tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081Mon, 23 Mar 2026 23:37:55 +0000αφήγημαπέραςθάνατοςσκέψηχρόνοςόλονόνειροείναιλόγοςπρόσωποτέλοςτίποτεέκρηξηένρηξηήθοςαλήθειαατομικότητααυτογνωσίαδισθενής αντίληψηεγώεκκοινωνισμόςζωήθεόςκαθοριστικότηταμέλλονμερικότηταπαρελθόνποίησησυνείδησηψέμαύπαρξηGοdelΆμλετΣαίξπηράπειροέλεγχοςένααγάπηαγαθόαληθεύειναντικρουστήρεςαρχήαυτονομίαβίωμαδημιουργίαελευθερίαενθύμησηθρησκείαιστορίαιστορικό υποκείμενοκοινωνείνκοινωνικο-ιστορικόμαρτυρίαμνήμηπηγήπλάνηπρόνοιαρήξηρύσησημειολογώνταςσκοτάδιστιγμήφαντασίαφωςψυχαγωγίαhttp://www.pylwros.gr/noreply@blogger.com (ο πυλωρός)Blogger50125tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5355532803641643467Sat, 21 Feb 2026 11:11:00 +00002026-02-24T20:08:59.069+02:00αφήγημα Η εσωτερική πάλη ήταν το μόνο του χόμπι. Την καλλιεργούσε όπως άλλοι καλλιεργούν φυτά στο μπαλκόνι: με υπομονή, με υπερβολική φροντίδα, με μια κρυφή ανάγκη να τα δει να μαραίνονται μπροστά στα μάτια του την ώρα που τα ποτίζει. Αν σταματούσε να παλεύει, φοβόταν, τότε ο θάνατος θα είχε επιτέλους χώρο να καθίσει δίπλα του στον καναπέ, να του πιάσει κουβέντα, να του δείξει τις φωτογραφίες από http://www.pylwros.gr/2026/02/blog-post_21.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5855892736948227505Wed, 11 Feb 2026 18:50:00 +00002026-02-11T20:51:30.623+02:00αφήγημαΤο υπόγειο δεν ήταν κάτω απ’ το σπίτι· ήταν κάτω απ’ το βλέμμα μου. Κάθε φορά που έκλεινα τα μάτια, ένιωθα πως κάποιος τραβούσε ένα σκοινί από μέσα μου και άνοιγε μια καταπακτή, όχι προς τη γη αλλά προς μια δεύτερη, νωπή εκδοχή του εαυτού μου, εκείνη που δεν έχει ακόμη μάθει να παριστάνει. Τη μέρα έλεγα πως είμαι λειτουργικός, πως οι σκέψεις μου έχουν σχήμα και χρήσεις, πως μπορώ να περπατήσω σε http://www.pylwros.gr/2026/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-1243374132308790600Tue, 06 Jan 2026 17:26:00 +00002026-01-06T19:26:44.687+02:00αφήγημα Στην αρχή δεν υπήρχε ούτε νύχτα ούτε μέρα, μόνο ένα περίεργο ημίφως. Θα έλεγε κανείς ότι ένιωθες να είσαι σε κάποιο μεσοδιάστημα, σε ένα κενό ανάμεσα σε δύο σκέψεις. Εκεί στεκόταν ο Λέανδρος,  δεν ήξερε αν βρισκόταν σε πόλη ή σε όνειρο, μόνο πως κάτω από τα πόδια του κάτι βούιζε. Έμοιαζε με ήχο υπόγειας θάλασσας ή πλήθος ψιθύρων που προσπαθούν να συγχρονιστούν για να πούνε κάτι αλλά http://www.pylwros.gr/2026/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5500163692525064424Sat, 27 Dec 2025 10:47:00 +00002025-12-27T12:47:18.704+02:00αφήγημαΗσυχία στην αρχή. Μια επίπεδη, διάφανη ησυχία που απλώνεται από το στέρνο μέχρι τον λαιμό σαν λεπτό νερό χωρίς κυματισμό. Ο αέρας μπαίνει και βγαίνει χωρίς ιστορία, χωρίς ιδέα. Τα πλευρά ανοίγουν σαν θυρόφυλλα σε παλιό σπίτι, χωρίς τριξίματα, χωρίς φιλοξενούμενους. Στο στομάχι μια μικρή, στρογγυλή αίσθηση, σταθερή, σχεδόν τρυφερή μέσα στη βαρύτητά της. Τα πόδια βαριά, αλλά όχι κουρασμένα, απλώς http://www.pylwros.gr/2025/12/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5126158951009177226Sun, 14 Dec 2025 12:20:00 +00002025-12-14T14:20:03.386+02:00αφήγημα Ο δικαστής στο κεφάλι μου έβηξε για να δηλώσει την έναρξη της συνεδρίασης, αλλά κανείς δεν τον άκουγε. Τα έδρανα ήταν γεμάτα με τις σκιές των παλιών μου εαυτών, σιωπηλές φιγούρες με χαρτοφάκελα αντί για πρόσωπα, και όμως η αίθουσα επέμενε να συνεχίζει τη λειτουργία της, σαν μηχανή που δεν ξέρει να σβήνει. Ο γραμματέας έγραφε μανιωδώς πρακτικά πάνω σε άδειες σελίδες, η πένα του χάραζε μόνο http://www.pylwros.gr/2025/12/blog-post_14.