می کنند.

شایان ذکر است برخلاف اطلاعات داده شده در برخی رسانه ها تابه حال دیداری با دختران به صورت جمعی، یا درخانه پدری صورت نگرفته و همین چند ملاقات پراکنده ی انگشت شمار علاوه براینکه که در مکانی خارج از محل نگهداری این دو شخصیت بوده است، هیچ یک نتوانسته موجب آسایش و آرامش خاطر نسبی فرزندان گردد. بلکه دیدن شرایط تلخ آنها و نیز نحوه برخورد ماموران افزایش نگرانی فرزندان را به همراه داشته است.

به گزارش خبرنگار کلمه، در آخرین مورد این رفتارها، یکی از برادران سالخورده میرحسین موسوی که نزدیک به یک سال است بعد از غم از دست دادن پدرو خواهرزاده شهیدش ، در فراق برادر خود نیز است، همراه با همسرش به کوچه اختر محل زندگی برادر خود می رود تا شاید بتواند این سد بی خبری را شکسته و اطلاعی هرچند اندک از سلامت آنها بدست آورد.

ماموران مستقر در این مکان نه تنها هیچ همراهی و همکاری با این برادر نگران نکردند بلکه با برخوردی زننده و تمسخر آمیز از آنان می خواهند که دیگر به این مکان مراجعه نکنند و به خانه خود رفته استراحت نمایند!

زندانبانان با ابراز بی اطلاعی از میرحسین موسوی گفته اند که کسی اینجا نیست و در برابر اصرار برادر میرحسین ادعا کرده اند که کسی میرحسین موسوی یا زهرا رهنورد را نمی شناسد! و افرادی به این اسم در اینجا نیستند. این ادعا که ما اینجا میرحسین موسوی نداریم یا کسی به این اسم نمی شناسیم اخیر بارها تکرار شده و نگرانی بسیار جدی در مورد محل نگهداری این دو همراه مظلوم و مقاوم جنبش سبز ایجاد کرده است.

این برادر سالخورده که در روزهای گذشته به شدت نگران و مضطرب وضعیت برادر خود شده برای فرونشاندن اضطرابی که در کل خانواده از بی خبری از برادر و همسر برادرش وجود دارد به زندان بن بست اختر مراجعه کرده بود. بردار میرحسین موسوی ناباورانه و متاثر از این رفتار غیرانسانی و غیراخلاقی بدون اینکه موفق شود اطلاعی از عزیز در بند خود بدست آورد، باز می گردد.

این رفتار بی ادبانه و خشن در حالی صورت می گیرد که میرحسین موسوی و زهرا رهنورد حتی از حق ملاقات مطابق روال زندانیان عادی یا تماس تلفنی با اعضای خانواده خود نیز محروم شده اند و معدود ملاقاتهای بسیار کوتاه و نامنظمی هم که تاکنون صورت گرفته، در چند ماه گذشته رفته رفته محدودتر و امنیتی تر شده، تاحدی که هفته های اخیر حتی با هرگونه خبرگیری ساده نیز مخالفت می شود.

این وضعیت بد در کنار خبرپراکنی های مغرضانه ی رسانه های حکومتی و امنیتی، اتهامها و توهین های مکرر و ابهام در نیت آنان در راستای پخش اینگونه خبرها و نیز در کنار کاهش وزن مشهود خانم رهنورد ، لرزش دست و حالت رنجور او در بعضی دیدارها، خانواده را دچار بهت و نگرانی جدی در مورد سلامت غذایی و خطرات دارویی آنها یاتهیه سناریویی بدخواهانه درمورد آنان کرده است.

انجمن اسلامی جامعه پزشکی اوایل تابستان امسال از وضعیت سلامت رهبران جنبش سبز ابراز نگرانی کرده و خواستار معاینه میرحسین موسوی و مهدی کروبی توسط پزشکان مستقل شده بود، درخواستی که هیچگاه اجابت نشد.

همچنین سعید حجاریان که از کارشناسان زبده امنیتی کشور است چندی پیش در نامه ای نسبت به سلامت رهبران جنبش سبز به دولتمردان هشدار دادو به " شایعه تلخی" اشاره کرد که حتی تصورش آزار دهنده است.

بیانیه مادران پارک لاله و حامیان - امنیت ملی را چه کسانی به خطر می اندازند؟

2012-01-15T20:11:00.001+03:30

تشکل مدنی «مادران پارک لاله و حامیان» آنها، با صدور بیانیه ای پیرامون ادامه بازداشت ها و تشدید فشارها بر فعالان سیاسی- مدنی و مادران عزادار، خواستار "آزادی تمامی زندانیان سیاسی – عقیدتی"، "لغو مجازات اعدام" و "محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان کشتارهای سی و سه سال گذشته" شد.

به گزارش تارنمای این تشکل مدنی، در بیانیه مذکور همچنین از مردم و نهادهای حقوق بشری خواسته شده است تا برای آزادی پروین مخترع (مادر کوهیار گودرزی) و ژیلا کرم زاده مکوندی و همچنین توقف فشار بر مادران دادخواه و حامیانشان در ایران، اقدامی عملی صورت دهند.

متن بیانیه مادران پارک لاله و حامیان در داخل و خارج از کشور به شرح زیر است:

اقلیت حاکم بر ایران، روز به روز حلقه فشار و سرکوب را بر گروهها، سازمانها، احزاب، فعالان اجتماعی و حتا مردم عادی تنگتر و تنگتر کرده و دیکتاتوری و استبداد خود را به شکلی وحشیانه تر اعمال میکند.

در حالی که مردم حق نفس کشیدن ندارند و بسیاری از آزادی خواهان تنها به جرم حق طلبی؛ زندانی، مفقود، مجروح و کشته می شوند و خانواده هایشان حق هیچ گونه شکایت و پیگیری واقعی را ندارند.

در حالی که شکنجه گران و قاتلان، آزادانه به جنایتهای خود ادامه میدهند، زنان و مادرانی که برای رسیدن به حداقل حقوق انسانی و اجتماعی خود و یا برای دفاع از حقوق قانونی خود و فرزندانشان حاضر به سکوت نشده اند، بارها مورد آزار و تهدید قرار می گیرند؛ یا به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، مورد محاکمه قرار گرفته و با اتهامات بی اساس و مجازات های سنگین در بیدادگاه ها مجرم قلمداد می شوند؛ هم اکنون نیز دو نفر از آنان در زندان به سر می برند.

ژیلا مهدویان مادر حسام ترمسی به جرم دادخواهی از وضعیت فرزندش و همدردی با مادران عزادار به پنج سال زندان، سه سال تعزیزی و دو سال تعلیقی و دخترش مریم نجفی نیز به دو سال حبس، یک سال و نیم تعلیقی و شش ماه تعزیری محکوم شده است. حسام پسرش، جوانی است که برای همراهی با جنبش سبز در سال ١٣٨٨ یک سال زندان را تحمل کرد و پس از آزادی با وضعیتی مشکوک بیمار شد و هنوز هیچ کس نمی داند که علت بیماری او پس از آزادی از زندان چه بوده است.

