RearGate

වැද්දන් (නො)බැලීම....

noreply@blogger.com (charmi) — Sat, 11 Feb 2012 07:44:00 +0000

පින්තූරය -http://kataragama.org/

ඔන්න සති කීපෙකට කලින් මම සේවය කරන ආයතනයෙන් දඹානට ට්‍රිප් එකක් ගියා. වැද්දො 'බලන්න'. ඕක තමා නිධාන කතාව.

'වැද්දන් බැලීම' කියන්නෙත් හරි ෂෝක් වැඩක්. සාමාන්‍යයෙන් අපේ එදිනෙදා ජීවිතය තුල හැමෝටම ලොකු අවුලක් තියෙනවනෙ. මොකද කවුරුවත් විශේෂ නෑ. ඉතින් විශේෂ කෙනෙක් වෙන්න මාර ගේමක් දෙන්ඩ වෙනවා. ඕකට විවිධ දේවල් කරනවා. සමිති සමාගම් වල නිලතල දරනවා, ෆැෂන් කරනවා, කාර් එකක් ගන්නවා, දේශපාලනය කරනවා, භාවනා පන්ති යනවා, දරුවව ලොකුම ලොකු ඉස්කෝලෙට දානවා, බ්ලොග් ලියනවා,......:). කොටින්ම පිරිසක් ඉන්න තැන කවුරුහරි "ඔයාට කියන්ඩ ඊයෙ අපේ බබා......." කියල කවුරු හරි පටන් ගත්තොත්, එයාගෙ කතාව ඉවර කරන්ඩ කලින් තව දහ දෙනෙක් විතර තම තමන්ගෙ බබාල ගැන කතා පටන් ගන්නවා.

හැබැයි ඇත්තම කතාව නම් අන්තිමේදි හැමෝම ෆේල්. මොකද සාමාන්‍යයෙන් කවුරුවත් එහෙමටම කාවවත් ගනන් ගන්නෙ නෑ. ඉතින් ඉතුරු වෙන්නෙ වැද්දො බලන්න යන එක තමයි.

බොරුනම් දඹානට ගිහින් වැද්දෙකුට කීයක්හරි දීල පොටෝ එකක් ගහල, ගෙදර ඇවිත් ඒක බලන්නකො ඔබ කොච්චර විශේෂද කියලා.

ඔන්න දැන් ට්‍රිප් එකට. මොකා ආවත් නැතත් හරියටම උදේ හයට පිටත් වෙනවා කියපු හින්දා හතයි දහය වෙද්දි හලාවතින් පිටත් වෙන්න ලැබුනා. දැන් ඉතින් යනවා. පළමු නැවතුම උදේ කෑම සඳහා මාවතගම පැත්තෙ හිතවතෙකුගේ ගෙදර. ගතකල කාලය පැය එකහමාරයි. ඔන්න උදේ එකොලහට ආපහු පිටත්වුනා.

දැන් බස්එක කඳු දිගේ බඩගානවා. නුවර කිට්ටුව කීප පොලක නවත්තලා මත්පැන් අරං, තවත් දෙතුන් පොලකින් හපන්ඩ ඒවා අරං, හිතවතෙක් සූදානම් කරල තිබුන දවල් කෑම පාර්සල් ටික ගන්න රන්ටැඹේට එනකොට දවල් එකහමාරයි. ඔය අතරෙ හොඳට වහිනවා. ලොකුම ප්‍රශ්නෙ මේ වැස්සෙ බොන්ඩ තැනක් හොයාගන්න බෑ :). සමහරු බස්එකේම වැඩේ පටන් අරං. කොහොම හරි මහියංගනේ පන්සල ලඟට එද්දි දෙකහමාරයි. තවත් විනාඩි විස්සක් විතර කන්ඩ(බොන්ඩ) තැනක් හොයලා, නැති තැන පන්සල අයිනෙ බස් එක නැවැත්තුවා.

නොබොන අය කෑම පාර්සල් අරං පන්සලේම ගොඩනැගිල්ලකට ගියා. බොන අය බස්එක ඇතුලෙම පටන් ගත්තා. කාල(බීල) ඉවරවෙලා ආපහු ගමන පටන් ගත්තා. දැන් දඹානෙ ගියත් වැඩක් නැති නිසා සොර බොර වැවට යන්ඩ කතාව. කොහොමින් හරි සොර බොර වැවට යද්දි හතර හමාරයි. ඒ මදිවට වැස්ස.

ඔන්න බේබදු සෙට් එකයි තව කීප දෙනෙකුයි නාන්ඩ ගියා. නාල එනකම් අනික් අය බස්එකේ හිටියා. අන්තිමට නනා හිටපු එවුන් බලෙන් ගොඩට අරන් බස් එකට පටෝලා ඉවර වෙද්දි හයට දහයයි. ඊට පස්සෙ ආපහු එන්ඩ පිටත්වුනා. අතරමග දෙතුන් පොලක විතර නවත්තලා තේබීලා එලවළු කාරිය අරන් හලාවතට එද්දි රෑ එකොලහමාරයි.

සාරාංශය මෙච්චරයි. හතලිස් තුන්දෙනෙක් බස් එකක නැගලා, පැය හතක් තිස්සෙ මහියංගනේට ගිහින්, කීපදෙනෙක් සොරබොර වැවෙන් නාල ආපහු ආවා. (ඇත්තටම මේකත් සියඹලා කැටගරියෙ එකක්)

මගේ කතාව පටන් ගන්නෙ දැන්. අපේ ආයතනයේ සේවය කරන චමිලාත් ට්‍රිප් එක ගියා. වෙන ආයතනයක වැඩ කරන එයාගෙ මහත්තයයි, වයස අවුරුදු හතරක් විතර වෙන පුතයි, අවුරුදු දෙකක් විතර වෙන දුවයි අරන්. ට්‍රිප් එක පුරා දරුවෙක් චමිලාගෙ අතේ. අනික් දරුවා එයාගෙ මහත්තය අතේ. මම දන්න විදිහට දරුවන්ට වැසිකිළි යන්න වගේ ප්‍රශ්න කීපයක් නිසා මහියංගනය පන්සල බලන්නවත් චමිලාට යන්න බැරිවුනා. වැස්ස නිසා වැවේදිත් බස් එකේමයි උන්නෙ. එයා පැය හතක් විතර බස් එකක මහියංගනේ ගිහින් බස්එකේම ඉඳලා ආපහු ආවා.

පහුගියදාක මම චමිලාගෙන් ට්‍රිප් එක ගැන ඇහුවා.

"ට්‍රිප් එකද? ම්....හොඳයි නේද?"

"මොකක්...?!?"

"නෑ හොඳයි.... අපේ මහත්තයටනං එපාවෙලා..... මටනං හොඳයි"

"යකෝ...... ඒ කොහොමද බං? දරුවොත් උස්සගෙන... දවසක් බස් එකක?"

"ම්... මෙහෙමනේ. කොහොමත් මම පාන්දර හතරට නැගිටින්නෙ. එතන ඉඳං උයනවා, රෙදි හෝදනවා, අතුගානවා, දරුවන්ට කවනවා, ඔෆිස් දුවනවා, ඔෆිස් එකෙත් කෙළවරක් නෑ..... ආපහු ගෙදර දුවනවා, උයනවා, කවනවා, රෙදි හෝදනවා, අයන් කරනවා..... නිදාගනිද්දි රෑ එකොලහ පහුවෙනවා....

මං හිතන්නෙ ඔය අවුරුදු දෙකකට විතර පස්සෙ මම පැය හත අටක්වත් බස්එකක හරි නිස්කාන්සුවේ එකතැන ඉඳගෙන හිටියේ......"

"ම්..... ඒකත් එහෙමද?"

"ඒ උනාට අපරාදෙ නේද? අපිට වැද්දෙක් බලාගන්ඩ බැරිවුනානෙ......"

චමිලා හරි. වැද්දෙක් බලාගන්න බැරිවුන එක හරි අපරාදයක් තමයි.

සිස්ටම් එකේ සියඹලා කතා (පොලිස් සියඹලා කතාව සහ තවත් කතා)

noreply@blogger.com (charmi) — Mon, 30 Jan 2012 18:59:00 +0000

"කවුරු කවුරුත් සියඹලා කතාව දන්නව ඇතිනේ? මේ මම දන්න වර්ශන් එක. දවසක් මනුස්සයෙක් සියඹලා තොගයක් ගෝනියක දාගෙන විකුණන්න මුදලාලි කෙනෙක් ළඟට ගියාලු. මුදලාලි ගෝනිය කිරල බලද්දි කිලෝ පහක් තිබ්බලු. ඊට පස්සෙ මුදලාලි සියඹලා වේලිලා මදියි කියල තෙත බරට කිලෝ දෙකක් කැපුවලු. ඇට වල බරට තව කිලෝ දෙකක් කැපුවලු. ගෝනියේ බරට කිලෝ එකක් කැපුවලු. දැන් මිනිහ මුදලාලිගෙන් අහනවලු.......
"එතකොට මං සියඹලා ගෙනාවෙම නැද්ද....?"

1. බේබදු සියඹලා කතාව

මම දන්න පොරක් ඉන්නව ජයසේන අයියා කියල. වයස අවුරුදු 45 ක් විතර ඇති. කතා කරද්දි පොඩි ගොතයක් තියෙනව. කසාදයක් කරගෙනත් නෑ. කොටින්ම මිනිහ ඒ පැත්ත ගැන මොනම උනන්දුවකුත් නෑ. හොඳට මහන්සි වෙලා වැඩ කරන්න පුළුවන් උනාට මිනිහා ගමේ ඉන්න වෘත්තීය බේබද්දෙක්. සාමාන්‍යයෙන් බිම පටන් ගන්නෙ උදේ හතට විතර. ඒ කරලා කාගෙහරි පොඩි වැඩක් කරනවා. ඒ ගන්න ගානෙන් දවල්ට බොනවා. හවසත් කාගෙ හරි තේක්ක ගහක්වත් අතු කපල හවස ගාන හොයාගන්නවා. දවසෙ වැඩි හරියක් ඉන්නෙ නිකං. නිකං කිව්වට ආතල් එකේ. කොයිවෙලෙත් සින්දුවක් කියාගත්තු ගමන්. බිව්ව කියල කාටවත් කරදරයකුත් නෑ. ආ.... නැත්තෙමත් නෑ. එකම කරදරේ කොහෙන් මුලිච්චි වුනත් රුපියල් පනහක් ඉල්ලන එක.

දැනට මාස තුන හතරකට කලින් මිනිහා අපේ ගෙදර ආව.

"මං තීරණයක් ගත්ත මල්ලි......."

"ඒ මොකද්ද..?"

"සිරසෙ වැඩට යන්ඩ......"

(අප්පද බොල...)

ගමේ උං සිරස කියන්නෙ ලයනල් මුදලාලිගෙ පොල් බිස්නස් එකට. මොකද ඒකෙ නොන්ස්ටොප් වැඩ. උදේ හයට වැඩට යන එකා වැඩ ඇරිල ගෙදර එන්නෙ රෑ දහය පහුවෙලා. පඩි හොඳයි. සේවය ස්ථීරයි. හැබැයි නීති තදයි. බීම සපුරා තහනම්.

"ෂහ්... මරුනෙ ජයසේන අයියෙ.... හැබැයි ඉතිං බොන්ඩ වෙන්නෑනෙ...?"

"නෑනෙ මල්ලි.... දැනුත් බොන්ඩ නෑනෙ... සල්ලි නැතුව වැඩක් නෑ.... අනික මල්ලි අපි බොනව කියල මොනාද බොන්නෙ.... අරූගෙ සිමෙන්ති කසිප්පුව.... මොනා එක්කද? එක්කෝ ලුනු කැටයක්.... වැඩිම උනොත් මුරුක්කු කෑල්ලක්.... ඊළඟට බීඩි කොටයක්.... මොකටද බං......?"

"ඔව්... ඒකත් ඇත්ත...."

"බොනවනං මල්ලි හතරැස්සෙකක් ගෙනත් ඩෙවල් එකක් ද‍ාගෙන ගෝල්ලීප් එකක් පත්තුකොරං.... මෙහෙම නිස්කාංසුවෙ.... නැද්ද?"

"හ්ම්.... හ්ම්....."

"වැඩක්ම නෑ.... සල්ලි ඕනෙ.... අපි නිකං හිගන්නො ගානට වැටිලනෙ බං..... උඹ බලපංකො......."

"අදහස හොඳයි ජයසේන අයියෙ...."

"මේ.... හෙට දෙනකං රුපියල් පනහක්....?"

ඔන්න ඊළඟ සතියෙ පොර වැඩට ගියා. ඊට පස්සෙ කාලයක් මම පොරව ඇහැටවත් දැක්කෙ නෑ. ඔන්න මාස දෙකකින් විතර හවසක පොර පාර දිගේ එනවා. මාව දැකල ගෙදරටම ආව. අහල ඉන්ඩ බෑ කසිප්පු ගඳ.

"මොකද ජයසේන අයියෙ..... අද වැඩට ගියෙ නෑ....?"

"ඔයිය මගුලට මං ආයෙ යන්නෑ බං......"

"මොකද.... උඹලගෙ බොස් එක්ක වලියක් වත් දාගත්තද?"

"අඩේ... නෑ. ලයනල් අයිය දෙයියෙක් බං..... වැඩ වගේම රෙස්පට් එකට පඩි....."

"එහෙනං...?"

"වැඩක් නෑ මල්ලි මේ ජීවිතේ...... පහුගිය ටිකේ සල්ලි මේම... දාහෙ දෙදාහෙ පටි.... ඒත් මොකටද බං බොන්ඩ වෙලාව නැත්තං........?"

__________________________________

2. 'ඩයලොග් ටීවී' සියඹලා කතාව

මම දන්න හාදයෙක් ඉන්නව ගුණේ කියල. මූ මට වඩා අවුරුදු තුන හතරක් බාලයි. බැඳලා. අවුරුදු හයක පුතෙක් ඉන්නවා. ගුණේ ඉගෙන ගත්තෙ පහේ පන්තියට විතරයි. රස්සාව ගඩොල් කපන එක. ගේ තාම හදාගෙන යනවා. බිමට කොන්ක්‍රීට්. වහලෙ බාගයක් උළු. අනික් බාගෙ තහඩු. ජනෙල් ඉටිකොල.

ඔන්න මීට මාස හත අටකට කලින් ටයි දාගත්තු කොල්ලො සෙට් එකක් ගමට බැස්සා ඩයලොග් ටීවී කනෙක්ෂන් විකුණන්ඩ. මුගෙ කරුමෙකට මූ ගෙදර ඉඳලා. අරුන් මූව අම්බානක අන්දලා ගෙවීමේ ක්‍රමයට මූටත් කනෙක්ෂන් එකක් විකුණලා.

දවස් කීපෙකින් මූ මට හම්බවෙච්චි වෙලාවක හෙන නයි ටෝකක් දමපි.

"අයිය අර ඩයලොග් මෙව්ව එකක් ගත්තෙ නැද්ද?"

"මෙව්වා...?"

"අර රූපවාහිනී..... කියල වැඩක් නෑ ආ.... එක ඩොට් එකක් නෑ... මාර ක්ලියර්.... අනික ඕන වෙලාවක ෂෝ බලන්ඩ පුලුවං.... එව්වටම වෙනම සේවා තියෙනවා.... ඔය ක්‍රිකට් අනං මනං වලට වෙනම එව්වා.... පොඩි එවුන්ට වෙනම එව්වා.... දෙමල ෂෝ යනවා කියන්නෙ.. ආයි එලම තමා........."

"ෂහ් මරුනෙ බං....."

"මෙහෙ ඔය අයිටීඑන්.. සිරස.. අනික් සේවා ටිකත් ඔක්කොම තියෙනවා.. සින්දු වලට වෙනම එව්වා.... ඉගෙන ගන්න අයට......."

"ඉතිං ඕකට ගෙවන්ඩ ඕනෙන බං......"

"නෑ..... මෙහෙ එව්වා නිකං.... අර සල්ලි ගෙවන සේවා ගත්තොත් තමා ගෙවන්ඩ වෙන්නෙ......"

"උඹට ෂුවර්ද?"

"නැතුව ආයෙ....? මං සේරම අහලයි ගත්තෙ......"

උගෙ ආතල් කඩන්නෙ මොකටද කියලා මං නිකං හිටියා.

මම මේ ළඟදි පොඩි වැඩකට ගුණෙයලගෙ ගෙදර ගියා. ගුණය වැඩට ගිහින්. ගුණේගෙ නෝනා හෙවත් ඉරේෂා නංගි ගෙදර උන්නෙ. මේ අර ඩයලොග් රාජයා ගැන නෝමල් එකේ ඒකිගෙන් මම අහ දැනගත්තු ටික.

"පුතා බලන්නෑ අයියෙ. ඉස්කෝලෙ ප්‍රින්සිපල් සතියෙ දවස්වල කාටූන් බැලිල්ල තහනම්ම කරල තියෙන්නෙ..... සෙනසුරාදට ඉරිදටනං අර සිරසෙ යන ලමයින්ගෙ එව්ව බලන්ඩ දෙනවා.......

මටත් ඕක දවල්ට බලන්ඩ වෙලාවක් ඇත්තෙම නෑ..... ඔන්න හවස ප්‍රවෘත්ති දානවා..... සුවාදීන එකේනෙ.....

ඊට පස්සෙ කතා ටික බලනවා.... දැං සිරසෙ යනව නේද අයියෙ අලුත් කතාවක්.........?

චිත්‍රපටිද? අනේ ගුණෙයි මායි බලන චිත්‍රපටි.... හැන්දෑවෙ පොඩ්ඩක් කටගාං ආවාම එයාගෙ චිත්‍රපටිය තමයි ඉතිං..... හැබැයි මං බලන කතා වලට නං හොට දාන්ඩ එන්නෑ.... එයා බලන්නැත්තං පැත්තකට වෙලා ඉන්නවා...... අර කෝරලේ මහත්තයා නං දිගටම බැලුවා.... ඒකත් ඉවරයිනෙ...... ක්‍රිකට් මැච් යනදාට තමයි ඉතිං පොඩි වලියක් ගියොත්... හිහ්.......

බිල් මාසෙ ගානෙ ගෙවනවා..... තව වාරික දෙකක් ඉතරත් තියෙනවා අයියෙ....."

හද්දෙයියනේ... අන්තිමට බලද්දි, ඉස්සර මුං නිකං බලපුවා ටිකම දැං සල්ලි දීල බලනවා.

___________________________________

‍3. පොලිස් සියඹලා කතාව

දැං මෙහෙම ගමුකො. මම දන්න ශ්‍රී ලංකා නිදහස පක්ෂ සාමාජිකයෙක් ඉන්නවා රණවීර කියලා. මූ 2004 ජනාධිපතිවරණෙදි බොහොම කැමැත්තෙන් මහින්ද මහත්තයට වැඩකරල, ඡන්දෙ දීල ඔන්න හොඳ විදිහෙ ආණ්ඩුවක් පත්කර ගත්තා.

ඔන්න මෑතක දවසක් හවස හතට විතර රණවීර ගෙදර එද්දි හන්දියෙ බස් හෝල්ට් එකේ දන්න කියන කොල්ලො හතර පස් දෙනෙක් වලක් බැහැල ඉන්නව දැකල බයිසිකලෙත් නවත්තලා ගිහින් උන් එක්ක හීන් කයියක් ගහගෙන ඉන්නවා. (ඔය ඉතින් කොල්ලො සෙට්වෙන වෙලාව)

එක පාරටම හයියෙන් ඇවිත් ක්‍රාස් ගාල පොලිස් ජීප් එකක් බ්‍රේක් කලා. ඕකෙන් බැහැගත්තු පොලිස් නිලධාරියො රොත්තක් දුවගෙන ඇවිත් හෝල්ට් එක වටකලා.

"එක හු...... පුතෙක් දුවන්නෑ හරිද?.... නැගපියව් ජීප්එකට.... බේබදු ප..."

රණවීර මොනම දෙයක්වත් හිතාගන්ඩ කලින් පොලිස් කාරයො කොල්ලො කුරුට්ටො දෙන්නෙක් ඇදල අරං පොල්ලකින් දේයි ගාල පිටට ඇදබාල ජීප් එකට දාගත්තා. ඊළඟ ඉරණම ඉවෙන් වැටහුණු රණවීර වහාම ක්‍රියාත්මක වුනා.

"සර්... මම...."

ඒ එක්කම රණවීරත් ෂර්ට් කොලර් එකෙන් එලියට ඇදුනා. ඒත් එක්කම පිට මැදට දඩාං ගාල හෙනයකුත් වැදුනා. පිටකොන්ද හිරිවැටීගෙන එද්දිම ජීප් එක ඇතුලට විසිවෙලා ඔලුව මොකද්ද යකඩ බාර් එකකත් වැදුනා.

සිද්දිය ඔච්චරයි. දැං රණවීරගෙ ප්‍රශ්නෙ මේකයි.

" මම පත්කරපු ආන්ඩුව යටතෙ ඉන්න පොලිසිය නිකරුණේ මට ගහනවා..... ඇයි යකෝ.... මට ගහනවටත් මුංට පඩි ගෙවන්නෙ මම්මනෙ ඕයි......"

අති නවීන යුද(War) උපකරණ එල්.ටී.ටී.ඊ(LTTE) රැඳවියන් අතට ආ හැටි....

noreply@blogger.com (charmi) — Sat, 28 Jan 2012 16:49:00 +0000

මෙම උපකරණයක සංකීර්ණ අභ්‍යන්තර සැලසුම බුද්ධී අංශ විමර්ශනයකට ලක්ව ඇති අයුරු

(ලබන ඉරිදා දිව-ඉන නමැති පුවත්පතක ආරක්ෂක පිටුවේ පලවීමට නියමිත ලිපියක් යම් ක්‍රමයකින් අපේ පූසාට ලැබී ඇති අතර ඌ එය මට ගෙනැවිත් දෙන ලදී. පහත පලවන්නේ එම ලිපියයි.)

අතිශය කුරිරු(Cruel) මිනීමරු පාදඩ ම්ලේච්ඡ එල්.ටී.ටී.ඊ(LTTE) ත්‍රස්තවාදීන්ගේ මිනීමරු ත්‍රස්ත ක්‍රියාකාරකම් තාමත් නවතා(Stopped) නැති බවට අති ප්‍රබල සාක්ෂි(Evidence) මේ වන විට අනාවරණය වෙමින් පවතී. මේ පිළීබඳව ආරක්ෂක(Security) බුද්ධි අංශයන්ගේ ඇහැ(Eye) ඇරුණේ පසුගිය දිනෙක දිනමින(Dinamina) පුවත්පතේ ප්‍රවීණ යුද(War) විශ්ලේෂක මාධ්‍යවේදිනියක් විසින් කරන ලද ගවේෂණාත්මක වාර්තාකරණයක් නිසාය. ඇය(She) වාර්තා(Report) කරන අන්දමට මොවුන්ගේ කුරිරු වැඩ බන්ධනාගාර තුලද ඉතා සූක්ෂම ලෙස ක්‍රියාත්මක කිරීමට උන් උපායශීලීව සමත් වී ඇත.

එල්.ටී.ටී.ඊ. සැකකරුවන් සතුව තිබූ 3G තාක්ෂණ යුද ජංගම දුරකථන 2ක් සොයාගැනේ

බුද්ධිකා ඉඹුලාන

පසුගිය 24දා මැගසින් බන්ධනාගාරයේ රැඳවියන්ගේ ප්‍රකෝපකාරී හැසිරීම් නිසා උද්ගත වූ ගැටුම් අවස්ථාවේදී බන්ධනාගාරයෙන් වෙනත් බන්ධනාගාරවලට ගෙන ගිය එල්.ටී.ටී.ඊ. සැකකරුවන් සතුව තිබූ 3G තාක්ෂණයෙන් යුත් යුද ජංගම දුරකතන 02 ක් සොයාගැනීමට බන්ධනාගාර නිලධාරීන් සමත්වී තිබේ.

මේ එල්.ටී.ටී.ඊ. රැඳවියන් රඳවා සිටි කාමරයක සඟවා තිබී එම ජංගම දුරකථන හමුවී ඇති අතර ඇතිවූ කලබලය මධ්‍යයේ ඔවුනට ඒවා අදාල ස්ථානයෙන් රැගෙන යාමට නොහැකි වී ඇත. ජාත්‍යන්තරයට පවා ඇමැතුම් ලබාගත හැකි සබඳතා පහසුකම් ඇති මේ ජංගම දුරකථන පිළිබඳව පරීක්ෂණ පැවැත්වීමට.............

