İnsanlar, düşünce yapılarına göre birkaç gruba ayrılır. Bazıları her işe en üst ciddiyet ile yaklaşan, tuttuğunu koparan tiplerdir. Bazıları ise, halk içinde “salla başını al maaşını” şeklinde tabir edilen tiplerdir, hiçbir işe tam anlamıyla sarılmazlar. Son gürûhumuz ise, her olaya espritüel bir yaklaşım ile bakabilen, en zor durumlarda bile insanları güldürebilen insanlardır. İşte, kitabımızın yazarı “Mine Sota” da, bu son gruba giriyor…

“Siz adamı ölmekten güldürürsünüz”, içinde onlarca kısa öyküden/skeçten (ne dersek artık) oluşuyor. “Olacak o Kadar”ın kitaba çevrilmiş hâli gibi de düşünebilirsiniz. Kitabın bazı yerlerinde gerçekten gülmekten yerlere yatarken, bazı yerlerinde sıkılabilirsiniz. Biraz da yazarımızdan bahsedelim;

Mine Sota, bu kitap gibi 3 kitap daha yazmış bir insan. “Carpe Diem!” yayıncılıktan kitaplarını yayınlyor ve birçok dergide de yazarlığını sürdürüyor. Kitapları biraz yüzeysel, bu kitap da öyle. Yani, derin konulardan ziyade insanların günlük yaşamlarını tîye alan bir yapıt.

Tabii kitabın bazı yerlerinde evrensel mesajlar da verilmiyor değil. Türkçenin güzel kullanılmasından siyasete kadar birçok alanda önemli eleştirilerde bulunuyor. “Carpe Diem!” yayıncılık denilince akla gelen ilk birkaç kitaptan biri bence bu kitap.

Eğer, yaz sıcaklarının bunalttığı bu günlerde ağır felsefik romanlar okmak istemiyorsanız, bu kitap tam size göre!

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Mine Sota || Yayınevi: Carpe Diem Yayın Evi || Liste Fiyatı: 7.50 TL || Yayın Yılı: 2009 || İthal Kağıt || 11×21 cm || Karton Kapak || ISBN:9756107162 || Kategori: Hiciv – Mizah – Piyes – Tiyatro

Konuk Yazar - Osman Bulut ( İletişim: farklitarih.com )

Fırat küçük mü küçük bir çocuk ama aslında Fırat biziz diyebilirim. Hani hepimizin küçükken yaşadığı ve büyüklere anlatamadığı o sevimli olayları anlatıyor sadece. Sizlere bir karitatürü betimlemek gerçekten zor ama okudukça, Fırat’ın eski bölümlerini bildikçe yeni bölümlere daha fazla gülüyor olacağını kesin. O kadar içten ki! Ne yalan söyleyelim otobüste hatırlayıp da kıkır kıkır güldüğüm de oldu. Hele ki arkadaş sohbetinde ‘Hıhı evet’ ya da ‘Eneeee’ demenin bile büyük kahkalara yol açtığını, hatta bu kitabı okumuş birinin şu an gülüyor olduğunu söyleyebilirim.

Mizahçılara selam olsun, hayata farklı bir açıdan bakabilen bu güzel insanlar hep varolsun, bizimle olsun.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Uğur Gürsoy || Yayınevi: Mürekkep Basın Yayın || Liste Fiyatı: 9,50 TL. || Yayın Yılı: 2009 || İthal Kağıt || 13,5×19,5 cm || Karton Kapak || ISBN:6054173006

Hayatımın her anını hakkıını vererek yaşamak istiyorum elbet. Bu kitabı okurken Into The Wild adlı filmi izledim. Kitapta dini bir açıdan hayatı anlamlandırmayı anlatıyor filmde de adına din demeden, doğaya bırakmayı anlatıyor. Demek istediğim şu ki izleyen & okuyan insanda farklı kelimelerle aynı hissiyatı, aynı boşluğa dolan şeyi hissettiriyor. Evet, boşluk. İçimizdeki o en mutlu anımızda bile bizi yanlız bırakmamaya kararlı şey.

