radiobubble

Μουσικές Ανασκοπήσεις #Β26: 10/07/2015

Joseph Plateau and Wounded Head — Tue, 14 Jul 2015 11:45:00 +0000

Τελευταία εκπομπή της σεζόν: "Ντρέπομαι αλλά μ' αρέσει vol 2",
συμμετέχει ο Georgeas7 από το μουσικό blog Soundeyet

Music Valley _v0.10 _12/03/2015

John Golfin — Thu, 09 Jul 2015 07:33:00 +0000

Music Valley _v0.10 _12/03/2015 by Music_Valley on Mixcloud

Ρεντιο Σοσιαλ | 080715

radio sociale — Thu, 09 Jul 2015 00:10:00 +0000

Ραδιοφωνική εκπομπή που κλέβει φράσεις από χαρτιά, οθόνες, περαστικούς || Τετάρτες 18.00-20.00

download (δεξί κλικ - Save Link As...) || όλες οι προηγούμενες

Subradio 06 Jul 2015

theskyetc — Wed, 08 Jul 2015 11:40:00 +0000

Subradio 06 Jul 2015 by Theskyetc on Mixcloud

"Ιστορίες από την κηλίδα του πολιτισμού" #27.2 [06/07/15] - NAI σε όλα!

@lbist — Wed, 08 Jul 2015 06:10:00 +0000

Iστορίες από την κηλίδα του πολιτισμού, με τον Αλέξανδρο Μπίστη.

Από το 61% "ΟΧΙ" μέχρι το συμβούλιο πολιτικών αρχηγών και από τα κοράκια της διαπλοκής, μέχρι το λόμπι της δραχμής, η προπαγάνδα τα βάζει με τη λογική. Οι λέξεις, όμως, ευτυχώς γράφουν τη δική τους ιστορία. Όπως, άλλωστε, και οι βαρυσήμαντες αναλύσεις περί χρεοκοπίας!

Εντζόι!

*Α, και καλό καλοκαίρι!

[06/07/15] NΑΙ σε όλα by Albist on Mixcloud

Μάλλον Ακίνδυνος / 7.7.2015

Zaphod Galaxyarchis — Wed, 08 Jul 2015 04:44:00 +0000

Στην τελευταία εκπομπή της σεζόν, μία ψύχραιμη -όσο το δυνατόν- αποτίμηση του δημοψηφίσματος.
Ποιο ήταν το πραγματικό ερώτημα; Τι κατάλαβαν τα πολιτικά κόμματα; Τι ήθελε ο Σύριζα; Σε τι απάντησαν οι ψηφοφόροι;
Πού πάμε;

Μάλλον Ακίνδυνος 1/25 by Galaxyarchis on Mixcloud

Θάλασσα. Με δραχμή η ευρώ.
Ραντεβού το Σεπτέμβρη

Χαμηλή Αυτοεκτίμηση 6-7-2015

Polyfimos — Tue, 07 Jul 2015 03:42:00 +0000

Πριν τα καλοκαιρινά μπάνια, η Χαμηλή Αυτοεκτίμηση του Radiobubble κάνει μακροβούτια στην προπαγάνδα των Μέσων Μαζικών Εξαγρίωσης.

Χαμηλή Αυτοεκτίμηση 6 Ιούλη by Polyfimos on Mixcloud

Μουσικές Ανασκοπήσεις #Β25: 03/07/2015

Joseph Plateau and Wounded Head — Mon, 06 Jul 2015 12:01:00 +0000

κάθε Παρασκευή 12:00 με 01:30 live στον radiobubble
και κάθε Δευτέρα την ίδια ώρα σε μαγνητοσκόπηση

Μάλλον Ακίνδυνος / 30.6.2015

Zaphod Galaxyarchis — Fri, 03 Jul 2015 00:26:00 +0000

Σε μία ειδική δίωρη εκπομπή, με τους Νίκο Τσιμπίδα, Αλέξανδρο Μπίστη, Αποστόλη Καπαρουδάκη και "Πολύφημο", συζητάμε στο στούντιο του radiobubble τα δεδομένα για το Δημοψήφισμα σχετικά με την αποδοχή ή όχι του σχεδίου του Eurogroup.

Μάλλον Ακίνδυνος 1/24 by Galaxyarchis on Mixcloud

Ρεντιο Σοσιαλ | 010715

radio sociale — Thu, 02 Jul 2015 00:05:00 +0000

Μουσικές Ανασκοπήσεις #Β24: 26/06/2015

Joseph Plateau and Wounded Head — Sat, 27 Jun 2015 02:46:00 +0000

κάθε Παρασκευή 12:00 με 01:30 live στον radiobubble
και κάθε Δευτέρα την ίδια ώρα σε μαγνητοσκόπηση

*Διόρθωση: Ο δίσκος των Don Cherry & Latif Khan ‎έχει τίτλο Music/Sangam και κυκλοφόρησε το 1982.

Διεθνής Αμνηστία On Air - 25/6/2015

anarresti — Fri, 26 Jun 2015 05:43:00 +0000

Diethnis_amnistia_2015-06-25 by #Rbupload on Mixcloud

Ιστορίες | στον χρόνο Πάνο - 25/6/2015

anarresti — Fri, 26 Jun 2015 05:42:00 +0000

Vergetis_istories_2015-06-25 by #Rbupload on Mixcloud

Subradio 22 Jun 2015

theskyetc — Thu, 25 Jun 2015 11:08:00 +0000

Subradio 22 Jun 2015 by Theskyetc on Mixcloud

Ρεντιο Σοσιαλ | 240615

radio sociale — Wed, 24 Jun 2015 23:45:00 +0000

Μάλλον Ακίνδυνος / 23.6.2015

Zaphod Galaxyarchis — Wed, 24 Jun 2015 10:48:00 +0000

Στο χρόνο Πάνο

Μάλλον Ακίνδυνος 1/23 by Galaxyarchis on Mixcloud

Χαμένο Επεισόδιο: Η γη όταν γυρίζεις | Εκπομπή 16.06.2015

Χαμένο Επεισόδιο — Tue, 23 Jun 2015 07:59:00 +0000

Η γη όταν γυρίζεις | Episode 22 by Xameno Epeisodio on Mixcloud

Χαμένο Επεισόδιο: Η γη όταν γυρίζεις | Εκπομπή 09.06.2015

Χαμένο Επεισόδιο — Tue, 23 Jun 2015 07:51:00 +0000

Η γη όταν γυρίζεις | Episode 21 by Xameno Epeisodio on Mixcloud

Εκπομπή μόνο με ελληνικά παρέα με τη Nube La

"Ιστορίες από την κηλίδα του πολιτισμού" #26.2 [22/06/15] - E - ΒΡΩ - ΠΗ

@lbist — Tue, 23 Jun 2015 03:46:00 +0000

Iστορίες από την κηλίδα του πολιτισμού, με τον Αλέξανδρο Μπίστη.

Από τη συμφωνία με τους δανειστές μέχρι τους Γιουνκερίστας πεμπτοφαλαγγίτες, όλο και κάποιος θα βρεθεί να βγάλει τον λαό από τον βούρκο...

Εντζόι!

22/06/15 - Ε - ΒΡΩ - ΠΗ by Albist on Mixcloud

Μουσικές Ανασκοπήσεις #Β23: 19/06/2015

Joseph Plateau and Wounded Head — Sat, 20 Jun 2015 09:42:00 +0000

κάθε Παρασκευή 12:00 με 01:30 live στον radiobubble
και κάθε Δευτέρα την ίδια ώρα σε μαγνητοσκόπηση

The Migrants' Files - Μέρος δεύτερο - Οι ροές του Χρήματος

Zaphod Galaxyarchis — Fri, 19 Jun 2015 11:56:00 +0000

Τον Αύγουστο του 2013 μια ευρωπαϊκή ομάδα δεκαπέντε δημοσιογράφων, στατιστικολόγων και προγραμματιστών ξεκίνησε την έρευνα δημοσιογραφίας δεδομένων The Migrants’ Files. Πρώτος στόχος ήταν να διερευνηθεί το κόστος σε ανθρώπινες ζωές των ευρωπαϊκών πολιτικών μετανάστευσης. Στα αποτελέσματα αυτής της έρευνας για πρώτη φορά καταγράφηκε ένας ανατριχιαστικός αριθμός: από το 2000 ως σήμερα περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να περάσουν τα τείχη της Ευρώπης Φρούριο. Και η έρευνα, στην οποία συμμετείχε το radiobubble με την ομάδα του rbdata, βραβεύτηκε με δύο διεθνή βραβεία.
Αυτή τη φορά η ομάδα του Migrants’ Files επιχειρεί να καταγράψει το οικονομικό κόστος των ευρωπαϊκών επιλογών ή, τουλάχιστον ένα μέρος του. Ένα κόστος που πληρώνεται τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην προσπάθειά της να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές, κι επομένως από τους ευρωπαίους πολίτες, όσο κι από τους ίδιους τους πρόσφυγες και μετανάστες που μην έχοντας νόμιμο τρόπο να διασχίσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα βρίσκονται οικονομικοί όμηροι στα χέρια διακινητών. Και ταυτόχρονα διακινδυνεύουν τη ζωή τους.

Περισσότερα »

Agit pop #56 / 19.06.2015

rbbubblebot — Fri, 19 Jun 2015 11:06:00 +0000

Agit_pop_2015-06-19 by #Rbupload on Mixcloud

Subradio 15 Jun 2015 / 1959: The year of jazz to come

theskyetc — Fri, 19 Jun 2015 09:14:00 +0000

Subradio 15 Jun 2015 / 1959: The year of jazz to come by Theskyetc on Mixcloud

Διεθνής Αμνηστία On Air / 18.06.2015

rbbubblebot — Thu, 18 Jun 2015 11:06:00 +0000

Diethnis_amnistia_2015-06-18 by #Rbupload on Mixcloud

danger.few#18

izi — Thu, 18 Jun 2015 09:20:00 +0000

Danger.few#18 by Danger.Few! on Mixcloud

Κρίσεις ταυτότητας. Είναι αλήθεια ότι δεν υπάρχουν γεγονότα, αλλά μόνο ερμηνείες; Από το γνωστικό μηδενισμό στη μεταμοντέρνα κρίση ταυτότητας. Πολλαπλές ταυτότητες: ένας αντικατοπτρισμός στην έρημο της σύγχρονης ύπαρξης. Περνάμε τη ρευστότητα από κόσκινο. Θα μείνει κανένας κόκκος χρυσού ή πάνε στράφι τα αδιαμεσολάβητα βιώματα; Με κομμένη την ανάσα και φοβερή μουσική!

Ιστορίες / 18.06.2015

rbbubblebot — Thu, 18 Jun 2015 09:06:00 +0000

Vergetis_istories_2015-06-18 by #Rbupload on Mixcloud

στο χρόνο Πάνο

kaloutsiki — Wed, 27 May 2015 10:11:00 +0000

Τρίτη 23/6 9μμ στο polis art cafe

Αναπλέοντας το εξώφυλλο δέρμα του

οι φίλοι μαζευόμαστε «στο χρόνο Πάνο»

υφαίνοντας και πάλι το έργο του Φίλου.

Να αφουγκραστούμε τα τραγούδια του.

Όπως το ‘θελε κι ο ίδιος

να έρχονται

οι εγκαταλελειμμένοι

στο ξύλινο παγκάκι

να μιλούν

να αποθέτουν

τάματα

χοές

-ή έστω

ένα

ποτήρι τεκίλα-

στο μάρμαρο

της σιωπής.

Και μην πολυπιστεύετε το γνωστό παραμύθι ότι όλοι οι σύντροφοι είναι νεκροί.

Είναι δίπλα σου σιωπηλοί και περιμένουν το νεύμα σου για τη συνέχεια του ταξιδιού,

σε πιο μακρινές θάλασσες, όχι κατ' ανάγκη στην Ιθάκη

*σύντομα θα ανακοινωθεί το πρόγραμμα της εκδήλωσης για το Φίλο

roadtrip#2

die bie — Thu, 21 May 2015 23:53:00 +0000

#rbnews 24.3.2015: Δικαιώματα κρατουμένων - βιασύνη ή αδιαφορία;

Zaphod Galaxyarchis — Thu, 26 Mar 2015 18:43:00 +0000

O @Galaxyarchis με την @Agapi_V στο στούντιο του radiobubble και θέμα την απεργία πείνας κρατουμένων, τις καταλήψεις από αλληλέγγυους, τον "τρομονόμο" και "κουκουλονόμο", καθώς και το υπό συζήτηση νομοσχέδιο για την κατάργηση των φυλακών τύπου Γ' και την "αποσυμφόρηση" των υπολοίπων καταστημάτων κράτησης.

#rbnews s4-11 by Galaxyarchis on Mixcloud

#rbnews 17.3.2015: Μνημόνιο με άλλα λόγια

Zaphod Galaxyarchis — Wed, 18 Mar 2015 13:49:00 +0000

Με τη δημοσιογράφο Βασιλική Σιούτη στο στούντιο του Radiobubble, συζητάμε για την πορεία των διαπραγματεύσεων της Κυβέρνησης με τους Ευρωπαίους εταίρους και δανειστές.

Η πορεία ως σήμερα, οι διαψεύσεις, οι υποχωρήσεις και η συνέχιση του μνημονίου με άλλα λόγια. Τα πρώτα νομοσχέδια και τα επόμενα δύσκολα βήματα ως και την λήξη του κρίσιμου τετραμήνου.

#rbnews s4-10 by Galaxyarchis on Mixcloud

#rbnews 3.3.2015: Κρυφτούλι για ένα μνημόνιο

Zaphod Galaxyarchis — Thu, 05 Mar 2015 19:56:00 +0000

Με το δημοσιογράφο της ΕΡΤ και του "Στο Κόκκινο", Νίκο Τσιμπίδα, αναλύουμε τις λεπτομέρειες της συμφωνίας του Eurogroup, τους λόγους που δεν ήρθε αυτή για κύρωση στη βουλή και το πρώτο νομοσχέδιο, "για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης".

#rbnews s4-9 by Galaxyarchis on Mixcloud

Γιατί το "επίδομα ενοικίου για την εξασφάλιση στέγης", στην πράξη δε θα στεγάσει κανέναν.

Αποστόλης Καπαρουδάκης — Wed, 04 Mar 2015 17:40:00 +0000

To πολυαναμενόμενο νομοσχέδιο που περιλαμβάνει κάποια από τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, το πρώτο που καταθέτει η νέα κυβέρνηση, αξίζει τον κόπο παρατήρησης όχι μόνο γιατί η αποτελεσματικότητά του δείχνει αμφίβολη, αλλά και γιατί μπορούμε μέσα από αυτό να ανιχνεύσουμε τη λογική και την πρακτική της κυβέρνησης, αλλά και τη γραφειοκρατία που κινδυνεύει να αφανίσει το όποιο κυβερνητικό έργο.

Όπως και να 'χει, δεν πρόκειται ακόμη για νόμο, αλλά για “σχέδιο νόμου”, άρα οι παρακάτω σκέψεις που αφορούν στο επίδομα στέγασης δημοσιεύονται και με την ελπίδα, λέμε τώρα, να ληφθούν υπόψη από τους αρμόδιους. Στο τέλος του κειμένου μπορείτε να δείτε τις εικόνες από τις δύο σελίδες του νόμου που αφορούν στο θέμα ώστε να μη σας ζαλίζω με συνεχείς αναφορές σε παραγράφους και άρθρα, ενώ ολόκληρο το σχέδιο νόμου θα το βρείτε εδώ.

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου το επίδομα στέγασης θα το λαμβάνουν μέσω του κράτους απευθείας οι εκμισθωτές, δηλαδή οι ιδιοκτήτες των ακινήτων. Για να το λάβουν όμως θα πρέπει να έχουν φορολογική ενημερότητα.

Αν δηλαδή δεν έχει ο ιδιοκτήτης φορολογική ενημερότητα, ο ενοικιαστής δεν θα μπορεί να λάβει το επίδομα. Τι λογική μπορεί να έχει κάτι τέτοιο; Οι στα όρια της ακραίας φτώχειας εν δυνάμει ενοικιαστές, εκτός των άλλων θα πρέπει να ρωτάνε και τον εν δυνάμει εκμισθωτή-ιδιοκτήτη του σπιτιού “έχετε φορολογική ενημερότητα;”
Και άντε κι ο εκμισθωτής έχει φορολογική ενημερότητα, θα την έχει κάθε μήνα; Γιατί προφανώς -και όπως η ελληνική γραφειοκρατεία απαιτεί- εάν δεν την έχει κάποιο μήνα, δε θα λάβει και το ενοίκιό του από το κράτος.

Επίσης, το επίδομα ορίζεται ως “ακατάσχετο”, όσο αφορά στον ενοικιαστή. Πλην όμως “μπορεί να συμψηφιστεί με χρέη προς το δημόσιο ή τα ασφαλιστικά ταμεία” όσον αφορά στον ιδιοκτήτη του σπιτιού (εάν αυτό δηλαδή εννοεί το σχέδιο νόμου μιας και είναι κακοδιατυπωμένο και ασαφές στο συγκεκριμένο σημείο).

Αυτό το “μπορεί” όμως, τι να σημαίνει άραγε; "Μπορεί" εάν ο εκμισθωτής-ιδιοκτήτης του σπιτιού το επιθυμεί; Ή "μπορεί" και ερήμην του εκμισθωτή εάν απλά ο έφορος το επιθυμεί; Γιατί εάν ισχύει το δεύτερο -που σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα ελληνικά φορολογικά ήθη και έθιμα είναι και το πιθανότερο- το μέτρο ακυρώνεται πριν εφαρμοστεί. Ποιος ιδιοκτήτης ακινήτου θα δεχτεί έναν ενοικιαστή του οποίου το ενοίκιο στην πράξη θα κατασχέτει η εφορία ανάλογα με τα κέφια της.

Περισσότερα »

#rbnews 24.2.2015: Όχι μνημόνιο. Λίστα μεταρρυθμίσεων

Zaphod Galaxyarchis — Wed, 25 Feb 2015 12:59:00 +0000

Οι @Galaxyarchis και @Duke_Zappa στο στούντιο του radiobubble.

Η λίστα των μεταρρυθμίσεων της ελληνικής κυβέρνησης που συμφωνήθηκε με το Eurogroup, και οι αντιδράσεις της αντιπολίτευσης.

Κινητοποιήσεις στην Τουρκία μετά το βιασμό και τη δολοφονία νεαρής κοπέλας. Καταστολή και συλλήψεις στην Ιρλανδία, για τις αντιδράσεις στο "φόρο νερού". Εθνικιστικά φαντάσματα στη Γερμανία.

#rbnews s4-8 by Galaxyarchis on Mixcloud

#rbnews 17.2.2015: δυόμισι χρόνια (και 100 ημέρες) Αμυγδαλέζα

Zaphod Galaxyarchis — Fri, 20 Feb 2015 11:00:00 +0000

Με την @Agapi_V στο στούντιο του Radiobubble, η οποία παρακολούθησε τη δίκη σε ένα κατηγορητήριο-παρωδία μετά την εξέγερση στο κέντρο κράτησης της Αμυγδαλέζας το 2013. Με αφετηρία την εξαγγελία του υφυπουργού Γ. Πανούση για κλείσιμο του συγκεκριμένου στρατοπέδου σε 100 ημέρες, συζητάμε για τις συνθήκες (παράνομης) κράτησης των μεταναστών, τους δεσμοφύλακές τους, τη στάση, τις ευθύνες αλλά και την εκδικητικότητα του Κράτους.

#rbnews s4-7 by Galaxyarchis on Mixcloud

#rbnews 10.2.2015: Διαπραγμάτευση και διολίσθηση

Zaphod Galaxyarchis — Thu, 12 Feb 2015 11:13:00 +0000

Με τη δημοσιογράφο Βασιλική Σιούτη, στο στούντιο του radiobubble, συζητάμε για την πορεία διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης, τις προγραμματικές δηλώσεις και τις "διολισθήσεις" σε σχέση με το προεκλογικό πρόγραμμα του Σύριζα.
Επίσης, θέτουμε το ζήτημα της δημοσιογραφίας σε μία νέα πολιτική εποχή της Ελλάδας.