ژیلا کرم زاده مکوندی ، شاعر و از حامیان مادران عزادار، به جرم همدردی و سرودن شعر برای مادران و جان باختگان به چهار سال حبس، دو سال تعزیزی و دو سال تعلیقی محکوم شده و در تاریخ ٦ دی ماه برای اجرای حکم ، بازداشت و روانه زندان شده است.

لیلا سیف اللهی، پزشک و از حامیان مادران عزادار، نیز به چهار سال حبس، دو سال تعزیزی و دو سال تعلیقی محکوم شده است.

اکرم نقابی، مادر سعید زینالی به جرم پیگیری وضعیت فرزندش به مدت دو ماه زندانی شده و محاکمه شده است. سعید دانشجویی بود که در ٢٣ تیر ١٣٧٨ مقابل چشمان خانواده اش در منزل بازداشت و ربوده شد و تا به حال هیچ مقام مسئولی پاسخی مبنی بر زنده بودن یا کشته شدن او نداده است.

پروین مخترع، مادر کوهیار گودرزی به جرم پیگیری وضعیت فرزندش به ٢٣ ماه حبس تعزیری محکوم و زندانی شده است. کوهیار دانشجو و فعال حقوق بشر است که هم اکنون در زندان به سر می برد.

منصوره بهکیش، از خانوادههای جان باختگان دهه ٦٠ است که شش تن از خانواده اش کشته شده اند. او نیز به جرم دادخواهی و همدردی با مادران عزادار و حضور در خاوران و بهشت زهرا، بارها احضار و مورد اذیت و آزار قرار گرفته است و در آخرین بازداشت یک ماه را در حبس گذرانده است و نهایتا در ٤ دی ماه ، توسط قاضی صلواتی محاکمه و در انتظار حکم نهائی است.

نادر احسنی، یکی دیگر از حامیان مادران پارک لاله، پس از تحمل یک سال زندان و پس از آزادی، دوباره به دادگاه احضار و به دو سال حبس تعزیری محکوم شده است.

همچنین تعدادی دیگر از مادران و خانواده های جان باختگان و حامیان ، بارها احضار، بازداشت و محاکمه شده و در وضعیتی بلاتکلیف بسر می برند و تعدادی دیگر از آنها نیز بارها مورد بازخواست قرار گرفته یا تهدید شده اند.

هم چنین خانم "فاطمه الوندی" مادر مهدی محمودیان، زندانی سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر کرج نیز ١٣ دی ماه، توسط ماموران امنیتی بازداشت و مورد بازجویی قرار گرفته و سپس آزاد شده است. نامبرده طی دو سال گذشته بارها از طریق دادستانی پیگیر مرخصی استعلاجی برای فرزند بیمارش بوده است.

می پرسیم : کدامیک ازخواسته ها و حرکت های مادران و حامیان، غیرقانونی بوده که امنیت ملی کشور به خطر افتاده است؟

جز اینکه پیگیری وضعیت فرزند در هر دین و آیین و قانونی، حق هر مادری و همراهی و حمایت از مادران، وظیفه تک تک فرزندان جامعه جهانی است.

حاکمان، امنیت ملی را امنیت اوباش، قاتلان و شکنجه گران می دانند و به همین دلیل این چنین از حرکت مادران به وحشت افتاده اند و به اشکال مختلف آنها را مورد اذیت و آزار قرار می دهند.

ما مادران پارک لاله و حامیان در سرتاسر دنیا، ضمن پافشاری برسه خواسته اصلی خود مبنی بر آزادی تمامی زندانیان سیاسی – عقیدتی، لغو مجازات اعدام و محاکمه عادلانه و علنی آمران و عاملان کشتارهای سی و سه سال گذشته؛ از مردم آزادیخواه و نهادهای حقوق بشری می خواهیم برای آزادی پروین مخترع و ژیلا کرم زاده مکوندی و توقف فشار بر مادران دادخواه و حامیانشان در ایران، ما را همراهی و طنین صدای ما را رساتر کنند.

مادران پارک لاله و حامیان در داخل و خارج از کشور

--
جنبش سبزمان را پاياني نيست

هفدهمین نامه ی محمد نوری زاد به رهبر(من در انتخابات شرکت می کنم!)

2012-01-15T20:10:00.001+03:30

من در این نوشته بنا دارم از یکدلی سخن بگویم. از: با شما بودن. می خواهم درکنار شما و با شما باشم. می خواهم همه ی کنایه ها و زخم زبانها را بجان بخرم و به همگان بگویم که من- محمد نوری زاد - درکنار سیدعلی عزیز، و پا به پای او در انتخابات شرکت می کنم. هرکه هرچه می خواهد بگوید، بگوید. ما با شماییم آقا. درکنار شما. تا کور شود هرآنکه نتواند دید!…

به نام خدایی که عقل آفرید

من در انتخابات شرکت می کنم!

سلام به رهبر گرامی جمهوری اسلامی ایران

این روزها اگرچند خبرداغ کشوررا رصد کنیم، یکی از آنها داغیِ خبر انتخابات است. و این که جماعتی بدان مشتاق اند و جماعتی از آن رویگردان. عده ای قصد وغرض هایی بکار بسته اند تا به مجلسی دیگر، ازجنس همین که آخرین نفس هایش را می کشد دست یابند، وکسانی دیگر، انتخابات را نمایشی بیش نمی دانند و بنا ندارند در این نمایش هیچ درهیچ، نقش سیاهی لشکررا بعهده بگیرند. خلاصه این که جماعتی به این مجلس طمع بسته اند و جماعتی از آن دل بریده اند. دراین میان، من می خواهم مخالف جریان رودِ معترضان شناکنم. می خواهم تمام نفرت ها و رنج ها و زخم هایم را درکیسه ای فرو بریزم وسرکیسه را ببندم و آن را پای دیوارخانه ی شما خاک کنم و با شما تا محل اخذ رأی بروم و رأی بدهم.

من ازهمه ی آنانی که تمایلی به حضوردرانتخابات ندارند، وازآنانی که به تحریمی نانوشته روی برده اند، تقاضا دارم بعد از مطالعه ی این نامه با من همراه شوند و تنور انتخابات را گرما بخشند. شاید پدران و مادرانی که هنوز خون فرزندانشان تروتازه و بلاتکلیف است به من بگویند: ای نابکار، آخرنیش خود را به جان این جنبش مظلوم فرو کردی و زهرخودت را ریختی و ذات ناجورت را برملا کردی. که می گویم: هرکسی را نقطه ضعفی است. بله، نقطه ضعف من، همین سخن گفتنِ ملایم با رهبراست. تا مگر خدا به دل او دست ببرد و پیش از آنکه خون معترضان به جوش آید، به جانب آنان متمایل گردد و به حقوق مسلمشان نظر کند.

رهبرگرامی،

زمان زیادی به روز رأی گیری نمانده است. ما با شما در انتخابات شرکت خواهیم کرد و به نمایندگان منتخب خود رأی خواهیم داد. حتماً. و با شما به آسمان خدا خواهیم نگریست، و آغوش خود را برای بارش برکات آسمانی اش خواهیم گشود. اطمینان دارم خدا در آن روز، در خنده های ما به تجلی درخواهد آمد و برشانه های مردم محزون ما بوسه خواهد زد و کدورت های آنان را به دست پروردگاری اش خواهد زدود. در روز رأی گیری، خود به چشم خود خواهید دید آنچه که بیش از همه به دل ما و شما می نشیند، چهره ی شاداب مردم است.