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-483131396037664020Fri, 05 Dec 2025 17:25:00 +00002025-12-11T19:36:54.030+02:00αφήγημα Ο ουρανός είχε τεμαχιστεί σε τετράγωνα, σαν να τον είχε σχεδιάσει ένας μηχανικός του απείρου που μισούσε τις καμπύλες. Κάθε τετράγωνο είχε το δικό του χρώμα, το δικό του καιρό, τη δική του μνήμη. Σ’ ένα έβρεχε παιδικές φωνές, σ’ ένα άλλο χιόνιζαν ξεχασμένα ονόματα, σ’ ένα τρίτο δε σκούριαζε ποτέ το φως. Εκείνος στεκόταν από κάτω, με τον αυχένα σπασμένο προς τα πάνω, και προσπαθούσε να http://www.pylwros.gr/2025/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5952545540056918403Sun, 09 Nov 2025 14:15:00 +00002025-11-09T16:26:47.512+02:00αφήγημαΓεννήθηκε ανάμεσα σε τέσσερις ήλιους που έσκιζαν τον ορίζοντα σαν διαγώνιες χαρακιές. Το σύμπλεγμα αυτό των τεσσάρων άστρων είχε ονομαστεί σύστημα του Υιού· εκεί όπου ένας λευκός προς μπλε γίγαντας γάζωνε αλύπητα τις ραφές της δημιουργίας, ένας λευκός νάνος σφύριζε τις μικρές ψαλμωδίες της κατάρρευσης, ένας ημίλευκος ακόμη μικρότερος νάνος κρατούσε το μέτρο, και ένας καφέ, ο μικρότερος απ’ όλους,http://www.pylwros.gr/2025/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-4046546118380477652Mon, 27 Oct 2025 10:31:00 +00002025-11-01T14:29:46.431+02:00αφήγημαΣτον αέρα πλανιόταν μία περίεργη αίσθηση αναμονής, λες και ακριβώς κάτω από τα πέπλα της οι σκιές του κόσμου έπλεκαν αιώνιους θρήνους για παιδιά που δεν πρόλαβαν να γεννηθούν κι εσύ μόλις το πήρες χαμπάρι. Μία εικόνα αμφίθυμη· την ένιωθες έξω, μα ξεκινούσε από το στομάχι.  Στεκόμουν ημιδιάφανος ανάμεσα σε άστρα έτοιμα να αιμορραγήσουν από στιγμή σε στιγμή και χώμα έτοιμο να αναπνεύσει http://www.pylwros.gr/2025/10/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5832700208663874664Wed, 15 Oct 2025 19:32:00 +00002025-10-17T18:54:46.738+03:00αφήγημα Η φωνή ήρθε από μέσα, χωρίς στόμα και χωρίς ήχο, σαν πρώτο ρήγμα σε πέπλο σιωπής. «Υπήρξες ποτέ, ή απλώς θυμήθηκες τον εαυτό σου μέσα από την αντανάκλαση των άλλων;» ρώτησε, κι εκείνος δεν ήξερε αν πρόκειται για ερώτηση ή κατάφαση. Μπροστά του ο κόσμος ήταν σαν γυάλινος θόλος, μόλις ραγισμένος, με ρωγμές που ανέδιδαν φως—φως όχι ηλιακό, αλλά ένα φως ενδογενές, που έπαιρνε μορφή κάθε φορά http://www.pylwros.gr/2025/10/blog-post_15.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-7734144149603348489Tue, 07 Oct 2025 19:17:00 +00002025-10-08T18:37:30.595+03:00αφήγημα Βαδίζοντας στο άδειο πεδίο, δεν θυμόταν πια αν είχε ξεκινήσει το ταξίδι του ως σάρκα ή ως ιδέα, λες και το σώμα του —αν υπήρχε σώμα— είχε γίνει κυψέλη από σπασμένες φλόγες που δεν άφηναν εγκαύματα παρά μόνο τρύπες στη μνήμη, μαύρες ρίζες που ανέβαιναν από μέσα προς τα έξω και ροκάνιζαν τις λέξεις πριν γεννηθούν. Το κατώφλι που διέσχισε δεν ήταν πόρτα αλλά ρήγμα, σαν να έσπασε η θάλασσα του http://www.pylwros.gr/2025/10/blog-post_7.