بعضی از آهنگ ها ، تجسم عینی مفهوم نوستالژیاست . مثل این آهنگ …

طبیعی است که قصد من دفاع از بی بی سی فارسی نیست که خود از جمله منتقدان جدی برخی سیاست های این شبکه هستم اما طنز ماجرا آنجاست که آقای آهستان در فاصله زمانی تنها پنج پرسش و پاسخ کوتاه که بنا بر تجربه قبلی خودم احتمالا کمتر از یک دقیقه به طول انجامیده، گرفتار چنین تناقضی می شود.

یعنی از یک طرف اذعان می کند که بی بی سی فارسی چندین بار خواسته نظرات او را پوشش دهد و از طرف دیگر ادعا می کند که “اگر این رسانه بی طرف بود، خیلی از صداهای دیگر را هم پخش می کرد.”

۱- نوشته ی جالب کافه وطن در اینجا بهانه ای شد که برای چندمین بار به یک آهنگ رپ گوش کنم . آشنایی من با جریان رپ به چند سال پیش بر میگردد . با خواندن یک کتاب کوچک . زمانی هر چیزی می خواندم غیر از درس ! ( البته اوضاع الان هم همچین توفیری پیدا نکرده )
آن زمان یک کتاب کوچکی رسید دستمان بنام نشت نشا . نوشته ی رضا امیرخانی . نشت نشا اولین کتابی بود که از این نویسنده می خواندم . یکی از مقالات جالب آن “رپ یا انصار ” نام داشت : رپ = انصار !

۲- تنها فیلمی هم که از رپر ها دیدم سکانسی بود از فیلم “کسی از گربه های ایرانی خبر نداره” . اول فکر کردم خواننده رپ ؛ رفیق نادر (حامد بهداد) سیاه لشگر است و از سر ساختمان تازه با مینی بوس آمده ! غافل از اینکه این سیاه لشگر مورد نظر سروش لشگری (هیچکس ) نام داشته و اتفاقا خواننده همین آهنگ به اصطلاح اعتراضی هست.

۳-دوستی دارم که از قضا در انتخابات به موسوی رای داد و بعد از انتخابات – مثل خیلی ها – مثل سگ پشیمان شد . زمانی که میگفتم چرا پشیمانی و این حرفها ، یکی از دلایلش این بود که ” زهرا رهنورد از رپ فارسی حمایت کرده و گفته سبک مورد علاقمه !! ” اینجا بود که من در دفاع از استاد رهنورد ( عروس آذربایجان) نطق قرایی کرده و ماهیت رپ اصیل آمریکایی و نوع و جنس آن را در ایران از لحاظ ترمینولوژی کالبد شکافی کردم !!

البته ناگفته نماند این دوست ما بعد از انتخابات برای خودش یک پا لباس شخصی شد. (من نمی دونم چرا به دیگرانی که لباس شخصی می پوشن نمی گن لباس شخصی . لباس شخصی + محاسن = لباسشخصی )

لینک مرتبط : تصاویر پنهان ناآرامی های انتخابات در فیلم “محاکمه در خیابان”

آقای روزی‌طلب! آقایی که به آدرس غلط کیهان و کیهانیان پی برده‌ای! لطفا بی‌خیال هدایت من و امثال من باش. ما خودمون بهتر می‌دانیم که کیهان و فضلی‌نژاد آدرس غلط می‌دهند یا اصولگرایانی مثل علی مطهری و جنابعالی.

چه می کنه این حسن روزی!

چهارشنبه سوری به شکل حاضرش یک معضل اجتماعی است و هیچ عاقلی از شکل کنونی آن و خسارات و مشکلاتی که در سالهای گذشته برای مردم ایجاد کرده راضی و خرسند نبوده و نیست. چهارشنبه سوری ـ به سبکی که خصوصا در تهران شکل گرفته است ـ از مصادیق بارز «حماقت ایرانی» و فوران قانون گریزی و هنجار شکنی در «شهرهای بزرگ و بی هویت» است. این عادتی است که مشابه آن را در تقویم غربیها هم می توان دید، بعضی شب های سال نو یا همزمان با اتفاقات خاص، شهرهایی هستند که رسما به کاباره و صحنه عیاشی و قانون شکنی تبدیل می شوند.

نوشتاری از مجتبی دانشطلب ، تئوریسین شهرستان بلاگ