Był, atak i to ze wszystkich stron… z lądu (śniegu), wody i powietrza. To miało być spokojne zakończenie sezonu, ale tradycyjnie już, spokojnie wcale nie było. Przebieram płetwą po klawiaturze, i sam nie wiem od czego zacząć, bo od początku nie ma sensu. Tym razem będzie wielowątkowo, a ja pokrótce opiszę co ciekawsze watki, żeby nie było wątpliwości.
Wątek pedagogiczny i najważniejszy.
Najważniejszy bo wszyscy pojechali się czegoś nauczyć, i wbrew znanemu powiedzeniu bezpłetwiaków nikomu od nauki garb nie urósł, a wręcz przeciwnie, ekipa dzielnie prężyła piersi (damy) i pinezki (facety). Lekko nie było, kontuzje dopadały, ale waleczności kursantom odmówić nie mogę. I tu dla Was mój osobisty uścisk Maryjanowej płetwy w nagrodę za poświęcenie.
Wątek pedagogiczny poboczny.
To że roniny uczą ogarniać na śniegu to rozumiem, ale żeby w powietrzu i na wodzie? Tak, tak.. uczyli ludzkość latać i pływać. Chyba pozazdrościli nam pingwinom płetw i próbowali zastąpić je deską. Tak czy tak, różnie się to kończyło, o czym mogli się przekonać towarzysze 50 cent i niejaki Pietia. Ten drugi zresztą zabezpieczył się przed utonięciem przywdziewając czarną kamizelę ratunkową.
Wątek zawodniczy.
Ludzie to małpy. Dlaczego? Ano pokazać takim zawody, to zmałpują i zrobią swoje. Zawody były dla kamikadze (Kumi Yama), ale na szczęście chłopaki z ronina oszczędzili na gipsie i zorganizowali je w nieco mniejszym ( i na mniejszym) formacie. Zabawy było sporo, a niektórzy po raz pierwszy wykrzesali iskry na boxie. Żeby nie było że walczyli o pietruszkę, o nagrody zadbał Contract Snowboards ( zupełnie świeżutki nasz polski brand snowboardowy) i Burton Snowboards. Zwyciężyli wszyscy, ale warto wspomnieć: Aviziannę, Agatkę, Piniora, Kurę (choć ta z patykami i irokiem), Szczypę, Andżelę, braci Kubę i Kacpra (było wysoko, oj było), Karola (szacun za one foot’a), Fiftaka i wielu, wielu innych.
Wątek międzynarodowy i klubowy w jednym.
Międzynarodowy, bo mieliśmy przyjemność zapoznać się bliżej z rosyjską ekipą napinaczy supermanów. Międzynarodowy i klubowy w jednym, bo jeden z ocalałych kamikaze (pseudo Kumi Yama) poległ w nowo otwartym klubie 702. Cóż… tak bywa, czego nie zrobiły francuskie skocznie, to zrobiła to nasza ekipa w kooperacji z austriackim przemysłem monopolowym. Klubowo też było w Avalanche i Brazilianie, gdzie po raz pierwszy Amster aka Travolta oddał palmę pierwszeństwa lokalnemu salsa dancerowi. Gabi ponoć nabawiła się zakwasów. Były jeszcze telefony z Maroka, ale kurczę.. nie mam roamingu i nie wiem o co chodziło… może następnym razem ?
Wątek transgeniczny.
Nooo… w końcu dołączył do nas gatunek narciarzy i saneczkarzy. To znaczy nie do końca tak, bo Kurak się pomału nawraca na snowboard, a na sanki przerzucają się wszyscy. Jako pingwin pokonałem setki kilometrów na sankach ( z zaprzyjaźnionym polarnikiem sie wie), ale to co bezpłetwiaki wyprawiają na tym surogacie prawdziwych sanek, to przechodzi pingwinie pojęcie. Za mieszanie w genetyce ponosi się jednak karę, o czym przekonało się kilku potencjalnych saneczkarzy (ciao Miszkin 
). Byli też z nami dwuboardziści z HiverMag, i mam nadzieję że niebawem porzucą patyki, skleją narty i zaczną z nami napinać, jak na prawdziwych łobuzów przystało.
Wątek dziękczynno-statystyczny.
I tu chciałem podziękować Wam wszystkim za to że byliście z nami, za to że dzięki Wam byliśmy największym polskim campem tego lata, że bawiliście nas i mam nadzieję że my Was cały czas (ach te piękne Maryjanowe rymy (przyp. tłum.)), duże dzięki dla firmy Contract, za możliwość przetestowania sprzęciwa, za miłe gadżety, i za to że jesteście z Polski, dzięki też dla firmy Burton za sprzęt i gadżety, dzięki dla kierowców z firmy Sołtysik Reisen, za kolejny rekord, i dzięki Motylowi za chusteczkę, bo już mi się łezka w oku zakręciła…
Tekst Maryjan Pingwin.
Tłumaczył Motyl, a fotki z wyjazdu w galerii
Podziel się:
]]>
