دانشجوی سال اولی: دانشجویی که فکر می کند با تحصیلات دانشگاهی می‌تواند آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال دومی: دانشجویی که فکر نمی‌کند با تحصیلات دانشگاهی بتواند آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال سومی: دانشجویی که مطمئن شده است با تحصیلات دانشگاهی نخواهد توانست آینده‌ی بهتری برای خودش بسازد.

دانشجوی سال چهارمی: دانشجویی که دیگر نه فکر می‌کند، نه به چیزی اطمینان دارد و نه آینده‌ی برای خود متصور است.

مشروط: دانشجویی که به خاطر علاقه‌ی زیادش به درس خواندن، مورد حسادت قرار گرفته و از این رو دانشگاه او را ملزم کرده است که در ترم بعدی بیش از حد معینی واحد انتخاب نکند تا به بقیه هم برسد! کلمه مشروط از «مشروطه» می‌آید که عده‌ای معتقدند باعث رونق گرفتن دانشگاه در ایران شد. (توی این دو٬ سه سالی که توی رودهن بودم متوجه شدم که حسود زیاد داریم!)

تقلب: دانش دوپینگی.

سهمیه: دوپینگ قانونی.

گوسپند: نوعی جانور که جز نوشتن جزوه، حفظ جزوه و پاس کردن درس از روی جزوه هیچ کار دیگری در دانشگاه نمی‌کند. چنین موجوداتی در دانشگاه‌های مشهور بیشتر دیده می‌شوند و فرق آنها با سایر گوسپندان در این است که نه کله‌ی این گوسپندان قابل استفاده است و نه پاچه‌ی خوشمزه‌ای دارند. (ولی در پاچه خواری ید طولایی دارند!)

جزوه: دستنوشته‌هایی که گمان می‌شود عصاره‌ی یک کتاب است،  اما در واقع تفاله‌ی بخشی از آن است. دستگاه تفاله‌گیری «استاد» نامیده می‌شود.

استاد حل تمرین: دانشجوی ترم بالاتری که در ازای گرفتن شندرغاز پول و شنیدن لفظ «استاد» چنان از خودبیخود می‌شود که تن به خورد گچ تخته و مسخره شدن توسط سی چهل تا دختر و پسر می‌دهد. (مشکل اینجاست که ترم بالایی های موجود در رودهن هم دودی ازشان بلند نمی شود!)

خرخوان: نوعی خر که توانایی مطالعه‌ی مداوم به مدت 72 ساعت را دارد. نطفه‌ی این موجودات در دوره‌ی دبیرستان بسته می‌شود و در کلاس‌های کنکور به بلوغ می‌رسند. این موجودات اغلب در کافه تریاهای دانشکده‌ها استحاله می‌شوند.

تریا (همان بوفه و آلاچیق خودمان): محلی برای فرار از غذای سلف که در این حالت مصداق بارز از چاله به چاه افتادن است. اما صرف نظر از ارزش غذایی آن، از لحاظ فرهنگی اهمیت زیادی دارد. به خصوص برای پژوهندگان زبان کوچه و بازار و کاشفان جدیدترین فحش‌ها و اصطلاحات جنسی. (البته نوسنده این فرهنگ نامه رودهن نیامده تا پژوهندگان راه دود و دم را هم به این قشر اضافه کند.)

گرد: جسمی که طول و عرض و ارتفاع آن از مرکزش به یک فاصله است. چنین دخترهایی معمولا در حدود 165 سانتیمتر قد و به میزان سه چهارم پی آر 3 حجم دارند که ناشی از سال‌ها در خانه نشستن و دست به سیاه و سفید نزدن و تست زدن است. سه عاقبت دردناک در انتظار آنهاست: ازدواج، انفجار و ورود به دانشگاه که گزینه‌ی آخری و متعاقب آن استفاده از غذای سلف، دردآورترین آنهاست.

سلف (غذاخوری): فعال‌ترین آزمایشگاه و واحد تولیدی هر دانشگاه که توانایی تبدیل موجودات گوناگون به غذا را دارد. یکی از رایج‌ترین توانایی‌ها که شرط لازم اولیه برای سلف نامیده شدن یک مکان محسوب می‌شود، توانایی بازیافت چمن‌های محوطه به شکل قرمه‌سبزی است. (چیزهایی که به عنوان توضیحات در این بخش قصد نوشتنشان را داشتم، حال هر بنی بشری را به هم می زد!!)

