સ્વરાંકન: રસિકલાલ ભોજક
સ્વર: હિમાંશુ મકવાણા

નેણ રુવે રાધાના હો
જેમ ઝરમર નીર વરસે રે ગગનના
એમ નેણ રુવે રાધાના..

એનું પાયલ પ્રીતિ સું પાગલ
એનું ઉર હરણી સું ઘાયલ,
ગગને ચમકે રે ચાંદર તોયે,
શ્યામ મઢુલી મોહિની ચંદ્ર વિના
એમ નેણ રુવે રાધાના..

એ ભમતી રે વનરાવન,
એ ઝંખતી શ્યામના ચરણ,
ફૂલે ફાલ્યો રે ફાગણ તોયે,
કોરી બાંધણી રંગરસિયા વિના,
એમ નેણ રુવે રાધાના..

સ્વરાંકન: ઉદય મઝુમદાર
સ્વર: ધનાશ્રી પંડિત

કાળ જુઓને અજગર જેવો ધીમે સરકતો જાય છે,
શ્વાસ બીજાં શ્વાસને ભૂતકાળ બનાવે જાય છે.

નાનું સરખું સુખ મળે તો પણ રાજી થાઉં હવે,
મોટા દુ:ખો મન આ મારૂં પળમાં વિસરી જાય છે.

સાગર, ધરતી, આભ રૂપાળી સૃષ્ટિ પરના આવરણ,
સઘળાં બંધન તોડી હૈયું અવકાશે ખેંચાય છે.

પંડિતોની ભાષા કહે કે ‘દેહ છૂટે તો દેવ મળે’,
કાયામાં છે ઈશ્વર તોયે પથ્થર પૂજે જાય છે.

પ્રસ્તાવના: તુષાર શુક્લ
સ્વરાંકન: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય
સ્વર: શ્યામલ મુનશી

કાનુડો કામણગારો રે, સાહેલી, આ તો કાનુડો કામણગારો રે !
રંગે રૂડો ને રૂપાળો રે, સાહેલી, આ તો કાનુડો કામણગારો રે !

રંગ રાતોરાતો મદમાતો, ને વાંસલડીમાં ગીતડાં ગાતો,
હે એનાં નેણાં કરે ચેનચાળો રે, સાહેલી, આ તો કાનુડો કામણગારો રે !

ભરવાને ગઈ’તી પાણી રે એને પ્રેમપીડા ભરી આણી રે,
ઘેલી થઈ આવી શાણી રે, સાહેલી, આ તો કાનુડો કામણગારો રે !

બેની તારે પાયે લાગું, વ્હાલા રે વિના ઘેલું રે લાગ્યું;
હે એને દયાના પ્રીતમ માંગું રે, સાહેલી, આ તો કાનુડો કામણગારો રે !

સ્વર: પાર્થિવ ગોહિલ

મને દરિયો સમજીને પ્રેમ કરતી નહીં,
કે તારી આંખોમાં ભરતીનું પૂર છે,
તારી આંખોમાં કંઈક તો જરૂર છે.

એકલી પડેને ત્યારે મારા વિચારોના દર્પણમાં મુખ જોઈ લેજે,
ખુદને સંભળાય નહીં એમ તારા મનમાં તું મારું બસ નામ કહી દેજે.
મને હોઠ સુધી લાવી અકળાવતી નહીં,
કે મારા શ્વાસોનો નાજુક બહુ સૂર છે,
તારી આંખોમાં કંઈક તો જરૂર છે.

માટીની ઈચ્છા કૈક એવી, તું ચાલે તો અંકિત પગલા હો તારા એટલા,
મારા મળવાના તારા મનમાં અમાપ રાત-દિવસો સદાયે હોય એટલા.
મને આંખોના ઓરડામાં રોકાતી નહીં,
કે મારું હોવું તારાથી ભરપુર છે,
તારી આંખોમાં કંઈક તો જરૂર છે.

સ્વર: પુરષોત્તમ ઉપાધ્યાય

તમે આકૃતિ હું પડછાયો
તેજ મહીંથી છું સર્જાયો.

તમે વિહરનારા અજવાળે
હું એથી બડભાગી,
ભમું ભલે આગળ પાછળ
પણ રહું ચરણને રે લાગી.
શિતળ જળ કે તપ્ત રણે જઈ
તમે ઉભા ત્યાં હું પથરાયો..
તમે આકૃતિ હું પડછાયો..

આંખ સગી ના જોઈ શકે જે
એવી અકળિત કાયા,
આ ધરતી પર સર્જન રૂપે
હું જ તમારી છાયા.
પ્રશ્ન મૂંજવતો આદિથી જે
આજ મુને સાચે સમજાયો..
તમે આકૃતિ હું પડછાયો..

સ્વર: મનહર ઉધાસ

મજા ક્યાં છે, ખુશી ક્યાં છે, એ દિલ ક્યાં છે, જીગર ક્યાં છે?
જીવનમાં જીવવા જેવું કઈ તારા વગર ક્યાં છે ?