#rbnews s4-6 by Galaxyarchis on Mixcloud

Απ' την πρώτη συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα στο διαδίκτυο το 2008 έως την πρόσφατη του 2015

Αποστόλης Καπαρουδάκης — Sat, 31 Jan 2015 01:16:00 +0000

|| απ' τις κοινότητες στη μοναξιά των avatar ||

Ήδη έχουν γραφτεί μια σειρά από κείμενα σχετικά με τη διαδικτυακή συνέντευξη του Αλέξη Τσίπρα που έγινε την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου του 2015. Κάποια μάλιστα από αυτά, γράφτηκαν από μέλη της ομάδας που συμμετείχε ενεργά στη συνέντευξη αυτή είτε οργανώνοντάς την (όπως τα κείμενα τωνΜιχάλη Παναγιωτάκη και Ματθαίου Τσιμιτάκη), είτε βοηθώντας στην ομαδοποίηση και την επιλογή των ερωτήσεων (όπως τα κείμενο της Sotomiκαι του Στράτου Σαφιολέα), εξασφαλίζοντας έτσι τη σοβαρότητα του εγχειρήματος. Επίσης ενδιαφέροντα στοιχεία για το πως οργανώθηκε η συνέντευξη αυτή, μπορεί κανείς να βρει και στη σελίδα της καμπάνιας του Σύριζα εδώ

Η δημόσια συζήτηση/συνέντευξη ήταν προφανώς επιτυχημένη. Χιλιάδες πολίτες κατάφεραν να έρθουν σε μια σχετικά "αδιαμεσολάβητη" επαφή με τον μέλλοντα πρωθυπουργό της χώρας, να θέσουν τα ερωτήματά τους και να λάβουν απαντήσεις. Ίσως και μόνο η ακύρωση της εξαγγελθείσας μέσω διαρροών, διαδικτυακής συνέντευξης Σαμαρά θα αρκούσε για να επιβεβαιώσει την επιτυχία της συνέντευξης Τσίπρα. Αλλά και η κλειστή διαδικασία μέσω της οποίας Το Ποτάμι προσπάθησε να συγκεντρώσει ερωτήσεις (οι ερωτήσεις ελέγχονταν εν κρυπτώ χωρίς οι πολίτες να μπορούν να τις δουν δημόσια και μετά μεταφέρονταν "με ασφάλεια" στον κ. Θεοδωράκη) ή η παροιμιώδης αποτυχία άλλων hashtag όπως το #askvenizelos που απεβίωσαν πριν ενηλικιωθούν, συνηγορούν σε αυτό το συμπέρασμα.

Παρακάμπτω τα κείμενα που δημοσιεύτηκαν σε συμβατικά μέσα και δεν έχουν να προσθέσουν τίποτε περισσότερο από τα αναμενόμενα: λίγο σνομπάρισμα λόγω αδυναμίας να κατανοηθούν οι έννοιες “Νέα Μέσα” και “διαδίκτυο” και ολίγη από πολιτική σπέκουλα.*

Για όσους όμως δραστηριοποιούμαστε στο διαδίκτυο ως πολίτες, δημοσιογράφοι, επιστήμονες ή επαγγελματίες της επικοινωνίας υπάρχουν μια σειρά από επισημάνσεις που ίσως φανούν χρήσιμες ώστε να προχωρήσει η συζήτηση για το μέλλον του διαδικτύου ή καλύτερα το μέλλον μας στο διαδίκτυο.

Τι να σου κάνει και το διαδίκτυο, όταν έξω βρέχει πείνα;

Καταρχάς συγκρίνοντας τη συνέντευξη που έδωσε ο Αλέξης Τσίπρας σε bloggers και ενασχολούμενους με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης 7 χρόνια πριν, τον Ιανουάριο του 2008, το πρώτο που μπορούμε να επισημάνουμε είναι η σημαντική διαφοροποίηση της ιντερνετικής δημόσιας σφαίρας “του τότε” και “του τώρα”.

Περισσότερα »

#rbnews 27.1.2015: Πρώτη ημέρα Αριστερά

Zaphod Galaxyarchis — Thu, 29 Jan 2015 11:21:00 +0000

Η πρώτη νίκη κόμματος αμιγώς Αριστερού σε εθνικές εκλογές αποτελεί, από τις 25 Ιανουαρίου, ιστορικό γεγονός.

Η εκπομπή #rbnews ειδικά για εκείνη τη βραδιά, με τις Sapienchia, Inflammatory_ που βρίσκονταν το βράδυ της 25ης Ιανουαρίου στο περίπτερο του Σύριζα στην πλ. Κλαυθμώνος και τον Duke_Zappa που παρακολούθησε το διεθνή Τύπο, στο στούντιο του radiobubble.

Η αναμονή των αποτελεσμάτων και υποδοχή των πρώτων exit polls. Τα γλέντια των ξένων αποστολών και το τεράστιο ενδιαφέρον των ξένων δημοσιογράφων. Η παραλίγο αυτοδυναμία. Η υποδοχή των αποτελεσμάτων από το διεθνή Τύπο και τους Ευρωπαίους ηγέτες. Οι πρώτες ώρες της κυβέρνησης Σύριζα, με τη στήριξη των ΑΝΕΛ, στην εκπομπή του radiobubble news.

Περισσότερα »

#rbnews 20.1.2105: Προβλέψεις για την ημέρα και την επομένη των εκλογών

Zaphod Galaxyarchis — Wed, 21 Jan 2015 10:59:00 +0000

Η τελευταία προεκλογική εκπομπή, πέντε ημέρες πριν τις εθνικές εκλογές του 2015.
Στο στούντιο του radiobubble με το δημοσιογράφο Νίκο Τσιμπίδα και τον Duke_Zappa.

Προβλέψεις (και στοιχηματικές) για το αποτέλεσμα των εκλογών, αλλά και για την επόμενη ημέρα. Τα σενάρια για αυτοδύναμο ή μη αυτοδύναμο Σύριζα, την ψήφο ανοχής και την ενδεχόμενη συγκυβέρνηση. Οι προεκλογικές καμπάνιες τρόμου και ελπίδας. Οι πιθανές δεύτερες εκλογές και ο ρόλος του Ποταμιού.

#rbnews s4-4 by Galaxyarchis on Mixcloud

#rbnews 13.1.2105: Το διακύβευμα των εκλογών του Γενάρη

Zaphod Galaxyarchis — Wed, 14 Jan 2015 10:10:00 +0000

Η πρώτη από τις δύο προεκλογικές εκπομπές #rbnews με τη δημοσιογράφο του The Press Project, Βασιλική Σιούτη, στο στούντιο του Radiobubble.

Ποιο είναι το πραγματικό διακύβευμα των εκλογών του Γενάρη; Ποια η ψυχολογία του κόσμου, αλλά και οι στρατηγικές των κομμάτων; Τι επιδιώκουν ΝΔ και Σύριζα που διεκδικούν την εξουσία, αλλά και μικρότερα κόμματα που θα παίξουν κρίσιμο ρόλο στη διαμόρφωση της επόμενης κυβέρνησης.

#rbnews s4-3 by Galaxyarchis on Mixcloud

#rbnews 2: Ολόκληρη Ευρώπη "δεν χωράει" μία χούφτα Σύρους;

Zaphod Galaxyarchis — Wed, 24 Dec 2014 18:01:00 +0000

Στη δεύτερη εκπομπή του τέταρτου κύκλου #rbnews συζητάμε στο στούντιο για τον αγώνα των Σύρων προσφύγων στην πλατεία Συντάγματος προκειμένου να λάβουν ταξιδιωτικά έγγραφα και να αποχωρήσουν προς άλλες χώρες της Ευρώπης.

25 μέρες στο δρόμο και κάτω από τη βροχή, ως ότου το ελληνικό κράτος να "λυγίσει" και να αρχίσει να πράττει όσα απλά ορίζει ο νόμος. Με τον κίνδυνο να ξεχαστούν οι πρόσφυγες, καθώς πλέον δεν φαίνονται, ενώ κυριαρχούν οι πολιτικές εξελίξεις για το θέμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, οι Inflammatory και Sapienchia, μεταφέρουν τις πιο πρόσφατες εξελίξεις, σχετικά με την πορεία της έκδοσης εγγράφων, την προσωρινή στέγαση των προσφύγων, τη στάση του ελληνικού κράτους και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο Duke Zappa μας μεταφέρει τις νεότερες εξελίξεις από την Ιρλανδία, όπου το Σιν Φέιν αποκτά δημοσκοπική δυναμική περίπου ένα χρόνο πριν τις εκλογές..

#rbnews S4-2 by Galaxyarchis on Mixcloud

#rbnews 1 (2014-15): Σε αναζήτηση Προέδρου της Δημοκρατίας

Zaphod Galaxyarchis — Thu, 18 Dec 2014 22:00:00 +0000

Έναρξη της τέταρτης σεζόν #rbnews λίγες ημέρες πριν από την πρώτη διαδικασία ψήφισης του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας στο ελληνικό κοινοβούλιο. Μία ιστορικών διαστάσεων διαδικασία, καθώς όπως όλα δείχνουν θα είναι η πρώτη φορά που δεν θα προκύψει εκλογή Προέδρου με ευρεία πλειοψηφία. Εξέλιξη που θα οδηγήσει μοιραία σε εκλογές τον Ιανουάριο ή το Φεβρουάριο του 2015.

Γι' αυτά, αλλά και το γενικότερο κοινοβουλευτικό παρασκήνιο, στο νέο στούντιο του radiobubble (στο θέατρο "104", Ευμολπιδών 41, Γκάζι), βρίσκεται ο κοινοβουλευτικός ρεπόρτερ του ρ/φ "Στο Κόκκινο" και δημοσιογράφος της Αυτοδιαχειριζόμενης ΕΡΤ, Νίκος Τσιμπίδας.

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο Duke Zappa μας μεταφέρει τις νεότερες εξελίξεις από το ισπανικό μέτωπο, όπου το αριστερό Podemos έχει βάλει πλώρη για την εξουσία, τη στιγμή που το καθεστώς Ραχόι σκληραίνει πάρα πολύ τη στάση του απέναντι στους διαδηλωτές.

Περισσότερα »

“Οδυσσέας”: Ένας χρόνος αγώνα ενάντια στον Κύκλωπα του κράτους

Αποστόλης Καπαρουδάκης — Wed, 17 Dec 2014 12:06:00 +0000

Αναδημοσιεύουμε το Δελτίο Τύπου του σχολείου "Οδυσσέας" που έναν ολόκληρο χρόνο μετά τη δημοσιοποίηση του προβλήματος που δημιούργησαν στη λειτουργία του οι φορολογικοί μηχανισμοί του κράτους, συνεχίζει αφενός να προσφέρει τις υπηρεσίες του στου πολίτες χωρίς αντίτιμο, αφετέρου να καταβάλει τις δόσεις του στην εφορία, για ένα πρόστιμο που η κοινή λογική υπαγορεύει ότι δεν έπρεπε να του επιβληθεί.

Θεσσαλονίκη, 14/12/2014
“Οδυσσέας”: Ένας χρόνος αγώνα ενάντια στον Κύκλωπα του κράτους

Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την έναρξη της πιο δύσκολης φάσης της περιπέτειας του Σχολείου Αλληλεγγύης “Οδυσσέας”, μιας εθελοντικής οργάνωσης στη Θεσσαλονίκη που από το Δεκέμβρη του 1997 διδάσκει αδιαλείπτως εντελώς δωρεάν ελληνικά, αλλά και ξένες γλώσσες, σε μετανάστες, πρόσφυγες, παλιννοστούντες και ντόπιους, με 7000 περίπου μαθητές να έχουν περάσει ως τώρα από τα θρανία του. Η περιπέτεια αυτή, για όσους δεν γνωρίζουν την υπόθεση, έχει ξεκινήσει το 2012 με τον έλεγχο των λογιστικών του βιβλίων από την Εφορία και την επιβολή εις βάρος του ολωσδιόλου άδικων και καταφανώς δυσβάσταχτων προστίμων (62.000 ευρώ περίπου) για τυπικές και γραφειοκρατικές παρατυπίες στα λογιστικά του βιβλία. Για την ιστορία, αυτές οι παρατυπίες συνίσταντο κυρίως σε λογιστικές παραλείψεις που παρουσίαζαν τα – εκ του νόμου μη φορολογητέα- έσοδα του Σχολείου κατά πολύ λιγότερα από τα έξοδα της περιόδου 2001-09, και σε εκπρόθεσμη προσκόμιση αποδείξεων είσπραξης και πάλι μη φορολογητέων ποσών της ίδιας περιόδου.

Περισσότερα »

radiobubble, περί διαχείρισης... της αυτοδιαχείρισης

Αποστόλης Καπαρουδάκης — Fri, 24 Oct 2014 21:40:00 +0000

#GenerationE : η νέα γενιά της Εξόδου

Jaquou Utopie — Mon, 08 Sep 2014 09:05:00 +0000

Photo by Flickr user JD Hancock, available under a CC-BY 2.0 license.

Είστε κάτω από 40 χρονών και αφήσατε την Ελλάδα για να ζήσετε στην Ευρώπη; Πάρτε μέρος στην διαδικτυακή έρευνα του #GenerationE εδώ.

Από την ιστοσελίδα του rbdata

Τους συναντάς σε διαδικτυακές ομάδες και φόρουμ να ανταλλάσουν πληροφορίες και συμβουλές. Τους συναντάς στις πύλες επιβίβασης των αεροδρομίων με το πιο οικονομικό εισιτήριο στο χέρι. Μοιράζονται φωτογραφίες από νέες πόλεις στα κοινωνικά δίκτυα. Κατά εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστεύουν κάθε χρόνο με στόχο μια άλλη ζωή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόκειται για νέους, πολίτες των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που με μια βαλίτσα στο χέρι αφήνουν τη χώρα τους προς αναζήτηση εργασιακού μέλλοντος εντός της Ενωμένης Ευρώπης, αλλά και εκτός. Κάποιοι από αυτούς θα αποτελέσουν σε μελέτες την «διαρροή εγκεφάλων», την «εξαγωγή ευφυΐας» ή τη «διαρροή ταλέντων» ενώ άλλοι θα είναι απλά αυτοί που σύμφωνα με την υπουργό Εργασίας της Ισπανίας δημιουργούν τη «διεθνή κινητικότητα».

Πολλοί από αυτούς ξεκίνησαν από την Ισπανία, όπου η ανεργία των νέων αγγίζει το 53,8%, την Πορτογαλία όπου αντίστοιχα το 36% των νέων δεν βρίσκει εργασία, την Ιταλία του 43,7% των νέων ανέργων και φυσικά την Ελλάδα, όπου σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για το πρώτο τρίμηνο του 2014 το ποσοστό ανεργίας στους νέους ηλικίας 15-24 ετών προσεγγίζει το 56,7% και είναι το μεγαλύτερο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτή είναι λοιπόν η Generation E, η νέα γενιά των ευρωπαίων «expats», των απόδημων από τις χώρες της κρίσης όπου το μέλλον τους διαγραφόταν τα τελευταία χρόνια αβέβαιο.

«Ε» όπως Έξοδος

Στην Πορτογαλία, οι νέοι μεταξύ 20 και 40 ετών που εγκατέλειψαν τη χώρα από το 2010, μόνιμα ή προσωρινά, είναι τόσοι όσος ο πληθυσμός της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της, του Πόρτο. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Πορτογαλίας , το 2012 και το 2013 περισσότεροι από 105.000 Πορτογάλοι κάθε ηλικίας έγιναν μετανάστες. Από το 2010 ο αριθμός αυτός αγγίζει τους 175.000. Στα chek-in του αεροδρομίου του Πόρτο περισσότεροι από 200.000 νέοι πήραν κάρτες επιβίβασης προς αναχώρηση.

Προσωρινά στοιχεία από την Ισπανία αναφέρουν ότι περίπου 35.000 άνθρωποι μεταξύ 20 και 40 ετών έχουν μεταναστεύσει το 2013, όμως, όπως και σε άλλες χώρες, πιστεύεται ότι οι εθνικές πηγές «υποτιμούν σημαντικά μετανάστευση». Μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στα τέλη του 2013 από το Ανώτατο Συμβούλιο Επιστημονικών Ερευνών (CSIC) αναφέρει πως «είναι πιο πιθανό ότι (συνολικά ο αριθμός των ισπανών μεταναστών) αγγίζει τους 700.000 μεταξύ 2008 και 2012 από τους 225.000 που εκτιμάται από επίσημες πηγές.»

Στην περίπτωση της Ιταλίας, σύμφωνα με στοιχεία του Aire, του μητρώου Ιταλών πολιτών που ζουν στο εξωτερικό, καταγράφηκαν 94.000 Ιταλοί μετανάστες το 2013 - μια αύξηση της τάξης του 19,2% σε σύγκριση με το 2012. Οι μισοί από αυτούς είναι νέοι, με ηλικία κάτω των 40 ετών.

Η ελληνική γενιά της εξόδου

Στην Ελλάδα, όπου περισσότεροι από ένας στους δύο νέους είναι άνεργοι, οι εκτιμήσεις για τη μετανάστευση βασίζονται σε στοιχεία που παραμένουν αποσπασματικά. Άλλωστε η απάντηση της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής σε ερώτηση του Generation E ήταν πως δεν διαθέτει στοιχεία για τις ροές μετανάστευσης των ελλήνων πολιτών στο εξωτερικό. Η καταγραφή εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης γίνεται μερικώς με στοιχεία όπως αυτά της Στατιστικής Υπηρεσίας της Γερμανίας που αναφέρουν πως το 2013 29.130 Έλληνες εγγράφηκαν στο μητρώο αλλοδαπών της χώρας. Από αυτούς οι 16.252 ήταν μεταξύ 20 και 45 ετών. Την ίδια στιγμή τα στοιχεία της Eurostat αναφέρουν τον πληθυσμό που εγκατέλειψε την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, χωρίς όμως να συμπεριλαμβάνουν σε αυτόν τους Έλληνες πολίτες.

Πρόσφατη έρευνα της Κάπα Research έδειξε ότι επτά στους δέκα έλληνες αποφοίτους επιθυμούν να φύγουν στο εξωτερικό για να εργαστούν, ενώ ένας στους δέκα ήδη ψάχνει για δουλειά σε άλλη χώρα ή προσπαθεί να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό για να αποκτήσει πρόσβαση σε άλλες αγορές εργασίας. Την ίδια περίοδο, σε δημοσίευμα στην περιοδική Ενημέρωση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ με τίτλο «Νέοι και Πολιτικές Απασχόλησης», η ερευνήτρια του Ινστιτούτου κα. Πέννυ Γεωργιάδου αναφέρεται στην έρευνα που πραγματοποιήθηκε από το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας από τον οικονομικό γεωγράφο και καθηγητή κ. Λόη Λαμπριανίδη μεταξύ του 2009 και 2011 και σύμφωνα με την οποία περίπου 114.000 - 139.000 Έλληνες επιστήμονες εργάζονται στο εξωτερικό. Στοιχεία για τη φυγή των ελλήνων επιστημόνων συγκεντρώνουν και επαγγελματικοί σύλλογοι, όπως ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών σύμφωνα με τον οποίο σχεδόν 6.000 γιατροί μετανάστευσαν από το 2009 έως και το 2013. H ίδια ανοδική πορεία καταγράφεται και το α΄ εξάμηνο του 2014, καθώς ήδη έχουν εκδοθεί μόνο από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών 830 πιστοποιητικά για το εξωτερικό (πηγή: Ημερησία). Όμως δεν είναι μόνο οι πτυχιούχοι που αναζητούν εργασία και μέλλον έξω από τα ελληνικά σύνορα.

#GenerationE

Πόσοι νέοι Ευρωπαίοι προσπαθούν να ξεφύγουν από την ανεργία μεταναστεύοντας; Ποιοι και πόσοι είναι οι νέοι Έλληνες μετανάστες; Ποια ήταν η θρυαλλίδα που τους οδήγησε στο να εγκαταλείψουν τη χώρα που γεννήθηκαν; Η γενιά που ενηλικιώθηκε με τις εικόνες των τελετών Ολυμπιακών αγώνων ψάχνει τώρα μια καλύτερη τύχη στο εξωτερικό, προσπαθώντας να ξεφύγει από τα αδιέξοδα της οικονομικής κρίσης. Ποιος δυσκολίες αντιμετωπίζει και τι ελπίζει για το μέλλον; Εκπληρώνει τα όνειρά της; Θέλει να επιστρέψει;

Με το #GenerationE αυτή η γενιά που ζει σε μια Ευρώπη που μοιάζει χωρίς σύνορα, αλλά που διαχωρίζεται από την οικονομία, μπορεί να μοιραστεί τις ιστορίες της σε πρώτο πρόσωπο. Αυτές οι ιστορίες μετανάστευσης ή φυγής θα συλλέγονται από στα πορτογαλικά, ιταλικά, ελληνικά, ισπανικά και αγγλικά μέσα από την ιστοσελίδα GenerationE.eu.