ඒ අනුව ඊයේ(Yesterday) බන්ධනාගාර නිලධාරී රණවිරුවන් විසින් බන්ධනාගාරගතව සිටින රුදුරු එල්.ටී.ටී.ඊ(LTTE) සැකකරුවන් (ඇත්ත වශයෙන්ම වැරදිකරුවන්) විසින් භාවිත කොට ඇති අති ප්‍රබල සූක්ෂම යුද(War) ජංගම දුරකථන දෙකක්(02) අත්අඩංගුවට ගැනීමට සමත් වී තිබේ.

මෙම උපකරණයට යොදන අධිබල බැටරියකි. ත්‍රස්තවාදියෙකුට අවශ්‍යනම් වැඩි ඩෝල්ටීයතාවයක් යොදා මෙය ආරෝපණයෙන් පහසුවෙන් පුපුරුවා දැමීමටද හැකි ලෙස නිර්මාණය කොට ඇත.

බුද්ධි අංශ විසින් වාර්තා කරන අන්දමට මෙම දරුණූ යුද උපකරණයන් නිපදවා(Made) ඇත්තේ බටහිර යුරෝපා ක්‍රිස්තියානි රාජ්‍යයක් වන පින්ලන්තයේ(Finland) පිහිටා ඇති කුප්‍රකට සමාගමක් විසිනි. එම සමාගමේ ශ්‍රී ලංකා(Sri Lanka) නියෝජිතයා වශයෙන් මෙරට කටයුතු කරන බටහිරගැති විජාතික කූට ඊනියා ව්‍යාපාරික සමාගමක් විසින් මෙම උපකරණ රහසිගතව මෙරටට ආනයනය(Import) කරන්නට ඇතැයි සැක කෙරේ.

සමාන්‍යයෙන් හතරැස්(Square) හැඩැති මෙම විශේෂිත උපකරණ රහසිගතව(Secret) භාවිත කල හැකි පරිදි නිපදවා ඇත. ඕනෑම මොහොතක සාක්කුවක(Pocket) වුව සඟවාගත හැකි මෙය බරින්ද ග්‍රෑම්(g) අසූවකට(80) වැඩි නොවන බව වාර්තා වේ. මෙම උපකරණ අභ්‍යන්තරය ඇසට පවා පෙනෙන නොපෙනෙන ප්‍රමාණයේ(Size) ඉලෙක්ට්‍රොනික කොටස් අධි නූතන තාක්ෂණය(Technology) මගින්

අතිශය සියුම් ලෙස එකලස් කිරීමෙන් නිමවා ඇත.

ජාත්‍යන්තර(International) යුද විශේෂඥයින් පවසන පරිදි මෙම උපකරණ වල ප්‍රධානතම ප්‍රයෝජනය වනනේ කිලෝමීටර්(km) දහස් ගණනක් දුර සිට වුව ත්‍රස්ත නායකයාට තම කේඩරයන්ට සෘජුව අණ දීමට(Order) හැකිවීමයි. එමෙන්ම යුදබිමේ නවතම(Latest) තොරතුරු වාචිකව හෝ ජායාරූප/වීඩියෝ(Video) මගින් හෝ නායකයන්ට දැනුම්දීමේ උපරිම පහසුව ත්‍රස්තවාදීන්ට ඇත. එමෙන්ම මෙහි පවතින 3rd Generation(3G) නමැති අති නවීන තාක්ෂණය හේතුවෙන් ඕනෑම ත්‍රස්තවාදියෙකුට අන්තර්ජාලය(Internet) ඔස්සේ නවතම යුද උපක්‍රම සහ සැලසුම් අධ්‍යයනය කිරීමටද, ඒවා තම කණ්ඩායමේ ත්‍රස්තවාදීන් අතර බෙදාහැරීමටද(Share) හැකිය.

මෙම උපකරණ සඳහා ත්‍රස්තයන්ට සංඥා ලබාදෙන කුළුණක් රාජ්‍ය නොවන සංවිධානයක් විසින් රහසේ ඉදිකර ඇති අයුරු

විශේෂයෙන් රාත්‍රීකාලයේ ප්‍රහාර සඳහා ත්‍රස්තවාදීන් යන අවස්ථාවලදී ප්‍රයෝජනය පිණීස ඉතා කුඩා(Small) විදුලි පන්දමක්ද(Torch) මේවායේ අන්තර්ගත කොට ඇත. එමෙන්ම ඉලක්කගත ප්‍රහාර සඳහා රාත්‍රීකාලයේ ස්ථානගතවී සිටින විට හදිසියේ නින්ද ගියහොත් නියමිත වේලාවට අවදිවීම සඳහා විශේෂිත යුද එලාම්(Alarm) පද්ධතියක්ද මේවායේ ඇත. එමෙන්ම සමූලඝාතක බර අවි ප්‍රහාර(Attack) සඳහා යොදවා ඇති ත්‍රස්තවාදීන්ට රොකට් ලෝන්චර් වැනි උපකරණ ඉලක්ක කිරීමේදී අදාල කෝණ නිවැරදිව ගණනය(Calculate) කල හැකි වන සේ කුඩා ගණක යන්ත්‍රයකින්ද මේවා සමන්විතය. ගරිල්ලා ප්‍රහාර සඳහා ත්‍රස්තවාදීන් සාමාන්‍ය ජනයා අතර ගැවසෙද්දී නායක උපදෙස් වාචිකව ලබා ගැනීම අනතුරුදායක වන අවස්ථාවන්හිදී, එම උපදෙස් හඬ(Sound) නොනැගෙන සේ කෙටි(Short) පණිවිඩ ලෙසද ලබා ගැනීමට මේව‍ායේ හැකියාව පවතී.

ජාත්‍යන්තර ත්‍රස්ත නායකයෙකු මෙම උපකරණයෙන් තම සාමාජිකයන්ට නියෝග නිකුත් කරමින්.....

මෙම උපකරණ හරහා හුවමාරු කෙරෙන තොරතුරු වල ආරක්ෂිත බව ඉතා ඉහලය. මේ සඳහා ත්‍රස්තවාදී කණ්ඩායම(Team) විසින් තම සාමාජිකයන්ට එකිනෙකට වෙනස් වූ Subscriber Identity Module (SIM) නම් කුඩා උපාංගයක් මෙම යන්ත්‍ර වලට ඇතුලත් කරනු ලබන අතර එමගින් එක් එක් සාමාජිකයාට(Member) වෙන වෙනම ඇමතීමට හැකිවේ. එමෙන්ම තොරතුරු ලබාදෙන උපකරණයේ අනන්‍යතාව(Identity) සොයාගත හැකි Caller Line Identification (CLI) නම් විශේෂිත පහසුකමක්ද මේවායේ අන්තර්ගතය.

ත්‍රස්තවාදීන්ගේ සියළු තොරතුරු ඇතුලත් වන Subscriber Identity Module නම් විශේෂිත උපාංග දෙකක්. මෙම උපාංග සවි කිරීමෙන් තොරව මෙම යුද උපකරණ ක්‍රියාත්මක කල නොහැතිය.

මෙවන් නූතන යුද උපකරණ ත්‍රස්තවාදීන් අත පත්වීමට ප්‍රධාන හේතුවක් වී ඇත්තේ තම මව්බිම වෙනුවට ඩොලර්(Dollar) ලෝභයෙන් කටයුතු කරන කූට ජාවාරම්කරුවන්ය. මේ වන විට ජන අරගල කණ්ඩායමේ කැරළිකරුවන් අතරද මෙම උපකරණ කිහිපයක් හෝ තිබෙන්නට ඉඩ ඇති බව බුද්ධී අංශ විශ්වාස කරයි. වහාම ක්‍රියාත්මක වන පරිදි දිවයින(Island) පුරා ආරක්ෂක විමර්ශණයක් පවත්වා මෙම යුද උපකරණ භාවිත කරන ත්‍රස්තවාදින් සියළුදෙනා අත්අඩංගුවට(Arrest) නොගතහොත්, මහත් විනාශකාරී ඛේදවාචකයක් නුදුරෙදීම සිදුවීමට ඉඩකඩ ඇති බව අවසන්(Last) වශයෙන් සටහන් කොට තබමු.

- පචකීර්තිනේකවර්ණමාරකුලසූරිය

සන්නස්ගල අංකල් වෙතයි.... :)

noreply@blogger.com (charmi) — Mon, 23 Jan 2012 15:29:00 +0000

අඩුමගානේ මීට වසර දහයකට දොලහකට පෙර වත් ඇස ගැටුනේනම්, කිසිදු ගේමක් නැතිව කෙල්ලන් පහ හයකට වත් ලියා යැවිය හැකි සින්දුවක් අද අහම්බෙන් ඇසුනි.

අපේ කාලයේ ගැටවර විය යනු බයිසිකල් කටු වල නැගී ඉගිල්ලුන සමයයි. එෆ්.එම් රේඩියෝ වලට වහ වැටුන සමයයි. රූපවාහිනියේ රොබින්හුඩ් කටින් බලපු සමයයි. යෞවන සමාජවල ශ්‍රමදාන කරපු සමයයි. ප්‍රවෘත්ති දැනගන්නට පත්තර බලපු සමයයි. පණ දාගෙන සිංහල චිත්‍රපටි බැලූ සමයයි. පහේ පත්තර බඩතුරේ හංගාගෙන බැලූ සමයයි.

අපිත් ආදරේ කලෙමු. එය තේරුම් කලේ ස්වභාව දහමෙනි. (ඒ පරිසරයට ආදරේ හින්දා නොවේ. වෙන ඉටිගෙඩියක් නොතිබූ හෙයිනි). කෙල්ලගෙ මූණ හඳය. ඒකිගෙ ඇස් තරුය. සඳ එළිය සළුවකි (රෙද්දකි). හාවෝ සමනලයෝ මුවෝ වැනි ශාක භක්ෂක සත්තු රැසක් ඒකිට උපමා පිණිස යෙදේ. දෙතොල් මත තබන්නට යන්නේ 'අමා මී' ය. ඒකිගේ සුසුම් (හුස්ම) සීත සුළං රැල්ය. තව කඳු, ගංගා, මල්ජාති, පිණි, (පිණි පලස :P ) දේදුන්න, බෝ කොල, මුහුද, ගස්, වැල්..... ඔය වගේ ස්වභාවදහමේ අයිටම් හැටහුටහමාරක් සිව්පද වල ගලපා තැපැල් දෙපාර්තමේන්තුවේ පිහිටෙන් ලව් හුටපට පවත්වාගෙන ගියෙමු. කොටින්ම අපේ ලව් මහපොලොවේය. කෘෂිකාර්මිකය. මන්දගාමීය. සරුසාරය. තීරණාත්මකය.

හරියටම මේ වගේය.....

රාත්‍රියේ පිපෙන්නම්

තරු ඇසක් වසා

තුරුලේ නිදන්නම්

සිහිනයක් වෙලා.....

සඳ සළුව ලිහේනම් සුළං රැල් හමා//

හාදුවක් තියන්නම් ආදරෙයි කියා.....

දෙතොල් මත රැඳෙන්නම් අමා මී පොවා//

ආදරේ දොවන්නම් පපුතුරේ හොවා....

රාත්‍රියේ පිපෙන්නම්.............

ප්‍රශ්නෙ මේකය. මේ සින්දුව කියන්නේ 2012 හේ කඩවසම් ගැටවර කොලුවෙකි. මේ කියන්නෙත් අයිපොඩ්/ එස්.එම්.එස්/ ෆේස්බුක්/ ඩිස්කවරි බයික්(අඩුමගානෙ)/ ෆේෂල්/ ට්‍රීම්/ ..... නාම්බන් සහ නෑම්බියන්ගේ ආදර හදවත් වලටය.

ඒ කියන්නෙ මුංගේ ඇඟ මොඩ් වුනාට ලව් තාම කෘෂිකාර්මිකද? අන්තිමේ හොයලා බැලින්නම් රහස මේකය. සින්දුව ලියා ඇත්තේ අපිටත් ලව් සින්දු ලියපු නාකි සන්නස්ගලය :).

සන්නස්ගල මහතාණෙනි, ඇටෙන් පොත්තෙන් එලියට එන කොල්ලො කෙල්ලො ටිකත් කෘෂිකාර්මික සන්නස්ගල පැටවු නොකර, උංගෙ භාෂාවෙන් උන්ට ඕනෙ මගුලක් කියාගන්ඩ දීල දැන්වත් වයසට හරියන වැඩකට අතගහමුද?

මොනව උනත් මේ සින්දුවට මං මාර ලයික් ය.

'පුංචි පහේ' බෞද්ධයෝ....

noreply@blogger.com (charmi) — Fri, 13 Jan 2012 19:55:00 +0000

පුංචි පහේ කිව්වට දැන් වයස හතකි. දෙක වසරේය. තනියම කතන්දර පොතක් කියවා තේරුම් ගැනීමට හැකියාව ඇත. ඒක කොහොම වුනත් දැන් දැන් ප්‍රතිපත්තිමය තීන්දු ගැනීමටද පටන් ගෙන ඇත. මම මේ දවස්වල හොයන්නේ මේ ප්‍රතිපත්ති මොකාගේදැයි කියාය.

අද රාත්‍රී ආහාරය ගැනීමේදී ඇයට බෙදාදුන් මාළු කෑලි දෙකක් වෙනත් භාජනයකට දමා ඒවා ආහාරයට නොගෙන සිටියාය. බැලින්නම් ප්‍රතිපත්තිමය තීරණයකි.

"මං මස් මාළු කන්නෙ නෑ තාත්තියො......"

(හුටා...!)

"ඇයි ඒ......?"

"හොඳ නෑ... පව් සිද්ද වෙනවා..."

"ඒ කොහොමද?"

"සත්තු...මාළු..... මරලනෙ මස් ගන්නෙ"

"ඉතිං ඔයා මරන්නෑනෙ"

"ඒ වුනාට මටත් පව් සිද්ද වෙනවා"

"එතකොට මොකද වෙන්නෙ ?"

"ලබන ආත්මෙ සත්තු වෙලා උපදිනවා...."

"කොහොමද දන්නෙ?"

"මං දන්නවනෙ..."

"කවුද කිව්වෙ....?"

"මට කිව්වනෙ......"

ඇයව තවමත් දහම්පාසල් යවන්නේ නැත. එය මගේ තනි මතයට සිදුවන්නකි. ඒ ඇය ඉරිදා දිනය පුරා සෙල්ලම් කරනවාට මා කැමති නිසාය. එසේනම් මේ 'ධර්ම කරුණු' ඇය පාසැලෙන් හෝ නිවසින් ඉගෙන ගත්තක් විය යුතුය.

"ඔයාලගෙ බුද්ධාගම පොත මම බැලුවනේ... ඒකෙ සත්තුන්ට කරුණාව දක්වන්න කියල මිසක් මස් මාළු කන්න එපා කියල නෑනෙ......."

"ඒ පොතේනෙ......"

"එහෙනං......?"

"පියුමි කිව්වෙ...."

"පියුමි කොහොමද දන්නෙ...?"

"පියුමි විතරක් නෙමේ. වගීෂ.... නෙත්මි.... නිෂාරා.... ඔක්කොම ලමයි දන්නවා...."

"ඒ කොහොමද?"

"ඒගොල්ලන්ට දහම්පාසැලෙන් කියල දීල තියෙන්නෙ....."

මා දන්නා තරමින් ඇගේ පන්තියේ ඇයත්, තවත් කිහිප දෙනෙකුත් හැර අන් සියල්ලෝම දහම් පාසල් යති.

"දැං ඒ ලමයි කවුරුවත්ම මස් මාළු කන්නැද්ද....?"

" හුඟ දෙනෙක් කන්නෑ.... බිත්තර විතරයි කන්නෙ...."

"ඇයි බිත්තර....?"

"අයියෝ... ඕක දන්නැද්ද? බිත්තර ගනිද්දි කිකිලි මැරෙන්නෙ නෑනෙ..... ඒත් පියුමියි තව කීපදෙනෙකුයි බිත්තරවත් කන්නෑලු....."

"හැබැයි තාත්තියො කීප දෙනෙක් නං තාම මස් මාළු කනවලු.... ඒ ගොල්ලන්ට නං සත්තු වෙලා තමයි උපදින්ඩ වෙන්නෙ......"

"දැං එහෙනං මාත් සතෙක් වෙලා ඉපදෙයිද?"
"අපි දන්නෑ... ඔයාටත් නවත්තන්ඩ වෙයි.... ඔයා මදුරුවොත් මරනවනෙ....."

"ඒත් මමනං හිතන්නෑ මස් මාළු කෑවට සත්තු වෙලා උපදියි කියලා..."

"ඒ ඔයානෙ.... පියුමිලට හාමුදුරුවො කියල දීල තියෙන්නෙ...."

ඒකත් ඇත්තය. මම වගේද හාමුදුරුවො.

"හාමුදුරුවො අහනවත් එක්කලු කවුද මස් මාලු කෑවෙ කියලා......"

"දැන් එතකොට ඔයාලට පෝෂණය ලැබෙන්නෙ කොහොමද?"

"ඇයි එලවළු... පලතුරු.... පලාජාති...... ඔය හරක් ලොකූඌඌවට හැදෙන්නෙ මස් කාලද?"

"ඒත් දැන් ඔයා මැල්ලුම් කාලත් නෑනෙ?"

"ඒ.... ඉතිං........."

මස් මාළු නොකෑම නරක දෙයක් නොවේ. නමුත් ඒ අවබෝධයෙන් කරන්නේනම්ය. දරුවනට බොරු කියා හෝ බලහත්කාරයෙන් එදෙසට යොමු කිරීම මූලධර්මවාදයක් නොවේනම් වෙන කුමක්ද?

අධිවේගෙට ආල වඩන සියාතුවේ......

noreply@blogger.com (charmi) — Sun, 04 Dec 2011 09:39:00 +0000

සියාතුවේ ඉතිං කොහොමද බං...? පහුගිය ටිකේ උඹලව අමතකම වෙලා තිබුණෙ....... රටේ තියෙන ප්‍රශ්නත් එක්ක... දන්නැද්ද?.... එහෙං අර සුදුකොඩි කේස්එක... අරහෙ ජේවීපී එක කැඩිලා.... යූ.එන්.පී එකෙත් අභ්‍යන්තර අර්බුදනෙ.... හාබර්එකේ ගලේ ප්‍රශ්නෙ නං ඉවරයි..... දුමින්දගෙ කේස්එක..? එපාම වෙනවා බං.... මුං රෙදි ගලෝගෙනනෙ නාගන්නෙ... අපිට තමයි පාරෙ බැහැල යන්ඩ බැරි.... හැබැයි ජනාධිපතිතුමා කෙලින් මිනිහා.... ඒ නොවෙන්ඩ..මේක...... ඇයි බං ආසනික්...?

ඉතිං කොහොමද? අගිදා උන්දෑ සනීපෙන්ද? පොඩි එකී බැන්දයි? ආ... උඹේ පොටෝ එකක් ෆේස්බුකියෙ දාල තිබුණා.... උඹ කහ ඉරකින් පාර මාරුවෙනවා... මම උඹේ පිටෙන් අඳුනගත්තෙ... ඔන්න හොඳඑකා වගේ පාර පනිද්දි ඔය විදිහට කහ ඉරෙන්ම පැනපං රජෝ..... අපිත් පාරෙ යන්නෙ දාහක් ප්‍රශ්න මැදනෙ බං.... අපිටත් කහඉර දැක්කාම තමා මේක පාරක් කියල මතක් වෙන්නෙ... හහ්... උඹලට ඉතිං මේවා ඇඟිල්ලෙන් ඇනල කියල දෙන්ඩ ඕනෙ නෑ තමා.... ඔය අනුකාරක උගතුන්ට වඩා උඹලා වගේ අව්‍යාජ සිංහල ගැමියො කොහොමත් බුද්ධිමත්...

ඇත්තටම සියාතුවේ උඹල හින්දා තමා අපි අද බයක් නැතුව පාරෙ බැහැල යන්නෙ.... ඉස්සර කොයි වෙලේ කොතන පුපුරනවද..... අම්මෝ එහෙමත් කාලයක්..... අපේ ජන ජීවිතේ එහෙම පිටින්ම කඩා වැටිලනෙ තිබුණෙ බං.... මොනව උනත් 2004 දි උඹල තමයි මේක ගොඩදැම්මෙ.... උඹල පොලිටිකලි කරෙක්ට් සියාතුවේ...... කොළඹ බිස්නස්කාර හැත්ත ඩොලර් වලට මේක පාවල දෙද්දි ඈත හද්ද ඩොටේ ඉන්න ලංකාවෙන් තුන්කාලකට වැඩි උඹල මේක දිනෝල යුද්දෙ කරන්ඩ පුලුවන් නියම නායකය තැනට ගෙනාවනේ..... ආ.... අර චෙන්කලාඩි වලදි අතුරුදහන් වෙච්චි ගුණසිරි කොලුවගේ දීමනාව දිගටම ලැබෙනව නේද? මට ආරංචියකුත් ආව උඹල ඒ සල්ලිවලින් කොලුවට පිං පිණිස පන්සලට ලවුඩ්ස්පීකරයක් පූජා කලා කියල.... අන්න හොඳ වැඩ සියාතුවේ. බොහොම පින්.... ඔයවගේ ඒව තමා කරන්ඩ ඕනෙ... අපේ ශාසනේ අපිම රැකගන්ඩ එපායැ....

ඉතිං කොහොමද පවුලෙ විස්තර...? රංජනි කෙලී තාම රටද? ඒකිගෙ මිනිහා තාම කසිප්පු බිබී ඇවිදිනවද? ඕකුං ගංවල තියාගන්ඩවත් හොඳ නෑ බං...... අර කෙලී අරාබියෙ හැලිවලං හෝදල එවන තුට්ටු දෙක..... මතක ඇතුව උංගෙ කෙලි පැටව් දෙන්නා උඹල ගාවම තියාගෙන ඉස්කෝලෙ ඇරපල්ලා... ඔහොම බේබදු තාත්තල විස්වාස නෑ... අම්මෝ පත්තරවල තියෙන එව්වා..... ඔය ඉඳහිටලවත් පත්තරයක් අරං බලපල්ලා... රට තොට ගැන දැනගන්ඩ......

ආ... රංජනිය ඇවිත් ආපහු රට යන්ඩ හැදුවොත් ලියාපදිංචි විදේශ රැකියා එකකින්ම යන්ඩ කියපං.... රට යන ගෑනුංව මරල අවයව කපාගන්න එකක් ඔය අරාබි හැත්ත කොරනවයි කියල ඉන්ටර්නෙට් එකෙත් තිබුනා.... බැරි වෙලාවත් එහෙම එකක්වත් උනොත් උඹලට වන්දියක් වත් ගන්ඩ බැරිවෙයි..... හැබැයි ඔය හොර ඒජන්සි වලට අපේ ආන්ඩුව බොහොම තදින් ඉන්නවා....

නිහලා තාම වැලි ගොඩදානවද? ඌට ඉක්මනින් කටයුත්තක් කරල දාපං සියාතුවේ..... ගෙවල් හදාගන්නකං උන්නොත් ඕකා බේබද්දෙක් වෙලා නවතින්නේ..... පොඩි එකී ගාමන්ට් යනවද? අපරාදෙ.. ඒකිට විශ්‍රාම වැටුපක් දෙන්ඩ හදපු එකත් ජේවීපී කාරයො කෑවනෙ.... කමක් නෑ... ඒකි උඹලට බරක් නොවී ඉන්න එකම මදෑ.. අඩුගානෙ ඒකිගෙ රත්තරං බඩු ටිකයි... ඊපීඑෆ් එකෙන් කසාදෙට ගානකුයි වත් එකතුවෙන්නැතෑ....