Kitabımız Şems’in 40 kuralından, Sufi’likten, dervişlikten , Mevlâna’dan nice yoldan, yoldaştan bahsediyor. Belirli bir akışta yol alan hikayemizi bir çok karakter aracılığıyla geçmişte ve günümüzde yaşananları ele alan kitabımız Aziz Z. Zahara adlı bir kişinin saygın bir yayınevine gönderdiği kitabın raporunu hazırlaması için Ella adlı bir bayanın eline geçmesiyle başlıyor. Kimi zaman Mevlâna’nın baş ucunda otururken buluyorsunuz kendinizi kimi zaman bir otel lobisinde, kimi zaman çöllerde. Bu güzel dengenin sayesinde ne hayal diyorsunuz tüm bunlar, ne de gerçek. Bir geçmişte bir rol bürüyorsunuz kendinize bir de bu günde. İki hikaye birleşiyor.

Elif Şafak’ı bu mükemmel konuyu seçmesi açısından tebrik etmemek mümkün değil. Gel gelelim şu da var. Bir kitabın güzelliği onu yazanın kabileyetiyle de ölçülmelidir, ya da ona verilen değerle, ilgiyle. Elif Şafak’ın eğer ilk kitabı olsaydı bu satışların & güzel yorumların onda biri yapılmayacaktı. Çünkü kitabın üslubunu beğenmedim. Bir Mevlâna’ya Şems’e yakıştırılan tümceler, 16. yüzyılın sokaklarında 19. yüzyıldan yadigar Namık Kemal sözlerinden feyz aldırtmaya çalışması gibi devrin özelliklerini yıpratacak kadar basit bir Türkçe ile anlatması beni üzdü. Ben bu kitabın da bir şiir gibi olması dilerdim. Sözleri ahenkli, ne yanından baksan anlam süzülen cinsten.

En çok da içimi acıtan şey kitabı ilk açtığımda oldu. Böyle bir kitabı çeviri okumak çok ağırıma gitti. İngilizce yazılmış kitabı K. Yiğit Us bizler için çevirmiş hem de yazarın yardımıyla. Gerçekten dalga geçercesine koyulmuş bir ek. Türkçe yazmalı diye bir şey demem etik olmayabilir ama diyorum. Beyin göçü gibi hissediyorum bunu, bizden konuları onlara tanıtmak istemişse amenna ama bunu da Türkçe yazarak güzel bir şekilde istediği dile çevirerek yapabilir. Bu benim ağrıma gidiyor, öz ve öz bir evladı kaybetmek gibi hissediyorum. Dilden bir yazarın kopma aşaması gibi. Belki hiç kopmayacak olsa da kopabilme olasılığını düşündürüyor üzüyor beni. Dalga geçercesine yardımıyla yazması özellikle.

Yiğidin hakkını da yiğide vermek bu geçirdiğim, belki de tefekküre dalar gibi olduğum dakikalar geçirmeme vesile olduğu için teşekkürlerimi sunmak isterim Elif Şafak’a. Yazımızı da ufak bir alıntıyla sonlandıralım.

Şeriat der ki: “Seninki senin, benimki benim.” Tarikat der ki: “Seninki senin, benimki de senin.” Marifet der ki: “Ne benimki var ne seninki.” Hakikat der ki: “Ne sen varsın, ne ben.”

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Elif Şafak || Yayınevi: Doğan Kitapçılık || Liste Fiyatı: 20,00 TL. || Yayın Yılı: 2009 || İthal Kağıt || 13,5×19,5 cm || Karton Kapak || ISBN:9944486903

Sizlere bir müjdem var! RSS Kitap‘ın kardeşi oldu, adı da RSS İmge oldu! Bu yazımızda biraz ayrıntıları paylaşalım istiyorum.

