1. Ceratogyrus Marshalli (L5).
2. Acanthoscurria Geniculata – Ptasznik białokolanowy (L4).
3. Nhandu chromatus (L2).
4. Grammostola rosea – Ptasznik chilijski różowy (L3).
5. Heteroscodra maculata (L3).

Jak na razie wszystkie trafiły do swoich terrarium i zapoznają się z nowym otoczeniem. Jedynie Nhandu chromatus jest jeszcze zbyt mały i przygotowane dla niego malutkie terrarium o wymiarach 7cm x 7cm x 7cm okazało się zbyt duże. Jak na razie pozostał w pudełeczku po kliszy, które zaspokaja jego potrzeby terytorialne.

• DC (długość ciała)
• Wylinka
• L+liczba
• N+liczba (nimfa)

DC czyli skrót od długość ciała jest to nic innego jak długość ciała pająka mierzona wzdłuż ciała, od kłów jadowych aż po koniec odwłoka.

Wylinka: tym pojęciam nazywana jest zewnętrzna część ciała zwierzęcia, która zostaje zrzucona wraz ze wzrostem osobnika. Proces linienia występuje u zwierząt, których zewnętrzne powłoki ciała nie są elastyczne i nie mogę rosnąć wraz ze zwierzęciem. Wraz z rozwojem osobnika nie rośni ich powłoka zewnętrzna i z czasem osobnik przestaje się w niej mieścić. Wtedy zewnętrzna część ciała pęka i zostaje zrzucona. Przed zrzuceniem starej powłoki, pod istniejącą rozwija się nowa, lecz po zrzuceniu starej wylinki nowa jest zazwyczaj dużo bardziej miękka, aby ułatwić wydostanie się. Okres po zrzuceniu wylinki jest bardzo niebezpieczny dla wszystkich gatunków, u których występuje ten sposób wzrostu. Na podstawie ilości zrzuconych wylinek określana jest zazwyczaj wielkość osobnika.

L + liczba to sposób oznaczania wielkości konkretnego osobnika. Liczba przy L oznacza numer wylinki. Osobniki zaraz po wykluciu to stadium L1. Gdy taki osobnik już po wykluciu zrzuci wylinkę to znajdować się będzie w stadium L2. Po każdej kolejnej wylince liczbę przy zwiększamy o 1. W przypadku pająków (między innymi ptaszników) numeracja przechodzi przez zmodyfikowaną ścieżkę, ponieważ u pająków występuje jeszcze stadium larwalne (nimfa).

N + liczba czyli stadium nimfy to analogiczny sposób na określanie wielkości konkretnego osobnika, tak jak w przypadku numeracji L+liczba, z tą różnicą, że ta numeracja określa wielkość gatunków, u których występuje stadium nimfy (larwalne). Oznacza to, że dla tych gatunków proces numeracji powinien wyglądać następująca:
-> narodziny (wyklucie) czyli stadium N1
-> po zrzuceniu pierwszej wylinki osobnik przechodzi w stadium N2. Ilość stadium N (larwalnych) jest zawsze określona dla każdego gatunku. Dla ptaszników wynosi ono 2, co oznacza, że po N2 następuje stadium L1. W przypadku innych gatunków ilość stadium larwalnych może się różnić lub nie występować wcale.
-> zrzucenie kolejnej wylinki to stadium L1. Od tego momentu stosuje się już numerację L + liczba

Ptasznik kędzierzawy jest pająkiem naziemnym z rodziny ptasznikowatych. Sklasyfikowany został w 1980 i od tamtej pory zdobył wielką popularność wśród hodowców. Dla chcących go hodować należy pamiętać, aby kupować osobniki wraz z zaświadczeniem o pochodzeniu i urodzeniu w niewoli. Zaświadczenie takie wymagane jest dla tego gatunku, ponieważ objęty jest on objęty Konwencją Waszyngtońską (CITES).

Konwencja to chroni wszystkie gatunki dzikich roślin i zwierząt zagrożonych wyginięciem. Nie oznacza to jednak, że ptasznik kędzierzawy jako gatunek jest zagrożony. Jak już wspominałem wcześniej, został on sklasyfikowany stosunkowo niedawno, przez co znajduje się pod ochroną aby można było dokładniej zbadać ten gatunek, ocenić liczebność i występowanie na wolności. Ochrona tego gatunku ma również na celu opanować wielki boom jaki powstał wśród hodowców. Po oficjalnym jego sklasyfikowaniu wytworzył się bardzo duży popyt na ten gatunek, który gdyby nie był kontrolowany, mógłby znacznie zmniejszyć jego populację na wolności.

Wygląd samicy i samca jest bardzo podobny. Zarówno samiec jak i samica posiadają ubarwienie, w którym dominuje kolor czarny, brązowy lub czasem szary. Kolor ten zmienia się w zależności od wieku, zbliżającej się wylinki oraz zaraz po wylince. Dodatkowo całe odnóża oraz odwłok pokrywają bardzo liczne, kręcone włoski koloru rudego lub czasami pomarańczowego.

Ptasznik Kędzierzawy nie to pająk, który mógłby poszczycić się ogromnymi rozmiarami, ale do najmniejszych też nie należy. Dorosłe samice mogą osiągnąć nawet 8cm DC (długości ciała), a z rozpiętość odnóży może osiągnąć 15-16cm. Dorosły samiec jest nieco mniejszy i smuklejszy. Jego DC może sięgać 6-7cm.

Długość życia tego gatunku zależy głównie od warunków hodowli. W przypadku gdy pająk jest regularnie i obficie karmiony, a temperatura w terrarium jest sprzyjająca, to ptasznik rozwija się dużo szybciej. Efektem tego jest oczywiście krótszy żywot osobnika. Ogólnie jednak samice ptasznika kędzierzawego żyją do 20lat a samce około roku po ostatniej wylince (łącznie 2-3 lata).

W naturze gatunek ten głownie występuje w Hondurasie, Gwatemali, Panamie i Kostaryce. Czasami odnajdywany jest też w Brazylii, Wenezueli i Meksyku. Oznacza to, że zamieszkuje głównie górskie lasy tropikalne w rejonach równika. Jest przystało na ptasznika naziemnego wykopuje niewielkie kryjówki w ziemi lub osiedla się w norkach pozostawionych przez gryzonie.