گوریل: گونه‌ای از دانشجویان پسر با موهای ژولیده و لباس‌های بدفرم که از بوی سیر دهان و عرق لباس‌هایشان نمی توان کمتر از سه متر به آنها نزدیک شد. این جانوران معمولا پس از فارغ‌التحصیلی به‌جای اعزام به قلب جنگل‌های آمازون در پشت میزهای مدیریت و ریاست جای می‌گیرند. (نویسنده جان دوباره یادآوری٬ آویزان کردن شاخ گاو و یا عاج فیل به گردن مبارک این گونه را  فراموش کردند!)

شاسکول: دانشجویی که بعد از 20 بار جزوه دادن به یکی از دانشجویان جنس مخالف هنوز فکر می‌کند خط خوبش باعث محبوبیت‌اش است.

بتونه‌کاری: فریضه‌ی واجبی که بیشتر دختران دانشجو صبح‌ها قبل از حرکت به سمت دانشگاه بر روی صورت خود انجام می‌دهند تا دیدارشان قابل تحمل شود، معمولا هم نمی‌شود. (با نمونه هایی که در رودهن مشاهده شده به گمانم قشر نسوان٬ این فریضه را همزمان با ادای نماز شب آغاز می نمایند! و من الله توفیق التماس دعا…)

جلبک: نوعی دانشجو با آی‌کیوی حیرت‌برانگیز و توانایی جزوه نوشتن حتی از روی سرفه‌های استاد. تراکم زیستی این جانداران در دانشکده‌های علوم انسانی بیشتر است. (با حضور استادانی از قبیل دادگر و … تراکم این گونه در رودهن روز به روز در حال افزایش است.)

دکتر: لفظی که تا پیش از دوران وزارت کشور دکتر ک.ر.د.ا.ن یک پیشوند لذت‌بخش بود و پس از آن فحشی زشت محسوب می‌شود. با این حال، به دلایل روانی ناشناخته‌ای تمام دانشجویان رشته‌های پزشکی و دامپزشکی همچنان علاقه‌ی وافری دارند که از ترم اول تحصیل دیگران آنها را با لفظ خطاب کنند. (به لطف احداث بیمارستان هم جوار دانشگاه، به زودی شاهد این قشر می شویم!)

کافور: ماده‌ی اصلی تشکیل دهنده‌ی غذاهای سلف پسران که گویا از قدیم با عارضه‌ی «زنگ‌ زدگی» در ارتباط بوده است چرا که شاعر فرموده: برعکس نهند نام زنگی کافور!

پروژه: کار عملی که دانشجوها با هم انجام می‌دهند. بعضی‌ها هم … هم! (این … نماد آن کلمه سه حرفی بود!)

تحقیق: تالیف یا ترجمه‌ی بخشی از کتابی که استاد در نظر دارد بعدا به نام خودش چاپ کند، در ازای گرفتن مقدار ناچیزی نمره. (الا به ماشاءالله شاهد این کتب بوده ایم، البته باعث افتخارمان است که به تعداد تحقیق های صورت گرفته توسط خودمان، در نشر همین تعداد کتب نیز نقش داشتیم!!)

پروپوزال: نوشته‌ی بی ربط کوتاهی که در آن درباره‌ی نوشته‌ی بی‌ربط بلندی که بعدا نوشته یا کپی پیست خواهد شد، توضیح داده می‌شود.

پایان‌نامه: تایپ یا کپی-پیست کردن مقداری متن پراکنده در کتابها و پایان‌نامه‌های قدیمی‌تر در یک فایل و پرینت گرفتن از آنها و صحافی کردن مجموعه. خوشبختانه با پیشرفت علم و تکنولوژی، تمام این فرآیندها با صرف هزینه‌ی معقولی به طور کاملا خودکار و بدون دخالت دست و ذهن انجام می‌گیرد. (اعلامیه های این پیشرفت تکنولوژی بر روی برد اتاق پروژه موجود است!)

دانشنامه (مدرک): درپوش کوزه.

خوابگاه متاهلی: جایی برای استراحت، مطالعه، تماشای تلویزیون، درس خواندن و باقی کارها. به خصوص باقی کارها.

