Chrząstki, mięśnie i stawy zużywają się w ciągu życia. Proces ten rozpoczyna się już u dwudziesto-, trzydziestolatków i nasila się z wiekiem. Pojawianiu się zmian zwyrodnieniowych stawów i chrząstek dodatkowo sprzyjają drobne urazy stawów, długotrwałe przeciążenia (w tym otyłość), zniekształcenia narządów ruchu. Do uszkodzenia stawów i chrząstek może dochodzić również przez długotrwałe, jednostajne utrzymywanie tych samych pozycji. Dlatego też osoby spędzające dużo czasu w pozycji stojącej, siedzącej – zwykle w pracy – powinny szczególnie dbać o swoje stawy. Należy co pewien czas poruszać się, zmienić pozycję, a w dalszej perspektywie – zaplanować regularne działania profilaktyczne.

Stawy, bolące mięśnie i kości dokuczają szczególnie osobom starszym. Ich stawy utraciły już swoją elastyczność, chrząstki stawowe starły się, pojawiają się stany zwyrodnieniowe, obrzęki i odczyny zapalne. Odpowiednio wcześnie rozpoczęta profilaktyka może przeciwdziałać takim zmianom – dzięki temu chrząstki i stawy pozostaną sprawne przez długie lata.

Jakie działania profilaktyczne podjąć?

Po pierwsze – utrzymywanie zdrowej i szczupłej sylwetki. Otyłość jest jedną z najważniejszych przyczyn szybkiego „zużywania się” chrząstek stawowych. Dodatkowe kilogramy nadmiernie obciążają kręgosłup, biodra i kolana. Dlatego tak ważna jest troska o prawidłową masę ciała. Przy zachowaniu właściwej wagi stawy i kości są odciążone, a ból z nimi związany łagodnieje lub znika.

Po drugie – ruch. Stawy nie lubią jednostajnych pozycji, dlatego szczególnie osoby narażone w pracy na długotrwałe siedzenie lub stanie powinny pamiętać o ruchu i regularnej aktywności fizycznej. Ale warto wybrać taki sport, który będzie odciążał stawy, a nie powodował ich nadwyrężenie, np. pływanie, jazda na rowerze, spacery. Ruch powoduje działanie tzw. pompy mięśniowej, która pobudza krążenie, odżywia i dotlenia tkanki, wytwarza endorfiny (tzw. „hormony szczęścia”) – to wszystko powoduje nie tylko lepsze samopoczucie, ale też usprawnia stawy i łagodzi bóle, szczególnie przewlekłe.

Po trzecie – preparaty wzmacniające stawy i łagodzące ból. Na rynku jest ich wiele, ale ich skuteczność bywa różna. Najlepiej wybierać te naturalne, w pełni przebadane, z udokumentowaną skutecznością. Warto zwrócić uwagę jakie substancje czynne posiada dany preparat. Ostatnim innowacyjnym odkryciem na rynku polskim jest Osteol.

To innowacyjny składnik, całkowicie naturalny (pochodzący z białka mleka), który wspomaga ochronę komórek chrzęstnych, a tym samym – korzystnie wpływa na kondycję stawów, mięśni i kości. Badania kliniczne w grupie osób z rozwijającą się chorobą zwyrodnieniową pokazują, że jednoczesne zażywanie OSTEOLu, glukozaminy i chondroityny spowodowało aż 50% zmniejszenie dolegliwości bólowych już po trzech miesiącach stosowania. Pozwala to chorym na trwałe zmniejszenie uciążliwego przewlekłego bólu, a osobom zagrożonym dolegliwościami stawowymi daje skuteczną broń w walce o zdrowe i sprawne stawy.

Powyższy artykuł został opracowany przez redakcję Domu Zdrowia i można go w oryginale pobrać w formacie PDF klikając tutaj.

Omówienie

Żyły to naczynia krwionośne transportujące krew przez wszystkie tkanki organizmu, prosto do serca. Serce wtłacza krew w stronę płuc, by uzupełnić ją o tlen. Następnie, krew bogata w tlen jest rozprowadzana po całym ciele za pomocą naczyń krwionośnych nazywanych tętnicami.

Tętnice łączą się z kolei z naczyniami włoskowatymi, które odbierają tlen i transportują go wewnątrz tkanek. W końcu, krew żyłami wraca do serca, by ponownie przyjąć nową dawkę tlenu.

Żyły posiadają zastawki działające w jednym kierunku, które umożliwiają transport krwi we właściwą stronę. Jeśli zastawki te zostaną uszkodzone lub nie są odpowiednio wydolne, krew może zacząć się cofać, tworząc rozległe baseny wewnątrz naczyń krwionośnych. Prowadzi to do puchnięcia żył, które w następstwie jest przyczyną żylaków.

Ryzyko wystąpienia żylaków może być potęgowane przez wiele czynników. Zaliczamy do nich na przykład czynniki związane z dziedziczeniem, podeszłym wiekiem, płcią, ciążą, nadwagą i otyłością oraz niewystarczającą ilością ruchu.

Żylaki leczy się odpowiednio zmieniając tryb życia oraz za pomocą określonych czynności medycznych. Celem każdej terapii jest ograniczenie objawów, zapobieganie komplikacjom oraz poprawa wyglądu.

Poglądy na temat leczenia żylaków

Żylaki najczęściej nie prowadzą do występowania problemów zdrowotnych. Jeśli jednak takie wystąpią, lekarz może zalecić zmianę dotychczasowego trybu życia.

W niektórych przypadkach żylaki mogą wywoływać ból, prowadzić do zakrzepów, wyprysków skórnych i innych dolegliwości. W takich sytuacjach lekarze najczęściej podejmują odpowiednie działania medyczne. Niektórzy ludzie sami decydują się na zgłoszenie do lekarza, z myślą o poprawie swojego wyglądu lub w celu uśmierzenia bólu.

Większość terapii jest stosunkowo krótka i prosta, a długa rehabilitacja nie jest konieczna.

Co wywołuje żylaki?

Słabe lub zniszczone zastawki w żyłach mogą przyczyniać się do powstawania żylaków. Po tym, jak tętnice i naczynia włoskowate dostarczą krew bogatą w tlen do wszystkich partii ciała, żyły odprowadzają krew z powrotem do serca. Żyły znajdujące się w nogach muszą w tym celu przezwyciężyć działanie grawitacji.

Jednokierunkowe zastawki znajdujące się wewnątrz żył otwierają się, umożliwiając krwi swobodny przepływ, a następnie zamykają się nie dopuszczając do cofania się krwi. Jeśli zastawki te zostaną uszkodzone lub nie są odpowiednio wydolne, krew może zacząć się cofać, tworząc rozległe baseny wewnątrz naczyń krwionośnych. Prowadzi to do puchnięcia żył.

Słabe ścianki żył mogą wpływać na osłabienie zastawek. W normalnych warunkach, ściany żył są elastyczne (rozciągają się). Jeśli ścianki te staną się słabsze, tracą swoją standardową elastyczność. Przypominają wtedy zbyt rozciągniętą, gumową rurkę. W konsekwencji prowadzi to do wydłużenia i poszerzenia się żył, a klapki działające w zastawkach nie przylegają do siebie odpowiednio.

W sytuacji, gdy klapki zastawek nie działają prawidłowo, krew może przemieszczać się w kierunku odwrotnym do właściwego. Krew przemieszczające się w niewłaściwym kierunku wypełnia i rozciąga ścianki żył jeszcze mocniej. W wyniku tego, żyły stają się coraz większe, puchną i skręcają się starając wrócić do właściwego dla siebie położenia. Właśnie takie żyły określamy mianem żylaków.

Jakie objawy towarzyszą powstającym żylakom?

Objawy towarzyszące żylakom obejmują:

• tworzenie się dużych żył widocznych tuż pod powierzchnią skóry
• lekkie puchnięcie w okolicach kostek i stóp
• obolałe lub “ciężkie” nogi
• uczucie pulsowania bądź skurczów w nogach
• swędzenie, głównie w dolnych partiach nóg i wokół kostki, ten objaw często sugeruje mylną diagnozę mówiącą o suchej skórze
• nietypowy kolor skóry w okolicach żylaków

Objawem teleangiektazji są grupy czerwonych żył widocznych tuż pod powierzchnią skóry. Grupy te występują najczęściej w górnych partiach ciała, w tym na twarzy. Objawem tak zwanych pajączków są czerwone lub niebieskie żyły tworzące charakterystyczną sieć lub wzór przypominający koronę drzewa. Występują one najczęściej na nogach i twarzy.

W przypadku zaobserwowania tych objawów, warto skonsultować się z lekarzem. Mogą one bowiem być oznaką innych, bardziej poważnych dolegliwości.

Powikłania po żylakach

Żylaki mogą prowadzić do zapaleń skóry i swędzącej wysypki. Jeśli żylaki występują na nogach, zapalenie skóry może skoncentrować się wokół kostki lub dolnej partii nogi. Zapalenia skórne, które są podrażniane, powodują krwawienie bądź wypryski.