ආ.... උඹලගෙ ගෙවල් පාර කොන්ක්‍රීට් කලාලු නේද? දැං ඉතිං මඩ ගොඩවල් පාගන්නැතුව සුද්ද වගේ ගෙදර යනව ඇති. ඇත්තටම රටේ කැපී පේන සංවර්ධනයක් තියෙනව බං.... (උඹලගේ චන්ද බලේට පින්සිද්ද වෙන්ඩ තමා). උඹලා ටීවී එකෙන් දකින්ඩ ඇති ඊයෙ පෙරේදා විවෘත කරපු අධිවේග මාර්ගෙ.... පෙරේදා පවුල පිටින්ම අපිත් ඕකෙ ගියා.... පිස්සු හැදෙනවා සියාතුවේ.... අපිත් කවද කාපු ටකරංද? හහ්.... ඇත්තටම අපි ලෝකෙත් එක්ක යන්ඩ මේවා තව හැදෙන්ඩ ඕනෙ..... බලපං.. කොච්චර කාලෙ ඉතුරුද? අධ්‍යාපනය, සෞඛ්‍යය ඔය කොයි දේත් ඒ එක්ක සංවර්ධනය වෙනවා.... එව්වගෙ ප්‍රතිලාභ පෙරිලා පෙරිලා හරි අන්තිමට උඹලටත් එනවනෙ බං..... අනික ආයෝජකයො උනත් ඕව දැක්කාම මෙහෙ එනවනෙ.... ඉතිං උඹගෙ කෙල්ලට උනත් තුට්ටු දෙකට එක ගාමන්ට් එකකම කඹුරන්ඩ ඕනෙ නෑ.... එකක් නැත්තං තව සීයක් තියෙයි. ඕකනෙ බං සංවර්ධනේ.... විදේශ විනිමය....

ආ... පොඩි වැඩක්.... මේ... ඕවට වියදං කරන්ඩ අපේ දුප්පත් රටේ සල්ලි නෑනෙ බං... ඉතිං පොඩි විදේශ ණයක් අරං තමා ඕක ආන්ඩුවෙන් හැදුවේ.... කියන්නෙ අපි වගේම උඹලටත් ඕකෙන් සොච්චමක් ගෙවන්ඩ වෙයි. මහ ගානක් නෙමේ. එකෙකුට දෙදාස් හත්සිය ගානක් වැටෙන්නෙ.... උඹලගේ පවුලෙ හත්දෙනයි නේ? අනේ සියාතුවේ ඒක ගෙවපං..... හදිස්සියක් නෑ. තව සෑහෙන කාලයක් තියෙනවා... තව අවුරුදු පනහකින් හරි උඹලගෙ මුණුබුරෙකුටවත් ඕක ප්‍රයෝජනවත් වෙනවමනෙ....
(අනික උඹලගෙ පැත්තටත් ඔයින් එකක් එයි. තව පහ හයක්ම හදනවයි කියන්නෙ)

ආ... ඉතිං ඔය පිටිසර ගම්මානවලම රිංගගෙන ඉන්නෙ නැතුව ලොරියක් කතාකරගෙන වත් ඇවිල්ල මේක බලහල්ලා... ඈත ඉඳං බලන්ඩ දෙනවා.... මේවා අපේ ජීවිත කාලෙදිම බලාගන්ඩ ලැබෙයි කියල කවුද හිතුවේ...? අපි ඒකට පිං කරලා තියෙනවා බං.......... ටීවී එකෙන් දැක්කා වගේ නෙමේ බං. හැබෑවට මරු....

ආ..... අහන්ඩ බැරිවුනා... කොහෙද උඹ අර දාඩිය දාගෙන කහ ඉර පැනං ගියේ...? මෙහෙමයි සියාතුවේ... ඔය ටවුන්බද යනකොට කමිසයක් සෙරෙප්පු දෙකක්වත් දාගෙන යමං.... (උඹලට සල්ලි නැතිකම නෙමෙයිනෙ.... යකෝ වී වලට සහතික මිලකුත් දීල තියෙද්දි.....) . මොකද මේ පොටෝ ජාත්‍යන්තරේට යනවනෙ බං.... අන්තිමේදි අපිව කන්ඩ බලං ඉන්න පර සුද්දො සිංහල බෞද්ධ ගැමියා කියන්නෙ කැලේ ඉන්න වැද්දෙක් කියල ගත්තොත් අපි කොහොමද ටයි කෝට් ඇඳං ඕකුං ඉස්සරහට යන්නෙ...? උඹ වැරදියට හිතන්ඩ එපා හරිද? මොනා උනත් මේ රටේ රජ කරන්නෙ උඹලගෙ සිංහල බෞද්ධ අව්‍යාජ ගැමි මතවාදෙ...... ඒ වෙනුවෙන්ම නියම නායකයත්වයත් අපිට තියෙනවනෙ.....අපි ඒ වෙනුවෙන් මරාගෙන උනත් මැරෙනවා.... මං ඊයෙත් ෆේස්බුක් එකේ ඉන්න අවජාතිකයෙකුට ඇටෑක් කලා..... මං ඌට දෙන්ඩ ඉන්නෙ.......

ඉතිං සියාතුවේ.... වෙලාවක් තිබ්බොත් ඇවිත් යන්ඩ එන්නං.... මේ දවස්වල හොඳටම බිසි. පොඩි ස්කොල් එකක් හම්බුනානෙ බං... ඒකට රට යන්ඩ කලිං මේවා එකලාසයක් කරල දාගන්ඩ එපායැ....... මම නවතින්නං. උඹට බුදු සරණයි.

________________________________________

ප/ලි-

වැදගත් දෙයක් අමතක උනා සියාතුවේ. උඹ දන්නවද ජනගහන ජිහාඩෙ? ඒක ටිකක් ගැඹුරු සංකල්පයක්. කොටින්ම මුස්ලිම් කාරයෝ උංගෙ ජාතිය බෝ කරලා තව අවුරුදු ගානකිං මේ රට අල්ලගන්ඩ හදන්නෙ. ඉතිං සියාතුවේ අපිටත් කරන්ඩ තියෙන්නෙ පුලුවන් තරං සිංහල ලමයි හදන එක තමා. මෙහෙ ඉන්න අපි සුලු පිරිසට මේක කරන්ඩ බෑ. රටේ තුනෙන් දෙකක් ඉන්න උඹල තමා මේකට බහින්ඩ ඕනෙ. උඹලගෙ කෙල්ලන්ට කොල්ලන්ට මේවා කියල දීපං. පුලුවන්තරං හදන්ඩ කියපං. ඔය ගංකරේ කෙල්ලො ගාමන්ට් නොගියට, රට නොගියට බඩගින්නෙ මැරෙන්නෑනෙ බං...... උඹේ අඳ කුඹුරු අක්කර බාගෙ තියෙනකං උං ලුණු කැඳ බිබී හරි වදන්ඩ කියපං. අපේ උතුම් ජාතියේ ඉරනම තියෙන්නෙ රටේ තුනෙන් දෙකක් වෙන උඹලගෙ අතේ තමා.

(සියාතුගේ පින්තූරය ගත්තේ Sudesh Karunathilake ගේ වෝල් එකෙන්)

වස්සානයට අත වනලා... ඉමු මග බලන්....

noreply@blogger.com (charmi) — Fri, 02 Dec 2011 20:07:00 +0000

උදේ එකොලහයි විස්සයි. දුරකථනයේ අතහැරුනු ඇමතුම් තුනක්. එකක් චාටර් එකක්. අනික දුක්ගැනවිල්ලක් විය යුතුයි. අනික හිතාගන්න බැහැ. හිතාගන්න බැරි එක ඩයල් කලා.......

Wassanaya 1 by Charmi Sam

"ආ..... කොහොමද?"

හිත හිරිවැටුන ඒ හඬ වසර තුනකට පස්සෙ. ඇය මගෙන් සමු අරන් වසර හතක්.

"ඕ.... ගෝඩ්.... ඔයා..... ඔයා...?...."

"ඇයි...? මම තමයි.... මොකද බයවුනාද?......."

"ම්...... ?!....?"

"ගෙදරද ඉන්නෙ? ...මම තියන්නම්..."

"ඕ.... හෝව්.. හෝව්.... අවුලක් නෑ.... මොකද හදිස්සියෙ...."

"නෑ ඉතිං.... දැං මෙහෙම කතා කරන එකත් හරිනෑනෙ නේද?... නෝනා.....?.....(හැකර හිනාවක්)"

"එ...හෙම්ම කෙහෙම්මලක් නෑ..... අවුරුදු කීයකින්ද මේ......"

"ඇයි? දැන් නෝනා නැද්ද?"

"නැත්තෙ මොකද?... ඉන්නවා... අවුරුදු කීයකින්ද.........."

"ඔව් ඉතිං.... අපිම කතාකරන්ඩ ඕනෙ.........."

"ඉතිං මට කතා කරන්ඩ නම්බර් එකක් තිබුනයැ......"

"හ්ම්... ඔහොම තමයි ඉස්සරත්......"

"කොහොම....?"

"ආ... හරි හරි... එව්ව දැන් වැඩක් නෑනෙ......."

"ඇයි......?"

"එව්ව දැන් වැඩක් නෑනෙ අයියෙ.... අපි අඩුකුලේනෙ......ඒක නෙමේ..........."

"මගුලක් කතා කරනවා......."

(අනිත් පැත්තෙන් අර හැකර හිනාව)

ඉස්සරත් මේකි මට දමල අනින්නෙ ඕකෙන්. එයාගෙ කුලේට කියන නම මම අදටත් දන්නෑ. මම මොන කුලේද කියලත් හොයන්න තාමත් මට ඕනෙ උනේ නෑ. අපේ සම්බන්ධය ඇසුරෙන් මෙහෙම ප්‍රශ්නයක් ඇතිවුනෙත් නෑ. නමුත් මහත් වේදනාකාරී සමුගැනීමක් අවසානයේ ඇය මට හොඳින්ම රිද්දන්න පුළුවන් විදිහෙ දෙයක් හොයාගෙන තිබුණා.

"මං ඔයාව දැක්කා සති තුනකට විතර උඩදි.... බස් හෝල්ට් එකේ.... මහත්තයයි... බබයි...ගෙදර ආවද?"

ඒකි දැන් ඉස්සරට වඩා ලස්සනයි. ඇත්තටම කැත ඇති. ඒත් ලස්සනයි.

"හ්ම්.... මාව දැකල අහක බලාගෙන ගියෙ...... "

"ඔයානෙ අහක බලාගත්තෙ..... මහත්තයත් හිටපු හින්දා ... මොකක්හරි එකක් කියලා හිතලා මාත් පාඩුවේ ගියා....."

"පිස්සු..... කුමාර තමයි ඔයාව මට පෙන්නුවෙත්.......!

මේකි ඉස්සර වගේම බොරු කියනවා. එයාගෙ මහත්තයා මාව දන්නෙවත් නෑ කියල මට ෂුවර්.

"ඇත්තක්මද....?"

"හරි හරි.... ඕවා දැන් කතා කරලවත් වැඩක් නෑනෙ... ඒක නෙමේ අයියෙ....."

මේ කියන්නෙත් බොරුවක් බව ඇයව දන්න මම දන්නවා. ඒ බොරුවලට වගේම සැහැල්ලු කතා ලතාවටත් මම එදත් ගොඩක් ප්‍රිය කලා.....

"අයියෙ..... ඔයාට අර රසිකා හම්බවෙනවද ?"

"මොකා...?"

"රසිකා....? අර මාත් එක්ක වැඩට ගියෙ....? ගේ නං දන්නැ... ඔයාලගෙ පැත්තෙ......."

"ර...සිකා...... රසිකා... මීටර් වෙන්නෑ.... මොනවගේ...."

"ආ... හරි හරි... දන්නැත්තං වැඩක් නෑ... මං තියන්නද?"

"ඉතිං කාරණේ කිව්වද? .. රසිකා........."

"දන්නෑනෙ...? මාවත් අමතක වෙච්චි එකේ රසිකල කොහෙද...?.. තියන්නද?"

"හරි... මං ටිකක් බලන්නං... මොකද්ද කෙරෙන්ඩ ඕනෙ..?"

"නෑ... ටිකක් කතා කරන්ඩ...."

"හදිස්සියක්ද?"

"අයියෝ නෑ... ඒකිට මොනා වෙලාද දන්නෑ.... අවුරුදු ගානකිං........ නිකමට..... මං තියන්නද?"

"හ්ම්... ඕනෙම නං තියන්න.... ඒක නෙමේ... පහුගිය ජූලි විසි වෙනිදට සුබ උපන්දිනයක් හො‍‍ඳේ...."

"අම්මෝ.... (හැකර හිනාව) .. දැන් මාස කීයක් ගිහිංද?"

"හරි ඉතිං.... කතා කරන්ඩ ලැබුනේ අදනේ....."

"හ්ම්.... ඕව දැං වැඩක් නැනෙ අයියේ..... තියන්නං...."

"හ්ම්....!"

"............"

"මේ අයියේ.......?"

"ඇයි?"

"මේ නම්බර් එකට ගන්ඩ එපා... මේ කුමාරගේ ෆෝන් එක...."

"හ්ම්"

"බුදු සරණයි......"

"හ්ම්...!"

මිනිස් දඩයමක පශ්චාත්තාපය, සුන්දර පියාසැරියක මතක මාත්‍රයන් එක්ක අද දවස ඇය මට තිළීණ කලා. ඇයට කොහොමද දන්නෑ. එකක් සහතිකවම දන්නවා. මම ඇය හා විවාහ වුනානම් මෙලහකටත් අපි දික්කසාද වෙලා. එක්කෝ එහෙම නොවෙන්නත් තිබුණා. ඕන එකක්.

ඕව දැන් වැඩක් නෑනෙ...... :)

අදින් පසු මේ ගීතයත් ඇයව මට සිහිපත් කරාවි.

(කමෙන්ට්ස් වසා ඇත)

වල් අලින් හා සටන් වැද......

noreply@blogger.com (charmi) — Mon, 31 Oct 2011 13:26:00 +0000

(පරණ පොත් පෙට්ටියක තිබී හමුවූ මෙය ලියන ලද්දේ මා විසින් නොවේ. එමෙන්ම මා විසින් නොවන්නේද නොවේ. වෙහෙසකර අපොස උසස්පෙළ දෙවන වතාවටත් ලියා හමාරකල වහාම මා පැනගත්තේ පුත්තලමටය. මගේ පියා හඳුනන අයෙකුගේ නිවසකටය. මගේ බලවත් පෙරැත්තයටය. අනුරාධපුර පාරේ 7 කණුවෙන් හැරී කිලෝමීටර් කීපයක් කීරියා ගස් සහ මාන කැලෑව මැදින් ගිය විට හමුවන කුඩා කොටු ගම්මානයක තැනූ කටුමැටි පැල්පතක ඔවුහු පදිංචිව සිටියෝය. මාස දෙකක් පමණ දීර්ඝවූ එම කාලවකවාණුව අවසානයේ නිවසට පෙරළා පැමිණි (එකල) මා විසින් තවත් වසර දෙකක පමණ ඇවෑමෙන් මෙම රචනාව කුඩා එක්සයිස් පොතක ලියා තබා ඇත. (එකල) මගේ අවසරයකින් තොරව (අද) මම විසින් උපුටා පලකරන මෙය සංස්කරණයෙන් තොරය.)

දවස පුරා දැඩි හිරු රැසින් තැවී හේබා ගිය මානා පඳුරු මතින් රාත්‍රී අඳුර ගලා ඒ. අතරින් පතර අලසව නැගී හිඳින දැවැන්ත පළුගස් ගොම්මන් අහස පසුබිම්කොට අපූරු අඳුරු සිත්තම් මවයි. නිවෙමින් පවතින මහපොළොව පිසදාලමින් හමායන රළු සුළඟට හසුවූ කේඬෑරි කෙසෙල් පඳුරු කිහිපය සිය අතුපතර ලෙලවන්නේ විලාප තියන්නාක් මෙනි. මම අවට බලමි. සුදුමාමා මල්පැලේ පහන් දල්වා ඇත. ඒ ඉදිරිපිට උක්කුටිකයෙන් වාඩිවී සිටින ඔහු මොනවාදෝ තොල් මතුරයි. පහන්පැළේ සුලං ආවරණයට යොදා ඇති ඉටි කවරයෙන් (අසීරුවෙන්) කාන්දුවෙන ආ‍ලෝකය ඔහුගේ නලල් තලය මත වැතිරී තිබේ.

දුරාතීතයේ පටන් මේ බිම පය ගසාගත් සුදුමාමලා ලක්ෂ ගණනක් ‍මෙලෙස දැවැන්ත පොල්තෙල් කඳක් පුළුස්සමින් ප්‍රාර්ථනා කරන්නේ කුමක්ද?

ජීවත්වීමේ අයිතිය පමණක් යයි සිතමි....!

එම ශුද්ධවූ අයිතියට එරෙහිව දසතින් අවිදරා සිටින්නේ ස්වභාවධර්මයයි. මේ කුවේණියගේ ශාපලත් අඩවියයි.

මෙම ගම්මානය කීරියා කැලය සහ ඉලුක් තලාව අතර පිහිටි අපූරු දූපතක් යයි මට සිතේ. නිවෙස් දහයකට හෝ පහලොවකට වඩා නැත. මෙම සෑම නිවසක්ම කටු මැටි ගසා ඉලුක් හෙවිල්ලා ඇත. නිවස ඉදිරිපිට පහන් පැලකි. ඒ යට දාස්පෙතියා ගස් කීපයකි. නිවස අවට කේඬෑරි කෙසෙල් ගස් කීපයක් සහ කජු සංවර්ධන ව්‍යාපෘතියෙන් බෙදාදී අලින්ගෙන් බේරී ඉතිරිවූ කජු පැල කීපයකි.

නිරන්තරයෙන් හඬාවැටෙන යටි සුළ‍ඟේ අමුතු කැලෑ ගඳක් යන්තමින් තැවරී ඇත.

"පුතේ.... ඔය එන්නෙ.... අර ගොල්ලන්ගෙ ගඳ.... ළඟ ලඟම ඇති..."

වල් අලින්ගේ ගඳ මතක තබා ගැනීමට මම ඕනෑකමින් උත්සාහ කරමි. ගමේ කොනක බල්ලන් බුරා වැටෙන්නට පටන් ගෙන ඇත. සියල්ලෝම කඩිසරය. අලින්ට එරෙහිව සන්නද්ධවීම සඳහා සියලු දේ සූදානම් කෙරේ. බර වැඩිවීම පිණිස පරණ බැටරි කෑලි තබා ගැට ගසන ලද රතිඤ්ඤා කිහිපය, වෙඩි බෙහෙත් කොටන ලද බීරංගය, කිසිදා පත්තු නොකරන විශාල අලිවෙඩි කිහිපය, කෑලි පහේ විදුලි පන්දම, මිදුලේ සශ්‍රීකව ඇවිලෙන ගිනිමැලය........

මට තරමක බියක් දැනේ. මේ අහිංසක ගිනිකෙළි කිහිපයෙන් අලින්ට එරෙහිව කල හැක්කක් නොමැත. බැරි වෙලාවත් මුං කඩාගෙන බිඳගෙන ආවොත්...? කල යුත්තක් සිතාගත නොහැකිය. එහෙත් නිවසේ අනෙක් කිසිවෙකුගේත් සැලකිය යුතු අමුත්තක් නැත. ඔවුහු අලින්ට මුහුණ දීම සඳහා ඒ තරම්ම හොඳ මානසික මට්ටමක සිටිති. සත්තකින්ම අලින් ආපසු හැරී ගියහොත් ඔවුන් දුක්වනු ඇතැයි මට සිතේ. මේ ඔවුන් දවසේ ආහාර ස්වල්පය සහ කසිප්පු වඩිය පමණක් සරිකර ගැනීම සඳහා යන්තම් ප්‍රමාණවත් එදිනෙදා ජීවන සටනේ කෙළින එකම ක්‍රීඩාව වැන්න. මෙම ක්‍රීඩාවේ ප්‍රතිවාදීන් තම ඉඩම් සීමාව ආක්‍රමණය කරන තෙක් ඔවුහු වරින් වර විදුලි පන්දම් එල්ල කරමින් අවට පිරික්සති.

--------------------------------

අලි එලවීමෙන් පසු ඔවුහු අල්ලට හලාගත් සීනි ඇබින්දක් සමග තේ කහට බොන්නට වන්හ. සියල්ලෝම තාප්තිමත් සිතකින් පසුවෙතැයි මට සිතේ. සුදුමාමා සහ තවත් අසල්වැසියන් දෙදෙනෙක් කහට බීමෙන් පසු බීඩි පත්තුකර ගනිති. ඔවුහු උස්හඬින් කරන කතාබහ සුළ‍ඟේ හෝහෝව හා මුසුව ඉලුක් තලාව පුරා විසිර යනු ඇත. පැරද පළායන වල් අලි මේ වීරයන්ගේ කතාබහ කන්කුළු උස්කරවා අසා සිටිනු ඇත.

"ඔය ඔරුගල හරියෙ මමත් අවුරුදු දෙක තුනක්ම හේන් කෙටුවා... මේවා කොටාගන්ඩ ඉස්සෙල්ලා.... මෙහෙට වැඩියෙ බොහොම සැරේට අලි වසංගතේ..... මලය ගිහිං නැතුව ඇති ඔරුගල පැත්තෙ....?" නෝබට් මාමා කියවයි. "කිව්වට මොකද මේ වන්නියට ඇවිත් අවුරුදු හත අටක්ම උනා... තාම බැරිවුනා ඔය හැතැම්ම හත අට ගිහිං ඕක බලාගන්ඩ......"

සුදු මාමා පිළිවදන් දෙයි.

"කරුවලගස්වැවෙන් දාපුවාම හැතැම්ම පහයි....ඔය ඔරුගල උඩ හරි අපූරු පොකුණක් තියෙනවා..... හරියට ඔරුවක් වගේ... ආසාවේ බෑ.... මොන ඉඩෝරෙටවත් හි‍ඳෙන්නෙ නෑ...."

මෙම ශාපලත් අඩවියේ මෙවන් විශ්මයන් තවත් කොපමණ ඇතිද? අනික නෝබට් මාමා මේ කතාවම සුදුමාමා සමග කියන විසිවෙනි වතාව වෙන්නටත් පුළුවන. මේවා නිකම්ම කතන්දර පමණක් නොවේ. මේ අලි එලවීමේ තවත් අංගයකි. රෑ දෙගොඩහරි ජාමය පසුවෙමින් පවතී. නිදිමතක් අහලක නැත. නෝබට් මාමාගේ කටහඬ සුලං පහර විනිවිද ඇසෙයි. "ඔය ඔරුගලේ නිධානෙ ආරක්ෂා කරන්නෙ මහ පත තලගොයෙක්...... හරියට පොඩි කිඹුලෙක් විතර ඇති.... මගේ ඇස් දෙකෙන්ම දැකල තියෙනවා ඕං......."

දැඩි සුළං පහර සිරුරේ වදින විට දැඩි සීතලක් සම විනිවිද ඇට මිදුළු දක්වා කාවදී. මම බෙඩ් ශීට් එක රැගෙන පොරවාගෙන දඬු මැස්සේ ඇලවෙමි. හිතට අපූරු සුවයක් දැනෙමින්ම නෝබට් මාම‍ාගේ කටහඬ වඩ වඩාත් දුරස් වෙමින් යයි.

"හහ්... ඔය හිදෝගලේ නිදානෙ ගන්ඩ ගිය කට්ටඩියො තුන් හතර දෙනෙකුටම යහතිං එන්ඩ වරං දුන්නෙ නෑ..... ඔවගේ බොහොම අනුහස් තියෙනව මලේ....."

සුළ‍ඟේ හෝහෝව නැවතී ඇත්තා සේය. නෝබට් මාමාගේ වචනයක් දෙකක් අතරින් පතර දුර ඈතින් ඇසේ. කුඩා කිඹුලෙක් පිට නැගි කුවේණිය ඔරුගලට නැගී හාත්පස කුවේණි ඇට විසුරුවයි. මා කට්ටඩියෙක්ව පණ බේරා ගැනීමට දුවමින් සිටිමි. නෝබට් මාමා පිටව ගියේ කොයි මොහොතේදැයි නොදනිමි.

'කැත' දුමින්ද විතරද?

noreply@blogger.com (charmi) — Sat, 15 Oct 2011 19:27:00 +0000

දුමින්දගේ මරණය ප්‍රාර්ථනා කලවුන්ගේ සැබෑ අපේක්ෂාව කුමක්ද?

දුමින්ද හෝ ඔහුගේ සහචරයින් භාරතට වෙඩි තබා ඝාතනය කල බව දැනට පිළිගත් මතයයි. මෙය පොදු ජනයා තුල ඉමහත් කම්පනයක් ඇති කිරීමටත්, ජාත්‍යන්තරව රටට අපකීර්තියක් ගෙන දීමටත් හේතු විය. අවසානයේදී මියගිය භාරත හිතහොඳ චණ්ඩියෙක් විය. බාගෙට මියගියා යයි කියන දුමින්ද ජාවාරම්කාර දුෂ්ටයෙක් විය. බොහෝ දෙනෙකු ප්‍රසිද්ධියේම ඔහුගේ මරණයද ප්‍රාර්ථනා කරනු ඇසිනි.