خواهیم دید که مردم در آن روز، از صمیم دل شادند. بله، آن شادمانی ای که سالها به حاشیه رفته بود، با همه ی استعداد آسمانی اش به خانه ها بازمی گردد و به دلها نفوذ می کند. خواهید دید که اسم شما به نیکی برزبانها جاری می شود وغریبه و آشنا به خود تبریک و به شما درود می گوید. بچشم خود خواهید دید که همین مردم، نفرت ها را دور می ریزند و آسمان "گذشت" را تا خود زمین پایین می کشند. ما و شما در روز رأی گیری، خدا را نیز شادمان خواهیم یافت. این شادمانی را می شود از برکاتی که خدا بر فهم مردم ما می بارد فهمید. تعجب نکنید. من راز این همه شکوه را یک به یک با شما می گویم.

در ترسیم این افق دگرگون، خدای گواه است که من به وادی تخیل و رؤیا سرفرو نبرده ام. من این روز را با همه ی فهم مختصرم در دسترس می بینم. شما در دوقدمی این افق مبارک ایستاده اید. کافی است دستی برآورید و لبخندی به صورت بدوانید و به روی مردم آغوش بگشایید.

درروز رأی گیری، مردمان خود را خواهیم دید که چند به چند سرود می خوانند و پای می کوبند و به صورت خندان خدا دست می کشند و برگونه های او بوسه می بارند. و خدا را خواهیم دید که با همه ی بزرگی اش به بوسه های مردم پاسخ می گوید و سفیران صلح و سلامت خود را به دلهای بیمار و نگران و سراسیمه ی ما گسیل می کند و دم گوش یک یک ما نغمه هایی از غروب غصه ها و طلوع لحظه ها می سراید.

درآن روز خوب، هرطایفه و هر جماعت به تناسب ذوق و سلیقه ای که دارد، به پای بوس آن شادمانی و آن فهم بزرگ می رود و هرکجا را که تیره و تاریک می بیند، آنجا را به نور حضورش روشن می کند.

درآن روز خوب، دراویش مان را خواهید دید که با لباس های سپید و کشکول ها و تبرزین های خود هوحق کنان از علی (ع) می خوانند. کمی که به اشعارشان توجه کنید خواهید دانست که در لابلای اذکارشان نام مبارک شما را نیز جای داده اند. یکی از آنها هسته ی بادامی را به شما هدیه می دهد و می گوید: من تا به صبح براین دانه ی بادام دعا باریده ام. تناول کنید تا مزه ی قدم زدن در راههایی که به آسمان خدا منتهی می شود به جانتان فرو شود. همو به شانه ی شما بوسه می زند و می گوید: از این که ما دراویش را به عزت انسانی مان باز بردید و از جفاهایی که هواداران شما برسرما فرو ریختند پوزش خواستید از شما سپاس داریم.

دخترکان ابتدایی را خواهید دید که درلباس های یک شکل، موهای قشنگ خود را در اطرافِ صورتِ فرشته گونشان آراسته اند و پرچم های رنگین خود را با پیچ و تابِ سرودی که برلب دارند، تاب می دهند. به محتوای سرودشان گوش کنید آقا، از شما می خوانند و از شما تشکر می کنند. از این که حکم خدا را در باره ی آنان آشکار فرموده اید. این که حجاب، یک امر شخصی است و به باور شخصی افراد مربوط است. چه برسد به این که دخترکان نا بالغ نیز به این پوشش اجباری تحکم شوند.

پسرکانِ ما چه؟ آنان با خوانشِ شعر شورانگیز" فردا از آنِ ماست" به آسمان خدا اشاره می کنند وجای شما را در کهکشانی که شرافت آن از زمین پیداست نشان می دهند. پسرکانی که پای می کوبند و کف می زنند و شما را به سفره ی شادمانی خویش فرا می خوانند. وشما، پیشانی یکی از آنان را می بوسید و دم گوشش می فرمایید: از مدرسه که باز آمدم، می آیم و با شما بازی می کنم. و برای من داستان همبازی شدن پیامبر با کودکان کوچه را تعریف می کنید.

زنان ما، برخی با حجاب های شایسته، وبرخی بدون حجاب، برای شما دست تکان می دهند و شناسنامه های خود را نشان شما می دهند. که یعنی: نگاه کنید آقا، ما به اشاره ی شما آمده ایم تا رأی بدهیم. شما اما چه می کنید؟ دست می برید و از آسمان خدا واژه های نیک برمی چینید و به آنان هدیه می دهید. برپوشش رویین آن هدیه ها، این عبارت شریف قرآنی نقش بسته است: " لااکراه فی الدین". و برای چندمین باراز بانوان سرزمین تان بخاطر آسیب های این سالهای پس از انقلاب پوزش خواهی می کنید. وآنان با بزرگواری از فرداهای خوب می گویند و می گویند: گذشته را به دست گذشته سپرده اند.

جوانان ما، چه دختر و چه پسر، در لباس های رنگارنگ، و با چهره هایی که از نشاطی عمیق به وجد آمده است، هیاهو می کنند و به شما شادباش می گویند. شما بزرگوارانه با تبسمی به وسعت فهم، پاسخشان را می دهید و بی صدا به من می گویید: من یک چنین صورت های نورانی را بخواب نیز ندیده بودم. و باز با نگاه به غوغای جوانان، به من می گویید: چقدر دلم برای تماشای این چهره ها تنگ شده بود. و این که: این همه شادمانی کجا مدفون شده بود و چرا باید از این جوانان دریغ می شده است؟ یکی از جوانان را پیش می خوانید و به بازوی او دست می نهید و به صورتش تبسم می بارید که: ما را بخاطر این که این همه سال شما را از بدیهی ترین حقوق انسانی تان دور ساختیم ببخشایید. و آن جوان، صمیمانه به صورت شما خنده می کند و می گوید: از این که در کنار ما هستید، خوشحالیم.

شما برای رأی دادن باید از میان دانشمندان و فرهیختگان سرزمین مان عبور کنید. آنانی که درایران بوده اند ویا بعد از سالها دوری اخیراً به میهن شان باز آمده اند. دانشمندان ما با تحسین به شما نگاه می کنند. نگاهی که برای شما تازگی دارد. شما تا کنون یک چنین نگاهی را تجربه نکرده اید. نگاه مخاطبان شما تا پیش از این، اغلب با ترس و تملق آلوده بود و شما شخصاً حس و حالِ این ترس ها و تملق ها را می شناخته اید. اما اکنون در این چهره ها نه ترس هست نه چیزی که به تملق آمیخته باشد. هرچه هست، ادب و احترام و سپاس و امتنانِ صادقانه است.

وشما به من می فرمایید: من چقدر به این چهره های سلیم و شریف محتاج بوده ام و خود نمی دانستم. یکی از دانشمندان ما دست شما را می گیرد و سپاس صورتش را نشان شما می دهد و می گوید: از این که درهمین فرصت باقیمانده، قدر خود و قدرمردم و سرزمین خود را دانسته اید و برای رهایی این سرزمین، برخواسته های فردی خود پای نهاده اید، از شما ممنونم. وشما سخنی برلب نمی آورید. چرا که آن بانوی دانشمند، اشک چشم شما را رصد کرده و معنای آن را فهمیده است.