RSS İmge, izlediğim film & tiyatro gibi görsel ögelerin tarafımca eleştirileceği bir web sitesidir. Uzun zamanda Windows Live Spaces ve Twitter üzerinden izlediğim filmler hakkında bir cümlelik yorum ve puanlama yayınlıyordum. Windows Live Spaces üzerindeki alanımda izlediğim film sayısı 100 olduğunda yeni film eklememe izin vermedi. Belirli bir limit var demek ki. Bir an ayağımı boşluğa atmış gibi hissettm. Ayrıca artık izlediğim görseller hakkında yaptığım ufacık yorumlar da beni sıkmaya, daha fazla konuşma isteği uyandırmaya başlamıştı. Zamanıdır diye düşünerek yeni bir web sitesi projesi düşündüm. İçeriğinin nasıl olacağı belliydi de peki ya ismi?

İlk olarak aklıma ‘rssfilm .com’ adresi geldi. Hemen kontrol ettim ki birisi yıllar önce bu ismi tescillemiş. Yeni bir web sitesinin en önemli özelliği ismidir gerçekten de ve eğer ilk akla gelen isim doluysa sancılı bir dönem başlıyor demektir. Binlerce kelime kafamdan onay mesajı almak için didindiler de durdular. Bir çok dostum rss ve sinema birleşimi ‘rssinema .com’ ismini önerdiler. Tiyatro yorumları da yapmak istediğim için sadece sinema kavramıyla siteyi boğmak istemedim. Film sözcüğünü karşılayacak veya film & tiyatro sözcüklerini kapsayacak Osmanlıca bir sözcük arayışına girdim bu sefer. Bir kaç üniversitedeki yetkili büyüğümü aradım ve sözcük arayışım devam etti. Akabinde Osmanlıca’da zaten film kelimesinin birebir karşılığının olmadığını biliyordum ve karşılayacak kavram da tam olarak bulamayınca, Arapça bazı kelimeler önümde dizildi ve hiç de hoşuma gitmediler. İstediğim hem kısa, hem anlamlı, hem kapsamlı hem de benlik bir şeydi. Fazla şey istiyordum biliyorum ama kimin umrunda! Eğer ben bir şeye ciddi anlamda gönül verdiysem ya hep ya hiç olmalı o kadar.

Gün boyu aklımı kurcaladı, önüme gelen herkese sordum, sormadıklarımın da ağzından çıkan kelimeleri analiz ettim, güzel bir şey seçemedim. Akşam tekrar eve geldiğimde isim işini zamana bırakmayı kararlaştırıp sitenin tasarımıyla ilgilenmeye başladım. Tasarım konusunda sizi sıkmayayım ama emin olun ki son teknolojiler kullanıldı. Ben tasarımla ilgilenirken, gönüm de isim düşünüyordu. İsim konusunda takılmıştım. Yattım ve gece uyandım. Saat tam olarak 01.32 , tarih 24 Mayıs 2009. Aklıma nereden estiği belirsiz ‘imge‘ sözcüğü geldi. Anlamını sorarsanız ekşi sözcük ‘duyularla algılanan nesnel dünyanın, insan bilincine yansıması sonucu ister somut, ister zihinsel olarak yeniden tasarlanması.felsefe tarihinde bilgi kuramı, imgeyi ilk bilgi olarak kabul etmiştir.decartes’a göre imge, zihnin şeylerden edindiği tasarım , düşüncedir.’ olarak tanınlamış yani kısaca ‘zihnin resmi’. Sloganı da ‘Gayri Muazzam Film Eleştirihanesi’ olarak düşündüm.

Siteye Girmek İçin Tıklayın

Bundan sonrası siteyi hayata geçirmektedi. Bir iş insanın kafasında şekillendiğinde geriye hiçbir şey kalmıyor gerçekten. Kendime hayırlı olsun, uzun ömürlü olsun ve beni utandırmasın diyorum. Saygı ve sevgilerimle.