Żylaki mogą również wywoływać dolegliwość nazywaną zakrzepowym zapaleniem żył powierzchniowych. Zapalenie to prowadzi do formowania się wewnątrz żył poważnych zakrzepów. Zakrzepowe zapalenie żył powierzchniowych oznacza, że zakrzep powstał w miejscu znajdującym się w pobliżu powierzchni skóry. Tego typu dolegliwości powodować mogą ból i inne problemy wokół miejsca, w którym występują.

Jak leczy się żylaki?

Żylaki leczy się odpowiednio zmieniając tryb życia oraz za pomocą określonych procedur medycznych. Celem każdej terapii jest ograniczenie objawów, zapobieganie komplikacjom oraz poprawa wyglądu.

W przypadku, gdy żylaki nie wywołują wielu objawów, lekarz może po prostu zalecić zmianę trybu życia. Natomiast w sytuacji, gdy objawy są znacznie silniejsze, lekarze z reguły decydują się zastosować jedną lub kilka metod leczenia. Najczęściej podejmują taką decyzję, w przypadku odczuwania przez pacjenta silnego bólu, powstawania zakrzepów lub wyprysków na jego skórze.

Niektóre osoby cierpiące na żylaki decydują się dobrowolnie poddać leczeniu, by poprawić wygląd i kondycję swoich żył.

Mimo, że terapia może pomóc w walce z już uformowanymi żylakami, nie zapobiegnie ona tworzeniu się nowych.

Zmiana trybu życia

Zmiana trybu życia jest z reguły pierwszym krokiem do pozbycia się żylaków. Taka zmiana może zapobiec pogarszaniu się stanu żylaków, ograniczyć ból oraz opóźnić tworzenie się nowych żylaków. Zmiana trybu życia może obejmować:

• unikanie spędzania dużej ilości czasu w jednej pozycji bez przerwy, unikanie krzyżowania nóg w pozycji siedzącej, utrzymywanie nóg wysoko w pozycji siedzącej, leżącej lub w trakcie snu; jeśli to możliwe, starajmy się podnosić nogi powyżej poziomu serca
• uprawianie ćwiczeń fizycznych, które polegać będą na przemieszczaniu nóg i wzmacnianiu masy mięśniowej, dzięki temu krew w żyłach będzie sprawniej krążyć
• unikanie zakładania ciasnych ubrań, szczególnie tych opinających w pasie, pachwinie i nogach; ciasne ubrania mogą pogorszyć stan żylaków
• unikanie chodzenia na wysokim obcasie przez dłuższy czas buty na niskim obcasie wzmacniają mięśnie łydek, a silne mięśnie pozytywnie wpływają na krążenie krwi
• w przypadku nadwagi lub otyłości, starajmy się zrzucić zbędne kilogramy, wpłynie to pozytywnie na krążenie krwi oraz zmniejszy ciśnienie w żyłach

Lekarz może również zalecić stosowanie pończoch uciskowych. Wywierają one niewielkie ciśnienie na nogę. To ciśnienie z kolei, nie dopuszcza do tworzenia się basenów krwi w żyłach i zmniejsza opuchliznę na nogach.

Wyróżniamy trzy typy pończoch uciskowych. Jednym z nich są rajstopy uciskowe. Wywierają one o wiele mniejszy nacisk niż inne rodzaje pończoch. Kolejnym typem są wydawane bez recepty rajtuzy uciskowe. Charakteryzują się one nieco silniejszym działaniem, niż rajstopy. Można je kupić w sklepach ze sprzętem rehabilitacyjnym oraz w aptekach.

Trzecim typem pończoch uciskowych są wydawane na receptę rajstopy o silnym działaniu uciskowym. Ciśnienie wywierane przez nie jest największe spośród wszystkich pozostałych typów pończoch. One również oferowane są w sklepach rehabilitacyjnych i dobrych aptekach. Należy jednak pamiętać, że w ich przypadku konieczne jest precyzyjne dopasowanie rajstop, najlepiej z pomocą specjalisty.

Zabiegi medyczne

Zabiegi medyczne mają na celu usunięcie żylaków lub ich zamknięcie. Usuwanie lub zamykanie żylaków najczęściej nie powoduje problemów z krążeniem krwi, ponieważ jest ona transportowana przez inne żyły.

Pacjenci mogą być poddawani jednej lub kilku terapiom z opisanych poniżej. Najczęściej występującymi efektami ubocznymi takich zabiegów są siniaki, opuchlizna, zmiana zabarwienia skóry i lekki ból.

Efekty uboczne są najsilniejsze podczas usuwania i podwiązywania żył. Stosunkowo rzadkimi efektami ubocznymi są silny ból, infekcje, zakrzepy i blizny.

Skleroterapia

Skleroterapia polega na wstrzyknięciu preparatu medycznego, który zamyka żyłę. Preparat ten wstrzyknięty wewnątrz żyły podrażnia ją i zabliźnia. W konsekwencji, żyła zamyka się i zostaje stopniowo usunięta.

Zabieg ten stosowany jest najczęściej na małych żylakach i niewielkich pajączkach. Wykonywany jest w gabinecie lekarskim, na stojąco. Czasami niezbędne jest kilkukrotne powtórzenie zabiegu, by żyła została całkowicie zamknięta.

Zabiegi wykonywane są zazwyczaj co 4 – 6 tygodni. Po zastosowaniu skleroterapii nogi owijane są bandażem elastycznym, który przyspiesza regenerację i redukuje opuchliznę.

Mikroskleroterapia

Mikroskleroterapia stosowana jest do walki z pajączkami i innymi niewielkimi żylakami.

Zabieg polega na wstrzyknięciu niewielkiej ilości substancji chemicznej wewnątrz żyły za pomocą niezwykle cienkiej igły. Substancja chemiczna zabliźnia żyłę prowadząc do jej całkowitego zamknięcia.

Chirurgia laserowa

Tego typu zabiegi polegają na skierowaniu wiązki lasera w stronę miejsca, gdzie wystąpiły żylaki. Laser powoduje stopniowe usunięcie żyły z organizmu.

Chirurgia wykorzystująca laser używana jest głównie do leczenia żylaków o niewielkich rozmiarach. Tego typu zabiegi nie obejmują stosowania substancji chemicznych ani skalpela.

Wewnątrznaczyniowa ablacja żył

Tego typu terapia wykorzystuje laser lub fale radiowe, które wytwarzając ciepło prowadzą do zamykania się żylaków.

Lekarz wykonuje niewielkie nacięcie na skórze, w pobliżu żylaków. Następnie umieszcza w żyle niewielką rurkę zwaną cewnikiem. Urządzenie znajdujące się na końcu cewnika nagrzewa wewnętrzną część żyły i zamyka ją.

Podczas zabiegu pacjent jest przytomny przez cały czas, jednak miejsce wprowadzenia cewnika jest z reguły miejscowo znieczulane. W większości wypadków pacjent może wrócić do domu już w dniu wykonania zabiegu.

Endoskopowa chirurgia żył

Podczas zabiegu endoskopowej chirurgii żył lekarz wykonuje niewielkie nacięcie w pobliżu miejsca występowania żylaków. Następnie wprowadza niedużą kamerę, przemieszczając ją wzdłuż żył. Narzędzie chirurgiczne przymocowane do kamery zamyka odpowiednią żyłę.

Endoskopowa chirurgia żył stosowana jest zazwyczaj w poważnych przypadkach występowania żylaków, powodujących wypryski skórne. Okres pełnej rehabilitacji po wykonanym zabiegu trwa zwykle do kilku tygodni.

Flebektomia ambulatoryjna

W trakcie zabiegu flebektomii ambulatoryjnej lekarz wykonuje kilka małych nacięć na skórze, które umożliwią usunięcie żylaków. Zabieg ten stosuje się najczęściej, by usunąć żylaki znajdujące się najbliżej powierzchni skóry.

Podczas takiego zabiegu pacjent jest cały czas przytomny, lekarz może jedynie zastosować miejscowe znieczulenie wokół nacięcia. W większości wypadków pacjenci wracają do domu zaraz po wykonanym zabiegu.

Usuwanie i podwiązywanie żył

Zabiegi usuwania i podwiązywania żył wykonuje się w pacjentów z najbardziej rozwiniętymi żylakami. Zabieg obejmuje szczelne zawiązywanie i usuwanie żył za pomocą niewielkich nacięć na skórze.

Podczas zabiegu pacjentowi podawana jest odpowiednia dawka środków usypiających, dzięki czemu nie odczuwa on bólu w trakcie przeprowadzania zabiegu.

Usuwanie i podwiązywanie żył wykonywane jest z reguły w pacjentów leczonych ambulatoryjnie. Czas powrotu do pełni sił po takim zabiegu wynosi od 1 do 4 tygodni.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdującej się pod adresem:
http://www.nhlbi.nih.gov/health/health-topics/topics/vv/
Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

Jedyne, co zmieniło się przez ostatnie lata, to dostęp do nowych sposobów walki z dokuczliwymi pasożytami, a dzięki temu mniejsza skala szerzenia się infekcji. Dziś wszy głowowych można pozbyć się szybko i skutecznie dzięki odpowiednim preparatom, takim jak bezpieczny dla dzieci już od 6 miesiąca życia środek antywszawiczy Linicin Lotion.

Im mniej wiemy na temat wszawicy, tym trudniej nam z nią walczyć. O czym przede wszystkim należy pamiętać?