هنرمندان ما برای شما راه می گشایند. عده ای به خاطر گل روی شما ترانه ای و تصنیفی اجرا می کنند. یکی از آنها جلو می آید و می گوید: آقا، ما هنرمندان، تا این تاریخ به شما و به این نظام و به این انقلاب پشت کرده بودیم. دلایلش را خودتان بهتر می دانید. اما اکنون با افتخار برای شما آثار هنری برآورده ایم و به این کار خود غرور نیزمی ورزیم. نقاشان و مجسمه سازان و موسیقیدانان و نویسندگان و فیلمسازان و شاعران و خوشنویسان و بازیگران و معماران،همه و همه، آثاری خلق کرده اند که هریک از آن آثارطعمی از شما دارد. اشک به چشمان شما هجوم می برد. به من می فرمایید: من چرا این همه صداقت را به دور دست ها تارانده بودم؟

درکنار خانواده های شهدا و جانبازان و آزادگان و ایثارگران، ایرانیانِ سرمایه داری که از اطراف و اکناف دنیا به کشورشان باز آمده اند، چشم به راه شمایند تا زیباترین الفاظ انسانی خود را نثار شما کنند. وشما با بوسیدن سریکی از نوادگان شهدا، دست سرمایه داری را که به تازگی به ایران باز آمده می فشارید و به او می فرمایید: اینک این سرزمین شما! ما خرابش کردیم و شما آبادش کنید. سرمایه دار ایرانی دست شما را به گرمی می فشارد و می گوید: ما هرکه بوده ایم و هرکه هستیم، ایرانی هستیم. دارو ندارمان را برای سرفرازی ایران فدا می کنیم. باشید و تماشا کنید. وهمو از این که شایستگان را، ونه صرفاً هواداران و خویشان و بی مایگان را به مدیریت و اداره ی کشور فرا خوانده اید از شما تشکر می کند.

با هرقدم به قدمی که شما برمی دارید و با هرتبسمی که به صورت می نشانید و با هرسخن شایسته ای که بر زبان می نشانید، مردمان جهان از رسانه های خود با شما همراهند و تولد یک گاندی دیگر را به هم تبریک می گویند. این که: دیدید درانسان ظرفیت هایی نهفته است که می تواند یک شبه، آری یک شبه دگرگون شود و فردای همان شب به پاسداران اطراف خود فرمان دهد: به پادگان های خود باز روید و از هرکجا که سرفرو برده بودید، سربیرون کشید و کار مردم را به خود مردم وا بگذارید. و به مأموران اطلاعاتی بفرماید: وای اگر برای شکستن متهمی دست بالا ببرید و برسراو هوار بکشید. چه برسد به این که او را بزنید و بکشید و جنازه اش را در یک جای بی نشان دفن کنید و خبری هم به خانواده اش ندهید.

طبق آماری که رسانه های جهان منتشر کرده اند، پربیننده ترین برنامه ی تلویزیونی تا آن روز، سخنان شما با مردم ایران و جهان بوده است. که در آن از مردم ایران خواسته اید گذشته را به دست گذشته بسپارند و از خطای خطا کاران بگذرند. وحتی اگر توان گذشت ندارند، خاطیان را – هرکه هستند- به دست قانون بسپرند. دراین سخن یکجانبه، شما با صدایی که از عمق صداقت برمی آید، مردم ایران را به فردایی نوید داده اید که نمایندگان واقعی مردم و شایستگان و فرهیختگان و مدیران بایسته برسرکارند. وفرموده اید: من براین سرزمین بیست و سه سال رهبری کردم. اکنون که به پشت سرمی نگرم، شایستگی را در این می بینم که ایکاش مرا و ما را با نقد ها وآسیب شناسی خیرخواهان خصومت نبود.

ایکاش اداره ی کشور را به مدیران شایسته وا می نهادیم. ایکاش با مردم خودعبوس نبودیم. ایکاش برسرهمه ی مردم – ونه جماعتی معدود – بال می گشودیم. ایکاش با مردمان جهان درمی آمیختیم و واژه ی دشمن را از کثرت استعمال به فرسودگی در نمی انداختیم. ایکاش حضور بی دلیل خدا را به هرکجای جامعه فرو نمی فشردیم. ایکاش خود را زیرک تر و فهیم تر و نخبه تر و خبره ترو محق تر، و دیگران را نفهم و لازم الاطاعه ی محض نمی دانستیم. ایکاش بجای نظام، حفظ ارزش های انسانی را اوجب واجبات می دانستیم. ایکاش هیچ دخترو پسری به جرم های خنده دار از ما سیلی نمی خورد و سالهای جوانی اش را بخاطر توهین به ما و نظام و فلان مسئول خطاکار در زندان نمی گذراند. ایکاش ما جوانان کم سن و سال و معترض خود را که مختصر زاویه ای با گرایش ما داشتند، اعدام نمی کردیم. ایکاش به کار نمایندگان مجلس فرو نمی شدیم. ایکاش زبان مردم را از شدت ترس به لکنت در نمی انداختیم. ایکاش به قاموس قضا و قضاوت بها می دادیم. وایکاش به امتداد این همه ایکاش های شرم آور دچار نمی شدیم.

مردمان جهان سخنان صادقانه ی شما را "باور" می کنند. پیش از آنها، این مردم ایرانند که شما را باور کرده اند. شما در همان سخنان یکجانبه، فرموده اید: به دلیل این که حدوداً بیست میلیون نفر از مردم ایران به این انتخابات راضی نیستند، من با عنایت به اختیارات قانونی ام، زمان برگزاری انتخابات را به تعویق می اندازم تا همگان – ونه بخش معدودی از مردم – با تماشا و باورِ فضای فراخی که ایجاد شده، در انتخابات شرکت کنند. زندانیان سیاسی را آزاد می کنم. شخصاً به در خانه ی آقایان موسوی و کروبی می روم و جلوی دوربین های رسانه های جهانی، آنان را در آغوش می کشم و از آنان بخاطر رنج هایی که متحمل شده اند پوزش خواهم خواست. دخالت های فراقانونی را محو می کنم. خودم با همه ی وجودم بر روند این انتخابات نظارت می کنم. وسپس درکنار می ایستم و اداره ی کشور را به شایستگان و نمایندگان راستین مردم می سپارم.

به محل رأی گیری نزدیک می شویم. جماعتی از سنیان سرزمین مان به سمت شما می آیند و از این که آنان را در اداره ی استانهای سنی نشین مختار ساخته اید و درتهران و درهرکجا به آنان اجازه ی احداث مسجد داده اید تشکر می کنند. یکی از سنیان به شما می گوید: آقا جان، ما سنیان، پیش از آنکه سنی بوده باشیم، ایرانی بوده ایم و همچنان ایرانی هستیم. مگر می شود یک ایرانی به سرزمین مادری اش دل نسوزاند؟ وشما به شانه ی او دست می نهید و می گویید: درست می گویید عزیزمن، همه ی ما پیش از آنکه به عقیده ای و گرایشی متمایل و معتقد باشیم، ایرانی بوده ایم. پس این ایرانِ ما و شما. درهرکجا که دلتان با آن است آرام بگیرید و در اداره ی سرزمین تان سهیم باشید.

