tag:blogger.com,1999:blog-31130646852024472942012-02-13T19:44:21.433+05:30राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.comBlogger76125rahulphatakhttp://feedburner.google.comtag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-57165461562434295592012-02-13T19:44:00.000+05:302012-02-13T19:44:21.443+05:302012-02-13T19:44:21.443+05:30

जगावे कसे सांग, येथे कण्याने ताठ शेवटास आहे इथले आकाशही वाकलेले फुका आवई नका रे, उठवू ग्रहणाची बिंब तेजाचे होते.. जरासे झाकलेले ! एकला डाग करतो, कुणा अस्वस्थ रात्री घोरती निवांत कोणी, नखशिखांत माखलेले नको बोध तुमचा, जरा चवीने जगाया अवेळी आहेत अश्रू, आम्हीही चाखलेले - राफा

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com0http://rahulphatak.blogspot.com/2012/02/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-76392516350898892572012-01-28T10:19:00.001+05:302012-01-28T10:22:11.267+05:302012-01-28T10:22:11.267+05:30

लगता है इस कलयुग में वह भी अपने वादे से मुकर जायेगा आजकल के कंस, रावण देख भगवानभी अवतार लेने से डर जायेगा - राफा (हिंदीतच सुचले आणि 'झटक्यात' पोस्टले :))

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com2http://rahulphatak.blogspot.com/2012/01/blog-post_28.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-74224672679757794762012-01-19T18:46:00.000+05:302012-01-19T18:46:51.744+05:302012-01-19T18:46:51.744+05:30

आजच्या बातमीनंतरच्या 'झटक्यात' : बरसों बीते, देख रहे हो भ्रष्टाचार बेटा, इतना तो समझो कमसे कम नौ महीनें और पाच लाख दिये तो हो जाय करोडों का घोटाला हजम बाहर के दुश्मन करे हमसे धोखा तो पुरी तैय्यारी है, हम उन्हे झेल लेंगे अंदर के दुश्मन से रहो चौकन्ना यारों ये साले कसाब को भी ‘बेल’ देंगे - राफा

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com2http://rahulphatak.blogspot.com/2012/01/blog-post_6883.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-31818724422414981172012-01-19T10:13:00.002+05:302012-01-19T10:58:10.533+05:302012-01-19T10:58:10.533+05:30

प्रति : मान्नीय आमदार भुजंगराव टोपे साहेब उर्फ दादा यासी शिरसाश्टांग सप्रेम नमस्कार. इशेश इनंती. कडून : बबन बैदाबादकर नगरशेवक पत्र लिहीनेस कारन की दिवस खराब हेत. मापालिकेच्या निवडनूकांचा मासंग्राम चालू झाला हे. आता हे मी तुमाला काय सांगनार म्हना. आपल्याच तर छायेच्या प्रकाशामदे वाडत वाडत आपन इथवर मजल मारली. आपन ड्वोक्यावर हात ठेवन्याआधी गळ्यात काळा दोरा घालायचो, आता आर्धा इंच जाड सोन्याची चेन

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com7http://rahulphatak.blogspot.com/2012/01/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-45096338954453161862012-01-06T10:56:00.003+05:302012-01-19T10:09:51.692+05:302012-01-19T10:09:51.692+05:30

आंतरराष्ट्रीय यश मिळवून 'शाळा' कादंबरीवर आधारीत त्याच नावाचा चित्रपट प्रदर्शित होऊ घातला आहे. 'शाळा' कादंबरी खूप आवडल्याने ह्यावर निघणारा चित्रपट कसा असेल ह्याची धाकधूक होती. चित्रपटाचे दिग्दर्शक सुजय डहाके ह्यांची मुलाखत पाहिली आणि त्यांचा मोकळेपणा, प्रांजळपणा, सच्चेपणा फारच भावला.. आणि चित्रपट कसा असेल ही धाकधूक खूपच कमी झाली. मी फेसबुकावर लिहीले तसे "थोडफार यश मिळालं की माजोरडेपणा करणारे