Babilde Ölüm İstanbul’da Aşk ‘ı okuyanlarınız bu kitaptan daha fazla zevk alacaklardır. Benzer şekilde kurgulanmış ve bölümlenmiş yazarın ikinci romanı durgun bir sahne ile başlayan bölümümüzü en heyecanlı noktasında sonlandırmadan diğer bölüme geçiyor, bölüm içersinde eski hikayelerden bahsedip bu hikayeleri merak etmenizi sağlayarak bölüm sonlarına eklediği derkenarlar ile bahsedilen o hikayeler anlatılıyor, hem kendi kültürümüzü öğrenmemizi sağlıyor hem de bizlere mükemmel bir serüvenin kapılarını aralıyor.

Osmanlı Devleti’ndeki Lale Devri’yle başlıyan kitabımız Lale Devri’nin sonunu getiren Patrona(koramiral) Halil Ayaklanması’nın olduğu devri konu alıyor. Sunuşda kitabın oluşum süreci hakkında bir çok bilgi verilmiş. Kitabı okurken tanıdınızı kaçırmayacak derecede kitaptan alıntılarla biraz bilgi yansıtayım. Yazarımızın bir müzayedeye rastlantı ile katılımıyla satın almadan duramadığı ‘Yek Cinayet Şast u Şeş Suâl’ (1 Cinayet; 66 Soru) -ki ebced hesabıyla lâle 66′ya eşittir, isimli kitabın içersinde hiç beklenmedik şekilde karşısına çıkan, 66 bölüm Lale devrinde yaşanmış cinayeti deşifre ediyordu. Yazarımız bizler için kimi eklemeler, sadeleştirmeler yapıp özünü koruyarak bizlere için mükemmel bir hediye sundu.

Bu mükemmel kitabı kati surette okumanızı öneriyorum. Kitabın isminin ne anlama geldiğini merak edenleriniz için kitaptan bir sahne ile yazımızı sonlandıralım.

Her ikisinin de içlerinin titrediği o anda paylaştıkları yegâne sevinç umutlarını bağladıkları lale soğanının toprağa düşmüş olmasıydı. Güneş Çağlayan sırtlarından yüzünü gösterdiği sırada Yeye, Hafız Çelebi’nin gösterdiği yere bir çukur açmış, Kara Şahin de yine Çelebi’nin okuduu dua eşliğinde, kuşağında sakladığı lale soğanını gömerek üstünü kapatmıştı. Laleye o anın ruhuna uygun diye “Katre-i Matem” (Matem Damlası) adını koydular.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Prof. Dr. İskender Pala || Yayınevi: Kapı Yayınları || Liste Fiyatı: 15,00 YTL. || Yayın Yılı: 2009 || İthal Kağıt || 13,5×19,5 cm || Karton Kapak || ISBN:9944486903

Jerzy Kosinski, işte tam da bu insanların hayal gücüne seslenen bir kitap yazmış: “BOŞLUK”

Boşluk’ta farklı bir gizli servis ajan’ının inanılmaz farklı maceraları yer alıyor. Ama kitabı elinize alırken sıradan düz bir roman okuyacağınız izlenimine kapılmayın çünkü sanki çok samimi bir arkadaşına anlatıyormuş gibi anlatmış yaşadıklarını Jerzy. Hani uzun süre görüşmediğiniz bir dostunuzla oturursunuz da onsuz geçen günlerde neler yaptığınızı anlatmaya koyulurusunuz ama bir süre sonra sürekli daldan dala atladığınızı fark edersiniz. İşte bu kitabı okurken de aynı hisse kapılıyorsunuz bir olay daha kapanmadan, aklınızda hala soru işaretleri varken bambaşka bir hikayenin içinde buluyorsunuz kendinizi.
Her ne yaparsa yapsın bu ajan her görevinde, her hikayesinde fotoğraf çekmeye ve kayak yapmaya meraklı biri olarak karşımıza çıkıyor.