Po pierwsze, na ryzyko zarażenie się wszami nie ma wpływu przestrzeganie zasad higieny, czystość włosów, ich długość czy objętość. Do infekcji może dojść wyłącznie na skutek bezpośredniego kontaktu z głową zarażonej osoby lub jej rzeczami osobistymi. Niewielkich rozmiarów pasożyty nie mają zdolności fruwania czy skakania. Wesz głowowa porusza się przez pełzanie i tylko takim sposobem może przedostać się na nasze włosy.

Po drugie, wszami może zarazić się każdy – zarówno osoba dorosła, jak i dziecko. Wśród najmłodszych problem ten jest najbardziej popularny, gdyż podczas codziennych czynności nie utrzymują oni w stosunku do rówieśników takiego dystansu jak dorośli. Pożyczanie sobie ubrań lub akcesoriów do włosów czy powszechne w okresie zimowo-wiosennym wymienienie się czapkami i szalikami sprzyja rozprzestrzenianiu się wszawicy. Wystarczy jednak odrobina edukacji, żeby zmniejszyć ryzyko infekcji.

Po trzecie, żadne dziecko nie powinno być obwiniane, gdy dojdzie do zarażenia wszawicą. Zamiast paniki, trzeba podjąć konkretne działania: doprowadzić do szybkiego wyleczenia choroby, wprowadzić do cotygodniowego harmonogramu kontrole włosów oraz stosować proste działania profilaktyczne. Powinni pamiętać o tym zarówno rodzice, jaki i nauczyciele. To właśnie do nich skierowany jest specjalny program na stronie www.nawszy.pl, który propaguje właściwe podejście do walki z wszawicą w szkołach.

Ważną zasadą profilaktyki wszawicy jest szybkie i skuteczne leczenie zarażonej osoby, aby uniknąć szerzenia się infekcji. W tym celu warto sięgnąć po nowy płyn antywszawiczy – Linicin Lotion. Preparat ten jest bezpieczny nawet dla dzieci od 6 miesiąca życia, kobiet w ciąży oraz w okresie karmienia. Zawiera on łagodne dla włosów składniki, których działanie polega na mechanicznym blokowaniu wychwytu tlenu przez wszy głowowe. Kuracja przy zastosowaniu preparatu trwa tylko 15 minut. Specjalistyczny grzebień dołączony do opakowania pozwala na dokładne usunięcie martwych wszy i gnid. Dzięki składowi bogatemu w witaminę E, olej migdałowy i olej z pestek moreli środek dodatkowo pielęgnuje włosy.

Linicin Lotion nie tylko pomaga bezpiecznie zwalczyć wszy głowowe, ale także podejmuje liczne działania związane z edukacją rodziców, nauczycieli i dzieci, których celem jest zapobieganie wszawicy oraz propagowanie odpowiedzialnej i rozsądnej postawy w stosunku do tej choroby. Temu celowi służy m.in. nowy serwis internetowy www.nawszy.pl, który stanowi bazę przydatnych informacji na temat wszy głowowych, jak też pozwala pozbyć się błędnych przekonań z nimi związanych.

Linicin® Lotion – informacja produktowa
Linicin® Lotion to płyn przeznaczony do leczenia wszawicy. Substancją podstawową preparatu jest dimethicone. Jego działanie polega na mechanicznym blokowaniu wychwytu tlenu przez wszy głowowe. Linicin® Lotion może być stosowany u osób dorosłych, a także u dzieci od 6 miesiąca życia oraz kobiet w okresie ciąży i w okresie karmienia. Nie zawiera on toksycznych substancji owadobójczych. Linicin® Lotion jest prosty i wygodny w stosowaniu. Kuracja przy jego użyciu trwa 15 minut. Dołączony do płynu grzebień ze stali nierdzewnej umożliwia dokładne wyczesanie martwych wszy i gnid z włosów. Linicin® Lotion dodatkowo odżywia i pielęgnuje włosy dzięki obecności w jego składzie takich substancji jak witamina E (tocopherol), olej migdałowy i olej z pestek moreli. Linicin® Lotion to środek o udokumentowanym bezpieczeństwie i wysokiej skuteczności. Preparat nie jest testowany na zwierzętach.

Sugerowana cena detaliczna: 28 zł

Według badań przeprowadzonych w Polsce, co trzecie dziecko rozpoczynające naukę w szkole ma zaburzenia widzenia, co piąte zaburzenia słuchu, a co czwarte mowy. Nieprawidłowe funkcjonowanie tych narządów zmysłów u dzieci jest przyczyną opóźnień w nauce. Mogą pojawić się trudności z czytaniem, pisaniem oraz zaburzeń komunikacji iroju intelektualnego i emocjonalnego.

- Niedowidzenie, to obecnie problem nie tylko w Polsce – zauważa dr Iwona Filipecka, pomysłodawca kampanii ,,Szkoła Zdrowego Widzenia”. – Na Światowym Zjeździe Okulistycznym w Abu-Dhabi, w 2012 roku, była odrębna sesja poświęcona badaniom przesiewowym i leczeniu niedowidzenia. Do naszej poradni okulistycznej dla dzieci, którą uruchomiliśmy w ubiegłym roku, zgłasza się wiele dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, które nigdy nie miały wykonanych badań wzroku. Ponieważ dzieci, to nasza przyszłość, a tylko wczesne leczenie niedowidzenia zapewni im prawidłową ostrość wzroku na całe życie, postanowiliśmy zbadać jak widzą pierwszoklasiści z Podbeskidzia – mówi specjalistka chorób oczu z bielskiej Kliniki Okulus, która jest członkiem Amerykańskiej Akademii Okulistyki.

Organizatorem „Szkoły Zdrowego Widzenia” jest Klinika Okulus, od 10 lat działająca na terenie Bielska-Białej. W ramach „Szkoły Zdrowego Widzenia” będą wykonywane badania przesiewowe wzroku u dzieci 6-7 letnich z klas pierwszych szkół podstawowych Podbeskidzia. Najważniejszy cel kampanii, to wychwycenie dzieci z zaburzeniami wzroku i poinformowanie rodziców o konieczności rozpoczęcia leczenia.

- Im szybciej dowiemy się o wadzie wzroku u naszego dziecka, tym wcześniej możemy zareagować i wadę wyeliminować – przyznaje Ewelina Olejak, mama 6 letniego Mikołaja.

Niedowidzenie często obejmuje tylko jedno oko, dlatego rodzice i same dzieci, mogą nie zdawać sobie sprawy z problemu. Niestety po dziewiątym roku życia, zwykle leczenie jest już nieskuteczne.

– Właściwe widzenie obuoczne ma wpływ na naszą karierę zawodową, bo jest warunkiem koniecznym do wykonywania wielu zawodów – informuje dr Iwona Filipecka. – Rozwija się ono do 7 roku życia i jeśli w tym wieku jest nieprawidłowe, to jak najszybciej należy rozpocząć ćwiczenia, które je wykształcą. Standardowe badania przesiewowe, realizowane przez higienistki szkolne, obejmują tylko badanie ostrości wzroku, natomiast nie obejmują innych elementów widzenia.

Organizatorzy kampanii chcą także informować nauczycieli i rodziców, na temat prawidłowych warunków do nauki i zabawy, które są korzystne dla oczu dziecka. Każda szkoła biorąca udział w akcji na koniec projektu zostanie odznaczona certyfikatem „Szkoły Zdrowego Widzenia”.

- Taka kampania jest potrzebna i rodzice zdają sobie z tego sprawę. Świadczy o tym chociażby fakt, że w klasie mojej Kasi, wszyscy zgodzili się na przebadanie swojego dziecka – zaznacza Ewa Zawada, jedna z mam, które zgodziły się na przebadanie swojego dziecka.

Wielu rodziców zdaje sobie sprawę, że podstawowe badanie wykonywane w szkole są niewystarczające.
- Potrzebne są bardziej specjalistyczne badania, szczególnie w erze komputerów, w jakiej żyją nasze dzieci – mówi Agnieszka Szymańska, mama 7 letniej Emilki.

Patronem honorowym kampanii został m.in. senator Rafał Muchacki, który jest przewodniczącym senackiej komisji zdrowia.
-Sam od 12 roku życia noszę okulary, więc jeśli tylko nadarza się okazja, żeby ustrzec przed tym najmłodszych, to chętnie włączam się w takie inicjatywy – mówi senator Rafał Muchacki – Życzyłbym sobie i nam wszystkim, żeby tego typu kampanie weszły w stały kalendarz działań medycznych w naszym województwie i w całej Polsce – dodaje.

- Ogromnym plusem tej kampanii jest jej masowość. Wprawdzie badania okulistyczne są prowadzone przez Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne, jednak nie obejmują wszystkich dzieci. Bardzo istotny jest w też aspekt edukacyjny najmłodszych, gdyż tylko profilaktyka i edukacja od najmłodszych lat może przynieść wymierne korzyści – dodaje Renata Franasik, członek zarządu powiatu bielskiego, który również patronuje kampanii.