جوات: دانشجویی که طبق آخرین مدهای 10 سال قبل لباس می پوشد و با آخرین مدهای 20 سال قبل زندگی می کند و مثل 30 سال قبل فکر می کند. جوات‌ها معمولا آینده مثبتی در مشاغل دولتی دارند. (این گونه در میان کادر اداری دانشگاه به کرّات مشاهده می‌شوند!)

افزایش سنوات: حاصل ز گهواره تا گور دانش جوییدن.

سیاسی‌کاری: اصطلاحی برای توصیف فعالیت‌های سیاسی دانشجویی وقتی که مطابق سلیقه‌ی «آنها» نیست. آنهایی که همیشه تاکید می‌کنند که دانشجو باید سیاسی باشد و در امور کشورش دخالت داشته باشد. (بچه های رودهن در این زمینه سیب زمینی تشریف دارند!)

پاچه‌خواری: یکی از راه‌های گرفتن نمره از اساتید به طور شرافتمندانه. البته شرافتمندانه در قیاس با سایر راه‌ها!

انتظامات: شحنه‌ی دانشگاه و مسئول برقراری نظم حتی به قیمت بی‌نظمی. ستاد کارآفرینی برای اقوام و خویشان فاقد تحصیلات دانشگاهی و بعضا دبیرستانی مسئولان دانشگاه.

کفش پاشنه بلند (تق تقی): ابزار تولید آژیر ورود و یا نزدیک شدن دختر دانشجویی که دانشگاه را با مجلس عروسی اشتباه گرفته است.

سنگ‌پای قزوین: مهمترین عامل برای اخذ دکترای افتخاری از آکسفود بدون داشتن لیسانس.

خر زدن: تنها نوع حیوان‌آزاری که انسان‌ها روی خودشان هم انجام می‌دهند. خر زدن در شب‌های امتحان به پیک خود می‌رسد.

بحر تعمق: حالتی که به دانشجویانی گفته می شود که  در حال مطالعه‌ی دقیق روزنامه روشنفکری خبر ورزشی هستند. (مجلات جومونگ دار برای خواهران عزیز جایگزین خبر ورزشی می باشد.)

روح: عضوی از استاد که در جلسه‌ی امتحان و پس از دیدن برگه‌ی سوالاتی که ربط چندانی به درس‌ها ندارد، از آن به وفور یاد می شود، ادامه‌ی عملیات بر روی برگه دنبال می‌شود.

صلاحیت داشتن: با مسئول یکی از نهادهای مستقر در دانشگاه سلام و علیک داشتن. (در رودهن مقداری سبیل، لهجه، جوات بودن  و یا نزدیکی منزل تا دانشگاه کمتر از 5 کیلومتر هم جواب می دهد.)

پول: عامل بدبختی‌های بزرگی مثل ازدواج و تحصیل در دانشگاه آزاد.

هیز: دانشجو یا مامور انتظامات یا کارمند یا حتی استاد عزیزی که وظیفه‌ی زبانش را به چشمش محول کرده است!

اسکن استخوان: طرز نگاه کردن افراد فوق‌الذکر که معمولا از پاشنه‌ی کفش همکلاسی‌ها شروع شده و به نوک مقنعه‌ی آنها منتهی می‌شود.

افتادن: سقوط از بالا به پایین که به خاطر عوامل مختلفی چون جاذبه‌ی زمین، درس نخواندن، جزوه نداشتن، شکست در عشق و امثال آنها اتفاق می‌افتد.

ازدواج دانشجویی: اشتباه صنفی. (موقتِ غیر رسمیِ سکرتِ یک ساعتِ ضایعِ جوادِ بی مزهِ لوسش را دیدیم!)

کتابخانه: جایی برای حرف زدن، رد و بدل کردن جزوات و فایل‌های بلوتوثی، اسم ام اس فرستادن و بعضا رونویس تکالیف و تمرین‌ها. (در رودهن و در فصل زمستان بیشتر حکم گرم خانه و خوابگاه را دارد.)

منشی گروه: همه کاره ی گروه،  دست کم خودش که اینطور فکر می‌کند.

حذف ترم: خودکشی آبرومندانه از ترس مرگی مفتضحانه.