මූලිකවම මෙය හදිසි සිදුවීමකි. මෙහි 'හදිසි' යන්නේ අර්ථය මෙම සිදුවීමේ ඉතා සුළු වෙනස්කමකින් මෙයට අතිශය ප්‍රතිවිරුද්ධ ප්‍රතිඵල ලැබීමට ඉඩ තිබූ බවයි. ඇතැම්විට දුමින්ද මියගොස් භාරත ඉතිරිවීමට තිබුණි. (එවිට හිත හොඳ චණ්ඩියා දුමින්දයි). තවත් ආකාරයකින් දෙදෙනාම මියයාමට හෝ දෙදෙනාම ඉතිරිවී ඔවුනගේ ආධාරකරුවන් පිරිසක් මියයාමට තිබුණි. ඇතැම්විට මේ කිසිවක් නොවී රාත්‍රියේදී පක්ෂ කාර්යාල දෙක තුනකට බෝම්බ කිහිපයක් වදින්නටද තිබිණි. ඇතැම්විටෙක සුළු බහින්බස්වීමකින් පසු මේ කිසිවක්ම නොවන්නටද තිබිණි. (මා වඩාත් කැමති ඒ ගැන සිතන්නටයි). සරළව කිවහොත් "කැත" දුමින්ද පමණක් නොවේ.

සාමාන්‍ය ජනයා දුමින්ද මිය යායුතු යයි ප්‍රාර්ථනා කිරීමට තරම් ඔහු කල වරද බරපතළය. මා සිතන ලෙසට නම් ඒ භාරත ඝාතනය කිරීම ම නොවේ. (ජනගහනයේ ලොකුම පංගුව වන ග්‍රාමීය සාමාන්‍ය ජනයාගෙන් බහුතරයක් කිහිපවරක් භාරතගේ නම අසා ඇතිවා හැරෙන්නට ඔහු ජීවත්ව සිටියෙක්දැයි වත් නොදැන සිටියේයැයි සිතමි). දුමින්ද කල ලොකුම වරද ලාංකීය සමාජයේ පොදු අප්‍රකාශිත එකඟතාවයක් මහ දවල් මහපාරේදී උල්ලංඝණය කිරීමයි. එනම්,

"අපි හැමෝම කැතයි තමයි. හැබැයි පෙන්නන්ඩ එපා"

ලංකාව තුල ආණ්ඩුපක්ෂ මන්ත්‍රීවරයෙකු අතින් මිනිසෙකු මියගිය පළමු වතාව මෙය නොවේ. කුඩු ජාවාරම්කරුවන් පිරිවරාගත් පළමු දේශපාලනඥයාද දුමින්ද නොවේ. පාතාල අපරාධකරුවන් රෙද්ද අස්සේ දමාගත් පළමුවැන්නාද ඔහු නොවේ. මේවා නොදන්න බබ්බුද ලංකාවේ නැත. එහෙත් මෙම සිදුවීමේ වෙනසක් ඇත. මහ දවල් රෙද්ද කඩා "කැත" සියල්ල සාක්ෂි සහිතවම පෙන්වා ඇත. කාල වරෙංකො....

ආරවුල් වලදී මිනිසුන් මරා දැමීම අප සමාජයේ විරළ නොවේ. දාමරිකයන් සොරුන් සෑම ගමකම ඇත. මත් කුඩු කෙසේ වෙතත් අරක්කු හෝ කසිප්පු ජාවාරම පිළිගත් ස්වයං රැකියාවකි. ලංකාවේ පිරිමින්ගෙන් සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයක් බේබද්දන් වෙති. (බේබද්දෝ යනු යම් වින්දනාත්මක නිමේෂයක් විකසිත කර ගැනීම උදෙසා නොව, බීම සඳහාම බොන්නන්ය). මළ ගෙවල් යනු ගංජාය. මගුල් ගෙවල්/ට්‍රිප් යනු අරක්කුය. මාධ්‍යවල දිනපතා දකින ලමා අපචාර මෙන් දහ පාලොස් ගුණයක් ග්‍රාමීයව සහ වතු ආශ්‍රිතව සිදුවේ. කවුරුන් සමග හෝ ආරවුලක් නැති මිනිසුන් විරලය. ගෙවල් විශාල ප්‍රමාණයක හූනියම් වලලා ඇතැයි විශ්වාස කෙරේ. පන්සලේ දායක සභාව යනු තමුන්ගේ පංගුව උදෙසා කේවල් කරන තැනකි. දේශපාලනය කරන්නේ ගානක් හම්බකරගන්නටය. අති බහුතරයක් ඡන්දය දෙන්නේද තමාගේ කිසියම් වාසියක් තකාය. සියළු සංවර්ධන ව්‍යාපෘති යනු හොරකම්ය. පවුල් තුලින් එලියට එන බහුතරයකට තම දරුණුම ප්‍රතිවාදියා හමුවන්නේ පවුල තුලිනි.

සමස්තයක් හැටියට ගත්විට මහපොලොව කැතය. දුෂ්ටය. සියල්ලෝම අඩු වැඩි වශයෙන් දුමින්දලා වෙති. සමාජයේ එදිනෙදා හමුවන ලමා අපචාර/සොරකම් නොකරන විශාල පිරිසක් එසේ වන්නේ අවස්ථාව නැති නිසාය. විශාල පිරිසක් කුඩු/කසිප්පු නොවිකුණන්නේ නමට කැලලක් වන නිසා සහ පොලිසියෙන් අල්ලන නිසාය. විශාල පිරිසක් බස්වල ජැක් නොගසන්නේ නෝන්ඩි වීමට ඇති බයටය.

දුමින්ද මෙන්ම චෝදනා තිබූ තවත් විශාල ජනතා නියෝජිතයන් පිරිසක් පාර්ලිමේන්තු ආවේ හොර ඡන්ද වලින් නොවේ. මේ ඡන්ද දුන්නු මිනිසුන්ද මොවුනට ඇති චෝදනා අසාවත් නැති බබ්බු නොවෙති. මර්වින් දකුණේ කොහෙන් ඉල්ලුවත් දිනයි. දුමින්ද නැවත සුවවී කොහෙන් ඡන්දය ඉල්ලුවත් ඉහලින්ම දිනන බව සහතිකය.

"කැත" දුමින්ද විතරද?

ලංකාවේ අපි බහුතරයක් කැත බව අපේ හෘද සාක්ෂිය දනී. පිරිසක් කැත වැඩ කරන නිසාය. තවත් පිරිසක් ඔවුන්ට අනුබල දෙන නිසාය. ඉතිරි පිරිස ඒවා නිහඬව අනුමත කරන නිසාය. හැබැයි කවුරුත් එහෙම නෑ වගේ සිටිති. ඕනෙම කොස්සකදී ඇදලා ගන්නට අවුරුදු දෙදාස් පන්සීයක තෝම්බුවක් ඇත. උපන්තේකට තවම දෑහැටවත් දැක නැති නිර්මල බුද්ධ ශාසනයක්ද ඇත. මර්වින් වගේ තුට්ටු දෙකේ චණ්ඩියෙකුටත් අන්දන්ඩ පුළුවන් ධීර වීර ජාතියක්ද ඇත.

අප සැම කෙනෙක් තුලම අඩු වැඩි වශයෙන් දුමින්ද කෙනෙක් වෙසෙති. (පසුගිය යුද සමයේදී ඌ තොග ගණන් මිනිසුන් මැරුවේය. දිනපතා සිතින් අපචාරයන්හි නිරත වෙයි). ඌ කැතය. ධර්මයට පටහැණිය. ඒ නිසා එහෙම එකෙක් නෑ වගේ හිඳිති. ඒත් මේ දුමින්දයා වැඩේ කෑවේය. ඌ මහදවල් ලෝකෙටම ඌ පමණක් නොව අපද පෙන්නුවේය. දැන් ඉතින් ඌ ජීවත් විය යුතු නැත. දුමින්දගේ මරණය ප්‍රාර්ථනා කිරීම තුළින්, අප තුළ සිටිනා දුමින්දගේ මරණය සංකේතීයව පතමු.

ප/ලි - දුමින්දගේ මරණය... යනුවෙන් මාරයා දිගට දිගේ ලියා තිබුණි. මේ එයට දමන්නට දිගට දිගේ මසිතට ආ කමෙන්ටුවයි. මෙය එතැනට නොගැලපෙන්නක් යයි සිතුනු බැවින් මෙහි දමමි.

ඉස්පීකර් නිලමෙ මළා.....!

noreply@blogger.com (charmi) — Tue, 06 Sep 2011 02:43:00 +0000

අගාරෙ ගෙදර නිලමෙ හෙවත් ඉස්පීකර් නිලමෙ මළා. වයස 69 යි. සිරෝසිස්. දයාසිරි ජයසේකර මල ගෙදර ආවා. ජයවික්‍රම පෙරේරත් ආවා. මාත් ගියා. දයාසිරිලා ජයවික්‍රමලා අපි ඔක්කොම මල ගෙදර ගියා.

නිලමෙ උපදිනකොට නිල්ම නිල්පාට ශ්‍රී ලංකා කාරයෙක්. මැරෙනකොට කැපුවත් කොල යූ.ඇන්.පී කාරයෙක්. ඔය ඓතිහාසික පක්ෂ මාරුව සිද්දවුනේ 1999 අවුරුද්දෙ දෙසැම්බර් මුල සතියෙ දවසක රෑ 11 කුත් ගානට දෙණියෙ කිරිකෝන් ගහ යටදි. කට්ට කළුවරේ නම් මදෑ. තට්ට තනියම. හැබැයි මුළු රත්මල්වැවම ඒකට සාක්ෂි.

මිනිහට ඉස්පීකර් නිලමෙ කිව්වෙ කටේ සද්දෙ හින්දම වෙන්න ඇති. හවසට වෙරි වෙන්ඩ වෙන්ඩ සද්දෙ වැඩි වෙනවා. ඒ දවස්වල කවි ශ්ලෝක ගානටම අමු තිත්ත කුණුහරුපත් හැමදාම වගේ ගම මැදින් දෝරෙ යනවා. නමුත් ගමේ කාගෙත් මිනිහට පොඩි ගෞරවයක් නොතිබුණා නෙමේ. ඕන පොදු වැඩක මිනිහා ඉස්සරහෙන්ම හිටියා. ඕන අසාධාරණේකදි කියන්ඩ ඕන තැනටම ගිහිං හොඳ සිංහලෙන් සද්දෙ දාල කියල ආවා.

ඡන්දෙ කාලෙට.....? කොටින්ම මිනිහට පිස්සු.

ඒ 1999 ජනාධීපතිවරණ උණුසුම දැනෙමින් තිබුණ කාලයක්. පවුල් අටක් ඇරුණාම මුළු රත්මල්වැවම පෙරමුණේ තමයි. ගමේ පක්ෂ සංවිධායක අල්ලපු ගමේ හාදයෙක්. එයාගෙ අනුදැනුම මත ගමේ සංවිධාන කටයුතු නිලමෙ ඇතුළු බලවේගෙ.

ඡන්දෙකදි හැමදාමත් කට්ටිය මුලින්ම කලේ ජයසිරි මුදලාලිගෙ වහපු කඩ කෑල්ලෙ පක්ෂ කාර්යාලෙ අරින එක. පස්සෙ එතන ඉඳං ප්‍රචාරක කටයුතු. ඒ කියන්නෙ කසිප්පු බොනවා, කැරම් ගහනවා, කාඩ් බලනවා, ගංජා ගහනවා... ඉඳ හිට ගිහිං පෝස්ටරයක් දෙකක් අලෝනවා. ඔතන වැඩිපුර ගැවසෙන්නෙ ඡන්ද ලැයිස්තුවෙ නමවත් නැති කොලු කුරුට්ටො. උං එක්ක හරි හරියට නිලමෙ. හැන්දෑවට බොහොම තදට මැතිවරණ උණුසුම.

එදත් ඔය වගේ උණුසුම් දවසක්. නිලමෙ කොල්ලොත් එක්ක කාඩ් කුට්ටමේ තුන්සිය හතර බලනවා. රෑ 10 ට විතර ඇති. කොහොමත් කට්ටිය හේරා පොරව පැටලෙන ගානට දාලා. මුලින්ම ඇදුනේ තුරුම්පු කේස් එකක්. නිලමෙ කොක්ක ඇදගත්තෙ අසංකයත් එක්ක. ඌ හමුදාවෙන් පැනල ආපු එකෙක්. ගමේ කොලුකුරුට්ටන්ගෙ නායකයා. මදාවියෙක්. ආසන සංවිධායකගෙත් හොඳ කකුලක්.

"අඩෝ තොපි හොර වැඩ කොරන්ඩ එපා බල්ලො..... සෙල්ලමක් කෙරුවත් හරියට කොරපිය........"

අසංකය නැගිට්ටෙ පුටුවත් පෙරලගෙන.

"මොකද්ද නාකියා කිව්වෙ....?"

"ඇයි තෝ මට ගහන්ඩද?.... බය ගුල්ල... තෝ කොටින්ට බයේ පැනල ආපු එකා බොල....... හොර හු..................."

අසංකයා තවත් පුටු දෙක තුනක් පෙරලගෙන පැන්න පාරට නිලමෙ බිම. කොල්ලො දෙතුන් දෙනෙක් අසංකයව අල්ලගෙන. අනිත් උං ඒ වටේ. "පලයව් යන්ඩ වරත්තු බල්ලො ටික.... තොපි නැති කාලෙත් අපි චන්ද කෙරුවා......."

ඒ පාර ඉස්සරහට ආවෙ සුරේෂයා.

"පල නාකියා පව් නොදී.... එනවා මෙතන චංද කොරන්ඩ.... අඩෝ... සිරිමෙවං මහත්තයා මෙව්වා බාරදුන්නෙ අපිට..... නාකි මැන්ටලේ...."

නිලමෙ පිටිපස්ස බැලුවා. තමුං තනියම. අඩි කීපයක් එහෙම්මම පිටිපස්සට ගිහිං පාර පැත්තට හැරුණා. වැනි වැනී පාර දිගේ යන්ඩ ගත්තා. නිකම්ම නෙමේ. අමු තිත්ත කුණුහරුප වරුසාවකුත් එක්ක.

සුරේෂයට, අසංකයට, අසංකයගෙ අම්මට....

කොහොමත් සතියට දෙතුන් දවසක් ඔය ජාමෙට ඇහෙන ඉස්පීකර් කුණුහරුප විකාශය ගම්මුන්ට අලුත් දෙයක් නෙමේ. ඒත් එදා ඒක‍ට පොඩි ප්ලොට් එකක් එකතුවෙලා තිබුණ නිසා කවුරුත් ඇහුම්කන් දෙන්න ඇති. අර කියපු කිරිකෝන් ගහ ළඟට එනකං ඔය සද්දෙ අඛන්ඩව ආවා. ඒ අවට පදිංචිකාරයො කීප දෙනෙකුට විතරක් ඇහුණු 'දඩස්' සද්දයක් එක්ක සේරම එකපාර නිහඩ උනා. තත්පර තිහක් විතර යන්ඩ ඇති. පොඩි කෙඳිරිලි ගතියක් එක්ක ආපහු සද්දෙ ආවා.

"අඩෝ බලු අසංකයා..... එහෙනං තෝ... මට ගැහුවා..... මේ නිලමෙට ගැහුවා.... තොපි මට ගහලා..... චංදෙ කොරන්ඩ..... තොපි... දිනන්ඩ...."

ආපහු නිහඬතාව. තත්පර දහයකට විතර.

"ර..නි..ල්.. වික්‍රම... සිංහට......... ජය..වේ....වා.........!!!"

--------------------------------

පහුවදා උදේ නිල‍මෙගෙ ගේ ඉස්සරහ පොඩිවුන ඉටිරෙද්දකින් කොල කොඩියක් දාල තිබුණා. හවස යූ.ඇන්.පී ප්‍රාදේශීය සභා මන්ත්‍රී විජිතසිරි එහෙ ඇවිත් තිබුණා. දවස් කීපෙකින් වත්තෙ පොල්ගස්වල රනිල්ගෙ පෝස්ටර් තිබුනා. සතියකින් යූ.ඇන්.පී කාර්යාලයක් ගෙදරම ඇරුනා. ගමේ යූ.ඇන්.පී බලවේගෙට එකතු වෙන්ඩ තැනක් හැදුනා.

චන්ද්‍රිකා දිනුවා. නිලමෙ දවස් කීපෙකට හැංගුනා. අසංකලත් නිලමෙගෙ ගේ ඉස්සරහ පොඩි සද්දයක් දානවට වඩා දෙයක් කලේ නෑ. ගම ආපහු සුපුරුදු තත්වෙට ආවා. ඒත් පොඩි වෙනස්කම් දෙකකුත් ඇතුව. අසංකව හමුදාවෙන් අල්ලගෙන ගියා. යූ.ඇන්.පී ප්‍රාදේශීය සභා/පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරු ඉඳහිට ගම මැදින් ගිහින් නිලමෙගෙ ගෙට ගොඩ වෙලා ගියා.

ඇත්තටම නිලමෙට කලින් තිබුනට වඩා තැනක් ලැබුනා. යූ.ඇන්.පී විමධ්‍යගත අරමුදල් කලෙක්ෂන් එකකින් ගමේ අතුරු පාරකට කණු 10 ක විදුලි දිගුවක් ලැබුනා. එතන පවුල් 16 කින් 10 ක් නිලමෙට පක්ෂපාතිත්වය ප්‍රකාශ කලා. මරණාධාර සමිතියට පුටු හතලිහක් අරන් දුන්නා. කාන්තා සමිතියට සාස්පාන් කට්ටලයක් ලැබුනා. පන්සලට ලවුඩ්ස්පීකරයක් ලැබුනා. පාරවල් තුනකට නිලමෙ මූලික වෙලා බොරළු දැම්මා.

නිලමෙ මැරෙනකොට නිලමෙගෙ නංගිගෙ බාල පුතා ගමෙන් පලමුවෙනි වතාවට ප්‍රාදේශීය සබාවට ඉල්ලුවා. නෑදෑ සනුහරෙත් එක්ක යූ.ඇන්.පී කාරයො සෑහෙන දෙනෙක් ගමේ බිහිවෙලා හිටියා. මොකද පෙරමුණ ඇතුලෙ පුද්ගලික කෝන්තර වලදි උනත් යන්ඩ තැනක් හැදුන නිසා වෙන්න ඇති. චන්දෙ කාලෙට ‍සන්දානෙ පක්ෂ කාර්යාලෙ උනත් බීගෙන විකාර කරනවට වඩා ටිකක් සීරුවෙන් ඉන්ඩ වෙන තැනට වැඩ කටයුතු සැලසෙමින් තිබුනා.

---------------------------------

ජයවික්‍රම පෙරේරත් වචන කීපයක් කතා කලා. මම උන්නෙ ටිකක් ඈතින්. කාලෙකින් හම්බවෙච්ච ප්‍රසන්නත් එක්ක කදයක් දාගෙන. නිලමෙ ගැනම තමා. "මරු පොරක් බං.... මැරෙනකං අමතක නොවෙන චරිතයක්.... "

මම කිව්වෙ ඇත්තටම.

"එක රැයින් පක්ෂෙ මාරු කරපු පොරක් නේ... හහ්.."

"හ්ම්... අර අසංකයල ගහලද මොකද්ද එකක්නෙ...?"

"මොන පිස්සුද බං....?"

මට ඒ අපබ්‍රංසේ තේරුනේ නෑ.

"අසංකයල ගහපු එකක් නෑ... මේක කවුරුවත් දන්නෙත් නෑ.... ඌට ගැහුවේ අපේ නන්දන අයියා........"

නන්දන කියන්නෙ ප්‍රසන්නගෙ නෑ කමට අයියා වෙන කෙනෙක්. පදිංචි අර කිරිකෝන් ගහ කිට්ටුව.

"නන්දන..... ? මිනිහා දේශපාලනේ කලේ නැනෙ....?"

"මොන දේශපාලනද බං?..... මූ හැමදාම රෑට බීගෙන කුණුහරුප කියෝන හින්දා නන්දන අයියට මල පැනලා උන්නෙ ගෙදර දරුවෙක්වත් හදාගන්ඩ බෑ කියලා..... එදා නන්දන අයියා කළුවරේම මූට ගහලා පැනල දුවලා........"

"......."

"උඹ හිතන්නෙ මං බොරු කියනවා කියලද?"

"....... නන්දන...? එතකොට අසංකයල නෙමෙයි....?"

ලංකාවට ලොකුම හිසරදේ වෙලා තිබ්බ ප්‍රභාකරන් මැරිල වැටුනෙත් කාගෙ හරි අහක යන විසිල් පාරක් දුර දිග ගිහින් කියල කවුරුහරි කිව්වොත් මම නං ඒක ගැන දෙපාරක් හිතනවා.

අල්ලන්නට ආස ඇති... කඳුළු වලට දෙන්නෙ නැති...

noreply@blogger.com (charmi) — Tue, 30 Aug 2011 20:53:00 +0000

මෙයට වසරකට හමාරකට පෙර මා පදිංචි ප්‍රදේශය ආසන්නයේ අටවා තිබූ වෙසක් තොරණක් බැලීමට ගියා මතකය. ප්‍රාථමික ගණයේ චිත්‍ර කීපයක් වටා වොට් පහේ බල්බ හාර පන්සීයක් දැල්වෙනු නිවෙනු බලා සිටීමට මට කිසිදු අවශ්‍යතාවක් නොවිණි. එහෙත් එවක මගේ දියණියගේ මොන්ටිසෝරි ගජයින් තොරණේ විස්තරය සෙන්ටර්ෆෲට් චුයින්ගමයක් පරිද්දෙන් ඇය අබියස හපමින් සිටි බැවින් මටද විසුමක් නොවීය. අවසානයේ දෙමාපියන්ගේ යුතුකම් පිළිබඳ ඇගේ ආඩපාලියකින්ද පසු තොරණ බැලීමට යාමට මමද හිත හදා ගතිමි.

තොරණේ ජාතකය අද මට මතක නැත. ආලෝක රටා තිබුනේද වත් මතක නැත. එම පන්සල් භූමියේ කුමන පැත්තේ එය අටවා තිබුණේද යන්න ගැන පවා ඇත්තේ සුළු මතකයකි. එහෙත් අදද එක් දෙයක් පමණක් හොඳින්ම මතක ඇත.

වෛයිවාරන්න සෙල්ලම් බඩු පිරි කඩවීදිය.

රාත්‍රී අඳුරු පසුබිමේ දැල්වෙන සිය ගණන් ටංස්ටන් විදුලි බුබුළු. කුඩා අට්ටාල වහල පුරා එල්ලෙන නෙක වර්ණ බැලූන. දුහුවිලි ගඳ. ඝෝෂාකාරී උත්සවශ්‍රීය. විවිධ කැවිලි වලින් නගින සුවඳ. සුදු පොලිතීන් මත පිළිවෙලකට අසුරා ඇති වෛවර්ණ (බාල) චීන සෙල්ලම්බඩු. සෙල්ලම්බඩු වලට පිස්සු වැටුන පොඩි එවුන්.... වෙළෙන්දන් සමඟ හෙට්ටු කරන ගැහැණුන්.....

මෙම කඩවීදිය නැවත කිහිප වරක් සිහිපත්වන්නට තරම් දෙයක් එදින මම කලෙමි. පසුදින ඉතා වැදගත් කටයුත්තකට වෙන්කොට තිබූ සීමිත මුදල් ප්‍රමාණයද අමතක කොට මගේ දියණිය එම කඩ වීදියට මුදා හළෙමි.

"ඔයාට ඕනෙම දෙයක් ගන්ඩ........"

අවසානයේදී බැලූනයක්, කොණ්ඩයට පළඳින යමක් ඇතුළු රුපියල් දෙසිය ගණනක ලට්ට ලොට්ට වගයක් තෝරා ගැනීම මගින්, එම ගණනය නොකල අවදානමෙන් ඇය මා මුදාගත් බව මතකය. එහෙත් විචාර බුද්ධියට පිටුපා එවන් අවදානමක් ඒ මොහොතේ ගැනීම? ප්‍රමාණයෙන් විශාල සහ අඩු වටිනාකමකින් යුත් යමක් රැගෙන දී ඇය පහසුවෙන් තෘප්තිමත් කල හැකිව තිබියදීත්.

පසුකාලීනව බොහෝ වරක් නැවත නැවතද කල්පනා කිරීමෙන් පසු මා එය හඳුනාගත් බව සිතමි.