Badania w ramach ,,Szkoły Zdrowego Widzenia” będą wykonywane przez wykwalifikowany i doświadczony personel Kliniki Okulus. Każda szkoła biorąca udział w akcji na koniec projektu zostanie odznaczona certyfikatem „Szkoły Zdrowego Widzenia”. Kampania będzie przebiegała w dwóch etapach. Od lutego do czerwca zbadani zostaną uczniowie z powiatu bielskiego, natomiast po wakacjach kampania obejmie szkoły wybranego miasta Podbeskidzia. Koniec wszystkich badań zaplanowano na grudzień 2012 r.

Wiecej informacji na temat kampanii: www.okulus.pl

- Takie wyniki pokazują jak wiele zależy od sposobu przekazania informacji oraz dostosowania jej do wieku odbiorcy. Najważniejsza jest postawa rodzica, jego własne doświadczenia oraz przekonania na temat leczenia zębów, a także umiejętności wyjaśnienia dziecku, na czym taka wizyta polega i dlaczego jest potrzebna. Zgodnie z zasadą – im bardziej znana sytuacja tym mniejszy lęk – dziecko, które wie, czego się spodziewać w gabinecie dentystycznym, będzie się tam czuło pewniej. Rodzice mają również znacznie większy dostęp do zabawek na przykładzie, których mogą pokazać dziecku, co to znaczy leczyć zęby. Wraz z większą świadomością obecnych rodziców w zakresie umiejętności wychowawczych wzrasta również wiedza stomatologów na temat tego, w jaki sposób zachęcić małego człowieka do leczenia zębów oraz jak dostosować gabinet do potrzeb dziecka – mówi Monika Grześ psycholog dziecięcy z Przystani Psychologicznej w Warszawie.

Statystyki pokazują, że co 5-ty przedszkolak u dentysty nigdy jeszcze nie był i postrzeganie gabinetu stomatologicznego opiera na zdaniu rodziców, kolegów, przedszkolanek oraz dziadków. W tej grupie entuzjazm jest wyczuwalnie mniejszy, a dzieci najchętniej odwołują się do doświadczeń swoich rodziców lub starszego rodzeństwa.

Dziewczynki chcą być piękne, chłopcy odważni

Z badań wynika, że wizyta w gabinecie stomatologicznym spełnia ważną rolę społeczną, czy socjalizacyjną – uczy ról społecznych oraz przyzwyczaja do standardów społecznych. Jak mówi Michał Sypień współwłaściciel Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej Stomatologia Sypień z Bielska-Białej – panie w czasie wizyt przywiązują szczególną wagę do estetyki, pięknego uśmiechu i walorów wizualnych, panowie zaś zachowują się trochę jak w serwisie samochodowym, oczekują jasnej diagnozy oraz naprawy usterek -. Dzieci w wieku przedszkolnym i wczesno szkolnym przejmują takie podejście od rodziców.

Tomasz Sypień, również stomatolog i współwłaściciel Kliniki Stomatologia Sypień w Bielsku-Białej, o swojej pięcioletniej córeczce mówi – mówi, że zostanie modelką lub piosenkarką, przynajmniej tak to widzi teraz. Nie próbujemy z tym walczyć, wręcz przeciwnie to jej potrzeba bycia piękną i będziemy to tylko potwierdzać. W naszym gabinecie dla dziewczynek przygotowaliśmy różowy fotel, a nasi stomatolodzy dziecięcy są również piękni. Taki jest świat dzieci – dodaje stomatolog.

Nie inaczej jest z chłopcami, również wchodzą w role społeczne i chętniej patrzą na fotel w kolorze niebieskim lub chociaż zielonym. Ich cele są inne. Chcą być odważni, bogaci i „mieć moce” lub najlepiej wszystko naraz. Dla nich wizyta u dentysty to okazja do potwierdzenia swojej odwagi. Kiedy opowiadają o wizycie swoim kolegom mówią „a ja miałem wiercenie takim wielkim wiertłem i w ogóle mnie nie bolało.”

Dodatkowo rodzice, pamiętając czasy bolesnych zabiegów dentystycznych, próbują wynagrodzić wizyty u stomatologa szczególnymi pochwałami, mówią, że są dumni ze swoich pociech, pokrzepiają je i czasem również obiecują prezenty. Prezenty jednak u dentysty już są. W tych najlepszych gabinetach naklejki „odważny pacjent” zostały już zastąpione samochodami Matchboxa i lalkami Barbie. Na mniejsze dzieci czekają maskotki pluszowe. Wszystko po to, aby wizytę u stomatologa zamienić w dobrą zabawę i przyzwyczaić dzieci, że do dentysty idzie się nie tylko po zdrowe zęby.

Piękna i odważny mają zdrowe zęby

68% dziewczynek i 59% chłopców biorących udział w badaniach jest przekonanych, że piękne modelki, piosenkarki oraz sportowcy i bohaterowie, którzy „mają moce” mają również zdrowe zęby. Dla dzieci jest oczywiste, że sportowiec, który ma chore zęby nie osiągnie dobrych wyników, a księżniczka z brzydkimi zębami to zła księżniczka. Wydaje się, że wpływ na takie wyniki mają w większym stopniu filmy dziecięce niż rodzice. Wnioski jednak nasuwają się same. Dzieci aspirując do pewnych ról społecznych mogą uczyć się higieny i dbałości o zdrowie.

- To doskonała okazja do nauki dbania o higienę – mówi Joanna Ruśniak lek. stom. w Klinice Stomatologia Sypień. Nie powinniśmy przenosić naszych strachów z dzieciństwa mówiąc dziecku przed wizytą u stomatologa: „nic się nie bój, obiecuję, że nie będzie bolało”, ponieważ dzieci same z siebie nie pomyślały, ani o bólu, ani o strachu przed wizytą. Zamiast tego trzeba pielęgnować ich dbałość o bycie piękną i odważnym, role, w które najchętniej wcielają się nasze pociechy – przekonuje stomatolog. Bycie piękną i odważnym zobowiązuje do higieny. Dzieci już to wiedzą.

Pierwsza wizyta

Pierwsza wizyta jest kluczowa. Stomatolodzy mówią, że powinna się odbyć między 18-tym, a 24-tym miesiącem życia dziecka, statystyki pokazują, że dochodzi do niej średnio w wieku 4, 5 lat, a jeszcze wśród 6-latków znajdziemy około 20% tych, którzy nigdy nie byli u dentysty.

Czy możemy przygotować dziecko do pierwszej wizyty, aby przebiegła dobrze i wyznaczyła standard dla następnych. Tak. Najlepszą metodą na pierwszy kontakt ze stomatologiem jest rozmowa rodzica z dzieckiem o celu wizyty i o tym, co będzie się działo w trakcie. To takie proste, ale wielu rodziców mimowolnie poddaje się stresowi pamiętając swoje pierwsze wizyty, które znacznie odbiegały od tych dzisiejszych.

Jak uczyć dbać o zęby nasze maluszki i oswoić z dentystą? Radzi lek. stom. Joanna Ruśniak z bielskiej Kliniki Implantologii i Stomatologii Estetycznej Stomatologia Sypień:

• Przyprowadź swoją pociechę na pierwszą wizytę dla zapoznania z gabinetem, a nie po to, by coś zrobić.
• Dawaj przykład myjąc zęby wspólnie z dzieckiem – rodzice kładą dzieci wcześniej i z tego powodu często nie pokazują jak myją zęby. Od czasu do czasu warto zrobić to wspólnie.
• Pozwolić dziecku wybierać szczoteczkę i pastę do zębów, nawet jeżeli ten wybór będziemy musieli nieco ukierunkować.
• Rozmawiać z dzieckiem o zębach, higienie, o tym, co dzieję się z zębem nie mytym etc.
• W czasie wizyty stomatologicznej prowadzić rozmowę włączając dziecko do omówienia stanu zębów. Tak, wymaga to sporo czasu, ale mądry stomatolog to rozumie, a rodzic powinien wykorzystać.
• Dzieci lubią przeglądać się w lustrze w czasie mycia zębów, umożliw to dając podstawkę przy umywalce. Wydłużysz czas mycia zębów w sposób naturalny.

Organizatorami badań wśród przedszkolaków jest Klinika Implantologii i Stomatologii Estetycznej Stomatologia Sypień z Bielska-Białej: www.sypien.pl

Klinika Implantologii i Stomatologii Estetycznej Stomatologia Sypień istnieje od 6 lat, ale stanowi kontynuację rodzinnego gabinetu dentystycznego, który powstał w 1978 roku. Bracia Sypień – Tomasz i Michał – specjalizują się w implantologii oraz stomatologii estetycznej. Ich celem było stworzenie kompleksowej kliniki stomatologicznej dla Podbeskidzia i Śląska ze specjalistycznymi urządzeniami i możliwością diagnozy problemów stawów szczękowo-żuchwowych oraz rzadkich schorzeń dentystycznych. Klinika przyciąga młodych, ambitnych lekarzy, którzy chcą się szkolić na światowym poziomie.

Jeśli stwierdzono u Państwa anemię, organizm nie otrzymuje razem z krwią wystarczającej ilości tlenu. W rezultacie, pojawiają się takie objawy jak zmęczenie. Ostra i utrzymująca się przez dłuższy okres anemia może prowadzić do uszkodzeń serca, mózgu i innych narządów organizmu. Najostrzejsze odmiany anemii powodować mogą nawet śmierć.