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com12http://rahulphatak.blogspot.com/2012/01/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-37883799281159099212011-12-16T11:20:00.001+05:302011-12-16T11:26:40.940+05:302011-12-16T11:26:40.940+05:30

यूट्यूब वर पहा : http://youtu.be/x527bYOPfP0 स्थळ:  पिट्सबर्ग, अमेरिका काळ: साल २००३ मधील कडकडीत हिवाळा. झालं ते असं : मी ‘पिट्सबर्ग फिल्म मेकर्स’ मधे फिल्म मेकींग कोर्स करत होतो. एक शॉर्ट फिल्म प्रॉजेक्ट करायला फारच थोडा वेळ राहीला होता. शूट करायला एक विकएंड आणि एडीट करायला पुढचा एक विकएंड. (ते एडिटींगही जुन्या पद्धतीने करायचे होते. म्हणजे फिल्मचे तुकडे कापून, चिकटवून दृश्यांची जुळणी व

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com4http://rahulphatak.blogspot.com/2011/12/blog-post_16.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-5322988375979845262011-12-07T10:29:00.000+05:302011-12-07T10:29:38.902+05:302011-12-07T10:29:38.902+05:30

काल सांप्रत परिस्थितीचा साकल्याने विचार करत असताना अचानक अशी अनुभूति आली की मला अजून तोंडात बोट घालून जोरदार शिट्टी मारता येत नाही. (शीळ घालून गाणी गुणगुणायला फार आवडते पण ते वेगळे). शिट्टी ठोकण्याचे हे मुलभूत कौशल्य तज्ञ लोकांकडून शिकायचा मी आत्तापर्यंत दोन-तीन वेळा जुजबी प्रयत्न केला पण इतर फालतू कामांच्या गडबडीत (पैसे कमावणे वगैरे) दर वेळी राहून गेले. ब-याच वेळा आपण प्रायॉरिटीज चुकीच्या

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com9http://rahulphatak.blogspot.com/2011/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-84803365864512202712011-11-21T19:41:00.000+05:302011-11-21T19:41:04.412+05:302011-11-21T19:41:04.412+05:30

झुरळ हा पकशी आहे काय ? ह्या अंत्याच्या प्रश्नाने आमी गानगरुनच गेलो. अंत्या मदेच असे पायाखालची जमिन सळो कि पळो वाव्ही असे प्रशन विचारत आस्तो. पर्वा त्याची कटिंग जालेली आसल्याने तेच्या भांगाची लाइन दोन शेतामदल्या बांधासारखी दिसत होति व दोनी बाजूला साइडला हिरवे व मदे काळेकबिन्न अशा कापलेल्या केसांचे शेत त्याच्या डोक्याच्या वरती पसरले होते. खरोखरिच अंत्याचे डोके फारच सुपिक आहे ज्यातून की कुठला प्रशन

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com27http://rahulphatak.blogspot.com/2011/11/blog-post_21.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-85049231601795304962011-11-19T13:41:00.000+05:302011-11-19T13:41:14.183+05:302011-11-19T13:41:14.183+05:30

मी लहान असताना दोनच गोष्टींना (विशेष) घाबरायचो. दोन्ही गोष्टी त्यावेळच्या (म्हणजे कृष्णधवल) टिव्हीवर पाहिलेल्या होत्या. एक म्हणजे ‘कल्पनेचा खेळ’ हे नाटक व दुसरे म्हणजे ‘हा खेळ सावल्यांचा’ ह्या चित्रपटातील ‘नरसूचं भूत’ ! माझी घाबरण्याची स्वतंत्र शैली होती. मी लपून राहणे, घाबरून दुस-या खोलीत जाणे किंवा डोळे हातानी झाकून बोटांच्या फटीतून पाहणे असे काहीही करायचो नाही तर हे असे घाबरणे अपरिहार्य आहे

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com7http://rahulphatak.blogspot.com/2011/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-41488734944269546052011-10-09T00:24:00.000+05:302011-10-09T00:24:18.927+05:302011-10-09T00:24:18.927+05:30