اقلیت های مذهبی و حتی کمونیست های ما نیز برای رأی دادن صف بسته اند. یکی از کمونیست ها پیش می آید و خوشحالی اش را از این که در دانشگاه به او کرسی تدریس پیشنهاد شده، نشان شما می دهد. یکی از بسیجیان به دست شما شاخه گلی می دهد و می گوید: از این که ما را از شر نیروهای خود سرو بی سواد و بد دهن و قمه به دست و چاقوکش رهایی بخشیده اید از شما سپاس داریم. وشما آن شاخه گل را تقدیم بانویی می کنید که سابق براین فاحشه بوده و به یمن برکاتی که برسرجامعه باریده، به آغوش خانواده بازگشته.

رسانه های جهانی خبر می دهند که مشاهده ی این همه تغییر در ایران، کشورهای تحریم کننده را به شرمندگی درانداخته و آنان یک به یک از پافشاری برتحریم ایران پس می کشند. همین رسانه ها، راز این عقب نشینی پی درپی را فشارافکار عمومی مردمان جهان اعلام می کنند.

پای صندوق رأی، یکی از خبرنگاران خارجی از شما می پرسد: چه شد که ناگهان ورق برگشت؟ وشما درنهایت شجاعت پاسخش می دهید: ما جای مردم هراسی را با خدا ترسی عوض کردیم. خبرنگار می پرسد: یعنی چه؟ توضیح می دهید: ما بجای این که از خدا بترسیم و رعایت سنت های حتمی او را بکنیم، به مردم هراسی دچار شده بودیم. خیال می کردیم اگر مردم سربرآورند و اعتراض کنند و جولان بگیرند، همه ی مناسبات هستی به هم می ریزد. به همین دلیل هیچگاه اجازه ندادیم مردم در این سی و سه سال سربلند کنند و به ما بگویند: چرا؟ حالا ما جای این دو تا را عوض کرده ایم.

در شعبه ی رأی گیری، شناسنامه ی خود را می دهید و برگه ای می گیرید. ظاهراً باید این رأی دادن مخفیانه باشد. و کسی نداند شما به چه کسی رأی می دهید. اما خودتان بدون این که از کسی اسم ببرید به من می فرمایید: بنا دارم به یک مسیحی رأی بدهم که تخصصش از همه ی مسلمانان و دوستان من بیشتراست. او را می شناسم و درباره اش تحقیق کرده ام. به یک کلیمی رأی می دهم که درتحلیل قانون دومی ندارد. او را نیز شناسایی کرده ام و به درستی نگاه او یقین دارم. می خواهم به یک زرتشتی نیزکه منصف تر از او ندیده ام رأی بدهم. این خانم زرتشتی، درعلم و ادب و فرهیختگی سرآمد است. به یک خانم هنرمند هم می خواهم رأی بدهم. او را درکار هنر متبحر و صاحب رأی یافته ام. می گویم: آقا این خانم هنرمند که شما می فرمایید بی حجاب و لاقید و قائل به برابری حقوق زن و مرد است. می فرمایید: این که بی حجاب است و قیودات مذهبی ندارد و یک چنین عقایدی دارد مهم نیست. همین که به وطنش و به انسانیت عشق می ورزد خواستنی است.

از شعبه ی اخذ رأی که بیرون می آییم به گنبد وبارگاه امام رضا(ع) اشاره می فرمایید و می گویید: به آستان قدس رضوی و هرکجا که تا کنون زیر نظر رهبری بوده دستور داده ام باید به حسابرسان دستگاههای نظارتی پاسخگو باشند. و سرآخر دست به سینه می نهید و به امام رضا سلام می گویید و از او برای آینده ی خود و آینده ی مردم ایران سرفرازی طلب می کنید.

برگ کاغذی به دست من می دهید و با نگاهی کوتاه به صورت من، روی برمی گردانید و به سمتی می روید. شما دور می شوید و من به عظمت مردی می نگرم که با درون خود جنگید و به سلامت از این نبرد بزرگ بدرآمد. دریک مدرسه ی کهن، طلاب فراوانی برای درس آموختن چشم به راه شمایند. من اطمینان دارم آنان، آنسوتر از درس خارج فقه و اصول، درس بی بدیل دیگری از شما می آموزند که مدرّس آن تنها و تنها خود شمایید ومردانِ صاحب نامی چون گاندی و نلسون ماندلا. و آن: " از خود گذشتن بخاطر مردم " است

مادر شهید سهراب اعرابی خود را به من می رساند و با من به دور شدن شما می نگرد. به او می گویم: از خون فرزندتان بگذرید بانو. می گوید: گذشتم. همان لحظه ای که این مرد ذره ذره برخود پای می نهاد و از مردم حلیت می طلبید، گذشتم.

به برگ کاغذی که شما به من داده اید نگاه می کنم. می بینم با خط خوش به پاسداران و اطلاعاتی ها نوشته اید: " وسایلی را که سالها پیش از نوری زاد و دیگران برداشته اید، به آنان بازگردانید. دزدی، دزدی است. چه از جانب یک ولگرد گرسنه باشد، چه از جانب پاسداران و اطلاعاتی هایی که یک روز مردمان فلک زده ی این سرزمین بدانها امید بسته بودند. درانتهای نامه مرقوم فرموده اید: حسابرسی از پولهایی که برداشته اید و برداشته ایم، وحسابرسی از ظلم هایی که کرده اید و کرده ایم، بماند بعهده ی نمایندگان راستین مردم".

بدرود تا جمعه ای دیگر شانزدهم دیماه سال نود با احترام و ادب: محمد نوری زاد

--
جنبش سبزمان را پاياني نيست

تاج زاده: قوه قضاییه نقشی ندارد؛ مجتبی خامنه ای مسئول است

2012-01-15T20:09:00.001+03:30

فخرالسادات محتشمی پور، عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت ایران اسلامی و مسئول شاخه زنان، به چهار سال زندان تعلیقی محکوم شد.

به گزارش نوروز، برخی از اتهاماتی که در حکم صادر شده برای همسر سید مصطفی تاجزاده عنوان شده است عبارتند از: سازماندهی خانواده زندانیان اغتشاشات (خانواده زندانیان سیاسی) در جهت اقدامات اعتراضی، حضور در جلسات محفل مجمع زنان اصلاح طلب و خانواده های زندانیان ، دعوت افراد به تجمعات غیرقانونی برای شکستن حصرخانگی سران جنبش سبز، دیکتاتور و ظالم خطاب کردن مسئولان نظام جمهوری اسلامی و مظلوم وانمود کردن افراد فتنه گر و اغتشاش گر.

همچنین در حکم صادره آمده است:"هرچند آثار ندامت و پشیمانی وی از اعمال ارتکابی مشاهده نمی شود، لیکن به لحاظ رأفت اسلامی و شرایط خاص که نامبرده مرتکب بزه شده است (محکومیت همسرش) که اعمال ارتکابی از سوی نامبرده مبتنی براحساسات و عواطف زن و شوهری بوده، دادگاه مدت حبس نام برده را برای مدت ۵ سال تعلیق می نماید."