ඒ මගේ කඩවීදියයි.

මුන්නේෂ්වරම දේවාලය පෙනෙන ඉසව්වේ කොට කලිසමකින් සැරසී පියාගේ ඇඟිල්ලක එල්ලී ගාටන්නේ මමයි. නේක වර්ණ විචිත්‍ර සෙල්ලම්බඩු මාළිගයන් දෙස මහ සෙනඟ අතරින් කෑදරකමින් එබී බලන්නේ මමයි. සෙල්ලම් බඩු වල, නැවුම් මැටි භාණ්ඩ වල තීන්ත සුවඳ මහත් කෑදරකමින් උරා බොන මට, මගේ දෙසවන් වලින් අහගන්නට ඉතාමත් ආශාවූ, එහෙත් කවරදාකවත් අසන්නට නොලැබුණූ එක් වාක්‍යයක් ඇත.

"ඔයාට ඕනෙම දෙයක් ගන්ඩ........"

එකල මුන්නේෂ්වරම් දේවාලයේ මංගල්‍යය පැවැත්වෙන අගෝස්තු මාසය ආසන්න වන විට සෙල්ලම් බඩු සඳහා අවශ්‍ය මුදල් එක්රැස් කිරීම සිදු කරන ලද්දේ මා විසින්ම බව මතක ඇත. මගේ පාසල් මිතුරන් සියළු දෙනාද එසේ කලහ. පහසුම ආදායම් මාර්ගය වූයේ ඉරටු මැදීමයි. බොහෝ විට එමගින් රුපියල් හැට හැත්තෑවක් උපයා ගැනීමට අපි සමත් වීමු. ඉලක්කය වූයේ කලින් වසරේදී ප්‍රදර්ශනය වූ හොඳම සෙල්ලම් බඩුව මෙවර මිලදී ගැනීමයි. වරෙක එය කුඩා ඩොල්කියක් විය. නැතිනම් දුර බලන කණ්නාඩියකි. වරෙක තහඩු වලින් සෑදූ තරමක් විශාල බසයකි. එහෙත් මේ කිසිවක් කවරදාකවත් මා සතු නොවීය. හැම වසරකදීම මෙම බඩු එකට එකක් ගණන් ගොස් තිබීම එයට හේතුවයි. කිසිදා මේවා පියාගෙන් ඉල්ලූ බවක්ද මතක නැත. ඉල්ලුවාට ලැබෙන්නේද නැත. පියා සහ මවගේ ඉලක්කය වූයේ කාලි මෑණියන්ට වාර්ෂිකව බාර හාර වූ පූජා වට්ටිය මිලදී ගැනීම, කැවිලි කීපයක් සහ මුළුතැන්ගෙයි යමක් මිලදී ගැනීම පමණකි. ඉන් එහා වත්කමක් ඔවුනට නොවූ බව මම හොඳින් දැන සිටියෙමි. හැමදාමත් ලාබ නළාවක්, පුංචි ප්ලාස්ටික් සෙල්ලම් බඩුවක් සහ ගඩුගුඩා මල්ලක්ද රැගෙන මෙම මනස්කාන්ත ලෝකයෙන් මිදී නිවසට පිය නැගීමට මට සිදුවිය. එහෙත් ඒ විචිත්‍ර දසුන ඊළඟ වසර මා ජීවත් කලේය. නැවුම් තීන්ත සුවඳ වසර පුරා වින්දෙමි. කදිම සෙල්ලම් බඩු සමඟ මනසින් සෙල්ලම් කලෙමි. ඊළඟ වසරේදී අර වැකිය කවුරුන් හෝ කියනු ඇතැයි තදින්ම විශ්වාස කළෙමි.

"ඔයාට ඕනෙම දෙයක් ගන්ඩ........"

------------------------------------

අවසානයේදී මගේ දියණියට මා විසින් එම වරය දුනිමි. ඒ අවිඥාණිකව යම් සහනයක් උදෙසා විය හැකිය. එහෙත් මට දැන් වඩාත් වැඩි වේදනාවක් දැනේ. තම ඇඟිල්ලේ එල්ලී මහත් කෑදරකමින් සෙල්ලම්බඩු දෙස බලන තම කොළු ගැටයා පිළිබඳව මගේ පියාගේ හද තුළ කැකෑරුණු වේදනාව මටද දැන් වැටහෙන්නට පටන් ගෙන ඇත. මා ද දැන් පියෙක්මි.

අසන සෑම වරකදීම සැබෑවටම මා නෙත් කෙවෙණි තෙත්වන ගීත තුනක් තිබේ. මේ ඉන් එකකි.

16 Silin Bilin - Neela Wickramasinghe by user9371417

ග්‍රීස් යකෙක් ඇල්ලුවෙමු.....!

noreply@blogger.com (charmi) — Thu, 18 Aug 2011 09:36:00 +0000

ඇත්තටම මේ වගේ ඕපාදූපයක් ලිව්වට කවුරුවත් කියවන්නෙ නැතිවෙයි. ඒත් මේ ග්‍රීස් යකා සීසන් එක ඉවර වෙන්ඩ කලින් මේක ලිව්වෙ නැත්තං මේ කතන්දරේ වැඩක් නැති වෙනවා.

ඇත්තම කියනවනං අපි ග්‍රීස් යකෙක් ඇල්ලුවා. හැට හැත්තෑවක විතර පිරිසක් ග්‍රීස් යකා හෙව්වත් අපි දෙන්නට තමා අහුවුනේ. අපි කිව්වෙ මමයි ප්‍රේමෙ අයියයි. ප්‍රේමෙ අයියා උගෙ බෙල්ලෙන් ඇල්ලුවා. මම අතින් ඇල්ලුවා. දැනට අවුරුදු තුනකට විතර උඩදී.

මතක විදිහට අයි.ටී.එන්. නිව්ස් වල ක්‍රීඩා පුවත් යන වෙලාව. ගේ ඉස්සරහා බරාස් ගාල බයිසිකලයක් බ්‍රේක් කලා. ඒකෙ ඉඳං කෑ ගැහුවේ ප්‍රේමෙ අයියා.

"මලේ..... ටක් ගාල ටෝච් එකත් අරං වරෙංකො.... අරහෙ ග්‍රීස් යකෙක් ඇවිල්ලලු.... ගුණසීලි නැන්දලයෙ අහ......"

මම පුටුවෙන් පැන්නෙ බයිසිකලේට.

"මට විපුලය දැං කෝල් එක දුන්නේ......"

කටින් හති දාන ගමන් ප්‍රේමෙ අයියා කියනවා. විනාඩි හතරකින් අපි ග්‍රීස් යකාගෙ ඉසව්වෙ.

ගුණසීලි නැන්දා ප්‍රේමෙ අයියගෙ තාත්තගෙ පැත්තෙ ඥාතියෙක්. උන්දැගෙ මනුස්සයා කොහෙද මන්දා කොහුමෝලක වැඩ. හම්බකරන එක එදාම බීල මිනිහා එහෙටම වෙලා ඉන්නවා. ගෙදර උන්නෙ ගුණසීලිගෙ දුවෙක් වන දේවිකායි, රට ගිහින් ඉන්න ලොකු දුවගෙ ඇරිච්ච දීගෙ දරුවො දෙන්නයි. හැමදේටම බලන්න හදන්න හිටියේ ප්‍රේමෙ අයියා තමයි.

අපි යනකොටත් තිහ හතළිහක විතර සේනාවක් ඇවිත්. බයිසිකලෙන් බැස්ස ගමන් මං කලේ එරඬු පොල්ලක් කඩාගන්න එක. කියන්ඩ බෑනෙ මූ කොච්චර දරුණුද කියලා. දේවිකා ලිඳ ලඟ කළුවරේම ඇඟ හෝද හෝද ඉඳල තියෙන්නෙ. කෙල්ල පරක්කු මොකද බලන්ඩ ගුණසීලි නැන්දා ඇහැ දානකොට තමයි කළුපාට හේයාවක් රට දෙහි පඳුරට එහායින් ඉන්නවා දැකලා තියෙන්නෙ. නැන්දගෙ හූවට බයවෙච්චි පාර තමා දේවිකා බෙරිහන් දීල තියෙන්නේ...... ඒත් වැඩිදෙනෙකුට ඇහිලා තිබුනේ දේවිකාගෙ හූව.

නැන්දා කිව්ව විදිහට මූ අමු නිරිවස්තරෙන් ඉඳලා තියෙන්නෙ. දෙල් ගහ යටින් පැනලා පාර පැත්තට දුවලා..... කාගෙත් අදහස උනේ ඌ තාමත් ඒ අක්කර දෙකක විතර ඉඩම ඇතුලේ ඉන්නවා කියන එක. මොකද ඉඩමේ දෙපැත්තකින්ම පාරවල්. කපිලයලගෙ නිදහස් බේබදු සමාජයෙ සෙට් එක ඉඳලා තියෙන්නෙ තුන්මං හන්දියෙ. පාර පැත්තට ආවත් පාරෙන්නං පැන්නෙ නෑ කියලා උං දහ අතේ දිවුරනවා. අපි යනකොටත් මුං පාරවල් දෙකට සාමාජිකයෝ දෙන්නා ගානෙ දාලා. යකා පාරට පනිනවද කියලා බලන්න.

ප්‍රේමෙ අයියත් පොල් පිත්තක් අතට ගත්තා. දැන් ගෑණු පිරිමි බේදයක් නැතිව කට්ටිය තවත් වැඩි වෙනවා. හැමෝම අතේ පොලු. එක කටුපිල පඳුර අස්සෙ දහ පාලොස් දෙනා ටෝච් ගහල බලනවා. තව පිරිසක් ගස් උඩ බලනවා. ග්‍රීස් යක්කු සාමාන්‍යයෙං කරන්නෙ කට්ටිය එද්දි ගහකට නගින එකලු. ඔය අතරෙ තමා කපිලය අපි ළඟට ආවෙ.

"ප්‍රේමෙ අයියා.... ඔය වගේ පාහර බල්ලො තුන්දෙනයි ගමටම ඉන්නෙ.... අපි ගිහිං උං ගෙවල්වල ඉන්නවද බලලා එන්නං...."

හා කියන්ඩත් කලිං උං තුන්දෙනෙක් කැලිබර් බයික් එකක නැගලා රුං ගාල ගියා.

අපිත් ටිකක් හෙව්වා. මොන මල යකෙක්වත් නෑ.

"මලේ වරෙංකො අර පැත්ත ටිකක් බලන්ඩ...... අපේ නැන්දටත් උන්හිටි ගමං උතුර දකුණ මාරුවෙනවනෙ බං..... මෙහාටවත් පැන්නද බලන්ඩ......."

අපි යන කොටත් කීප දෙනෙක් ඒ පැත්තත් විපරම් කොරලා තිබුණා. ඒත් වැඩි දෙනෙක් බැලුවේ ඌ දුවපු පැත්ත. ටික දුරක් සෝදිසියෙන් ගිය ප්‍රේමෙ අයිය ඉද්ද ගැහුවා වගේ නැවතුනා. ඊට පස්සෙ එක පාරටම ටෝච් එක හැරෙව්වෙ ළඟ තිබුණු කැප්පෙටියා ගාලට.

මෙන්න යකා තුන්කුදු ගැහිලා බිම ගුලිවෙලා ඉන්නවා.

මගෙ හිතේ තිබුණු ගැස්ම නං එකපාරම නැති උනා. මූට බය හිතෙන්නෙ කාටද? ඌ ඔලුව පොඩ්ඩක් උස්සලා යාන්තමට ඇස් ඇරලා ටෝච් එක දිහා බැලුවා.

"සමනා........?!?"

ප්‍රේමෙ අයියා ටෝච් එක නිවුවා.

"තෝ මොන හු******........................................"

ඌ ඇඳල හිටියේ කොට කලිසමක් විතරයි. ටී ෂර්ට් එක අතේ ගුලි වෙලා. ඌ හරි. සුදුපාට ඉරි දෙකක් තිබුණ ඒක ඇඳං උන්නනං ඌ මෙලහකටත් ගමකට කාල.

"හ්ම්.... වර එළියට......."

ප්‍රේමෙ අයියා කිව්වෙ රහසින් වගේ. කොහොමත් වත්තෙ තිබුණු ගාලගෝට්ටියට හයියෙන් කිව්වත් කාටවත් ඇහෙන්නෙ නෑ. ඌ එන්නෙ නැති තැන ප්‍රේමෙ අයියා ගොල්ලට රිංගලා ඌව බෙල්ලෙන් අල්ලලා එළියට තල්ලු කලා. කළුවරේ උනත් මූ තෙලියා වගේ ගැහෙනවා කියලා මට තේරුණ හින්දා මම අතකින් අල්ල ගත්තා.

"ඕක ඇඳගනින්........"

ටී ෂර්ට් එකේ පැටළුම් ඇරලා කළුවරේම ඒකෙ අත්දෙක ඌට හොයලා දුන්නෙත් මම මයි.

"හ්ම්හ්...... ගනිං ඔය පොලු කෑල්ලක්......."

අපරාදෙ කියන්ඩ බෑ. ඊළඟ විනාඩි තිහ හතළිහේ සමනා පුදුම කැපවීමකින් ග්‍රීස් යකාව හෙව්වා. ඔය ගස් උඩ විපරම් කරන්ඩ කීප දෙනෙකුටම උදව් කලා. ප්‍රේමෙ අයියනං අපිට හොයාගන්ඩ දීල ගිහිං බුලත් විටක් කන්ඩ ගත්තා. අපි දෙන්නා දිගටම හෙව්වා. අන්තිමේදි යකා නැති තැන නැන්දලගෙ මිදුලෙම තිහ හතළිහක් එකතුවෙලා පශ්චාත් විමර්ශණෙත් තිබ්බා. සමනා දිහා සැරින් සැරේ බලන දේවිකාගෙ මූණෙ තිබ්බ කොම්බු ඇලපිළි කවුරු නැතත් මම නං කියෝ ගත්තා.

හොඳම වැඩේ මේකයි. මම සමනත් එක්ක යකාව හෙව්වෙ ඌව බේරගන්න ඕනෙ හින්දා තමා. ඒත් ටික වෙලාවක් හොයාගෙන හොයාගෙන යනකොට මටම තේරුණා මං සිරාවටම මොකක් හරි හොයනවා කියලා. ඇත්තටම මම සමනා එක්කත් යකාව හෙව්වා.

දැං අහන්ඩ එපා සමනා ග්‍රීස් ගාගෙනද උන්නෙ කියලා. වැලිතලප වල වැලි නෑ වගේම ග්‍රීස් යක්කුන්ගෙත් ග්‍රීස් නෑ.

රත්නවල්ලිය බැසයයි - අනුරපුරයට සාමයේ අරුණළු......

noreply@blogger.com (charmi) — Sat, 16 Jul 2011 19:10:00 +0000

ගිය බදාදා පාන්දර තුනට විතර මම හිටියේ අයි.ටී.එන් නිව්ස් බලබලා. නිව්ස් කියන කෙලිපොඩ්ඩි ඇඳං උන්නෙ බාගෙට නිරිවස්තරෙන් හින්ද මට තේරුණා කොහේ හරි වයර් එකක් පැටලිලා කියලා. පස්සෙ මම තේරුම් ගත්ත විදිහට මේක ක්‍රිස්තු පූර්ව දෙවෙනි සියවසේ සජීවී ප්‍රවෘත්ති ප්‍රකාශයක්. මෙන්න මෙහෙම නිව්ස් එකක් ගියේ.

අනුරපුර නගරයේ සංවර්ධනය උදෙසා ගාඩි වංශික ජනතාවගේ නොමද සහාය

අතිගරු දුටුගැමුණු මහ රජතුමා විසින් කුරිරු ත්‍රස්තවාදී ග්‍රහණයෙන් මුදාගත් අනුරපුර නගරයේ සංවර්ධන කටයුතු සඳහා එහි වෙසෙන ගාඩි වංශික ජනතාවගේ නොමද සහාය පළවී ඇති බව අප වෙත වාර්තා වේ.
මේ අතර ශීඝ්‍රයෙන් සංවර්ධනය වෙමින් පවතින එම ප්‍රදේශවල පසුගියදා විශේෂ නිරීක්ෂණ චාරිකාවක යෙදුන අතිගරු රජතුමා විසින් ජනතාවගේ ආධ්‍යාත්මික සංවර්ධනය උදෙසා ඉදිකෙරෙන අඩි 300 ක් උසැති ‍චෛත්‍ය රාජයා ඉදිකෙරෙන භූමියද නිරීක්ෂණය කරන ලදී.
එම භූමියේ මෙම අගනා නිර්මාණය සිදු කිරීම පිළිබඳව ගාඩි වංශික ජනයා වත්මන් රජය වෙත සිය ප්‍රසාදය පළකර සිටී. එමෙන්ම එම භූමියේ පිහිටි තෙළඹු ගසක තාවකාලිකව වැඩසිටි ස්වර්ණමාලි නම් ගාඩි වංශික ප්‍රජාවගේ ඇදහීමට ලක්ව සිටින දේවතාවියද මෙම උතුම් කාර්යයට ආශීර්වාද කොට ගසෙන් බැස ගොස් ඇති අතර, එයට කෘතගුණ දැක්වීමක් ලෙස මෙම සෑය ඇගේ නමින් නම් කිරීමටද අතිගරු රජතුමා විසින් තම නිලධාරින්ට උපදෙස් ලබාදී ඇත.
මෙම තෙළඹු ගස කපා දැමීමේ මහෝත්සවය මැති ඇමතිවරු රැසකගේ ප්‍රධානත්වයෙන් හෙට දිනයේදී අනුරපුරයේදී පැවැත්වීමට සියළු කටයුතු සූදානම් කොට ඇති අතර එය නැරඹීමට පැමිණෙන දහස් සංඛ්‍යාත ජනතාව සඳහා සියළු පහසුකම් සපයා ඇතැයි ආරක්ෂක අංශ පවසයි. මෙම තෙළඹුව කපා දැමීමේ උත්සවය අප නාලිකාව ඔස්සේද සජීවීව විකාශය කිරීමට සියළු කටයුතු සූදානම් කොට ඇත.
රැඳී සිටින්න අප සමගම....

කතා දෙකක් නෑ. ඒක හීනයක්...!

ස්වර්ණමාලි ආවේ පාන්දර ජාමේ. හොඳටම අඬලා එයාගෙ ඇස් තඩිස්සි වෙලා තිබුණෙ. මහාථූපය හදන්න ඉඩදීල එයාගෙ විමානෙන් බැහැල ආපු නිව්ස් එක ඇත්ත කියලා මට එවෙලේ තේරුණා. ඒත් මං එක්ක කිව්වෙ මෙහෙම කතාවක්.

හා කිව්වා තමයි.
බෑ කිව්වත් වෙනසක් නොවෙන හින්දා....
විමානෙ අපේ උනාට
පොළොව දුටුගැමුණුගෙලු.....

දිග් විජය කොට අනුරපුර....
මහ පිරිවරින් එන සඳ
හෙලූ එක බැල්මෙන්ම මම දැනගත්තා
අපත් අයත් වග
අධි ආරක්ෂිත කලාපෙට.....

කප් සුවහස් කලක්....
වරිගත්තැන්ගේ දුක් කඳුළු උරාබිව්
පණ ගැහෙන තෙළඹුව කපාදමා
තනන්නටලු යන්නේ අජීවී සෑයක්.....
කාගෙදෝ ඇටකටු නිධන්කොට.....

මොනව කරන්නද?
රාජ්‍ය ප්‍රතිපත්ති නෙව...?

ගියොත් කලබල නොකර
සාමයෙන්....
දානවලු මගේ නම ඔය සෑයට.....
අපි ඉතිං ගෑණු වෙච්චි.....

ඉතින් මේ ලෑස්තිය
නික්ම යන්නයි....
සරණාගත ආරණ්‍ය කඳවුරට...

පොරෝ පහරින් පහර
වැදී හද දැදුරුව
මියෙන්නට තිබුණනම්
යටව ඇද වැටෙන තෙළඹුවටම...?

එහෙත් ඇත රකින්නට වරිගයක්.....
කෙදින හෝ උන් වැඩී වනමැදම
සදාවි සත්තයි මහ තෙළඹුවක්....
ගැමුණුගේ දොරකඩම....

හඬනවා නෙමෙයි මේ....
සුළුපටු සතුටක්ද?
සාමයේ අරුණැල්ල පැමිණිකොට
අනුරපුරයටත්...!

කතා දෙකක් නෑ. ඒකත් හීනයක්...!!

සියළු 'ජයග්‍රාහී අනුරුද්ධ ප්‍රදීප්' ලා වෙතයි....

noreply@blogger.com (charmi) — Sat, 21 May 2011 11:48:00 +0000

නිර්මාල් රංජිත් දේවසිරි නමැති දේශ ද්‍රෝහියා කුජීතම වූ, අන්තිම-අපක්ෂපාතී දෙරණ වාදපිටියෙන් උපුටා ගත්තකි.

කුජීත නිර්මාල් - දැං ඕනෑම යුද්ධයකට පස්සේ..... එන ප්‍රශ්නයක් තමයි... ඒ..... දැං මෙතන ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා.. දකුණේ පාලනයට ඒ ජනයා මත තමන්ගේ ආධිපත්‍යය කැවත තහවුරු කර ගන්නේ කොහොමද කියන එක.....

ජයග්‍රාහී අනුරුද්ධ - මොකටද..?

කුජීත නිර්මාල් - ඈහ්.....?

ජයග්‍රාහී අනුරුද්ධ - මොකටද?

කුජීත නිර්මාල් - නැත්තං ඉතිං මේ රාජ්‍යය පවත්වගෙන යන්ඩ.....?

ජයග්‍රාහී අනුරුද්ධ - මුකුත් කරන්න ඕනෙ නෑ.... රාජ්‍යය පවත්වගෙන යන්න පුළුවන් ඕනෙනම්...... ඔය විදුලි බලය දෙන්න ඕනෙ නෑ රාජ්‍යය පවත්වගන්න.... අපි දිනලා ඉවරයි......!!!

"අපි දිනලා ඉවරයි......."

සියළු අනුරුද්ධ ප්‍රදීප්ලා ජයග්‍රහණය කොට අවසන්ය. මේ කාහල නාදය ඒ වෙනුවෙනි. පරාජය කොට ඇත්තේ ගමේ ගොඩේ six-a-side ටෙනිස් බෝල කල්ලියක් නොවේ. අති බිහිසුණු ත්‍රස්තවාදී කල්ලියකි. පරාජය කලේ ටෙනිස් බෝලයකින් වැටමාර කඩුළු බිඳ දැමීමෙන්ද නොවේ. දස දහසකටත් එහා පණ ඇති මිනිසුන්ගේ ඔළු කටු කුඩුවෙන්නට වෙඩිතැබීමෙනි. ජයග්‍රහණය කොට අවසන්වද්දී ඉතිරිවූයේ තණකොල පොඩිවූ, දූවිලි ගහන හිස් පිට්ටනියක් නොවේ. ලෙයින් තෙත්වූ අමු මස් දැවෙන පුළුටු ගඳ වසාගත් සොහොන් පිටියකි. මේ පුළුටු ගඳින් ආනන්දයට පත් අනුරුද්ධ ප්‍රදීප් නමැති පොඩි එකෙක් එම අමු සොහොනෙන් කිලෝමීටර් සිය ගණනක් ඈතින් පිහිටි වායු සමනය කල කුටියක හිඳ මෙසේ මොර දෙයි.

"(පැරදුනු උන්ට) මොකට රාජ්‍යය පවත්වාගෙන යන්නද? අපි දිනලා ඉවරයි.........!"

ඉදිරිපස සිට කුළුණුබර දෑසින් යුතුව ඔහු දෙස ආඩම්බරයෙන් බලාසිටින්නේ නලින් ද සිල්වා පියාණන්ය. පසෙක සිට නිරාමිස ප්‍රීතියට පත්ව මදහස නගන්නේ අරහත් ධජය දරාගත් භික්ෂුවකි. මේ උදාන වාක්‍යයෙන් හොල්මන් වෙන ඉතුරු එකා නමගිය දේශද්‍රෝහියෙකි.

අපුලක් සිතන්නට දෙයක් නැත. මේ මිනී මරාගන්නා ක්‍රීඩාවේ දේශීය නීති රීති වල ස්වභාවයයි. ක්‍රීඩාවෙන් අනතුරුවද ජීවත්ව සිටින පැරදුනු එවුන්ද, මියගිය උන්ට සමානය. අපේ අනුකම්පාවට දෙන දෙයක් කාල කියන විදිහකට ඉන්න එක උන්ගේ ඉරණමයි.