प्रिय देव, हाय ! वॉट्स अप ? सॉरी.. म्हणजे 'साष्टांग नमस्कार !' असं काहीतरी तुझ्या सरावाचं गंभीरपणे लिहीणार होतो. पण लोकप्रिय देवळात (‘जागृत देवस्थान’ फेम) पुजारी सदृश्य घामट्ट लोक असतात ना आणि ते भक्तांना नीट दर्शन घेतलेले नसतानाच अंगणात घुसलेल्या गुराला हाकलावे तसे पुढे ढकलतात ना, अगदी तसेच माझे पत्र ‘टिप्पिकल’ दिसतयं म्हणून न वाचताच पुढे ढकलून देशील असे वाटले.. म्हणून जरा लक्ष वेधून घेतले. तर

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com15http://rahulphatak.blogspot.com/2011/10/blog-post_09.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-89864244573518853202011-10-03T22:18:00.001+05:302011-10-04T09:07:40.176+05:302011-10-04T09:07:40.176+05:30

लाल हिरवे, कधी निळे वस्त्र ल्यालेली कांती ती सावळीशी, सोन्यात न्हालेली बर्फाळ थंडीतच, तारुण्य फुलते तिचे गारठते कमनीय कोमलांग नितळ तिचे वस्त्र जरासे तोकडे, चिकटून अंगास बसते सख्यांसवे खेळता, कधी ती किणकिण हसते त्या थंड तुषारांत, अशी ती थिजलेली नायिकाच जणू ती, पावसात भिजलेली ! सलज्ज उभ्या तिने, धरला अबोला जरासा उघडता मुखकमल होई सुंदर ध्वनी खासा फेसाळत उसळली अन ती यौवनलाट आटली लोकहो,

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com11http://rahulphatak.blogspot.com/2011/10/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-73156419905621802672011-09-26T10:54:00.001+05:302011-11-05T12:18:40.851+05:302011-11-05T12:18:40.851+05:30

माध्यम : जलरंग (Watercolor)

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com0http://rahulphatak.blogspot.com/2011/09/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-20329251467016583332011-08-05T10:24:00.000+05:302011-08-05T10:24:52.843+05:302011-08-05T10:24:52.843+05:30

माध्यम : जलरंग (Watercolor) (प्रेरणा: प्रसिद्ध चित्रकार श्री. मिलिंद मुळीक यांचे जलरंगांविषयीचे पुस्तक)

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com2http://rahulphatak.blogspot.com/2011/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-75728582953762706192011-07-11T16:17:00.000+05:302011-07-11T16:17:02.464+05:302011-07-11T16:17:02.464+05:30

माध्यम : जलरंग (Watercolor)

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com5http://rahulphatak.blogspot.com/2011/07/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-79322562578398946962011-03-30T11:16:00.000+05:302011-03-30T11:16:01.061+05:302011-03-30T11:16:01.061+05:30

गल्ली क्रिकेट मधे अनेक पोटविभाग असतात. ते ‘ट्वेंटी ट्वेंटी’ किंवा ‘वन डे’ असे नसतात कारण सहसा गल्ली क्रिकेटचा सामना एका दिवसात कधीच संपत नाही. अंधार झाल्यामुळे किंवा आत्ता फलंदाजी करणारा भिडू सांगितलेले महत्वाचे काम विसरला आहे, हे त्याच्या मातोश्रींच्या लक्षात आल्याने सामना संपतो. त्यामुळे, दर दिवशीचा खेळ ‘कालचा सामना पुढे चालू करायचा’ का ‘नवीन डाव सुरु करायचा’ ह्या चर्चेपासूनच चालू होतो. गल्ली

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com9http://rahulphatak.blogspot.com/2011/03/blog-post_30.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-18287149009951082462011-03-29T00:24:00.001+05:302011-03-29T00:38:19.537+05:302011-03-29T00:38:19.537+05:30