Αν είστε κάτω των 40 και φύγατε από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, πείτε μας την ιστορία σας. Αν έχετε φίλους που έφυγαν από τη χώρα τους και ζουν πια σε κάποια από τις χώρες της Ευρώπης προσκαλέστε τους να μοιραστούν την ιστορία τους στο GenerationE.eu..

Κατερίνα Σταυρούλα

***

H έρευνα δημοσιογραφίας δεδομένων Generation E πραγματοποιείται από τους δημοσιογράφους Jacopo Ottaviani (project manager), Daniele Grasso, Κατερίνα Σταυρούλα και την ομάδα Journalism++ Porto που αποτελούν οι Sara Moreira, Ricardo Lafuente και Ana Carvalho. Συνεργάζονται τα μέσα ενημέρωσης Il Fatto Quotidiano (Ιταλία), El Confidencial (Ισπανία), P3/Publico(Πορτογαλία) και Radiobubble (Ελλάδα). Η έρευνα πραγματοποιείται με την υποστήριξη του JournalismFund.eu

Μπορείτε να συμμετέχετε στην έρευνα δημοσιογραφίας δεδομένων #GenerationE στο http://www.generatione.eu/

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την εξέλιξη του Generation E στην επίσημη ιστοσελίδα του, στην σελίδα GenerationE στο Facebook και μέσω του hashtag #GenerationE στο Twitter. Για να γίνετε μέλος της κοινότητας και να γνωρίσετε κι άλλους ευρωπαίους μετανάστες μπορείτε να συμμετέχετε στην επίσημη ομάδα της Generation E.

Αποχαιρετισμός στον Πάνο

anarresti — Mon, 21 Jul 2014 16:23:00 +0000

Πριν μερικές μέρες έφυγε από την ζωή ο Πάνος Οικονόμου, γνωστός και ως Καίσαρ Εμμανουήλ ή αλλιώς ως ο ένας εκ των δύο @Contrabbando. Φίλοι, γνωστοί, σύντροφοι, παλιοί μαθητές και άλλοι τον αποχαιρέτισαν με μερικές γραμμές γεμάτες συναισθήματα, σκέψεις, εμπειρίες και εικόνες που αποκόμισαν από τον αγαπημένο μας Καίσαρα μέσα από τις στιγμές που μοιράστηκαν μαζί του. Έχουμε μαζέψει εδω όσα από αυτά τα κείμενα έπεσαν στην αντιληψή μας σε μια προσπάθεια να μην χαθούν στη λήθη του χρόνου. Από καθένα από αυτά τα κείμενα παραθέτουμε μια μικρή παράγραφο και πατώντας πάνω στον τίτλο του καθενός μπορείτε να μεταβείτε στην σελίδα με το πλήρες κείμενο.

Διαβάστε περισσότερα »

Τέλος Εποχής (;)

Αποστόλης Καπαρουδάκης — Wed, 16 Jul 2014 02:19:00 +0000

Το παρακάτω κείμενο εγώ του το λογόκρινα, δεν τον άφησα να το δημοσιεύσει τότε.

8/9/2013 μας το έστειλε. Και γιατί να μας το στείλει δηλαδή; Σιγά και μην μας έστελνε τα κείμενά του πριν τα δημοσιεύσει. Αυτό όμως μας το έστειλε. Ήθελε και δεν ήθελε να δημοσιευτεί. Ήθελε και δεν ήθελε. 'Ηθελε να σταματήσει να κάνει εκπομπές. Δεν ήθελε όμως κιόλας. Ήθελε να κάνει τη θέση του σαφή, δεν ήθελε όμως να μιλήσει άσχημα. Είχε αυτό το πρόβλημα, τους αγαπούσε όλους, και τους μαλάκες.

Επέμεινα να μην δημοσιευτεί. Φοβόμουνα για τον ίδιο, φοβόμουν και για μας. Αν δεσμεύονταν ότι οι εκπομπές σταματάνε, πως θα την πάλευε μετά; Κι αν σταματάγανε πραγματικά οι εκπομπές, πως θα την παλεύαμε εμείς;

Τους έφτιαξα τον πρώτο τους πιλότο το 1995. Απ' τον πιλότο ως την πρώτη τους εκπομπή, περάσανε μόνο 13 χρόνια. Το 1995, θέλανε οδηγίες σκηνοθετικές και καθοδήγηση. Καθοδήγηση από μένα, αυτά τα δύο αγαπημένα μου γουρούνια που με χλεύασαν όσο κανένας άλλος από αέρος. Η τελευταία μου λύση όταν έψαχνα ποιός θα με παντρέψει.Η εύκολη λύση, γιατί απείχαν ένα τηλεφώνημα. Ο Τοσκαλούσα βέβαια, μουχρίτσα πολιτικάντικη, αποτόλμησε τότε το ερώτημα χαμηλόφωνα και διστακτικά, “γιατί εμείς;”. Τώρα τον είδα να κλαίει και διάβασα το “εξόδιο του Πάνου”. Ε, γι' αυτό ρε Τόσκα.

Ζούσαμε και δεν καταλαβαίναμε ακριβώς. Ζούσαμε βέβαια. Όποιος είδε τον Παναγιώτη να ανεβαίνει τη σκάλα της πολυκατοικίας της Ευμένους για να φτάσει στο πρώτο στούντιο του radiobubble, και να την ανεβαίνει ασθμαίνοντας με σκουφάκι, χωρίς μαλλιά και χωρίς φρύδια από τις χημειοθεραπείες, ξέρει ότι εμείς ζούσαμε. Και ξέρει ότι ζούσαμε κάτι λιγότερο απ' αυτόν. Εμείς ζούσαμε την ανεμελιά των χρεών μας, της αφραγκιάς μας, του τσακωμού με τους άλλους, αυτά που κάνουν τους ανθρώπους να παθαίνουμε εμφράγματα και καρκίνους. Αυτός ζούσε την άλλη ζωή, την με τον τσαμπουκά μου την έχω την πουτάνα.

Υπήρξαν εκπομπές τους, οι πιο διασκεδαστικές, αυτές που έβγαλαν τα πιο πολλά γέλια, που “στο μικρό μουσικό διάλειμμά μας κυρίες και κύριοι” ο Παναγιώτης έριχνε έναν εμετό στην τουαλέτα και γύριζε μετά στο μικρόφωνο σαν να μην έτρεχε τίποτα. Σας βλέπω να τον αγαπάτε πραγματικά κάποιοι, γι' αυτό και σας το λέω. Αυτές οι εκπομπές τους είναι οι αγαπημένες σας.

Το παρακάτω κείμενο, είναι αυτό που λένε “κείμενο θέσης”. Κι όπως σε όλες τις θέσεις, όπως σε όλα τα ποιήματα, ο καθένας θα καταλάβει αυτό που μπορεί, αυτό που τον βολεύει, αυτό που φτάνει το μυαλό και η ψυχή του να καταλάβει.
Άρα, τα καταφέραμε σύντροφε, κάναμε την πολιτική ποίηση.
A
----

Τέλος Εποχής (;)

Αυτό είναι ένα δύσκολο κείμενο. Κουβαλά μέσα του τόσο τις αντιφάσεις του όσο και τη νοσταλγία του. Αλλά το χρωστάμε. Σε όσους γνωρίσαμε και σε όσους παρέμειναν δίπλα μας όλα αυτά τα χρόνια.

Οι Contrabbando, δηλαδή οι περσόνες του χαμένου ποιητή Καίσαρα Εμμανουήλ –ας με συγχωρέσει όπου κι αν βρίσκεται- και του πειρατικού πλεούμενου Τοσκαλούσα, γεννήθηκαν για να αποκτήσουν ζωή και φωνή μέσω του radiobubble. Καλύτερα, γεννήθηκαν με την ίδια τη γέννηση και τις πρώτες φωνές στον αέρα του ίδιου του radiobubble.

Ζήσαμε αυτά τα πέντε και πλέον χρόνια όλες τις θαυμαστές στιγμές της μετεξέλιξης ενός εγχειρήματος: να δημιουργηθεί-από το πουθενά, με μηδαμινά μέσα και χωρίς προϋπάρχουσα ιντερνετική ραδιοφωνική κουλτούρα- ένα ραδιόφωνο ανοιχτό, με μουσικές και εκπομπές πέρα από το μονότονα επαναλαμβανόμενο τοπίο των πληρωμένων playlist και του καθιερωμένου λόγου των συμβατικών μέσων. Κι είμαστε περήφανοι που δώσαμε με τη δική μας ανάσα μια πνοή σε αυτή τη ραδιόφουσκα.

Ήμασταν διαρκώς δίπλα και βιώσαμε:

- τις αγωνίες, ξενύχτια, τον κόπο και τα έξοδα του Αποστόλη και της Καλλιόπης να στηθεί τεχνικά
- το πρώτο στούντιο στο δωμάτιο στην Ευμένους στις υπώρειες του Βύρωνα με τη μυρωδιά της «δάφνης» των γειτόνων και το αυτοσχέδιο κουτί-κουμπαρά μέχρι το πρόσφατο σούπερ-ντούπερ στο πλαίσιο του εφικτού
- τις πρώτες χαμηλόφωνες, αμήχανες εκπομπές με τη βοήθεια μιας «αυταρχικής» ηχολήπτριας μέχρι τις τελευταίες, όπου χειριζόμασταν μόνοι μας όλον τον εξοπλισμό -με το χειρότερο δυνατό, πάντα, αποτέλεσμα
- την αλουμινένια εσπρεσιέρα και τα ποτά-ρεφενέ μέχρι το radiobubblecafé-phygital
- τις συμμετοχές στα streetparty, τα πάρτυ των διαφόρων παραγωγών και τα μεγάλα πάρτυ που έκλειναν την Ιπποκράτους
- τη συγκέντρωση των σποραδικών ειδήσεων το Δεκέμβρη του ’08 μέχρι τη δημοσιογραφία των πολιτών, το καταξιωμένο #rbnewsκαι το rbnews_international
- τα εσωτερικά σεμινάρια για άσχετους με το ραδιόφωνο μέχρι το Hackademy
- την ολονύχτια ενημέρωση για τις εκλογές (ελληνικές-αμερικανικές) μέχρι τα αφιερώματα στον TomWaits και το θείο Μάνο
- τα σχόλια-σεντόνια κάτω από τις πρώτες εκπομπές μέχρι το rb_blogsκαι το Μπαχάρ*
.

Δεν μπορούμε ούτε κατά διάνοια να μεταφέρουμε όσα ζήσαμε: τις φιντελικής έμπνευσης και διάρκειας ομιλίες του Αποστόλη στις συνελεύσεις, το βλέμμα της καλούτσικης στα μόνιμα τεχνικά προβλήματα που αντιμετωπίζαμε, τους μεταξύ μας καβγάδες με τον Τοσκαλούσα σε όλα τα επίπεδα, τις αγκαλιές και τα ποτά, τις ζεστές κουβέντες, την παιδική κι εφηβική εκρηκτικότητα μεταξύ των παραγωγών, των φίλων, των γνωστών, των ακροατών, τις ατάκες που στιγμάτιζαν κάποια περίοδο, το μοίρασμα της στενοχώριας για όσα συνέβαιναν…
.
Γνωρίσαμε πολλούς ανθρώπους. Άλλοι έμειναν. Άλλοι ήρθαν. Άλλοι έφυγαν. Κάποιοι οριστικά –α ρε Ελευτερίτσα. Όλοι αυτοί μας κάνατε να αντέξουμε και να προσπαθούμε να γίνουμε καλύτεροι. Δε γίναμε. Απλώς, βομβαρδίσαμε την ατμόσφαιρα με τις ραδιόφουσκες 200 περίπου εκπομπών. Κάτι είναι κι αυτό.
.

Δεν μπορούμε πια. Ξεκινήσαμε να αφηγηθούμε ιστορίες δικές μας, ανθρώπων και τόπων, όχι για να συνεισφέρουμε σε καμιά μεγάλη Αφήγηση, αλλά έτσι απλά, σαν λόγια που ανταλλάσσουν γνωστοί σε μια μπάρα, με την ανάλογη μουσική υπόκρουση. Σχολιάζαμε με το δικό μας τρόπο –πετυχημένο ή μη, αδιάφορο- την επικαιρότητα. Με λίγα λόγια, κάναμε αυτό που νιώθαμε ως ραδιόφωνο.

.

Δεν μπορούμε πια. Η πραγματικότητα, οι δικές μας ιστορίες και πολύ περισσότερο οι ιστορίες των ανθρώπων γύρω μας μάς έχουν ξεπεράσει. Αισθανόμαστε μικροί και οι μουσικές μας φθηνές. Κι ακόμη, αυτά με τα οποία παλεύουμε σε προσωπικό επίπεδο επαιτούν για ολόπλευρη αφοσίωση. Κι αυτό είναι ένα αδυσώπητο συναίσθημα. Τα πέντε τελευταία χρόνια δεν ήταν για κανένα εύκολα. Κι αυτά που έρχονται απαιτούν περισσότερα κουράγια. Για μας, εδώ κλείνει ένας πολύ όμορφος κύκλος.
.

Θα συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα στην κοινότητα και τις δραστηριότητες του radiobubble. Δεν ξεμαθαίνει εύκολα ο άνθρωπος. Απλώς, θα σιωπήσουμε ραδιοφωνικά. Εξάλλου, υπάρχει η αδιόρατη γραμμή συνέχειας. Υπάρχει κι ο σπόρος που έχει ρίξει το radiobubbleαυτά τα πέντε χρόνια. Ή, όπως θα το ‘λεγε ο Αλέξης Ασλάνογλου: « φεύγω κάπως μ’ ελαφριά την καρδιά,/ όταν θα χτίζουν την καινούρια οικοδομή,/ θα λουλουδιάζω στα θεμέλια».
.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε αυτούς που δώσανε σε δύο άθλιους τύπους, που κάποιο καλοκαίρι ηχογραφούσαν τις φωνές τους σε ένα παλιό κασετόφωνο, την ευκαιρία να κάνουν ραδιόφωνο. Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους μουσικούς παραγωγούς του radiobubbleγια τις μουσικές που μας μάθατε και τις μοιραστήκατε. Το πιο μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσοι μας στηρίξατε ή μας ανεχτήκατε ραδιοφωνικά αυτά τα χρόνια. Κυρίως, σε εσάς τους σιωπηλούς, με τους οποίους δεν ανταλλάξαμε ούτε ένα μήνυμα.
.

Θα ξαναβρεθούμε

Εκ μέρους των Contrabbando

«Καίσαρ Εμμανουήλ»

Υ.Γ.1: Φεύγουμε ως «καναλάρχες». Δεν είναι τρολιά. Το radiobubble μας ανήκει. Όπως ανήκει στο Χατζό και το Χρήστο Χαντζή.Όπως ανήκει στον Αποστόλη και την Καλλιόπη. Τους τελευταίους. Τη μέρα που θα αποφασίσουν να το κάψουν, θα είμαστε εκεί με μπιτόνια βενζίνη, ουίσκια, σκυλάδικα για να φωνάξουμε «Ηλία, ρίχτο».

Υ.Γ.2: Ας ακουστεί για τελευταία φορά το σήμα της εκπομπής μας και ο ρυθμός των Contrabbando να σας συνοδεύει για πάντα. Γιατί… την αγαπάμε την πουτάνα τη ζωή.

για το 146 της Ιπποκράτους

radio sociale — Sat, 28 Jun 2014 11:39:00 +0000

μιλάω για έρωτα (silentcrossing)

Είναι άνοιξη και από τον κήπο με τις λεμονιές ακούω την εκπομπή του Παναγιώτη, παίζει το Ερηνούλα μου, μυρίζει ο τόπος λεμονανθούς, είναι η πρώτη φορά που ακούω το Radiobubble, ρωτάω ποιοι είναι όλοι αυτοί, μαθαίνω, θέλω να γίνουμε φίλοι, εύκολο, είμαστε ήδη φίλοι, απλά δεν το γνωρίζουμε ακόμα.

Είναι η πρώτη μου μέρα στην Αθήνα, είναι καλοκαίρι και είμαι ευτυχισμένος, πηγαίνω στο Radiobubble, γύρω μου τόσα αγαπημένα πρόσωπα και μερικοί ακόμα που τους βλέπω πρώτη φορά, όμως ξέρουμε ο ένας τον άλλο τόσο καλά, ζούμε σε άλλους κόσμους κι όμως είμαστε μαζί, μαζί τους επικοινωνώ περισσότερο, στην αρχή ντρέπομαι, συστήνομαι δειλά, έχω κοκκινίσει λίγο όμως είναι βράδυ και δεν το βλέπουν. Εγώ δεν μιλάω για φίλους, μιλάω για έρωτα.

Είναι μεσημέρι του Απρίλη και όλα είναι χάλια, πίνουμε μπύρες, ανεβαίνουμε στο πατάρι, κάνουμε εκπομπή για τον έρωτα, παίζουμε Μοσχολιού εναλλάξ με P.J., οι μπύρες γρήγορα γίνονται ρακές, μια μέρα όλα θα περάσουν, με φίλους και μπύρες και ρακές δεν γίνεται να μην περάσουν.

Είναι καλοκαίρι και κουβαλάω μαζί μου το Μπαχάρ, οι σελίδες γεμίζουν κόκκους απ’ τις παραλίες του Λιβυκού, το κουβαλάω με καμάρι σαν το πιο πολύτιμο πράγμα του κόσμου, είναι το πιο πολύτιμο πράγμα του κόσμου και θα παραμείνει, κι αν βέβαια τα πράγματα ήρθαν αλλιώς, πάντα, πάντα εκεί έξω θα υπάρχουν μερικοί συνωμότες που θα ξέρουν τι σημαίνει «Τζόνι σε ψηλό», «ομορφοβία» και «Λένα μου σεβντά μου». Και που κάθε φορά που θα περνούν από το Πέραμα θα σηκώνουν το βλέμμα και θα αναζητούν αγγέλους κρεμασμένους από γερανούς. Εγώ δεν μιλάω για ένα έντυπο, μιλάω για έρωτα.

Είναι φθινόπωρο και έχουν σκοτώσει τον Παύλο Φύσσα, ακούω την ηχογράφηση του κειμένου που γράψαμε μαζί με την Ελένη, συγκλονίζομαι, κάνω βόλτες στη γειτονιά και καπνίζω, δεν μπορώ να συνέλθω, είμαστε όλοι μαζί, πονάμε για το φασισμό όλοι μαζί, στο τέλος θα τον τσακίσουμε, όλοι μαζί.

Είναι χειμώνας και κάνουμε εκπομπή για τον Αγγελόπουλο, μέρες τώρα ετοιμαζόμουνα, όλα πάνε στραβά, έχω μεθύσει και χάνω τα λόγια μου, δεν πειράζει όμως γιατί κάτω απ’ το πατάρι μόλις γνώρισα δυο υπέροχα παιδιά, την Άρτεμη και τον Κώστα. Έχει νυχτώσει πια για τα καλά και ο καλός μου ο Κοντραμπάντο μας απαγγέλλει τον Τελευταίο Σταθμό του Σεφέρη με ένα ποτήρι ουίσκι στο χέρι, το αδειάζει γρήγορα, το ξαναγεμίζει, τον ακολουθούμε όλοι μαγεμένοι σαν μελισσάκια τη βασίλισσα μέλισσα, ο Κοντραμπάντο είναι ο πιο υπέροχος άνθρωπος στον κόσμο, ο Κοντραμπάντο είναι ο δάσκαλος που ποτέ δεν είχαμε, ο Κοντραμπάντο είναι τόσο πολύ αδύνατος που θέλω να τον αγκαλιάσω.

Είναι απόκριες και χορεύουμε Πωλίνα με ανθρώπους που την επόμενη μέρα θα συναντήσουμε σε κάποια διαδήλωση. Είναι πάλι άνοιξη και ακούω την εκπομπή με τον Μπακιρτζή, ακούω την εκπομπή με την Ματούλα, και δεν είμαι εκεί, νευριάζω που δεν είμαι εκεί, εκεί είναι οι φίλοι μου, μια μέρα θα πάω κι εγώ, μόνιμα, θα με περιμένουν στην Ιπποκράτους να πιούμε μαζί όλες τις μπύρες του κόσμου.