مصطفی تاجزاده که پیش از این اعلام کرده بود پرونده خود و همسرش در دست یکی از آقازاده هاست با اطلاع از حکم فخرالسادات محتشمی پور تاکید کرده است که مجتبی خامنه ای شخصا پیگیر پرونده من و همسرم است و قوه قضاییه و دیگران نقشی در این پرونده ندارند. تاج زاده معتقد است تمامی فشار های وارد شده به وی و خانواده اش خواست مستقیم مجتبی خامنه ای است.

این در حالی است که تاج زاده تمام مدت بازداشت خود را به صورت متناوب در قرنطینه و یا انفرادی گذرانده است و هیچ مقام قضایی و امنیتی هم پاسخگوی این برخوردهای غیرقانونی نیست.

بر اساس گزارشهای رسیده، بازداشت فخرالسادات محتشمی پور نیز با گزارشی که توسط قرارگاه ثارالله و وزارت اطلاعات تهیه شده بود صورت گرفت و وی بدون ارتکاب هیچ جرمی تنها به دلیل پی گیری وضعیت همسرش بازداشت و محاکمه شده است که این امر در حکم صادره برای وی نیز مورد اشاره قرار گرفته است.

خانواده تاجزاده پیش از این در مکاتبات خود با مقامات قضایی و طی گفتگوهایی که با مقامات امنیتی سپاه داشته اند همیشه این سوال را مطرح کرده اند که چه کسی کینه شخصی با تاجزاده دارد که این گونه کینه توزانه با او برخورد می شود، هرچند هیچ مقام قضایی و امنیتی تا کنون پاسخ گوی این سوال نبوده اند اما سرانجام سید مصطفی تاجزاده طی وعده ای که پیش از این داده بود آقازاده ای را که پرونده او و همسرش به دست اوست معرفی کرد و مجتبی خامنه ای را مسبب اصلی تمامی برخوردهای غیرقانونی صورت گرفته با خود و خانواده اش اعلام کرد.

همچنین بر خلاف آنچه در حکم دادگاه آمده است فخرالسادات محتشمی پور هم همچون همسر خود حاضر به دفاع در مقابل این اتهامات واهی نشده بود.

متن کامل حکم صادره برای فخرالسادات محتشمی پور که در اختیار نوروز قرار گرفته است در پی می آید:

اتهام فخرالسادات محتشمی پور دائر به اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرائم علیه امنیت کشور، فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی با عنایت به مجموع محتویات پرونده و بررسی های انجام شده و استماع مدافعات وی و گزارش مأمورین قرارگاه ثارالله این که نامبرده پس از فراخوان و دعوت گروه های معاند نظام و رسانه های ضدانقلاب به حضور در اغتشاش ۲۵/۱۱/۱۳۸۹ نامبرده با تعدادی از افراد تشکیلاتی زنان اصلاح طلب و حزب منحله مشارکت در اغتشاشات حاضر دستگیر می شود.

از اقدامات انجام شده توسط نام برده سازماندهی خانواده زندانیان اغتشاشات در جهت اقدامات اعتراضی و حضور در جلسات محفل مجمع زنان اصلاح طلب و خانواده های زندانیان و تحریک و تشویق افراد به انجام مصاحبه با رسانه های ضدانقلاب در جهت وارد کردن فشار به نظام و دعوت افراد به تجمعات غیرقانونی در جهت شکستن حصرخانگی سران فتنه و تبلیغ علیه نظام مقدس جمهوری اسلامی در فضای حقیقی و مجازی به صورت گسترده و مصاحبه با رسانه های خارجی از جمله بی بی سی توسط نام برده که این عمل را مبارزه با ظلم و ستم دانسته و مسئولین نظام جمهوری اسلامی را دیکتاتور و ظالم خطاب نموده و افراد فتنه گر و اغتشاش گر را مظلوم قلمداد می نماید. و با انتشار مطالب کذب در رسانه ها و سایت های ضدانقلاب مسئولین نظام را کودتاگر و شکنجه گر معرفی نموده و به دروغ نام چند سرباز را در لیست بازداشت شدگان قرار داده که به زندانیان کمک می نموده اند. حال آن که آن افراد که وی از آنان نام برده هیچ گاه بازداشت نشده اند و شکایت آنان ضم پرونده می باشد.

دادگاه فعالیت های انجام شده از سوی نام برده حضور در اغتشاشات ۲۵/۱۱/۸۹ و ۱۰/۱۲/۸۹ و دعوت افراد به اغتشاش و مصاحبه با رسانه های ضدانقلاب و ارائه و انتشار مطالب کذب و غیرواقعی برعلیه نظام و ارسال آن جهت رسانه های بیگانه فعالیت های انجام شده را فعل واحد با عناوین متعدد دانسته و منطبق با ماده ۶۱۰ قانون مجازات و با رعایت ماده ۴۶ قانون مجازات اسلامی نام برده را به تحمل چهار سال حبس با احتساب ایام بازداشت محکوم می نماید.

هرچند آثار ندامت و پشیمانی وی از اعمال ارتکابی مشاهده نمی شود، لیکن به لحاظ رأفت اسلامی و شرایط خاص که نامبرده مرتکب بزه شده است (محکومیت همسرش) که اعمال ارتکابی از سوی نامبرده مبتنی براحساسات و عواطف زن و شوهری بوده، دادگاه مدت حبس نام برده را مستنداً به مواد ۲۵ و ۲۹ و ۳۳ و ۳۵ قانون مجازات اسلامی برای مدت ۵ سال تعلیق می نماید. رأی صادره حضوری و ظرف مدت ۲۰ روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در دادگاه های تجدیدنظر استان می باشد. دفتر مقرر است حکم صادره ابلاغ در صورت عدم اعتراض پرونده از آمار کسر و به اجرای احکام ارسال شود.

--
جنبش سبزمان را پاياني نيست

خیبر یا شعب ابیطالب؛ تا شش ماه دیگر قحطی هم داریم

2012-01-15T20:08:00.001+03:30

کلمه: در حالی که رهبری معتقد است در دوران خیبر و بدر است و با همه چیز با موفقیت پیش می رود، رییس اتاق بازرگانی ایران و چین با بیان این‌که تورم دی‌ماه با وجود نوسانات نرخ ارز ۴۰ درصد است، گفت: "با واردات دلار ۱۶۰۰ تومانی و وضعیت فعلی تولید تا ۶ ماه دیگر در کشور قحطی داریم.

اسدالله عسکر اولادی رییس اتاق بازرگانی ایران و چین قبلا پیش بینی کرده بود که قیمت ارز از ۱۵۰۰ تومان هم بالاتر می رود ولی کسی به او توجه نکرد.

وی می گوید که "قبل از اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها مطرح کردم که این کار باید انجام شود و اجرای آن جرات زیادی می‌خواهد."

این برادر عضو ارشد هیات موتلفه از همان زمان عنوان کرده بود که اگر دولت نتواند تورم را مهار کند، اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها کار خطرناکی است.

اسدالله عسگراولادی از برجسته‌ترین بازرگانان ایرانی، معروف‌ترین صادرکننده خشکبار ایران، عضو اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در تمام دوران پس از انقلاب است.

ماهنامه فوربس میزان سرمایه او را حدود ۴۰۰ میلیون دلار برآورد می‌کند.