Omówienie

Krew składa się z wielu części, w tym czerwonych i białych krwinek, płytek krwi oraz plazmy (płynnego składnika krwi).

Czerwone krwinki mają wygląd przypominający dysk, są podobne do pączków. Transportują one tlen i usuwają dwutlenek węgla (produkt przemiany materii) z organizmu. Za produkcję tych krwinek odpowiada szpik kostny – gąbczasta tkanka znajdująca się wewnątrz kości.

Białe krwinki oraz płytki krwi również powstają w szpiku kostnym. Białe krwinki są odpowiedzialne za zwalczanie infekcji. Płytki krwi natomiast, tworzą ze sobą połączenia umożliwiające zatamowanie krwotoku i dbają o prawidłowy wygląd naczyń krwionośnych. W niektórych odmianach anemii wystąpić mogą obniżone poziomy wszystkich trzech wymienionych powyżej składników krwi.

Anemia powstaje w wyniku działania trzech głównych czynników: utraty krwi, niewystarczającej produkcji czerwonych krwinek lub w konsekwencji zniszczenia dużej ich ilości. Czynniki te występują w połączeniu z wieloma schorzeniami, chorobami i dolegliwościami.

Czym jest spowodowana anemia?

Trzy podstawowe przyczyny występowania anemii są następujące:

• Utrata krwi
• Niewystarczająca produkcja czerwonych krwinek
• Duże ilość czerwonych krwinek ulegających zniszczeniu

Niektóre osoby cierpią na anemię z powodu więcej niż jednej z powyższych przyczyn.

Utrata krwi

Utrata krwi jest najczęstszą przyczyną anemii, z reguły związanej z niedoborem żelaza. Utrata krwi może nastąpić w sposób nagły lub być rozłożona w czasie.

Obfite miesiączkowanie bądź krwawienie z układu pokarmowego lub moczowego to najczęstsze przyczyny utraty dużych ilości krwi. Operacja chirurgiczna, traumatyczne przeżycia lub nowotwór również mogą wywoływać utratę krwi.

W przypadku, gdy utracimy dużą ilość krwi, nasz organizm może zostać pozbawiony takiej liczby czerwonych krwinek, że anemia będzie nieunikniona.

Niewystarczająca produkcja czerwonych krwinek

Wpływ na obniżoną zdolność do produkcji czerwonych krwinek mogą mieć zarówno czynniki nabyte, jak i odziedziczone. “Nabyty” czynnik to taki, który nie był obecny od urodzenia, lecz wykształcił się w trakcie życia. “Odziedziczone” czynniki to takie, które otrzymaliśmy od rodziców w przekazanych nam genach.

Przykładem czynników nabytych, które wpływają na obniżoną zdolność do produkcji czerwonych krwinek, może być dieta, hormony, przewlekłe dolegliwości i ciąża.

Kolejnym czynnikiem, jaki może wpłynąć na stopień produkcji czerwonych krwinek jest aplazja szpiku. Może być ona zarówno nabyta, jak i odziedziczona.

Dieta

Dieta uboga w żelazo, kwas foliowy lub witaminę B12 może skutecznie ograniczać tempo produkcji czerwonych krwinek. Do produkcji czerwonych krwinek organizm człowieka potrzebuje również niewielkich ilości witaminy C, ryboflawiny i miedzi.

Wszystkie czynniki odpowiedzialne za zmniejszone poziomy wchłaniania składników odżywczych również wpływają na stopień produkcji czerwonych krwinek.

Hormony

Do produkcji czerwonych krwinek niezbędny jest hormon – erytropoetyna. Hormon ten stymuluje szpik kostny do produkcji czerwonych krwinek. Jego niski poziom może w konsekwencji prowadzić do anemii.

Choroby i sposób ich leczenia

Przewlekłe choroby, takie jak choroba nerek lub nowotwory, mogą znacznie spowolnić tempo produkcji czerwonych krwinek.

Co więcej, niektóre sposoby walki z rakiem mogą uszkadzać szpik kostny lub zdolności czerwonych krwinek do transportowania tlenu. Jeśli szpik kostny ulegnie uszkodzeniu, produkcja czerwonych krwinek zostanie ograniczona w takim stopniu, że niemożliwe będzie zapełnienie luki po ulegających zniszczeniu krwinkach.

Osoby cierpiące na HIV/AIDS mogą rozwinąć u siebie anemię spowodowaną infekcjami lub lekami używanymi do walki z ich chorobą.

Ciąża

Anemia może występować podczas ciąży, ze względu na obniżone poziomy żelaza i kwasu foliowego oraz inne zmiany w strukturze krwi.

W trakcie pierwszych 6 miesięcy ciąży, ciekła część struktury krwi kobiety (plazma) powiększa się w tempie o wiele szybszym niż tempo produkcji czerwonych krwinek. Może to prowadzić do rozrzedzenia krwi i tym samym do wystąpienia anemii.

Aplazja szpiku

Niektóre noworodki przychodzą na świat pozbawione zdolności do wytworzenia wystarczającej ilości czerwonych krwinek. Taka dolegliwość określana jest mianem aplazji szpiku bądź niedokrwistością aplastyczną. Noworodki i dzieci cierpiące na aplazję szpiku potrzebują zazwyczaj regularnych transfuzji krwi podnoszących poziom czerwonych krwinek w organizmie.

Do aplazji szpiku mogą prowadzić czynniki nabyte lub inne przyczyny, wywołane przez leki, toksyny i choroby zakaźne.

Duże ilość czerwonych krwinek ulegających zniszczeniu

Zarówno czynniki nabyte, jak i odziedziczone mogą zwiększać ilość czerwonych krwinek ulegających zniszczeniu.

Jednym z czynników nabytych może być na przykład powiększona lub zainfekowana śledziona. Śledziona jest narządem, który usuwa zużyte czerwone krwinki z organizmu. W sytuacji, gdy śledziona jest powiększona lub zainfekowana, może ona usuwać z organizmu więcej czerwonych krwinek niż jest to konieczne – powodując tym samym anemię.

Przykładem czynnika odziedziczonego, wpływającego na tempo obumierania czerwonych krwinek, jest anemia sierpowata, talasemia oraz brak określonych enzymów w organizmie. Czynniki te prowadzą do powstawania defektów w strukturze czerwonych krwinek, przez co giną one szybciej niż zdrowe krwinki.

Kolejnym przykładem może być niedokrwistość hemolityczna, która wpływa na zmianę tempa obumierania czerwonych krwinek. Ten typ anemii mogą powodować czynniki odziedziczone. W niektórych sytuacjach, również czynniki lub stany nabyte prowadzą do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej. Przykładami mogą być tutaj schorzenia układu odpornościowego, infekcje, leki lub reakcja na transfuzję krwi.

Zmiana diety oraz suplementy

Niskie poziomy witamin lub żelaza mogą powodować określone rodzaje anemii. Te zaniżone poziomy mogą być skutkiem niewłaściwej diety bądź określonych schorzeń i chorób.

Aby podnieść poziomy witamin i żelaza w organizmie, doktorzy często sugerują zmianę diety lub przyjmowanie suplementów zawierających odpowiednie składniki mineralne. Najczęściej stosowanymi suplementami są suplementy witaminowe zawierające witaminę B12 oraz kwas foliowy. W celu zwiększenia stopnia przyswajania żelaza często stosuje się witaminę C.

Żelazo

Organizm potrzebuje żelaza, by móc produkować hemoglobinę. Duże ilość przyswajalnego żelaza występują w mięsie, mniejsze ilość obserwowane są w warzywach i innych posiłkach. W celu walki z anemią, lekarze często sugerują jedzenie większej ilości mięsa – szczególnie mięsa czerwonego (wołowiny lub wątróbki) – a także drobiu, wieprzowiny, ryb i owoców morza.

Posiłki wegetariańskie stanowiące bogate źródło żelaza to między innymi:

• szpinak i inne warzywa o ciemno-zielonych liściach
• tofu
• groch, soczewica, czerwona i biała fasola, soja oraz ciecierzyca
• suszone owoce takie jak śliwki, rodzynki oraz morele
• sok śliwkowy
• płatki śniadaniowe i pieczywo wzbogacone żelazem
• Aby zorientować się w ilości żelaza znajdującej się w danym produkcie, warto przeczytać treść tabeli składników odżywczych znajdującej się niemal na każdej etykiecie. Często ilości te podawane są w procentach określających odsetek dziennego zapotrzebowania na dany składnik.

Żelazo można również przyjmować w formie suplementów. Często występuje ono w połączeniu z kompleksem witamin i innymi minerałami, które pomagają organizmowi je przyswoić.

Lekarze mogą zalecać stosowanie suplementów bogatych w żelazo dla wcześniaków karmionych wyłącznie piersią lub zażywających suplementy pozbawione żelaza.

Zażywanie dużych ilości żelaza może być groźne, należy więc stosować dodatkową suplementację żelazem wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

Witamina B12

Niskie poziomy witaminy B12 mogą powodować złośliwą niedokrwistość. Ten rodzaj anemii jest często leczony za pomocą suplementów zawierających witaminę B12.