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-7505953401770683750Sat, 04 Oct 2025 06:36:00 +00002025-10-05T08:52:35.093+03:00αφήγημαΚάθισε στο κέντρο του κήπου και η ανάσα του ακολούθησε τον ρυθμό των φύλλων που ταλαντεύτηκαν στον αέρα. Έμεινε ήρεμος, τόσο ήρεμος που ένιωσε τον άξονά του να διαπερνά τη γη και να φτάνει στα άστρα, μια κάθετη γραμμή φωτός που τον κρατά ακλόνητο. Κι όμως, κάπου βαθιά στο στήθος του, μια παλιά πληγή έσφιγγε με ρυθμό δικό της, ένας πόνος που δεν ήξερε πότε γεννήθηκε αλλά ήξερε πως τον ακολουθούσε http://www.pylwros.gr/2025/10/blog-post_4.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5409362989234955331Thu, 02 Oct 2025 08:43:00 +00002025-10-02T11:43:59.976+03:00αφήγημαΜπήκε σε έναν δρόμο που δεν είχε ονόματα, ούτε πινακίδες, μόνο σκιές που άλλαζαν θέση χωρίς να τις μετακινεί ο ήλιος. Τα βήματά του έμοιαζαν άδεια, σαν να μην άφηναν σημάδι στην άσφαλτο, σαν να ξεχνιόντουσαν αμέσως μόλις ακούγονταν. Κι όμως, κάπου στο βάθος, υπήρχε μια μικρή αυταπάτη ότι τον περίμενε κάποιος· ένας φίλος από παλιά, ένα πρόσωπο που θα έπρεπε να του θυμίσει γιατί προσπαθεί, γιατί http://www.pylwros.gr/2025/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-6749169541763453614Thu, 18 Sep 2025 19:22:00 +00002025-09-20T12:35:20.235+03:00αφήγημαΤούτος ο άνθρωπος γεννήθηκε σε γη που δεν ανήκε σε κανένα. Δεν είχε περασμένο χρόνο, ούτε ιστορία, ούτε μνήμη που να βαραίνει τα βήματά του. Ένα νησί που σείστηκε και αναδύθηκε μέσα από το χάος της θάλασσας. Η γη του καινούριου δεν κουβαλούσε ούτε μάρμαρα ούτε σπασμένα αγάλματα, ούτε μυστικά μισοθαμμένα από πολιτισμούς που χάθηκαν. Είχε μόνο το αποτύπωμα της βίαιης γέννησης της· το ηφαίστειο που http://www.pylwros.gr/2025/09/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-3053549771162430354Sat, 13 Sep 2025 16:09:00 +00002025-11-09T16:16:32.954+02:00αφήγημα Ξύπνησε μέσα σε βαθύ νερό που δεν ήταν νερό. Ήταν κάτι παχύτερο, σαν υγρό βέλος που τον διαπερνούσε από παντού. Τα χέρια του κινούνταν αργά, σχεδόν ακίνητα, κι εκείνος δεν θυμόταν πώς είχε φτάσει εκεί. Μόνο ότι κάποια στιγμή είχε θελήσει να ξεφύγει από κάτι - από τι; Από τη σιωπή που έκλεινε τα πάντα σε ένα κουκούλι αιώνιας νύχτας.Ανασηκώθηκε. Το σώμα του έβγαζε φως - όχι φως όπως το ήξερε,http://www.pylwros.gr/2025/09/blog-post_13.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-8225632097355272722Mon, 01 Sep 2025 16:08:00 +00002025-09-03T21:03:10.042+03:00αφήγημα Στην αρχή υπήρχε λίμνη—ή καθρέφτης, ίσως επιφάνεια χωρίς ουρανό και βάθος. Εκεί επέπλεε, ανάμεσα σε νερό και αέρα, κι ανάμεσα στους κυματισμούς αναδύονταν σχήματα που έμοιαζαν με γράμματα, πότε σαν ρίζες, πότε σαν αποσιωπητικά. Ένιωθε να είναι εκεί το μόνο σταθερό πράγμα. Οριακά βασιλιάς ενός βασιλείου από