رییس اتاق بازرگانی ایران و چین در گفت و گو با پانه تصریح کرد "به‌دلیل این‌که در مرحله اول اجرای قانون نتوانستیم تورم را مهار کنیم، توفیق چندانی نداشتیم و به همین دلیل به مشکلاتی در بخش تولید برخورد کرده‌ایم.

او با بیان این‌که تورم آذر سال گذشته ۹٫۸ درصد بود و افتخار می‌کردیم که به تورم تک‌رقمی دست یافته‌ایم، گفت: "دو ماه پیش بانک مرکزی اعلام کرد که تورم ۱۹٫۸ درصد شده است، بنابراین در مهار تورم موفق نبوده‌ایم."

عسکر اولادی افزود همه پیش‌بینی‌ها این بود که حداکثر تورم ۱۴ درصد باشد، اما هم اکنون نه‌تنها تورم ۸/۱۹ درصد نیست، بلکه به جز تحولات ارزی ۲۷ درصد و با ارز ۴۰ درصد است.

رییس اتاق بازرگانی ایران و چین عنوان کرد: "در چنین شرایطی که تورم ۴۰ درصد است و بانک مرکزی هم آمار نمی‌دهد، مرحله دوم اجرای قانون هدفمند کردن یارانه‌ها به مصلحت نیست."

عسگراولادی تصریح کرد: "به نظر می رسد با توجه به واردات کالا با دلار ۱۶۰۰ تومانی و مشکلات تولید در ۶ ماه آینده با کمبود بسیاری از کالاها و قحطی در کشور مواجه خواهیم شد که برای تهیه آنها یا باید متوسل به قاچاق شویم و یا این‌که هزینه بسیاری بابت قاچاق بپردازیم."

گفتنی است وی از اقتصاد بازار، توسعه صادرات و حمایت از بخش خصوصی حمایت می‌کند. اوهرچند منتقدان سیاست‌های اقتصادی دولت احمدی‌نژاد است اما در زمان انتخابات از وی حمایت کرد.

--
جنبش سبزمان را پاياني نيست

تمام فراز و فرودهای “نامه سردار” به رهبر جمهوری اسلامی

2012-01-15T20:06:00.001+03:30

سحام نیوز: سایت بی بی سی فارسی در گزارشی نوشت:

انتقاد تلویحی حسین علایی، رئیس پیشین ستاد مشترک سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، از آیت الله علی خامنه ای بازتاب قابل ملاحظه ای در رسانه ها داشته است.

آقای علایی در یادداشتی به مناسبت سالگرد انتشار مقاله ای علیه آیت الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی، در روزنامه اطلاعات در دی ماه ۱۳۵۶ صراحتا نامی از آیت الله خامنه ای نبرده، ولی اشاره های او تردیدی باقی نمی گذارد که مخاطب اصلی اش کیست.

طرفه این که این مقاله در همان روزنامه باسابقه اطلاعات چاپ شده که حالا مدیر مسئول آن نماینده رهبر ایران است.

او در ابتدای این یادداشت توضیح می دهد که چاپ مقاله "ارتجاع سرخ و سیاه" در شماره ۱۷ دی ماه ۱۳۵۶ روزنامه اطلاعات که "توسط یک سناتور مورد اعتماد اداره می شد"، چگونه به اعتراض طلاب حوزه علمیه قم، سرکوب مرگبار آن توسط حکومت محمدرضا شاه پهلوی، راهپیمایی های دوره ای برای قربانیان این کشتار و در نهایت خروج شاه از ایران ظرف یک سال منجر شد.

آقای علایی سپس احتمال می دهد که شاه، نویسنده کتاب "پاسخ به تاریخ"، پس از خروج از کشور با این سوالات دست و پنجه نرم می کرده است:

۱-اگر در واکنش به حضور مردم در مجالس ترحیم فرزند امام خمینی سعه صدر به خرج می ‌دادم و با مقاله توهین‌آمیز که نویسنده آن داریوش همایون وزیر اطلاعاتم با اسم مستعار بود، مردم را تحریک نمی ‌کردم، بهتر نبود؟

۲- اگر پس از انتشار مقاله در روزنامه حکومتی، اجازه پاسخ به آن مقاله را در همان روزنامه می دادم حکومتم دوام بیشتری نمی ‌یافت؟

۳- اگر به مردم معترض اجازه راهپیمایی مسالمت‌آمیز را می دادم و آنها را متهم به اردوکشی و زورآزمایی خیابانی نمی ‌کردم، مساله خاتمه نمی ‌یافت؟

۴- اگر به مأموران دستور می ‌دادم که به تظاهر کنندگان تیراندازی نکنند و هوشمندانه و با تدبیر آنها را آرام کنند، نتیجه بهتری نمی ‌گرفتم؟

۵- آیا اگر به جای حصر کردن بعضی از بزرگان در خانه‌هایشان و تبعید تعدادی دیگر به سایر شهرهای دوردست و زندانی کردن فعالان سیاسی، باب گفتگو و مراوده با آنها را باز می ‌کردم، کار به فرار من از کشور می ‌انجامید؟

۶- اگر به جای اتهام زدن به مردم که خارجی‌ها عامل تحریک شما هستند، به شعور جمعی آنها توهین نمی ‌کردم حالا خودم مجبور بودم به خارجیها پناه ببرم؟

۷- آیا اگر به جای متهم کردن مخالفان خودم به اقدام علیه امنیت کشور، وجود مخالف را می ‌پذیرفتم و حتی آن را قانونی تلقی می ‌کردم و برای آنها حق قائل بودم نمی توانستم بیشتر برمسند قدرت باقی بمانم؟

مخاطب کیست؟

حسین علایی، فرمانده سابق نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران بوده است

آیت الله خامنه ای در ۲۹ خرداد ۱۳۸۸ در اولین واکنش علنی به اعتراضهای میلیونی علیه نتایج اعلام شده دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، از میرحسین موسوی و مهدی کروبی، دو نامزد معترض، خواست به "اردوکشی و زورآزمایی خیابانی" پایان دهند.

او همچنین در سخنرانی های مختلف این اعتراضها را فتنه ای خواند که دستگاه های اطلاعاتی خارجی طراحی کرده و آقایان موسوی و کروبی در آن نقش ایفا کرده اند، اتهامی که این دو رهبر معترض قویا رد کرده اند.

سرانجام در ۲۵ بهمن سال ۱۳۸۹ آقایان موسوی و کروبی بازداشت خانگی شدند. مقامهای قضایی ایران بارها تاکید کرده بودند که هرگونه برخورد با رهبران مخالفان دولت تنها با نظر آیت الله خامنه ای صورت می گیرد.

آقای علایی در سالهای جنگ هشت ساله ایران علیه عراق از فرماندهان سپاه بوده ولی حالا در کسوت پژوهشگر و صاحب نظر سیاسی فعالیت می کند.

حسین باستانی، تحلیلگر امور سیاسی ایران در بی بی سی می گوید: "حسین علایی پس از تشکیل نیروی دریایی سپاه، اولین فرمانده آن در زمان جنگ بود و بعد هم به مقام مهم ریاست ستاد مشترک سپاه رسید و حتی پس از بازنشستگی در چند سال پیش، از سپاه جدا نشده و از مدرسان برجسته دانشگاه امام حسین سپاه بوده و همواره مورد احترام بسیاری از فرماندهان و پیشکسوتان سپاه بوده است. در نتیجه وقتی چنین یادداشتی را می نویسد، باید آن را مهم تلقی کرد."