چرا باید تمامی اساتید برای بی گناه نشان دادن خود در زمینه اتلاف وقت دانشجویان با مباحث تدریسی قدیمی و بلا استفاده در زمان اشتغال به کار، بار علمی پایین دانشجویان را به رخ آنها می کشند؟ آیا به راستی مسبب این کاستی و ضعیفی خود آنها نیستند. آنهایی که از روز اول ورود دانشجو به دانشگاه، با دیدن بی توجهی و تنبلی عده قلیلی از دانشجویان مبنای تدریس خود را با توجه به احوالات آن دسته انگشت شمار قرار می دهند و آهسته آهسته با این روش تدریس خود، به تدریج آن اقلیت را به اکثریت تبدیل میکنند.

با این اوضاع هر روزه باید شاهد عقب افتادن دانشگاه از عرصه های کشوری و بین المللی باشیم. برای مثال، بعد از گذشت این همه سال از عمر دانشگاه عظیمی مثل رودهن، چرا نباید یک تیم رباتیک قوی در مسابقات بین المللی داشته باشیم؟ البته مسئولین دانشگاه به این فکر افتادند و بعد از مدت ها اقدام به تشکیل یک تیم رباتیک کردند، ولی به خاطر استعدادهای شکوفا نشده این تیم چند نفره و همراهی نکردن تعداد بیشتری از دانشجویان، جواز شرکت در این مسابقات را بدست نیاوردیم! در این جا روی صحبت با هیچ یک از مسئولین و یا اساتید محترم نیست، بلکه مخاطب اصلی شما دانشجویان عزیز هستید.

تا زمانی که خود ما از مباحث تدریسی عصر حجر مثل فرا گرفتن زبان پاسکال در درس برنامه نویسی پیشرفته(!) آن هم در دانشگاه با آغوش باز استقبال می کنیم، دیگر نباید هیچ انتظاری از اساتید داشته باشیم که دلشان به حال ما بسوزد. تا زمانی که جو دانشگاه را با محیط دبیرستان اشتباه بگیریم و اجازه هر عمل و گفتار قبیحی را در فضای مقدس کلاس به خود بدهیم، نه تنها پیشرفتی نمی کنیم. بلکه روز به روز از نظر علمی عقب تر و از نظر اجتماعی نام دانشجو را پست تر جلوه می دهیم. روی سخن من بیشتر با دانشجویان کاردانی است، نه اکثریت؛ آن اقلیتی که دانشگاه را بیشتر به مکانی برای فرار از خانه شوهر و سربازی و محیطی برای دوست یابی فرض می کنند. آنهایی که نمی توان نام دانشجو را بر آنها نهاد، آن اقلیتی که بیشتر از خراب کردن وجهه ی خود، وجهه ی دانشگاه و دانشجو را خراب تر می کنند. پیشنهاد من این است که فقط یک روز در یکی از کلاس های دوره کارشناسی به عنوان میهمان شرکت کنید تا معنای واقعی دانشگاه را درک کنید، محیطی عاری از هرگونه شوخی و لودگی و سرشار از حس همکاری برای یادگیری هر چه بیشتر.

تا زمانی که شما عده قلیل فضای پاک دانشگاه را با پارک و سینما اشتباهی می گیرید و با اعمال ناشایست خود اجازه بهره مندی دیگر دانشجویان را از حق طبیعی خود که تحصیل در محیطی آرام و سالم و به دور از هرگونه دغدغه فکری از اینکه جامعه چگونه در مورد آنها فکر میکند را از آنها  گرفته اید، دیگر نباید هیچ انتظاری از آنها داشته باشیم  تا شاهد موفقیت های چشم گیر و شکوفا شدن استعداد هایشان باشیم.بلکه باید هر روزه شاهد جو روتین تحصیل دانشجویانی بود که با عجله هرچه تمام تر خود را به دانشگاه می رسانند و با عجله واحد پاس می کنند و با عجله بیشتری آنجا را ترک می کنند؛ واقعا به کجا چنین شتابان؟!!

یکی از این بستر های مناسب همانا قرار دادن نمرات در سایت اطلاع رسانی گروه ها است که همواره گروه کامپیوتر در این مسیر پیش گام بوده است. اما مشکلاتی باعث شده تا محقق شدن این امر خطیر همواره با مشکل مواجه باشد که در همین رابطه نقل قولی که توسط آرش غنی زاده برای ما ارسال شده است را بدون هیچ گونه دخل و تصرفی در ادامه می‌خوانیم:

تصور می کنم دوستانی که تا این لحظه بحث های وبلاگ دانشجویان رودهن در ارتباط با سایت گروه کامپیوتر را دنبال کردند کم و بیش در جریان تلاش های صورت گرفته در این عرصه و همّ اینجانبان در تحقق نیافتن این موضوع بوده باشند و نیازی به بازگویی مجدد آن نباشد.