Είναι η τελευταία μου μέρα στην Αθήνα και είμαι σκατά, δεν ξέρω που να πάω, πάω στο Radiobubble, είμαι κομμάτια, η Καλλιόπη μου λέει άσχετα για να κρατάει το μυαλό μου απασχολημένο, πρώτη φορά μαθαίνω για τη ραδιοφούσκα στο διάστημα. Η ραδιοφούσκα είναι το μέρος που πηγαίνουν οι φωνές όταν φεύγουν απ’ τη γη, το Radiobubble είναι το μέρος που πηγαίνουν οι άνθρωποι που πατούν γερά στη γη. Εγώ δεν μιλάω για ραδιόφωνο, μιλάω για έρωτα.

Και κάπως έτσι πέρασαν οι μήνες, τα χρόνια, με πολλές αγκαλιές και πολλή αγάπη, με μερικούς υπέροχους τρελούς που κάποτε ερωτεύτηκαν κι έγραψαν ιστορία, στην πορεία κάποιοι έφυγαν, κάποιοι ψωνίστηκαν, κάποιοι ξεπουλήθηκαν, κάποιοι έφτιαξαν άλλους κόσμους μαγικούς, παράλληλους ή ομόκεντρους, κάποιοι χάθηκαν για πάντα, κάποιοι συνέχισαν να το παλεύουν, με κάποιους ακόμα το παλεύουμε μαζί.

Αυτά περίπου είναι για ‘μένα το Radiobubble, οι άνθρωποι που ερωτεύτηκα, άνθρωποι που η ζωή μας έφερε κοντά, μετά μας πήρε μακριά και μια μέρα ίσως μας ξαναφέρει κοντά. Οι άνθρωποι που μπαινοβγαίνουν σε ψευδώνυμα όπως ένας όμορφος που είχα παλιά μπαινόβγαινε σε θάλασσες του Λιβυκού, γαλάζιες.

Μια μέρα θα ξανασυναντηθούμε. Θα είμαστε και πάλι όλοι μαζί, χωρίς στρατόπεδα, παρατάξεις, φράγκα, περιουσίες, αυτοματισμούς. Μια μέρα θα ξαναερωτευτούμε, όπως την πρώτη φορά. Και τότε θα τους ξανακάνουμε σαμποτάζ!

Βατατζή ή Βατάτζη; Εκεί! (Jaquou vs l' Utopie)

για τους αγαπημένους του radiobubble

Όταν συμβαίνουν γεγονότα σημαντικά για τη ζωή τους, οι άνθρωποι θυμούνται τουλάχιστον τις ημερομηνίες. Τις κάνουν ορόσημα, πετραδάκια στον δρόμο του τυφλού κοντορεβιθούλη, και σημαδεύουν τις διαδρομές τους. Τις γιορτάζουν, τις σιχτιρίζουν, κάνουν γιορτές ή πίνουν μόνοι τους μέχρι να μεθύσουν. Είναι τα στίγματα που ζωγραφίζουν στο δέρμα.

Εγώ δεν θυμάμαι ποτέ ημερομηνίες. Ο χρόνος δεν έχει καταφέρει ακόμα να μετατραπεί σε ορόσημο και η νοσταλγία δεν με έχει ακόμα πλησιάσει. Εφηβικά του φέρομαι δεκαετίες τώρα, λες και δεν υπάρχει. Θυμάμαι όμως τα πρώτα βλέμματα και τα πρώτα συναισθήματα και πάντα συνειδητοποιώ από την πρώτη στιγμή τον έρωτα. Τον αναγνωρίζω χωρίς δυσκολία και δεύτερες σκέψεις και τον κυνηγάω με πείσμα.

Δεν θυμάμαι λοιπόν ποια χρονιά ήταν. Δεν θυμάμαι ούτε ποια ήταν η αφορμή που ανέβηκα την κόκκινη σκάλα. Είχε σίγουρα να κάνει με μια διαδήλωση, ίσως με μια γενική απεργία και ο Τάκης μου πρότεινε να περάσω από τη ραδιόφουσκα για να σχολιάσουμε τα γεγονότα. Ήταν μια απρόσμενη πρόσκληση αλλά θρασύτατη και γλωσσοκοπάνα, πήγα. Δεν θυμάμαι τι είπα. Ήμουν φαντάζομαι μια διαδήλωση έτοιμη να ξεσπάσει.

Εκεί τους γνώρισα όλους. Ξενάκι, από έναν διαδικτυακό κόσμο όπου τα ψευδώνυμα αποκτούσαν πρόσωπα μετά από ημέρες συνεννοήσεων, μπήκα σε έναν κόσμο που τα πρόσωπα αποκτούν διαδικτυακά ψευδώνυμα και εξελίσσονται σε γοητεία ριζωμένη στα φώτα της ξύλινης μπάρας. Αυτοί είναι άνθρωποι νησιά με εκατοντάδες απόψεις ανά δευτερόλεπτο και τις εκφράζουν δυναμικά χωρίς να λογαριάζουν το κόστος της ορμής. Φυτεύουν διαρκώς ιδέες και τις βλέπουν να φτιάχνουν κορμούς, πληρώνοντας ακριβά τις ώρες που σκάλιζαν για να ανακατευτεί το χώμα. Βουτάνε στο σήμερα, τη ζωή, την επικαιρότητα, το χθες, την ποίηση, τα παιδιά, τη μουσική, τον έρωτα, τις λέξεις, τα βλέμματα, τα αγγίγματα, τα θολά ποτήρια και φτύνουν κατάμουτρα τις δεύτερες σκέψεις τους. Εμπιστεύονται χωρίς να σκέφτονται τις παρενέργειες. Ζούνε την ηθική τους και δεν τρέφονται από αυτή. Δίνουν μάχες στα χαρακώματα μιας προσωπικής αισθητικής ρευστής και εξελισσόμενης. Ανοίγουν τα αυτιά σε άγνωστα τραγούδια και ψάχνουν τις αιτίες για να τα αγκαλιάσουν. Και τις βρίσκουν. Πατάνε στο κεφάλι τις ανάγκες, αναπνέουν το οξυγόνο της επιθυμίας, συμπιέζονται από την καθημερινότητα και κλωτσάνε με πείσμα τους μπάτσους της.

Τα χρώματα που μας αγκάλιασαν, πράσινο και κόκκινο. Πατάμε ακόμα το ζωγραφιστό πάτωμα και κοιτάμε τη θάλασσα πίσω από τα λουλούδια. Καπνίζουμε και βρίζουμε τους καπνιστές, πίνουμε και ακολουθούμε τον Καίσαρα πάνω κάτω στο πατάρι. Τον ξεμοναχιάζουμε για να μας πει δυο λέξεις.

- Παλεύεται το μηδέν;

Έ ν α

Άρθρωσα με έπαρση

Και μετά

έ ν α συν έ ν α

Κάνουν

δ ύ ο

λες και ήταν κεκτημένο από αιώνες

το σ υ ν

για να μας πάει παραπέρα*

Ήταν ψέματα πως οι νέες λέξεις γεννήθηκαν στην Ιπποκράτους. Γεννήθηκαν κάπου μεταξύ Βατάτζη και Βατατζή γωνία, σε μια διεύθυνση που δεν ξέρουμε πως προφέρεται, δεν ξέρουμε που τονίζεται, δεν θέλουμε να την ορίσουμε, δεν θέλουμε να μας ορίσει αλλά ζούμε μέσα της.

Εσείς, ξέρετε ποιοι είστε, εσείς εκεί έξω, κρατάτε την καρδιά μου ζωντανή να αναπνέει στη φουρτουνιασμένη θάλασσα. Εσείς, ανάψτε τους φάρους της επόμενης εφήμερης στεριάς. Τα χαμένα παιδιά έχουν ανοίξει ήδη πανιά…

* Απόσπασμα από Το Εξώφυλλο Δέρμα Του Χρόνου, του Πάνου Οικονόμου

Από φθινόπωρο θα ερωτευτούμε αλλού (Μαρία Πετρίτση)

(Κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "δρόμος της Αριστεράς" στις 28 Ιουνίου 2014)

“Σε μια εποχή όπου το όνειρο της επιτυχίας, κάθε είδους επιτυχίας, έχει αποστραγγιχτεί από όλα τα άλλα νοήματα εκτός από τον εαυτό του, οι άνθρωποι δεν έχουν τίποτε με βάση το οποίο να μετρήσουν τα επιτεύγματά τους, εκτός από τα επιτεύγματα των άλλων. Η αυτοέγκριση εξαρτάται από τη δημόσια αναγνώριση και επιδοκιμασία, και η ποιότητα αυτής της έγκρισης έχει υποστεί από μόνη της πολλές σημαντικές αλλαγές“.

Αυτά λέει ο Κρίστοφερ Λας στο βιβλίο του “Η κουλτούρα του ναρκισσισμού“, και εν προκειμένω, τηρουμένων των αναλογιών, η φράση θα μπορούσε να αναφέρεται στο radiobubble. Σκληρή και άκαμπτη η πραγματικότητα, παρόλα αυτά οι άξιοι επιβιώνουν και προχωρούν. Το καφέ της οδού Ιπποκράτους 146, μαζί με το γνωστό πατάρι απ’ όπου εξέπεμπε και το “διαγαλαξιακό ραδιόφωνο” του σταθμού, κλείνει το Σάββατο 28 Ιουνίου. Μέσα στα οκτώ χρόνια λειτουργίας του κατάφερε να εξασφαλίσει όλα όσα χρειάζονται για να θεωρείται, ήδη, ιστορικό στέκι. Κέρδισε την αγάπη μιας μεγάλης μερίδας κόσμου που, ενίοτε, δεν δίσταζε να ταξιδέψει και από άλλες χώρες για να παρευρεθεί σε κάποια εκδήλωση, και το θαυμασμό των “συναδέλφων” του, που σε πολύ μεγάλο βαθμό αναγνώρισαν την ιδιαιτερότητα της ουσίας αυτού του μαγαζιού και υποκλίθηκαν στο πρωτοποριακό του ύφος.
Τα ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης το επαίνεσαν πολύ, με αποκορύφωμα τους New York Times, που αφιέρωσαν μια ολόκληρη στήλη στο “πατάρι του radiobubble”, τονίζοντας το ρόλο του στην εγχώρια και διεθνή ενημέρωση.
Από κεί πέρασαν προσωπικότητες του πολιτικού και καλλιτεχνικού – και όχι μόνο – χώρου όπως ο Περικλής Κοροβέσης, η Όλια Λαζαρίδου, ο Νίκος Αναγνώστου, ο Πάνος Οικονόμου και λοιποί. Στα ελάχιστα τετραγωνικά του radiobubble ενώθηκαν παρέες, γεννήθηκαν έρωτες, στήθηκαν φιλίες, συνέβησαν σπάνια πράγματα. Προωθήθηκε και υπηρετήθηκε η ανεξάρτητη ενημέρωση, οργανώθηκαν κοινές δράσεις. Η δημιουργική διάθεση των θαμώνων άνθισε. Ακτιβιστές, καλλιτέχνες, διανοούμενοι και ονειροπόλοι ασυμβίβαστοι με την πλήξη και την ομοιομορφία της εποχής, όλοι βρήκαν τη θέση τους στο αθηναϊκό στέκι. Ο Αποστόλης Καπαρουδάκης και η Καλιόππη Τακάκη, οι ιδρυτές και υπεύθυνοι, ήξεραν να είναι στήριγμα, φίλοι, διοργανωτές και επιχειρηματίες. Χωρίς να χάσουν ποτέ την ανθρώπινη πλευρά του επαγγελματικού ρόλου τους, κατόρθωναν με ευκολία και αμεσότητα να αγκαλιάζουν τους ανθρώπους τους και να κάνουν την αθηναϊκή νύχτα ένα μεγάλο, μακρύ καλοκαίρι.

Ο Αποστόλης δημιούργησε το radiobubble.gr το 2007. Έτσι, έχοντας την ευθύνη του προγράμματος ενός εμβληματικού “ραδιοφώνου της νέας εποχής” και αναζητώντας τρόπους για να μπορούν να γίνουν πράξη έννοιες όπως “δημιουργία διαδικτυακής κοινότητας” και “δημοσιογραφία των πολιτών“, ειδικεύτηκε στις ιδιαιτερότητες του web radio και της δημοσιογραφίας στα νέα μέσα. Είχε την ευθύνη του προγράμματος του radiobubble, καθώς και του συντονισμού των διαφορετικών ομάδων της ανοικτής κοινότητάς του (news, blogs, music, community, cafe/bar), ήταν μέλος της ομάδας των ειδήσεων του #rbnews και ανήκει στην ιδρυτική ομάδα του Hackademy.

Σήμερα το απόγευμα, στις 18.00, το radiobubble αποχαιρετά τους φίλους του. Πριν ρίξει την αυλαία, προσκαλεί όλο τον κόσμο σε ένα εγκάρδιο, ανοιχτό πάρτι. Για λίγη ακόμα συγκίνηση, χαρά, συντροφικότητα και εκείνο το όμορφο συναίσθημα του ανήκειν, τα παιδιά της Ιπποκράτους 146 απόψε συναντιούνται για μια τελευταία φορά στο στέκι. Κάθε τέλος, όμως, είναι και μια καινούρια αρχή. Όπως πολύ χαρακτηριστικά δήλωσε η Καλλιόπη, “από φθινόπωρο θα ερωτευτούμε αλλού”. Η αγάπη δεν στερεύει. Ας κάνουμε πως δεν ακούμε εκείνο το εσώτερο Κρακ! και ας βάλουμε ακόμη ένα ποτό στην υγειά των φίλων. Τον Σεπτέμβρη θα ξανανθίσει κάπου ολοκαίνουρια ο bubble έρωτάς μας.

Μια φούσκα που δεν ήταν (Tα Χαμένα Επεισόδια)

Την προηγούμενη Τρίτη κατέβαινα την Ιπποκράτους λίγο πιο σκεφτικός από ότι συνήθως, σκεφτόμουν, θυμόμουν, θύμωνα, γελούσα, τελικά μέχρι να βγω στην Πανεπιστημίου χαμογελούσα. Ήταν λίγο διαφορετική εκείνη η Τρίτη, αν και είχε ξεκινήσει με τον γνωστό της ρυθμό, το πρωί δουλειά και το μεσημέρι, μόλις πάτησα το πόδι μου στον δρόμο, τηλέφωνο στην Καλλιόπη, είσαι εκεί, εδώ είμαι, έρχομαι. Η συνήθεια της Τρίτης ξεκίνησε τον Οκτώβριο, τότε που νόμιζα ότι μπορώ να κάνω εκπομπές στο ραδιόφωνο (γελάει ο κόσμος), και ενώ σταμάτησα τις εκπομπές με την Κ. κακήν κακώς (αλλά καλώς), ο καφές τις Τρίτες στο radiobubble συνεχίστηκε (καλά, όχι κάθε Τρίτη, καμιά φορά χρειαζόταν να ακούσω στο τηλέφωνο αυτή τη γλυκιά καλούτσικη φωνή να ουρλιάζει γλυκοψυθιρίζει, πού χάθηκες πάλι, έλα, για να ξαναπάω). Τέλος πάντων, την προηγούμενη Τρίτη κατέβαινα σκεφτικός την Ιπποκράτους γιατί μόλις είχα μάθει ότι το καφέ του bubble θα κλείσει. Και αυτό είναι ένα post που δεν θέλει να γίνει νοσταλγικό, ούτε αποχαιρετιστήριο, θέλει μόνο να πει ευχαριστώ.

Όποιος έχει ασχοληθεί με το internet στην Ελλάδα τα τελευταία 5 χρόνια ξεφεύγοντας από το κλασικό τρίπτυχο facebook, porn, downloading, νομίζω (ή έτσι θέλω να πιστεύω) ότι ξέρει το bubble, έχει ακούσει έστω και για 10 δευτερόλεπτα κάποια από τις εκπομπές του, έχει ενημερωθεί έστω και τυχαία από το rbnews και αν το έχει ψάξει λίγο περισσότερο, έχει περάσει για έναν καφέ (ο οποίος αποκλείεται να ήταν φραπές) από την Ιπποκράτους ή έχει βρεθεί σε κάποιο από τα μαγικά πάρτυ του. Το καφέ του bubble ήταν το σημείο ενσάρκωσης των άβαταρς, πήγαινα ως Χαμένο Επεισόδιο και έφευγα ως Γιώργος, γνώρισα τους πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους που έχω γνωρίσει την τελευταία τριετία, ήπια ατελείωτα λίτρα μπύρας, έφτασα ακόμα και να ντυθώ για αποκριάτικο πάρτυ (αν και γενικώς σιχαίνομαι τις απόκριες) βάζοντας για κάπα ένα κόκκινο ριχτάρι καναπέ και κρατώντας για υπερόπλο ένα πλαστικό κίτρινο λουλούδι (ναι, ήμουν ένας υπερήρωας που γκρεμοτσακίστηκε, τι δεν καταλαβαίνεις;).

Κυρίως όμως το bubble ήταν στέκι, από αυτό που είχαμε στο λύκειο ή στο πανεπιστήμιο, ένας χώρος που ήξερες ότι ακόμα κι αν πας μόνος σου θα βρεις καλή παρέα, θα συζητήσεις, θα γελάσεις, θα κλάψεις, θα τρολάρεις, θα ξεχαστείς. Ήταν επίσης σημείο συνάντησης ανθρώπων που διαφορετικά ίσως και να μην βρίσκονταν ποτέ, στα τραπεζάκια του τα dm’s και τα mentions (και τα αμένσιωτα επίσης) μετατρέπονταν σε πραγματική συζήτηση, τα υπονοούμενα γίνονταν φλερτ, οι διαφωνίες κατέληγαν να πνιγούν σε ποτήρια με ουίσκι και βότκα. Στο 146 της Ιπποκράτους καταλάβαινες γιατί αξίζει να ασχοληθείς με το internet σήμερα και η απάντηση ήταν απλή: οι άνθρωποι που θα γνωρίσεις εδώ μέσα. Δεν θα αρχίσω τώρα τον κατάλογο των ονομάτων, θέλω μόνο να πω, αφού φτάσαμε ως εδώ, αυτό: ευχαριστώ Καλλιόπη, Αποστόλη, Μαρίνα, Μαρία, Λένα, Πετρούλα, Κωνσταντίνα, Σταυρούλα, Μαριάννα, Σπύρο, Μύριαμ, Νίκο (είδατε πώς χωράτε όλοι σε μια πρόταση; Χωράτε – και τέλος πάντων εδώ είναι το blog μου και τις προτάσεις τις γράφω εγώ). Και μην ξεχνάμε ότι και οι συλλογικότητες είναι όπως όλες οι σχέσεις, σήμερα που είμαστε μαζί νομίζουμε ότι θα μείνουμε για πάντα, αλλά μετά οι συνθήκες αλλάζουν, οι άνθρωποι αλλάζουν, γίνονται πράγματα μη αναστρέψιμα και καταλυτικά, αλλά κι αν τελικά χωρίζουμε δε σημαίνει ότι εν τω μεταξύ δεν αγαπηθήκαμε, κι αν μαλώσαμε δε σημαίνει ότι εν τω μεταξύ δεν νοιαστήκαμε.

Το καφέ στην Ιπποκράτους κλείνει (ναι, γιατί προφανώς δεν έκανε λεφτά) και από Σεπτέμβρη τα ραντεβού θα δίνονται αλλού, αύριο Σάββατο 28.06 θα γίνει το τελευταίο μεγάλο πάρτυ και προσωπικά θα φροντίσω να μη μείνει σταγόνα στην κάβα. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά επειδή αυτή η φούσκα, είναι η μόνη που αξίζει να τη ζεις.