माझ्या घरासमोरच.. त्या पांढुरक्या, क्षीण दिव्याखाली संध्याकाळी जमतात रोज तीच ती.. जवळजवळ विझत आलेली माणसं. सुरकुतलेल्या हातांची, भेगाळ चेह-यांची, कृश, थरथरणा-या शरीरांची अजूनही जिवंत असणारी..  ती माणसं. सुकल्या, पराभूत तोंडांनी आजूबाजूला वाढणा-या अंधाराकडे बघणारी, कुठेतरी शून्यात नजर लावून आयुष्याच्या चुकलेल्या गणिताची पायरी न पायरी मूकपणे पुन्हा पुन्हा तपासणारी, रोज एकत्र जमून, एक

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com4http://rahulphatak.blogspot.com/2011/03/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-6553336215205094502011-02-23T08:54:00.000+05:302011-02-23T08:54:43.949+05:302011-02-23T08:54:43.949+05:30

लाल स्कूटीवालीकडे पाहताना माझा मित्र ह्या जगात नसतो दूरवरची स्वप्ने रंगवताना तो नवकाव्याइतका गूढ हसतो.. खरं तर ‘ती’ ह्या विषयात तो तोंडी नि लेखी परिक्षा देईल अगदी एकही मार्क गेला तरी काय वाट्टेल ती शिक्षा घेईल पण ओळख कशी करावी हे गणित त्याला सुटत नाही ह्या आर्किमिडीजच्या तोंडून ‘युरेका’ काही फुटत नाही हे असे सामान्य ज्ञान कमीच म्हणून प्रयत्नाना बसते खीळ कोण? कुठली? जाणण्यासाठी मग होतो तो

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com6http://rahulphatak.blogspot.com/2011/02/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-19084548887034239542010-12-20T12:26:00.000+05:302010-12-20T12:26:42.908+05:302010-12-20T12:26:42.908+05:30

मुलांनो, आज मी तुम्हाला बकासुराची गोष्ट सांगणार आहे ! अरे अरे ! किती ओरडताय ! विधानसभेत आहोत का आपण ? डस्टर कुणी पळवले इथले ? गोष्ट ऐकायची आहे ना ? ऐका तर. एकचक्रा नगरीच्याबाहेर जंगलात एक बक नावाचा एक बोनाफाईड राक्षस रहायचा. तोच बकासूर ! तो एकचक्रा नगरीच्या लोकांना अतिशय त्रास देत असे. नाही बरे ! आपल्या वाढदिवसाची पोस्टर्स लावून आपला मनमिळावू व सात्विक चेहरा सतत दाखवण्याइतका काही तो क्रूर

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com8http://rahulphatak.blogspot.com/2010/12/blog-post_20.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-55057008294726220432010-12-17T08:23:00.001+05:302010-12-17T08:58:31.141+05:302010-12-17T08:58:31.141+05:30

‘मालवून टाक दीप’ चे विडंबन  (सुरेश भटांची क्षमा मागून) (अमानूष केस व दाढी-मिशा वाढलेला इसम न्हाव्याला म्हणतो आहे…) भादरून टाक नीट, कर्तनात हो तू दंग नापिता किति दिसात, पाडला बळेच भांग ह्या अशा जटा बटांत, चेहरा लपे तो आत हाय तू हसू नकोस, दिसतो मी जरी भणंग लांब लांब दोन हात, गेला हा संभार व्हात सावकाश घे कापून, कठीण हा जरी प्रसंग फार फार ह्या हवेत, उडूनी दाढी झोके घेत मोकळी करून टाक,

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com2http://rahulphatak.blogspot.com/2010/12/blog-post_17.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-47946443431595668162010-12-01T15:50:00.000+05:302010-12-01T15:50:45.718+05:302010-12-01T15:50:45.718+05:30