حسین علایی در جریان اعتراضهای دو سال پیش نیز یادداشتی انتقادی در واکنش به قتل محسن روح الامینی در بازداشتگاه کهریزک نوشت. آقای روح الامینی پسر مشاور محسن رضایی، فرمانده پیشین سپاه بود که در تظاهرات ۱۸ تیر بازداشت شد ولی سپس جنازه او را به خانواده اش تحویل دادند.

'لبیک به نوری زاد'

وب سایت ندای انقلاب:

"با بررسی سوابق حسین علایی که امروز در نقش یک ضد انقلاب ظاهر شده، می توان به علت این همه کینه او از نظام پی برد. "

هر چند یادداشت تازه حسین علایی در روزنامه اطلاعات چاپ شده، ولی در وب سایتهای مختلف طرفداران و مخالفان رهبر ایران بازتاب داشته است.

عمده مخالفان آیت الله خامنه ای این یادداشت را لبیک آقای علایی به محمد نوری زاد، فیلمساز منتقد، ارزیابی کرده اند.

در ماه های اخیر آقای نوری زاد که قبلا در روزنامه کیهان مقاله می نوشت، اقدام به انتشار نامه هایی سرگشاده علیه آیت الله خامنه ای کرده و به او نسبت به عواقب سرکوب معترضان و بدرفتاری ماموران امنیتی سپاه و وزارت اطلاعات هشدار داده است.

آقای نوری زاد در پانزدهمین نامه سرگشاده خود در ۲۲ آذر از شماری از شخصیتهای برجسته در داخل و خارج از ایران، از جمله آقای علایی خواسته بود به نهضت نگارش نامه به رهبر جمهوری اسلامی ملحق شوند.

این فیلمساز در آن نامه خطاب به آقای علایی نوشته بود: "اگربخواهم جانم را در رکاب یک پاسدار حقیقی فدا کنم، آن یک نفر شمایید. گرچه امثال شما فراوانید و شکرخدا ذخیره های سلامت برای فردای کشور بشمار می روید اما من شخصاً شما را پاسداری فهیم، تیزبین، اهل مطالعه، منصف، مردمی، پاک، جنگ دیده، جهان دیده، به روز، مومن، صبور و اهل مدارا یافته ام. اینها که برشمردم مگر کم سرمایه است؟"

'سردار بریده و عقده ای'

هر چند هنوز رسانه های اصلی محافظه کار واکنشی به این یادداشت آقای علایی نشان نداده اند، اما بعضی از وب سایتها و وبلاگهای طرفدار آیت الله خامنه ای آن را محکوم کرده اند.

سایت خبری ندای انقلاب این فرمانده سابق سپاه را "بریده" از انقلاب معرفی و او را با شمر، قاتل امام سوم شیعیان، مقایسه کرده است.

در مطلب این سایت ادعا شده است: "با بررسی سوابق حسین علایی که امروز در نقش یک ضد انقلاب ظاهر شده، می توان به علت این همه کینه او از نظام پی برد. او سابق بر این به علت سوسابقه ای که باعث درگیری و آسیب رساندن به نیروهای مسلح شده بود، از مجموعه نیروهای مسلح اخراج شد و این همان جایی بود که نقطه آغاز عداوت نامبرده با نظام قرار گرفت. علایی حتی در ماجرای مسئولیت ساخت مصلی در سالهای گذشته آنچنان پرونده نامطلوب اقتصادی از خود بر جای گذاشت که چاره ای جز برکناری وی باقی نماند!"

محمد نوری زاد، مستندساز منتقد دولت خطاب به حسین علایی:

"اگربخواهم جانم را در رکاب یک پاسدار حقیقی فدا کنم، آن یک نفر شمایید."

این سایت تندرو افزوده است که برادر آقای علایی، به نام جواد، "از منافقین تواب بود که در ماجرای کوی دانشگاه در تیر ۱۳۷۸ نقش بسیار فعالی داشت که از قضا مورد حمایت برادر بزرگتر نیز قرار گرفت!"

وب سایت رجانیوز نیز مطلب نویسنده وبلاگ آهستانرا چاپ کرده که در آن آمده است: "وقتی کسی چشمش را می‌بندد و ساختار معیوب، استکباری، استبدادی، کودتایی، نامشروع و غیر مردمی رژیم پهلوی را با جمهوری اسلامی مقایسه می‌کند، یعنی کور است. حالا اسمش نخبه باشد، یا غیر نخبه. سردار باشد یا غیر سردار."

این نویسنده همچنین آقای علایی را به داشتن "عقده" متهم می کند و می نویسد: "اگر انصافی در کار بود، حسین علایی هرگز به بهانه قیام ۱۹ دی (که در اعتراض به اهانت روزنامه اطلاعات به امام خمینی بود) جمهوری اسلامی را با رژیم شاهنشاهی آن‌هم در روزنامه‌ اطلاعات مقایسه نمی‌کرد!"

هر چند با وجود این گونه انتقادها، یادداشت آقای علایی هنوز در وب سایت روزنامه اطلاعات قابل دسترس است، اما وب سایت خبرآنلاین پس از بازنشر، آن را از میان محتوای خود حذف کرده است.

آقای علایی یکی از نویسندگان بخش وبلاگ سایت است که گفته می شود وابسته به علی لاریجانی، رئیس مجلس و از فرماندهان سابق سپاه است.

'پاسداران حامی فتنه'

تاکنون چندین بار مقامهای بلندپایه جمهوری اسلامی اذعان کرده اند که معترضان انتخاباتی ایران در میان فرماندهان و اعضای سپاه هواداران و همفکرانی دارند.

یک هفته پیش علی سعیدی، نماینده رهبر ایران در سپاه، در جمع گروهی بسیجی با اشاره به میرحسین موسوی و مهدی کروبی گفته بود: "برخی می گویند چرا موسوی و کروبی را محاکمه نمی کنند؟ دلیلش این است که آنها حریم و یک عده هوادار دارند که من نمی توانم اسم هواداران آنها را ببرم."

همچنین در اوایل دی ماه سعید قاسمی، یکی دیگر از فرماندهان پیشین سپاه، گفته بود: "در جریان فتنه خیلی‌ها ساکت بودند؛ از خودی‌ها گرفته تا حوزوی‌ها و برخی سردار‌ها."

در مرداد ماه ۱۳۸۹ نیز محمد علی جعفری، فرمانده سپاه، به حمایت بعضی از نیروهای تحت امرش از معترضان اذعان کرده بود.

آقای جعفری در پاسخ به این پرسش که چرا با "پاسداران حامی فتنه" برخورد نشده، گفته بود: "خیلی از ابهامات رفع شده و آنها قانع شدند که حرکت اشتباه بوده و این بهتر از برخورد فیزیکی و حذف است."

آیت الله خامنه ای میرحسین موسوی و مهدی کروبی و حامیان عالی رتبه آنها را "خواص بی بصیرت" لقب داده است و در مقابل آقای موسوی و کروبی گسترش حمایت از معترضان در لایه های سپاه را نشانه فراگیر بودن جنبش اعتراضی در ایران توصیف کرده اند.

--
جنبش سبزمان را پاياني نيست