O kadar garip bir dille ve o kadar içten yazılmış bir kitap ki okurken bu kitap asla bir mesaj veremez diye düşündüğünüz anlar bile olabiliyor. Ama o garip ajan bize mükemmel dersler veriyor her deneyiminde.

Küçük bir ders ve tabi ki alıntı ;

Geçenlerde sokakta karşıdan karşıya geçerken ayağı kayan bir kadının karşıdan gelmekte olan bir taksinin geçeceği yolun ortasında yere kapaklandığını görmüştüm. Kadın ayağı kaydığı anda haykırmıştı. Küçük makinemle olayın nasıl geliştiğini saptamıştım. Omzu ve boynu arabanın ön çamurluğuna çarpmış ve bir iki metre kadar da sürüklenmişti. Hemen kadının yanına koştum. Çevresine toplananlar ona yardım etmeye çalışırken bende her taraftan kadının resimlerini çektim amacım, çarpışma anında tekerleklerin duruşunu ve açısını, arabanın kadının vücuduna çarptığı yerleri tam olarak saptamaktı. Polis ve cankurtaran gelene kadar üç rulo film kullanmıştım. Taksi şoförüne kazanın fotoğraflarını çektiğimi söylediğimde, savunması için resimlere çok ihtiyacı olacağını belirtti. Adını ve adresini verdi, bende kendisini arayacağıma söz verdim.
Sonra da polise çarpışmanın fotoğraflarını çektiğimi, dava açmak istedikleri takdirde kadının ailesine bunları vermeye hazır olduğumu söyledim. O sırada cankurtarana taşınan kadının adını ve adresini hemen verdiler.
Evde filmleri banyo edip, bazı fotoğrafları büyüttüm. Taksi şoförünün suçsuzluğunu en iyi biçimde doğrulayacak olanları seçtim: bunlar, kadının yaya geçidinden geçmediğini ve yüksek topuklu ayakkabı giydiği için kaydığını gösteriyordu. Yol ıslak, kaygan ve biraz eğimliydi. Fren izleri de taksinin izlemesi gereken yolun dışına çıkmadığını ortaya koyuyordu.
Kadının yakınlarına postaladığım resimlerde ise, onun karşıdan karşıya geçmekte olduğunu fark etmeyen şoförün dikkatsizlik yüzünden çarptığı görülüyordu. Kadın yolun ortasındaki düz çizginin kenarında sanki taksinin geçmesini beklerken arabanın çamurluğunun çarpmasıyla dengesini kaybedip düşmüş ve kaza da böyle olmuştu.

Aynı fotoğraf makinesinden çıkan fotoğraflar nasılda farklı yorumlanabiliyor. Ve düşünmemizi istediği bir durumda var aslında burada Jerzy Kosinki’nin , siz hakim olsaydınız nasıl karar verirdiniz? Ya da kendi hayatımızda karar veren bir bir merciysek şayet ne kadar objektif kararlar verebiliyoruz? …

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Jerzy Kosinski , Çeviren: Mine Üner || Yayınevi: E. Yayınevi || Liste Fiyatı: 17,00 TL. || Yayın Yılı: 2003 || İthal Kağıt || 13,5×19,5 cm || Karton Kapak || ISBN:9753900457

Konuk Yazar – Kayra ( İletişim: kayra.esra[at]gmail.com )