χάσματα- σκιά που δίνει φως στο περίγραμμα χωρίς να το γεμίζει. Ό,τι κι αν άγγιζε, http://www.pylwros.gr/2025/09/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-1488862508344311795Mon, 18 Aug 2025 18:29:00 +00002025-08-22T14:24:22.955+03:00αφήγημαΤο καλοκαίρι μπήκε απλά, σαν ανάσα ζεστή στα παλιά δωμάτια, και το φως κύλησε στα σκαλοπάτια όπως το ρετσίνι στον κορμό, αργά και σιωπηλά. Στην αυλή, όπου κάποτε ξυπόλυτα βήματα χάραζαν δρόμους πάνω στις πλάκες, ησυχία και μια γεύση αλατιού στον αέρα, σαν να είχε μόλις επιστρέψει κάποιος από την ίδια θάλασσα όλων των ετών.Εκεί ξεπήδησε η εικόνα της εφηβείας, σαν επιστροφή μιας απλής βεβαιότητας: http://www.pylwros.gr/2025/08/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-8663952961558887862Mon, 11 Aug 2025 17:35:00 +00002025-08-11T21:25:59.631+03:00αφήγημαΔεν θυμόταν πώς ακριβώς είχε γλιστρήσει μέσα στο λαβύρινθο των πτυχώσεων. Μια κίνηση στο σκοτάδι, ένα χέρι που απλώθηκε προς τη λήθη, μια στιγμή περιέργειας που έγινε παγίδα. Τώρα περπατούσε ανάμεσα σε άπειρες αναδιπλώσεις του εαυτού του που ξετυλίγονταν από αόρατες φλόγες, κι ο ήχος των βημάτων του πολλαπλασιαζόταν σαν κατηγορίες που αντηχούν στο κενό. Κάθε πτύχωση κρατούσε ένα φάκελο από φως, http://www.pylwros.gr/2025/08/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-1439577361662960501Fri, 08 Aug 2025 16:53:00 +00002025-08-08T19:53:31.198+03:00αφήγημα Ήρθε σαν αέρας που διαφεύγει από τις χαραμάδες του νου, με λέξεις που μοίραζαν εξουσία και απελπισία σε ίσες δόσεις. «Δεν μπορώ να κινηθώ», είπε με φωνή που έτρεμε στα χείλη του κόσμου. «Μόνο η δική σου παρουσία θα με σώσει. Χρειάζομαι να είσαι εδώ, να με δεις, να με ακουμπήσεις.» Οι λέξεις του κρέμονταν στον αέρα σαν δηλητηριώδεις σπόροι, έτοιμοι να βλαστήσουν φοβολατρία μέσα στις ρωγμές http://www.pylwros.gr/2025/08/blog-post_8.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-2267450705149659721Thu, 24 Jul 2025 16:51:00 +00002025-08-08T19:54:29.629+03:00αφήγημαΞύπνησε χωρίς να θυμάται πότε κοιμήθηκε. Η μετάβαση ανάμεσα στο όνειρο και την εγρήγορση είχε γίνει τόσο ρευστή που πλέον δεν μπορούσε να διακρίνει το ένα από το άλλο. Στο στόμα του είχε μείνει η γεύση μιας συζήτησης που δεν ήταν σίγουρος αν είχε πραγματικά συμβεί. Κάποιος του είχε πει: «Το όνομά σου δεν είναι αυτό που νομίζεις». Μα ποιο όνομα; Προσπάθησε να το φωνάξει δυνατά αλλά από τη γλώσσα http://www.pylwros.gr/2025/08/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-6346108625583254092Mon, 14 Jul 2025 17:23:00 +00002025-08-08T19:51:33.753+03:00αφήγημα Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς ξεκίνησε το πέρασμα. Ίσως να μην ξεκίνησε ποτέ, ίσως να μην τελειώσει. Ίσως να ήμουν πάντα εδώ, σε αυτή τη ρωγμή του χρόνου, με το σώμα μου γδαρμένο από τις σκιές των γεγονότων που δεν έγιναν, με το μυαλό μου σπασμένο σε θραύσματα που δεν ταιριάζουν πουθενά. Ξύπνησα, αν αυτό λέγεται ξύπνημα, σε έναν διάδρομο που μύριζε σίδερο και αίμα, ανάμεσα σε τοίχους που έσταζανhttp://www.pylwros.gr/2025/07/blog-post_14.