"උන්ට මොන රාජ්‍යද....?"

සියළු ජයග්‍රාහකයිනි,

'මිනිසෙකු විනාශ කල හැකිය - එහෙත් පරාජය කල නොහැකිය' යනුවෙන් හෙමිංවේ ලොක්කා ලියා ඇති වගක් ඔබට මතකද? කලබල වන්න එපා. වික්‍රමබාහු ද්‍රෝහියා එය පිළිගත්තත් මා එය පිළිගන්නේ නැත. ඔබගේ අති උතුම් මහාවංශයට අනුවම යමින්, මිනිසෙකු විනාශ කොට පරාජයද කල හැකි බැව් මා අදහමි.

මහාවංශයේ විසි පස්වන පරිච්ඡේදයේදී දුටුගැමුණු නමැත්තෙක්, එළාල නමැත්තෙකුව තෝමරයෙන් පහරදී විනාශ කරන්නේය. අනතුරුව එම දේහයට සියළු ගෞරවාචාර පවත්වා, ඔහු මළ තැන සෑයක් කරවා, සියළු රටවැසියන් හට එයට ගෞරව කරන ලෙසට නීතිද පණවා එළාල නමැත්තා සහමුලින්ම පරාජයද කොට දමන්නේය.

නුඹලාට මේවා ඇත්තටම නොතේරෙනවාදැයි නොදනිමි. එහෙත් කජුකිරි වියේ සිට දේශපාලනයෙන් තෙම්පරාදු වූ මහින්ද රාජපක්ෂ, නුඹලාට වඩා පරිණත මිනිසෙක් යයි මා තවමත් විශ්වාස කරමි. (අවම වශයෙන් පවත්නා ජාත්‍යන්තර තත්වයන් මත ඔහුට වඩාත් පරිණත ලෙස ක්‍රියා කිරීමට සිදුවනු ඇත)

තවත් කෙටි කලකින්ම ඇරඹීමට නියමිත නාථ දෙවියන්ද පෙරටු කොට ගත් දැවැන්ත විරෝධතා පෙළපාලි වලට පෙරාතුව, තවත් වටයක් දිය කෙළින්නට එතෙක් ඔබට අවකාශ ඇත.

රා....යිට්....!! නංගිලා.. මල්ලිලා... හැමෝම.. අත් උඩඩඩඩට උස්සලා.... තව පාරක් හයි.....යෙං කියමු බලන්ඩ.............

මගේ ජිබ්බා - විමල්ගේ මූන්.....

noreply@blogger.com (charmi) — Sun, 01 May 2011 17:19:00 +0000

මා කුඩා කල මගේ මව හා පියා සමඟ වසර කීපයක් මිනිස් වාසය ඉතා අඩු පෙදෙසක ජීවත් වූවා මතකය. තරමක් දුර ගෙවා ගිය පාසලේ මිතුරන් කිහිප දෙනෙකු හැරෙන්නට වෙනත් කිසිදු මා වයසේ මිතුරෙකු හෝ සහෝදර සහෝදරියක මා හට නොවී.

එබැවින්දෝ මා එකල මිතුරෙකු තනාගෙන සිටියෙමි. හේ අජීවීය. නම 'ජිබ්බා' ය. එය අඟල් අට දහය පමණ ප්‍රමාණයේ සැහැල්ලු පිටපළු කැබැල්ලකි.

බෝනික්කෙකු හෝ සුරතල් සතෙකු වෙනුවට පිටපළු කැබැල්ලක් මගේ මිතුරා කරගත්තේ ඇයිදැයි අදද මා හට නිශ්චිත අදහසක් නැත. නමුත් එම පිටපළු කැබැල්ලට විවිධ හැඟීම් කැවීමට මා හට හැකියාව තිබිණි. 'ජිබ්බා' ගේ මුහුණ එහි සමතල පැත්තේ මා විසින් පාට කූරකින් අඳින ලද්දකි. එය දිනකට කිහිප වතාවක් වෙනස් වේ. රාත්‍රීයේදී ඇස් පියවීමට මා අමතක නොකළෙමි. පාසලේ ගත කරන කාලය හැරුණු විට අන් සියළු වෙලාවන්හිදීම 'ජිබ්බා' මා අසල විය. මා බාලාංශයේ සිට පළමු ශ්‍රේණියට සමත් වන විට 'ජිබ්බා' ද සමත් විය. ඒ මට තරම්ම දැනුමක් 'ජිබ්බා' ටද තිබූ බැවිනි.

බොහෝ දිනයන් හිදී, නින්දට ප්‍රථම මගේ කොට්ටය අසල නිදන 'ජිබ්බා' ගේ පොරෝණය සකසා ඌ මතින් අතක් දමා කුප්පි ලාම්පුව අසල මානන හූණන් ගණන් කරමින් නිදිසුව වැළඳගත් ඒ සුන්දර රාත්‍රීන් දැනුදු සිහිපත් කරන්නේ ගැඹුරු සුසුමක් සමඟිනි.

මෙවර 'ජිබ්බා' මතක් වූයේ මෙම ඡායාරූපය දැකීමෙනි. ඇත්ත සතුන් සමඟ ගණුදෙනු කිරීමට වඩා, තමාට අවශ්‍ය පරිදි සතෙක් හදාගෙන ගණුදෙනු කිරීම කෙතරම් පහසුද? කොහොමටත් ඊනියා දේශප්‍රේමයක් ගැන ‍බෙල්ලේ නහරවැල් උලුප්පාගෙන බෙරිහන් දෙන විමල්ට වඩා, මේ පඹයන් සුරතල් කරන විමල්ට මා කැමතිය. ඒ මගේ සුන්දර ළමා විය සිහිපත් කරවන බැවිනි.

ඡායාරූපය උපුටා ගැනීම - Lanka C News

නැන්දම්මාගේ ක්‍රිකට් (පශ්චාත් නන්දිකඩාල් ක්‍රිකට්)

noreply@blogger.com (charmi) — Tue, 29 Mar 2011 08:11:00 +0000

පසුගිය දිනෙක මගේ යතුරුපැදිය අළුත් ටයර් ඉල්ලා අඛණ්ඩ උපවාසයක නිරත විය. ඒ සංකේතීයව පසුපස රෝදයේ හුලං ද බස්සවාගෙනය. යතුරුපැදියට රෝද තිබෙන බව මාස ගානකින් මට මතක් වූයේද එදාය. සාමාන්‍යයෙන් ඔය මගුලේ මට මතක ඇත්තේ හැඬල් එකත්, පෙට්‍රල් ටැංකියත්, ඉරුණු සීට් එකත් පමණි.

එම සවස් වරුවේ හදිසි ගමණක් යෙදී තිබුණු බැවින් යතුරු පැදියක් ඉල්ලා ගැනීමට මිතුරෙකුගේ නිවසට ගියෙමි. මිතුරා නැත. මිතුරාගේ නැන්දම්මා සහ බාප්පා කෙනෙක් සාලයට වී මැච් එක බලයි.
"මැච් එක බලනවා වගේ...........?"
"ආ... මේ දවස්වල ඉතිං වෙන මොනවද? මැච් තියෙනදාට අනිවාර්යෙං බලනවා.... "
ඒ නැන්දම්මාය.
"අද හොඳ පයිට් එකක් තියෙන්නෙ....."
ඒ බාප්පාය.
පැවැත්වෙමින් තිබෙන්නේ නවසීලන්ත, දකුණු අප්‍රිකා තරඟයයි. නවසීලන්ත ක්‍රීඩකයෙකුගේ වැරෙන් පහරකි. පන්දුව පිත්තේ වදින්නේ නැත. නැන්දම්මාට හීල්ලෙයි.
"අපරාදෙ.... වැදුනනං කෙලින්ම හයයි.... ආයෙ ඇල්ලිලි බොරු.... "
"හහ්...! හය තමා පොඩ්ඩක් පිත්තෙ කොනක වැදිලා ගියානං... අපරාදෙනෙ විකට් එක..." ඒ බාප්පාය.
"ඒ උනාට ඔහොම නොගහා බෑ...... පෙනේද.. බෝලෙ දාපු එකාගෙ හොර හිනාව....?"
නැන්දම්මා නොමනාපයෙනි.
"මොකද්ද අම්මෙ උනේ.....?"
ඒ හඬ ගේ ඇතුළෙනි. මිතුරාගේ බිරිඳය.
"දැං ඔයගොල්ලො කාටද සපෝට්.....?"
නිකමට වගේ ඇසුවෙමි.
" හා... අපි මේ ගහන කට්ටියට.... අරුංගෙ බෝල සැරයි... මෙහෙමවත් ගහන එක ඇති......."
මම යතුරු පැදිය ඉල්ලාගෙන ආවෙමි.

මා යතුරුපැදිය නැවත දීමට යන විට රාත්‍රීය උදාවී තිබිණි. මිතුරා තවමත් පැමිණ නැත. ක්‍රිකට් ප්‍රේක්ෂකාගාරයේ සුළු වෙනසක් වී තිබිණි. බාප්පා නැත. නැන්දම්මාගේ අක්කා කෙනෙකු එතැන වාඩිවී සිටී. නැන්දම්මා සුපුරුදු පුටුවේය. මිතුරාගේ බිරිඳ නිවස තුල යමක් කරන හඬ ඇසේ. පන්දුවට පහර දෙන්නේ දකුණු අප්‍රිකාවයි.
"දැං මොකද වෙලා තියෙන්නේ...?"
ස්කෝර් එක බලා ගන්නට මටද අවශ්‍යව තිබිණි.
"මුං ගහනවා නියමෙට.... අරුන්ට කට උත්තර නෑ... හොඳ වැඩේ...."
එවර උඩ පන්දුවකි.
"අන්න හයක්...... අයියෝ කැච් එකක්ද? .... ඒකනං....."
හතරේ සීමාව ආසන්නයේදී උඩ පන්දුව රැක ගැනේ.
"අපරාදේ........ තව ටිකක් හයියෙං ගැහුවනං....."
නැන්දම්මා විස්සෝප වේ.
"මොකද අම්මේ.....? අවුට්ද?"
ඒ ප්‍රශ්නය සුපුරුදු ලෙස නිවස තුළිනි.
"පරාදයි නේන්නං..... අරුං ඇල්ලුවනේ..... අපරාදේ....."
කැච් එක ඇල්ලූ ප්‍රතිරූපණ බලන්නට මිතුරගේ බිරිඳද පැමිණේ.
"අපරාදෙ නේ....? තව ටිකක් එහාට ගියානං කෙලින්ම හයයිනෙ......"
දැන්නම් පරණ ප්‍රශ්නය නැවත නොඅසා බැරිය.
"ඔයගොල්ලො කාටද සපෝට්.....?"
"අපි මෙයාලට....."
මිතුරාගේ බිරිඳ දකුණු අප්‍රිකානු ක්‍රීඩකයෙක් පෙන්වා මදහසක් නගාගෙනම ගෙතුලට යයි.
ඌණ පූර්ණය නැන්දම්මාගෙනි.
"ඔය කඩුල්ලක් දෙකක් ගියාට කොදෙව්වො වට්ටන්ඩ බෑ....."
"කොදෙව්වො....????? මේ දකුණු අප්‍රිකාවනේ......."
නැන්දම්මා මගේ මූණ දෙස බලා සිටී.
"මේ කොදෙව්වො නේද....? දකුණු අප්‍රිකන් කාරයෝ මෙහෙම නෙමෙයිනේ......"
නැන්දම්මා අපහසුවෙනි.
"කොදෙව්වො නෙමේද අයියේ.....?"
ඒ ප්‍රශ්නය ගෙතුළිනි.
"යකෝ මුංගේ ටී ෂර්ට් වල ගහල තියෙන එකවත් බැලු‍වේ නැද්ද...."
"මට ඒක ගානක් උනේ නෑ..... මාත් හිතං හිටියේ කොදෙව්වොමයි කියලා......"
මිතුරාගේ බිරිඳ කියයි.
නැන්දම්මා නැවත රූපවාහිනිය දෙසට හැරේ.
"කවුරු උනත් මොකද? හොඳට ගහනවනං එච්චරයිනේ....."

----------------------------------------------

(මෙම ලිපියේ ඉතිරි කොටස මගේ මිතුරාගේ මාමණ්ඩියට කියවීම පිණිස ලියවුනක් බැවින් ඔබ මෙය කියවීම අත්‍යාවශ්‍ය නොවේ.)
ඩියර් ආරියවංශ අංකල් වෙතයි.
දුර බැහැර රැකියාවක නියුතු ඔබේ නිවසේ මේ දිනවල බැලෙන්නේ ක්‍රිකට් යයි ඔබ සිතා සිටිනවා විය හැකිය. එහෙත් මේ ක්‍රිකට් නොවන බව මගේ සිත කියයි. ඔබේ බිරිඳ සහ දියණිය නිතරම බැට් කරන පැත්තට පමණක් සපෝට් කිරීම තේරුම් ගත නොහැකිව සිටි මා හට සම්‍යක් ඥානය පහල වූයේ විමල් වීරවංශ ගරු ඇමති තුමාගේ වෙබ් අඩවියේ පළවූ මෙම පුවත් ශීර්ෂය දැකීමෙනි. මෙය 'පශ්චාත් නන්දිකඩාල් ක්‍රිකට්' යයි මා නම් කරමි. මෙම ක්‍රීඩාවේ විශේෂතා මේවාය. නිතරම බැට් කරන්නේ එකෙකි. හරියට අපේ අසරණ සිංහල ජාතිය වගේය. ඌව කන්ඩ බලාගෙන විජාතික කුමන්ත්‍රණකාරීන් එකොළොස් දෙනෙක් වටේ බලා සිටිති. ඉතින් අපි කාට සපෝට් කරමුද?

පසුගිය යුද සමයේ ඔබ නිවසේ හැළි වලන් විශාල ප්‍රමාණයක් කරවී ගියේ මානුෂික මෙහෙයුම නමැති රූපවාහිනී රියැලිටි මාලා නාටකය හේතුවෙනි. ලාංකීය රූපවාහිණී ඉතිහාසයේ එතරම්ම ත්‍රාසජනක වින්දනයක් ලබාදුන් වෙනත් වැඩසටහනක් විකාශය නොවූ අතර එය අවසන් වීමෙන් ඇතිවූ රික්තකය මේ වන විට පුරවමින් සිටින්නේ ක්‍රිකට් ලෝක කුසලානයයි. මේ වන විට අවසන් අදියරට පැමිණෙමින් පවතින තරඟාවලියේ උද්වේගකර අවස්ථාවන් විසින් ඔබ නිවසේ තවත් හැළි වලන් කීපයක් දවාහරිනු ඇති අතර එය පාඩුවක් කොට නොසිතන්න. ලංකාව කුසලානය ජයග්‍රහණය කරයි නම් මාද කැමති අතර එය සැබෑ ජයග්‍රහණයක් කොට මාද සලකමි.

අති ගරු ජනාධීපතිතුමාගේ සිනාමුසු සාඩම්බර මුහුණ, විමල් වීරවංශ ගරු ඇමතිතුමාගේ හැඟීම්බර මුහුණ සමඟ මහින්දානන්ද අළුත්ගමගේ ගරු ඇමතිතුමාගේ සොඳුරු මුහුණේ සමීප දසුන් සමග ඡේදනය වන හයේ හතරේ පහරවල් සමඟ ඉදිරි තරඟ නැරඹීමට ඔබටද, මටද, ඔබ පවුලේ සැමටද වාසනාව සහ ශක්තිය ලැබේවායි අවසන් වශයෙන් ප්‍රාර්ථනා කරමි.

ප/ලි - කුසලානය දින්නොත් හන්දියේ සෙට් වෙලා කිරිබත් කෑල්ලක් කන්ඩ ගමට එන්ඩ.......

පුරාතන ලංකාවේ මිනිසුන් ප්‍රවාහනය

noreply@blogger.com (charmi) — Sat, 19 Mar 2011 06:56:00 +0000

මෙය ලෝ ප්‍රකට කාල්ටන් විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉතිහාස අංශයේ මහාචාර්යවරයෙකු විසින් විසින් සකස් කරන ලද පර්යේෂණ පත්‍රිකාවක සරළ අනුවර්තනයකි.

මෙවන් නීරස ලියවිල්ලක් මෙම බ්ලොගයේ පළ කිරීමට සිදුවීම පිළිබඳව පළමුව ඔබගෙන් සමාව අයදිමි.

-------------------------------------------------------------------

පුරාතන ශ්‍රී ලංකාවේ මිනිසුන් ප්‍රවාහනය

මූලික වශයෙන් මගේ අවධානය යොමුව ඇත්තේ ශ්‍රී ලංකාවේ පුරාතන අර්ධ වැඩවසම් සමයෙහි මිනිසුන් ප්‍රවාහනය පිළිබඳව ඓතිහාසික සාක්ෂි ඇසුරෙන් යම් විග්‍රහයක් ඉදිරිපත් කිරීමයි. එකළ ප්‍රධාන වශයෙන්ම මිනිසුන් ප්‍රවාහනය කරන ලද්දේ මාර්ගස්ථව බව ඓතිහාසික සාධක මනාව පෙන්වා දෙයි. මෙම මාර්ග යනුද සරළ නිමැවුමකි. අවසාදිත පාෂාණ කැබලි සහ ෆොසිල ඉන්ධන නිෂ්පාදන අතුරුඵල මිශ්‍රකොට සරළ යන්ත්‍ර මගින් තැලීමෙන් මෙම මාර්ග නිමැවිනි. මෙම මාර්ගවල සමතල බව හෝ රේඛීය බව පිළීබඳ එකල පුරාතනයින් එතරම් තැකීමක් කොට නොමැති බවද දක්නට හැකිය. එමෙන්ම මෙම මාර්ග නඩත්තුවද එකල පාලන ව්‍යුහය වූ අර්ධ වැඩවසම් රාජ්‍යාධිකාරීන්ගේ පෞද්ගලික අභීමතය පරිදි සිදුවූ බවද ඇතැම් මූලාශ්‍ර පෙන්වා දෙයි.

එම වකවානුව වන විටද පොදු ප්‍රවාහන සේවා ඇරඹී තිබූ අතර ඒවා ඉතා ප්‍රාථමික මට්ටමේ පැවතී ඇත. මිනිසුන් ප්‍රවාහනයට මූලික වශයෙන්ම භාවිතා කොට ඇත්තේ සරළ යාන්ත්‍රික ඇටවුමකි. මෙය යකඩ, ඇලුමිනියම් ලෝහ වැනි දෑ භාවිතයෙන් තැනූ තරමක් විශාල සරළ ලෝහ පෙට්ටියක් වැනි යයි කිව හැකිය. මෙය මාර්ගය මත පහසුවෙන් චලනය කිරීම පිණීස එහි පහළ කොටසට රෝද කිහිපයක් සවිකොට තිබූ අතර එයට මිනිසුන් පැටවීම හා බෑම පිණිස පසෙකින් තරමක් විශාල කවුළු එකක් හෝ දෙකක් සාදා තිබිණී. මෙය මාර්ගය මත චලනය කිරීම පිණිස බලය ලබාගෙන ඇත්තේ ප්‍රාථමික ඉන්ධන ප්‍රභවයක් වන ෆොසිල ඉන්ධන පිරිපහදු කරගැනීමෙන් ලබාගන්නා ලද ද්‍රව හයිඩ්‍රොකාබන විශේෂයක් දහනය මගිනි. මෙම දහනය මගින් අධීක තාපයක්, ඉතා අමිහිරි උස් හඬක් මෙන්ම ඉතා විෂ සහිත රසායනික සංයෝගයන් විශාල ප්‍රමාණයක් වායු ගෝලය වෙත මුදා හැර ඇත. එමෙන්ම මෙය ක්‍රියාත්මකව පවතින මොහොතේ උක්ත මිනිස් බහාලුම තුල සැලකිය යුතු දෙදරුම් සහගත තත්වයක්ද පැවතී ඇත. එහෙත් එකල විසූ ජනයා මෙම මිනිස් බහාලුම සුවපහසු සේ සලකන ලද බවට ඇතැම් ඓතිහාසික සාධක සාක්ෂි දරයි.

මෙම බහාලුම තුල බහා මිනිසුන් ප්‍රවාහනය කිරීමේදී එය ක්‍රියාත්මක කිරීම පිණිස සෑම බහාලුමකටම අවම වශයෙන් ක්‍රියාකරුවන් දෙදෙනෙකු බැගින් වත් සිට ඇත. මිනිසුන් පැටවීම සහ බෑම නියාමනය කිරීම ඉන් එක් අයෙකු විසින් සිදු කර ඇති අතර අනෙක් ක්‍රියාකරු විසින් මෙම ඇටවුම මාර්ගය දිගේ නිශ්චිත ගමනාන්තයක් දක්වා චලනය වීම මෙහෙයවා ඇත. මෙහි බහාලුම්ගතව තම ගමනාන්තයට යාමට ඇවැසි වූ පුරාතන මිනිසුන් මාර්ගය දෙපස රැඳී මෙවැන්නක් පැමිණෙන තුරු බලා සිටීම එකල සුලබ දසුනක් වන්නටද ඇත. එවන් මිනිසුන්ට දීර්ඝ වේලාවක් බලා සිටීමට සිදු වන අවස්ථාවලදී අව් වැසි වලින් ආරක්ෂා වීමට විශේෂීත ආවරණ කුටි මෙම මාර්ග දෙපස තන් තන්හි ඉදිව තිබූ බව නූතන පුරාවිද්‍යා කැණීම් වලින් හෙළිව තිබේ.

මෙවන් මිනිස් ප්‍රවාහන යන්ත්‍රයක් අත්පත් කර ගැනීමේ සහ නඩත්තු කිරීමේ හැකියාව තිබී ඇත්තේ එකල තිබූ රාජ්‍යාධිකාරයට සහ අතළොස්සක් වන ධනවතුන් පිරිසකට පමණක් වන බැවින් මේවායේ මිනිසුන් ප්‍රවාහනය කිරීමේදී විශාල තදබදයක් පැවති බවට අනුමාන කල හැකිය. පළමු සයිබර් සංහාර යුගයේදී විනාශයෙන් ගැලැවුන, දැනට සංරක්ෂිතව පවතින මෙම පෞරාණික සාහිත්‍යමය සයිබර් ලේඛන කොටස ඒ සඳහා මනා සාක්ෂියක් සපයයි.

[උපුටාගැනීම]

"මා එක් අතකින් වැරෙන් ආධාරකයක එල්ලී සිටිමි. අසුනක ඉහල කොටස තෙරපී කලවයක් රිදුම් දෙයි. අනෙක් අතින් අල්ලා ගැනීමට අඟලක හෝ ආධාරකයක් අවට ඉතිරිව නැත. මා පසුපසින් දෙදෙනෙකු තෙරපෙයි. දහඩිය පිරුණු අතක් මා මුහුණ හරහා ගොස් කණුවක් අල්ලාගෙනය. දෙපසින් තෙරපෙන ස්ථුල මිනිසුන් දෙදෙනාගෙන් මා මිරිකී යන සෙයක් දැනේ.

මා කොන්ද මත තෙරපෙන කාගෙදෝ බාහුවක් අංශක කිහිපයකින් මා ඉදිරියට නවා ඇත. දෙපා වලට දමන දහඩිය හේතුවෙන් තැම්බුම් රස්නයක් කලිසම තුල රැ‍ඳෙයි. කමිසය දහඩියෙන් පෙඟී ඇත. දෑත් දෙපා හෝ කිසිදු ලෙසකින් චලනය කල නොහේ. මගේ ප්‍රමාණයට තරමක් කුඩාවට තැනූ මගේ හැඩයේ කූඩුවක මා සිර කොට ඇති සේය.

මගේ දෑස් මට්ටමට පහළින් පිහිටි කවුළුවෙන් දර්ශනය වන්නේ පාරේ කාණුව දක්වා පමණී. යන්තම් හිස හරවා බැලීමි. දහඩියෙන් පෙඟී තෙල් බේරුණු ගැහැණු පිරිමි මුහුණු යායක් අරමුණු රහිත වෙහෙසකර හිස් දෑස්වලින් උණුසුම වෑහෙන ඉහල වහලය දෙස නිහඬව බලා සිටිති. දුම් ගඳ, දූවිලි ගඳ හා මුසුව නැගෙන විලවුන් මුසු දහඩිය ගඳ නාසය කාරවයි.