اما در ادامه به طرح مسائلی خواهم پرداخت که تا این لحظه ناگفته مانده است …

بگم؟ بگم؟!

انتشار نمرات بر روی سایت گروه کامپیوتر مستلزم تعامل دوجانبه سایت گروه کامپیوتر و دانشگاه آزاد اسلامیست و این مساله بدون حضور یکی از این طرفین معادله همچنان بدون پاسخ خواهد ماند.

همانطور که مستحضرید در ترم گذشته نمرات پایانی با تأخیر نسبی (به دلیل کندی در روند ثبت دستی نمرات در کامپیوتر) بر روی سایت منتشر می گردید که با تمام کاستی هایی که داشت این باور که ما می توانیم به این موضوع جامه عمل بپوشانیم را در ما قوت بخشید.

(که آن هم به دلیل مطرح شدن پاره ای از مسائل نظیر الزام درج بک گراند: “انتشار این نمرات صرفاً جهت اطلاع دانشجویان می باشد و فاقد هر گونه ارزش دیگری است” در تمام صفحات pdf منتشر شده! تا اطلاع ثانوی در هاله ای از ابهام باقی خواهد ماند؛ چرا که عملاً اجرای چنین فرمایشی با توجه به حجم نمرات به هیچ عنوان عملی نیست.)

در ادامه با رای زنی های صورت گرفته با مدیریت محترم گروه کامپیوتر و برخی مسئولین دانشگاه به این نتیجه رسیدیم که تنها راه انتشار بدون تأخیر نمرات، طراحی سیستم ثبت مستقیم نمرات در دیتابیس دانشگاه می باشد که نسبت به سیستم سنتی ثبت نمرات (به صورت دستی) و ورود مجدد آن درون کامپیوتر از مزایای بسیاری برخوردار است.

سیستمی که هماکنون در بسیاری از دانشگاه های آزاد در حال استفاده و بهره برداریست …

ولیکن اتخاذ سیاست های نادرست از سوی برخی مدیران ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، تحقق این موضوع را با چالشی بزرگ مواجه نموده است.

حضرات از سویی طراحی سیستم مذکور از سوی ما را (بصورت افتخاری و رایگان!) فاقد امنیت کافی می دانند و از سویی خرید سیستم مذکور از دانشگاه آزاد اسلامی را (به دلیل هزینه چند ده میلیونی!) به صرفه و اقتصادی نمی دانند!

معاونت پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن، جناب آقای شهرام وزیری از پرچم داران سیاست های مذکور بشمار می روند که در طول این مدت از هیچ کارشکنی و مانع تراشی در راه تحقق این هدف کوتاهی نفرمودند.

در تلاشیم تا با متقاعد نمودن مسئولین مربوطه و تشریح راه کارهای امنیتی موجود در رابطه با فرایند مذکور، سوءظن های غیر علمی و بی اساس موجود را از میان برداریم.

توی این مدت انتظار داشتیم که دوستان زیادی به جمع ما اضافه بشن و با ما همکاری کنند و استقبال خوبی از طرف بچه‌های دانشگاه از این وبلاگ بشه اما همیشه همه چیز اون طوری که ما انتظار داریم پیش نمیره و برعکس توقع ما استقبال چندانی از این وبلاگ نشد. نمی‌دونم شاید هم سطح توقع ما یه کم بالا باشه!

دوستان اندکی هم از کم کاری ما پرسیده بودند که فکر میکنم نداشتن بازخورد های مناسب از طرف بچه‌ها دلیل خوبی باشه اما چیزی که مهمِ این هست که ما روزهای خوشی رو با این وبلاگ گذروندیم و کارهایی رو کردیم که تا قبل از این کسی در رودهن به این شکل شاید انجام نداده بود. و به این سادگی ها حاظر نیستیم اینجا رو بیخیال بشیم اما چیزی که میتونه به ما روحیه بده و انگیزمون رو برای فعالیت در اینجا بیشتر کنه اینه که بدونیم کسانی هم هستند که اینجا براشون مفید بوده و به قولی با اینجا حال کردند و روزگار گذروندند.