Er ya da geç karşılaşacağımız şey olan yalnızlık aslında tamamen bir bakış açısıymış. Yalnızlığın zavallılık değil, usulünce yaşandığında çok büyük keyifmiş. Bu yalnız adamın bir gün balkonundaki denizliğe bir kumru yuvasını yapar. Arkadaşları evlendikten sonra arkadaşsız kalan, bir pencere denizliğinde dünyaya gözünü açmış kumru gibi hisseder kendini. Yumurtladıktan sonra kuluçka döneminde anne bir daha geri gelmemek üzere havalanır uçsuz bucaksız gök yüzüne. Artık bir aile reisidir ve kendisini onlardan sorumlu hisseder. Ablasının kendisine bir eş bulma çabasının olması ve sürekli müşterisi olduğu Eve En Yakın Lokanta’da sıkılmadan, hayattan zevk alarak yaşamını sürdürür. Zamanla falan filan dünya değişir ve Eve En Yakın Lokanta devredilir. Eve Pek Uzak Olmayan Lokanta’yı da kendisine uygun görmez. Kök salan ailesiyle daha da fazla ilgilenmeye çalışsa da şehir dışı işleri nedeniyle ailesini kaybetmeye başlar. Yalnızlığın hazin sonuna ulaşır.

Kuş kuştur ve kuşssal şartlarda yaşar. Kanadı kırık insan, kuşa yardımcı olsa da bir kuş ailesinin reisi olamaz. Ama kuşlara ekmek vermek güzel bir şeydir, hele yapayalnız yaşıyorsanız. Ve fakat yem verdik diye kumrular bizim olmazlar, gökyüzünündürler. Kimsenin değildir kuşlar.

Bu kadar ciddi bir konuyu sizin gülümsemenizi sağlayarak yansıtmak gerçekten de zor olmalı. Konuşurmuşçasına ve sade bir şekilde yazılmış kitapta hiç düşünmediğiniz benzetmelerle basit konulardan yobazlara ve ülke sorunlarına pay çıkartan çeşitli öğelerle döşenmiş. Kitapta neredeyse kimsenin ismi yoktur, herkese kendi koyduğu lakaplar vardır. Ablasının dışında çok hızlı servis yapan barmene Ambülans’ın kısaltması Ambül, her işe el atan aile reisine Durunbırakınbenyaparım Bey, büyük göğüslü sekreter Kimdevarbumemeler ve saire. Bu lakapları dalga geçme amacı taşımadan ciddi bir şekilde sizlere nedenleriyle sunması bile başlı başına sizi gülümsetmeye yetiyor. Kitabın adının da nereden geldiğini ufak bir alıntıyla yansıtalım;

Kumru yavruları yuvanın içinde kıpırdanıyorlar,biri çok fersiz, öbürü daha devingen, gözleri anasınınki gibi kapkara. Fersiz, devingenin arkasına serilmiş, kaldıramadığı başını kardeşinin arkasına sokmuş, yaşamdan umudu kesmiş bir yatalak hasta gibi, gözünü açamıyor.

-Benim yaşayacağım yok,boş yere uğraşmayın, boş verin siz beni!
demek ister mütevekkil bir tavırla bürünmüş.Bırakmış kendini.

Anne kumru ortada yok. Yetim kumrular vaftiz edilerek isimlendirildi: Karagöz ve Boşverinbeni.

Yazımızı fazla uzatmaya gerek yok ama eklemeden edemeyeceğim. Hep aklıma takılan denizlik ve sinirimi bozan ciks kelimelerini bir güzel açıklaması benim için sürpriz oldu.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Ferhan Şensoy || Yayınevi: Ortaoyuncular Yayınları || Liste Fiyatı: 20,00 YTL. || Yayın Yılı: 2008 || İthal Kağıt || 13,5×21 cm || Karton Kapak || ISBN:9757904112