තොරතෝංචියක් නැතිව ඇසෙමින් තිබූ වාහන එන්ජින් හඬ හා නළා හඬ යටපත් කරමින් බසයේ කැසට් යන්ත්‍රය ක්‍රියාත්මක වේ.

ඔබ දන්නෙහිද? මතක ඇති කලකින් මා විඳි රසවත්ම ගීතය එය බව දිවුරා කියත හැකිය....."

[උපුටා ගැනීම අවසන්]

උක්ත සයිබර් ලේඛණය ලියනය වූ පුරාතන අවධියේ ශ්‍රී ලංකාවේ මිනිසුන් දේශපාලනිකව යම් .................//

---------------------------------------------------------

මෙතෙක් වේලා මෙම ශාස්ත්‍රීය ලියවිල්ල කියවූ ඔබට ස්තුතියි. මෙහි ඉතිරි කොටස්ද පළකිරීමට මා හට අවශ්‍ය මුත්, මහාචාර්යවරයා විසින් මෙම පත්‍රිකාව තුල ගොඩනගනු ලබන ප්‍රවාදය, මෙවර ප්‍රාදේශීය සභා ඡන්ද ප්‍රතිඵල විශ්ලේෂණය කිරීමට ඔබ විසින් යොදාගැනීමට ඉඩ ඇති නිසා ඉන් වැලකෙන බව කරුණාවෙන් සලකන්න

ඔබේ මනාපයක් ලසන්තට දෙන්න....!

noreply@blogger.com (charmi) — Wed, 09 Mar 2011 20:29:00 +0000

මෙය මගේ මිතුරෙකු විසින්, අප පළාතේ ප්‍රාදේශීය සභා අපේක්ෂකයෙකු පිළිබඳව ඊයේ මා සමඟ කියූ ඕපාදූපයකි. මැතිවරණ පනත අනුව කටකතා පැතිරවීම තහනම් බැවින් මෙය කියවා අමතක කොට ඔහුගේ අංක 14 ට මනාපයක් දෙන ලෙස ඉල්ලමි.

" ලසන්තට මේ සැරේ සෑහෙන්ඩ තියෙනව වගේ නේද බං? ඌ බරට වියදම් කරනවා.... ඒ හින්දම තමා ඌට කාඩ් එක දෙන්ඩත් ඇත්තේ.... නැත්තං ඕකා මොන දේසපාලනයක් කොරපු එකෙක්ද? අඩුගානේ ගමේ සමිතියකටවත් ඉන්නවද දන්නෙ නෑ...... අච්චර අර දේසපාලනේ කොරන්ඩ ගිහින් ගුටිකාල අඬුකඩාගත්තු යූ.ඇන්.පී. කාරයෝ වේලෙද්දි මුං තමා ලැයිස්තුවල ඉන්නේ..............

උඔට කියන්නෙ ලසන්තයා යූ.ඇන්.පී. කාරයෙක් කියලවත් මං දන්නෙ ගිය ජනාධිපතිවරණෙ දවසේ. ඒක මාර සීන් එක......

එදා මං කොහෙ හරි ගිහින් උගේ සර්විස් එක ගාවින් එද්දි බයිසිකලේ ඒකට දැම්මා හෝදගන්ඩ කියලා. ගෝලයෙක් විතරයි හිටියේ. තව උගේ වයිෆ් මං එනවා දැකලා ඇතුලට ගියා. ඒකි අඬලා වගේ.......

ටිකකින් ලසන්තයා කඩාගෙන ආවා.... මූ කෙලින්ම ඇතුලට ගිහින් උගේ ගෑනිට බැනගෙන බැනගෙන ගියා.

"තොට කන්ඩ දෙන්නේ මමනේ........? තෝ මං කියන විදිහට කරපිය..... හැබැයි තෝ ගිහිං බුලත් කොලේට දීලා ඇවිත් තිබුනොත් තොගේ හතර හන්දි කඩලා දානවා බැල්ලි......."

ගෑනිගෙත් කට උඹ දන්නවනේ........

"මම දෙන්නේ මට ඕනෙ එකට.... කෝ මගේ අයිඩින්ටිය...?"

"තොට කන්ඩ දෙන්නේ අයිඩින්ටියද මමද....? තෝ යන්නෑ ඡන්දෙ දාන්ඩ....."

"ඒව කොහෙද...?"

"හරී...... පුළුවන්නං අයිඩින්ටිය නැතුව දාපංකෝ......."

"මගේ අයිඩින්ටිය දෙනවා..........."

ඇතුලේ එක සීරුවට වලිය.

මගේ වැඩේ කරගෙන මම ආවා..... හැබැයි මම එදා ඉඳං උගේ සර්විස් එකටවත් යන්නෙ නෑ...... ඒත් ඉතිං අපි නොදුන්නට මිනිස්සු දෙනවනේ බං.... ඕකා එනවා..."

--------------------------------------

මෙවන් නොවැදගත් ඕපාදූප මත ඔබේ වටිනා ඡන්දය පිළිබඳව ඔබ තීන්දු නොගන්නා බව දන්නා බැවින්, ඔබගේ වැඩිදුර දේශපාලන දැනුවත්භාවය වෙනුවෙන් ඔහුගේ ප්‍රචාරක අත් පත්‍රිකාවක් පහත පළකොට ඇත.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ඉසුරුබර අනාගතයක් සඳහා, නැවුම් දේශපාලන ගමනකට, නිවැරදි තීන්දුව.........

ගරුතර ස්වාමීන් වහන්ස/ පූජකතුමනි,

මව්වරුණි, පියවරුනි,

සහෝදර සහෝදරියනි,

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රථම අගමැති මහාමාන්‍ය ඩී. එස්. සේනානායක ශ්‍රීමතානන් ආරම්භ කල එක්සත් ජාතික පක්ෂයේ අලියා ලකුණින් මෙවර පැවැත්වෙන ප්‍රාදේශීය සභා මැතිවරණයේදී ***** ප්‍රාදේශීය සභාව සඳහා තරඟ කිරීමට මට අවස්ථාවක් උදාවීම පිළිබඳව මම අතිශයින් සතුටට පත්වෙමි.

ගමේ ඉපදුන, ගමේ හැදී වැඩුන, ගමේ පාසලෙන් අධ්‍යාපනය ලැබූ මට ගමේ ජනතාවගේ අවශ්‍යතාවයන් පිළිබඳව හරි හැටි අවබෝධයක් ඇත. දේශපාලනයෙන් හරිහම්බ කිරීමේ උවමනාවක්ද නැත. මට අවශ්‍යව ඇත්තේ දූෂණයෙන්, භීෂණයෙන් තොර ශිෂ්ඨ සම්පන්න රටක් ගොඩ නැගීම සඳහා පළමුව ගම හදා දෙවනුව රට හැදීමේ දේශපාලන ගමන ඇරඹීමයි.

අප ගම්පළාතේ වෙසෙන අහිංසක අසරණ ජනතාවගේ හඬ ප්‍රාදේශීය සභාව තුල නියෝජනය කිරීම මගේ පළමු වගකීම ලෙස මම දකිමි. වත්මන් ආණ්ඩුව විසින් ප්‍රජාතන්ත්‍ර විරෝධී ලෙස මැරකමින් ගෙනයන මෙම දූෂිත පාලනය පෙරළා දැමිය හැක්කේ ඔබගේ වටිනා ඡන්දයෙන් පමණක් බව සිහිතබා ගන්න. ඒ සඳහා පෙරමුණ ගන්නට මා සූදානමින් සිටිමි.

***** මැතිවරණ කොට්ඨාශයේ ප්‍රධාන සංවිධායක ***** **** මැතිතුමාහට ශක්තියක් වෙමින්, එතුමාගේ පූර්ණ ආශීර්වාදය මත මෙවර තරඟ වදින මම මෙම මැතිවරණයේදී ලබන ජයග්‍රහණය තුළින් මට හැකි අයුරින් ඔබ වෙනුවෙන්, ගම වෙනුවෙන් වැඩ කිරීමට අදිටන් කර ඇත්තෙමි.

ඒ සඳහා ආදරණීය ඔබ සැම මා සමඟ එක්සිත්ව පෙළ ගැසී ***** ප්‍රදේශීය සභාවේ බලය එක්සත් ජාතික පක්ෂයට ලබාගැනීමට පෙරමුණ ගෙන කටයුතු කරන ලෙසද,

අලියා ලකුණින් අංක 14 වන මාගේ අංකයට ඔබේ මනාපය පළකරන ලෙසද මෙයින් ඉල්ලා සිටිමි.

ස්තුතියි.

මා ඔබේ විශ්වාසී,

ලසන්ත දේශප්‍රිය

හද ගලනා දිය ඇල්ලයි - ඔබ සාගර යහනයි...

noreply@blogger.com (charmi) — Tue, 22 Feb 2011 07:45:00 +0000

මෙය මගේ බිරිඳ විසින්, අප විවාහයට පෙර පෙම්කල අවධියේ මා වෙත ලියා නොඑවන ලද ගීතයකි.

හද සැලෙනා ලා දල්ලයි....
ඔබ සීතල සුළඟයි....
හද ගලනා දිය ඇල්ලයි...
ඔබ සාගර යහනයි...
ඔබමය සතුටද... ඔබමය කඳුලද...
ඔබමය ලොවම මගේ.....

ඔබමය දියවර - තාපය නිමකල
මා දිවි උයන දැවූ.......
ඔබමය පණනල.... සුරකින නලවැල්....
ඔබමය මිහිමත - සැනසුම, සහනය
මා....... දිවියේ......
පිවිතුරු සිහිනය.

හද සැලෙනා ලා දල්ලයි....
ඔබ සීතල සුළඟයි....

ඔබමය දිනකර - මාවත ගණඳුර
බිඳහැර එළිය මැවූ......
ඔබමය ඉසිවර - බිඳි හද සුවකල...
ඔබමය සිත නිති... අයදින දෙව්රුව
ආදරයේ......
පිවිතුරු සිහිනය.

හද සැලෙනා ලා දල්ලයි....
ඔබ සීතල සුළඟයි....
හද ගලනා දිය ඇල්ලයි...
ඔබ සාගර යහනයි...
ඔබමය සතුටද... ඔබමය කඳුලද...
ඔබමය ලොවම මගේ.....

එයට ප්‍රධානතම හේතුව, එවක මෙම ගීතය නිකුත් වී නොතිබීමයි.

ඊයේ මෙම ගීතය කිහිප වරක් ප්‍රතිවාදනය වීමට සලස්වා මා වෙනත් කාර්යයක යෙදී සිටියදී
‘මොන කරදරයක්ද අනේ......’
කියමින් ඇය විසින් පරිඝනකය නිවා දැමුවාය.

හද ගලනා දිය ඇල්ලයි - ඔබ සාගර යහනයි.......!!

පින්තූරය ගත්තේ 'මන්දාකිණී' යෙන්...

‘කතන්දර දහසක්’ අතුරුදන් කොට වසරකි.

noreply@blogger.com (charmi) — Mon, 24 Jan 2011 15:26:00 +0000

මම කතන්දර ලියන්නෙක්මි. කතන්දර වලින් මනිතොත්, මට අනුව මිනිස් ජීවිතයක් යනු කතන්දර දහසකි. හරියටම මෙයට වසරකට පෙර කතන්දර දහසක් හදිසියේම අතුරුදන් කෙරිණි.
එලෙස අතුරුදන්වූ පළමුවැන්නා ඔහු නොවේ. මෑත ඉතිහාසය තුල උතුරේ සහ දකුණේ මෙලෙස අතුරුදන් වූවෝ ලක්ෂ ගණනකි. කතන්දර මිලියන ගණනෙකි. අවසානයාද ඔහු නොවේ.
මොනම කරුණක් නිසාවත් මිනිසෙකු අතුරුදන් වනවාට හෝ නිකරුණේ මරා දැමෙනවාට මා කැමති නැත. ඒ, මා මෙන්ම ඔහු/ඇය ද කතන්දර දහසක්ම වන හෙයිනි.
අතුරුදන් වූවෙකු ගැන අතුරුදන් නොවූවන් කතා නොකරන්නට හේතු බොහෝ තිබිය හැකිය. ප්‍රමුඛ හේතුවක් වනුයේ ඔහු/ඇය ගැන නොදැනීමයි. එය සාමාජීය යයිද සිතමි.
ප්‍රගීත් ගැන දැනගන්නට මා ඔබට ආරාධනය කරමි.
මිනිස් ජීවිතයක් ගොඩනගාගැනීම අසීරු මෙන්ම වෙහෙසකර කටයුත්තකි. එමෙන්ම මිනිසෙකු පිළිබඳව දැනගැනීමද අසීරු මෙන්ම වෙහෙසකර අභ්‍යාසයක් වෙයි. මා මේ පෝස්ටයට එක්කර ඇති pdf ඇමුණුමද එවැන්නක් යයි සිතමි. එය තරමක් දීර්ඝය. කියවීම වෙහෙසකර වීමටද පුළුවන. තම අතුරුදන්වීමෙන් වසරක් සපිරෙනදා බ්ලොගයක දැමීමට ලියූවක් නොවන බැවින් හැඟීම්බරද නැත. එහෙත් එය ‘තමා කවුදැයි සොයා යන’ මිනිසෙකු විසින් ලියූවකි. එබැවින් අප සමාජ අවකාශයට අහිමිවූ කතන්දර දහසම එහි ගැබ්ව ඇතැයි සිතමි.
“අප කවුද?” මැයෙන් යුතු මෙය මීට පෙර කිසියම් මාධ්‍යයක පළව ඇතිදැයි මා නොදන්නා අතර, අතුරුදන්වූ ප්‍රගීත් එක්නැළිගොඩ විසින් එක්තරා සඟරාවක පළකිරීම පිණිස මා මිතුරෙකු වෙත එවන ලද්දකි.
View and Download - අප කවුද? - ප්‍රගීත් එක්නැළිගොඩ (pdf)

(ගැහැණු) ආදරයේ අංශු මාත්‍රයක්...

noreply@blogger.com (charmi) — Sun, 16 Jan 2011 05:44:00 +0000

“2002 ජූනි මස 23 වෙනිදා සවස 3.30 ත් 5.00 ත් අතර කාලය තුල තම නිවසේදී විවාහ කරගන්නා බවට පොරොන්දු දී දූෂණය කිරීම.......”

අවසානයේදී ප්‍රියංගි නිශ්ශංකට එරෙහිව එක්තරා දිසා අධිකරණයක නඩු පවරලා තිබුනා. ඒ වෙනකොටත් මගේ මිතුරෙකු වන නිශ්ශංකට වගේම මටත් මහත් හිසරදයක් වෙලා තිබුණ ඒ අවුල් ජාලය එක්වරම වෙනස්ම මුහුණුවරකට පත්වුනේ එහෙම. අපිට මේක ඇතිවෙලා තිබුනේ. ඒ වෙනකොටත් නිශ්ශංකගේ මව හා පියාගේ නමට සතියකට ලියුම් 5 ගණනේ ලැබෙමින් තිබුනා. මුලදී කවරය තුල බහා තිබූ දුක්ගැනවිලි ක්‍රමයෙන් කවරයේ මතුපිටත් ලියවෙමින් තිබුනා. ඔහුට එරෙහි පෙත්සම් සේවා ස්ථානයට වගේම ඊට ඉහල ස්ථානයන්ටත් යමින් තිබුනා. පාරෙදි හමුවන නන්නාඳුනන පිරිමින් ඔහුට තර්ජනය කොට පහර දීමට තැත් කිරීම සුලභ දෙයක් බවට පත් උනා. ඔහුගේ විවිධ මිතුරන් මගින් ඔහුට ලැබෙන්නට සලස්වා තිබූ තල තෙල් රසැති ටොෆී, චොකලට් ඇතුළු විවිධ රසකැවිලි සෑහෙන ප්‍රමාණයක් ඔහු දැන දැනම ගිලදමා තිබුණා.

“ඒකිට පිස්සු හැදිලා...... මගේ යාලුවෝ කියලා ඉන්න සමහර උං මේවා මට කවන්නං කියලා ඒකිගෙන් ගොඩක් වැඩ ගන්නවා.... රටේම ඉන්න කට්ටඩියෝ එක පැත්තකිං..... ඒ මදිවට තුට්ටු දෙකේ ගණං කාරයෝ....... ඇත්තටම පව් බං...!”

“ඉතිං උඔ ඕවා දැන දැනම කන්නේ?”

“හහ්.... මට මොනවා වෙන්ඩද? ඕවා පට්ටපල් බොරුනේ බං..... ඒකෙන්වත් ඕකි මේක අතාරියි කියලා කාල දැම්මා...”

නිශ්ශංකත් ප්‍රියංගිත් වැඩකලේ එකම සේවා ස්ථානයේ. එකම තනතුරක. ඔවුන් සේවයට බැඳුනෙත් එකටම වගේ. ඒත් ඔවුන් දෙදෙනා එකිනෙකාව හොඳින් දැන හඳුනා ගත්තේ ඊටත් වසර එකහමාරකට විතර පස්සෙ විය යුතුයි. ඒ ඔවුන් දෙදෙනාම බාහිර උපාධි පාඨමාලාවක් කරන්න ගිහින්. ඒක ආදරයක් බවට පෙරළෙන්න තවත් මාස හය හතක් විතර යන්න ඇති. හැබැයි නිශ්ශංක ඒ දේවල් මට කියලා නෑ. (සාමාන්‍යයෙන් හුඟක් යාළුවො එහෙම තමා. එක පාරටම දුවගෙන ඇවිත් කියනවා ‘කෙළවුනානෙ බං’ කියලා.)

“මං කොහොමද බං මේ වගේ චෝදනාවකට රෙදි ඇඳං උසාවි යන්නේ....? අනික ගමේ උං මේවා දැනගත්තාම....? අම්මා....?”

කෝකටත් කියලා අපි දෙන්නම ගිහින් සෑහෙන මෝරෙක් විතර ලෝයර් කෙනෙක් ඇල්ලුවා. බයටම. සාමාන්‍යයෙන් මේ වගේ කේස් වලදී අධිකරණය කාන්තා පාර්ශ්වයට වැඩිපුර ඇහුම්කන් දෙන බව තමයි අපේ තක්සේරුව උනේ. නඩු දිනේදි නිශ්ශංක වගේම මමත් ගැහි ගැහී උසාවි යනකොට ප්‍රියංගි සුදු සාරියක් කාරිය ඇඳගෙන ඇවිත් උන්නා. බයක් හෝ ලැජ්ජාවක් වෙනුවට බොරු කේන්ති මූණක් එක්ක.

“මං උඔට සමහර දේවල් නොකියා ඉඳලා ඇති. ඒත් කවදාවත් බොරුවක් කියලා නෑ.... ඔය කියන දවසෙවත්, වෙන මොන දවසකවත්, මගෙන් එයාට එහෙම දෙයක් වෙලා නෑ.......”

“..............?”

“මේ කතාව කවුරුවත් පිළිගන්නේ නෑ තමා. ඒත් වැදූ අම්මාපල්ලා...... මං කියන්නෙ ඇත්ත......... එහෙම දෙයක් උනානං ඒකිව අතෑරලා දාන්න තරං මං බල්ලෙක් නෙමේ.....”

නිශ්ශංක මේ කියන්නෙ ඇත්තක් බව ඌව හොඳින්ම දන්න මට විශ්වාසයි. ඒත් ප්‍රශ්ණේ වෙන එකෙකුටවත් මේවා කිව්වට වැඩක් වෙන්නෙ නැති එක. අනික මට තිබුණු ලොකුම පුශ්ණේ තමා දැන උගත්, පිළිගැනීමක් සහිත රැකියාවකුත් කරන ප්‍රියංගි වගේ කෙනෙක්, තමන්ගෙ ආත්ම ගෞරවයට සහ අනාගතයට පයින් ගහලා මේ වගේ බොරුවක් කරයිද කියන එක. කොහොම උනත් එවේලේ මේකෙ ඇත්ත බොරු හොයන එක මගෙත් අංක දෙකට වැටිලා තිබුනේ. අංක එක වැරැද්ද කලා හෝ නොකලා, යාළුවා බේරා ගැනීම. ඉතිරි ඒවා පස්සෙ.

නිශ්ශංකගෙත්, ප්‍රියංගිගෙත් සම්බන්ධය මුලින්ම ඉව වැටුනේ ස්ටාෆ් එකට. පළවෙනි නරක ආරංචිය නිශ්ශංකට දුන්නේ ප්‍රියංගිගේ ගම්පළාතේ පදිංචි නිශ්ශංකගේ යාළුවෙක්.

“ඕකි ගමේ හෙන චාටර් බං..... ජොබ් එකට එන්ඩ හුඟක් කල් ඉඳං කාඩ් කුඩු කරං ඉන්නෙ.... මගේ යාළුවෙකුත් ඕකිව ඉස්සුවා. තව කොච්චරක්ද දන්නෙ නෑ... ඒ පැත්තෙ ඕන එකෙක්ගෙන් අහපංකෝ.....“

නිශ්ශංක මට ඒ දවස්වලම ඔය ගැන කිව්වා. ඔය සම්බන්ධය ගැන මගේ විරෝධයට හොඳ උත්තරේකුත් දුන්නා.

“ඕවා ඔහොම තමා බං.... මගෙත් එෆෙයාර් දෙක තුනක් තිබ්බේ....? මං එයාට ආදරේ කලේ ඕකට නෙමේනෙ... අනික එයා මට ආදරේ නං, ආයෙ එහෙම වැරදි කරන්නෙත් නැත්තං.... ප්‍රශ්නයක් නෑනේ බං.... කන්‍යාභාවේ.... රෙද්ද....”

නමුත් මට තේරුණු විදිහට ඒ දිනවල නිශ්ශංක ප්‍රියංගි ගැන තරමක සෙවිල්ලෙන් හිටියා. ඒ හැම සෙවිල්ලකින්ම ප්‍රියංගි ඉහළින් සමත් උනා. ඒ දෙවන නරක ආරංචිය එනකං.

“ප්‍රියංගිගේ දුර නෑදෑ කමකට මාමා වෙන එකෙක් ඔය ගෙදර ඇවිත් සතියට දවස් දෙක තුනක් ඉඳලා යනවා.... ඕක ගැන ටිකක් බලපං.......”

අන්තිමේදි නිශ්ශංක අත පත්වූ සාධාරණ සාක්ෂි මත, ඒ පරීක්ෂණයෙන් ප්‍රියංගි අසමත් උනා. මහා කඳුළු වගුරක් මැද දිගහැරුණු, ඇගේ වයස අවුරුදු 14 ක 15 ක නොතේරුම් වයසකින් පටන් ගත් මහා පාපොච්චාරණයක මතක තිබුණු කොටස් නිශ්ශංක බමණ මතින් මාත් එක්ක කිව්වා. ඒත් ඔහු ඇයට සමාව දී තිබුණා. කොන්දේසි දෙකක් මත. නැවත ඒ ඥාතියා නිවසට නොකැඳවීම සහ ඔහුත් සමඟ සියළු සම්බන්ධකම් නැවැත්වීම.

“මං ඉස්සර එයාව පන්ති එක්ක යන්න යද්දි මේකි අම්මට තාත්තට එක්ක ඔය යකාටත් වඳිනවනේ බං.... මාවත් වන්දලා තියෙනවා... ඕවා මතක් වෙද්දි නං....”

ඇගේත් එක් අහිංසක ඉල්ලීමක් තිබුණා.

“මාව මේ අපායෙන් ගලවගෙන ඉක්මණට ඔයා ළඟට ගන්න......”

ඊළඟ සතියේ නිශ්ශංක වැඩට ගිහින් උන්නු වෙලාවක ඔය කියන ඥ‍ාතියාගේ හැඩහුරුකම් කිවූ අයෙක්, නිශ්ශංකගේ මාපියන් හමුවෙලා ගිහින් තිබුණා.

“නිශ්ශංක මට ගොඩක් උදව් කරපු හොඳ කෙනෙක්.... මම කැමති නෑ එයා අමාරුවේ වැටෙනවට.... ඔය කෙල්ල මං හොඳට දන්නවා. ගමේම උං එක්ක පඳුරු ගානේ අවලමේ ගිහින්... දැං ...... මං මෙච්චර කල් බලං හිටියේ ඔයාල තමන්ගේ දරුවා ගැන මීට වඩා හොයයි කියලා.........”

එදා නිශ්ශංක වැඩ ඇරිලා එද්දි ඔහුගේ මාපියන් ප්‍රියංගිගේ ගෙදරට ගිහින්. එහේ ගම හොල්ලපු ලොකු ගෝරියකුත් වෙලා. ප්‍රියංගිගේ ගෙදරින් නිශ්ශංකවත් බැනලා එලෝගත්තා.