(Άλλα ξεκίνησα να γράψω, άλλα έγραψα. Δεν πειράζει, ας μείνει και κάτι ανείπωτο, δεν είναι πάντα οι λέξεις η σωστή διαφυγή)

Radiobubble: So Long and Thanks for All the Phygital (Σπύρος Δερβενιώτης)

Tελευταίο σαββατοκύριακο για τo cafe/studio του radiobubble . Στην ηλικία μου είσαι πλέον πάλιουρας στις κηδείες, ειδικά προσπαθειών που έμειναν από καύσιμο ακριβώς στη μέση της ερήμου που τα χρειαζόματαν για να φτάσουμε στον πολιτισμό. Εγχειρήματα όπως η “Γαλέρα”π.χ. στα οποία διανύσαμε όλα τα χιλιόμετρα ανάμεσα σ’ εκείνα τα ψυθυρίσματα στ’ αυτί που ουσιαστικά σημαίνουν “πάμε σπίτι σου;” μέχρι εκείνα που ουσιαστικά σημαίνουν “πηγαίντε τον στην πίσω αυλή και εκτελέστε τον”. Εγχειρήματα ανθρώπων που τα δώσανε όλα και ακριβώς γι αυτο δεν κράτησαν τίποτα για πάρτη τους, και παρ’ όλα αυτά βγήκαν κερδισμένοι. Όχι από φράγκα, αυτά πάνε σε ανθρώπους που τα επιθυμούν, “κι αυτό το εισπράτει το κοινό” , ξεχωρίζουν κάποια στιγμή τα πιράνχας απ’ τα χρυσόψαρα, αλλα γι αυτά θα μιλήσουμε (ή όχι) στο μέλλον, προς το παρόν έχουμε κηδεία, και στις κηδείες κανείς δεν παίρνει στα σοβαρά τι έχεις να πείς για το μέλλον, και ναί, κάπου εδώ πρέπει να βάλω τελεία.

Με τον Αποστόλη δεν θα χαθούμε, ούτως ή άλλως, οι βίοι μας άλλωστε είναι παράλληλοι εδώ και δυόμισι δεκαετίες, από τότε που μέχρι κι ο Τσακνής έγραφε καλά τραγούδια.

“Τα όνειρα των εραστών δε σβήνουν”.

Ένα αθηναϊκό στέκι μας αποχαιρετά (Μαρία Πετρίτση)

(Κείμενο που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Αυγή" στις 28 Ιουνίου 2014)

Το Σάββατο 28 Ιουνίου, ένα γνωστό αθηναϊκό στέκι, το radiobubble, κλείνει τις πόρτες του. Το καφέ της οδού Ιπποκράτους 146, όπου μέχρι σήμερα στεγαζόταν και το ραδιοφωνικό στούντιο του ομώνυμου διαδικτυακού σταθμού, αποχαιρετά το κοινό και τους φίλους που εδώ και επτά χρόνια το αγάπησαν, το στήριξαν και μοιράστηκαν εντός του μικρότερα ή μεγαλύτερα κομμάτια ζωής και όχι μόνο. Από το φθινόπωρο θα βρίσκεται σε αναζήτηση νέου χώρου.

radiobubble sima logo eng1 300x219 Ένα αθηναϊκό στέκι μας αποχαιρετάΟ Αποστόλης Καπαρουδάκης δημιούργησε το radiobubble.gr το 2007. Έτσι, έχοντας την ευθύνη του προγράμματος ενός εμβληματικού “ραδιοφώνου της νέας εποχής” και αναζητώντας τρόπους για να μπορούν να γίνουν πράξη έννοιες όπως “δημιουργία διαδικτυακής κοινότητας” και “δημοσιογραφία των πολιτών”, ειδικεύτηκε στις ιδιαιτερότητες του web radio και της δημοσιογραφίας στα νέα μέσα. Είχε την ευθύνη του προγράμματος του radiobubble, καθώς και του συντονισμού των διαφορετικών ομάδων της ανοικτής κοινότητάς του (news, blogs, music, community, cafe/bar), ήταν μέλος της ομάδας των ειδήσεων του #rbnews και ανήκει στην ιδρυτική ομάδα του Hackademy.

Στο πλευρό του, η Καλλιόπη Τακάκη, ηχολήπτρια και ηθοποιός. Ως ηθοποιός έχει δουλέψει στον κινηματογράφο, στο θέατρο και στην τηλεόραση. Ως ηχολήπτρια εργάστηκε στο ραδιόφωνο και σε συναυλίες με γνωστά- άγνωστα συγκροτήματα. Για μικρά χρονικά διαστήματα, συνεργάστηκε στην παραγωγή τηλεοπτικών εκπομπών, ενώ για μεγάλα χρονικά διαστήματα, παρουσίαζε μουσικές εκπομπές σε ραδιοφωνικούς σταθμούς της Αθήνας και στο radiobubble.

Στον αέρα του ραδιοφώνου παραγωγοί του radiobubble και αγαπημένοι καλεσμένοι όπως ο Περικλής Κοροβέσης, η Όλια Λαζαρίδου, ο Νίκος Αναγνώστου, ο Πάνος Οικονόμου, καθώς και πολλοί μπλόγκερς, μουσικοί, δημοσιογράφοι, συγγραφείς, ποιητές, ακτιβιστές, και πάσης φύσεως καλλιτεχνικές φύσεις συμμετείχαν ή παρουσίασαν γενικές και θεματικές εκπομπές, έκαναν κινηματογραφικά και θεατρικά αφιερώματα, σχολίασαν την επικαιρότητα και έδωσαν πρόσβαση σε Έλληνες του εξωτερικού αλλά και σε διεθνείς κοινότητες στην ενημέρωση για θέματα ελληνικής και όχι μόνο επικαιρότητας. Τα ελληνικά και διεθνή μέσα ενημέρωσης σχολίασαν συχνά “το φαινόμενο radiobubble”, με αποκορύφωμα τους New York Times, που αφιέρωσαν μια στήλη στο “πατάρι του radiobubble”, τονίζοντας το ρόλο του στην εγχώρια και διεθνή ενημέρωση

Μέσα στα επτά χρόνια λειτουργίας του το εξαρχειώτικο καφέ κατάφερε να εξασφαλίσει όλα όσα χρειάζονται για να μπορεί ήδη να χαρακτηριστεί ιστορικό στέκι. Το σημαντικότερο επίτευγμα των ανθρώπων του radiobubble ήταν πως κατάφεραν, σε μια τόσο δύσκολη εποχή, να δημιουργήσουν και να τροφοδοτήσουν μέχρις εσχάτων όχι μόνο έναν κοινωνικό χώρο αλλά και μια κοινότητα όπου το αίσθημα του ανήκειν έπαιξε από την πρώτη στιγμή πρωτεύοντα ρόλο.
Σήμερα το απόγευμα, στις 18.00, το radiobubble αποχαιρετά τους φίλους του. Πριν ρίξει την αυλαία, προσκαλεί όλο τον κόσμο σε ένα εγκάρδιο, ανοιχτό πάρτι. Κάθε τέλος, όμως, είναι και μια καινούρια αρχή. Όπως πολύ χαρακτηριστικά δήλωσε η Καλλιόπη, “απ’ το φθινόπωρο θα ερωτευτούμε αλλού”. Ας ευχηθούμε καλή επιτυχία και ένα δυναμικό, αισιόδοξο νέο ξεκίνημα.

heart of gold (Giagia Duck)

εγώ είμαι ίσως η τελευταία που μπορώ να μιλήσω για το μπαμπλ. Όψιμα το γνώρισα, εκπομπές δεν έκανα, όσες φορές ανέβηκα στο πατάρι δεν άνοιξα το στόμα μου παρά μόνο για να πιω καφέ, στα πάρτυ, ως γνήσια ξενέρωτη, έπινα νερό και στο τσακίρ κέφι κανά τζιν τόνικ, τις δημιουργικές μέρες και νύχτες τις έστηναν άλλοι κι εγώ τις παρακολουθούσα από μακριά, λίγες ήταν οι εκπομπές που άκουγα

μα θα μιλήσω γιατί θέλω να πω

ότι το πρώτο βράδυ που πάτησα το πόδι μου στο μαγαζί –μετά από παιδικό πάρτυ, έβρεχε και όλες οι αναστολές είχαν φουντώσει μέσα μου /πού πας γιαγιά, που δεν ξέρεις κανέναν, τι θα πει ο κόσμος και τα σχετικά/ ένας Καναλάρχης μου μιλούσε και με κέρναγε λες και μ’ήξερε χρόνια, ένας Anenecuilco σιγόνταρε από δίπλα σε κουβέντα για τον Εγγονόπουλο, γιατί ξαναπήγα σύντομα κι από τότε πολλές φορές, αγάπησα την Καλλιόπη, αγάπησα και τον Καίσαρα /δε γίνεται άλλωστε αλλιώς/ γνώρισα πολλούς, άλλους πού’ν’εκεί και νοσταλγούν προκαταβολικά κι άλλους πού’χουν φύγει και σιωπούν ή θεωρούν τη νοσταλγία ήττα, λεφτά δε μ’άφησαν να πληρώσω ποτέ (έχει δίκιο η Κροτ, «λεφτά δεν κάναμε»), με κέρναγαν ανάποδους φρέντο και μυρωδάτα τσάγια, μεσημεριανά παγωτά και μεταμεσονύχτια σάντουιτς, βρήκα έναν κόσμο μακριά από την απέλπιδα ρηχότητα των συναδέλφων μου, που μπορούσα μαζί του να καθίσω, να μιλήσω, να πολιτικολογήσω κι ας διαφωνούμε, ονειρευόμουν κοιτώντας τα ελπιδοφόρα φαναράκια της απέναντι ταράτσας, βρήκα ένα λόγο να ξαναγαπήσω την Ιπποκράτους των νεανικών μου χρόνων και να την κατεβαίνω με την ίδια λαχτάρα

κι ήταν ωραία

(κι ας μην έπαιζαν Neil Young ;-Ρ)

αυτό το τσούρμο των ωραίων τρελών ( Кроткая)

Αυτό το κείμενο προσπαθεί να γραφτεί εδώ και τρεις-τέσσερις μέρες. Το στριφογυρίζω στο κεφάλι μου μέσα στο μετρό, την ώρα που καπνίζω, πριν κοιμηθώ, το φέρνω από δω, το φέρνω από κεί, σβήνω, ξαναγράφω. Τι τα θες, μερικά πράγματα δεν χωράνε στις λέξεις.

Νόμιζα πως θα ένιωθα θλίψη, αλλά τελικά νιώθω απορία και αμηχανία. Εδώ και τέσσερα χρόνια το Μπαμπλ ήταν κομμάτι της καθημερινότητάς μου, είτε επειδή έκανα πράγματα γι’αυτό, είτε με τις εκπομπές του, είτε με τους ανθρώπους του, μάλλον με όλους αυτούς τους τρόπους μαζί. Το Μπαμπλ είναι δημιουργικότητα και φαντασία και συζητήσεις και διαφωνίες και τρολάρισμα και πλάκες και καβγάδες και δυσκολίες και φως και χαρά. Το Μπαμπλ είναι ένα πολύχρωμο παζλ τρέλας και απρόσμενων εκπλήξεων, ομορφιάς και γέλιου και κλάματος και συγκίνησης. Κυρίως συγκίνηση είναι το Μπαμπλ: συν-κίνηση. Για έξι χρόνια (πέντε για μένα), κινηθήκαμε όλοι μαζί κι όσοι διάλεξαν να βρεθούν περιστασιακά μαζί μας, στους άγνωστους δρόμους της μουσικής, της τέχνης, της ποίησης, του θεάτρου, της πληροφορίας και του διαδικτύου. Κάναμε ραδιόφωνο, αλλά κάναμε και πολύ περισσότερα από αυτό. Κάναμε ουσιαστικές παρεμβάσεις και γενήσαμε ιδέες και πράξεις, δείξαμε άλλους τρόπους να ζει κανείς την καθημερινότητα, σε μια πολύ ζοφερή εποχή.

Πάνω από όλα κάναμε φίλους, γίναμε φίλοι και σύντροφοι, μπλέξαμε τα χέρια μας σε μια προσπάθεια να φέρουμε καινούρια πράγματα στο αστικό τοπίο, στην πολιτική και την τέχνη. Αυτό που μας ένοιαζε πάνω από όλα είναι να νικάμε κάθε μέρα το τέρας, αλλά δε φοβηθήκαμε ποτέ να περιγράψουμε το πρόσωπό του ούτε να το αντιμετωπίσουμε. Το τέρας εξάλλου το τρέφουμε όλοι εντός μας, η νίκη είναι να καταφέρνουμε να το σκοτώνουμε κάθε μέρα. Κι ο μόνος τρόπος -τα’χω ξαναπεί- είναι οι συλλογικότητες και η συντροφικότητα. Αυτό ήταν σίγουρα το μπαμπλ, μαζί με μεθύσια, χορούς, γλέντια, θολά βλέμματα διαθλασμένα μέσα από θολά ποτά. Στο παταράκι του Μπαμπλ έγιναν πολύ σπουδαία πράγματα, κι αυτό που μπορώ να πω είναι πως, όταν όλα αυτά (ή έστω πολλά από αυτά) τα ζεις από μακριά, η νοσταλγία νοηματοδοτείται πια αλλιώς. Παίρνει άλλο περιεχόμενο.

Ένα πράμα δεν κάναμε αυτά τα έξι χρόνια: λεφτά. Τι να κάνεις. Όταν ασχολείσαι με την ουσία, τη δημιουργία και το αντίδοτο στο τέρας, τα πλάνα για λεφτά δε χωράνε στο business plan σου. Είσαι πολύ μπίζι με άλλα.

Σκέφτομαι όσα έζησα στην Ιπποκράτους τα τελευταία πέντε χρόνια. Σκέφτομαι φίλους κι εχθρούς και χαμένους. Σκέφτομαι τα βράδια και τα ξημερώματα που ενώσαμε φωνές και ψυχές. Δεν έχει νόημα να καταλογογραφήσω ανθρώπους, αλλά δε γίνεται να μην μιλήσω για τον Contrabbando, τον Καίσαρά μας, έναν από τους ελάχιστους σπάνιους ανθρώπους που είχα την απίστευτη τύχη να γνωρίσω εκεί μέσα. Αν με βάλεις να αναφέρω ένα πράγμα για το οποίο άξιζε το Μπαμπλ, αυτό ήταν σίγουρα ο Contrabbando.

Δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάνουμε Καίσαρες, είναι πολύ λίγοι πια. Δεν έχουμε την πολυτέλεια να ζούμε και να δρούμε χωρίς Μπαμπλ-καταστάσεις. Λείπουν, σπανίζουν, γι’αυτό και λάμπουν πιο πολύ.

Άνω τελεία, λοιπόν. Και τα λέμε. Και #mono_agapi.

Ιπποκράτους 146 και Άλφα Κενταύρου γωνία (Γαλαξιάρχης)

Την Παρασκευή 27/6 κλείνει ένας κύκλος τριών ετών συμμετοχής μου σε ένα πολύ πρωτοποριακό σχήμα που είναι δύσκολο ακόμη και να το περιγράψεις. Ιντερνετικό ραδιόφωνο; Μουσικές; Πολιτισμός, Δημοσιογραφία των πολιτών; Κοινωνικά δίκτυα; Παρέες; Μπαράκι; Καφενείο; Κέντρο επιχειρήσεων; Πόσα χώρεσαν τελικά σε μόλις 30κάτι τετραγωνικά πίσω από μία συστάδα με λουλούδια ψηλά στην Ιπποκράτους;

Προσπαθώ εδώ και μία ώρα να γράψω έναν απολογισμό, καθώς από μεθαύριο -και μετά το απαραίτητο πάρτι- το μπαράκι που φιλοξενούσε το radiobubble στη Νεάπολη Εξαρχείων παύει να υπάρχει. Αλλά οι προτάσεις βγαίνουν το ίδιο χαώδεις, όπως η περιγραφή του radiobubble ως φυσικός, εικονικός και πάνω από όλα πραγματικός χώρος με πολύ πραγματικούς Ανθρώπους.

Οπότε σταματάω την προσπάθεια, γιατί όπως κι αν ξεδιπλώσεις τις προτάσεις, αυτές μετουσιώνονται σε μία και μόνη λέξη – με λαμπάκια που αναβοσβήνουν: «Αποχαιρετισμός»

Αποχαιρετισμός; Όχι δα.

Απλά τo radiobubble χαιρετάει το μπαράκι της Ιπποκράτους, για νέες διαγαλαξιακές διαδρομές.

Αύριο λοιπόν, Παρασκευή 27/6, στις 6 μ.μ. δύο από τους “παλαίμαχους” της ομάδας του #rbnews χαιρετάμε με τη σειρά μας το παταράκι που μας φιλοξένησε από το 2011, γνωστόν και ως radio booth. Χωρίς πρόγραμμα και χωρίς σενάριο. Με μπόλικες μουσικές και μία επιλογή από τα ανοίγματα περασμένων εκπομπών, φτιαγμένα στην “μονταζιέρα” του radiobubble news.

Από το Σεπτέμβριο τα ωραία.

Υ.Γ. Ραντεβού το Σάββατο στις 6 μ.μ. στο “φίτζιταλ” της Ιπποκράτους 146, για το εορταστικό goodbye.

Μέσα και έξω από τη φούσκα (old boy)

Για όλους εμάς που προτιμάμε να ζούμε κατά το πλείστον μέσα στο μυαλό μας,

για όλους εμάς που ποτέ δεν βρισκόμαστε εντελώς στον φυσικό χώρο στον οποίο βρισκόμαστε, καθώς την ίδια στιγμή θα είμαστε περισσότερο ή λιγότερο χαμένοι σε κάποια σκέψη,

για όλους εμάς που οι φυσικοί χώροι είναι μια ακόμη πληροφορία που επεξεργάζεται ο εγκέφαλός μας (και όχι απαραίτητα από τις πιο καθοριστικές),

για όλους εμάς που θύουμε στην αφηρημάδα και το αφηρημένo,

η λειτουργία που έχoυν κάποιοι ελάχιστοι φυσικοί χώροι

είναι αυτή της άγκυρας,

μιας άγκυρας που ρίχνουμε από 'κει ψηλά,

από τα άυλα και τα αφηρημένα

στα γήινα και τα συγκεκριμένα,

είναι επίσης η λειτουργία της απόδειξης,

πως είμαστε άνθρωποι ολόκληροι κι όχι πνεύματα σκέτα,

με τη διαφορά πως δεν πρόκειται για μια γείωση

που μας καθιστά άπιστους στη φύση μας,

αλλά για μια γείωση που μας καθιστά ακόμη πιο πιστούς,

αφού πρόκειται για μια γείωση εντελώς συνειδητή, ρομαντική κι ιδεολογική,

πρόκειται για την ιδεολογία της πίστης σε εκλεκτικές συγγένειες,

πρόκειται για τον ρομαντισμό ως δόγμα,

πρόκειται για την ανάγκη του ανήκειν σε κοινότητες μεγαλύτερες από σένα,

ακριβώς επειδή ζεις τόσο μέσα σε σένα και τόσο έξω από τους άλλους,

πρόκειται τελικά για ένα ρομαντισμό,

που όσο κι αν τον διαψεύδουν ενίοτε τα πράγματα

ή που όσο κι αν στην πορεία προκύπτουν διασπάσεις ή χωρισμοί δρόμων,

είναι απρόσβλητος από τα δεδομένα της πραγματικότητας,

καθώς η πραγματικότητα χάνει πάντοτε από την αλήθεια,

και η αλήθεια βρίσκεται στο συναίσθημα,

στην επιλογή νοηματοδότησης,

στην επιλογή να ζήσεις τις ιστορίες σου εδώ,

στην επιλογή να επενδύσεις ένα μέρος με αναμνήσεις,

λύνοντας την άγκυρα κι επιτρέποντάς του

να σηκωθεί κι εκείνο προς το άυλο και το ονειρικό,

προς το ολότελα πλαστό και το ακόμη πιο ολότελα αληθινό.

Μετά από τέσσερα χρόνια ιστορίας και ιστοριών, το radiobubble αποχαιρετά ολόκληρη αυτή την εβδομάδα το 146 της Ιπποκράτους, απειλώντας μας πως απ' το φθινόπωρο θα ερωτευθούμε ξανά. Ό,τι κι αν συμβεί από εδώ και πέρα όμως, το σίγουρο είναι πως ο χώρος της Ιπποκράτους υπήρξε, και ως γνωστόν είναι αδύνατη η κατάργηση της ύπαρξης.