જે દુશ્મન છે તે દુશ્મન છે, ન સમજો દોસ્તને દુશ્મન,
તમોને દોસ્ત દુશ્મનની ખબર ક્યાં છે, કદર ક્યાં છે?

સમજ પણ એ જ છે મુજમાં, નજર પણ એ જ છે કિન્તુ,
સમજ લાંબી સમજ ક્યાં છે, નજર લાંબી નજર ક્યાં છે?

તને છે રૂપની મસ્તી, મને છે પ્રેમની મસ્તી,
તને તારી ખબર ક્યાં છે, મને મારી ખબર ક્યાં છે?

કવિ જેને કહો એવા કવિ ક્યાં છે કવિ ‘ઘાયલ’,
યદી છે તો જગતમાં કોઈને એની કદર ક્યાં છે?

સ્વર: સોનિક સુથાર

આંખ તારી થઈ જશે જયારે નમેલી ત્યાં ભરીશું આપણે મુશાયરો
ઉકલે એ વાત તેં જે નહીં કહેલી ત્યાં ભરીશું આપણે મુશાયરો.

તેજ કિસ્સો તેજ રેતી તેજ કાદવ ધૂળમાં મેલો થયેલો એ સમય,
બાંધશું દરિયે ફરી પાછી હવેલી ત્યાં ભરીશું આપણે મુશાયરો.

એ ગઝલ જે ફૂલ પર બેસી રહે ને બાતમી ખુશ્બુ સભર આપ્યા કરે,
એ ગઝલ ઝાકળ બની ઉડી ગયેલી ત્યાં ભરીશું આપણે મુશાયરો.

સાંજ ટાણું સ્વપ્ન કોરાં, આંખમાં આંજી ગઝલ ને આંખમાં લઈને ઉદાસી
જે ગઝલ વર્ષો પાછી સામે મળેલી ત્યાં ભરીશું આપણે મુશાયરો.

સ્વરાંકન / સ્વર: અજીત શેઠ

અમે રે સૂકું રૂ નું પૂમડું
તમે અત્તર રંગીલા રસદાર,
તરબોળી દ્યો ને તારે તારને
વીંધો અમને વ્હાલા આરંપાર.
આવો રે આવો હો જીવણ આમના..

અમે રે સૂનાં ઘરનું જાળિયું
તમે તાતા તેજના અવતાર,
ભેદીને ભીડેલા ભોગળ આગળા
ભરો લખ લખ અદીઠા અંબાર.
આવો રે આવો હો જીવણ આમના..

અમે રે ઉધઈ ખાધું ઇંધણું
તમે ધગ ધગ ધૂણીના અંગાર,
પડેપડ પ્રજાળો વ્હાલા વેગથી
આપો અમને અગનના શણગાર.
આવો રે આવો હો જીવણ આમના..

સ્વરાંકન / સ્વર: અમર ભટ્ટ

સાંજ ઢળતાં જ રોશન થતાં મહેકતાં
હાથ ગજરા, ગળે હાર ઝુલાવતાં,
ખીંટીએ લટકતી રાખીને રિક્તતા
આ અમે નીકળ્યા ખેસ ફરકાવતાં.

ઓશીકે એક ઘડિયાળ અટકી પડે
વેળ તો વેળની જેમ વિત્યા કરે,
વાયરા દખ્ખણના તો ગમે તે ક્ષણે
કેસરી કેસરી દ્વાર ખખડાવતાં.

સૌ અભાવો સુરાહી બને જ્યાં કને
જે મળે તે બધા તરબતર નીકળે,
કોઈને કોઈની કંઈ ખબર ના રહે
કોણ છલકી જતાં કોણ છલકાવતાં.

સ્વર: સંજય ઓઝા

હે મારા અંતરનો ઓરડો ઉઘાડી
હું બેઠો મીટ માંડી, હાલી આવ ને
અંધારા ઉલેચી લોચનના કોડિયે
દીધાં મેં દીવડા જગાડી, હાલી આવ ને..

દિલ કેરાં દરિયામાં સપનાનો ઢગ ભરી
હોડી હંકારી તું આવ છાનેમાને
સૂનાં મારા કાળજાને કિનારે લાંગરજે
લાડકડી કહું તને કાઈ નહીં જાણશે
ઝબકંતા નૈનોમાં રાખી દીવાદાંડી,
હાલી આવ ને..

શણગારો સજ્યા નહીં હોય ભલે ચાલશે
વિખરાયી વેણીની લટ હું ભલે ચાલશે
આંગણામાં સરિતાના નીર રહ્યા વહેતાં
તરસ્યા ને તરસ્યા મારા હોઠ સદા રહેતાં
ભૂલવું ભૂલાય નહીં એવો હું અનાડી
હાલી આવ ને..