  ‘पुणेरी पाट्या’ संस्कृतीचे आक्रमण 'मॅकडोनाल्ड्स' वर झाले तर ? • आमचे येथे बर्गर व परकर मिळतील. तसेच बाहेरील खाद्य पदार्थांस एक रुपयात सॉस लावून मिळेल. • ह्या ब्रांचचे मालक इथेच जेवतात (टीप: मालकांच्या वजनाची चौकशी करू नये - हुकूमावरून) • दोन माणसात तोंड पुसायचे तीन कागद मिळतील. नंतर ज्यादा आकार पडेल. • कारणाशिवाय बसू नये. कारण काढूनही बसू नये. फक्त खाण्यासाठी बसायची सोय. • टिव्ही

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com25http://rahulphatak.blogspot.com/2010/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-52548275138202259492010-11-26T13:56:00.000+05:302010-11-26T13:56:35.194+05:302010-11-26T13:56:35.194+05:30

जे सांगायचे आहे ते २६/११ च्याच निमित्ताने. गेल्या दोन वर्षांत, जेव्हा जेव्हा आठवण होत होती, विषय निघत होता तेव्हा तेव्हा मनातला खदखदणारा अंसतोष डोकं वर काढतच होता. कसाब अजून जिवंत का ? दोन वर्षांपूर्वी २६/११ चा जो अभूतपूर्व हल्ला मुंबईमधे झाला, तो भ्याड, निर्घृण, नियोजनपूर्ण आणि तरीही सर्वसामान्यांस भयभीत करणारा random असा होता. अपेक्षा काय होती ? (‘पाकिस्तानवर अणुबॉम्ब टाकून एकदाचे संपवा

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com2http://rahulphatak.blogspot.com/2010/11/blog-post_26.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-29944892996665078602010-11-24T13:50:00.000+05:302010-11-24T13:50:06.618+05:302010-11-24T13:50:06.618+05:30

खालील विचारांचा अनुवाद करण्याआधीच झटक्यात पोस्ट : I find it astonishing that a person buys an expensive ticket to watch a movie in a Cineplex and during a particularly interesting scene, answers any unimportant call he receives & continues to talk in a casual and loud voice, with a contented face. I find it disturbing how pathetically low the probability is that, a lightening stroke can

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com0http://rahulphatak.blogspot.com/2010/11/blog-post_24.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-14256223842060693802010-11-18T21:37:00.000+05:302010-11-18T21:37:32.031+05:302010-11-18T21:37:32.031+05:30

शुभ्र टोपीखालची स्वच्छ माणसे शोधताना नाकी नऊ आलेत कलियुग का काय ते हेच आता घोटाळेही 'आदर्श' झालेत - राफा

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com0http://rahulphatak.blogspot.com/2010/11/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-26239937927918268562010-11-17T14:25:00.001+05:302011-01-13T23:21:49.815+05:302011-01-13T23:21:49.815+05:30

हे सहज सुचलं म्हणून 'झटक्यात' पोस्ट ... बस यही था सुकूं, के सजा-ए-जिंदगी के दिन अब चंद है सुनते है अब... के मौत को भी हम नही उतने पसंद है - राफा

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com4http://rahulphatak.blogspot.com/2010/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-3113064685202447294.post-71040685319913085462010-09-19T19:58:00.000+05:302010-09-19T19:58:25.942+05:302010-09-19T19:58:25.942+05:30

एणार एणार असे हा हा म्हण्ताना गणेशोत्सव हा सण येऊन ठेप्लाच. गणेशोत्सव हा शब्द माज्याकडून १२१ वेळा महामरे बाईनी लिहून घेत्ल्यामुळे मी आता अजिचबात चुकत नाही. मला गणपती बाप्पा आतिचशय आवडतो. कारण कि तो चांगली बुद्दी देतो जी की परिकशेच्या वेळेस उपयोगी पडते. गणपती बाप्पा विद्येची देवता आहे. पानचाळ सर म्हणतात की प्रत्येक देव कशा ना कशाचा तरी आधी पती आहे. दर परिकशेच्या वेळी विशेशता वारशिक च्या वेळी मी

राफाhttp://www.blogger.com/profile/15326747250345095645noreply@blogger.com16http://rahulphatak.blogspot.com/2010/09/blog-post.html