Τελευταίος Ασπασμός (Duke Zappa)

Πως να χωρέσουν τέσσερα χρόνια σε ένα κείμενο; Μόνο τέσσερα; Ας πούμε έξι. Μια ολόκληρη ζωή, από εκείνο τον Νοέμβρη του 08, που πρωτοάκουσα Radiobubble. Για την ακρίβεια, ή ήταν μια από τις εκπομπές των Contrabbando, ή εκείνη η εκπομπή (live αναμετάδωση) των εκλογών στις ΗΠΑ (ναι εκείνων που πρωτοκέρδισε ο Ομπάμα). Ξεκίνησα ως απλός ακροατής, αλλά στην πορεία συνέχισα ως κάτι άλλο. Η αλήθεια ήταν ότι, τότε, το Radiobubble άνοιξε πόρτες στο μυαλό μου. Μέσω μιας εκπομπής του, βρέθηκα μπλεγμένος με ένα από τα πρώτα free press που κυκλοφόρησαν στη χώρα, το περίφημο “Καλειδοσκόπειο”, μαι σχέση που κρατάει ακόμα. Πριν από τέσσερα χρόνια, απαντώντας στην ανάγκη της κοινώτητας των φίλων του ραδιοσταθμού για ένα μέρος στο οποίο θα βρισκόταν η κοινότητα και θα τα έλεγε δια ζώσης. Μέσα στο στούντιο-καφέ της κοινότητας παίχτηκαν τα πάντα. Η, μάλλον, λίγο από τα πάντα. ΄Ερωτες, μικροί και μεγάλοι, διαφωνίες, φιλίες, συνεργασίες, εκπομπές, συναυλίες, γέλια, κλάμματα, χυλόπιτες, δράματα και περιπέτειες. Τώρα, τέσσερα χρόνια μετά, η κοινότητα του @radiobubble λέει αντίο στο φιλόξενο σπίτι της Ιπποκράτους 146, και ετοιμάζεται για νέες περιπέτειες, σε νέα σπίτια, ίσως και με νέους φίλους. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ το Σάββατο θα πάω για έναν τελευταίο ασπασμό στο καφενεδάκι της Ιπποκράτους, που ήταν το στέκι μου τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Τον Σεπτέμβρη θα ερωτευτούμε αλλού (Theorema)

Αναρωτιέμαι καμιά φορά τι σημαίνει νοσταλγία και πότε την νιώθουμε.

Για παράδειγμα, η νοσταλγία έρχεται μάλλον με το σκίρτημα που αισθανόμαστε όταν θυμηθούμε, ξαφνικά, ένα αντικείμενο ή ένα πρόσωπο που έχουμε χάσει.

Ή μιας ευχάριστης κατάστασης που έφτασε στην ημερομηνία λήξης της, και έτσι όπως την ξέραμε, απλώς δεν έχει άλλο.

Πότε και πώς λήγουν όμως τα πράγματα και η αίσθηση που αφήνουν πίσω τους, όταν έχουν ήδη προλάβει να μας μαγέψουν;

Όσο ζει μέσα μας η έξαψη της δημιουργίας τους, και ο θρίαμβος της χαράς που μας πρόσφεραν, οι εμπειρίες και τα πράγματα παραμένουν ζωντανά – δεν λήγουν.

Η αγάπη δεν στερεύει.

Κανένα μήνυμα δεν θα μπορούσε να είναι πιο αισιόδοξο από αυτό, μιας και μέσα του κρύβεται η υπόσχεση για ένα παλλόμενο μέλλον.

Το radiobubble μας φιλοξένησε για κάμποσο καιρό. Πρόλαβε να ριζώσει ευθέως όσο και παράπλευρα στην καθημερινότητά μας.

Μας συγκίνησε με συγκεκριμένες ή αφηρημένες αφορμές, μουσικές, ποτά, ανθρώπους σπάνιους και συναρπαστικούς, σε καλύτερες ή σε χειρότερες στιγμές – όλες δικές μας ήταν.

Μας έφερε κοντά σε οικείους μας.

Στην ωραία εκείνη ιδέα που αποκαλείται “ράτσα”.

Ίδια ή παρόμοια με μας – ποτέ και κανείς δεν ένιωσε εκεί μέσα μόνος.

Ζήσαμε νύχτες ρομαντικές, γαλήνια απογεύματα, αλκοολικά χαράματα δίπλα σε μια άσφαλτο που μύριζε κοινή πορεία.

Αποστηθίσαμε βλέμματα, φωνές, αγγίγματα και μυρωδιές περαστικών από το διπλανό τραπέζι.

Ανθρώπινα πράγματα, δηλαδή, από κείνα που σε κάνουν να νιώθεις τόσο οπαδός της πραγματικότητας όσο και δέσμιος μιας ολόδικής σου, τρυφερής φαντασίας.

Το radiobubble της Ιπποκράτους 146, στις 28 Ιουνίου μας αποχαιρετά.

Ας κάνουμε πως δεν ακούμε εκείνο το εσώτερο Κρακ! και ας βάλουμε ακόμη ένα ποτό στην υγειά των φίλων.

Το φθινόπωρο θα ξανανθίσει κάπου ολοκαίνουρια ο bubble έρωτάς μας.

#rbnews 35: Το πράσινο κουμπάκι και η κίτρινη λάσπη

Zaphod Galaxyarchis — Sun, 22 Jun 2014 19:44:00 +0000

Η εκπομπή της 20ης Ιουνίου 2014 είναι η προτελευταία της σεζόν και παρόλο που παραμένει σε πλαίσια ειδησεογραφικά, έχει "χαλαρώσει" λίγο.

Ο @galaxyarchis σχολιάζει το ταξίδι της αντιπροσωπείας του Κινέζικου Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ελλάδα, σε συνέχεια του αντίστοιχου ταξιδιού του Έλληνα πρωθυπουργού στην Κίνα πριν από ένα χρόνο. Οι "Κινέζοι επιχειρηματίες", το τρένο της Cosco και το πράσινο κουμπάκι του και μία Ελλάδα... αεροπλάνο.

Επίσης, το χθες και το σήμερα μίας κυβερνητικής εκπροσώπου και τέλος το για μία ακόμη φορά ξεχείλισμα του δημοσιογραφικού βόθρου που ακούει στο όνομα Μάκης Τριανταφυλλόπουλος, αλλά και οι αφελείς της διαδικτυακής επικοινωνίας..

Περισσότερα »

Ένας χρόνος από το "μαύρο" στην ΕΡΤ

Zaphod Galaxyarchis — Mon, 16 Jun 2014 02:08:00 +0000

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Στο στούντιο του radiobubble με το Νίκο Τσιμπίδα, για τον ένα χρόνο από το "μαύρο" στην ΕΡΤ (Παρασκευή 13/6/2014). Ο εκπρόσωπος των δηµοσιογράφων στην ΕΡΑ, ήταν στο µικρόφωνο του ραδιοφώνου, όταν τα ΜΑΤ εισέβαλαν και εκκένωσαν το ραδιοµέγαρο, τον περασμένο Νοέμβριο. H φράση «Ψυχή βαθιά» με την οποία έκλεισε η τελευταία εκπομπή της ΕΡΑ από το ραδιομέγαρο της Αγ. Παρασκευής, έχει περάσει ήδη στη συλλογική μνήμη.

Παρόλο που το θέμα της συνέντευξης θα περιλάμβανε μία αναδρομή στον ένα αυτό χρόνο από το "μαύρο", ο τραυματισμός του αντιπροέδρου της ΠΟΣΠΕΡΤ, Γαβριήλ Κασιμάτη, από άνδρα της ιδιωτικής φύλαξης της ΝΕΡΙΤ, ανέτρεψε τον προγραμματισμό. Μεγάλο μέρος αφορά το συμβάν και την επικαιρότητα, στο ζήτημα της ΕΡΤ.

Περισσότερα »

«Θέλουμε τη σκούπα μας και το φαράσι μας»

Zaphod Galaxyarchis — Sun, 15 Jun 2014 13:51:00 +0000

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Συνέντευξη με τα μέλη του συντονιστικού των 595 απολυμένων καθαριστριών, Φωτεινή Νικηταρά και Δήμητρα Μανώλη, στο στούντιο του radiobubble, την Παρασκευή 13 Ιουνίου 2014.

Δύο ημέρες μετά την έκδοση απόφασης από τον Άρειο Πάγο, η οποία επιτρέπει την αναστολή της πρώτης απόφασης του Πρωτοδικείου για την επαναπρόσληψή τους. Μία απόφαση που συνοδεύτηκε αμέσως μετά από την επίθεση των ΜΑΤ στις καθαρίστριες που κινήθηκαν προς το υπ. οικονομικών. Οι καλεσμένες στο radiobubble, απολυμένες πλέον, καθώς έχει παρέλθει και η περίοδος της διαθεσιμότητας, μεταφέρουν τις εμπειρίες τους από τους προηγούμενους μήνες αδιάκοπου αγώνα στο δρόμο, έξω από το ΥΠΟΙΚ, τα συναισθήματά τους, την αντίδραση του κόσμου, των πολιτικών και βέβαια της αστυνομίας. Δηλώνουν ότι και το καλοκαίρι θα παραμείνουν στη θέση τους. Επόμενος σταθμός η τελική απόφαση του Αρείου Πάγου, τον ερχόμενο Σεπτέμβριο.

Περισσότερα »

Το The Migrants Files –και το Radiobubble– βραβεύονται στα Data Journalism Awards 2014

Jaquou Utopie — Fri, 13 Jun 2014 13:50:00 +0000

Η διεθνής δημοσιογραφική έρευνα δεδομένων "The Migrants Files", η πρώτη συγκεντρωτική καταγραφή των θανάτων μεταναστών στην προσπάθειά τους να περάσουν τα τείχη της Ευρώπης Φρούριο, στην οποία συμμετείχε και το radiobubble με το project "Τα Θανατηφόρα Τείχη της Ευρώπης", κέρδισε χθες το πρώτο βραβείο στην κατηγορία "Data story or group of stories on a single topic" των Data Journalism Awards 2014 που διοργανώνει στα πλαίσια του GEN Summit 2014 η διεθνώς αναγνωρισμένη δημοσιογραφική κοινότητα του Global Editors Network. Είναι η πρώτη φορά που μέσο ενημέρωσης απο την Ελλάδα είναι υποψήφιο σε αυτά τα βραβεία και φυσικά η πρώτη φορά που αυτό βραβεύεται.

Την έρευνα στην ελληνική γλώσσα μπορείτε να δείτε στον ιστότοπο rbdata.gr (τον πρώτο σχετικό με τη δημοσιογραφία δεδομένων στην Ελλάδα), που επιμελήθηκε η ομάδα των radiobubble, radiobubblenews και hackademy.

Το ρεπορτάζ του Migrants Files επιλέχθηκε ανάμεσα σε 75 φιναλίστ σε 8 κατηγορίες που προέκυψαν από περισσότερα από 500 υποψήφια projects, ανάμεσά τους και ρεπορτάζ μεγάλων διεθνών Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης όπως η Washington Post και οι New York Times.

Πιο συγκεκριμένα στην κατηγορία "Data story or group of stories on a single topic" υπήρχαν 11 υποψηφιότητες μεταξύ των οποίων projects των New York Times, του Mother Jones και της Αργεντίνικης La Nación.

The Migrants Files | #MigrantsFiles from Journalism++ on Vimeo.

Το The Migrants Files είναι ένα έργο δημοσιογραφίας δεδομένων των ομάδων Journalism++ SAS, Journalism++ Stockholm και Dataninja, των μέσων Neue Zürcher Zeitung, El Confidencial, Sydsvenskan και radiobubble και των ανεξάρτητων δημοσιογράφων Jean-Marc Manach και Jacopo Ottaviani. Χρηματοδοτήθηκε εν μέρει από το JournalismFund.eu. Οι κύριες πηγές δεδομένων που χρησιμοποιήθηκαν για το The Migrants Files προήλθαν από προηγούμενη δουλειά των United for intercultural action, το Fortress Europe του Gabriele Del Grande και το Puls του Joint Research Center της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και σε επιπλέον έρευνα.

Με τη συγκέντρωση και τη δόμηση δεδομένων από ανοικτές πηγές, τα Migrants Files αποκάλυψαν αποκλειστικές πληροφορίες σχετικά με τους θανατηφόρους δρόμους που βαζίδουν οι μετανάστες στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Ευρώπη και τον όποιο αντίκτυπο έχει αυτό στις μεταναστευτικές πολιτικές των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η έρευνα διεξήχθη από περισσότερους από 10 δημοσιογράφοι από 6 ευρωπαϊκές χώρες. Το επίσημο hashtag του project είναι το # MigrantsFiles.

Οι συντελεστές του The Migrants Files αποφασίσαμε να αποδώσουμε το χρηματικό ποσό που συνοδεύει το βραβείο στις πηγές της έρευνας, στηρίζοντας την προσπάθεια τους, τον δημοσιογράφο Gabriele del Grande και τη νέα του ταινία, και την United for intercultural action against racism.

#rbnews 33: Και βγήκαν όλοι νικητές και χάσαν όλοι οι άλλοι

Zaphod Galaxyarchis — Tue, 10 Jun 2014 00:06:00 +0000

Η εκπομπή της 30ης Μαΐου 2014 είναι απολογιστική των διπλών εκλογών για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Ευρωκοινοβούλιο, οι οποίες έγιναν σε δύο γύρους, στις 18 και 25 Μαΐου 2014 αντίστοιχα.

Ο @galaxyarchis σχολιάζει τα αποτελέσματα των εκλογών και τον ρόλο των ΜΜΕ στην διαμόρφωση του προεκλογικού κλίματος και πάλι εν μέσω απειλών, καθώς και υπέρμετρης παραπληροφόρησης.

Στο δεύτερο μέρος της εκπομπής, ο @Duke_Zappa μεταφέρει τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, όπου κατά κύριο λόγο η δεξιά και άκρα δεξιά κατέκτησαν πολύ υψηλά εκλογικά ποσοστά σε ισχυρές χώρες της ΕΕ.

Περισσότερα »

Ευρωεκλογές 2014: Ο χάρτης της επικράτειας με τα αποτελέσματα ανα δήμο

mpatman — Fri, 30 May 2014 16:51:00 +0000

Ο παρακάτω χάρτης παρουσιάζει τα τελικά αποτελέσματα των Ευρωεκλογών 2014 ανα Δήμο σύμφωνα με το Υπουργείο Εσωτερικών. Σύμφωνα με αυτά τα αποτελέσματα, ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτευσε στους μισούς δήμους (52%) εκ των συνολικα 325 δήμων της επικράτειας. Αναλυτικά,

Σε 169 δήμους πρώτευσε ο ΣΥΡΙΖΑ,
Σε 147 δήμους η Νεα Δημοκρατία,
Σε 6 δήμους το Κομμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας (Δήμος Αρριανών, Δήμος Ιάσμου, Δήμος Μαρωνείας-Σαπών, Δήμος Τοπείρου και Δήμος Αβδήρων),
Σε 2 δήμους το ΚΚΕ (Δήμος Ικαρίας και Δήμος Ιθάκης), και
Σε 1 δήμο η ΕΛΙΑ (Δήμος Τήλου)

map by Mind the Gab and Anarresti

«Mεταξύ του φωτός και της σκιάς», τα τελευταία λόγια της μιντιακής περσόνας Subcomandante Marcos / Between Light And Shadow, Zapatista's Subcomandante Marcos last speech.

Αποστόλης Καπαρουδάκης — Wed, 28 May 2014 16:46:00 +0000

"Και έτσι ξεκίνησε ένας σύνθετος ελιγμός της απόσπασης της προσοχής: ένα μαγικό τέχνασμα που ήταν φοβερό και θαυμάσιο, μια κατεργάρικη κίνηση που ταιριάζει στην ιθαγένικη καρδιά μας. Η εγχώρια σοφία των ιθαγενών προκάλεσε τον μοντέρνο κόσμο, σε ένα από τα προπύργια της – τα μέσα μαζικής ενημέρωσης . Η κατασκευή της προσωπικότητας που ονομάζεται Μάρκος είχε αρχίσει...".

Το κείμενο διαβάστηκε από τον υποδιοικητή Μάρκος το Σάββατο 24 Μαϊου, ημέρα μνήμης για τον δολοφονημένο Ζαπατίστα Γκαλεάνο. Εκείνη την ημέρα οι Ζαπατίστας προσκάλεσαν στη Ρεαλιδάδ εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης και πολίτες απ' όλο τον κόσμο ώστε να ενημερωθούν για τις εξελίξεις σχετικά με τα σχέδια του Ζαπατιστικού Στρατού μετά τις δολοφονικές επιθέσεις των παραστρατιωτικών ομάδων της κυβέρνησης του Μεξικού.

O subcomandante κατά τη διάρκεια της τελευταίας του ομιλίας, Ρεαλιδάδ 24/5/2014

Η αρχική πηγή του ηχητικού ντοκουμέντου που εντοπίστηκε από τον @mpatman βρίσκεται εδώ, το παρακάτω ηχητικό είναι επεξεργασμένο στο audacity ώστε να βελτιωθεί η ποιότητά του. Για την ακρίβεια, παρεμβάσεις έγιναν μόνο όσο αφορά στην αύξηση της έντασης. Κάθε απόπειρα περαιτέρω βελτίωσης του ήχου έκρυβε τον κίνδυνο οι ήχοι απ' τις οπλές του αλόγου του Sub ή απ' το κελάιδισμα των πουλιών της Realidad να αναγνωριστούν ως "θόρυβος" και να αφαιρεθούν. Download από εδώ.

Subcomandante's Marcos, last speech / Mexico, Chiapas, La Realidad, May 2014 by Apostolis_Kaparoudakis on Mixcloud

«Mεταξύ του φωτός και της σκιάς» Τα τελευταία λόγια του Subcomandante Marcos
Σήμερα το πρωί , στο τέλος του αφιερώματος για τον σύντροφο Γκαλεάνο , πάνω από τρεις χιλιάδες Ζαπατίστας των βάσεων στήριξης και των αγωνιστών, μαζί με περίπου χίλια μέλη της Έκτης, άκουσαν τα «τελευταία δημόσια λόγια» του Εξεγερμένου Marcos του EZLN. Έξι ηγέτες της Μυστικής Επαναστατικής Επιτροπής Ιθαγενών, μαζί με τον Μωυσή και τον Μάρκος, ανέβηκαν στη σκηνή. Παρακάτω περιλαμβάνονται μερικά κομμάτια από τα πέντε μέρη της επιστολής του Μάρκος».

1 . Μια δύσκολη απόφαση
« Η μάχη για την ανθρωπότητα και ενάντια στο νεοφιλελευθερισμό ήταν και είναι δική μας, αλλά και πολλών άλλων από τα χαμηλά στρώματα .Ενάντια στον θάνατο , απαιτούμε τη ζωή, ενάντια στη σιωπή , τα λόγια και τον σεβασμό, ενάντια στην αμνησία, την μνήμη, ενάντια στην ταπείνωση και την περιφρόνηση , την αξιοπρέπεια, ενάντια στην καταπίεση , την εξέγερση, ενάντια στη σκλαβιά , την ελευθερία, ενάντια στην επιβολή , την δημοκρατία, ενάντια στο έγκλημα, την δικαιοσύνη.

Περισσότερα »

Διπλό προεκλογικό #rbnews

Zaphod Galaxyarchis — Sun, 25 May 2014 11:21:00 +0000

Οι δύο εκπομπές των αντίστοιχων εκλογικών εβδομάδων του 2014, δεν θα μπορούσαν να έχουν άλλο θέμα παρά τις ίδιες τις εκλογές. Περιφερειακές και βέβαια Ευρωεκλογές. Ο @galaxyarchis σχολιάζει -ενίοτε και σαρκάζει- την πολιτική σκηνή στο δρόμο προς τις εκλογές. Στο επίκεντρο, όπως πάντα, το πολιτικό newspeak και η επικίνδυνη διαχείριση του νεοναζισμού στην Ελλάδα.

Το δεύτερο μέρος κάθε μίας από αυτές τις "ειδικές" εκπομπές, παύει να έχει προεκλογικό χαρακτήρα, καθώς ο @Duke_Zappa καλύπτει από ένα διεθνές πεδίο της επικαιρότητας. Συγκεκριμένα, στην εκπομπή #31 τις εξελίξεις στην Ουκρανία, εν όψει εκλογών και εκεί, και στην #32 τα γεγονότα στην Τουρκία μετά το πολύνεκρο δυστύχημα στο ορυχείο της Σόμα.

Περισσότερα »

Τουρκία: τραυματισμός πολίτη από σφαίρα στην Κωνσταντινούπολη

k2 — Thu, 22 May 2014 15:09:00 +0000

Τα παρακάτω βάσει πληροφοριών που ήταν διαθέσιμες την Πέμπτη 22 Μαΐου ως τις 3 μ.μ.

Περίληψη των σημερινών γεγονότων στην Ισταμπούλ, όπου ο Uğur Kurt χτυπήθηκε από σφαίρα στην αυλή αλεβιτικού κέντρου, στο περιθώριο συγκρούσης διαδηλωτών και αστυνομίας.