Dobrym źródłem witaminy B12 są:

• płatki śniadaniowe z dodatkiem witaminy B12
• mięso takie jak wołowina, wątróbka, drób i ryby
• jajka i nabiał (mleko, jogurty, sery)
• żywność wzbogacona witaminą B12, jak na przykład napoje na bazie soi i burgery wegetariańskie

Kwas foliowy

Kwas foliowy jest odmianą witaminy B występującą w żywności. Organizm człowieka potrzebuje kwasu foliowego do produkcji i odżywiania nowych komórek. Kwas foliowy ma również duże znaczenie dla kobiet w ciąży. Pomaga on uchronić się przed anemią, wspomaga prawidłowy rozwój płodu.

Dobrym źródłem kwasu foliowego są:

• pieczywo, makaron i ryż z zawartością kwasu foliowego
• szpinak i inne warzywa o ciemno-zielonych liściach
• fasola świeża i suszona
• wątróbka wołowa
• jajka
• banany, pomarańcze, sok pomarańczowy oraz inne owoce i soki owocowe

Witamina C

Witamina C pomaga organizmowi przyswajać żelazo. Dobrym źródłem witaminy C są owoce i warzywa, a w szczególności owoce cytrusowe. W ich skład wchodzą na przykład pomarańcze, grejpfruty, mandarynki i inne. Świeże i mrożone owoce, warzywa oraz soki zawierają zazwyczaj więcej witaminy C niż ich puszkowane odpowiedniki.

Jeśli przyjmujemy leki, warto poradzić się lekarza lub farmaceuty, czy spożywanie grejpfrutów lub soku grejpfrutowego będzie dla nas korzystne. Ten owoc wpływa bowiem na siłę i sposób działania niektórych medykamentów.

Inne owoce bogate w witaminę C to na przykład kiwi, truskawki, czy kantalup.

Warzywami bogatymi w witaminę C są brokuły, papryka, brukselka, pomidory, kapusta, ziemniaki oraz liściaste, zielone warzywa – takie jak szpinak.

Powyższy artykuł został napisany na podstawie publikacji znajdującej się pod adresem:
http://www.nhlbi.nih.gov/health/health-topics/topics/anemia/
Tłumaczenie zostało wykonane przez biuro tłumaczeń IBT.
Link: biuro tłumaczeń

Tam odbędzie się podsumowanie akcji “Zauważ mnie. Chodzi (p)o zdrowie” połączone z działaniami edukacyjnymi i poczęstunkiem dla uczestników akcji.

W mijanych po drodze miastach uczestnicy marszu oraz wolontariusze prowadzili akcje edukacyjne. Dotyczyły między innymi tego, jak zachować się w sytuacji, gdy ktoś obok dostanie nagłego ataku padaczki.

- Akcja “Zauważ mnie. Chodzi p(o) zdrowie” jest częścią tegorocznych obchodów Światowego Dnia Chorych na Padaczkę. W ten sposób chcemy zwrócić uwagę na potrzeby osób dotkniętych epilepsją, którzy bardzo potrzebują zrozumienia i akceptacji społecznej. Chcemy również informować o tym, co należy robić w przypadku, gdy jesteśmy świadkami napadu padaczkowego. Wiele osób nie zna objawów tej choroby i nie wie, jak zachować się w takiej sytuacji – mówi Jadwiga Grochowalska, prezes Polskiego Stowarzyszenia Ludzi Cierpiących na Padaczkę z siedzibą w Sławnie.

W Polsce żyje około 400 000 chorych na padaczkę. Epilepsja najczęściej dotyka dzieci, ale ta przewlekła choroba może dotknąć każdej osoby w dowolnym wieku. Z powodu niekontrolowanych napadów padaczki oraz braku zrozumienia ze strony otoczenia, wielu chorych i ich opiekunów jest zmuszona zrezygnować z nauki, pracy, rodziny i marzeń. Tymczasem chorzy na padaczkę mogą w pełni funkcjonować społecznie, jeśli tylko są odpowiednio leczeni i akceptowani. Przykładami osób, które pomimo choroby odniosły sukces są m.in.: Ludwig van Beethoven, Napoleon Bonaparte i Elton John.

Inicjatorami marszu są stowarzyszenia pacjentów, takie jak: Polskie Stowarzyszenie Ludzi Cierpiących na Padaczkę, Stowarzyszenie Osób Dotkniętych Padaczką i Przyjaciół „Spokojna Głowa”, a także rodzina Oli Leśniewskiej oraz serwis społecznościowy Tacyjakja.pl. Szczegółowe informacje zawarte są na stronie www.zauwazmnie.org

Poradnik świadka napadu padaczkowego

Każdy świadek ataku epilepsji powinien zachować spokój i przenieść chorego w bezpieczne miejsce. Następnie należy ułożyć go w pozycji na boku, z twarzą skierowaną lekko ku podłożu, aby umożliwić swobodny wyciek śliny. Warto również zabezpieczyć chorego przed możliwością urazu: zdjąć okulary, usunąć z ust ciała obce (np. sztuczną szczękę) i podłożyć coś miękkiego pod głowę. Dobrze jest pozostać przy cierpiącej osobie przez pewien czas po zakończeniu ataku aż do odzyskania przez nią pełnej świadomości. Nie wolno natomiast wkładać choremu czegokolwiek między zęby, podnosić lub krępować jego ruchy ani cucić uderzając po twarzy lub polewając wodą. Niedopuszczalne jest agresywne ingerowanie w zachowanie chorego w czasie, gdy jest on jeszcze zdezorientowany po napadzie.

Mapkę marszu można pobrać tutaj: mapka 2012.

Szczegółowych informacji udziela:

Jadwiga Grochowalska
Prezes Polskiego Stowarzyszenia Ludzi Cierpiących na Padaczkę
ul. Tuwima 16
76-100 Sławno
tel. +48 508 623 098
jadwiga.grochowalska@gmail.com
www.zauwazmnie.org
Robert Janowski
Prezes Zarządu
White-Magick Sp. z o.o.
ul. Marii Skłodowskiej-Curie 9A
63-100 Śrem
tel. +48 509 262 541
robert.janowski@whitemagick.pl
www.whitemagick.pl

Uczulenie na pyłki roślin dotyka co raz więcej osób w różnym wieku, szacuje się że może to być nawet 20 procent Polaków. Na zachorowanie szczególnie narażeni są pacjenci między 8 a 40 rokiem życia. Ciągły wzrost liczby alergików spowodowany jest między innymi zanieczyszczeniem środowiska naturalnego. Największe stężenie pyłków w powietrzu przypada na okres pomiędzy marcem a lipcem, a niektóre drzewa zaczynają pylić już w styczniu.

Choć w dalszym ciągu nie ma stuprocentowo skutecznej metody walki z alergiami, na rynku dostępnych jest wiele środków, które w znacznym stopniu pomagają ograniczać ich objawy. Należy jednak pamiętać, że część z nich powinniśmy zacząć przyjmować odpowiednio wcześniej, aby mieć gwarancję ich skuteczności.

Terapia farmakologiczna u alergików jest procesem bardzo złożonym i polega na stosowaniu leków należących do kilku grup. Najczęściej stosowane są preparaty przeciwhistaminowe, które chorzy powinni zażywać przez cały czas trwania objawów.

- Do tej pory zażywanie leków przeciwhistaminowych powodowało szereg działań niepożądanych takich jak senność, obniżenie sprawności psychofizycznej, suchość błony śluzowej jamy ustnej czy zaparcia. W przypadku leków nowej generacji praktycznie całkowicie udało się jednak wyeliminować te niedogodności. – tłumaczy Barbara Niebisz-Nowak, doradca ds. farmaceutycznych Mediq.

Drugą bardzo popularną grupą leków są kromony. Mają działanie przeciwzapalne i dodatkowo wpływają
na stabilizację błon komórkowych mastocytów. Leki te można stosować donosowo i dospojówkowo.

– Kromony działają z opóźnieniem, pełną skuteczność osiągając dopiero po 3-4 tygodniach stosowania, dlatego po te preparaty warto sięgnąć przed pojawieniem się dolegliwości spowodowanych spodziewanym pyleniem. – wyjaśnia Niebisz-Nowak. – Leki z tej grupy alergicy powinni stosować także systematycznie kilka razy na dobę przez cały okres pylenia. – dodaje.

Trzecią grupę leków stanowią sterydy, mające silne działanie przeciwzapalne, dzięki czemu gwarantują szybkie ustępowanie nawet bardzo uciążliwych i nasilonych objawów. Ze względu na stosowanie niewielkich dawek tych leków tylko lokalnie na śluzówkę, są one praktycznie pozbawione działań niepożądanych. Jednak tak jak w przypadku pozostałych leków należy je stosować pod kontrolą lekarza, który może także zalecić doraźne uzupełnienie terapii lekami obkurczającymi naczynia krwionośne.

Alergicy chcąc złagodzić objawy uczulenia oprócz terapii farmakologicznej powinni pamiętać o odpowiedniej profilaktyce. W mediach regularnie pojawiają się komunikaty dla alergików z informacjami nt. stężenia pyłków, warto je śledzić aby być przygotowanym na ewentualne nasilenie objawów. Osoby uczulone powinny planować urlopy w okresach w których stężenie nie jest bardzo nasilone i wybierać miejsca, w których pylenie jest mniejsze. Na co dzień pomocne może być używanie odkurzaczy dla alergików, które skutecznie ograniczają ilość kurzu w pomieszczeniach oraz specjalnej pościeli z jonami srebra. W walce z roztoczami skuteczne jest również regularne wietrzenie pościeli na świeżym powietrzu.