Pek sayın okuyucu şimdi aramızdaki samimiyete güvenerek küfrün bu kadar yakıştığı başka bir insan var mıdır diye sana soruyorum,sordum. Çünkü o TRT’de dal t*ş*k diyebilmiş kişi. Yaşayan tek muhalif mizah ustası, tiyatrocu, yazar bir deha “bu sahne bir okuldur / ustam Münir Özkuldur“ der çünkü onun vitamini kavuğunda! “Kavuğu lavukla karıştırmayın!” der. Komik olduğu için değil de sadece komik olmadığı için sevilen orta oyuncusudur. Galatasaray Lisesi’nden tarih hocalarına kızarak okul yönetime bir mektup yazıp okuldan istifa etmiş. Evet sigara ve alkol manyağıdır, sinirlendiğinde korkmalısınızdır, yobazlara karşı hiç hoşgörülü değildir,küfürbazdır,kadınları sever, aptallara hiç mi hiç tahammülü yoktur. Bir gecede koca bir oyun yazabilecek güce sahiptir ve ‘sanki içime osurmuşum gibi sıkıntılı bir ifadem var’ der. Çünkü yalnızlıktır onun hayatı, koca bir yalnızlık.En son birkaç ay evvel ‘Karagöz ile Boşverinbeni’ adlı kitabı çıktı ; 2+150 kumru üzerinden bir adamın yalnızlığını anlatır ve okurken ben o adamın kendisi olduğunu hissettim durdum. Yalnızlığın zavallılık değil, usulünce yaşandığında çok büyük keyif olduğundan bahsediyor ve yıllar önce güldeste’de dediği gibi ‘yalnızlığım karımdır,kimselere koklatmam’ diyor tekrardan. Tiyatronun dilini kullanışıyla [çok kullanılan cümlelere tersten başlayarak (hanımefendi,anlayışınıza hayranım...) veya çoğul ifadelere İngilizcedeki çoğul eki olan –s eki getirerek (kızlarsss…) veya küfür edeceği zaman küfürleri 2 bağımsız kelime gibi bölerek uzatması ( hass..iktir..) ve kesinlikle kişilerin belirgin özelliklerine göre lakap takmak ] gerçekten farklılığını hissettirmiştir.Kısacası, zordur Ferhan Şensoy olmak! Anadili yanında Fransızca , İngilizce ve bir çok dilde cambazlık yapmaktır. İmza için utana sıkıla uzattığınız kendisine ait korsan kitaba bakıp, “oğlum korsan lan bu kitap, ben bu kitaba korsan imza atarım!” diyerek normalden farklı bir imza atan yaşıyorken değerini bilerek arkasından ağlamak yerine yüzüne baka baka gülünesi insandır. Benim gözlerimi mizaha açtıran insandır o. Pardon , Şans Kapıyı Kırınca , Son Ders ile eskimeyeceğini anladık. Doya doya güldük kimi zaman gülmemek için ağzımızı kapattık çünkü hiçbir şey kaçırmamak adına ses çıkarmamamız gerekiyordu. Oyunlarının sonunda, seyirciyi alkışlarken ( bir avuç seyirciyi hem de) gözleri dolu dolu olan ve bir başka derin bakan büyük sanatçı o. Tam adı Osman Ferhan Şensoy’dur. “Benim ömrüm sizleri adam etmeye yetmeyebilir.” cümlesinin sahibi…adam gibi adamdır Ferhan Şensoy, anlayana tabi.

Organizasyona sürekli burnumu sokmam dolayısıyla güne özel poster ve kitap ayracı tasarlamıştık, bu güzel güne katkıda bulunmak için elimizden geleni yapmıştık. Tam olarak istediğimiz sonuçlara ulaşamasak da güzel bir gün geçirdik. Alt katı kitapçı, üst katı da rahat koltuklarla döşenmiş bir ortam olan Kitap Dünyası , biz kitap severler için güzel bir hizmet. Malatya’ya yolunuz düşerse rahat rahat soluk alabileceğiniz bir kültür merkezi olacağını düşünüyorum.

Değerli hocamızın sağlığının yerinde olduğunu, espiritüel ve gerçekten de içten olduğunu hissettim. Daha fazla sohbet edebilme imkanımız olmasını isterdim. Çünkü merak ettiğim bazı şeyler vardı. Bu güzel organizasyonu yaparak bizlerle değerli hocamızı buluşturan Kitap Dünyası’na teşekkürlerimi sunuyorum.