Το γεγονός συνέβη στην Οκμεϊντανί (Okmeydanı), αλεβιτική γειτονιά στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης. Σ'αυτή τη γειτονιά πριν από σχεδόν ένα χρόνο χτυπήθηκε από κάνιστρο δακρυγόνου στο κεφάλι ο 15χρονος Berkin Elvan, ο οποίος έπεσε σε κώμα και πέθανε 9 μήνες αργότερα. Στο σημείο που χτυπήθηκε γίνεται κάθε Πέμπτη συγκέντρωση. Έτσι και σήμερα. Οι συγκεντρωμένοι ήταν μάλλον μόλις 10-15 άτομα). Η αστυνομία τους διέλυσε με δακρυγόνα, έτρεξαν στα γύρω στενά, ορισμένοι πέταξαν μολότοφ απ'τις οποίες πήρε φωτιά όχημα της αστυνομίας. Τότε -σύμφωνα με μάρτυρες- αστυνομικοί άνοιξαν πυρ. Τα πυρά ήταν γύρω από το αλεβιτικό κέντρο (Cemevi – αντίστοιχο ναού, αν κι οι Αλεβίτες δεν έχουν ακριβώς ναούς), όπου γινόταν κηδεία. Ως αποτέλεσμα, ο Uğur Kurt, που βρισκόταν στο αλεβιτικό κέντρο για την κηδεία, τραυματίστηκε. Οι πληροφορίες λένε ότι η σφαίρα μπήκε από το στόμα του και καρφώθηκε στον σβέρκο του. Νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση. Ο Νομάρχης Κων/πολης επιβεβαίωσε ότι υπήρξαν πυροβολισμοί, χωρίς όμως να διευκρινίσει τι ακριβώς συνέβη.

Όλα αυτά από τουίτς και κυρίως απ'το ρεπορτάζ του Ισμαήλ Σαϋμάζ: http://www.radikal.com.tr/turkiye/okmeydaninda_polis_mudahalesi_1_kisi_oldu_iddiasi-1193363

Εδώ κι ένα βίντεο ειδησεογραφικού πρακτορείου: https://www.youtube.com/watch?v=oT8BkIKDQRE&feature=youtu.be&app=desktop

Σημείωση:

Ορισμένοι λένε ότι η αστυνομία επίτηδες άνοιξε πυρ εναντίον του αλεβιτικού κέντρου. Το ότι οι Αλεβίτες δεν είναι τα αγαπημένα παιδιά του τουρκικού κράτους είναι γνωστό. Κι υπάρχουν εντάσεις σε αλεβιτικές γειτονιές όπως η Οκμεϊντανί. Γι'αυτό και πολύς κόσμος πιστεύει ότι οι αστυνομικοί θα έβαζαν στόχο τους Αλεβίτες. Δεν ξέρουμε όμως αν κάτι τέτοιο ισχύει.

Περί αξιολόγησης

Thodoris Panagiotopoulos — Sat, 29 Mar 2014 22:29:00 +0000

Γεύσεις θεών στο radiobubble από τα Altamira RestaurantsΚάθε...

Mon, 24 Mar 2014 19:44:00 +0000

Γεύσεις θεών στο radiobubble από τα Altamira Restaurants

Κάθε Τρίτη από τις 21:00 μέχρι τις 23:00 δοκιμάστε δωρεάν με το ποτό ή τη μπύρα σας αρωματικές γεύσεις που σε ταξιδεύουν σ’ όλο τον κόσμο.

Μια διαφορετική γεύση κάθε φορά στο cafe - bar του radiobubble (Ιπποκράτους 146, Εξάρχεια) από την πολυεθνική κουζίνα των Altamira Restaurants

[Στην προσφορά της Τρίτης και ένα εκπτωτικό κουπόνι (20%) για τα Altamira Restaurants]

*για ακόμα μια φορά ευχαριστούμε τον Mind The Gab για την αφίσα*

Πέμπτη 27/03/2014 ένα αφιέρωμα στον Άκη Πάνου on air στο...

Mon, 24 Mar 2014 10:39:41 +0000

Πέμπτη 27/03/2014

ένα αφιέρωμα στον Άκη Πάνου on air στο ραδιόφωνο

και unplugged στο cafe

πό την Πέμπτη 20 Μαρτίου και κάθε Πέμπτη από τις 17:00 μέχρι τις...

Wed, 19 Mar 2014 10:03:18 +0000

πό την Πέμπτη 20 Μαρτίου και κάθε Πέμπτη από τις 17:00 μέχρι τις 20:00

μεταξύ τεμπελιάς και κουβέντας, απολαμβάνουμε ποικιλίες πράσινου, κόκκινου και μαύρου τσαγιού και το “Νεάπολις” καφεκοπτείο, εργαστήριο ζαχαροπλαστικής

(Εμμανουήλ Μπενάκη 72 και Μεταξά, Εξάρχεια)

κερνάει χειροποίητα γλυκά .

Tο Five O’ Clock Tea του

radiobubble cafe - bar (Ιπποκράτους 146, Νεάπολη Εξαρχείων) θα γίνει συνήθεια!

Tribute to the 12" Disco Mix, last heard Fri, 7.3.2014...

Tue, 11 Mar 2014 15:22:31 +0000

Tribute to the 12" Disco Mix by Boulevard Soundsystem Radio on Mixcloud

Tribute to the 12" Disco Mix, last heard Fri, 7.3.2014 @radiobubble.gr

Αφιέρωμα στο 12" disco mix ΑΠΟΨΕ 21:00-22:00

Fri, 07 Mar 2014 15:26:49 +0000

Η αποψινή εκπομπή παραδίδεται στον αναλογικό φετιχισμό και πιο συγκεκριμένα στην υλιστική γοητεία του 12ιντσου disco mix που κυριάρχησε τη δεκαετία του 70 στην τζαμαϊκάνικη μουσική και τάραξε ελαφρώς τα νερά του 7ιντσου single που αποτελεί την κεντρική αρτηρία της τζαμαϊκάνικης μουσικής! Περισσότερα on air…

Απορία φωνής...mix! Live mix από τον Boulevard Soundsystem, λόγω ασθενείας....ΑΠΟΨΕ 21:00-22:00

Fri, 28 Feb 2014 16:44:01 +0000

To radiobubble cafe - bar & live radio θα παραμείνουν...

Fri, 28 Feb 2014 08:33:00 +0000

To radiobubble cafe - bar & live radio θα παραμείνουν κλειστά
Το Σάββατο, την Κυριακή και την καθαρά Δευτέρα (1, 2, & 3 Μαρτίου)

Από κοντά την Τρίτη 4 Μαρτίου στις τρεις το μεσημέρι ;)

[photo via]

Photo

Fri, 28 Feb 2014 08:22:33 +0000

στον Contrabbando, αντί για τραγούδι (#4)

radio sociale — Wed, 26 Feb 2014 12:08:00 +0000

[κείμενο γραμμένο μέσα στη θητεία, η μισή ντροπή δική μου]

Συστάσεις: Προσοχή (αριστερό πόδι σηκώνεται ψηλά και σκάει με δύναμη στο έδαφος) και τυποποιημένη "ποίηση" (στρατιώτης έρευνας-πληροφορικής Χαντζής Χρήστος, 2009 Δ ΕΣΣΟ, 3ος Λόχος 4η Διμοιρία).
Τραγούδια : Η σημαία που αγαπώ/ έχει ένα λευκό σταυρό/ και θα την υπηρετώ/ μέχρι να με βρουν νεκρό (track 1)
Ιστορίες (1): Πρώτη μέρα, γραφειοκρατία, αναμονή και γιατροί. Διάλειμμα για φαγητό, θλιμμένα πρόσωπα, βουβαμάρα η απόλυτη. Ένα στόμα σπάει το mute. "Παίδες, μην κουνηθεί κανείς, παρήγγειλα καζάν ντιμπί"
Ιστορίες (2): Τουαλετοφύλακας μας απαλλάσει από τα ζωώδη μας ένστικτα και ωρύεται. "Να κελαηδάνε τα καζανάκια! Θέλω να τα ακούω!"
Σκέψεις (1): Βγάζεις τα πολιτικά σου ρούχα, ξεντύνεσαι την προσωπικότητά σου. Όλοι γίνονται ίδιοι, όλα τα χρώματα πράσινο και άσπρο
Σκέψεις (2): Νυχτερινή βολή με G3A3. Αν και ωτοασπίδες, ο κρότος σοκαριστικός. Το όπλο χτυπάει με δύναμη τον ώμο, αφήνει φωτιά και εκσφενδονίζει το βλήμα. Νιώθεις τη δύναμη και τον τρόμο. Πως γίνεται να επιτρέπουμε η κατεύθυνση να περιλαμβάνει ανθρώπινο σώμα;
Σκέψεις (3): Το νέο πρόσωπο της νεοελληνικής λεβεντομαλακίας. Ή αλλιώς πως η φράση "άμα τον βρω έξω, θα του σπάσω τα μούτρα" υποκαθίσταται από τη φράση "άμα πάρω τηλέφωνο το βύσμα μου και τον στείλω στα Ρύζια..."
Και το συμπέρασμα της ημέρας: "Με σάλιο και υπομονή ο κώλος γίνεται μουνί"

Boulevard Soundsystem 21.02.2014

Tue, 25 Feb 2014 15:06:47 +0000

Bad boys, outlaws and trouble-makers in Jamaican music by Boulevard Soundsystem Radio on Mixcloud

Boulevard Soundsystem 21.02.2014

ΡΙΧΑΡΔΟΣ ΙΙ του Σαίξπηρ (Ο βασιλιάς λένε πώς πέθανε)

Αποστόλης Καπαρουδάκης — Mon, 24 Feb 2014 13:22:00 +0000

Προσεκτικές Ακροάσεις: Fauve - Vieux frères (2014)

Mon, 24 Feb 2014 08:52:00 +0000

Απόψε Δευτέρα λίγο μετά τα μεσάνυχτα, οι Πολλά Υποσχόμενοι διαλέγουν για προσεκτική ακρόαση την γαλλική κολεκτίβα Fauve που τράβηξε την προσοχή του κοινού πέρσι με τα singles της όπως το “Blizzard” και το “De ceux” .Στις αρχές Φεβρουαρίου παρουσίασε τον πρώτο της ολοκληρωμένο δίσκο με τίτλο “Vieux frères”.

by Πολλά Υποσχόμενοι

Δευτέρα 24/02/14: H HXOTHERAPIA φοράει μπλε…

Sun, 23 Feb 2014 22:59:23 +0000

Τη Δευτέρα 24 Φερβρουαρίου 2014, ο Spanaros αφιερώνει την HXOTHERAPIA σε κομμάτια χρώματος μπλε.

Onair λίγο μετά τις 22:00, ζωντανά από το radio booth του radiobubble.

#22: Άκου, πτώμα, να μαθαίνεις... [Επιστρέφοντας τα δώρα]

contrabbando — Fri, 21 Feb 2014 17:47:00 +0000

"Άκου, πτώμα, να μαθαίνεις. Έτσι, έχουν τα πράγματα.

Όχι, ο καρκίνος δεν παίρνει τους καλύτερους. Ούτε το εγκεφαλικό, ούτε η καρδιοπάθεια, ούτε καμία άλλη ασθένεια. Τους μάγκες δεν τους πάτησε το τρένο. Ο θάνατος είναι αδιάκριτος, κοινός, απόλυτος. Μοναχικός. Το συλλογικό υποσυνείδητο αρέσκεται να "θρηνεί". Όχι αυτόν που πέθανε. Ούτε καν αυτό που εκπροσωπεί, παρόλο που το κραυγάζει. Θρηνεί αυτό που αντιπροσωπεύει στην προσωπική του ματιά, την ιδεολογική φορεσιά με την οποία έντυσε ένα πρόσωπο. Πενθεί, εν τέλει, είτε το "τέλος μιας δικής του εποχής" ή τον ίδιο το μετέωρο φόβο του θανάτου. Του δικού του θανάτου, του δικού του τέλους, του οποίου μια γεύση παίρνει από έναν "ξένο" θάνατο που αγωνιά να οικειοποιηθεί με υπέρμετρη ευαισθησία. Όσο κι αν ερίζουμε, κλαίμε μόνο για τους "δικούς μας ανθρώπους", αυτούς με τους οποίους ζήσαμε, μοιραστήκαμε στιγμές μιας ζωής που πέρασε. Και κλαίμε το ανεπίστρεπτο αυτών των στιγμών. Εγωιστικά, μοναχικά, ναρκισσιστικά. Όπως μας ταιριάζει. Ως πλάσματα ανθρώπινα, ατελή, φθαρτά. Και, φυσιολογικά κι ανθρώπινα, δε μας είναι ούτε πρόκειται να γίνουν όλοι οι νεκροί αρεστοί. Γιατί, η εικόνα τους ως ζωντανών διαμορφώνει τη στάση μας απέναντι στο θάνατό τους. Οριστικά κι αμετάκλητα.

Όχι, στις πλείστες περιπτώσεις, δεν υπάρχει αξιοπρεπής θάνατος. Τουλάχιστον, όσο δε μας στήνουν σε εκτελεστικά αποσπάσματα απέναντι στους φονιάδες μας, ώστε να μπορούμε να τους χαμογελάμε κατάμουτρα την ύστατη ώρα. Ο θάνατος είναι μια μοναχική αγωνία. Τις τελευταίες ώρες του κουβαλά έναν απεγνωσμένο ρόγχο, μια κλινοπάλη του σώματος, μια σταδιακή κατάρρευση όλων των ζωτικών λειτουργιών, μια διαρκή αφαίρεση των εγκεφαλικών/διανοητικών χαρακτηριστικών μας. Λίγο πριν από το τέλος, γινόμαστε ζώα που ψυχορραγούμε, όπως λέει ο Ροθ. Επιστρέφουμε στο απόλυτα ζωώδες και γήινο. Οι ελάχιστες εκλάμψεις, που μυθολογούνται ως τελευταίες κουβέντες, μπορεί να μας εκθέσουν ή να ανοίξουν σε κοινή θέα όσα ασυνείδητα θάβαμε κάτω από τις στρώσεις και τα περιβλήματα του εγώ μας και των δεόντων μιας ολόκληρης ζωής. Είμαστε μιαν ανίσχυρη μάζα οργανικών καταλοίπων, που θα γίνουν στάχτη ή εκλεκτή τροφή για σκουλήκια στο αέναο κυκλικό παιχνίδι της ζωής.Τα 21 γραμμάρια δεν είναι παρά το μεταφυσικό τρυπάκι μας για να μπορέσουμε να αντέξουμε τη ζωή την ίδια. Ή την απώλειά της.

Τέλος, όχι, δεν υπάρχει αξιοπρέπεια στη διαχείριση μιας μακροχρόνιας ασθένειας. Θα ήθελα πολύ να είναι διαφορετικά, αλλά η αλήθεια είναι πικρή και με διαψεύδει. Έχω κλάψει πολύ, έχω πονέσει πολύ, έχω παρακαλέσει πολύ, έχω κουράσει τα αγαπημένα πρόσωπά μου πολύ, έχω ζητιανέψει για αγάπη και φάρμακα, έχω διεκδικήσει ως απόλυτα κακομαθημένο κωλόπαιδο την απεριόριστη προσοχή, έχω βαρύνει την καθημερινότητα των οικείων μου, έχω δεσμεύσει τις ζωές των άλλων. Και, φυσικά, δεν υπάρχει τίποτε ηρωικό στις διάρροιες, τις ναυτίες, τους εμετούς, τα λερωμένα σεντόνια, τις τρύπιες πικεδένιες κουβέρτες των δημόσιων νοσοκομείων, τις νεκρωμένες ξερές φλέβες, το τρύπιο σώμα, τη διαρκώς αποστεούμενη ύπαρξη. Ούτε υπάρχει τίποτε δημοκρατικό στη συναλλαγή, τη δυνατότητα να έχεις εσύ κάποια φάρμακα ή μια πιο εξειδικευμένη θεραπεία, τα οποία κάποιος άλλος αλλού στερείται, λόγω του συστήματος.

Η μόνη αξιοπρέπεια είναι να μείνεις ζωντανός. Και να ανταποδώσεις. Όσο κι όπως μπορείς. Και λίγο θα είναι πάλι.

Διάφανοι, αδέρφια, είμαστε. Ζώα διάφανα που μας τρομάζει η αντανάκλασή μας στα ποτάμια της ζωής, πάσχοντα από αγνή, καθαρή ύπαρξη. Όπως θα τα έλεγε ένας άλλος λησμονημένος Καίσαρας της Ισπανίας:

Bad boys, outlaws and trouble-makers in Jamaican music ΑΠΟΨΕ 21:00-22:00

Fri, 21 Feb 2014 12:44:03 +0000

Μία εκπομπή αφιερωμένη στα ‘κακά παιδιά’ της τζαμαϊκάνικης μουσικής! Περισσότερα, on air απόψε το βράδυ…

Για την πιο “βρετανική” εκδοχή της θεματολογίας της αποψινής εκπομπής, ακούτε εδώ ένα αφιέρωμα στη skinhead reggae

Globaltica 18/Feb

Thu, 20 Feb 2014 12:47:46 +0000

spring…?

Listen: Klaxons - "Children Of The Sun”

Wed, 19 Feb 2014 08:10:36 +0000

Artist: Klaxons
Track: Children Of The Sun
Album: Children Of The Sun (AA Single with “There Is No Other Time”)
Release Date: 23.03.14
Label: Akashic Rekords

By Spanaros

Αποκριάτικο Πάρτι Σάββατο 22 Φεβρουαρίου | Ποτοαπαγόρευση

Tue, 18 Feb 2014 11:25:00 +0000

poster by Mind The Gab Το radiobubble (Ιπποκράτους 146, Νεάπολη Εξαρχείων) σας προσκαλεί το Σάββατο...

Listen: Spiritualized - "Always Forgetting With You (The Bridge Song)”

Tue, 18 Feb 2014 08:00:00 +0000

Artist: Spiritualized “Mississippi Space Program”
Track: Always Forgetting With You (The Bridge Song)
Album: Space Project
Release Date: 19.04.14
Label: Lefse

By Spanaros

Boulevard Soundsystem 14.02.2014

Mon, 17 Feb 2014 14:38:41 +0000

Music for lovers by Boulevard Soundsystem Radio on Mixcloud

Boulevard Soundsystem 14.02.2014

Προσεκτικές Μουσικές: Archie Shepp Attica Blues Orchestra-I Hear The Sound (2013)

Mon, 17 Feb 2014 07:00:56 +0000

Πρόσφατα o Archie Shepp επανακυκλοφόρησε παιγμένο ζωντανά και με προσθήκη νέων μουσικών το αλμπουμ του 1972 Attica Blues. Tο εν λόγω άλμπουμ δεν αναφερόταν στην αθηναική Αττική αλλα στην φυλακή Attica της Νέας Υόρκης οπου τον Σεπτέμβριο του 1971 σημειώθηκε η μεγαλύτερη τραγωδία στη αμερικάνικη σωφρονιστικη ιστορία.Μια εξέγερση 1000 φυλακισμένων με αιτήματα για βελτίωση των συνθηκών εγκλεισμού οδήγησε σε επέμβαση της αστυνομίας και σε 39 νεκρους (10 απο τους οποιους ήταν όμηροι).Στα μάτια του Shepp η εξέγερση αυτή ήταν περισσότερο μια κραυγή παγιδευμένων μειονοτήτων σ’ ένα άδικο σωφρονιστικό σύστημα παρά μια διαμαρτυρία εγκληματιών.Εμπνεόμενος, κυκλοφόρησε το αλμπουμ αυτο ενα χρόνο μετά.

Όλο το καινούργιο άλμπουμ με το όνομα Archie Shepp Attica Blues Orchestra-I Hear The Sound θα ακουστεί απόψε Δευτέρα 17Φεβ λίγο μετά τα μεσάνυχτα στις Προσεκτικές Ακροάσεις.

Συντονιστείτε!

by idealkrush

HXOTHERAPIA, 23 Δεκεμβρίου 2013 Download Here By Spanaros

Sun, 16 Feb 2014 16:58:54 +0000

HXOTHERAPIA, December 23rd 2013 by Spanaros on Mixcloud

HXOTHERAPIA, 23 Δεκεμβρίου 2013

Download Here

By Spanaros

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, παραδιδόμαστε στα λικνίσματα των ερωτοχτυπημένων αφιερώνοντας το...