Według badań przeprowadzonych w Polsce, co trzecie dziecko rozpoczynające naukę w szkole ma zaburzenia widzenia, co piąte zaburzenia słuchu, a co czwarte mowy. Nieprawidłowe funkcjonowanie tych narządów zmysłów u dzieci jest przyczyną opóźnień w nauce – trudności z czytaniem, pisaniem, zaburzeń komunikacji, rozwoju intelektualnego i emocjonalnego.*

Najbardziej podobał mi się Lew Wicek, bo był prześmieszny, wygłupiał się i na wesoło pokazał jak będą wykonywane ćwiczenia z panią doktor. Ćwiczenie z tulipanem mi się najbardziej podobało, bo on się powiększał i pomniejszał, a to było śmieszne i dziwne – mówi Ola, która jutro skończy 7 lat.

„Szkoła Zdrowego Widzenia” to kampania profilaktyczno-edukacyjna, w czasie której wykonane będą badania przesiewowe wzroku u dzieci 6-7 letnich z klas pierwszych szkół podstawowych Podbeskidzia. Prowadzona będzie także edukacja w zakresie zasad prawidłowego widzenia i zapobiegania krótkowzroczności. Kampania będzie przebiegała w dwóch etapach. Od lutego do czerwca zbadani zostaną uczniowie z powiatu bielskiego, natomiast po wakacjach kampania obejmie szkoły wybranego miasta Podbeskidzia. Koniec wszystkich badań zaplanowano na grudzień 2012 r.

Cele kampanii to: wyselekcjonowanie grupy dzieci z zaburzeniami widzenia i poinformowanie rodziców o konieczności rozpoczęcia leczenia, edukacja nauczycieli i rodziców na temat prawidłowych warunków nauki korzystnych dla oczu, w tym szczególnie zwrócenie uwagi na zapobieganie coraz częściej występujących u dzieci i młodzieży krótkowzroczności, a także przeprowadzenie badań epidemiologicznych, które w tym rejonie dla dzieci nie były dotychczas przeprowadzane.

Kampania jak najbardziej jest potrzebna i rodzice zdają sobie z tego sprawę. Świadczy o tym chociażby fakt, że nie ma w naszej klasie rodzica, który nie zgodziłby się na badanie swojego dziecka – mówi Ewa Zawada, mama 7 letniej Kasi.
Podstawowe badania wzroku wykonywane są przez higienistki na początku roku szkolnego i czasami jeszcze w przedszkolu. Jednak nie obejmują one wszystkich badań specjalistycznych, a w erze komputerów, w jakich żyją nasze dzieci, są one niezbędne. – mówi Agnieszka Szymańska, mama 7 letniej Emilki.
Im szybciej dowiemy się o wadach wzroku u naszego dziecka, tym wcześniej możemy zareagować i wadę wyeliminować – dodaje Ewelina Olejak, mama 6 letniego Mikołaja.

- Niedowidzenie to obecnie problem całego świata. Na Światowym Zjeździe Okulistycznym w Abu-Dabi w 2012 roku była nawet odrębna sesja poświęcona badaniom przesiewowym i leczeniu niedowidzenia. Do naszej poradni okulistyczno-dziecięcej, którą uruchomiliśmy w ubiegłym roku zgłasza się wiele dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym, które nigdy nie miały wykonanych badań wzroku. Ponieważ dzieci to nasza przyszłość, a tylko wczesne leczenie niedowidzenia zapewni im prawidłową ostrość wzroku na całe życie, postanowiliśmy zbadać jak widzą pierwszoklasiści z Podbeskidzia. – mówi Iwona Filipecka z bielskiej Kliniki Okulus, członek Amerykańskiej Akademii Okulistyki i pomysłodawca kampanii.

Badania będą wykonywane przez wykwalifikowany i doświadczony personel Kliniki Okulus. Badane będą dzieci, których rodzice wyrazili na to zgodę. Każda szkoła biorąca udział w akcji na koniec projektu zostanie odznaczona certyfikatem „Szkoły Zdrowego Widzenia”.

W inauguracji udział wzięli: Senator RP Rafał Muchacki Przewodniczący Senackiej Komisji Zdrowia oraz Renata Franasik, członek zarządu powiatu bielskiego, odpowiedzialna za oświatę w powiecie bielskim. (PATRZ: wypowiedzi gości poniżej)

Organizatorem „Szkoły Zdrowego Widzenia” jest bielska KLINIKA OKULUS od lat działająca na terenie Bielska-Białej. Pomysłodawcą kampanii jest kierownik medyczny dr n. med. Iwona Filipecka, specjalista chorób oczu, członek Amerykańskiej Akademii Okulistyki.

Patronami honorowymi kampanii są: ks. bp. Tadeusz Rakoczy – Biskup Ordynariusz Diecezji Bielsko-Żywieckiej, Senator RP Rafał Muchacki Przewodniczący Senackiej Komisji Zdrowia, Andrzej Płonka Starosta Bielski, Beskidzka Izba Lekarska,
Patronat medialny nad kampanią objęły: TVP Katowice, Gazeta Wyborcza, Radio Bielsko, Kurier Radia Bielsko.

Sam od 12 r. ż. noszę okulary, stad jeśli tylko nadarza się okazja, żeby ustrzec przed tym najmłodszych to chętnie włączam się w takie akcje. Pamiętajmy, że tylko wykrycie wad wzroku w tym wieku pozwala na zdecydowane i szybkie leczenie – mówi senator RP Rafał Muchacki, Przewodniczący Komisji Zdrowia Senatu RP – Życzyłbym sobie i nam wszystkim, żeby tego typu kampanie weszły w stały kalendarz działań medycznych w naszym województwie i w całej Polsce – dodaje.

Myślę, że ogromnym plusem tej kampanii jest jej masowość. Wprawdzie badania okulistyczne są prowadzone przez Poradnie Psychologiczno-Pedagogiczne, jednak nie obejmują wszystkich dzieci. Bardzo istotny jest w też aspekt edukacyjny najmłodszych, gdyż tylko profilaktyka i edukacja od najmłodszych lat może przynieść wymierne korzyści – mówi Renata Franasik, członek zarządu powiatu bielskiego.

Informacja medyczna na temat konieczności przeprowadzenia badań:

• Tradycyjnie realizowane, przesiewowe badania diagnostyczne prowadzone przez higienistki szkolne obejmują tylko badanie ostrości wzroku i wykrywają jedynie duże zaburzenia widzenia.
• Badanie ostrości wzroku pozwala wykryć zaburzenia widzenia z różnych odległości, które mogą być przyczyną trudności w czytaniu i pisaniu w klasach pierwszych.
• Niedowidzenie jest to choroba dotycząca najczęściej jednego oka, dlatego wielu rodziców i dzieci nie zdaje sobie sprawy z jej występowania. Im wcześniej rozpozna się schorzenie i rozpocznie leczenie, tym większa jest szansa na przywrócenie prawidłowego widzenia. Po 9 roku życia zwykle leczenie jest już nieskuteczne.
• Badanie ruchomości oczu, ocena prawidłowego ustawienia i widzenia przestrzennego to elementy, które pozwalają ocenić prawidłowe widzenie obuoczne, zdolność postrzegania obrazów trójwymiarowych, czyli takich jakie tworzą się w prawidłowo funkcjonującym narządzie wzroku.
• Widzenie obuoczne w wieku późniejszym jest istotnym parametrem określającym przydatność zawodową do wielu stanowisk pracy. Rozwija się ono do 7 roku życia i jeśli w tym wieku jest nieprawidłowe to jak najszybciej należy rozpocząć ćwiczenia, które je wykształcą.
• Badanie rozpoznawania barw pozwala wykryć grupę dzieci z zaburzeniami w tym zakresie. Prawidłowe postrzeganie barw ma znaczny wpływ na prawidłowy rozwój dzieci.

Więcej informacji na temat kampanii: www.okulus.pl

To, co jemy ma ogromny wpływ na naszą kondycję i zdrowie. Dlatego powinniśmy zwracać należytą uwagę na jakość naszych posiłków. A ta zależy w dużej mierze od sposobu przechowywania żywności. Wbrew obiegowej opinii – samo włożenie zakupów do lodówki nie przedłuża terminu ich przydatności do spożycia. A o tym, że nie wszyscy mają tego świadomość, świadczą niezwykle częste zatrucia pokarmowe.

Termin przydatności pod ścisłą kontrolą

Zanim kupimy dany produkt, dokładnie sprawdźmy jego termin przydatności do spożycia. Zazwyczaj jest on umieszczony na opakowaniu. I jako świadomi konsumenci powinniśmy wiedzieć, że termin te nie stanowi indywidualnego widzimisię producenta. W Polsce reguluje to ustawa z 27 września 2006 roku o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 10 lipca 2007 roku, w sprawie znakowania środków spożywczych. W powyższych aktach prawnych pojawiają się pojęcia „minimalnej trwałości” albo „terminu przydatności do spożycia”. W związku z tym, w naszym kraju stosuje się kilka form oznaczania trwałości: „termin (data) przydatności do spożycia”, „należy spożyć przed”, „najlepiej spożyć przed”, „najlepiej spożyć przed końcem”.