یکی از کارهایی که دوست داشتیم انجام بدیم این بود که بچه های رودهن رو یه جایی توی اینترنت دور هم جمع کنیم و به قولی یه پاتوق براشون درست کنیم که متاسفانه شرایط این کار فراهم نشد. اما تا قبل از این عده ای از دانشجویان در یاهو ۳۶۰ دور هم جمع بودند که قبلا هم راجع به آن نوشته بودم و یک جور پاتوقکی اونجا داشتند. اما مدتی است که شرکت یاهو به علت ذاقارت بودن یاهو ۳۶۰ و استقبال اندک کاربران از این سرویس (به جز برخی ایرانیان عزیز که همواره به این شرکت وفادار بوده اند) تصمیم به تعطیل کردن یاهو ۳۶۰ گرفته است. و بچه‌های ۳۶۰ هم در شرف بی پاتوق شدن هستند. به خاطر همین تصمیم گرفتم به دوستان 360ی سایت فیس‌بوک رو پیشنهاد کنم که احتمالا تا الان حتما اسم این سایت رو شنیدند. البته قبلا در این مطلب راجع به این سایت هم نوشته بودم.

این هم آدرس گروه دانشجویان رودهن در فیس بوک و این هم گروه بچه های کامپیوتر در فیس بوک البته گروه های دیگه ای هم هستند که اگر کسی سراغ داشت میتونه از همین قسمت اونها رو معرفی کنه.

اسم اين مسابقه GRAVITY CHALLENGE یا همان چالش جاذبه است. که در آن تیم های شرکت کننده می بایستی یک عدد تخم مرغ را به هر وسیله محیرالعقولی که دوست دارند، مطابق قوانینی از قبیل قابل مشاهده و لمس بودن تخم مرغ به علاوه یک سری کارهای امتیازی مثل ارزان بودن طرح، زیبایی و خلاقیت و… از ارتفاع 18 متری سالم بر روی زمین فرود بیاورند.

این مسابقه برای سومین بار است که در داخل کشور انجام می پذیرد. بار اول در قزوین و بعد از آن در دانشگاه شریف و مرتبه سوم هم که میزبان آن دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن است. از آنجایی که از سایر دانشگاه های ایران تیم هایی به رودهن اعزام می شوند، از دوستان عزیز مصرانه تقاضا می کنم این یکبار را به خودشان یک کم استراحت ندهند و در این مسابقه شرکت کنند تا آبرویمان جلوی خلق الله نرود.

جایزه برنده دوره قبل این بوده که تیم برنده یک روز با تیم بدلکاران گروه 13 به پرواز با پاراگلایدر در ارتفاع 800 متری بر فراز کلاردشت گذرانده اند تا با گوشت و خونشان فهمیده باشند تخم مرغ هایی را در ارتفاع قرار گرفته بودند، چه حالی داشتند. از آنجایی که این جا رودهن است(!) منتظر چنین جایزه های جالبی نباید بود، زیرا جایزه نهایی برای تیم های اول تا سوم به ترتیب 100،75 و 50 هزارتومان خواهد بود.

برای شرکت در این مسابقه باید هر چه سریعتر تیم های 3 نفره خودتان را تشکیل دهید و به دفتر انجمن علمی مهندسی عمران واقع در دانشکده فنی مهندسی مراجعه کنید، بشتابید که پشیمانی سودی ندارد! تا یادم نرفته این را هم بگویم که مسابقه روز 12 خرداد ماه(سه شنبه) برگزار می شود.

خوشبختانه مدتی است که با شروع سال تحصیلی جدید شاهد پیشرفت این سایت هستیم. که به عنوان مثال می‌توانیم به برخی از این فعالیت‌ها که در جهت پیشرفت و تعالی این سایت بوده است اشاره کنیم:

• قرار گرفتن به موقع اخبار و اطلاعیه های گروه کامپیوتر روی سایت
• قرار گرفتن جزوات برخی اساتید روی سایت
• قرار گرفتن نمرات پایان ترم دانشجویان روی سایت
• قرار گرفتن جداول انتخاب واحد روی سایت

تمام این اتفاقات در حالی رخ می‌دهد که در ترم‌های گذشته خبر چندانی از این فعالیت‌ها نبود٬ اما امروز خوشحالیم که گام مهمی در زمینه‌ی پیشرفت در این راه برداشته شده است و از همین جا از طرف خودم و دوستانم از تمام کسانی که برای پیشرفت این سایت تلاش کرده‌اند٬ مخصوصا دوست خوبم جناب آقای آرش غنی زاده (مدیر سایت گروه کامپیوتر) تقدیر و تشکر می‌کنم و به ایشان دست مریزاد می‌گویم. اما این تازه شروع کار است و امیدواریم با ایده ها و تلاش‌هایشان همچنان در جهت پیشرفت این سایت تلاش کنند.