Fri, 14 Feb 2014 12:53:51 +0000

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, παραδιδόμαστε στα λικνίσματα των ερωτοχτυπημένων αφιερώνοντας το περιεχόμενο της εκπομπής πότε σε σπαραξικάρδιες, πότε σε γλυκερές, μα κυρίως σε γοητευτικά ευάλωτες πτυχές της ζωής μας όπως εκφράζονται μέσα από ένα είδος τζαμαϊκάνικης μουσικής που όσοι το αγαπάμε απλώς το αποκαλούμε… “lovers”…

Προηγούμενο αφιέρωμα στο lovers rock θα βρείτε εδώ

Μια πιο λεπτομερή εισαγωγή στο εν λόγω είδος μπορείτε να βρείτε εδώ

Globaltica 11Feb

Fri, 14 Feb 2014 09:51:00 +0000

H ηχογραφημένη Globaltica με κομμάτια απο τους νέους δίσκους των Catherine Russell, Sun Kill Moon, Shakey Graves, Hospitality, Killing Joke, Big Head Todd, Eddie Reader

Η φωτογραφία ειναι το suitcase kick drum του all-man-band Shakey Graves

Listen: Gallon Drunk - "Before The Fire”

Fri, 14 Feb 2014 08:41:00 +0000

Artist: Gallon Drunk
Track: Before The Fire
Album: The Soul Of The Hour
Release Date: 07.03.14
Label: Clouds Hill

By Spanaros

[project 3] ΘΛΙΨΗ από τους [nomades artcore]

kaloutsiki — Wed, 12 Feb 2014 22:39:00 +0000

Doctor Who @RadioBubble : DWS14E06

Wed, 12 Feb 2014 17:35:55 +0000

Όπως ακριβώς ακούστηκε στις 11 Φεβρουαρίου 2014 και ημέρα Τρίτη. Στο Radio Bubble. O δαίμων του ηχογραφείου εξαφανισε τα πρώτα δύο τραγουδια της εκπομπής. Καλή ακρόαση!

Doctor Who @RadioBubble : DWS14E06 by Doctor Who on Mixcloud

poster by Mind The Gab Το radiobubble σας προσκαλεί στο δεύτερο...

Mon, 10 Feb 2014 21:17:00 +0000

poster by Mind The Gab

Το radiobubble σας προσκαλεί στο δεύτερο «Και Του Λόγου», το άτακτο περιοδικό αφιέρωμα στην ποίηση και την λογοτεχνία,
που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου.

Διαβάζουν και ακούγονται έργα των:
Μυρτώ Αλικάκη ( Κατερίνα Γώγου), Γιώργος Πρεβεδουράκης, George Le Nonce, Γιάννης Μάργαρης (Ανδρέας Εμπειρίκος), Γιώργος Κοροπούλης, Θωμάς Κιάος.

Στο studio του radiobubble θα ξεφυλλίσουμε παρέα με τους δημιουργούς του το [φρμκ] – ένα εξαμηνιαίο περιοδικό για τη διερεύνηση του ποιητικού φαινομένου.

Η βραδιά θα κλείσει με την πρεμιέρα του Bar Des 13 Coins, όπου η Jaquou και η Narrator ψάχνουν τη μουσική των βιβλίων.

Συγχρόνως στο cafe - bar θα διατίθενται βιβλία που θα ακουστούν στο αφιερώμα “σε ειδική τιμή”.

Το Σάββατο, 15 Φεβρουαρίου, από τις 6:00 το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ.

Αποψε 10 Φλεβάρη 2014, λίγο μετά τις 00:00 στις ”Προσεκτικες...

Mon, 10 Feb 2014 08:39:09 +0000

Αποψε 10 Φλεβάρη 2014, λίγο μετά τις 00:00 στις ”Προσεκτικες Μουσικες” του radiobubble, ο Spanaros προτεινει το ολοκάινουριο album του Beck ”Morning Phase”.

Μια ματιά στο εξώφυλλο είναι αρκετή για να φανταστείς ότι το “Morning Phase” είναι κάτι σαν το κατά 12 χρόνια μικρότερο δίδυμο αδερφάκι του “Sea Change” (Geffen 2002). Οι ακουστικές κιθάρες, τα synth, το έντονο reverb στα φωνητικά, είναι όλα εδώ για να δημιουργήσουν αυτήν την οξύμωρη αισιόδοξα μελαγχολική ατμόσφαιρα που σε μαγνητίζει.

“You have to write the bad ones to get to a decent one. I really believe in that” είπε ο Beck σε σχετική του συνέντευξη στο all songs considered του npr. Όχι δηλαδή ότι ο Κύριος Hansen έχει γράψει και πολλά τραγούδια που θα τα χαρακτήριζα “bad ones”, εδώ όμως έχει καταφέρει να φτιάξει 13 κομμάτια που σίγουρα είναι πολύ παραπάνω από απλά “decent”.

Καλή ακρόαση

Spanaros

Ένα καθυστερημένο μεν, επίκαιρο δε αφιέρωμα στον King Tubby!...

Sun, 09 Feb 2014 18:36:37 +0000

A much belated, yet ever so timely tribute to King Tubby by Boulevard Soundsystem Radio on Mixcloud

Ένα καθυστερημένο μεν, επίκαιρο δε αφιέρωμα στον King Tubby! Boulevard Soundsystem @ radiobubble 7.2.14

HXOTHERAPIA, 16 Δεκεμβρίου 2013 Download Here By Spanaros

Sat, 08 Feb 2014 14:42:00 +0000

HXOTHERAPIA, December 16th 2013 by Spanaros on Mixcloud

HXOTHERAPIA, 16 Δεκεμβρίου 2013

Download Here

By Spanaros

poster by Mind The Gab Η k - art handy crafts και το...

Wed, 05 Feb 2014 20:33:00 +0000

poster by Mind The Gab

Η k - art handy crafts και το radiobubble cafe - bar σας προσκαλούν στα δωρεάν σεμινάρια του Six O’ Clock Tea. Αν σου αρέσει να χρησιμοποιείς τα χέρια σου έλα να σου δείξουμε απλές κατασκευές πίνοντας τσάι. Το Σάββατο 8 Φεβρουαρίου θα μάθουμε να φτιάχνουμε κουκλάκια με felt. Στα επόμενα Six O’ Clock Tea η Κατερίνα θα μας δείξει πώς να φτιάχνουμε μάσκες και λαμπάδες.

τη μεγάλη ποικιλία τσαγιού μπορείτε να δείτε εδώ

photo by Eirini Vourloumis Από την 1 Φεβρουαρίου 2014 το...

Mon, 03 Feb 2014 09:20:00 +0000

photo by Eirini Vourloumis

Από την 1 Φεβρουαρίου 2014 το radiobubble cafe -bar (Ιπποκράτους 146, Νεάπολη Εξαρχείων) θα είναι ανοιχτό τις καθημερινές από τις 3 το μεσημέρι μέχρι αργά το βράδυ και τα Σάββατα από τις 6 το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ με εκδηλώσεις, αφιερώματα και πάρτι.

μείνετε συντονισμένοι ;)

O Επόμενος Σταθμός στο radiobubble | Σάββατο 1/2

Mon, 27 Jan 2014 21:15:00 +0000

poster by Mind The Gab & Stella Ο Επόμενος Σταθμός και το radiobubble σας προσκαλούν στην...

“Πόσο κρατάει το αύριο;“ | Ένα αφιέρωμα στον Θόδωρο...

Mon, 20 Jan 2014 21:36:16 +0000

“Πόσο κρατάει το αύριο;“ | Ένα αφιέρωμα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο

Δύο χρόνια μετά και κόντρα στη σκόνη του χρόνου, το radiobubble αφιερώνει
το Σάββατο, 25 Ιανουαρίου, στον Θόδωρο Αγγελόπουλο.

Ήχος και εικόνα, τοπία και λόγος, ραδιοφωνικές εκπομπές αλλά και προβολές έκπληξη συναντιούνται για μια μέρα σε μια σχεδία στη μέση της δικής μας θάλασσας. Στον αέρα του ραδιοφώνου παραγωγοί του radiobubble και αγαπημένοι καλεσμένοι θα προσεγγίσουν ο καθένας μέσα από το δικό του πρίσμα το αναμφισβήτητα πολυεπίπεδο έργο του σκηνοθέτη, στο καφέ θα προβληθούν ιστορίες βγαλμένες από την κάμερα του "επισκέπτη” που μας έδωσε ένα μέρος να κοιτάμε.

Συνεισφέρουν με το βλέμμα τους οι:

Χαμένο Επεισόδιο
Σαμσών Ρακάς
Silentcrossing
Καίσαρ Εμμανουήλ των Contrabbando
Γιάννης Μάργαρης
Καλλιόπη Τακάκη
Κωστής Ζουλιάτης
Jaquou Utopie
Mind The Gab

μέχρι στιγμής…

Για περισσότερες λεπτομέρειες μείνετε συντονισμένοι.

poster by Mind The Gab

Fri, 10 Jan 2014 17:34:00 +0000

poster by Mind The Gab

It’s tea time… Το απόγευμα του Σαββάτου 11...

Thu, 09 Jan 2014 08:58:00 +0000

It’s tea time…

Το απόγευμα του Σαββάτου 11 Ιανουαρίου 2014 στις 17:00, μεταξύ τεμπελιάς και κουβέντας,

απολαμβάνουμε ποικιλίες πράσινου, κόκκινου και μαύρου τσαγιού

και κερνάμε χειροποίητα γλυκά και αλμυρά.

|συνοδεία κλασσικής μουσικής|

Tο (πρώτο) Five O’ Clock Tea του

radiobubble cafe - bar (Ιπποκράτους 146, Νεάπολη Εξαρχείων)

θα γίνει συνήθεια!

[fb event] poster by Mind The Gab

poster by Mind The Gab Το Σάββατο 4 Ιανουαρίου στις 21:30, στο...

Thu, 02 Jan 2014 08:49:00 +0000

poster by Mind The Gab

Το Σάββατο 4 Ιανουαρίου στις 21:30, στο radiobubble cafe -bar

(Ιπποκράτους 146, Νέαπολη Εξαρχείων)

ο Αριστοτέλης Ρήγας, o Αλέξανδρος Τιτκώβ, o Αλέξανδρος Αποστολόπουλος, o Βύρων Θεοδωρόπουλος και o Απόλλων Roach υποδέχονται το 2014 με γέλιο.

Διάρκεια Παράστασης 75’ - 90’ (είσοδος ελεύθερη)

Καλή Χρονιά!

την τελευταία Δευτέρα του 2013 (30/12/2013) ο Γιώργος Αλτής...

Sun, 29 Dec 2013 12:18:02 +0000

την τελευταία Δευτέρα του 2013
(30/12/2013)
ο Γιώργος Αλτής παρουσιάζει
δικά του τραγούδια καθώς και κλασσικά ρεμπέτικα και λαικά
onair στις 9:30 σε ένα σύντομο ραδιοφωνικό live
και από τις 10:30 έως τις 12 ζωντανά για την παρέα που θα μαζευτεί στο cafe - bar του radiobubble

Γιώργος Αλτής (μπουζούκι, τραγούδι)
Φώτης Τσούτσιας (μπουζούκι, τζουράς)
Σπύρος Πανταζής (κιθάρα)
Θάνος Βρεττός (κρουστά)
Γιάννα Κομνηνού (φωνή)

Το radiobubble αποχαιρετά το 2013 με ένα ραδιοφωνικό αφιέρωμα...

Fri, 27 Dec 2013 12:16:00 +0000

Το radiobubble αποχαιρετά το 2013 με ένα ραδιοφωνικό αφιέρωμα στους εραστές του λόγου, γραπτού και προφορικού, το Σάββατο 28 Δεκεμβρίου.

Διαβάζουν και ακούγονται έργα των:
Γιώργος Χριστιανάκης (Αρθούρος Ρεμπώ), Μάρω Δούκα (Γιάννης Ρίτσος), Γιάννης Χρηστίδης (Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου), Ευγενία Βάγια, Όλια Λαζαρίδου (Σαμψών Ρακάς), Νίκος Παναγιωτόπουλος, Θωμάς Τσαλαπάτης, Γιάννης Δούκας, Μαρία Φακίνου, Περικλής Κοροβέσης, Kάτια Γέρου, Πάνος Οικονόμου.

Συγχρόνως στο cafe - bar θα διατίθενται βιβλία και cd των καλλιτεχνών “σε ειδική τιμή”.
Από τις 12 το μεσημέρι μέχρι αργά.

Η ημέρα θα κλείσει με εκπομπή contrabbando και την παρέα του sraosha στο studio.

Ωρολόγιο Πρόγραμμα
3:00-3:30 Η Μάρω Δούκα διαβάζει Γιάννη Ρίτσο
3:30-4:00 Ο Γιώργος Χριστιανάκης “ Μια εποχή στην κόλαση” Αρθούρος Ρεμπώ
(σημεία από το δίσκο)
4:30-5:00 Η Μαρία Φακίνου διαβάζει από το τελευταίο της βιβλίο “Η Αρχή του Κακού”
5:00-5:30 Ο Θωμάς Τσαλαπάτης διαβάζει ποιήματά του από “Το ξημέρωμα είναι σφαγή κύριε Κρακ”
5:30-6:00 H Ευγενία Βάγια διαβάζει από την ποιητική της συλλογή Lailapse
6:00-6:30 Η Όλια Λαζαρίδου διαβάζει αποσπάσματα από την Ψυττάλεια Β (πρώτη γραφή) του
Σαμψών Ρακά
6:30-7:00 Ο Νίκος Παναγιωτόπουλος απαγγέλει αποσπάσματα από το “Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια”
7:00-7:30 Η Κάτια Γέρου Διαβάζει από “Το Εξώφυλλο Δέρμα του Χρόνου” του Πάνου Οικονόμου
7:30-8:00 ΟΓιάννης Μάργαρης διαβάζει από “Το σύνδρομο σταντάλ"του Γιάννη Δούκα.
8:00-8:30 Ο Γιάννης Χρηστίδης ντύνει με ήχους και μουσική την ποίηση του Κωνσταντίνου
Παπαγεωργίου στην "Απόχη”
8:30 - 9:00 Ο Περικλής Κοροβέσης λέει τα δικά του
9:00-11:00 Οι Contrabbando με guest τον Sraosha σε μια έκτακτη εκπομπή

photo by Eirini Vourloumis Το live radio αλλά και το cafe - bar...

Wed, 25 Dec 2013 19:50:00 +0000

photo by Eirini Vourloumis

Το live radio αλλά και το cafe - bar του radiobubble θα είναι κλειστά 25,26/12 & 1,2/1.

Την Τρίτη 31/12 θα είναι ανοιχτά από τις 3 το μεσημέρι μέχρι τις 8 το βράδυ.

Θα ανοίξει εκτάκτως τα Σάββατα 28/12 και 4/1 από τις 12 το μεσημέρι μέχρι αργά το βράδυ με εκδηλώσεις.

Μείνετε συντονισμένοι για περισσότερες λεπτομέρειες.

Παραμονή Χριστούγεννων - Ρεβεγιόν στο radiobubble Όπως κάθε...

Mon, 23 Dec 2013 10:55:00 +0000

Παραμονή Χριστούγεννων - Ρεβεγιόν στο radiobubble

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, την παραμονή των Χριστουγέννων (Τρίτη 24 Δεκέμβρη) μαγειρεύουμε ένα μικρό ταψάκι και το φέρνουμε στο 146 της Ιπποκράτους.

Από τις 20:00 μέχρι τις 23:00 το radiobubble cafe-bar κερνάει το κρασί κι εσείς το φαγητό.

Μετά τις 23:00 μπορεί και να χορέψουμε.

[τα κουλουράκια της αφίσας ζύμωσε ο @Mind_TheGab]

#21: "Αχαρνών και Αγίου Μελετίου..." [Επιστρέφοντας τι; Και ποια δώρα;]

contrabbando — Sun, 22 Dec 2013 04:09:00 +0000

Βιάστηκες, Χαφέζ. Μπορώ να σε αποκαλώ με αυτό το όνομα; Μη μου θυμώσεις. Εδώ σε έχουν καταχωρίσει ως "28χρονο, αγνώστων στοιχείων". Παράξενο να ξέρεις την ακριβή ηλικία κάποιου και όχι το όνομά του.

Βιάστηκες, λοιπόν, Χαφέζ. Έπρεπε να ρωτήσεις. Θα μου αντιγυρίσεις: "Ποιον;". Δίκαιο. Σε αυτή τη μεγαλούπολη, μόνοι μας φτιάχνουμε διαλόγους μόνοι μας δίνουμε και τις απαντήσεις. Έπρεπε όμως να ρωτήσεις τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος γίνεται λαμπάδα.

Έστω εκείνους τους θιβετιανούς μοναχούς με τα πορτοκαλιά άμφια, που τόσο ταιριάζαν -χρωματικά τουλάχιστον- στη φωτιά. Θα σου έλεγαν πως μετά από χρόνια η απόγνωση γίνεται mainstream γυμναστική για τα τσάκρα και σανταλόξυλα για δυο ευρώ στην Ερμού.

Βιάστηκες, Τζελαλετίν Ρουμί. Έπρεπε να ρωτήσεις.

Έστω τον Γιαν Παλάτς, τον πρώτο ανθρώπινο δαυλό. Θα σου έλεγε πως τα τανκ περνάνε πάντα στο τέλος και δεν έχει νόημα να γίνεις πλατεία να παρελαύνουν βήματα πάνω στο ιστορικό πλακόστρωτο κορμί σου, όταν εσύ δε θα είσαι εκεί.

Βιάστηκες, Σααντί μου. Έπρεπε να ρωτήσεις.

Έστω τον Κώστα Γεωργάκη, λίγο πριν ανάψει το σπίρτο στα βρεγμένα από βενζίνη ρούχα του. Στη Γένοβα. Στην πλατεία Ματεότι. "Ματαιότης", θα σου έλεγε. "Δεν είμαι ήρωας, ίσως ένας άνθρωπος με περισσότερο φόβο".

Αλλά, βιάστηκες, Φερεϊντούν μου. Και σε τόσο λάθος χώρα. Εδώ νικάμε τους Πέρσες σε όλα τα μαθήματα ιστορίας. Χρόνια τώρα. Από τις Θερμοπύλες, έξω από τα άγονα χωράφια της Σκάρφειας και τα ψαράδικα του Αγίου Κωνσταντίνου. Από τη Σαλαμίνα και τα φουρνάρικα και τα κωλόμπαρά της. Από εκείνο το γαμημένο όρος Αιγάλεω. Πολύ κοντά στο Πέραμα. Εκεί που ζυμώνουμε τη φτώχεια μας και το ρατσισμό μας και τον πουλάμε σε δουλίτσες στη ναυπηγοεπισκευαστική και στα κάλπικα cd. Γιατί είμαστε οι 300. Τόσοι ακριβώς. Μπόσικοι. Ούτε ένας παραπάνω.

Βιάστηκες, Ναντέρ. Έβγαλες, άραγε, στα φωτογραφεία της Γερανίου, εκείνη την όμορφη πόζα με το γαλάζιο προκάτ στερέωμα να στείλεις στους δικούς σου; Αυτή με το δανεικό κουστούμι, Κυριακή πρωί, εννοώ. Να τη δείχνουν, να κερνάνε τσάι και μαλεμπί τους γείτονες. Αυτήν που ξεπλήρωσες πουλώντας τηλεκάρτες και κινέζικες πατσαβούρες.

Βιάστηκες, όμως, να γίνεις σέλας. Στο ξημέρωμα της πιο μεγάλης νύχτας του χρόνου. Αυτής που ζούμε χρόνια τώρα, εννοώ, όχι του χειμερινού ηλιοστασίου.

Βιάστηκες, εσύ που σε ονομάζω με ονόματα Περσών ποιητών, γιατί η ειδησεογραφία και ο πολιτισμός μου σε ήθελε ανώνυμο. Να αυτοπυρποληθείς στη συμβολή ενός Αγίου που δε μας μελετά πια και ενός δρόμου που αρχίζει από το αιώνιο παράπονο. Δεν ξέρω ποια απόγνωση. Υποψιάζομαι, αλλά δεν είναι αρκετό. Επειδή είναι και δική μου.

Συγνώμη. Δεν είναι όμορφος ο κόσμος μας πια, Ομάρ μου, Παχλεβί μου, Ραφσαζανί μου...