– Napisy „najlepiej spożyć przed” i „termin przydatności do spożycia” są poniekąd jednoznaczne. Jest to umowna forma zapisu. Stanowi ona swoistą gwarancję producenta, że do wskazanej daty produkt jest najwyższej jakości. Jeżeli zaś zdecydujemy się spożyć go po tym terminie, to być może (jeśli był zachowany „ciąg chłodniczy”, który w przypadku przechowywania serów żółtych jest konieczny) produkt dalej jest dobry. Jednak spożywamy go na własną odpowiedzialność i za jakiekolwiek przykre konsekwencje takich działań, producent nie odpowiada. Jeśli chodzi o pakowane sery żółte w plastrach, to data przydatności na opakowaniach typu „otwórz- zamknij”, podana jest na etykiecie, umieszczonej na spodzie opakowania. Znajdują się na niej wszystkie potrzebne konsumentowi informacje, czyli: producent, skład, temperatura przechowywania. Trochę gorzej może być w przypadku sprawdzania terminu przydatności sera na wagę. Tutaj musimy już zaufać sprzedawczyni, ale w dobrych sklepach nie powinno być przykrych niespodzianek. Nie mniej jednak, na każdym bloku sera wybita jest data produkcji i numer waru, a odbiorca (zazwyczaj hurtownia lub sieć, rzadziej sklepik osiedlowy) dostaje z zakładu atest, na każdy kupiony ser – wyjaśnia Ewa Polińska z MSM Mońki, producenta serów żółtych.

W Polsce stosuje się kilka form oznaczania trwałości

„Termin przydatności do spożycia”
To data (dzień/miesiąc/rok), do której prawidłowo przechowywany środek spożywczy zachowuje swoje właściwości. Po upływie tego terminu produkt traci swoją przydatność i może być szkodliwy dla zdrowia.

„Należy spożyć przed”
Taki zapis znajdziemy na produktach, które szybko i łatwo się psują (sery, jogurty). Po wskazanym terminie nie nadają się do spożycia.

„Najlepiej spożyć przed”
Taką informację znajdziemy na artykułach, których trwałość nie przekracza 3 miesięcy. Wprawdzie jakiś czas po upłynięciu tego terminu wciąż nie będzie stanowił zagrożenia dla zdrowia, pod warunkiem, że jest odpowiednio przechowywany. Pamiętajmy jednak, że producent nie gwarantuje, że zachował on w pełni swą jakość. Oznacza to, że zmianie mógł ulec jego smak, zapach i konsystencja. Spożywamy go na własną odpowiedzialność.

„Najlepiej spożyć przed końcem”
Takie sformułowanie znajdziemy na produktach, które trwałość zachowują do 18 miesięcy.

Dla konsumentów najistotniejsze jest to, że po przekroczeniu daty (bez względu na sposób zapisu) artykuły spożywcze nie mogą znajdować się w obrocie. W rzeczywistości jednak, jak wiemy z doświadczenia, może być inaczej. Dlatego dokładnie czytajmy etykiety, a zwłaszcza termin przydatności, który decyduje o jakości produktu. Pamiętajmy, że data przydatności do spożycia dotyczy jedynie zamkniętych produktów. Po otwarciu opakowania trzeba jak najszybciej zużyć jego zawartość.

Lodówkowy kodeks

Wbrew pozorom, w łatwy sposób można zapanować nad swoją lodówką, wystarczy zastosować się do kilku prostych zasad. Przede wszystkim kupujmy mniej, ale częściej. Starajmy się także nie doprowadzić do przeładowania lodówki, gdyż utrudnia to właściwy przepływ powietrza oraz zmniejsza skuteczność chłodzenia. Jeśli nie mamy dużej rodziny, lepiej unikajmy opakowań XXL lub „50% gratis”. W praktyce wygląda to tak, że zachęceni licznymi promocjami kupujemy za dużo żywności, która potem i tak ląduje w koszu. Często zapominamy sprawdzić czy promocyjne opakowania, nie mają przypadkiem bardzo krótkiego terminu przydatności do spożycia.

– Sery żółte pokrojone w plasterki, z powodzeniem można przechowywać w lodówce 3-4 dni, a w kawałkach nawet do 3 tygodni. Jednak najlepiej nie kupować ich na zapas (nie nadają się do zamrażania), tylko w małych bloczkach lub po kilka plasterków – wtedy są najsmaczniejsze. Zaczętego produktu nie należy zbyt długo przechowywać, ponieważ dochodzi do niego powietrze i zaczynają się różne reakcje, a to z kolei może prowadzić do rozwoju bakterii. Ser nie nadaje się do spożycia, jeśli jego smak jest gorzki, ostry i nieczysty i gdy wyczuwamy zapach drożdży – tłumaczy Ewa Polińska.

Równie ważne jest, o czym często zapominamy, regularne opróżnianie lodówki z resztek. Przynajmniej raz w tygodniu zróbmy mały przegląd wszystkich artkułów spożywczych i usuńmy te, które się przeterminowały lub zepsuły. Długo zalegające, psujące się w lodówce jedzenie, generuje rozmnażanie się szkodliwych bakterii oraz mikroorganizmów, a także wpływa na jakość pozostałych – świeżych produktów.

Wszystko na swoim miejscu

Najlepszym rozwiązaniem jest układanie produktów według sprawdzonego schematu. Górne (7 °C) i środkowe (4-5 °C) półki zarezerwujmy dla nabiału. Tam możemy umieścić mleko, sery żółte, białe, kefiry, maślankę, jogurty oraz dżemy i powidła. Nie powinno się umieszczać produktów mlecznych na niższych półkach, ponieważ tam temperatura jest niższa i rozwijają się bakterie gnilne.

– Sery żółte typu szwajcarskiego i holenderskiego, wymagają takich samych warunków jak inne żółte, czyli temperatury od 0 do 10 °C. Sery najlepiej trzymać w oryginalnym opakowaniu lub folii spożywczej bądź aluminiowej i nie dopuszczać do kontaktu między nim i innymi produktami. Sprawdzą się również hermetycznie zamykane opakowania, takie z których wysysa się powietrze – brak dostępu powietrza sprawia, ze nie rozwijają się bakterie, a produkt dłużej zachowuje świeżość – dodaje Ewa Polińska.

Dolne szuflady przeznaczmy na warzywa i owoce. Panuje tu temp. ok. 10°C i spora wilgotność, dzięki temu sałata czy szczypiorek przetrwa nawet kilka dni, pod warunkiem, że nie opakujemy ich zbyt szczelnie. Można tam również wkładać żółte sery w szczelnych pojemnikach, będą miały dobre warunki, aby dojrzeć. Nie umieszczajmy sera na drzwiach lodówki, gdyż w tym miejscu będzie narażony na częste wahania temperatury.

Sprytne domowe porady – żółty ser

Na przedłużenie trwałości sera żółtego mamy kilka sprytnych sposobów. Wiadomo, że ser, który leży w lodówce od jakiegoś czasu, może zacząć pleśnieć. Jednak, aby temu zapobiec, wystarczy włożyć do naczynia z serami kostkę cukru, a wchłonie ona wytwarzaną przez nie wilgoć. Taki sam efekt uzyskamy wsypując na spodeczek sól gruboziarnistą i wstawiając do pojemnika z serami. Pamiętajmy, że spleśniały ser trzeba wyrzucić, ponieważ ma działanie rakotwórcze. Natomiast, kiedy nam się zeschnie wystarczy go zetrzeć i wykorzystać do przyrządzenia dań typu zapiekanka czy lasagne. W przypadku, gdy chcemy zetrzeć miękki ser, dobrym pomysłem będzie włożenie go na 10-15 minut do zamrażarki. Pamiętajmy, że proces zamrażania źle wpływa na smak i konsystencję serów żółtych, dlatego się tego nie zaleca. Na godzinę przed jedzeniem warto wyjąć sery z lodówki, ponieważ w wyższej temperaturze zmienia się ich konsystencja – stają się bardziej apetyczne, a ich zapach intensywniejszy.

Informacje o firmie:
Moniecka Spółdzielnia Mleczarska w Mońkach należy do grona najnowocześniejszych zakładów mleczarskich w Polsce. Powstała 1 maja 1972 roku z połączenia Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Dolistowie i Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Krypnie. MSM specjalizuje się w produkcji serów dojrzewających typu holenderskiego i szwajcarskiego, masła extra i miksów tłuszczowych, oraz wyrobów proszkowanych: serwatki w proszku i okresowo odtłuszczonego mleka w proszku.

Produkcja w MSM w Mońkach odbywa się przy pomocy najnowszych technologii. Kontrola na każdym etapie wytwarzania gwarantuje, iż produkty są najwyższej jakości. Potwierdza to wdrożony i certyfikowany system Zarządzania Jakością ISO 9001:2000, a także Zakładowy Kodeks Dobrej Praktyki Produkcyjnej / Dobrej Praktyki Higienicznej GMP/GHP oraz System HACCP.

Więcej informacji: www.msm-monki.pl