17 Nisan 2009 tarihinde düzenlenen bu organizasyona dair görsellere aşağıdan erişebilirsiniz.

Tübitak tarafından yayınlanan bu kitapta hayatınıza yeni bir bakış açısı ve renk getirecek soru-cevaplarla buluşacaksınız.Gündelik yaşamda sürekliliği nedeniyle farketmediğimiz ayrıntıların altında yatan bilimsel durumları yorumlamınıza imkan tanıyan bu kitabı mümkünse tek başınıza okumamanızdır. Gündelik Bilmeceler , ‘neden’ sorusunun anlamını öğretiyor bizlere. Ben bu kitabı Ferhat Emre Gültekin ile hadi biraz oyun oynayalım mantığıyla kısa bir sürede bitirdik. Kitabın dizgisi gerçekten olması gerektiği gibi. Bir soru bir cevap şeklinde değil de önece sorular ve sonra da cevaplar halinde verilmiş. Böylece hemen altında olmayacan cevabı öğrenmek kadar ona ulaşmak için bir çaba gösterebilmemize fırsat tanınmış. Eğer altında olsaydı insan istemese de kopya çekiyor,birbirimizi kandırmayalım. Ayrıca mutfakta,günlük hayatta,filmlerde gibi çeşitli kategorilere ayrılarak dikkatimizi daha iyi bir şekilde toplamamızı sağlamışlar.  Kitabın en can alıcı noktası ise kafa patlatalım kategorisindeki soruların yanıtının olmaması. Yani bizler için bir kapı açmış olması. Bazı soruların basit gelmesi sizi yanıltmasın. Aslında çözüme kendinizin ulaştığı tüm soruları basit olarak yorumlamak kendinizi küçümsemek oluyor. Cevaplara ulaşabilmenizin en önemli nedeni çevrenizi diğer insanlardan daha farklı bir bakış ile görmenizdir. Bu bakış açısını kaybetmemeniz ve geliştirmeniz dileğimle. Mücizeler içinde yaşıyoruz, farkedenlerin yaşamdan daha fazla zevk aldığı kesin.

Beğendiğim birkaç soruyu sizlere sunayım. (Cevapları merak edenler yazıyı yorumlayabilirler,herkes sadece bir cevap talebinde bulunabilir.Cevap vermek serbest tabiki. )

• Çayı karıştırdığınızda çay yapraklarının nerede durduğuna dikkat edin. Çay yaprağı parçacıkları neden merkezkaç kuvveti yüzünden fincanın kenarını yapışmıyorlar da  dibe ortaya çöküyorlar dersiniz?
• Önceki gün arkadaşımız oğlu ayakkabılarını cilalıyordu. Ancak elde ettiği parlaklık ile ne o yapışkan cila ne de kullandığı fırça arasında bir bağlantı kurabildi. Çok şaşırmıştı. Ona yardım edebilir misiniz?
• Televizyon seyrederken belirli bir perdeden hımlamanın  (ağzınız kapalıyken ‘m’ sesi çıkarmanın) ekranda sadece hımlayan kişi tarafından görülebilen yatay çizgiler oluşmasına neden olduğunu keşfetti.  Üstelik hımlayan kişi bu ton ile oynayarak çizgileri sabit tutabiliyor,aşağı veya yukarı oynatabiliyormuş. Tuhaf değil mi?
• Gökyüzünün mavi görünmesi nedeni şöyle açıklanır: Atmosferdeki parçacıklar tarafından saçılıma uğratılan ışığın şiddeti dalga boyu kısaldıkça artar.  Mavi ışığın dalga boyu kırmızınınkinden daha kısa olduğundan gökyüzü mavi görünür. Ancak mor ışığın dalga boyu mavininkinden bile kısadır. Peki o zaman gökyüzü niye mor değil?

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Dipankar Home/ Partha Goose ,Çeviren: Özlem Özbal || Yayınevi: Tübitak Yayınları l || Liste Fiyatı: 5,00 TL || Yayın Yılı: 1998 || İthal Kağıt || 11×18 cm || Karton Kapak || ISBN:9754030413