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-5719914449554723336Fri, 11 Jul 2025 21:01:00 +00002025-07-12T12:49:50.722+03:00αφήγημαΗ νύχτα στεκόταν ακίνητη σαν βωμός από πετρωμένο δέρμα. Στο πέρασμα του ο άνεμος κουβαλούσε μισοκαμένα γράμματα· τα παράξενα σημάδια των παλαιών θυσιών. Εκείνος βάδισε γυμνόποδος επάνω τους· κάθε χαρακτήρας ένα κάρβουνο που άναβε για να του τσουρουφλίσει τη σόλα, μα ο πόνος ήταν και το μόνο λαδάκι που έμενε να κηλιδώνει το υποτιθέμενο παρελθόν του.  Δεν ήρθε για να σώσει βασίλεια· http://www.pylwros.gr/2025/07/blog-post_12.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-1294460858532152036Wed, 02 Jul 2025 17:07:00 +00002025-10-02T12:36:07.006+03:00αφήγημα Στην άκρη της νύχτας, εκεί που το φως διστάζει να πατήσει και οι σκιές στήνουν αόρατες γέφυρες, στάθηκε ο Άρης. Το βλέμμα του, βαρύ από μνήμη και προσμονή, καρφώθηκε στο άδειο παράθυρο απέναντι. Πίσω απ’ το τζάμι, μια φιγούρα αχνή, σχεδόν διάφανη, έμοιαζε να τον παρατηρεί. Δεν ήξερε αν ήταν εκείνη ή το φάντασμα της επιθυμίας του. Ίσως να ήταν και τα δύο. Ή ίσως κανένα.Η πόλη βούιζε από http://www.pylwros.gr/2025/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-2910442706855480640Sat, 22 Feb 2020 10:13:00 +00002020-03-13T21:42:40.489+02:00έκρηξηένρηξηαλήθειααντικρουστήρεςδισθενής αντίληψηεγώεκκοινωνισμόςμερικότηταπρόσωποόλον Είναι αρκετές οι έννοιες που σχετίζονται με το δίπολο της αλήθειας και του ψέματος και έχουν ασαφείς και αμφιλεγόμενες σημασίες. Τί είναι αληθινό και τί ψεύτικο; Συνήθως θεωρούμε ότι εκφράζουμε την αλήθεια όταν λέμε: «Εγώ έτσι, εγώ αλλιώς, εγώ κάπως.» Αυτά όλα είναι ταυτίσεις. Αν υπάρχει όμως τελικά η πιθανότητα να μην είμαστε οι ταυτίσεις μας, τότε δεν είμαστε και κάτι άλλο: Δεν είμαστε όλα http://www.pylwros.gr/2020/02/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-593854246770776600Sun, 26 Nov 2017 09:40:00 +00002017-11-26T12:28:12.701+02:00ΆμλετΣαίξπηρθάνατοςθεόςπρόνοια «Και εις το πέσιμο του στρουθίου υπάρχει ιδιαίτερη πρόνοια. Αν είναι τώρα, δεν είναι ερχόμενον, αν δεν είναι ερχόμενον θα είναι τώρα, αν δεν είναι τώρα όμως θα έλθει. Το παν είναι να είσαι έτοιμος. Αφού κανείς δε γνωρίζει τίποτε από όσα αφήνει, τί σημαίνει αν τ’ αφήνει γλήγορα. Ας γίνει.» Άμλετ, ε πράξη, β σκηνή, μετάφραση Ιάκωβου Πολυλά.  Ένα από τα συναρπαστικά χαρακτηριστικά στοhttp://www.pylwros.gr/2017/11/blog-post_26.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0tag:blogger.com,1999:blog-7240460772556182081.post-702322490277226704Thu, 26 Oct 2017 12:26:00 +00002017-10-31T10:33:37.175+02:00αφήγημα Εισήλθε αργά στην Πορτάρα κι ο χρόνος σαν να σταμάτησε. Όπως τότε πριν σπάσει το πιθάρι της Πανδώρας κι αρχίσουν να γλιστρούν οι λέξεις κι η ιστορία. Κάτω από το σκαλοπάτι ηχούσε σιγά σφιχτά ο σφυγμός των νεκρών. Μια σκιά αχνή εμφανίστηκε αντίκρυ με μια πένθιμη μάσκα σα φύλακας σε κατώφλι. Εδώ μένουν πίσω τα όνειρα  και τα υπόγεια σώματα. Εδώ αλλάζει το δέρμα κι οι μνήμες. Εδώ ανοίγουν τουhttp://www.pylwros.gr/2017/10/the-silent-watcher.htmlnoreply@blogger.com (ο πυλωρός)0