پی‌نوشت: مطلب اینجوری هم بلدیم بنویسیم :پی

اگر از هر نظر بتوان از کمبود های دانشگاه رودهن مثل به روز نبودن مباحث تدریسی، کادر اداری ناکارآمد و … گذشت، از این مقوله کمبود امکانات به هیچ وجهی نمی توان چشم پوشی کرد. کمبود امکاناتی که هر چه جلوتر می رویم نه تنها مرتفع نمی شود، بلکه روز به روز بیشتر٬ کمتر می شود! این کمبود ها در هر زمینه ای که فکرش را بکنید، نمود دارد. از کمبود امکانات رفاهی گرفته تا کمبود مهم ترین وسایل مورد نیاز رشته های تحصیلی در پایین ترین سطح. برای مثال به نظر شما برای رشته ای مثل رشته کامپیوتر٬ در پائین‌ترین سطح ممکن چه امکاناتی لازم است؟ جواب این سوال در پایین ترین استاندارد های آموزشی فقط وجود کامپیوترهایی به تعداد دانشجویان آن کلاس و با قابلیت پشتیانی سخت افزاری از نرم افزار های مورد استفاده در هنگام تحصیل است.

همانطور که می‌دانید در دانشگاه ما از بهترین و به روز ترین استاندارهای آموزشی حال حاضر  دنیا پیروی می‌شود. برای مثال، در زمان استفاده از نرم افزار مورد نیاز درس هایی همچون نرم افزارهای ریاضی و یا گرافیک(رشته کامپیوتر) دانشجویان عزیز همواره باید در هنگام تمرین صبر ایوب پیشه کنند تا در صورت روشن شدن کامپیوترها به صورت یکی در میان(با تشکر از مسئولین نگهداری از سایت‌ها) و گذشت لحظات طولانی از داغ شدن ذغال هایشان تازه برنامه مورد نظر را اجرا کنند. تا همین جای کار به دلایل زیادی مثل عدم صبرکافی دانشجویان و یا دعوا بر سر استفاده از کامپیوتر سالم که در کلاس های عملی همچون گنج گرانبها می ماند، نیمی از وقت اندک کلاس به باد فنا می رود. البته برای این مورد اساتید عزیز از سلول های خاکستری نهایت استفاده را کرده اند و با استفاده از متد یک هفته آقایان و یک هفته بانوان علاوه بر جلوگیری از استفاده 5 نفری از یک کامپیوتر، تعداد جلسات را از همین تعداد انگشت شمار کمتر می نمایند.

بعد از اجرای متد فوق و پروسه صبر ایوب شما تنها به این فکر کنید با کامپیوتری که از حداقل تجهیزات سخت افزاری رنج می برد عدد نپر را با دقت 100،000 رقم اعشار چگونه باید حساب کرد، و یا چگونه می توان ساده ترین نرم افزارهای گرافیکی را نصب و یا حتی استفاده کرد. البته یکی دیگر  از افتخارات دانشجویان رودهنی انجام همین عملیات های محیرالعقول در کلاس های درسی است که خود برگ زرینی است بر افتخارات دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن!

البته نباید زیاد ناشکری کرد و به خاطر عدم وجود امکانات نالید، زیرا اینجا رودهن است نه آکسفورد!!!

حتی می توانیم بنویسیم : «انگار همین دیروز بود که اولین مطلب سال 87 را پس از تعطیلات نوروز منتشر کردیم» و یا حتی می توانیم پا را فراتر بگذاریم و چیزهای دیگری بنویسیم، اما چرا این آخر سالی اوقات خودمان را تلخ کنیم و از روزهای رفته ای یاد کنیم که ما را به یاد بزرگ شدن و باز هم بزرگ شدن می اندازد. اصلا چرا از خود بهار ننویسیم، از این حس آشنایی که هر سال همین وقت ها از راه می رسد و سخاوتمندانه درخت ها را زنگ می زند و جوانه ها را از ساقه ها می رویاند تا خواب زمستانی طبیعت را با زیبایی رنگ سبز پایان دهد.