“ගිහින් බැඳගනිං අම්මටයි අප්පටයි හොඳ එකෙක්..... අපේ එකී අපිට බර නෑ..............”

ඊළඟට ගෙවුණු අවුල් සහගත සති කීපය මටවත් හරියකට මතක නෑ. දෙමාපිය ආශීර්වාදයෙන් තොරව කසාද බඳින්න ප්‍රියංගි බෑ කිව්වා. අර ඥාතියා නැවතත් ප්‍රියංගිගේ පවුලට සමීප උනා.

“එහෙම මොකුත් නෑ නිශ්ශංක... ඒ යකාට විතරයි තාත්තගේ හිත හදන්න පුළුවන්.... මම හොඳටම බැන්නා.... ඌ පොරොන්දු උනා මේක ඉක්මණට විසඳලා අපි දෙන්නව එකතු කරනවා කියලා.......”

නිශ්ශංක ප්‍රියංගිට එන්න අවසන් දිනයකුත් දුන්නා. මම දන්න තරමට ඒ දිනේ පහුවෙනකලුත් ප්‍රියංගි නොනවත්වාම ඇඬුවා. අවසානයේදී නිශ්ශංක අවසන් නිවේදනයත් ඇරියා.

“එල්ලිලා මළත් මට කමක් නෑ බං.... මං කොච්චර දේවල් ඉවසුවද......? උඹ දන්නවනේ....?”

උගේ වචන වෙනස් කරන්නේ නැති බව නං මං හොඳටම දන්නවා.

ඊළඟ මාස කීපය තුළ ප්‍රියංගි පිස්සුවෙන් වගේ නිශ්ශංක හොයාගෙන ආවා. කන්නලව් කලා. ඇති තරම් ඇඬුවා. කැත්තක් අරං කිලෝමීටර් බාගයක් විතර අර ඥාතියාව එළවගෙන ගිහින් තිබුණා. වශී ගුරුකම් කරන්න ගත්තා. නිශ්ශංකට තර්ජනය කලා. පොලිස් පැමිණිලි දැම්මා. අන්තිමට ඔය නඩුව දැම්මා.

නඩුව අතරතුරේදි එකම දවසක් මිනිත්තු දෙක තුනකට ප්‍රියංගිව මට තනියම හමුවන්න පුළුවන් උනා.

“ඔයා දන්නෑ අයියේ..... මට ආදරේ කරපු කෙනෙකුට හම්බ උනේ නිශ්ශංක විතරයි..... එයා මාව අත ඇරපු එක සාධාරණ ඇති.... ඒත් මට එයාව අතාරින්න බෑ..... හරි හමං එක සාක්ෂියක් වත් නැතුව දාපු මේ නඩුව මං පරදී.... ඒත් දැං “එයත් එක්ක” මට නඩුවක් වත් තියෙනවා.....”

“ගෑණු ආදරේ” කියලා වෙනස් යමක් මං මුලින්ම අඳුනගත්තේ එදා. මං හිතන්නෙ ඒක පිරිමි අපිට කවදාවත් ගවේශනය කරලා අවසන් කරන්න බැරි ගුප්ත මහාද්වීපයක්.

කළවා ත්‍රස්තවාදය - න්‍යායික හැඳින්වීමක්...

noreply@blogger.com (charmi) — Tue, 04 Jan 2011 10:45:00 +0000

මෙම ලිපිය ලිවීමට මූලිකම හේතුව වනුයේ මා විසින් මෙම බ්ලොග් අඩවිය පිළිබඳව කරන ලද වැදගත් සොයාගැනීමකි. එනම් අප රජයේ උගත් ප්‍රතිපත්ති සම්පාදකයන් මෙම අඩවියේ පළවන අගනා අදහස් සීරුවෙන් අධ්‍යයනය කරන බවයි. මෙය සාක්ෂි සහිතව සනාථ කල හැකි කදිම නිදර්ශනයක් පසුගිය දිනවල ඔබ දකින්නට ඇත. ‘ටී.බී. ගේ කොට ගවුම් කචල් එක’ යනුවෙන් ජන වහරේ හැඳින්වෙන මෙය, සත්‍ය වශයෙන්ම මා විසින් කලකට ඉහතදී යෝජනා කරන ලද ‘ශෘංගාර කලාප පාලක’ හෙවත් ‘ශෘ.ක.පා. කොමිසමයි’. (මෙතෙක් කියවා නැතිනම් කියවා ආවත් කමක් නැත). එහි නිත්‍ය සාමාජිකයෙකු වශයෙන් සම්මාන මහාචාර්ය කාලෝ ෆොන්සේකා මහතාද කටයුතු කිරීම මා හට සැබවින්ම ආශ්වාදයකි.

ශෘ.ක.පා. කොමිසමේ නිර්මාතෘවරයා වශයෙන් මේ අවස්ථාවේදී මෙම කොමිසමේ කාර්ය භාරය සහ අනාගත අභියෝග පිළිබඳව යම් අදහසක් පළ කිරීම මගේ ජාතික වගකීමක් බව ඔබද පිළිගන්නවා ඇත. ඇත්තෙන්ම මෙම කොමිසමේ කාර්ය භාරය වනුයේ අප රට තුළින් මෙතෙක් සොයාගත් දරුණුම ත්‍රස්තවාදයට මුහුණ දීම සඳහා ශ්‍රී ලාංකීය ජාතිය හෙවත් ‘පිරිමි අපි’ සූදානම් කිරීමයි. අප විසින් පරාජය කරන ලද එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්තවාදය මෙන් සිය දහස් ගුණයක් බරපතළ මෙම ත්‍රස්තවාදය ‘කළවා ත්‍රස්තවාදය’ ලෙස මා නම් කරමි. මෙහි මූලික ලක්ෂණ පහත පරිදි වේ.

· අප දන්නා එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්තවාදය මෙහෙයවනු ලැබුයේ උතුරු හා නැගෙනහිර දෙමළ ජාතික සුළුතරයක් විසිනි. එහෙත් මෙම ත්‍රස්තවාදය ගෙනයන්නේ පිරිමි අපගේ මූලිකම අවශ්‍යතාව වන ආතල් එක පිණිස (සහ අප වර්ගයා බෝ කර ගැනීම පිණිසද) අප විසින් කවා පොවා ඇති දැඩි කරනු ලබන කාන්තාවන් නම් බහුතර සත්ව විශේෂයයි.

· එල්.ටී.ටී.ඊ. ත්‍රස්තවාදය උත්සාහ දරනු ලැබූයේ අප මාතෘභූමියෙන් කොටසක් අල්ලා ගැනීමටයි. එහෙත් මෙම කළවා ත්‍රස්තවාදය සෘජුවම මැදිහත් වන්නේ විදේශීය ආක්‍රමණිකයන්ට පවා විනාශ කල නොහැකි වූ පිරිමි අපගේ උතුම් සංස්කෘතිය සහමුළින්ම විනාශ කිරීමටයි.

· එල්.ටී.ටී.ඊ. කාරයින් තම යුද්ධය සඳහා විවිධ සැහැල්ලු සහ බර ආයුධ මෙන්ම ගුවන් යානාද භාවිතා කරන ලදී. මේවා කොතෙක් භයානක වුවද ප්‍රති ප්‍රහාර දී විනාශ කල හැකි යාන්ත්‍රික මෙවලම්ය. එහෙත් මෙම කාන්තා ත්‍රස්තවාදීන් ආයුධ වශයෙන් භාවිත කරන්නෙ කලවා, බුරිය,කිහිළි වැනි ශාරීරික අංගෝපාංගයන්ය. කොටින්ට මෙන් නොව, මේවාට ප්‍රතිප්‍රහාර දුනහොත් අපට පව් සිද්ධ වන බැවින් ආරක්ෂා වීම හැර වෙනත් විකල්පයක් නැත.

· කොටි ත්‍රස්තවාදී ප්‍රහාර වලින් මරණය හෝ විවිධ තුවාල අපට සිදුවුවද ඒවා ශාරීරිකය. එහෙත් මෙම ප්‍රහාරයන් කෙළින්ම මොළයට හානි කරයි. උදාහරණයක් ලෙස කලවා වලින් කරන පහර දීමකදී පිරිමියෙකුගේ මොළයට වන හානිය, තොලකට වෙව්ලීම, දිව වියලී තිබියදී කටේ පැත්තකින් කෙල බේරීම වැනි විකාර රෝග ලක්ෂණයන්ගෙන් මනාව විශද වේ.

· මෙම ත්‍රස්තවාදයේ අවසන් අරමුණ ලාංකීය ජාතිය වන ‘පිරිමි අපි’ ඇවිදින මළකඳන් බවට පත් කොට කාන්තාවන් විසින් අප මතෘභුමියේ බලය අල්ලා ගැනීමයි. පිරිමි අපගේ මූලිකම අවශ්‍යතාව ආතල් එක බව ඔබ දනී. මෙය දන්නා කපටි කාන්තා ත්‍රස්තවාදීන් කරන්නේ, අපගේ ආතල් පිණිස අප විසින් චිරාත් කාලයක් තිස්සේ වසා දමා තිබූ ඔවුන්ගේ රහසිගත ප්‍රහාරක කලාපයන් ප්‍රසිද්ධියේ විවෘත කිරීමයි. ලෙහා දැමූ මල්ලක ඇති කුතුහලයක් හෝ දෙවේලේ දකින කරමලයක ඇති වර්ණයක් හෝ නොමැති බව න්‍යායික සත්‍යයකි. එහෙයින් ඔවුන් මේ විනාශ කරන්නේ අප මෙතෙක් ඔවුන්ගෙන් විඳි ප්‍රමෝදයයි. එය නැති තැන අප සංකේතීයව මියගොස් බටහිර පර සුද්දන් මෙන් නිවට නියාළු ජාතියක් බවට පත්වීම අනිවාර්යයකි.

මා කළින් සඳහන් කල පරිදි මෙය මිහිපිට පහළ වූ දරුණුම ත්‍රස්තවාදී ව්‍යාපාරය බව දැන් ඔබ පිළිගන්නවා ඇත. මෙම ව්‍යසනයෙන් ගැලවිමට අප කල යුත්තේ කුමක්ද? මෙය අප මාතෘභූමියේ අයිතිය වෙනුවෙන් පිරිමි අප සැම එක්සිත්ව නැගී සිටිය යුතු මොහොතකි. නියපොත්තෙන් කැඩිය යුතු දෙය පොරොවෙන් කැපිය යුතු නොවේ. පහත යෝජනා ඒ වෙනුවෙනි.

· මුළින්ම කල යුත්තේ සම්මත ශෘංගාර කලාප පනත උල්ලංඝනය කරන කාන්තාවන් අල්ලා නීති මගින් කටයුතු කිරීමයි. නීතිය සහ සාමය රැකීම සදහා සිටින්නේද අති බහුතරයක් පිරිමින් බැවින් මෙය අපට වාසිදායකය.

· මෙයට අමතරව ප්‍රසිද්ධ ස්ථානවල ගැවසෙන එවන් ත්‍රස්තවාදීන් ඉලක්ක කොට දිගු දුර විහිදුම් දැලිපිහි සහ බ්ලේඩ් බලකායක් ස්ථාපිත කල හැකිය.

· මෙම කාන්තා ත්‍රස්තවාදීන්ගේ මොරාල් එකට හානි කිරීම සඳහා ශාස්ත්‍රාලීය ආයතන පරිශ්‍රයන් තුල පෝස්ටර් ව්‍යාපාරයන් ඇරඹිය හැකිය.

· ‍මෙම ත්‍රස්තවාදය සඳහා විදේශීය සහයෝගය ලැබීම අවම කිරීම සඳහා ජාත්‍යන්තරය දැනුවත් කිරීමට, වැඩි වැඩියෙන් දේශප්‍රේමී ෆේස්බුක් ගිණුම් සහ වෙබ් අඩවි ඇරඹීම උචිත යයි සිතමි.

· මෙම කාන්තා ත්‍රස්තවාදීන් අතර සිටින අපගේ චින්තනය සහිත හෝ අපටත් වඩා දේශප්‍රේමී කාන්තා ශරීර ඇතියන් භාවිතා කොට ශක්තිමත් බුද්ධි අංශයක්ද නිර්මාණය කල හැකිය.

· එමෙන්ම පිරිමි අප අතරම හිඳ මෙම ව්‍යාපාරයන්ට සහාය දෙන විකිලීක්ස් කාරයින්ට සම්බුව දීම සඳහා දිවයින වැනි පුවත්පත් ඇතුළු සියළු දේශප්‍රේමී මාධ්‍ය සීරුවෙන් තැබිය යුතුය.

· අපගේ අභිමතාර්ථ ප්‍රකාරව තම ශරීරය පවත්වා ගන්නේ කෙසේද යන්න පිළිබඳව අඩු වයස් කාන්තා ජීවීන්ගේ මොළ ශෝධනය සඳහා අපගේ ප්‍රමිතීන් උපක්‍රමශීලීව පාසල් විෂය මාලාවට ඇතුලත් කල යුතුය.

· අවසන් වශයෙන් මෙම ‘මානුෂික මෙහෙයුම’ වඩාත් පහසුවෙන් සිදුකල හැක්කේ අප විසින් කාන්තාවන් ඇති දැඩි කරනු ලබන අපගේ නිවෙස් තුළදීය. සම්මත සංස්කෘතික නීතීන් අභිබවා යන කාන්තාවන් සඳහා අවම බලය භාවිතා කිරීමට දැනටමත් අපට අවසර ලබාදී ඇත. එමෙන්ම අඩු වයස් කාන්තා ජීවීන් පෝෂණය කරනු ලබන පියවරුන් නම් වන පිරිමින් හට විශේෂීත වගකීම් පැවරේ. කෙදිනක හෝ වෙනත් පිරිමියෙකු වෙත පාවා දීමට නියමිත එම අඩුවයස් ජීවියා, එකී පාවා ගන්නා පිරිමියා හට උපරිම ප්‍රයෝජන ගත හැකි වන පරිදි සම්පූර්ණයෙන්ම ආවරණය කොට ඇති දැඩි කිරීම ඔවුන්ගේ වගකීමකි.

සැබවින්ම මෙම අභියෝගය හමුවේ අප වඩාත් තීක්ෂණ විය යුතුය. බලය බෙදා හැරීම වෙනුවට බලය මුදා හැරීම මගින් සියළු කාන්තාවන්ගේ දෑතේ මැණික් කටුවේ සිට දෙපයේ මැණික් කටුව දක්වා සියල්ල වසා දැමීම අප ඒකායන අරමුණ විය යුතුය. මෙහි අතිරේක මහඟු වාසියක් ලෙස, කාන්තා ශරීරයේ දෑතේ මැණික් කටුවේ සිට වැළමිට දක්වාද, අත් ගොබ ද, දෙපයේ බත් කෙණ්ඩා මෙන්ම දණීස් පොල්කටු ද නව ශෘංගාර ජනක කලාපයන් ලෙස සංවර්ධනය කොට අප නූපන් පරපුර වෙත දායාද කිරීමට අපට හැකිවනු ඇත. එන්න අප හා එක්වන්න. මේ ඔබේ ජාතිය (නැවත වරක්) වීරයන් සොයන කාලයයි.

නියඟලා.........

noreply@blogger.com (charmi) — Sat, 01 Jan 2011 18:58:00 +0000

මේ ලබාපු 'සුබ අළුත්' අවුරුද්දෙ
මට උඹත් එක්ක මාර තරහක් තියෙන්නෙ බං.......

මොන මගුලකටද ඕක ෆේස්බුක් එකේ දැම්මේ....?
මොන මගුලකටද ඔය වගේ පොටෝ එකක් ගත්තෙ....?
මොන මගුලකටද ඒකට ඔය මල් අතට ගත්තෙ....?
මොන මගුලකටද මේ මල් ඔය කාස්ටක වැලිතලාවේ පිපුනේ....?

තවත් තරුණයෙකු යාපනයේදී වෙඩිතබා මරාදමයි - Sri Lanka Guardian

විමල් ගැන මොන්ටිසෝරි ප්‍රශ්නයක්....

noreply@blogger.com (charmi) — Thu, 09 Dec 2010 06:27:00 +0000

මේ දිනවල මා ‘පුංචි පහේ’ ප්‍රශ්නයකට උත්තර සොයමින් සිටිමි. පුංචි පහේ කිව්වට පහේ පන්තියේ නොවේ. අවුරුදු පහේ මගේ දියණියගේ ප්‍රශ්ණයකටය. දැං හැදෙන එවුන්ගේ පැහිච්චි කමට ඕන්නැති මගුලක් නැත. ප්‍රශ්නය ඇසුවේ ගිය 03 වෙනිදාය. වෙලාව රෑ 07.05 යි. අපි හිටියේ මගේ ප්‍රියතම අයි.ටී.එන්. නිව්ස් බලමිනි. එවෙලේ පෙන්වමින් තිබුණේ විමල් වීරවංශ ගරු ඇමතිතුමා බ්‍රිතාන්‍ය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය ඉදිරිපිට පැවැත්වූ දැවැන්ත උද්ඝෝෂණයයි. කෙල්ල ඇසුවේ මෙයයි. එයාගේම වචන වලිනි.

“ඇයි තාත්තියෝ අර කට්ටිය එනකොට පොලිස් අංකල්ලා වැටක් ගහලා පාර වහගෙන ඉන්නේ....?”

මේ ගොන් ප්‍රශ්නය යමක් කමක් තේරෙන එකෙකු ඇසුවානම් දෙන උත්තරේ දැනුදු මගේ දිවග තිබේ. එහෙත් මේ මොන්ටිසෝරි පොඩිඑකීට? මේ ප්‍රශ්ණයට මොන්ටිසෝරි පිළිතුරක් ගොනුකර ගැනීම සඳහා, එම සිදුවීම පිළිබඳ මොන්ටිසෝරි විමර්ශණයක් කරන මා, දැනට මුහුණ දී සිටින මොන්ටිසෝරි ප්‍රශ්න මෙහි පහත දැක්වේ. 1. මාර්ග බාධකයක් යොදන්නේ ජාතික ආරක්ෂාවට තර්ජනයක් වන ලෙස හැසිරෙන නසරාණින් ගේ හැසිරීම පාලනය කොට, ඔවුන්ගෙන් තර්ජන එල්ලවිය හැකි පුද්ගල ජීවිත හා දේපළ ආරක්ෂා කිරීමටයි. ඉදින් විමල් වීරවංශ ගරු ඇමතිතුමාට මාර්ග බාධකයක් යෙදීමෙන් ඔප්පු වන්නේ එතුමා එවන් නසරාණියෙකු බවද?

2. වත්මන් රජයේ බලවත් ඇමතිවරයෙකු වන ගරු විමල් වීරවංශ මැතිතුමා යන පාර වැටවල් ගහලා වහන්ඩ පුළුවන් ජගතා කවුද?

3. අපගේ ඡන්දයෙන් තේරී පත්වූ ඇමතිවරයෙකු, ඔහු විසින් ජනතාවගේ සුබසිද්ධිය සඳහා වැදගත් යයි සලකන යම් කටයුත්තකට යන විට මෙසේ මාර්ගය අවහිර කිරීම ජනතා පරමාධිපත්‍යයට කෙසේ බලපායිද?

4. අපේ පවුලේ නාලිකාව වාර්තා කල ලෙසට මෙයට දහස් ගණනක් විරෝධතාකරුවන් සහභාගී වී ඇත. මෙලෙස දහස් ගණනක් විසින් පෙරළීමට තැත් කල මාර්ග බාධකය නොසැලී දෑතින් රැකගත් ශක්තිවන්ත පොලිස් නිලධාරින් හතළිස් දෙනා ජාතික ඔලිම්පික් සංචිතයට නම් නොකරන්නේ ඇයි?

5. විමල් වීරවංශ ගරු ඇමතිතුමා මෙවන් අවස්ථාවලදී භාවිතයට ගන්නා ස්පීකර් ෆෝන් එක කෝ?

6. මේ කලබගෑණිය වන අතරේ බ්‍රිතාන්‍ය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය වසා දමා කාර්ය මණ්ඩලය ඉවත්ව සිටි බව වාර්තා විය. ඒ විමල් වීරවංශ ගරු ඇමතිතුමා සහ ඔහුගේ අනුගාමිකයින් එම ස්ථානයට කඩාපැන, තම රැකියාව වශයෙන් එහි සේවයේ නියුක්ත වන අහිංසකයින්ට අශිෂ්ඨ ලෙස ශාරිරික හානි කරාවි යයි යන පහත් විශ්වාසය නිසාද?

7. ඇමතිතුමා අතේ තියෙන කොලේ ලියලා දුන්නේ කවුද?

ඇත්තෙන්ම ඉහත ප්‍රශ්න ඔබ විසින් එතරම් සීරියස් ලෙස නොගන්නා බව මා දනිමි. පොඩි එකීගේ ප්‍රශ්නය නිසාම ලිව්වා මිසක මාද එසේමය. එහෙත් මා සැබැවින්ම අමාරුවේ දැමූ බරපතළම ප්‍රශ්නය මෙයයි.

‘එම අවස්ථාවේ මෙම මාර්ග බාධකය නොතිබුනේ නම් සහ බ්‍රිතාන්‍ය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය විවෘතව තිබුණේ නම් කුමක් වනු ඇතිද?’

සැබවින්ම එය මතක් වන විටත් මා කිළිපොලා යයි. වනේ වන හතුරෙකුටවත් එවන් විපතක් මා ‍කිසිදා නොපතමි. එසේනම් විමල් වීරවංශ ගරු ඇමතිතුමාට තම ගමනාන්තය නිසැකවම හමුවනු ඇත. එය බ්‍රිතාන්‍ය මහ කොමසාරිස් කාර්යාලයයි.

දහස් ගණනකට එකවර ඇතුලට යාමට නොහැකි බැවින් ගරු ඇමතිතුමා සහ තවත් දෙතුන් දෙනෙකුට පමණක් ඇතුලට යාමට සිදුවේ. සුටුස් ගා අසුනින් නැගීසිටින පිළිගැනීමේ නිළධාරිණිය “Good evening sir… Can I help you?...” යනුවෙන් නිසැකවම අසනු ඇත. එවන් සුකොමළ නිළධාරිණියකගේ මුහුණට “කොටි කුක්කනි... ගෙදර යනු..!” යනුවෙන් එතුමා කියයි කියා මා නම් නොසිතමි. අනතුරුව සිදුවිය හැකි අවාසනාවන්ත සිදුවීම මහකොමසාරිස්තුමා ෆේස් ටු ෆේස් හමුවීමයි. කරුමෙට සංදේශ කඩදහියකුත් නොගෙ‍නිච්ච නිසා අරමුණ පැහැදිළි කිරීම දන්නා විදිහට වාචිකව සිදුවනු ඇත. මෙම පලහිලව් තම රජයට දැනුම් දෙන බවට මහ කොමසාරිස්තුමා පොරොන්දු වීම ගහේ බඩු මෙන් ෂුවර්ය. ඉන් අනතුරුව එළඹෙන්නේ අප ඇමතිතුමා ලාමක සිනාවක් මුව රඳවාගෙන තම අනුගාමිකයන් වෙත නැවත සම්ප්‍රාප්ත වීමේ අසීරු මොහොතයි.

තවත් තත්පර කීපයකින් ඊළග මරාළය කඩාපාත්වනු ඇත. එනම් පූර්ව චාරිත්‍රාණුකූලව අනුගාමිකයෙකු විසින් මයික්‍රෆෝනයක් දිගු කිරීමයි. තම දරුවාට අධ්‍යාපන වීසා පවා අනුමත කර දුන් සත්පුරුෂයෙකු අසා සිටියදී..................
හලේ..... මට බෑ අප්පා මේවා ලියන්ඩ...... ©

කෙසේ වෙතත් මෙම බරපතළ ප්‍රශ්නය ගැන කිසිවක් කෙලීගේ පිළිතුරට ඇතුලත් නොකිරීමට මා වග බලා ගනිමි. මක් නිසාද යත් ඕක කිව්වායින් පසු කෙල්ල ටක්කෙටම අහන්නේ,
“ඊට පස්සෙ ඒ අංකල්ට මොකද උනේ තාත්තියෝ...?” කියාය. මට කීමට සිදුවන්නේ බොරුවකි. මන්ද යත්, සිය දිවි නසා ගැනීම් වැනි දරුණු දේවල් මෙවන් ළපටි සිත් වලට දරාගැනීමට අසීරු බැවිනි.