چه ایرادی دارد که به جای گلایه از سرعت زمین و دویدن روز و شب از پی هم به این تولد دوباره خیره شویم و فراموش کنیم که زمین پیش از ما چرخیده، ما را می چرخاند و بعد از ما هم همچنان می چرخد. اصلا بیایید سن و سال و روز و دقیقه را فراموش کنیم، یک کم فقط یک کم گوشهایمان را تیز کنیم تا نجوای بهار با درخت ها را بفهمیم و اگر فرصت داشتیم به صدای نفس کشیدن زمین هم گوش بسپاریم.انگار مهم همین نفس کشیدن و همین نجوا ها است که اگر نبود نه روز نویی شکل می گرفت و نه سبزی حیات از دل خاک سر می زد.

بهار اگر هیچ کاری بلد نباشد همین که رنگ خنده را روی لب های همه می نشاند خودش کار بزرگی است. همین که ذوق و شوق کودکانه را در وجود یک پیرمرد یا یک پیرزن بیدار می کند خودش اتفاق مهمی است. بهار همه این کار ها را می کند به شرط آنکه ما هم بلد باشیم چطور به استقبالش برویم.

در آخر باز هم از همراهی صمیمانه شما هزاران بار تشکر می کنیم و امیدواریم سال جدید را به موفقیت و سربلندی سپری کنید. هم چنین آرزومندیم تک تک شما دوستان همراه بتوانید از این دانشگاهِ … به راحتی خارج شوید و ادامه تحصیلاتتان را در یک دانشگاه واقعی تجربه کنید…

ما برای راه اندازی بخش اخبار برخط از سایت توییتر استفاده کرده‌ایم. نام کاربری ما در سایت توییتر ruac است و دوستانی که در این سایت عضو هستند می‌توانند ما را در این سایت دنبال کنند و یا اگر از خوراک خوان‌ها (feed reader) استفاده می‌کنند می‌توانند اخبار رودهن را با استفاده از این آدرس خوراک دنبال کنند. برای مشاهده بایگانی اخبار هم می‌توانید از این آدرس استفاده کنید.

در آخر هم خوشحال می‌شیم نظر شما دوستان را در رابطه با این وبلاگ و امکانات آن بدانیم و باز هم خوشحالتر می‌شویم اگر پیشنهادها و انتقادهای خود را در جهت بهبود کیفیت این وبلاگ برای ما ارسال کنید.

همانگونه که اشاره شد فوتخال یکی از رشته‌های نو پای ورزشی در رودهن است که میان دانشجویان هم طرفداران زیادی را به خود جلب کرده است و مسابقات وسیعی نیز در سطح دانشگاه برای این رشته ورزشی برگزار می‌شود. از ویژگی‌های منحصر به فرد این ورزش می‌توان به برگزاری با کمترین امکانات اشاره کرد. مواد لازم برای برگزاری این مسابقات عبارتند از:

• یک عدد توپ پلاستیکی (ترجیحا دو لایه)
• یک مقدار زمین بایر (ترجیحا آسفالت)
• مقداری دانشجو
• تماشاچی به مقدار لازم
• بوقچی ۲ عدد
• داور هم نمی‌خواهد

چندی پیش مسابقه‌ای میان دو تیم دسته اولی و مطرح دانشگاه در محیط ورزشگاه چند نفری المپیک seaside برگزار شد که قسمت‌هایی از این مسابقه مهیج را می‌توانید به صورت تصویری در ادامه دریافت و مشاهده نمائید.

• دریافت فایل تصویری فوتبال وسط seaside با فرمت wmv و حجم ۱.۱۱ مگابایت – اینجا
• دریافت فایل تصویری فوتبال وسط seaside با فرمت 3gp و حجم 436 کیلوبایت – اینجا
• مشاهده آنلاین کلیپ مستند فوتبال وسط seaside در دانشگاه رودهن – اینجا

در آخر نیز توجه شما را به مسابقه نظرسنجی بخش نود وبلاگ دانشجویان رودهن جلب می‌کنیم. برای شرکت در این نظرسنجی پاسخ خود را به شماره ۲۰۰۰۹5 (با احتساب وقت‌های تلف شده) ارسال نمائید. برنده این مسابقه کدام تیم است؟